Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Ομιλία Μ.Χαρακόπουλου στη βουλή για την Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μ.Ασίας
Menu
A+ A A-

Μάξιμος Ημέρα Μνήμης Γενοκτονίας Μικρασιατών

Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Ομιλία
του Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτή Λαρίσης
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ολομέλεια της βουλής για την
«Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας»


«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όπως είπε και ο προλαλήσας Βουλευτής της Χίου, σήμερα τιμούμε την Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Μου προκαλεί, λοιπόν, εντύπωση το γεγονός ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η ημερήσια διάταξη που αναγιγνώσκει ο Προεδρεύων του Σώματος, δεν μιλάει για “Γενοκτονία” αλλά για “Καταστροφή”.

Κύριε Πρόεδρε,
υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που γίνεται αυτή η διαστρέβλωση του ΦΕΚ που όρισε το 1998 την Ημέρα Μνήμης ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας;
Θυμίζω ότι μεθαύριο, την Κυριακή, που γίνονται οι κεντρικές εκδηλώσεις στη Μητρόπολη Αθηνών και στην Πλατεία Συντάγματος από την Περιφέρεια Αττικής και την Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος, η πρόσκληση μιλά -και ορθώς, όπως επιβάλει το ