Menu
A+ A A-

Βουλή καλη αναλ Σαρία

Αθήνα, 9 Ιανουαρίου 2018

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση στη Βουλή του νομοσχεδίου
«Τροποποίηση του άρθρου 5 του ν.1920/1991 (Α’ 11), με τον οποίο κυρώθηκε η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου
“Περί Μουσουλμάνων Θρησκευτικών Λειτουργών”»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η συζήτηση του νομοσχεδίου για τη Σαρία στους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης, τις νομικές διαστάσεις της οποίας ανέλυσε σε όλο το εύρος της ο κ. Βενιζέλος, γίνεται εν μέσω σημαντικών εξελίξεων στα λεγόμενα εθνικά ζητήματα. Εξελίξεις που το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει με έναν μάλλον ανορθόδοξο τρόπο.

Κανείς δεν αρνείται ασφαλώς ότι η Ελλάς οφείλει να εκμεταλλευτεί στο έπακρον την παρούσα συγκυρία, όπου εκδηλώνεται μια έντονη γεωπολιτική κινητικότητα, για να προωθήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εθνικά της δίκαια, για να αναβαθμίσει τη στρατηγική της ισχύ και να ωφεληθεί από τις νέες ευκαιρίες οικονομικής και ενεργειακής συνεργασίας. Προϋπόθεση, όμως, για την ευόδωση των στόχων αυτών είναι η σοβαρή προετοιμασία, αλλά και η διακομματική συνεργασία που θα δημιουργήσει ένα εθνικά αρραγές μέτωπο. Σε διαφορετική περίπτωση ελλοχεύει ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε εθνικές υποχωρήσεις ακόμη και σε ήττες, οι οποίες ως γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, σπάνια αποκαθίστανται σε αντίθεση με τις αστοχίες και τα λάθη στην οικονομική πολιτική.

Τα λέω αυτά με αφορμή τις εξελίξεις στο Σκοπιανό αλλά και την επίσκεψη Ερντογάν η οποία αποφασίστηκε και εκτελέστηκε μάνι-μάνι. Και αυτό που μας έμεινε ήταν μια πικρή γεύση και παράλληλα η απορία ποιος ήταν ο λόγος που πραγματοποιήθηκε εσπευσμένα και απροετοίμαστα αυτό το ταξίδι. Διότι σήμερα, όπως φαίνεται, έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα απόνερα μιας άστοχης απόφασης κι ενός μάλλον άγνωστου σε εμάς παρασκηνίου. Διότι αρχικώς είχαμε τον Υπουργό, κ. Γαβρόγλου αλλά και τον Πρωθυπουργό να κάνουν λόγο για εκλογή των μουφτήδων στη Θράκη και στη συνέχεια την πρωτοφανή κυβερνητική παρέμβαση στη δικαιοσύνη για ακύρωση της απονομής ασύλου στον Τούρκο αξιωματικό.

Όσο καλοπροαίρετος κι αν είναι κανείς -κύριε Υπουργέ, σας άκουσα-, δεν μπορεί παρά να μπει στον πειρασμό και να αναρωτηθεί αν υπήρξαν δεσμεύσεις εκ μέρους της κυβέρνησής μας προς την άλλη πλευρά μετά τις αξιώσεις που δημοσίως προέβαλε. Όμως, ακόμα κι αν δεν υπήρξαν τέτοιες δεσμεύσεις, η εικόνα δυστυχώς, είναι ενός κράτους που σπεύδει να εκπληρώσει τις επιθυμίες του άκρως επιθετικού γείτονά του, του οποίου βεβαίως οι ορέξεις μεγαλώνουν όταν βλέπει ότι περνά ο τσαμπουκάς του, όπως είδαμε με τις δηλώσεις του Τούρκου Αντιπροέδρου Μπεκίρ Μποζντάγ. Αυτός ο δρόμος, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ολισθηρός και επικίνδυνος.

Όσον αφορά το θέμα των μουφτήδων, όπως το έθεσε ο κ. Ερντογάν, πρόκειται για μια απόλυτη παραποίηση της πραγματικότητας, ιδιαιτέρως όταν επιχειρεί να βάλει στο ίδιο τσουβάλι τον Οικουμενικό Πατριάρχη με τον τρόπο ανάδειξης των τοπικών μουφτήδων. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως παραμένει ακόμα και σήμερα το σημείο αναφοράς των απανταχού ορθοδόξων στον κόσμο και όχι ο θρησκευτικός ποιμένας των λίγων, δυστυχώς, Ρωμιών που απέμειναν στην Πόλη μετά από τους διωγμούς που συστηματικά υπέστησαν και παρά τα όσα προβλέπει η Συνθήκη της Λοζάνης.

Επομένως, εδώ δεν χωράει κανένα ανατολίτικο παζάρι. Αντιθέτως, η Τουρκία θα πρέπει να καυχάται διότι η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, του κέντρου της παγκόσμιας ορθοδοξίας, βρίσκεται στην επικράτειά της και να διευκολύνει τη λειτουργία του. Δυστυχώς, ακόμα απαγορεύει τη λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, που επέβαλε αυθαίρετα το 1971 το κλείσιμό της, και εσχάτως συστηματικά μετατρέπει βυζαντινούς ναούς, εκκλησιές σε τζαμιά με πρώτη τα τελευταία χρόνια την Αγία Σοφία στην Τραπεζούντα.

Όλα τα παραπάνω μπορεί να μην σχετίζονται άμεσα με το νομοσχέδιο που συζητούμε, ωστόσο επιβαρύνουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, θεμέλιο των οποίων αποτελεί ο σεβασμός στη Συνθήκη της Λοζάνης.

Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το καθεστώς απονομής δικαιοσύνης στους Έλληνες Μουσουλμάνους της Θράκης είναι ένα ζήτημα καθαρά εσωτερικής φύσεως και ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Και νομίζω ότι το νομοσχέδιο μετά τις αλλαγές που προτείναμε ως Νέα Δημοκρατία, κινείται στη σωστή κατεύθυνση, δηλαδή εμπεδώνει ακόμα περισσότερο την ισοπολιτεία και την ισονομία όλων των Ελλήνων, ενισχύει την ισότητα των φύλων και βρίσκεται σε αντιστοιχία με τον νομικό μας πολιτισμό και την ευρωπαϊκή μας ταυτότητα. Διότι στην Ελλάδα, στην πράξη έχει κατακτηθεί η ισονομία απέναντι σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από τα θρησκευτικά τους πιστεύω τα οποία τελούνται από όλους εν ελευθερία. Και να θυμίσουμε και πάλι ότι οι σημερινές διατάξεις έρχονται να συμπληρώσουν τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη του 1991, νόμο ο οποίος ψηφίστηκε σε ένα διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον.

Είναι δε ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι οι αλλαγές αυτές βρίσκουν αποδοχή και από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και κυρίως από τους Έλληνες πολίτες που αφορούν, υπερβαίνοντας αναχρονιστικές διαδικασίες, όπως ήταν η υποχρεωτική εφαρμογή της Σαρίας, ιδιαίτερα στα ζητήματα του διαζυγίου και της κληρονομικής διαδοχής. Πλέον, οι διαφορές θα φτάνουν στον μουφτή ως ιεροδίκη μόνο αν συναινούν και τα δύο μέρη.

Το γεγονός αυτό στέλνει και το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι οι μειονότητες μπορούν να αποτελέσουν γέφυρες φιλίας και συνεργασίας των λαών, όταν τηρούνται οι αρχές της ισονομίας, της ισοπολιτείας και της θρησκευτικής και κάθε άλλης ελευθερίας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν μπορούν να βρουν εύφορο έδαφος για να δράσουν όσοι υπονομευτικοί κύκλοι θα ήθελαν να προκαλέσουν αχρείαστες και επικίνδυνες αντιπαραθέσεις.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
η Νέα Δημοκρατία και σε αυτό το ζήτημα, πάντοτε κινούμενη με κριτήριο το εθνικό συμφέρον και μακριά από μικροκομματικές και μικροπολιτικές σκοπιμότητες, υποστηρίζει το παρόν νομοσχέδιο, γιατί θεωρούμε ότι κινείται προς στη σωστή κατεύθυνση.
Σας ευχαριστώ».


Το βίντεο της ομιλίας είναι στη διεύθυνση:
https://youtu.be/A0Q-PqVYDcs

back to top