Menu
A+ A A-

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου στη “Μακεδονία” της Κυριακής: “Εξομολογήσεις για τη δημόσια παιδεία…”

MAXIMOS NEW

Εξομολογήσεις για τη δημόσια παιδεία…


του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η παρουσίαση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την παιδεία, ήταν αφορμή να ανατρέξω στην περίοδο που διέτελεσα τομεάρχης Παιδείας της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν με τους συνεργάτες μου αρχικά συγκροτήσαμε εκ του μηδενός τον Τομέα και, εν συνεχεία, εργαστήκαμε για την διαμόρφωση του κυβερνητικού μας προγράμματος.
Θυμούμαι τι απήντησα στον πρόεδρο Κυριάκο Μητσοτάκη όταν, στην πρώτη μας συνάντηση μετά τον ορισμό μου ως τομεάρχη Παιδείας, μου ζήτησε να του εκθέσω πώς ιεραρχώ τα ζητήματα στην παιδεία, αλλά και πώς αντέδρασα όταν 1,5 χρόνο μετά μου ζήτησε να μεταπηδήσω στον Τομέα Προστασίας του Πολίτη.
Α) Πιστεύω ότι καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να γίνει στην παιδεία εάν πρώτα δεν εμφυσήσουμε αίσθημα ασφάλειας στους εκπαιδευτικούς. Γιατί, δυστυχώς, η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την αξιολόγηση, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα φόβου αν όχι τρομοκρατίας ότι επίκεινται απολύσεις εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνει πρωθυπουργός. Χαίρομαι, γιατί ο πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι η αξιολόγηση δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά στόχο την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, έτσι ώστε να στέκονται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην αίθουσα και, βεβαίως, δεν έχει καμία σχέση με απολύσεις!
Β) Στην Ελλάδα οι εκάστοτε υπουργοί Παιδείας θέλουν να ενδυθούν το μανδύα του μεταρρυθμιστή και οι όποιες μεταρρυθμίσεις περιορίζονται συνήθως στον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Μάλιστα, οι “μεταρρυθμίσεις” δεν διαφέρουν μόνο από κόμμα σε κόμμα, αλλά και από υπουργό σε υπουργό του ιδίου κόμματος! Οι βέλτιστες πρακτικές διεθνώς δείχνουν ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην προσχολική αγωγή, στο υποχρεωτικό διετές νηπιαγωγείο και το πραγματικά ολοήμερο σχολείο, εκεί όπου χτίζονται χαρακτήρες και διαμορφώνεται ουσιαστικά η επόμενη γενιά πολιτών. Επιπλέον, θα πρέπει να πάψει η τεχνική εκπαίδευση να αποτελεί τον “φτωχό συγγενή” στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, με αποτέλεσμα το χαμηλό ενδιαφέρον μαθητών προς αυτήν. Τέλος, πολλά πρέπει να γίνουν έτσι ώστε η παρεχόμενη ειδική αγωγή να ανταποκριθεί στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο.
Όταν, πλέον, ολοκληρώθηκε αυτή η διαδρομή του 1,5 έτους και ο πρόεδρος προχώρησε στον “ανασχηματισμό” του σκιώδους υπουργικού του συμβουλίου, ζητώντας μου να αναλάβω τον Τομέα Προστασίας του Πολίτη, σκεπτόμενος φωναχτά είπα ότι “ενάμισι χρόνο τώρα ένιωθα σαν να δίνω κάθε μέρα πανελλήνιες εξετάσεις”! Ο όγκος δουλειάς του Τομέα Παιδείας είναι τόσο μεγάλος που απαιτεί διάβασμα και διαρκή εγρήγορση.
Το πρόγραμμα της ΝΔ για την παιδεία επιβεβαιώνει ότι είμαστε ένα φιλελεύθερο, πατριωτικό και λαϊκό κόμμα. Η δημόσια παιδεία είναι το όχημα κοινωνικής κινητικότητας. Το δημόσιο σχολείο είναι αυτό που δίνει τη δυνατότητα στον γιο του αγρότη από τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, στην κόρη του κτηνοτρόφου από την Ήπειρο και την Κρήτη, στον γιο του εργάτη από τη Θράκη και την Πελοπόννησο, στην κόρη του βιοπαλαιστή από τη Ρούμελη, στο παιδί του ψαρά από τα νησιά, να έχει ευκαιρίες για μία καλύτερη ζωή. Γι’ αυτό και έμπρακτα στηρίζουμε το δημόσιο σχολείο. Η επιμονή μας στην αριστεία, στη δημιουργία πρότυπων σχολείων στην έδρα κάθε νομού, στη λειτουργία πραγματικά ολοήμερων σχολείων και στην πιστοποίηση της ξένης γλώσσας εντός του δημόσιου σχολείου, υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Την παροχή υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης σε όλα τα παιδιά.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης

Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου “Εξομολογήσεις για τη δημόσια παιδεία…” δημοσιεύθηκε στη “Μακεδονία” της Κυριακής 14/04/19

 

Read more...

