Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Άρθρα
Menu
A+ A A-

Ω γλυκύ μου έαρ

wglikimouearΠάσχα, Ελλήνων Πάσχα. Πουθενά στον κόσμο η Ανάσταση δεν γιορτάζεται με τέτοια λαμπρότητα όσο στην πατρίδα μας. Η καθολική Δύση δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στον εορτασμό των Χριστουγέννων, πρεσβεύοντας ότι αν δεν υπήρχε η γέννηση του Θεανθρώπου δεν θα επέρχονταν η σωτήρια των ανθρώπων. Στην καθ’ ημάς ορθόδοξη Ανατολή δίδουμε μεγαλύτερη έμφαση και γιορτάζουμε λαμπρά το Πάσχα. Εμείς οι ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι δεν αρκεί η γέννηση του Χριστού για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Γέννηση χωρίς σταύρωση και Ανάσταση δεν θα είχε ίσως νόημα. Κατέλυσας τώ Σταυρώ σου τoν θάνατον.

Αλλά και απ’ όλο τον ορθόδοξο κόσμο, εδώ στην Ελλάδα γιορτάζουμε με ξεχωριστό τρόπο το Πάσχα. Και τούτο μάλλον οφείλεται σε δύο λόγους:

Πρώτον γιατί η μακρά δουλεία του ελληνικού έθνους στον οθωμανικό ζυγό προσέδωσε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό στο Πάσχα. Ευχόμενοι Καλή Ανάσταση, οι υπόδουλοι Έλληνες εύχονταν και την ανάσταση του γένους. Την απελευθέρωση από τους Τούρκους, την αναβίωση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Άλλωστε, η εθναρχεύουσα εκκλησία συνέβαλε καθοριστικά στην αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των σκλαβωμένων Ρωμιών, αλλά και στη διατήρηση της ελπίδας με το «πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι». Τα πάθη του Χριστού ταυτίζονταν με τη δοκιμασία του γένους και όλοι προσδοκούσαν την κοινή Ανάσταση. Σε πολλά μέρη το κάψιμο του προδότη Ιούδα συμβόλιζε την αντίσταση στον Τούρκο κατακτητή. Όπως και τα αυτοσχέδια πυροτεχνήματα, πρόδρομοι των σημερινών βεγγαλικών. Έτσι χρόνο με το χρόνο ζυμώθηκαν, ήθη, έθιμα και παράδοση που τηρούμε ακόμη με ευλάβεια.

Ο δεύτερος λόγος του ξεχωριστού εορτασμού του Πάσχα στην πατρίδα μας θαρρώ πως είναι το ιδιαίτερο κλίμα σε αυτή τη γωνιά του κόσμου. Ω γλυκύ μου έαρ! Η άνοιξη με τις μυρωδιές και τα χρώματά της που δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο. Μας καλεί να γιορτάσουμε, να χαρούμε, να αποδράσουμε από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Να δούμε με αισιοδοξία τη θετική πλευρά της ζωής και να ζήσουμε την κάθε της στιγμή. Ας αδράξουμε την ευκαιρία. Καλή Ανάσταση!

Read more...

Εκλογές

eklogesΔύο είναι οι συνήθεις συζητήσεις στα πολιτικο-δημοσιογραφικά γραφεία: οι πρόωρες εκλογές και ο ανασχηματισμός. Όταν υποχωρεί το ένα σενάριο φουντώνει το άλλο. Μετά τον ανασχηματισμό του Άι Γιαννιού, στην ημερήσια διάταξη της πολιτικής ατζέντας είναι οι διπλές εκλογές. Δίδυμες, δηλαδή εθνικές εκλογές με τις ευρωεκλογές της 7η Ιουνίου. Επί μήνες η σχετική σεναριολογία καλά κρατεί με την αξιωματική αντιπολίτευση, πρώτη να σέρνει το χορό. Είναι άλλωστε σύνηθες στη χώρα μας, η εκάστοτε αντιπολίτευση, την επομένη των εκλογών, να αξιώνει εκ νέου προσφυγή στις κάλπες. Τα σενάρια δεν σταμάτησαν παρά τις κατά καιρούς διαψεύσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Παλιά επίσης συνήθεια στον τόπο μας είναι να ενισχύονται τα σενάρια που διαψεύδονται.

