Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Άρθρα
Menu
A+ A A-

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ: "Οι καιροί ούτε μενετοί"

Ημερησια

Οι καιροί ου μενετοί!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται εν μέσω μιας πρωτοφανούς, στην υπερτεσσαρακονταετή ιστορία της, τρικυμίας. Τη στιγμή κατά την οποία η χώρα δείχνει να πορεύεται σχεδόν ακυβέρνητη, καθώς οι λαϊκιστές κέρδισαν και κράτησαν την εξουσία με αναρίθμητα ψεύδη και κενές υποσχέσεις, η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη αδυνατεί να ανταποκριθεί πλήρως στο ρόλο της. Το έλλειμμα αυτό πλήττει σοβαρά τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, υπονομεύει περαιτέρω την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τον πολιτικό κόσμο και διαχέει ένα κλίμα ανασφάλειας.
Αφορμή για την εκδήλωση της δυσάρεστης εικόνας ενός ασθενούς κομματικού οργανισμού, όπου επικρατεί ο άναρχος ανταγωνισμός των διαφόρων διεκδικητών του αρχηγικού «στέμματος», υπήρξε ένα τεχνικό πρόβλημα. Δυστυχώς, όμως, το φιάσκο αυτό εξελίχθηκε σε καταρράκωση της δημόσιας εικόνας της φιλελεύθερης παράταξης, λόγω ατυχών δηλώσεων και αλληλοκατηγοριών των υποψηφίων αρχηγών.
Για να είμαστε ειλικρινείς απέναντι στους εαυτούς μας και κυρίως απέναντι στους φίλους και τα μέλη της Νέας Δημοκρατίας, το πρόβλημα προϋπήρχε. Ήμουν από αυτούς που μετ΄ επιτάσεως ζητούσα αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου να προχωρήσουμε σε συνέδριο όπου θα έμπαινε τόσο το ζήτημα του επανακαθορισμού της ιδεολογικής ταυτότητας της παράταξης όσο και αυτό της ηγεσίας. Δυστυχώς, όμως, επικράτησαν άλλοι σχεδιασμοί. Όπως αποδείχθηκε η καθυστέρηση αυτή υπήρξε ολέθρια.
Σήμερα, έχοντας να διαχειριστούμε μια λίαν δυσχερή κατάσταση οφείλουμε να στοχεύσουμε στη διατήρηση της αρραγούς ενότητας του κόμματος. Δηλώσεις και αλληλοκατηγορίες θα πρέπει να παύσουν. Ο Γιάννης Πλακιωτάκης, απολαμβάνοντας της εμπιστοσύνης όλων μας, μπορεί να διασφαλίσει την ορθή τήρηση των κανόνων.
Εφόσον δεν υπάρχει χρόνος για ένα συνέδριο, που θα έθετε τις βάσεις της οργανωτικής και ιδεολογικής ανασυγκρότησης του κόμματος, ας προχωρήσουμε άμεσα στην διενέργεια των εκλογών, ακόμη και με τον παραδοσιακό τρόπο των εκλογικών καταλόγων. Όσο κι αν ακούγεται κοινότυπο στην περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας ισχύει απόλυτα: Οι καιροί ου μενετοί!

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στη ''Ημερησία'' το Σάββατο 28/11/2015 

Read more...

"Τα ...παλαιά δαιμόνια"

kathimerini

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Τα… παλαιά δαιμόνια

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η οικονομική καταιγίδα που μαίνεται για έκτη χρονιά –σε νέα όξυνση μάλιστα το τρέχον έτος-παρά τα τεράστια προβλήματα που έχει δημιουργήσει και τα οποία μεταφράζονται σε «λουκέτα» και αύξηση της ανεργίας, δεν φαίνεται να είναι ικανή να συνεφέρει την κυβέρνηση που παραμένει προσκολλημένη σε ιδεοληψίες. Η… δεύτερη φορά αριστερά δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι μοναδική οδός για την αποκόλληση από το τέλμα παραμένει η διαμόρφωση ενός ευνοϊκότερου περιβάλλοντος για την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Έτσι, ο αυτονόητος, για την κοινή λογική, στόχος της αλλαγής των παραγόντων της οικονομίας που αναστέλλουν την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας σκοντάφτει μονίμως σε «πολιτικά» τείχη. Πίσω, βεβαίως, από τις πολιτικές προφάσεις υποκρύπτονται κατεστημένα συμφέροντα τα οποία ξορκίζουν τις οφειλόμενες μεταρρυθμίσεις. Τα ίδια συμφέροντα είναι που συντηρούν, με τεράστιες επιπτώσεις σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, τα γνωστά «παλαιά δαιμόνια». Αναφερόμαστεστον πάντα κυρίαρχο«κρατισμό» και στην ιδεολογία του ισοπεδωτικού «λαϊκισμού». Αυτά, άλλωστε, ήταν και οι απόλυτοι νικητές στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και της 20ης Σεπτεμβρίου.
Και είναι κρίμα γιατί με μεγάλο κόστος, αλλά και λάθη, κάτι εντούτοις είχε αρχίσει να αχνοφέγγει στον ορίζοντα. Και αυτό είχε την αντανάκλασή του και στην πραγματική οικονομία και στην αναζωογόνηση της επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα της μικρής και μεσαίας. Παρ’ όλα αυτά οι δυνάμεις του λαϊκισμού κατόρθωσαν να στρέψουν τους δείχτες του ρολογιού της ιστορίας και πάλι πίσω. Έπεισαν μεγάλη μερίδα των συμπολιτών μαςπως γίνονται θαύματα και ότι μπορούμεγυρίσουμε στη δεκαετία του ’80, στις «παχιές αγελάδες» των θαλασσοδανείων, των αλόγιστων διορισμών, του υπερτροφικού κράτους.
Το αποτέλεσμα αυτής της εσκεμμένης παραπλάνησης το βιώνουμε όλοι σήμερα που η χώρα έχει επωμισθεί το τρίτο και πιο επώδυνο Μνημόνιο, που συνομολογήθηκε από τους «λαϊκιστές» θαυματοποιούς, υπό το βάρος της απειλής τουGREXIT. Την ίδια ώρα,το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται για μήνες με περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων, που δεν γνωρίζουμε πότε θα λήξουν. Τα δημόσια έσοδα έχουν κυριολεκτικά βουλιάξει, υπό την επιρροή μάλιστα και των συνθημάτων του «δεν πληρώνω» που υπεράσπιζαν οι σημερινοί κυβερνώντες όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Η δραματική αυτή κατάσταση, όπως ήταν φυσικό, έχει πλήξει τον ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και αντικατοπτρίζεται στους χιλιάδες εργαζόμενους που μπαίνουν στις στρατιές των ανέργων.
Πώς, όμως, αντιμετωπίζει η κυβέρνηση την καταστροφή που η ίδια προκάλεσε; Προωθώντας έναν Αρμαγεδδώνα! Γιατί αυτό κάνει όταν επιμένει στην συνταγή της άγριας υπερφορολόγησης και του απηνούς διωγμού κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Όλα αυτά δείχνουν ότι οι συγκυβερνώντες είναι πανικόβλητοι και έτοιμοι για κάθε απόφαση που θα τους κρατήσει στην εξουσία.Προσδοκούν ότι θα διατηρήσουν τη δεξαμενή των ψηφοφόρων τους, στραγγίζοντας κάθε ικμάδα του ιδιωτικού τομέα συμπεριλαμβανομένων και των αγροτών.
Το τι μέλλει γενέσθαι δεν χρειάζεται να είμαστε μέντιουμ για να το προβλέψουμε. Η φοροεπιδρομή θα προκαλέσει περαιτέρω ασφυξία των επιχειρήσεων, το κλείσιμό τους ή τη μεταφορά τους σε γειτονικές χώρες που έχουν χαμηλή φορολόγηση, όπως στη Βουλγαρία, που ο φόρος είναι στο 10%. Και ακολούθως,συνεπάγεται τη μείωση των κρατικών εσόδων από τους φόρους και την ανεξέλεγκτη αύξηση της ανεργίας. Όλα αυτά θα οδηγήσουν,στην καλύτερη περίπτωση, σε ένα νέο φαύλο κύκλο νέων μέτρων, αν όχι σε ένα ακόμη δράμα απειλής με GREXIT –το οποίο δεν έχει ακόμη φύγει από το τραπέζι, ό,τι και να λέει ο κ. Τσίπρας.
Η συγκυρία επομένως είναι κρίσιμη. Μπροστά μας έχουμε έναν μονόδρομο:την επείγουσα αλλαγή του προσανατολισμού της οικονομικής πολιτικής, με τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, την εντατικοποίηση της απορρόφησης των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τη μείωση στο ελάχιστο των γραφειοκρατικών εμποδίων και τον περιορισμό του κρατικού Λεβιάθαν. Ο άλλος δρόμος είναι ο γκρεμός…
Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση, πριν να είναι αργά για τον ιδιωτικό τομέα και για την ελληνική οικονομία στο σύνολό της, θα αλλάξει ρότα. Αν και με όσα φέρνει προς ψήφιση δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας...