Το περιβόλι της Ευρώπης

eleftheria

MAXIMOS NEW

Το περιβόλι της Ευρώπης

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η Θεσσαλία ήταν πάντα ο σιτοβολώνας της Ελλάδας. Ωστόσο, η παραδοσιακή καλλιέργεια των δημητριακών, που εναλλάσσονταν με ψυχανθή για να «ξεκουραστεί» το χωράφι, εδώ και δεκαετίες δεν προσφέρει, όπως κι όλες οι ξηρικές καλλιέργειες, ικανοποιητικό εισόδημα στον αγρότη. Έτσι πολλοί στράφηκαν στην αναζήτηση άλλων πιο δυναμικών καλλιεργειών που να διασφαλίζουν σημαντικές αποδόσεις και βιώσιμο οικογενειακό εισόδημα.
Με το βαμβάκι και τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις -«όλα τα κιλά όλα τα λεφτά»- η εικόνα του κάμπου άλλαξε. Το βιοτικό επίπεδο του μέσου αγροτικού νοικοκυριού βελτιώθηκε. Οικογένειες σπούδασαν και πάντρεψαν παιδιά. Το βαμβάκι, όμως, ως κατεξοχήν υδροβόρα καλλιέργεια, ανέδειξε το υδατικό έλλειμμα του κάμπου. Ο υδροφόρος ορίζοντας έπεσε δραματικά από την υπεράντληση, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις οι γεωτρήσεις να έχουν υφάλμυρο νερό! Η μερική μεταφορά νερού από τον Αχελώο, που για δεκαετίες πρόβαλε ως η λύση του υδατικού προβλήματος, τα τελευταία χρόνια καρκινοβατεί με κίνδυνο να μείνει μια... τρύπα στο νερό! Έτσι το κόστος της άρδευσης σε πολλές περιπτώσεις καθίσταται ασύμφορο.
Επιπλέον, η αποσύνδεση των κοινοτικών ενισχύσεων από το ύψος της παραγωγής, οι περικοπές των κονδυλιών της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και οι καθηλωμένες τιμές του προϊόντος έχουν ως αποτέλεσμα ο άλλοτε «λευκός χρυσός» του κάμπου να έχει πια χάσει τη λάμψη του. Όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό οι αγρότες και ιδιαίτερα οι νέοι συνειδητοποιούν ότι η έως σήμερα πεπατημένη είναι πεπερασμένων δυνατοτήτων και «ψάχνονται» για εναλλακτικές πιο προσοδοφόρες καλλιέργειες. Αμπέλια, οπωροφόρα δένδρα, λαχανικά, αλλά και ξηροί καρποί κεντρίζουν το ενδιαφέρον πολλών που βλέπουν ευκαιρίες στον Αγροδιατροφικό τομέα. Το μοντέλο της «στατικής» αγροτικής ανάπτυξης του παρελθόντος, που περιοριζόταν κυρίως εντός των εθνικών συνόρων, εδώ και αρκετά χρόνια, ελέω παγκοσμιοποίησης, έχει σαρωθεί. Η σύγχρονη γεωργία δεν μπορεί παρά να βασίζεται στην ανταγωνιστικότητα, στην επιχειρηματικότητα, στην αρτιότερη εκμετάλλευση και διαχείριση των πόρων και του περιβάλλοντος. Και επειδή αποκτά όλο και ισχυρότερη σύνδεση με τις αγορές θα πρέπει να κατευθύνεται προς την παραγωγή διαφοροποιημένων προϊόντων με συγκεκριμένη ταυτότητα, γεγονός που απαιτεί νέες μεθόδους διαχείρισης, τυποποίησης και εμπορίας.
Συνεπώς, ο σύγχρονος αγρότης στη χώρα μας, από αποδέκτης επιδοτήσεων θα πρέπει να εξελιχθεί σε διαχειριστή γεωργικής εκμετάλλευσης, σε αγρότη επιχειρηματία που παράγει ανταγωνιστικά και ποιοτικά προϊόντα, σεβόμενος το περιβάλλον. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να αξιοποιήσει στο έπακρο όλα τα διαθέσιμα εργαλεία και να επενδύσει στην καινοτομία. Βεβαίως, στην παρούσα συγκυρία της οικονομικής κρίσης, η έλλειψη ρευστότητας λειτουργεί ως τροχοπέδη. Η απουσία πρόσβασης των αγροτών σε φτηνό χρήμα, που είναι αναγκαία προϋπόθεση για την υλοποίηση της όποιας επένδυσης -ακόμη και μέσω των δράσεων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης του αρμόδιου υπουργείου- δυσκολεύει το όποιο εγχείρημα. Η κρίση ρευστότητας και οι πολιτικές που δεν ευνοούν την ιδιωτική πρωτοβουλία έχουν αναγκάσει τον αγροτικό κόσμο να κάνει δεύτερες σκέψεις, αποφεύγοντας τολμηρά βήματα που έχουν σχέση με το επιχειρείν και την εξωστρέφεια. Αναμφίβολα, το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας είναι η χαμηλή αντα¬γωνιστικότητα. Τα ελληνικά προϊόντα, παρά το ισχυρό κλιματικό-περιβαλλοντικό πλεονέκτημα που διαθέτουμε, δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικά σε ένα διαρκώς απαιτητικό καταναλωτικό κοινό αν δεν έχουν ισχυρή ταυτότητα, με αποτέλεσμα να χάνονται ακόμα και παραδοσιακές αγορές. Είναι αλήθεια ότι διαθέτουμε τα περισσότερα Προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης σε επίπεδο ΕΕ. Ένα από αυτά είναι το αρνάκι και το κατσικάκι Ελασσόνας. Αλήθεια, η αναγνώριση από μόνη της ως ΠΟΠ ήταν αρκετή για να προσδώσει την ζητούμενη προστιθέμενη αξία στο προϊόν; Υπήρξαν από πλευράς των άμεσα ενδιαφερόμενων οι προωθητικές ενέργειες στις αγορές ή τελικά στην προκειμένη περίπτωση το ΠΟΠ αποδείχθηκε ένα πουκάμισο αδειανό;
Το κράτος-πατερούλης έχει εξαντλήσει τα όριά του. Εκείνο που πανευρωπαϊκά προβάλλει είναι οι συνέργειες των ίδιων των παραγωγών, οι δράσεις μέσα από τη συνένωση δυνάμεων. νέοι Συνεταιρισμοί και ευέλικτες Ομάδες Παραγωγών, χωρίς τις παθογένειες του παρελ¬θόντος, που θα αξιοποιήσουν την καινοτομία με στόχο την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων και εντέλει την ενίσχυση της εξωστρέφειας. Ποιοτικά προϊόντα και όχι συμ¬βατικά -που άλλωστε άλλοι παράγουν με χαμηλότερο κόστος από εμάς- πρέπει να είναι η στόχευσή μας. Αυτά που απευθύνονται σε απαιτητικούς καταναλωτές, που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν κάτι παραπάνω.
Η επιχειρηματική αυτή λογική, ήδη έχει αρχίσει να εμφανίζεται στον αγροτικό κόσμο και μπορεί να οδηγήσει σε μια αγαστή συνεργασία με τις επιχειρήσεις διατροφικών προϊόντων. Για την υλοποίηση αυτού του στόχου είναι απαραίτητο να υπάρξουν κίνητρα στη νέα γενιά, τους νέους επιστήμονες που θέλουν να επενδύσουν στον αγροδιατροφικό τομέα στη χώρα μας άλλα διστάζουν, όχι μόνο λόγω ρευστότητας αλλά και γραφειοκρατικών εμποδίων. Σε κάθε περίπτωση, η επένδυση στην έρευνα και στη σωστή μεταφορά της γνώσης είναι επένδυση στο μέλλον το τόπου. Η καινοτομία απαιτεί γνώση, και στη χώρα μας η γνώση υπάρχει -τρανό παράδειγμα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Θεσσαλίας- άλλα δεν διαχέεται με αποτελεσματικό τρόπο στον τελικό αποδέκτη.
Εν κατακλείδι, η καινοτομία είναι στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα. Για να καρπίσει, όμως, χρειάζεται ένα σταθερό οικονομικό περιβάλλον για τον αγρότη και τον επιχειρηματία. Αν, λοιπόν, αξιοποιήσουμε την έρευνα και επενδύσουμε στη νέα γενιά, οι νέες μέθοδοι παρα¬γωγής και τυποποίησης, οι νέες καλλιέργειες και τα νέα προϊόντα θα προκύψουν αβίαστα και η Θεσσαλία θα γίνει το περιβόλι της Ευρώπης.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην αναπληρωτής υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο ένθετο της Ελευθερίας της Κυριακής 17.3.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

 

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: "Ανήκομεν εις την Δύσιν…"

eleftheria

MAXIMOS NEW

Ανήκομεν εις την Δύσιν…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Γράφω αυτές τις γραμμές με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Ρωσία. Από τα βασικά χαρακτηριστικά της Νέας Δημοκρατίας, που τη συνοδεύουν από την ίδρυσή της το 1974, είναι οι σταθερές συντεταγμένες της στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Μια γραμμή που δεν «πρόδωσε» σε καμία φάση της ιστορίας της.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μετά την πτώση της δικτατορίας, σε μια κρίσιμη για την πατρίδα περίοδο, περιέγραψε τον προσανατολισμό που θα ακολουθούσε η φιλελεύθερη παράταξη, με βασικό γνώμονα την ασφάλεια και την ευημερία του τόπου με τη γνώση φράση «ανήκομεν εις την Δύσιν». Πρωτίστως, η χώρα έπρεπε να ενταχθεί πλήρως στο δυτικό στρατόπεδο, με τα πλέον αναπτυγμένα έθνη, όπου η δημοκρατία και η ελευθερία ήταν κατοχυρωμένα. Αυτό συνεπαγόταν τη συμμετοχή μας στους ατλαντικούς θεσμούς, αλλά και την πορεία προς ένταξη στην τότε ΕΕ. Ο εθνάρχης ήταν ένας γνήσιος ευρωπαϊστής, όπως και οι μεγάλοι Ευρωπαίοι οραματιστές της μεταπολεμικής περιόδου, από τον Αντενάουερ και τον Ζισκάρ Ντ´ Εσταίν έως τον Κολ και τον Μιτεράν, η έλλειψη των οποίων είναι σήμερα εκκωφαντική. Σε κάθε περίπτωση οι επιλογές αυτές, που πολεμήθηκαν αγρίως τη δεκαετία του 1970, δικαιώθηκαν πλήρως από το πλήρωμα του χρόνου, όπως αποδείχθηκε με την κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, τα έτη 1989-1991. Το πόσο η χώρα μας ωφελήθηκε από τη συμμετοχή της στις δυτικές συμμαχίες και ιδιαίτερα στην ΕΕ, είναι κάτι που πρέπει να αναζητηθεί περισσότερο στις εσωτερικές αδυναμίες, που εκδηλώθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ και την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Άλλωστε, και η στροφή 180ο που έκανε το έξαλλο αντιευρωπαϊκό μέτωπο το 2015, δείχνει το ποιος είχε δίκιο.

Ωστόσο, για τη ΝΔ η συμμετοχή της Ελλάδας στους δυτικούς θεσμούς δεν σήμαινε την άκριτη αποδοχή των αποφάσεων ή των επιδιώξεων που προωθούνταν, ιδίως όταν ήταν ενάντια στα ελληνικά συμφέροντα. Κι αυτό επίσης ήταν κάτι που το απέδειξε πολλές φορές, και με υψηλότατο τίμημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το θαρραλέο βέτο του Κώστα Καραμανλή το 2008 στο Βουκουρέστι, για την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η κατεξοχήν δυτικόφιλη πολιτική δύναμη της χώρας ήταν αυτή που τότε μπόρεσε να υψώσει το ανάστημα στην υπερδύναμη, για χάρη της Μακεδονίας και της εθνικής αξιοπρέπειας –συνιστώ ανεπιφύλακτα το βιβλίο του Νίκου Στέφου «Ώρα Ελλάδος, Βουκουρέστι», που αποκαλύπτει όλο το δραματικό παρασκήνιο του Όχι στον σφετερισμό της ιστορίας μας. Σήμερα, που οι για δεκαετίες διαδηλωτές προς την αμερικανική πρεσβεία υπογράφουν άκριτα ό,τι τους υπαγορευθεί, αποκαλύπτεται ποιος είναι ποιος!

Ταυτόχρονα, όμως, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε εγκαινιάσει μια πολυδιάστατη πολιτική εξωτερικών σχέσεων, χωρίς να θίγει τους βασικούς άξονες, που ήταν επωφελείς για τη χώρα. Βασικοί στόχοι των ανοιγμάτων που έκανε ήταν η ανάγκη θωράκισης της Ελλάδας απέναντι σε έναν μόνιμα επιθετικό γείτονα αλλά και η ανάπτυξη των εμπορικών συναλλαγών. Στο πλαίσιο αυτό προώθησε τις επαφές με την τότε Σοβιετική Ένωση, αλλά και την κομμουνιστική Βουλγαρία. Όλες οι κυβερνήσεις της ΝΔ, τις επόμενες δεκαετίες, ακολούθησαν την ίδια ρότα, ενώ από το 2004 στην γκάμα των δυναμικών εξωτερικών σχέσεών μας εντάχθηκε η νέα οικονομική υπερδύναμη, η Κίνα, η οποία έχει συμπεριλάβει τη χώρα μας στον νέο δρόμο του μεταξιού.

Σήμερα, ενόψει της νέας διακυβέρνησης από τη ΝΔ, έπειτα από μια ζοφερή τετραετία εξουσίας των δυνάμεων του λαϊκισμού, αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές, προσαρμοσμένες στις σύγχρονες περιστάσεις, συνεχίζουν να είναι αναλλοίωτες στον χρόνο. Η ΝΔ παραμένει η γνήσια δυτικόστροφη και ευρωπαϊκή παράταξη, προσανατολισμένη στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και στην οικοδόμηση μιας Ευρώπης των εθνών χωρίς όμως εθνικισμούς και ηγεμονισμούς εντός της.

Ταυτόχρονα, όμως, θα αξιοποιήσει τις σχέσεις με μεγάλες δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα, στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, στο πεδίο κυρίως των οικονομικών συναλλαγών, κάτι που συνιστά ανάγκη ζωής για τη μαραζωμένη ελληνική οικονομία. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε στο ταξίδι του στη Μόσχα. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα επενδυτικό σοκ, και κάθε ευκαιρία είναι αξιοποιήσιμη. Από τη Μόσχα, επομένως, όπως επισήμανε, περιμένουμε πολλά στον ενεργειακό τομέα, στον τουρισμό (ενώ η Τουρκία δέχεται 6 εκατομμύρια Ρώσους τουρίστες ετησίως η Ελλάδα μόνον 1), στις μεταφορές, στην αγορά ακινήτων και, κυρίως, στην αγροτική παραγωγή. Ειδικά στην τελευταία, οι προοπτικές είναι κυριολεκτικά απεριόριστες. Δυστυχώς, λόγω του εμπάργκο, δεν είχαμε έως σήμερα τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Όπως ανέφερε, όμως, ο αρχηγός της ΝΔ, η έλευση ρωσικών κεφαλαίων στη «Δωδώνη» στην Ήπειρο δείχνει το δρόμο της αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας.

Το ίδιο, άλλωστε, ισχύει και για την τεράστια επένδυση της COSCO στον Πειραιά. Η διαρκής άνοδος του πρώτου λιμανιού της χώρας και οι επενδύσεις που σκοπεύει να κάνει το Πεκίνο στην ευρύτερη περιοχή, κι όχι μόνον, ανοίγουν νέες θετικές προοπτικές για την επόμενη μέρα. Αρκεί να τις εκμεταλλευτούμε. Η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορούν να εγγυηθούν ότι δεν θα πάνε χαμένες.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Ανήκομεν εις την Δύσιν…" δημοσιεύθηκε στην «Ελευθερία" της Κυριακής 10.03.2019.

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Ιθαγένεια…"

eleytheros typos kyriakis full

MAXIMOS NEW

Ιθαγένεια…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ήλπιζα ότι συζήτηση επί του πορίσματος της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για το Δημογραφικό θα αποτελούσε μια σοβαρή αφορμή να συνειδητοποιήσουμε όλοι το μέγεθος του προβλήματος και να τοποθετηθούμε με υπευθυνότητα γιατί, δυστυχώς, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να εξαντλούνται απλά σε κομματικές αντιπαραθέσεις. Οι αριθμοί καταδεικνύουν τη ραγδαία συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού, λόγω της κατάρρευσης των γεννήσεων και της φυγής των νέων μας στο εξωτερικό. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό, αν και πρωτοστατούμε στην Ευρώπη, αλλά αφορά όλη τη γηραιά ήπειρο, χαρακτηρίζει την άλλοτε καλουμένη χριστιανική δύση. Δεν είναι, λοιπόν, ζήτημα μόνο επιδομάτων και κοινωνικού κράτους, αλλά πρωτίστως αξιών και οικογενειακών προτύπων.
Η εύκολη απάντηση κάποιων για την αντιμετώπιση του δημογραφικού είναι η αθρόα μετανάστευση χωρίς κανόνες και προϋποθέσεις. Το έκανε με εμφανή μικροκομματική σκοπιμότητα ο πρωθυπουργός από το βήμα της βουλής. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα λόγια του εκφράζουν μια συγκεκριμένη αντίληψη. Ωστόσο, όπως φαίνεται, ο κ. Τσίπρας δεν έκανε καν τον κόπο να ρίξει μια ματιά στο πόρισμα της Επιστημονικής Επιτροπής για το δημογραφικό, το οποίο συνέταξαν διακεκριμένοι επιστήμονες. Στη σελίδα 130 αναφορικά με τις πολιτικές ενσωμάτωσης σημειώνεται ότι «αν και χωρίς ενεργές πολιτικές, η πλειοψηφία των προερχόμενων από τις πρώην ανατολικές χώρες οικονομικών μεταναστών των προηγούμενων δεκαετιών, ενσωματώθηκαν στη χώρα μας χωρίς μεγάλη δυσκολία». Ωστόσο υπογραμμίζεται ότι «δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι αυτό θα συμβεί και με τους νεοαφιχθέντες πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες ή και με αυτούς που θα φτάσουν στο μέλλον. Το περιβάλλον σήμερα είναι σαφώς διαφορετικό, όπως είναι σαφώς διαφοροποιημένες οι αναμονές, οι επιδιώξεις και κάποια χαρακτηριστικά των πληθυσμών αυτών».
Πράγματι, ενώ ήδη, το δημογραφικό πρόβλημα ήταν εμφανές από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι συνέπειές του δεν έγιναν τότε ορατές γιατί είχαμε την έλευση εκατοντάδων χιλιάδων ομογενών Βορειοηπειρωτών και Ρωσοποντίων -όπως ατυχώς καθιερώθηκε τότε ο όρος- από τις χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης, αλλά και μεταναστών, κυρίως από τη Βαλκανική. Πέραν των ομογενών, οι μετανάστες αυτοί ενσωματώθηκαν ταχύτατα, διότι απλούστατα μοιραζόμασταν μαζί τους πάμπολλα κοινά πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Με τους Βαλκάνιους γείτονές μας ζήσαμε μαζί χίλια χρόνια υπό τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και άλλους πέντε αιώνες, ως υπόδουλοι, υπό την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Τι συμβαίνει, όμως, με ανθρώπους που έχουν άλλες αξίες και πολιτισμικά πρότυπα, μακράν του ευρωπαϊκού τρίπολου -αρχαία ελληνική φιλοσοφία, ρωμαϊκό δίκαιο, χριστιανισμός- και σε τελική ανάλυση δεν επιθυμούν να ενσωματωθούν με τους κανόνες της χώρας υποδοχής; Η ίδια η πραγματικότητα δείχνει πόσο δύσκολο είναι το εγχείρημα σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη με πολύ πιο ανεπτυγμένες οικονομικές και κοινωνικές δομές από την Ελλάδα.
Η οργανωμένη μετανάστευση με κανόνες, αυστηρές προϋποθέσεις και προδιαγραφές της χώρας υποδοχής -που επιλέγει πόσοι και ποιοι μετανάστες γίνονται δεκτοί- μπορεί να είναι μέρος της λύσης του δημογραφικού στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, που είναι στο σύνορο της Ευρώπης με την Ασία, και κάθε πληθυσμιακή μεταβολή δημιουργεί νέα δεδομένα, κυριολεκτικά υπαρξιακά στο πλαίσιο των σχέσεών μας με γείτονες που δεν ομοιάζουν με το… Λουξεμβούργο, θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο προσεκτικοί. Το δημογραφικό πρόβλημα δεν επιλύεται δημιουργώντας ένα ακόμη εκρηκτικότερο, με την απονομή της ελληνικής ιθαγένειας σε όποιον μπήκε στη χώρα και με όποιον τρόπο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, ήταν αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στον “Ελεύθερο Τύπο" της Κυριακής 9-10.03.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

 

Read more...

Άρθρο στην εφημερίδα "Η Καθημερινή": "Ο πρωτογονισμός στο προσκήνιο"

kathimerini

MAXIMOS NEW

Ο πρωτογονισμός στο προσκήνιο

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ο πολιτικός κουτσαβακισμός που εμβληματικά εκφράζει ο πολύς κ. Πολάκης εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική ζωή στα χρόνια της κρίσης. Λούμπεν στοιχεία στην πολιτική, καλτ φυσιογνωμίες υπήρχαν και άλλοτε. Τα κόμματα σχεδόν ντρέπονταν γι’ αυτούς, τους έκρυβαν στις πίσω θέσεις. Δεν είχαν τον πρώτο λόγο, ούτε έδιναν γραμμή! Ποτέ ο πολιτικός λόγος δεν χαρακτηριζόταν από τον πρωτογονισμό, με στοιχεία Νεάντερταλ, που επικρατεί στην πολιτική αντιπαράθεση των ημερών μας. Και αυτά συμβαίνουν από τους εμφανιζόμενους ως πολιτικούς κληρονόμους της ανανεωτικής αριστεράς του ευγενούς Λεωνίδα Κύρκου. Θα τρίζουν τα κόκαλά του!
Η διολίσθηση του πολιτικού λόγου ξεκίνησε στα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης, στο κυνήγι της τηλεοπτικής ατάκας που θα παιζόταν στα δελτία των οκτώ. Κατά κανόνα, η αντιπαράθεση γίνεται πια με τσιτάτα και εύπεπτα συνθήματα. Και εκεί που λέγαμε πως δεν έχει πιο χαμηλά, η οργή για την κρίση θόλωσε τη σκέψη πολλών συμπατριωτών μας. Έτσι μας προέκυψε η παρούσα βουλή, όπου από τη λεξιπενία της ατάκας περάσαμε στις απειλές, στις κραυγές και στους τσαμπουκάδες.
Πέραν της κατάπτωσης του πολιτικού λόγου, η κρίση μάς αφήνει και μια ακόμη οδυνηρή κληρονομιά: τον διασυρμό κοινοβουλευτικών αρχών και αξιών. Η εικόνα που παρουσιάζει η πολιτική ζωή του τόπου, με καθοριστική ευθύνη της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού, προκαλεί θλίψη και σκεπτικισμό. Οι εκφράσεις πεζοδρομίου, ακόμη και οι ύβρεις, που ακούγονται στη Βουλή συνοδεύονται από τις εν κρυπτώ συμφωνίες και μεταγραφές βουλευτών με αντάλλαγμα οφίκια και υπουργικές καρέκλες.
Είχαμε και στο παρελθόν φαινόμενα μετακινήσεων πολιτικών σε αλλότριους κομματικούς σχηματισμούς. Ωστόσο, στη Μεταπολίτευση είναι η πρώτη φορά που όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς καν τα προσχήματα οποιουδήποτε ιδεολογικού κριτηρίου. Εύλογα οι πολίτες είναι καχύποπτοι με τις δικαιολογίες που προβάλλουν οι «ευέλικτοι» βουλευτές –ειδικά όσοι εξελέγησαν με μια πολύ δεξιά ατζέντα για να καταλήξουν να υπηρετούν μια εθνικά επιζήμια συμφωνία. Ζήσαμε δε το πρωτοφανές, οι «πρόθυμοι» κυβερνητικοί συνοδοιπόροι να υπογράφουν λευκή επιταγή για όλα τα μελλοντικά νομοσχέδια, άγνωστα ακόμη, καταρρακώνοντας κάθε έννοια βουλευτικής ανεξαρτησίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε αυτόν τον κατήφορο πρωταγωνιστούν άνθρωποι που αναρριχήθηκαν στην πολιτική κραδαίνοντας την αγιαστούρα της ηθικής και της κάθαρσης. Ιδιαίτερα οι κυβερνητικοί αστέρες διέπρεψαν ως αντιπολίτευση στην πλατεία των «αγανακτισμένων», αλλά και στα τηλεοπτικά πάνελ. Κατακεραύνωναν τους πολιτικούς αντιπάλους τους με έπαρση για το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Η εκστρατεία παραπλάνησης που εξαπέλυσαν έπεισε πολύ κόσμο.
Για την (αυτ)απάτη που πούλησε ο ΣΥΡΙΖΑ στους πολίτες θα πληρώσει βαρύ τίμημα στις επερχόμενες εκλογές. Εξίσου μείζον, όμως, με την ήττα του είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής. Πολλώ δε μάλλον, που επικίνδυνες μετακινήσεις στα άκρα συντελούνται σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνον. Η γνωστή ρήση «όλοι το ίδιο είναι», που ακούμε συνεχώς, είναι το κατάλληλο έδαφος για να εξοκείλουμε εξ ολοκλήρου, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Για τον λόγο αυτόν η Νέα Δημοκρατία έχει ένα τιτάνιο έργο μπροστά της. Οφείλει να αποδείξει ότι ο λόγος και η πράξη μπορούν να συμπορευτούν, ότι το ήθος δεν είναι ξένη λέξη στην πολιτική.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η Καθημερινή" την Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Νεάντερταλ…

eleftheria

MAXIMOS NEW

Νεάντερταλ…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ο πολιτικός κουτσαβακισμός που εμβληματικά εκφράζει ο… πολύς κ. Πολάκης εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική ζωή του τόπου στα χρόνια της κρίσης. Λούμπεν στοιχεία στην πολιτική, καλτ φυσιογνωμίες υπήρχαν και άλλοτε. Τα κόμματα σχεδόν ντρέπονταν γι’ αυτούς, τους έκρυβαν στις πίσω θέσεις, δεν ήταν στην βιτρίνα! Αυτοί δεν είχαν τον πρώτο λόγο, ούτε έδιναν γραμμή! Ποτέ ο πολιτικός λόγος δεν χαρακτηρίζονταν από τον πρωτογονισμό που επικρατεί στην πολιτική αντιπαράθεση των ημερών μας. Οξείες αντιπαραθέσεις, έντονες πολιτικές διενέξεις υπήρχαν πολλές φορές στην πολυκύμαντη πολιτική μας ιστορία. Ποτέ, όμως, η αντιδικία δεν είχε στοιχεία νεάντερταλ! Κι αυτά συμβαίνουν από τους εμφανιζόμενους ως πολιτικούς κληρονόμους της ανανεωτικής αριστεράς του ευγενούς Λεωνίδα Κύρκου. Θα τρίζουν τα κόκκαλά του!
Κάποτε ο πολιτικός λόγος χαρακτηρίζονταν από υψηλό επίπεδο και ανταλλαγή επιχειρημάτων. Στα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης κατρακύλησε στο επίπεδο της τηλεοπτικής ατάκας για τα δελτία των οχτώ. Κατά κανόνα η αντιπαράθεση γίνεται πια με τσιτάτα και εύπεπτα συνθήματα. Και εκεί που λέγαμε πως δεν έχει πιο χαμηλά, πως πιάσαμε πάτο, η οργή για την κρίση και τις συνέπειές της θόλωσε τη σκέψη πολλών συμπατριωτών μας και έτσι μας προέκυψε η παρούσα βουλή που… απλόχερα προσφέρει θεάματα στον λαό! Από τη λεξιπενία της ατάκας περάσαμε στις απειλές, τις κραυγές και τους τσαμπουκάδες.
Δυστυχώς, εκτός της κατάπτωσης του πολιτικού λόγου, η κρίση μας αφήνει και μια ακόμη οδυνηρή κληρονομιά. Τον ευτελισμό της πολιτικής, τον διασυρμό κοινοβουλευτικών αρχών και αξιών. Η εικόνα που παρουσιάζει η πολιτική ζωή του τόπου, με καθοριστική ευθύνη της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού, μοιραία προκαλούν θλίψη και σκεπτικισμό. Το χαμηλό επίπεδο των αντιπαραθέσεων με αγοραίες εκφράσεις πεζοδρομίου, ακόμη και ύβρεις, συνοδεύεται από τις εν κρυπτώ συμφωνίες και μεταγραφές βουλευτών με αντάλλαγμα οφίκια και υπουργικές καρέκλες, πληγώνοντας περεταίρω την, έτσι κι αλλιώς τσαλακωμένη, πολιτική αξιοπιστία.
Η αλήθεια είναι ότι και στο παρελθόν είχαμε φαινόμενα αποσκιρτήσεων και προσχωρήσεων πολιτικών σε αλλότριους κομματικούς σχηματισμούς. Ωστόσο, στη μεταπολίτευση είναι η πρώτη φορά που όλ’ αυτά συμβαίνουν χωρίς καν τα προσχήματα οποιουδήποτε ιδεολογικού κριτηρίου, ενώ αντίθετα συνοδεύονται από μια αχλή συναλλαγής. Εύλογα οι πολίτες είναι καχύποπτοι με τις δικαιολογίες που προβάλλουν οι «ευέλικτοι» βουλευτές για τις πολιτικές τους μεταλλάξεις.
Είναι δυσνόητο, με βάση την κοινή λογική, πολιτικοί που εξελέγησαν με μια δεξιά έως πολύ δεξιά ατζέντα, να συντάσσονται με μια κυβέρνηση που συνάπτει μια επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα συμφωνία, συνεπής με τις ακροαριστερές της καταβολές.
Ζήσαμε δε το πρωτοφανές, οι «πρόθυμοι» κυβερνητικοί συνοδοιπόροι να υπογράφουν λευκή επιταγή προς την κυβέρνηση για όλα τα μελλοντικά νομοσχέδια, άγνωστα ακόμη, καταρρακώνοντας κάθε έννοια αξιοπρέπειας και ανεξαρτησίας του βουλευτή.
Όλ’ αυτά δε, λαμβάνουν χώρα σε μια ατμόσφαιρα που δονείται από γραφικότητες, τύπου «γκαζόζας» ή «κουραμπιέδων» και τους τραμπουκισμούς του κ. Πολάκη, ο οποίος φέρνει στην πολιτική συμπεριφορές «καταγωγίων», έχοντας την πλήρη κάλυψη του πρωθυπουργού.
Είναι, ωστόσο, χαρακτηριστικό ότι σε αυτόν τον κατήφορο πρωταγωνιστούν άνθρωποι που αναρριχήθηκαν στην πολιτική, κραδαίνοντας την αγιαστούρα της ηθικής και της κάθαρσης. Ιδιαίτερα οι κυβερνητικοί αστέρες διέπρεψαν ως αντιπολίτευση στην πλατεία των αγανακτισμένων, αλλά και στα πάνελ των τηλεοπτικών σταθμών. Κατακεραύνωναν ως τιμητές των πάντων τους πολιτικούς τους αντιπάλους με έπαρση για το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς. Η εκστρατεία παραπλάνησης που εξαπέλυσαν όντως έπεισε πολύ κόσμο. Όμως, αρχή άνδρα δείκνυσι! Η πραγματική ποιότητα των δημαγωγών της… πρώτης φορά αριστερά αποκαλύφθηκε περίτρανα, τόσο στο πεδίο της πολιτικής όσο και σ’ αυτό της ηθικής.
Για την (αυτ)απάτη που πούλησε ο ΣΥΡΙΖΑ στους πολίτες θα πληρώσει βαρύ τίμημα στις επερχόμενες εκλογές. Εξίσου μείζον, όμως, με την ήττα των λαϊκιστών του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής και των πολιτικών. Πολλώ δε μάλλον, που επικίνδυνες μετακινήσεις στα άκρα συντελούνται σε όλη την Ευρώπη κι όχι μόνον. Η γνωστή ρήση «όλοι το ίδιο είναι», που ακούμε συνεχώς, είναι το κατάλληλο έδαφος για να εξοκείλουμε εξ ολοκλήρου, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Για τον λόγο αυτό η Νέα Δημοκρατία, η οποία βρίσκεται προ των πυλών της εξουσίας, όποτε κι αν γίνουν οι επόμενες εκλογές, έχει ένα τιτάνιο έργο μπροστά της. Οφείλει να αποδείξει ότι ο λόγος και η πράξη μπορούν να συμπορευτούν, ότι το ήθος δεν είναι ξένη λέξη στην πολιτική, ότι οι πολίτες μπορούν και πάλι να εμπιστευτούν την πολιτική και τη δημοκρατία, απομακρυνόμενοι από τις σειρήνες του λαϊκισμού ή την ιδιώτευση.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019

 

Read more...

Η ξεχασμένη Βόρειος Ήπειρος

protothema logo orange

Μάξιμος 2 1

Η ξεχασμένη Βόρειος Ήπειρος

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Αν και το 2018 σημαδεύτηκε από την αναζωπύρωση του «σκοπιανού», που, με αποκλειστική ευθύνη του συνόλου των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, έφθασε στην εθνικά επιζήμια συμφωνία των Πρεσπών και στο απίστευτο ενδοκυβερνητικό «τσίρκο» που την επικύρωσε, ωστόσο, ταυτοχρόνως είχαμε και την επανεμφάνιση του Βορειοηπειρωτικού.
Αφορμή για το τελευταίο ήταν από τη μία οι υπόγειες διεργασίες για μια ελληνο-αλβανική συμφωνία και από την άλλη η όξυνση του αλβανικού εθνικισμού που εκδηλώθηκε με αυθαιρεσίες εναντίον των βορειοηπειρωτών. Η αλβανική επιθετικότητα κορυφώθηκε ανήμερα την 28η Οκτωβρίου, με τη δολοφονία του ομογενούς Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες.

Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνισμός της περιοχής αυτής έως πρόσφατα, είχε λησμονηθεί σχεδόν εντελώς από τη μητρόπολη. Κι αυτό δεν οφειλόταν μόνον στην παρατεταμένη οικονομική κρίση, που μας κατάντησε «ομφαλοσκόπους». Το κακό είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν, καθώς ως κοινωνία εκδηλώσαμε συμπτώματα απώλειας της ιστορικής μας μνήμης αλλά και αδιαφορίας για τον μείζονα ελληνισμό. Πιο εύκολα έβλεπε κανείς διαδήλωση για τη Νικαράγουα, παρά για τις καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βόρειο Ήπειρο. Παραδόξως, η αριστερά κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να στιγματίσει ως ακροδεξιούς όσους αγωνιούσαν για τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό, καθώς βρίσκονταν υπό το φιλικό τους κομμουνιστικό καθεστώς Χότζα.

Το βορειοηπειρωτικό, λοιπόν, περιθωριοποιήθηκε και ξεχάστηκε. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι προσπάθειες λίγων πολιτικών που όλα αυτά τα χρόνια «τσιγκλούσαμε», στο μέτρο του δυνατού, την ελληνική πολιτεία για να πιέσει την αλβανική πλευρά και να δώσει επιτέλους την άδεια για να ταφούν οι χιλιάδες στρατιώτες μας που έδωσαν τη ζωή τους στο έπος του 40-41. Και είναι ευχής έργο που βρήκαν ανάπαυση τα οστά κάποιων απ’ αυτούς, 77 χρόνια μετά, έστω και χωρίς την παρουσία συγγενών τους.

Ωστόσο, στην Αλβανία είναι προφανές ότι εδώ και καιρό ηχούν τα τύμπανα ενός ακραίου εθνικισμού, που στοχεύει στη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας. Κι αυτό είναι κάτι που δεν το κρύβουν οι γείτονές μας. Στον πρόσφατο ανασχηματισμό που έκανε ο «σοσιαλιστής» Έντι Ράμα πρότεινε για υπουργούς του και δύο Κοσοβάρους -τον έναν μάλιστα για υπουργό Εξωτερικών, χωρίς να τα καταφέρει λόγω αντίδρασης του προέδρου Ιλίρ Μέτα.

Δυστυχώς, το αλβανικό σχέδιο φαίνεται ότι προβλέπει άσχημες εξελίξεις και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Ο στόχος είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ο εκτοπισμός των ομογενών από τις προγονικές τους εστίες. Ήδη από το 2014, με τη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας, προωθήθηκαν αυθαίρετες συνενώσεις δήμων, ώστε να χαθούν οι ελληνικές πλειοψηφίες. Το 2015, με κυβερνητική απόφαση, που θυμίζει εποχές Χότζα, κατεδαφίζεται ο Ναός του Αγίου Αθανασίου στο χωριό Δρυμάδες. Τελευταίο κτύπημα, μετά τα γεγονότα στους Βουλιαράτες, ήταν η κυβερνητική απόφαση του Νοεμβρίου, με την οποία περίπου 14 χιλιάδες στρέμματα σε όλη την ακτογραμμή του Ιονίου, από τη Χειμάρρα μέχρι τα Εξαμήλια, ελληνικής κατά βάση ιδιοκτησίας, απαλλοτριώνονται παρανόμως, δήθεν για αξιοποίηση.

Πρόκειται για αναμφίβολη κλοπή, που δεν συνάδει με κράτος δικαίου, το οποίο, υποτίθεται, ότι επιδιώκει να εισέλθει στην ΕΕ. Οι παραπάνω αποφάσεις συνοδεύονται από μια σκληρή ανθελληνική ρητορική τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από πολιτικούς της αντιπολίτευσης, όπως ο Μπερίσα, που δεν ταιριάζει σε καμία περίπτωση σε χώρα που επιδιώκει φιλικές σχέσεις με τους γείτονές της. Ελπιδοφόρο στοιχείο η συντονισμένη, απέναντι στις αλβανικές προκλήσεις, αντίδραση από τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και ιδιαιτέρως της Χειμάρρας.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο βορειοηπειρωτικός ελληνισμός για να επιβιώσει στις εστίες του χρειάζεται τη βοήθεια του εθνικού κέντρου. Και αυτό δεν μπορεί να συμβεί με την στάση που έχει τηρήσει η παρούσα κυβέρνηση και σ’ αυτό το ζήτημα. Οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με την Αλβανία, που έμειναν στη μέση, λόγω των αντιδράσεων στο «μακεδονικό», αν ήταν όπως αυτές με τα Σκόπια, είναι λογικό να τροφοδοτούσαν ακόμη περισσότερο την αλβανική θρασύτητα. Στο ίδιο συνετέλεσε, δυστυχώς, και η στάση του ελληνικού υπουργείου Προστασίας του Πολίτη με τη δολοφονία Κατσίφα, για την οποία, παρά τις ερωτήσεις μας, σαφείς απαντήσεις δεν λάβαμε.

Τα Τίρανα πρέπει να κατανοήσουν ότι θα έχουν κόστος για τη συμπεριφορά τους. Η Ευρώπη δεν είναι μια «ζούγκλα» χωρίς κανόνες. Η Ελλάδα οφείλει να αναδείξει με μεγαλύτερη ένταση τις αλβανικές αυθαιρεσίες, σε όλα τα ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα. Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν η αλβανική οικονομία να επιβιώνει, εκτός από τα κέρδη της εκτεταμένης εγκληματικότητας -όπως καταγγέλλεται διεθνώς-. από τα εμβάσματα των μεταναστών στην Ελλάδα και να δεχόμαστε τέτοιου είδους επιθέσεις. Για τον λόγο αυτό, τώρα, περισσότερο από ποτέ, η Ελλάδα χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση, που με σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης θα υπερασπιστεί τα εθνικά της δίκαια, χωρίς επιζήμιες συμφωνίες που μας οδηγούν σε εθνικές υποχωρήσεις.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Τό άρθρο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα protothema.gr το Σάββατο 2.2.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου στη Νέα Σελίδα: «Η ασφάλεια προϋπόθεση ελευθερίας!»

neaselida

MAXIMOS NEW

Η ασφάλεια προϋπόθεση ελευθερίας!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα 4 τελευταία χρόνια βιώνουμε την όξυνση μιας γενικευμένης ανομίας, η οποία έχει καταρρακώσει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Η πραγματικότητα αυτή είναι αποτέλεσμα παρωχημένων αντιλήψεων, από τις οποίες δεν μπορούν να λυτρωθούν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας.
Ο πυρήνας αυτής της πολιτικής, που δεν αντιμετωπίζει την ασφάλεια ως προϋπόθεση ελευθερίας αλλά, αντιθέτως, επιτρέπει, αν δεν υποθάλπει, εστίες ανομίας στο όνομα του πολιτικού ακτιβισμού, διατηρήθηκε ανέπαφος έως και σήμερα, παρά τις αλλαγές προσώπων στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Οι επικεφαλής του αρμόδιου υπουργείου, επιχειρώντας να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για την έξαρση της εγκληματικότητας, οχυρώνονται πίσω από τις επιτυχίες της ΕΛΑΣ, προκειμένου να μας πείσουν ότι όλα βαίνουν καλώς. Την πραγματικότητα, ωστόσο, την γνωρίζουν καλύτερα οι απλοί πολίτες που την ζούνε στο πετσί τους. Τεράστιες οικιστικές περιοχές της πρωτεύουσας, και όχι μόνον, μόλις σουρουπώσει, ή και την ημέρα, είναι απαγορευτικές για τους πεζούς. Το έγκλημα, μεγάλο και «μικρό», έχει κτυπήσει κόκκινο, συχνά από κακοποιούς που έχουν αφεθεί ελεύθεροι από τις φυλακές. Πανεπιστημιακά Ιδρύματα έχουν γίνει άντρα συμμοριών διακίνησης ναρκωτικών και άλλων τραμπούκων που τρομοκρατούν διδάσκοντες και φοιτητές. Περιθωριακές ομάδες κάνουν επιθέσεις κάθε τρεις και λίγο σε διαφόρους στόχους, εκθέτοντας διεθνώς τη χώρα. Πρόσφατα είδαμε και την απειλητική επανεμφάνιση της τρομοκρατίας, που πιστέψαμε ότι είχαμε αφήσει πίσω μας. Όλα τα παραπάνω, όμως, δεν είναι φαινόμενα που ξεπήδησαν από μόνα τους, σαν τα μανιτάρια, ούτε οφείλονται, όπως θέλουν να μας πείσουν κάποιοι, στην οικονομική κρίση. Είναι αποτελέσματα συγκεκριμένων αποφάσεων και παραλείψεων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Αναφέρω μερικά παραδείγματα. Τον εκτρωματικό νόμο Παρασκευόπουλου, που έδωσε το ελεύθερο σε κατάδικους βαριών αδικημάτων να βγαίνουν από τις φυλακές σε χρόνο ρεκόρ. Αυτό είχε ως συνέπεια να αποθρασύνει τους κακοποιούς και να υπονομεύσει το ηθικό των Αστυνομικών.
Έπειτα, η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄, δηλαδή υψίστης ασφαλείας, που οδήγησε στην άνεση των κακοποιών με τα κινητά τους εντός των άλλων φυλακών να καθοδηγούν εγκληματικές επιχειρήσεις. Παράλληλα, οι κρατούμενοι για τρομοκρατία απολαμβάνουν, για τον ίδιο λόγο, τα ωφελήματα που προβλέπει ο νόμος, κι έτσι ο αρχιδολοφόνος της 17 Νοέμβρη βρίσκεται πλέον σε αγροτικές φυλακές, παίρνει άδεια με οδοιπορικά, και κάνει τσάρκες στους δρόμους που είχε αφαιρέσει τη ζωή των θυμάτων του. Μαζί του, ως «τιμητική» συνοδεία, μέλη του «Ρουβίκωνα», της «συλλογικότητας», κατά τον ορισμό του κ. Τόσκα, που φαίνεται να απολαμβάνει τη στοργή του ΣΥΡΙΖΑ. Για τέσσερα χρόνια έχουμε μια οργάνωση που κτυπά κατά το δοκούν, ακόμη και τους, λεγόμενους, καλύτερα φυλασσόμενους χώρους, όπως οι ξένες πρεσβείες. Κι ενώ αμαυρώνεται η εικόνα της Ελλάδας ως ευνομούμενου κράτους τα «παιδιά» συνεχίζουν απτόητα το έργο τους.
Την ίδια ώρα τα Εξάρχεια έχουν καταστεί περιοχή εκτός της κρατικής δικαιοδοσίας, ενώ στο ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας συντελείται κάθε είδους παρανομία. Διαβάζουμε συνεχώς επιστολές απόγνωσης των κατοίκων, που ζουν ως όμηροι στα σπίτια και στις γειτονιές τους, για ληστείες, εμπόριο ναρκωτικών, μαχαιρώματα, συμμορίες. Η κυβέρνηση, όμως, αγρόν ηγόραζε… Αδιαφορεί εξοργιστικά στις εκκλήσεις.
Το ίδιο κάνει και στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα όπου, με προστατευτική ομπρέλα τον νόμο Γαβρόγλου για το άσυλο, έχουν βρει στέγη κάθε είδους παραβατικά στοιχεία. Τα θλιβερά γεγονότα απανωτά, με πλέον πρόσφατο αυτό της ΑΣΟΕΕ, που οι δυνάμεις της ΕΛΑΣ δέχθηκαν οργανωμένη επίθεση από ομάδα μπαχαλάκηδων, οι οποίοι βρήκαν και πάλι καταφύγιο εντός του Πανεπιστημίου.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να πιστεύει πλέον ότι αυτή η κυβέρνηση μπορούσε ή ήθελε να «στρίψει το τιμόνι». Ό,τι ήταν να κάνει το έκανε. Η Ελλάδα, όμως, πρέπει να ξαναγίνει μια κανονική χώρα, όπου σε κάθε γωνιά της, όλοι οι πολίτες θα ζουν με ασφάλεια. Αυτό θα είναι το έργο της επόμενης κυβέρνησης της Νέα Δημοκρατία και του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ελπίζουμε σύντομα να γίνει πραγματικότητα.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στη ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ την Κυριακή 20.1.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος γράφει για τον «Αξιομνημόνευτο» Δημήτρη Σιούφα

eleutheros typos

ΜΑΞΙΜΟΣ ΣΙΟΥΦΑΣ

Αξιομνημόνευτος...

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Είχα την τύχη στα πρώτα μου πολιτικά βήματα να μαθητεύσω δίπλα στον Δημήτρη Σιούφα, όταν επί Έβερτ, με τον οποίο συνδέονταν με στενή φιλία από τα νεανικά του χρόνια, είχε την ευθύνη του Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔ. Ο Σιούφας ήταν ένα σχολείο για εμένα. Εργατικός σε βαθμό τέτοιο που πολλοί τον χαρακτήριζαν εργασιομανή. Ό,τι πέτυχε, όμως, στην πολιτική του διαδρομή το κατάφερε χάρη στην εργατικότητα και την επιμονή του. Ξεκίνησε από χαμηλά. Από μια φτωχή οικογένεια βιοπαλαιστών της Καρδίτσας. Σε φίλους του διηγούνταν πως για έναν πόντο δεν μπόρεσε να γίνει λόγω ύψους χωροφύλακας, όπως τον προόριζε ο κρεοπώλης-μπακάλης πατέρας του και τη στεναχώρια που πέρασε όταν ο ενωμοτάρχης του είπε να βγάλει και τα τσουράπια για να του μετρήσει το μπόι...
Δεν αποθαρρύνονταν από δυσκολίες και εμπόδια. Αντιθέτως, τον πείσμωναν ακόμη περισσότερο.
Ο Δημήτρης Σιούφας ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος με ήθος και αρχές, στις οποίες έμεινε σταθερά προσηλωμένος σε όλη τη μακρά πολιτική του διαδρομή. Δεν ήταν από τους πολιτικούς που αλλάζουν τα κόμματα σαν τα πουκάμισα...
Μαχητικός ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, παραγωγικός ως υπουργός με πιο εμβληματικό έργο την ασφαλιστική μεταρρύθμιση του ’93, συναινετικός ως Πρόεδρος της Βουλής. Σεβόταν τους αντιπάλους, ο πολιτικός του λόγος χαρακτηριζόταν από μετριοπάθεια, νηφαλιότητα και επιχειρήματα, όχι κραυγές. Άνθρωπος του μέτρου δεν ενέδιδε σε εύκολους λαϊκισμούς. Συνεπής κοινοβουλευτικός άνδρας, επέμενε ότι η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται στο κοινοβούλιο και όχι στα τηλεπαράθυρα. Θυμούμαι όταν πέρασα για πρώτη φορά το κατώφλι της Βουλής την προτροπή του: «Αν θέλεις να γίνεις καλός πολιτικός να συμμετέχεις ενεργά στις συνεδριάσεις της Βουλής». Δεν ξέρω αν θα έλεγε και σήμερα το ίδιο με το επίπεδο στο οποίο έχει κατρακυλήσει το πολιτικό προσωπικό...
Μακριά από διαπλοκές και σχέσεις με οικονομικά συμφέροντα, μόνη του δύναμη ήταν η άμεση επαφή με τους πολίτες της εκλογικής του περιφέρειας, της Καρδίτσας που τόσο αγάπησε. Τον θυμούμαι στο πολιτικό του γραφείο, στην Βασιλέως Κωνσταντίνου, με ιώβειο υπομονή να δέχεται συμπατριώτες του που επί ώρες ανέμεναν να τον δουν και να του εκθέσουν προβλήματα, προσωπικά ή συλλογικά, για τα οποία έδειχνε έμπρακτο ενδιαφέρον. Όσο ψηλά κι αν έφτασε δεν λησμονούσε την αφετηρία που ξεκίνησε. Άλλωστε, θαρρώ πως πάντα ένιωθε ανασφάλεια στα σαλόνια των Αθηνών. Ούτε, όμως, παραμέλησε την ιδιαίτερη πατρίδα του. Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο ήταν στην Καρδίτσα, σε χωριά, σε εκδηλώσεις, σε κοινωνικές υποχρεώσεις, στο γραφείο για ραντεβού με πολιτικούς φίλους και φορείς. Έζησα από κοντά και την αγωνία της αναμονής της καταμέτρησης των σταυρών το βράδυ των εθνικών εκλογών του 1996, όταν στην Καρδίτσα εξελέγη μόνο ένας βουλευτής της παράταξης. Αγωνία που μόνο όποιος την έχει βιώσει την κατανοεί.
Αγχώδης, όπως όλοι οι τελειομανείς, πάντα με βήμα γοργό, θαρρείς βιαστικό, λες και κάτι έπρεπε να προλάβει, με το τσιγάρο να διαδέχεται το ένα το άλλο.
Πολιτεύτηκε με αξιοπρέπεια και σοβαρότητα, με εντιμότητα και ευπρέπεια, χωρίς εκπτώσεις στις αρχές του, αλλά με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, το κοινό καλό. Αυτή είναι και η σπουδαία παρακαταθήκη που μας αφήνει! Γιατί εντέλει, αξιομνημόνευτος είναι ο δημόσιος άνδρας που τα λόγια του συμβαδίζουν με τον τρόπο της ζωής του! Ο Δημήτρης Σιούφας είναι δικαίως αξιομνημόνευτος! Καλό ταξίδι πρόεδρε...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ τη Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2019