Πέρα όμως από τις κομματικές σκοπιμότητες και τα πολιτικά παιχνίδια -γιατί υπάρχουν και αυτά και ως γνωστόν συνήθως ζητούν εκλογές εκείνοι που θέλουν να «κάψουν» ένα τέτοιο ενδεχόμενο- το ερώτημα είναι αν ο τόπος χρειάζεται εκλογές. Η κοινή λογική λέει ότι εν μέσω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την ένταση και τη διάρκεια της οποίας ουδείς μπορεί να προβλέψει, το τελευταίο που μας λείπει είναι οι εκλογές. Την ώρα που χρειάζεται υπευθυνότητα και εθνική συνεννόηση όλων των πολιτικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της κρίσης, έτσι ώστε να βιώσουμε όσο το δυνατόν λιγότερο τις συνέπειές της, είναι λάθος να εμπλακεί και πάλι η πολιτική μας ζωή σε ένα νέο κύμα εκλογολογίας. Και τούτο όταν είναι γνωστό πόσο η εκλογολογία βλάπτει την οικονομία, καθώς δημιουργεί κλίμα αστάθειας που επιβαρύνει τους όρους δανεισμού της χώρας για την ανατροφοδότηση του δυσβάσταχτου δημοσίου χρέους που δημιούργησε η άφρων πολιτική που ακολουθήθηκε κυρίως τη δεκαετία του ’80.

Ο χρόνος προκήρυξης των εκλογών δεν πρέπει να είναι αντικείμενο πολιτικού καιροσκοπισμού. Είναι καιρός και στη χώρα μας να κατοχυρωθεί πλήρως η τετραετία, έτσι ώστε η εκάστοτε κυβέρνηση να μπορεί απρόσκοπτα να προγραμματίζει το έργο της, χωρίς να υπολογίζει το όποιο πολιτικό κόστος από αποφάσεις που μπορεί πρόσκαιρα να είναι δυσάρεστες, πλην όμως αναγκαίες.

Read more...

TABULA RASA

tabularasaΠολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για το περιβόητο tabula rasa που ελέχθη από τον υπουργό Παιδείας με σκοπό να προκαλέσει μια ειλικρινή και ανοιχτή, χωρίς προαπαιτούμενα, συζήτηση όλων των πολιτικών δυνάμεων αλλά και της ακαδημαϊκής κοινότητας για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος και τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συζήτηση από μηδενική βάση, σε άγραφο χάρτη.

Κάποιοι στην αντιπολίτευση υποστηρίζουν ότι το tabula rasa δεν αποτελεί παρά τέχνασμα μέσω του οποίου αποπειράται να υποκρυφθούν απόψεις με τις οποίες η κυβέρνηση θα κατέλθει στο διάλογο. Η παρεξήγηση είναι ξεκάθαρη.  Τabula rasa δεν σημαίνει πως η κυβέρνηση κατέρχεται στο διάλογο χωρίς προτάσεις. Κάτι τέτοιο θα ήταν παράδοξο. Προφανώς προτάσεις υπάρχουν, δεν αποτελεί όμως η συμφωνία με αυτές αναγκαία συνθήκη για συμμετοχή στο διάλογο.

Αξίζει όμως να επισημανθεί μία κραυγαλέα παραδοξολογία: Όταν η κυβέρνηση καλείται θεσμικά να ασκήσει την εντολή που της έδωσαν οι πολίτες ως εκτελεστική εξουσία, συχνά κατηγορείται ότι δεν επιθυμεί τη συναίνεση των άλλων πολιτικών δυνάμεων, ενώ όταν εμπράκτως την επιδιώκει αντιμετωπίζει την καχυποψία ότι προωθεί κάποια κρυφή και αδιόρατη ατζέντα.