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύεται στην «Καθημερινή» της 5ης Νοεμβρίου 2015

 

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου "Τα... παλαιά δαιμόνια"

eleftheria

Τα… παλαιά δαιμόνια*

«Η όποια θετική προοπτική προϋπέθετε την απαλλαγή μας από “παλαιά δαιμόνια”, τα οποία συστηματικά παρεμποδίζουν την υγιή οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Και μιλούμε κυρίως για τον πάντα κυρίαρχο “κρατισμό” και την ιδεολογία του καταστροφικού “λαϊκισμού”».

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Πράγματι, εκατοντάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις συνεισφέρουν καθοριστικά στο ΑΕΠ της χώρας και δίνουν εργασία στην συντριπτική πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού του ιδιωτικού τομέα. Καλώς ή κακώς στην Ελλάδα η μικρή και μεσαία παραγωγική μονάδα αποτέλεσε μεταπολεμικά, μαζί με την οικοδομή, την ατμομηχανή του οικονομικού μοντέλου που οικοδομήθηκε, ελλείψει μεγάλων βιομηχανιών που χαρακτήριζε τις προηγμένες χώρες της Δύσης αλλά και κράτη του υπαρκτού σοσιαλισμού της βαλκανικής ενδοχώρας. Αυτή η ιδιαιτερότητα, που έκανε τη χώρα μας να διαφέρει από το κυρίαρχο οικονομικό πρότυπο των περασμένων δεκαετιών, είχε ασφαλώς συνέπειες και στις κοινωνικές σχέσεις. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία αν λάβουμε υπόψη μας ότι μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων είχε ως πυρήνα την οικογένεια.
Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια που εκδηλώθηκε με τέτοια ένταση η οικονομική κρίση, η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα βρέθηκε στο κέντρο της καταιγίδας. Δεκάδες χιλιάδες ήταν οι επιχειρήσεις που τελικά δεν άντεξαν τα βάρη, τα χρέη και τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών και έβαλαν «λουκέτο». Το πλήγμα που δέχθηκε η οικονομία από αυτήν την αρνητική εξέλιξη είναι πολύ μεγάλο, όχι μόνον από την μείωση του παραγόμενου προϊόντος αλλά και από την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, που κτύπησε περισσότερο τους εργαζόμενους, αλλά και τους ιδιοκτήτες, αυτού του κλάδου. Παρ’ όλα αυτά, πριν ενάμιση χρόνο είχε αρχίσει να αχνοφέγγει κάποιο φως για την ελληνική οικονομία. Φαινόταν ότι έστω και δύσκολα, με επώδυνες θυσίες, ξεπερνούσαμε τον κάβο της ύφεσης. Είχε δημιουργηθεί η ελπίδα ότι πηγαίναμε σε μια επανεκκίνηση της οικονομίας, όπου η επιχειρηματικότητα, με την ενίσχυση βεβαίως των κοινοτικών κονδυλίων, θα έβρισκε εύφορο έδαφος να αναπτυχθεί.
Η όποια, όμως, θετική προοπτική προϋπέθετε την απαλλαγή μας από «παλαιά δαιμόνια», τα οποία συστηματικά παρεμποδίζουν την υγιή οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Και μιλούμε κυρίως για τον πάντα κυρίαρχο «κρατισμό» και την ιδεολογία του καταστροφικού «λαϊκισμού». Ωστόσο, παρά το γεγονός, ότι είχε καταστεί σαφές τοις πάσι πως δεν υπάρχει πια οδός επιστροφής στις «παχιές αγελάδες» των θαλασσοδανείων, των επιδοτούμενων «προβληματικών» επιχειρήσεων, των αλόγιστων διορισμών, του υπερτροφικού κράτους, οι δυνάμεις του λαϊκισμού γύρισαν τους δείχτες του ρολογιού της χώρας πάλι προς τα πίσω. Έπεισαν τους πολίτες πως το θαύμα μπορούσε να συντελεστεί και να ξαναπάμε στη δεκαετία του 1980.
Το αποτέλεσμα, όμως, αυτής της ψευδαίσθησης, είναι σήμερα η κοινωνία να έχει επωμισθεί ένα τρίτο και πιο επώδυνο Μνημόνιο, που συνομολογήθηκε υπό το βάρος του GREXIT. Ταυτόχρονα, το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί εδώ και μήνες με περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων, που δεν γνωρίζουμε πότε θα λήξουν, ενώ έχουν βουλιάξει τα δημόσια έσοδα. Όσο για τον ιδιωτικό τομέα, αυτός έχει πληγεί περισσότερο από όλους, και ιδιαίτερα ο κλάδος των μικρομεσαίων. Εκεί τα λουκέτα έχουν αρχίσει πάλι να αυξάνονται και η ανεργία έχει πάρει την ανηφόρα.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι το γεγονός ότι η σημερινή κυβέρνηση επιμένει στην καταστροφική συνταγή της άγριας υπερφορολόγησης, του απηνούς διωγμού κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ελπίζει, προφανώς, ότι έτσι θα προφυλάξει τη δεξαμενή των ψηφοφόρων της, στραγγίζοντας κάθε ικμάδα του ιδιωτικού τομέα αλλά και των αγροτών. Είναι περιττό, ασφαλώς, να πούμε ότι παρόμοιες πολιτικές είναι εκ των προτέρων καταδικασμένες σε αποτυχία. Η φοροεπιδρομή το μόνο που θα προκαλέσει θα είναι η ασφυξία των επιχειρήσεων, το κλείσιμό τους, ή τη μεταφορά τους σε γειτονικές χώρες που έχουν χαμηλή φορολόγηση, όπως ήδη συμβαίνει με τη γειτονική μας Βουλγαρία που ο φόρος επιχειρήσεων είναι στο 10% -σε εμάς 29% και 100% προκαταβολή φόρου. Και όλα αυτά σημαίνουν, επίσης, τη μείωση των εσόδων από τους φόρους, καθώς και την περαιτέρω αύξηση της ανεργίας που θα οδηγήσουν, στην καλύτερη περίπτωση, σε ένα νέο φαύλο κύκλο νέων μέτρων. Γιατί υπάρχει και το σενάριο του GREXIT, που δεν έχει ακόμη φύγει από το τραπέζι, ό,τι και να λέει ο κ. Τσίπρας.
Μπροστά μας, λοιπόν, έχουμε κυριολεκτικά έναν μονόδρομο: την επείγουσα αλλαγή της οικονομικής πολιτικής, με τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων, την εντατικοποίηση της απορρόφησης των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τη μείωση στο ελάχιστο των γραφειοκρατικών εμποδίων και τον περιορισμό του κρατικού Λεβιάθαν. Ας ελπίσουμε ότι τελικά θα εισακουστεί η φωνή της λογικής από την κυβέρνηση, πριν να είναι πολύ αργά και για τον ιδιωτικό τομέα και για την ελληνική οικονομία στο σύνολό της.

* Αφορμή γι’ αυτό το σημείωμα στάθηκε η ενδιαφέρουσα Ημερίδα της ΓΣΕΒΕΕ στη Λάρισα.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου "Τα... παλαιά δαιμόνια" δημοσιεύθηκε στην "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" της Λάρισας την Κυριακή 01/11/2015

Read more...

"Τα δύσκολα είναι μπροστά..."

eleftheria

Τα δύσκολα είναι μπροστά…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Οι πολίτες και σ’ αυτές τις εκλογές επέλεξαν -τουλάχιστον η πλειοψηφία όσων ψήφισαν, γιατί το ποσοστό της αποχής ήταν πρωτοφανές- να δώσουν μια δεύτερη ευκαιρία στον κ. Τσίπρα. Προφανώς, οι εφιαλτικοί επτά μήνες της ελεύθερης πτώσης που ζήσαμε δεν τους έπεισαν ότι η διακυβέρνηση της χώρας από την «πρώτη φορά αριστερά» συνιστά μια κακή επιλογή. Ίσως, ακόμη να θεωρούν ότι έτσι εκδικούνται τα κόμματα που κυβέρνησαν παλαιότερα και τα οποία πιστεύουν ότι είναι αποκλειστικά υπεύθυνα που έπεσε το επίπεδο διαβίωσής τους. Ίσως, να έχουν πειστεί από την εικόνα ενός πρωθυπουργού που υποτίθεται παλεύει μέχρι το τελευταίο λεπτό ενάντια στους δανειστές. Και αγνόησαν το τραγικό αποτέλεσμα, τις κλειστές τράπεζες, το παρατρίχα grexit, το τρίτο βαρύ και ασήκωτο Μνημόνιο της αριστεράς.
Το σίγουρο είναι ότι οι πιθανές αιτίες που έφεραν πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία -παρ’ όλο τον τραυματισμό του από την αποχώρηση διακεκριμένων στελεχών του- δεν θα έπαιζαν τον ίδιο ρόλο αν οι εκλογές γίνονταν λίγο αργότερα. Όταν δηλαδή θα ξεκινούσε η θύελλα των μέτρων. Όταν όλες οι μαύρες τρύπες του προηγούμενου διαστήματος έβγαιναν στην επιφάνεια. Όταν οι φουσκωμένοι λογαριασμοί θα έφθαναν στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις, που καλούνται να πληρώσουν την «αξιοπρέπεια» του κ. Τσίπρα.
Γι’ αυτό και εκείνος επίσπευσε τις εκλογές, προκειμένου να μην προλάβουν να νοιώσουν στη τσέπη τους οι επαγγελματίας, οι αγρότες, οι ιδιοκτήτες ακινήτων, οι συνταξιούχοι, το τι πέτυχε ο «αγωνιζόμενος» πρωθυπουργός μας.
Ήδη πληροφορούμαστε τις σπουδαίες επιδόσεις της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου: το διάστημα Ιανουαρίου-Αυγούστου τα έσοδα βούλιαξαν κατά 4,1 δις ευρώ –δηλαδή μιλάμε για απόλυτη κατάρρευση. Την τρύπα αυτή θα κληθούμε όλοι μαζί να τη κλείσουμε το επόμενο διάστημα, με επιπρόσθετα μέτρα.
Για πρώτη φορά με τη… δεύτερη φορά αριστερά, έχουμε κλειστά σχολεία και όχι μόνο κενά σε διδακτικό προσωπικό.
Επιπλέον, μάθαμε για τη γενικευμένη στάση πληρωμών, καθώς οι δαπάνες του δημοσίου είναι κατά 4,7 δις ευρώ μικρότερες από αυτές που προβλέπονταν στον προϋπολογισμό. Ποιος πληρώνει τη νύφη; Νοσοκομεία, δομές κοινωνικής πρόνοιας, μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες. Έτσι βεβαίως εντείνεται η ύφεση, αφού η οικονομία έχει κάτσει για τα καλά. Και αυτά προστίθενται στο τεφτέρι των οφειλών των πολιτών.
Ως εκ τούτου, πριν αλέκτωρ φωνήσαι, άρχισε να ανοίγει το κουτί της Πανδώρας:
Το πρώτο «χαρμόσυνο» νέο είναι οι μειώσεις έως 11% στις «παχυλές» συντάξεις που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ! Και έπονται μύρια όσα σε σύντομο διάστημα καθώς για την εκταμίευση της επόμενης δόσης πρέπει να εισπραχθούν οι φόροι και ο ΕΝΦΙΑ, να καταργηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά, να καταργηθεί η επιστροφή του φόρου στο πετρέλαιο για τους αγρότες...
Απέναντι σ’ αυτές τις προκλήσεις τι μέλλει να πράξει η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Τα πρώτα δείγματα μας επιβάλλουν να κρατάμε πολύ μικρό καλάθι. Πρώτα και κύρια γιατί το νέο, πολυμελές, κυβερνητικό σχήμα έχει ως κορμό το προηγούμενο, αυτό δηλαδή που απέτυχε παταγωδώς στους πρώτους επτά μήνες διακυβέρνησης. Μόνο που αυτή τη φορά είναι επανδρωμένο και αναπαλαιωμένο με στελέχη της τρίτης, άτυπης κυβερνητικής συνιστώσας, του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Αποδεικνύοντας ότι υφίσταται νοητή γραμμή που ενώνει τα «λεφτά υπάρχουν», το σκίσιμο των Μνημονίων και το «παράλληλο πρόγραμμα» στο Μνημόνιο της Αριστεράς. Λαϊκισμός και υποσχέσεις που μετά τις εκλογές και την επίτευξη του στόχου γίνονται «αέρας κοπανιστός».
Η κυβέρνηση είναι φανερό ότι προέκυψε ως αποτέλεσμα ισορροπιών και κομματικών επιδιώξεων χωρίς καμία διεύρυνση, χωρίς αξιοποίηση ικανών ανθρώπων από επαγγελματικούς χώρους, ίσως με μια-δυο εξαιρέσεις. Αντιθέτως, σε αυτό το σχήμα-μαμούθ δεν βρήκαν θέση προσωπικότητες που ενέπνεαν κάποια εμπιστοσύνη. Όπως ο κ. Νικολούδης, στο αλήστου μνήμης υπουργείο για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Παρ’ όλο που ο κ. Τσίπρας προεκλογικά σήκωνε τα μανίκια για να μας δείξει ότι είναι έτοιμος να παλέψει με το τέρας των σκανδάλων. Αλλά και η μη αξιοποίηση του κ. Πανούση, που επιτέλεσε το έργο του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, έχοντας απέναντί του μια Λερναία Ύδρα ιδεοληπτικών και ακραίων φωνών.
Πώς, λοιπόν, να μην προκαλεί σοβαρές αμφιβολίες, αν και πώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα ανταποκριθεί στο τιτάνιο έργο που την περιμένει;
Όταν μάλιστα, με το… καλημέρα, η θλιβερή περίπτωση του Δ. Καμμένου, για τον οποίο ο αρχηγός των ΑΝΕΛ δεν είδε και δεν άκουσε τίποτα, κλυδώνισε για τα καλά τους εύθραυστους αρμούς της κυβέρνησης. Και όταν οι «53» με τις ηχηρές τους παρεμβάσεις, όπως με αφορμή την υπουργοποίηση του κ. Μπόλαρη, κτυπούν καμπανάκι στον πρωθυπουργό, λέγοντάς του ότι είναι εδώ και ότι θα πρέπει να τους ρωτά πριν αποφασίσει το οτιδήποτε.
Κοντολογίς, οι μέρες που έρχονται μόνον ήρεμες δεν προδιαγράφονται. Και η χώρα θα συνεχίσει να πορεύεται μέσα στη καταιγίδα. Για το λόγο τούτο είναι απαραίτητο και στην Νέα Δημοκρατία όλες οι διαδικασίες για την εκλογή του νέου αρχηγού να ολοκληρωθούν σύντομα. Τα όσα μας περιμένουν απαιτούν μια ισχυρή και ενωμένη αξιωματική αντιπολίτευση, που θα ανταποκριθεί στο ακέραιο στο ρόλο της.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το Άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου "Τα δύσκολα είναι μπροστά..." δημοσιευθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου 2015

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Η κληρονομιά του ΣΥΡΙΖΑ στους αγρότες..."