Δείτε το άρθρο όπω δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι συντηρητική εμμονή!

eleftheria

MAXIMOS NEW

Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι συντηρητική εμμονή!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η δημογραφική συρρίκνωση της Ελλάδας είναι μια ζοφερή πραγματικότητα, που αναγνωρίζεται ακόμη και απ’ όσους έως πρόσφατα, φορώντας ιδεοληπτικά γυαλιά, απαξίωναν το πρόβλημα. Το δημογραφικό είναι μείζον εθνικό ζήτημα και όχι συντηρητική εμμονή. Ο μέσος όρος της ολικής γονιμότητας έπεσε στο 1,26 ανά γυναίκα, όταν απαιτείται τουλάχιστον 2,1 για την σταθερότητα ενός συνόλου. Το 2017, οι θάνατοι ήταν σχεδόν 36.000 περισσότεροι από τις γεννήσεις. Το πρόβλημα επιδεινώθηκε με την φυγή πλέον των 300 χιλιάδων νέων μας, υψηλού μορφωτικού επιπέδου αλλά και αναπαραγωγικής ηλικίας, στο εξωτερικό. Αν αυτοί δεν επιστρέψουν στην επόμενη δεκαετία και κάνουν οικογένεια στα ξένα, είναι πολύ δύσκολος ο επαναπατρισμός τους.
Οι προβλέψεις για το μέλλον άκρως δυσοίωνες! Από τα 11 εκατομμύρια που ήμασταν το 2013, θα περιοριστούμε σε 8,3 το 2050, 2,5 εκ. λιγότεροι, και πρωταθλητές στους ηλικιωμένους. Μια χώρα γηρασμένη με περισσότερους παππούδες από εγγόνια, με ότι αυτό συνεπάγεται σε εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο! Οι συνέπειες του δημογραφικού θα είναι καταλυτικές για την οικονομική ανάπτυξη, το ασφαλιστικό, αλλά και το σύστημα υγείας της χώρας.
Ως εκ τούτου, απαιτείται άμεσα μια συνεκτική δέσμη μέτρων σε κάθε τομέα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, με στόχο σε πρώτη φάση την ανάσχεση της δημογραφικής συρρίκνωσης.
Η ΝΔ, με αίσθημα ευθύνης, κατέθεσε στην αρμόδια Διακομματική Επιτροπή της Βουλής, μια δέσμη προτάσεων που κατανέμονται σε 6 άξονες:
1. Μείωση του κόστους απόκτησης παιδιού.
2. Στήριξη των εργαζομένων γονέων και κυρίως των γυναικών.
3. Θεσμικά μέτρα για την γενικότερη προετοιμασία της κοινωνίας και της πολιτείας στις δημογραφικές εξελίξεις και την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων.
4. Μέτρα προώθησης της ενεργού γήρανσης και της διαγενεακής αλληλεγγύης.
5. Στήριξη των μεγάλων οικογενειών.
6. Αντιστροφή του brain drain, της φυγής των νέων.
Τα σημαντικότερα από τα προτεινόμενα σημεία αφορούν στην δυνατότητα των ζευγαριών να αποκτήσουν παιδιά, με μέτρα οικονομικού χαρακτήρα, ενίσχυση προς τις μεγάλες οικογένειες και αποφάσεις που θα σταματήσουν το φαινόμενο της φυγής των νέων και, ει δυνατόν, θα δρομολογήσουν την επιστροφή όσων έφυγαν.
Όσον αφορά την μείωση του κόστους απόκτησης παιδιού προτείνουμε, μεταξύ άλλων, την αύξηση του αφορολογήτου για κάθε παιδί της οικογένειας, ειδικό οικονομικό βοήθημα, σε περίπτωση γέννησης επόμενου παιδιού εντός 30 μηνών από την προηγούμενη γέννα, την υπαγωγή των βρεφικών ειδών πρώτης ανάγκης και ειδών γυναικείας υγιεινής στον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ.
Για να στηριχθούν οι εργαζόμενοι γονείς, μεταξύ άλλων, προτείνουμε για κάθε παιδί που δεν βρίσκει θέση σε δημοτικό παιδικό σταθμό, η οικογένεια του να λαμβάνει κουπόνι ύψους 180 ευρώ το μήνα, το όποιο θα εξαργυρώνεται σε βρεφονηπιακό σταθμό της επιλογής της. Επίσης, σταδιακή εφαρμογή της διετούς υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και καθιέρωση του θεσμού «Νταντά της γειτονιάς», ώστε οι ενδιαφερόμενοι/-ες να μπορούν να πιστοποιούνται, και να αναλαμβάνουν οι ίδιοι την φύλαξη παιδιών προσχολικής ηλικίας. Επιπλέον, επέκταση του ωραρίου των παιδικών σταθμών και Ολοήμερα σχολεία.
Επιβεβλημένη είναι η στήριξη στις μεγάλες οικογένειες. Δεσμευόμαστε για την επαναφορά των επιδομάτων πολυτέκνων στα προ του ν. 4512/2018 επίπεδα, και την αύξηση του αφορολογήτου για την αγορά πρώτης κατοικίας, με δεδομένη την ανάγκη μεγαλύτερου εμβαδού για την πολυμελή οικογένεια.
Τέλος, για το brain drain, την επιστροφή των νέων που μετανάστευσαν, εκτός από μέτρα προσέλκυσης επενδύσεων και μείωση των φορολογικών συντελεστών, συνιστούμε στήριξη στις νεοφυείς και καινοτόμες επιχειρήσεις, που θα δημιουργήσουν ποιοτικές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
Βασική προϋπόθεση για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, για να δημιουργήσουν οι νέοι οικογένεια και να κάνουν παιδιά, είναι η αίσθηση της ασφαλείας, οικονομικής και κοινωνικής, αλλά και η αισιοδοξία για το μέλλον της χώρας. Αναγκαία, λοιπόν, είναι μια πολιτική που θα επανεκκινήσει την οικονομία με τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και συνθηκών επανόδου της χώρας στην κανονικότητα.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

 Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου "Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι συντηρητική εμμονή" δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Πέμπτη 27.12.2018

Read more...