Θύμα της πρακτικής αυτής και η πρώην υπουργός Παιδείας η κ. Γιαννάκου.  Παρά τον εξοντωτικό διάλογο που προηγήθηκε, κατηγορείτο συστηματικά για προειλημμένες αποφάσεις και άπαντες επιζητούσαν από αυτήν διάλογο tabula rasa, χωρίς προαπαιτούμενα. Ποιο ήταν τελικά το αιτούμενο των τότε αντιδρώντων; Και ποιο είναι τώρα; Μάλλον η παραμονή σε παθογένειες του παρελθόντος που καθήλωσαν ή και οπισθοδρόμησαν την εκπαίδευση υπό το δόγμα «να μην αλλάξει τίποτε», προκειμένου να μη θιγούν συμφέροντα που προφανώς κάποιους βολεύουν. 

Είναι γεγονός πως η σύγχρονη ζωή λειτουργεί με ταχύτητες διαφορετικές από το παρελθόν. Ταχύτητες που επιβάλλουν προσαρμοστικότητα και ευελιξία, που πολλές φορές δεν δίνουν δεύτερη ευκαιρία σε ολιγωρίες. Και η κοινωνία μας, που είναι εθισμένη σ’ αυτές, ίσως έχει μια τελευταία ευκαιρία να συμφωνήσει διακομματικά, αμβλύνοντας τις όποιες διαφωνίες προκειμένου να χαράξει έναν εκπαιδευτικό σχεδιασμό που θα υπερβαίνει την μικροπολιτική αντίληψη.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απέδειξε από την πρώτη κιόλας διακυβέρνηση ότι με θέματα παιδείας δεν πειραματίζεται. Πλήρωσε μάλιστα αδρά το τίμημα. Τα αποτελέσματα όμως της μεταρρύθμισης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με τις όποιες αδυναμίες, θα γίνονται όλο και πιο απτά. Καιρός είναι όλοι οι φορείς, σκεπτόμενοι μακροσκοπικά να αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί το μέλλον δεν μπορεί να τους περιμένει άλλο.

Και όποιοι τεχνηέντως προβαίνουν σε λεκτικούς ακροβατισμούς ερμηνεύοντας το tabula rasa διασταλτικά, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να υποσκάπτουν για ακόμη μία φορά τα θεμέλια του πλέον απαραίτητου οικοδομήματος για τη συνοχή της κοινωνίας που είναι η παιδεία.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Read more...

Ο καλός πατριώτης

okalospatriwtis-2Ο εορτασμός της φετινής επετείου της 25ης Μαρτίου 1821 πραγματοποιείται εν μέσω μιας πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης που συγκλονίζει όλο τον κόσμο. Μια κρίση που δημιουργεί ανασφάλεια και αβεβαιότητα στους πολίτες του παγκόσμιου χωριού. Η κρίση όμως είναι και μια αφορμή προβληματισμού για το δρόμο που πήραμε ως καταναλωτική κοινωνία, η οποία στο κυνήγι του εύκολου κέρδους θυσίασε αρχές και αξίες.   

     Συνηθίζουμε στις εθνικές επετείους να εξάρουμε των πατριωτισμό των προγόνων μας που θυσιάστηκαν για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Είναι η ελάχιστη οφειλόμενη τιμή σε εκείνους που έχυσαν το αίμα τους στους αγώνες του έθνους. Εάν λοιπόν καλός πατριώτης εν καιρώ πολέμου είναι εκείνος που αγωνίζεται για την ελευθερία, εκείνος που αψηφά τους κινδύνους για την εθνική ανεξαρτησία και ορθώνει το ανάστημα του μπρος σε κάθε ξένη επιβουλή, ποιος είναι ο ορισμός του καλού πατριώτη στους χρόνους της ειρήνης; Και ακόμη ποια τα όρια ανάμεσα στον πατριωτισμό και τον εθνικισμό;