Η “κληρονομιά” του ΣΥΡΙΖΑ στους αγρότες…

 Του Μάξιμου Χαρακόπουλου
 
Από την απαρχή της εκδήλωσης της οικονομικής κρίσης έγινε φανερό ότι η χώρα χρειαζόταν επειγόντως την ανασυγκρότηση της παραγωγικής της δομής. Η ανάπτυξη που έπρεπε να στοχεύουμε, για να έχει διάρκεια και στέρεα βάση, προϋποθέτει την ενίσχυση των πλέον παραγωγικών τομέων και πρωτίστως της πρωτογενούς παραγωγής. Μόνον μέσα από τη διεύρυνση του ποσοστού της αγροτικής δραστηριότητας επί του ΑΕΠ –που σήμερα κυμαίνεται σε ένα θλιβερό 3,5%- η όποια αναπτυξιακή προοπτική δεν θα έχει τα χαρακτηριστικά της «φούσκας».
Η Νέα Δημοκρατία, ως κύριος κορμός της κυβέρνησης από το 2012 έως και το τέλος του 2014, εργάστηκε με συνέπεια προς την κατεύθυνση της ενδυνάμωσης του αγροτικού τομέα.
Κυριότερο επίτευγμα αποτέλεσε οπωσδήποτε η συμφωνία για την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (2015-2020), στην οποία διασφαλίστηκαν σχεδόν 20 δις ευρώ που μπορούν να συμβάλλουν στην αναζωογόνηση της ελληνικής περιφέρειας.
Προωθήσαμε, επίσης, ένα φιλόδοξο πρόγραμμα πρώτης εγκατάστασης 6.000 νέων αγροτών, αλλά και τον εκσυγχρονισμό με σχέδια βελτίωσης 7.500 αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Καθιερώσαμε τα βιβλία και τα στοιχεία εσόδων/εξόδων για να κτυπηθούν οι ελληνοποιήσεις αγροτικών προϊόντων και να παταχθούν φαινόμενα φοροδιαφυγής. Ακόμη απλοποιήσαμε τις διαδικασίες αδειοδότησης νέων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων και δώσαμε τέλος σε «αμαρτίες» του παρελθόντος με τη οριστική νομιμοποίηση αυθαίρετων σταβλικών εγκαταστάσεων. Ταυτόχρονα, αποτρέψαμε με σθένος τα σχέδια υπερφορολόγησης των αγροτών και μέτρα που πλήττουν τον πρωτογενή τομέα, όπως η επέκταση στις 11 μέρες της διάρκειας του φρέσκου γάλακτος.      
Στις εκλογές του Ιανουαρίου, δυστυχώς, ο λαϊκισμός της Βαβέλ του ΣΥΡΙΖΑ παρέσυρε και πολλούς αγρότες. Τα παχιά λόγια και οι κούφιες υποσχέσεις βρήκαν… εύφορο έδαφος και στον αγροτικό κόσμο. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν τραγικό.
Όλο το προηγούμενο διάστημα για τους αγρότες δεν έγινε απολύτως ΤΙΠΟΤΕ. Αντιθέτως, όλα πάγωσαν, ενώ δεσμεύτηκαν ακόμη και τα αποθεματικά του ΟΠΕΚΕΠΕ. Εν τω μεταξύ, αφού η χώρα βρέθηκε με το ένα πόδι εκτός της Ευρώπης, με κλειστές τράπεζες και κατεστραμμένη οικονομία, ο κ. Τσίπρας μας έφερε ως «τρόπαιο» ένα νέο μνημόνιο. Τα μέτρα που «πέτυχε» η περήφανη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ είναι βαριά. Ιδιαίτερα για τον αγροτικό τομέα είναι ασήκωτα:
    Η φορολογία εισοδήματος για τους αγρότες από το «δυσβάσταχτο», όπως έλεγαν, 13% αυξάνεται στο 20 και 26%.
    Η προκαταβολή φόρου από 27,5% εκτινάσσεται έως 100%.
    Για πρώτη φορά από την ένταξη μας στην ΕΕ θα φορολογηθούν οι επιδοτήσεις.
    Φοροαπαλλαγές, όπως η επιστροφή φόρου για το πετρέλαιο κίνησης των αγροτών, καταργούνται.
    Οι ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΓΑ τριπλασιάζονται.
    Ο ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια και προϊόντα από το 13% αυξάνεται στο 23%
    Το γάλα στο ράφι θα έχει ημερομηνία λήξης κατά το δοκούν των εταιρειών, και μάλιστα τη στιγμή που καταργούνται οι ποσοστώσεις στην παραγωγή γάλακτος στις χώρες της ΕΕ, προκειμένου οι «λίμνες γάλακτος» που θα σχηματισθούν στην δυτική Ευρώπη να κατακλύσουν και την ελληνική αγορά.
Ιδού ο θρίαμβος των δημαγωγών!
Εμπρός μας έχουμε ένα δύσκολο έργο. Να μπορέσουμε σταδιακά να αμβλύνουμε τις δραματικές συνέπειες των μέτρων που μας αφήνει ως κληρονομιά το δίδυμο Τσίπρα/Καμμένου. Και πιάνοντας πάλι το νήμα να ενισχύσουμε την αγροτική παραγωγή.
Αυτό το έργο δεσμεύεται να φέρει σε πέρας η Νέα Δημοκρατία. Αρκεί οι πολίτες, και κυρίως οι αγρότες, να την εμπιστευτούν και να το δείξουν έμπρακτα στις κάλπες της 20ης Σεπτεμβρίου.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Read more...

Η κα Τασία, ο Ηρόστρατος και η Ιστορία...

eleftheria 

Η κα Τασία, ο Ηρόστρατος και η Ιστορία…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Φαίνεται ότι οι περισσότεροι από τους πολιτικούς που μας κυβέρνησαν τους τελευταίους επτά μήνες είχαν μολυνθεί από το μικρόβιο του ναρκισσισμού. Δεν εξηγούνται διαφορετικά αυτές οι εκρήξεις εγωπάθειας και η αίσθηση ότι είναι αποκλειστικοί συνομιλητές της ιστορίας. Τα κρούσματα πολυάριθμα. Αρχικώς, ήταν η «ανίατη» περίπτωση του ποπ-σταρ της πολιτικής και της οικονομίας, του μάγου της θεωρίας των παιγνίων, Γιάνη Βαρουφάκη. Το κρεσέντο του τυχοδιωκτισμού του το πλήρωσε και θα το πληρώνει πολύ ακριβά, για πολύ ακόμη, η χώρα. Στο δρόμο του «υπεράνθρωπου» τον ακολούθησε και η απελθούσα πρόεδρος της βουλής. Βασανίζοντας σαδιστικά κοινοβούλιο, θεσμούς και ανθρώπους η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε τη δική της μυστική συνομιλία με την ιστορία ως, όπως εύστοχα γράφηκε, νέα Ζαν Ντ Αρκ. Αλλά και ο κ. Τσίπρας στην πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη, μας παρουσιάστηκε ως νέος Λουδοβίκος 14ος προειδοποιώντας μας ότι μετά από αυτόν ακολουθεί το χάος. Την πληρωμή βέβαια της αμετροέπειάς του θα τη λάβει ο πρώην πρωθυπουργεύων υπουργικού συμβουλίου και συνιστωσών στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου.
Με την ιστορία, όμως, έχει δοσοληψίες ένα ακόμη αστέρι που έλαμψε κατά την περίοδο της «πρώτης φορά αριστερά». Μιλάμε για την πρώην αναπληρώτρια υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, άλλη μια από τις… εύστοχες επιλογές του κ. Τσίπρα που στοίχισαν πανάκριβα στη χώρα. Η κα «ανοιχτά σύνορα» στην πρόσφατη θυελλώδη συνεδρίαση της ΚΕΔΕ, όπου κατάφερε να βγάλει από τα ρούχα τους τούς δημάρχους των περιοχών που βουλιάζουν από τα κύματα των μεταναστών, είπε κατά λέξη: «Αυτό που έχω κάνει θα το γράψει η ιστορία, είτε αρνητικά είτε θετικά. Για εσάς δε νομίζω να γράψει τίποτα!». Τα λόγια της κας Χριστοδουλοπούλου προκαλούν ρίγος στον εχέφρονα πολίτη, καθώς ακούει έναν άνθρωπο που διαχειρίζεται τις τύχες του να έχει ως στόχο να γραφτεί στην ιστορία, ανεξάρτητα από το πρόσημο που θα έχει το έργο του. Προφανώς μη έχοντας υπόψη τον αρχαίο Ηρόστρατο που πυρπόλησε τον Ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο μόνον και μόνον για να μείνει στην ιστορία.
Το «έργο» δυστυχώς της πρώην υπουργού υπήρξε ολέθριο. Φανατική υπέρμαχος της κατάργησης κάθε ελέγχου στα σύνορα της χώρας, έκανε ότι περνούσε από το χέρι της για να εμπεδώσει την αίσθηση ότι η Ελλάδα άνοιξε και περιμένει! Κανείς δεν αντιλέγει ότι το πρόβλημα των μεταναστευτικών ροών έχει επιδεινωθεί από τις πολεμικές συγκρούσεις που τροφοδοτούν και τα προσφυγικά κύματα. Και οπωσδήποτε δεν στεκόμαστε ως Έλληνες, με βαθιά ριζωμένες μέσα μας από την αρχαιότητα τις αρχές της φιλοξενίας, αδιάφοροι στο δράμα των συνανθρώπων μας. Αυτό είναι όμως άλλο και άλλο η εικόνα ενός ανοχύρωτου κράτους.
Η κα Χριστοδουλοπούλου, ξεκίνησε με το άνοιγμα της Αμυγδαλέζας δίνοντας το σύνθημα ότι πλέον όλα και όλοι επιτρέπονται χωρίς συνέπειες. Το ίδιο έγινε και στα νησιά που βρίσκονται απέναντι από τις ακτές της Μικράς Ασίας. Το σύνθημα αυτό περίμεναν οι δουλέμποροι, αλλά και το τουρκικό κράτος για τους δικούς του λόγους, για να προωθήσουν με το αζημίωτο όχι μόνον τους πρόσφυγες της συριακής τραγωδίας αλλά και τους οικονομικούς μετανάστες από τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και την ινδική υποήπειρο. Ταυτόχρονα, βιάστηκε να φέρει προς ψήφιση το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια που δίνει μαζικά και με ελάχιστες προϋποθέσεις την ελληνική υπηκοότητα.
Το αποτέλεσμα ήταν η Λέσβος, η Κως, η Χίος, η Λέρος, το Αγαθονήσι, η Κάλυμνος, η Σάμος να μετατραπούν σε υπαίθριους καταυλισμούς ανθρώπων, με όλα τα προβλήματα υγιεινής και εύρυθμης λειτουργίας που επέφερε αυτή η κατάσταση. Γρήγορα το πρόβλημα μεταφέρθηκε στα βόρεια σύνορα με δεκάδες χιλιάδες στα χωράφια της Μακεδονίας, όπου έγινε το πρωτοφανές: Σκόπια και Βουλγαρία να κατεβάσουν στρατό για να ελέγχουν τα σύνορά τους με την Ελλάδα.
Βέβαια, η κα Χριστοδουλοπούλου για καιρό δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα, καθώς θεωρούσε ότι οι μετανάστες «λιάζονταν στην Ομόνοια». Μόνον όταν το πράγμα στο Πεδίο του Άρεως έφθασε στο αμήν, δημιουργήθηκε ένα κέντρο στον Ελαιώνα, που στοίχισε ένα κάρο λεφτά και στεγάζει 200 ανθρώπους, όταν ημερησίως μπαίνουν στην Ελλάδα 2 με 5 χιλιάδες… Και αφού απειλήθηκε η κοινωνική ειρήνη στα νησιά ναυλώθηκε πλοίο για να κάνει μεταφορές μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα. Η ανεπάρκεια της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση του προβλήματος κτύπησε κόκκινο, αναγκάζοντας τον αρμόδιο Επίτροπο, τον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο, να τηλεφωνήσει στον κ. Τσίπρα για να του ζητήσει να κινηθούν επιτέλους οι διαδικασίες και να πάρει η Ελλάδα τα κονδύλια που δικαιούται για τη διαχείριση του μεταναστευτικού.
Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα μας άφησε πλέον χρόνους, αλλά δυστυχώς, πίσω της έχει αφήσει ερείπια και έναν όγκο προβλημάτων που καλείται η επόμενη κυβέρνηση να διαχειριστεί και να επιλύσει. Ελπίζουμε, λοιπόν, τούτη τη φορά μπροστά στην κάλπη να είναι μόνον το κριτήριο της ευθύνης και της λογικής αυτό που θα επικρατήσει. Γιατί τα πολιτικά πειράματα απεδείχθη ότι ενίοτε στοιχίζουν πολύ ακριβά...

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Ελευθερία την Κυριακή 30 Αυγούστου 2015

Read more...

"Τώρα πια οι πολίτες ξέρουν..."

eleytheros typos kyriakis full

Τώρα πια οι πολίτες ξέρουν…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Είναι μάλλον απίθανο να υπήρχε έστω και ένας απλός ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου που ανέμενε ότι η Ελλάδα θα έφθανε, με τη διακυβέρνηση του κόμματος που τότε επέλεξε, τόσο σύντομα στο σημείο που βρίσκεται τώρα. Σήμερα, όμως, με το «Μνημόνιο της Αριστεράς» να μπαίνει ήδη σε εφαρμογή, και με «μέτρα φωτιά» που απειλούν να πυρπολήσουν κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα, καθώς δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις μεταφέρονται εσπευσμένα στη Βουλγαρία ή στην Κύπρο, ενώ δεκάδες άλλες αντιμετωπίζουν το φάσμα του «λουκέτου», κανείς δεν δικαιούται να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Σήμερα, που οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι βλέπουν να πλησιάζει η λαίλαπα της μεγαλύτερης στην ιστορία φοροαφαίμαξής τους και οι συντάξεις των συνταξιούχων μειώνονται αντί για την υποσχόμενη 13η σύνταξη, κανείς δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα. Σήμερα, που η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» της κας Χριστοδουλοπούλου, και του συζύγου της υπουργού Ναυτιλίας κ. Δρίτσα, μετατρέπει τη μισή Ελλάδα σε ένα απέραντο στρατόπεδο με εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, κανείς δεν μπορεί να λέει ότι δεν γνωρίζει. Σήμερα, με την επιβολή ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση που την οδηγεί σε ολοκληρωτική καθίζηση, με το «μπαλτά» του υπουργού Παιδείας στη λειτουργία των σχολείων και των πανεπιστημίων, προς όφελος των οργανωμένων μειοψηφιών, και την προσπάθεια απεθνικοποίησης του περιεχόμενου του προγράμματος διδασκαλίας, κανείς δεν μπορεί να επικαλεσθεί άγνοια.
Με «φουσκωμένα» τα μυαλά από τα ασύστολα ψεύδη και τις ανυπόστατες υποσχέσεις που αφειδώς μοίραζαν αριστερά και δεξιά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ –λίγο αργά το παραδέχθηκε ο κ. Χαϊκάλης και αφού έβαλε την υπογραφή του για την μείωση της κατώτατης σύνταξης στα 393 ευρώ!- οι συμπολίτες μας έδωσαν την πλειοψηφία στον κ. Τσίπρα να ξαναφέρει υποτίθεται την ελπίδα. Και αν τα… δώρα που έφερνε μαζί του ο «φέρελπις» πολιτικός με το πλατύ χαμόγελο μοιάζανε πολλά για να είναι αληθινά, πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν «δεν βαριέσαι, τα μισά να κάνει απ’ όσα λέει πάλι καλά θα είναι». Κάπως έτσι πήγαμε με μεγάλο καλάθι να μαζέψουμε τα φρούτα της ευημερίας που οι προηγούμενοι υποτίθεται πως δεν μοίραζαν στον λαό. Αντ’ αυτών, όμως, γευόμαστε πλέον τους πικρούς καρπούς του καθολικού Βατερλό της πλέον ανίκανης και ανεύθυνης διακυβέρνησης που έχει γνωρίσει ο τόπος.
Καθημερινά εμπεδώνουμε όλο και περισσότερο την αίσθηση ότι η ομάδα που ανέλαβε τις τύχες της χώρας, σε μια κρίσιμη ιστορική φάση, δεν είχε κανένα σχέδιο ούτε για την οικονομία, ούτε για την κοινωνία, ούτε για την εξωτερική πολιτική. Ήταν απλώς ένα συνονθύλευμα ερασιτεχνών και καιροσκόπων με «τσιμεντωμένες» ιδεοληψίες και απύθμενο θράσος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της πλήρους άγνοιας της πολιτικής πραγματικότητας από τα λόγια του αντιπροέδρου της κυβέρνηση κ. Δραγασάκη ότι πίστεψαν πως αν απειλούσαν με έξοδο, οι Ευρωπαίοι θα τρόμαζαν, καθώς αυτό «αποδείχθηκε λάθος εκτίμηση. Προς έκπληξή μας ο κ. Σόιμπλε, πρότεινε αν θέλαμε να βγούμε από το ευρώ να μας βοηθήσει κιόλας!».
Κι όμως στο «λάθος» αυτό, στην αντιμνημονιακή υστερία, που συνοδευόταν με ύβρεις και βαρείς χαρακτηρισμούς κατά των πολιτικών τους αντιπάλων κτίσθηκε όλη η αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Με αυτό το «λάθος» παρασύρθηκε ο ελληνικός λαός και το λογαριασμό αυτού του «λάθους» καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι μας σήμερα.
Όπως ήταν φυσικό, το μόρφωμα που πήρε τα ηνία της χώρας –και μη λησμονούμε τον εκβιαστικό τρόπο που τα πήρε- μετά την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων και αφού έπεσαν οι μάσκες, άρχισε να σπαράσσεται ανοιχτά από τις εσωτερικές του διενέξεις και τις σοβούσες αντιθέσεις των συνιστωσών του. Και βρέθηκε μια ολόκληρη χώρα όμηρος του τυχοδιωκτικού αυτού πολιτικού σχήματος και της καταφανούς αβουλίας και αναποφασιστικότητας του κ. Τσίπρα να βάλει τάξη στα του κομματικού του οίκου. Η επιλογή του τελευταίου να καταφύγει στη λύση των εκλογών, παρά το γεγονός ότι η πολιτική αβεβαιότητα επιδεινώνει ακόμη περισσότερο το οικονομικό κλίμα, αποδεικνύει ότι δυστυχώς οι μικροκομματικοί τακτικισμοί υπερισχύουν στους σχεδιασμούς του απερχόμενου πρωθυπουργού και από αυτό ακόμη το εθνικό συμφέρον. Προσπαθεί, λοιπόν, απελπισμένα, μέσω της προσφυγής στην κάλπη να απαλλαγεί από τους «συντρόφους» του Λαφαζάνη, Κωνσταντοπούλου κ.λπ. εις βάρος των αδήριτων αναγκών του τόπου. Ελπίζει προφανώς ότι οι πολίτες θα επαναλάβουν το «λάθος» του περασμένου Γενάρη, πριν ακόμη λάβουν τα ειδοποιητήρια της εφορίας, πριν νοιώσουν για τα καλά στο πετσί τους τις συνέπειες από την ολέθρια πολιτική της κυβέρνησης. Όμως, πλανάται πλάνην οικτρά γιατί τέτοια «λάθη» δεν επαναλαμβάνονται. Γιατί τώρα πια οι πολίτες ξέρουν…

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το  άρθρο δημοσιεύθηκε στον ''Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής'' 23/8/2015

 

 

Read more...

Φωτιά και λάβρα ο λογαριασμός... της αξιοπρέπειας

eleytheros typos kyriakis full

image 1

«Φωτιά και λάβρα» ο λογαριασμός της… αξιοπρέπειας!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα όσα συνέβησαν τους τελευταίους έξι μήνες στην πατρίδα μας έχουν τεράστια ιστορική σημασία. Το μέγεθος των συνεπειών τους είναι ακόμη νωρίς να το μετρήσουμε, αφού η δραματική φάση στην οποία έχουμε εισέλθει από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Αντιθέτως, συνεχίζουμε με κομμένη την ανάσα, να βαδίζουμε, ευελπιστώντας πως ένα «ατύχημα» δεν θα ανέτρεπε τα όσα, έστω δυσμενή και σκληρά, επέτυχε την υστάτη ώρα η «φώτιση» του πρωθυπουργού μας. Όσο και εάν η αξιωματική αντιπολίτευση και τα άλλα κόμματα του ευρωπαϊκού προσανατολισμού «βάζουμε πλάτη» για να μη βυθιστούμε αύτανδροι όλοι μαζί, ο ΣΥΡΙΖΑ των πολλών συνιστωσών στη συσκευασία του ενός πακέτου μοιάζει με βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Οι άπειρες συνιστώσες, οι γκρούπες και τα γκρουπούσκουλα, το «κόμμα της δραχμής», οι «ανανήψαντες» και οι «προεδρικοί» κρατούν με τα τερτίπια και τις ιδεοληψίες τους δέσμιο έναν ολόκληρο λαό. Ίσως αυτά που συμβαίνουν στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι τα επίχειρα του καιροσκοπισμού του κ. Τσίπρα. Σήμερα, όμως, απειλούν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Γιατί, όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε, το GREXIT είναι ακόμη στο τραπέζι. Και αν δεν υπάρξει συμφωνία με τους εταίρους το επόμενο διάστημα, όλα είναι ανοιχτά. Εννοείται για το χειρότερο …
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα σουρεαλιστικά στον πολιτικό μας βίο και τα capital controls έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, όλα τα μεγέθη της οικονομίας συνεχίζουν τον αρνητικό τους καλπασμό:
• Οι επιχειρήσεις στενάζουν από την αδυναμία πληρωμών, και εν όψει της βαρύτερης φορολογίας, ψάχνουν δρόμους διαφυγής στη Βουλγαρία –τα στοιχεία κάνουν λόγο για έως 70 χιλιάδες.
• Η οικονομία για το διάστημα Ιουλίου-Σεπτεμβρίου μπορεί να χάσει έως 2,8 δις ευρώ εβδομαδιαίως –σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής.
• Αντί για ανάπτυξη 2,5%, όλες οι προβλέψεις, πλέον, κάνουν λόγο για ύφεση 3 έως 4%.
• Το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και κάθε είδους επενδυτική δραστηριότητα έχουν μπει σε… βαθεία κατάψυξη.
Και ακόμη δεν έχει υπολογισθεί το συνολικό κόστος του σήριαλ της δήθεν διαπραγμάτευσης, που σκηνοθετούσε και πρωταγωνιστούσε ο κ. Βαρουφάκης -ο οποίος, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, χαρακτηρίστηκε ως ο «ακριβότερος» υπουργός Οικονομικών στην Ιστορία, λόγω των μέτρων που τελικά επέβαλε με την παρελκυστική του πολιτική.
Μιλάμε δηλαδή για πραγματικό Αρμαγεδδώνα.

Φωνές βοώντος εν τη ερήμω…
Είναι βέβαιο ότι πολλοί συμπολίτες μας αντιπαρέρχονταν τα όσα υποστηρίζαμε κατά την προεκλογική περίοδο, αλλά και τους πρώτους μήνες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ως υπερβολές. Οι προειδοποιήσεις για μια άνευ προηγουμένου κατάρρευση της οικονομίας, για μια εθνική καταστροφή ανάλογη της μικρασιατικής, για τις γεωπολιτικές απειλές εναντίον της χώρας, ήταν φωνές βοώντος εν τη ερήμω.
Οι αντιλήψεις ότι κανείς δεν μας βγάζει από το ευρώ γιατί οι δανειστές μας θα «ματώσουν» περισσότερο από εμάς ή ότι «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που βγάζουν πορτοκάλια», εννοώντας την χρηματοδότηση της χώρας από άλλες πηγές, ή ακόμη και την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα είχαν γίνει του συρμού. Πάνω σε αυτές, άλλωστε, βασίστηκε όλη η επιχειρηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ για να πείσει το εκλογικό σώμα ότι διαθέτει στρατηγική.
Τι κι αν ο Σόιμπλε δεν μπορούσε να κρύψει την ικανοποίησή του για τη «δημιουργική ασάφεια» του εκλεκτού τού πρωθυπουργού, του κ. Βαρουφάκη. Τι κι αν μας εξωθούσε από το ευρώ, από την ΕΕ –ακόμη και από τη ζώνη της συνθήκης Σένγκεν, όπως μάθαμε από τη «μαύρη βίβλο» του Γιούνκερ. Η κοινωνία επέμενε για καιρό στο μοτίβο του… χαλαρού υπουργού Επικρατείας κ. Φλαμπουράρη: «αέρα λάβαμε, με αέρα θα πληρώσουμε».
Αλλά και για τις «πορτοκαλιές» που παράγουν χρυσά ρούβλια ή γουάν τα… χαμπέρια δεν ήταν τα αναμενόμενα. Γιατί κανείς δεν αναλάμβανε να υιοθετήσει το γαλαντόμο πρόγραμμα της «πρώτης φοράς αριστερά». Πολύ περισσότερο κανείς δεν χαρίζει χρήματα χωρίς ανάλογο αντίτιμο. Και τέτοιο δεν θα μπορούσε να είναι η επαναλειτουργία της ΕΡΤ ή τα «ρουσφέτια Κατρούγκαλου».

Έως πότε ο λαϊκισμός θα βρίσκει ευήκοα ώτα;
Όσο για την εφαρμογή του περίφημου «σχεδίου της δραχμής» σε μια χώρα που ζει με εισαγωγές, χωρίς παραγωγική δομή, σε ένα επικίνδυνο γεωπολιτικό περιβάλλον, κανένας σχετικός και εχέφρων δεν θα το υποστήριζε.
Βέβαια, υπήρξε και μια κατηγορία πολιτών που θεώρησε ότι με το ΣΥΡΙΖΑ θα επικρατούσε η λογική του «δεν πληρώνω», που το κόμμα αυτό είχε στηρίξει ανοιχτά την περίοδο που ήταν στην αντιπολίτευση. Δυστυχώς, όμως, για όλους μετά από το εξάμηνο πείραμα της «πρώτης φοράς αριστερά» πρέπει να τους πληροφορήσουμε ότι τώρα θα πληρώσουμε όλοι πολύ πιο ακριβά. Ο λογαριασμός της «αξιοπρέπειας» των κκ. Τσίπρα – Καμμένου θα είναι φωτιά και λάβρα! Τα μέτρα από 980 εκ. ευρώ που προέβλεπε το mail Χαρδούβελη έφθασαν αισίως τα 12 δις. Το επόμενο εξάμηνο οι φόροι που πρέπει να εισπραχθούν ξεπερνούν τα 25 δις ευρώ. Ενώ υπό απειλή οικονομικής εξόντωσης είναι και οι αγρότες μετά από τον «θρίαμβο» της διαπραγματευτικής τακτικής του κ. Τσίπρα και της κυβέρνησής του. Αν και ελπίζουμε να αποτραπεί η ψήφιση των μέτρων που είδαν το φως της δημοσιότητας τις προηγούμενες ημέρες.
Το ερώτημα, βεβαίως, που προκύπτει μετά από όλα αυτά είναι τι άλλο πρέπει να γίνει στην Ελλάδα ώστε να πάψει κάποτε ο λαϊκισμός και η δημαγωγία να βρίσκουν ευήκοα ώτα!

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ''Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής'' της 2/8/2015

Read more...

"Η φέτα και το... τέλος της ιστορίας"

eleftheria

Η φέτα και το… τέλος της ιστορίας

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

«Καθώς μπήκαμε στη σπηλιά, κατάπληκτοι κοιτούσαμε τα πάντα. Υπήρχαν πανέρια, φτιαγμένα από καλάμια, γεμάτα τυριά. Στις μάντρες στριμώχνονταν ερίφια και αρνιά, που ήταν όμως χωρισμένα με φροντίδα. Αλλού βρίσκονταν τα μεγάλα και τα μεσαία αλλού∙ και αλλού πάλι ήταν τα νεογνά. Οι κάδοι είχαν υπερχειλίσει με τυρόγαλο, καρδάρες και σκαφίδια ήταν όλα τους έτοιμα, μέσα τους να τα αρμέγει». Αυτή τη γλαφυρή περιγραφή βάζει στο στόμα του Οδυσσέα ο μεγάλος ραψωδός της Ελλάδας ο Όμηρος (ραψ. Ι, στίχοι 218-224, μετ. Νίκος Νικολίτσης). Και αποδεικνύει αν μη τι άλλο ότι, τουλάχιστον πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια σε αυτόν τον τόπο, η παραγωγή του τυριού ήταν διαδεδομένη. Και έμειναν αυτά τα τυριά, όπως η φέτα, ακόμη και ο τρόπος παρασκευής τους έως πρόσφατα, αναλλοίωτα μέσα στις χιλιετίες που πέρασαν.
Φαίνεται, όμως, ότι σήμερα το «τέλος της ιστορίας» κάποιοι το εννοούν πραγματικά και συμπεριφέρονται ανάλογα σε όλα τα ζητήματα. Έτσι, έχουμε βρεθεί ενώπιον του ανήκουστου αιτήματος εκ μέρους των ΗΠΑ, να εξάγουν ελεύθερα «αμερικάνικο τυρί φέτα» στην Ευρώπη! Πρόκειται καταφανώς για μια απίστευτη ύβρη, που αν περάσει συνιστά τεράστια απειλή για την ελληνική κτηνοτροφία, έναν κλάδο από τον οποίο περιμένουμε πολλά τα επόμενα χρόνια.
Ως γνωστόν, η ΕΕ βρίσκεται σε συνομιλίες με τις ΗΠΑ με σκοπό να καταλήξουν σύντομα σε μια νέα εταιρική συμφωνία, η οποία έχει τον τίτλο Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Εταιρική Σχέση (TTIP). Στο πλαίσιο αυτό, όμως, έχουν τεθεί από την αμερικανική πλευρά μια σειρά από παράλογες αξιώσεις, που πλήττουν άμεσα τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών οικονομιών.
Μια από αυτές είναι η εμμονή της Ουάσιγκτον να δεχθούν οι ευρωπαϊκές χώρες την εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, που στην αμερικανική αγορά έχουν μεγάλο μερίδιο. Είναι περιττό να αναλύσουμε τι θα σημάνει μια υποχώρηση της Ευρώπης σε αυτήν την αξίωση, και τι θα σημάνει για την ποιότητα της διατροφής στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Το δεύτερο αμερικανικό αίτημα είναι η κατάργηση στις γεωγραφικές ενδείξεις σε Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) και Προϊόντα Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ). Πρόκειται για σημαντικά κεκτημένα της Ευρώπης, που εξασφαλίζουν έως σήμερα τόσο την ποιότητα μιας σειράς προϊόντων αλλά προστατεύουν και τους παραγωγούς από τον αθέμιτο ανταγωνισμό, ενισχύοντας τις τοπικές και εθνικές οικονομίες. Αν, όμως, οι αμερικανικές πιέσεις υπερισχύσουν, όποιος θέλει, όπου θέλει, όπως θέλει παράγει ένα προϊόν και το πουλά με όποια ονομασία θέλει. Εδώ εμπίπτει και η φέτα, καθώς και άλλα προϊόντα, όπως το τσίπουρο κ.λπ. Ιδιαίτερα, όμως, για τη φέτα ήδη ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Γαλακτοκομικών Προϊόντων των ΗΠΑ ζητά επισήμως την άρση εμποδίων για την εισαγωγή «αμερικανικών τυριών» όπως η «φέτα και η παρμεζάνα(!)» στα κράτη μέλη της ΕΕ.
Η τυροκομία δεν είναι μόνο ζωτικής σημασίας για την κτηνοτροφία. Θα μπορούσε να καταστεί, στρατηγική επιλογή της χώρα, ένα από τα βαριά όπλα της αγροτικής μας παραγωγής και εν γένει την εθνική μας οικονομία. Στην αιγοπροβατοτροφία δραστηριοποιούνται περί τους 90 χιλιάδες κτηνοτρόφους, με 12 εκατομμύρια αμνοερίφια. Οι εξαγωγές των τυριών κατά 70-76% αφορούν τη φέτα, και συμπεριλαμβάνουν 50 και πλέον χώρες, ενώ η αξία των εξαγωγών ξεπερνά τα 200 εκατομμύρια ευρώ, με συνεχώς αυξητικές τάσεις. Ενδεικτικός είναι ο πίνακας της ΕΛΣΤΑΤ, με τα διαθέσιμα στοιχεία, όπου καταγράφεται η άνοδος των εξαγωγών της φέτας τα τελευταία χρόνια, καθώς από 28.773.420 κιλά το 2008 φθάσαμε στα 36.822.400 το 2013 (αναλυτικά στον πίνακα ).
Σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με το Ελληνικό Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων του Γενικού Προξενείου μας στην Νέα Υόρκη, τα γαλακτοκομικά μας προϊόντα εκεί κατά το 2013, κατέγραψαν αύξηση κατά 15,5% (στοιχεία 08.12.14). ιδιαίτερα στην κατηγορία των τυριών -κυρίως φέτα- η Ελλάδα έγινε ο τρίτος μεγαλύτερος προμηθευτής των ΗΠΑ, μετά την Ισπανία και τη Γαλλία. Δυστυχώς, όμως, η φέτα αν και αποτελεί αναγνωρίσιμο προϊόν, στη συνείδηση του αμερικανού καταναλωτή δεν συνδέεται με την ελληνική της προέλευση. Αυτή την κατάσταση επιδιώκουν, λοιπόν, να επιβάλουν και στην Ευρώπη.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη. Άλλωστε, πρόσφατα αντιμετωπίσαμε κάτι ανάλογο με τη συνολική οικονομική και εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τον Καναδά (CETA). Και εκεί επιτεύχθηκε, τέλος πάντων, μια μεσοβέζικη λύση, που τουλάχιστον αποτρέπει την εισαγωγή της καναδέζικής «φέτας» στην Ευρώπη. Τώρα τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα.
Πριν από δέκα ημέρες, μας δόθηκε η ευκαιρία απέναντι σε αυτήν την πρόκληση, να τα πούμε «έξω από τα δόντια» στην ίδια την Επίτροπο Εμπορίου κ. Malmstrom κατά την Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων (COSAC), στη Ρίγα της Λετονίας. Και ζητήσαμε εκεί μετ’ επιτάσεως να μην ενδώσει η ΕΕ στις αμερικανικές απαιτήσεις.
Η αλήθεια είναι, όμως, ότι βρισκόμαστε στην αρχή της κρίσιμης μάχης και απαιτείται συστράτευση όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, ανεξαρτήτου κομματικής ταυτότητας, για να επηρεάσουμε τις τελικές αποφάσεις. Όλοι οι βουλευτές και οι ευρωβουλευτές, αλλά και παραγωγικοί φορείς, θα πρέπει να κινητοποιηθούμε αποφασιστικά, να καταστήσουμε το ζήτημα πρωτεύον στα αρμόδια όργανα, και στο ευρωκοινοβούλιο. Να αναζητήσουμε συμμαχίες, με βάση την αντίθεσή μας στην κατάργηση της αναγραφής της γεωγραφικής ένδειξης στα προϊόντα ΠΟΠ και στις άλλες χώρες που πλήττονται από αυτήν την απόφαση. Και να απαιτήσουμε η εμπορική συμφωνία της ΕΕ με τις ΗΠΑ να θεωρηθεί «Μεικτή», ώστε να χρειάζεται κύρωση και από τα εθνικά κοινοβούλια.
Πρέπει να κατανοήσουν όλοι ότι μόνο στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις, στον δικό μας πλούτο, μπορούμε να ελπίζουμε σε έξοδο από την κρίση.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρθο δημοσιεύθηκε στην ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' την Κυριακη 14/6/2015