     Αναμφίβολα, καλός πατριώτης είναι αυτός που αγαπά την πατρίδα, νοιάζεται για τον τόπο του, συμμετέχει στη συλλογική προσπάθεια προόδου της χώρας. Ο καλός πατριώτης είναι ενεργός πολίτης. Δεν αδιαφορεί για τον συνάνθρωπό του και τα κοινωνικά δρώμενα. Είναι ο νομοταγής πολίτης που διεκδικεί τα δικαιώματά του αλλά ταυτόχρονα είναι και συνεπής στις υποχρεώσεις του προς την πολιτεία και τον κοινωνικό του περίγυρο. Ο καλός πατριώτης σέβεται το περιβάλλον και δεν μένει απαθής θεατής του βιασμού του. Ενδιαφέρεται για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς γιατί έχει συνείδηση της εθνικής του αυτογνωσίας. Καλός πατριώτης είναι αυτός που κάνει ενσυνείδητα το καθήκον του. Ο δημόσιος λειτουργός που δεν διανοείται να χρηματιστεί για να κάνει καλά τη δουλειά του. Εν κατακλείδι καλός πατριώτης είναι ο ευσυνείδητος πολίτης, εκείνος που έχει συναίσθηση της κοινωνικής του ευθύνης. Αυτός που βάζει το συλλογικό καλό πάνω από το ατομικό του συμφέρον, που υποτάσσει το προσωπικό του “εγώ” στο “εμείς” του στρατηγού Μακρυγιάννη.

     “Μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα για εσένα αλλά τι έκανες εσύ για την πατρίδα”. Η φράση αυτή του Προέδρου των ΗΠΑ Τζων Κέννεντι δίνει την πραγματική διάσταση του καλού πατριώτη. Αν πατριωτισμός λοιπόν είναι η αγάπη για την πατρίδα, ο εθνικισμός είναι η νοσηρή έκφραση ενός κοντόφθαλμου “πατριωτισμού”. Αν καλός πατριώτης είναι εκείνος που στα πεδία των μαχών αγωνίζεται να υψώσει την ελληνική σημαία, τον τίτλο αυτό δεν μπορεί να τον διεκδικεί ο χούλιγκαν που υποστέλλει ή σκίζει το εθνικό σύμβολο αντίπαλης χώρας σε αθλητική διοργάνωση.

     Καλός πατριώτης δεν είναι ο απαθής πολίτης, που παρακολουθεί άκριτα από τον καναπέ του σπιτιού του ότι του σερβίρει η τηλεόραση, αλλά ο οικουμενικός πολίτης που έχει το θάρρος της γνώμης και είναι αποφασισμένος να παλέψει για τα πιστεύω του, για αρχές και αξίες, όπως έπραξαν οι αγωνιστές του ‘21.

 

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Βουλής.

Read more...

Αιγαίο και ΝΑΤΟ

entasistoaigaio_-_2Η ένταση στο Αιγαίο που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες με την κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας έδωσε την ευκαιρία στα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης να αναρωτηθούν για τη σκοπιμότητα της παραμονής της χώρας στο ΝΑΤΟ. Σε έναν πολυσύνθετο και πολυπολικό κόσμο, όπου τα δεδομένα αλλάζουν, φυσικό είναι να αναπροσαρμόζεται στην πράξη και ο ρόλος του ΝΑΤΟ. Η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας που λειτουργούσε ως αντίπαλο δέος στο ΝΑΤΟ άλλαξε ουσιαστικά και τον προσανατολισμό της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Οφείλει το ΝΑΤΟ να ανταποκριθεί στα δεδομένα  της νέας εποχής, τη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.

Μπορεί η χώρα μας να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, τούτο όμως δεν σημαίνει ότι κατά καιρούς δεν έχουν διατυπωθεί ενστάσεις από πλευράς της ελληνικής κοινής γνώμης αναφορικά με επιλογές της συμμαχίας, όπως ο πόλεμος στο ΙΡΑΚ ή η επέμβαση στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία. Και οι ενστάσεις αυτές ήταν εντονότερες όποτε υπήρξε η εντύπωση ότι οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ υπαγορεύονταν από τις ΗΠΑ και η συμμαχία ήταν απλά ένας νομιμοποιητικός οργανισμός των αμερικάνικων επιθυμιών. Η σύνοδος του Βουκουρεστίου με τη διαφωνία Ευρωπαίων συμμάχων στη διεύρυνση με την Γεωργία και την Ουκρανία απέδειξε το σημαντικό ρόλο που έχει κάθε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.  

Βεβαίως, θα ανέμενε κανείς ότι οι σχέσεις μεταξύ συμμάχων-μελλών του ΝΑΤΟ θα είναι ανέφελες, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία κατά καιρούς έχει δημιουργήσει θερμά επεισόδια στο Αιγαίο με κορυφαίο τα Ίμια. Επεισόδια που προκαλούν εκτός των άλλων και αισθήματα πικρίας για τη στάση της συμμαχίας.

Ανεξαρτήτως, όμως συναισθημάτων, η συμμετοχή της χώρας μας στο ΝΑΤΟ αναμφίβολα της δίνει τη δυνατότητα να προασπίσει τα συμφέροντά της πολύ καλύτερα απ’ ότι αν ήταν εκτός συμμαχίας με την Τουρκία μόνη να αλωνίζει. Το πρόσφατο βέτο του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι στο αίτημα των Σκοπίων να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ χωρίς προηγουμένως να έχουν έρθει σε συμβιβασμό με την Ελλάδα για το ζήτημα της ονομασίας τους, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Είναι προτιμότερο να είμαστε παρόντες δίνοντας τη μάχη συνδιαμόρφωσης της πολιτικής της συμμαχίας, βεβαίως έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων μας, παρά να απέχουμε.   

Η διεθνής θέση της χώρας μας, λοιπόν, είναι ταυτισμένη εδώ και μισό αιώνα περίπου, από τη δεκαετία του ‘50 κιόλας, με τη δυτική κατεύθυνση. Αυτό συνέβη από την εποχή που η χώρα μας εισήχθη στη συμμαχία το 1952 επί κυβερνήσεως Πλαστήρα, και ενώ κάποιοι έβλεπαν στην προσχώρηση αυτή την επικύρωση της αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή, αδυνατώντας να αντιληφθούν τη σημασία της στρατηγικής αυτής επιλογής για την πατρίδα μας. Εδώ και τρεις δεκαετίες μάλιστα ήρθε ως επιστέγασμα της πολιτικής αυτής επιλογής του «ανήκομεν εις τη Δύση» και η είσοδός μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μία στρατηγική επιλογή, που τόσο αμφισβητήθηκε αλλά πιστώνεται ιστορικά στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και βοήθησε τη χώρα πολιτικά και οικονομικά. Αναμφίβολα της προσέδωσε μεγαλύτερη διεθνή αίγλη και διαπραγματευτική ισχύ στο συμμαχικά διευρυμένο σήμερα ευρωπαϊκό και Νατοϊκό τοπίο.

Το διεθνές πολιτικό πλαίσιο απαιτεί πολιτικές συμμαχιών, καθώς έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί οι εποχές που προκρινόταν ως καλύτερες οι επιλογές διεθνούς απομονωτισμού και ψευδεπίγραφων οραμάτων πολιτικής αυτονομίας. Η χώρα μας θα υπηρετήσει καλύτερα τα αμυντικά και γενικότερα τα εθνικά της ζητούμενα και θα εφαρμόσει αρτιότερα τα σχέδια ειρήνης και σταθερότητας στην, ευάλωτη σε κρίσεις, ευρύτερη βαλκανική περιοχή, συμμετέχοντας ενεργά στους διεθνείς οργανισμούς.

Βεβαίως, η Ελλάδα ευρισκόμενη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε μία νευραλγική γεωστρατηγική θέση, σε μια περιοχή όπου μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο ως πόλος ανάπτυξης και πολιτικής σταθερότητας, δεν έχει την πολυτέλεια να υπαναχωρεί σε ζητήματα που άπτονται των εθνικών συμφερόντων της.

Ο δρ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.

Read more...