Read more...

"Η… περήφανη στάση!"

 eleytheros typos kyriakis full

Η… περήφανη στάση!

«Την ώρα που η αγορά θυμίζει «έρημο» και κάνουμε το σταυρό μας να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, οι διαβεβαιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα άλλαζε μόνον την Ελλάδα αλλά όλη την Ευρώπη κατέρρευσαν με πάταγο».

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η γενική και συνάμα θλιβερή διαπίστωση για το κύρος της χώρας, κατά τους τέσσερεις μήνες της διακυβέρνησής της από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ότι αυτό έχει βαριά καταρρακωθεί. Η αξιοπιστία της Ελλάδας και η εικόνα που αυτή εκπέμπει στο εξωτερικό έχουν ζημιωθεί σημαντικά από ανεύθυνες έως και αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές κυβερνητικών παραγόντων.
Στο μέτωπο των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, η «περήφανη στάση» μας έχει οδηγήσει στην οικονομική ασφυξία και στην αφόρητη μοναξιά στην Ευρώπη. Την ώρα που η αγορά θυμίζει «έρημο» και κάνουμε το σταυρό μας να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, δυστυχώς, από πουθενά δεν έχουμε ούτε σοβαρές κινήσεις στήριξης ούτε κινήματα αλληλεγγύης από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Οι διαβεβαιώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα άλλαζε μόνον την Ελλάδα αλλά όλη την Ευρώπη κατέρρευσαν με πάταγο. Καμία συμμαχία των χωρών του Νότου δεν σχηματίστηκε. Πέρα από λόγια συμπάθειας από τον Ιταλό πρωθυπουργό, που συνεχίζει απτόητος τις μεταρρυθμίσεις που εμείς αρνούμαστε, όλες οι άλλες χώρες αποκήρυξαν κάθε συσχετισμό της κατάστασής τους με τη δική μας. Κάπως έτσι, ο κ. Τσίπρας αναγκάστηκε να γίνει «μερκελιστής», όπως του καταλογίζουν και οι γερμανικές εφημερίδες, λησμονώντας τα όσα απαράδεκτα «έσουρνε» όταν ήταν στην αντιπολίτευση.
Αλλά η εικόνα της χώρας, έχει υποστεί σημαντική βλάβη και από την απερίγραπτη συμπεριφορά του υπουργού Οικονομικών. Ιδιαίτερα μετά την αποκάλυψη της λαθροκαταγραφής εκ μέρους του των συζητήσεων στο Γιούρογκρουπ της Ρίγα. Ίσως τον ίδιο να μην τον απασχολεί ποια εντύπωση σχηματίζουν για το πρόσωπό του, ίσως να θέλει να προκαλέσει. Ποια, όμως, είναι η εικόνα που σχηματίζουν οι Ευρωπαίοι για τη χώρα στο σύνολό της, για τους αξιακούς της κώδικες για την ηθική των κυβερνώντων, για τον σεβασμό τους στους κοινούς κανόνες; Και γι’ αυτό και μόνο τον λόγο θα έπρεπε ο κ. Βαρουφάκης να ήταν τώρα σπίτι του αποπεμπόμενος από τον πρωθυπουργό. Για να αποκατασταθεί κάπως το τρωθέν κύρος της χώρας.
Κύρος που επλήγη επίσης από την, πρωτοφανή στα χρονικά, ακύρωση μιας υποτίθεται προγραμματισμένης συνάντησης του Έλληνα υπουργού Άμυνας με τον ομόλογό του στις ΗΠΑ. Το άδειασμα του κ. Καμμένου, εν πτήση προς την Αμερική, δεν έχει προηγούμενο. Αυτό που συνέβη συνιστά ηχηρό μήνυμα σε όσους συνεχίζουν να πιστεύουν πως μπορούν να μιλούν και να συμπεριφέρονται ανεξέλεγκτα, εκτός ορίων.
Και η εξωτερική πολιτική και η οικονομική πολιτική δεν είναι, όμως, μόνον επικοινωνιακό παιχνίδι, για να κερδίζουμε εντυπώσεις ή να κάνουμε «μπλόφες». Απαιτείται σχέδιο, συνέπεια, κατάκτηση της αξιοπιστίας βήμα-βήμα. Τι βλέπουμε, όμως, αυτούς τους τέσσερεις μήνες στην εξωτερική πολιτική της χώρας; Θόρυβο, χωρίς ουσία. Ανοίγματα υποτίθεται προς τη Ρωσία, τα οποία, όπως αποδεικνύεται, έγιναν για λόγους αντιπερισπασμού στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους. Το αποτέλεσμα είναι βεβαίως και οι σχέσεις με τη Μόσχα να εμπλακούν και κυρίως να χάνεται η εμπιστοσύνη από τους δυτικούς συμμάχους μας. Κανείς δεν είναι εναντίον της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Γι’ αυτό, όμως, απαιτείται σχεδιασμός και προσοχή να μη διαταραχθούν ισορροπίες που μπορεί να φέρουν τη χώρα σε δυσμενή θέση, ιδιαίτερα στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία.
Και δεν είναι δυνατόν από τη μια η κυβέρνηση να σπεύδει από τις πρώτες μέρες να νομοθετήσει για να βγάλει τον Ξηρό από την φυλακή, προκαλώντας σοβαρό διπλωματικό ζήτημα με την Ουάσιγκτον, και από την άλλη να παρακαλά την αμερικανική κυβέρνηση να παρέμβει για να μην χρεοκοπήσουμε. Και ούτε η χώρα κερδίζει σε ισχύ, αν φωνάζει μόνος του ο κ. Καμμένος ότι παραχωρεί την Κάρπαθο για να δημιουργηθεί νατοϊκή στρατιωτική βάση. Όλα αυτά είναι, το λιγότερο, μη σοβαρά!
Τώρα, όμως, απαιτείται σοβαρότητα, επικέντρωση στο στόχο της σωτηρίας της χώρας, και ανάκτηση του κύρους της. Μη λησμονούμε ότι ενώ είμαστε ακόμη κρεμασμένοι πάνω από το γκρεμό της οικονομικής χρεοκοπίας, οι προκλήσεις βυσσοδομούν γύρω μας: ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, που στέλνει δεκάδες χιλιάδες μετανάστες στην Ελλάδα, τα Σκόπια που έχουν φτάσει στα όρια εμφύλιας σύρραξης, η Αλβανία που αμφισβητεί ακόμη και τα χερσαία σύνορα με την Ελλάδα, η νέα φάση του Κυπριακού, που δεν γνωρίζουμε που θα καταλήξει. Η κυβέρνηση επομένως, ας αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών και ας ανασκουμπωθεί. Και οι υπουργοί ας μιλούν λιγότερο και ας δουλέψουν υπεύθυνα.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον "Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής" στις 30-05-15

Read more...