Τα μπλόκα και το… πακέτο

tamplokakaitopaketoΓιατί οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους; Είναι μικρό το πακέτο Χατζηγάκη των 500 εκατομμυρίων ευρώ; Αντέχει η οικονομία γενναιότερη ενίσχυση του αγροτικού τομέα; Ποια τα περιθώρια κινήσεων εντός της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ; Έχει μέλλον η ελληνική γεωργία;

Αυτά είναι τα σημαντικότερα ερωτήματα που αναδεικνύονται από τις αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών. Σε αυτά θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο σημερινό σημείωμα:

Α) Οι αγρότες είναι στους δρόμους γιατί η φετινή χρονιά είναι η χειρότερη της τελευταίας δεκαετίας. Καλλιέργησαν με πολύ υψηλό κόστος παραγωγής, με την κούρσα του πετρελαίου που ξεπέρασε τα 140 δολάρια το βαρέλι να συμπαρασύρει και τις τιμές των αγροτικών εφοδίων. Την ίδια ώρα οι τιμές στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα είτε έχουν πλήρως καταρρεύσει είτε δεν προσφέρουν βιώσιμο εισόδημα.

Β) Η κυβέρνηση σε μια περίοδο ισχνών αγελάδων, με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση να χτυπά και το κατώφλι της ελληνικής οικονομίας, προχώρησε στη λήψη σημαντικών μέτρων για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου. Το «πακέτο Χατζηγάκη» δεν είναι ευκαταφρόνητο. Βεβαίως μακάρι να υπήρχαν οι οικονομικές δυνατότητες για γενναιότερα μέτρα. Στη συγκεκριμένη, όμως συγκυρία ουδείς καλοπροαίρετος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η κυβέρνηση επιδεικνύει κοινωνική ευαισθησία αναγνωρίζοντας το μέγεθος του προβλήματος των αγροτών μας. Όλοι θα θέλαμε αυτά τα μέτρα να είχαν ανακοινωθεί νωρίτερα, χωρίς να χρειαστεί οι αγρότες να βγουν στους δρόμους, η Ελλάδα να κοπεί στα δύο και οι πολίτες να ταλαιπωρούνται. Όπως επίσης καλό θα ήταν τα μέτρα άμεσα να είχαν εξειδικευτεί. Τούτο όμως δεν μειώνει την αξία τους, ούτε μπορεί να αποτελεί άλλοθι γι’ αρνήσεις προσέλευσης στο διάλογο για την εξειδίκευσή τους.

Γ) Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η χώρα μας οφείλει να κινείται εντός του πλαισίου της ΚΑΠ που δεν αφήνει περιθώρια εθνικών ενισχύσεων. Η Ελλάδα είναι από τις χώρες στις οποίες έρευσε πακτωλός χρημάτων μέσω των κοινοτικών επιδοτήσεων στους αγρότες. Πολλά όμως είναι και τα χρήματα που επεστράφησαν λόγω καταλογισμού προστίμων στις Βρυξέλλες για παραβίαση της ΚΑΠ. Γι’ αυτό και θα πρέπει όλοι, πολιτικές δυνάμεις και εκπρόσωποι των αγροτών να αρθρώνουν υπεύθυνο δημόσιο λόγο. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο η κυβέρνηση μέσω του ΕΛΓΑ αποζημιώνει τους αγρότες για τη ζημία που υπέστησαν την περσινή χρονιά.

Δ) Η ελληνική γεωργία αντιμετωπίζει χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα: Έχουμε μικρό και πολυδιασπασμένο κλήρο, συρρικνούμενο αγροτικό τομέα, μεγάλο μέσο ηλικιακό όρο των αγροτών, λίγους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.  Το να παράγουμε συμβατικά προϊόντα συναγωνιζόμενοι αγρότες τρίτων χωρών με χαμηλό βιοτικό επίπεδο είναι δώρων άδωρο. Οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με το αγροτικό επάγγελμα, με στήριξη της πολιτείας στον τομέα της ενημέρωσης και της πρόσβασης σε προγράμματα θα είναι πλέον αγρότες-επιχειρηματίες. Μπορούμε να επενδύσουμε στην ποιοτική γεωργία, σε προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας, σε Προϊόντα με Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), στην μεταποίηση και τυποποίηση αυτών των προϊόντων, ώστε να μένει στους παραγωγούς η προστιθέμενη αξία τους. Στην κατεύθυνση αυτή σημαντικός είναι ο ρόλος νοικοκυρεμένων συνεταιρισμών, οργανωμένων στη βάση ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν και θαύματα δεν γίνονται.

 

Ο δρ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, μέλος της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής

Read more...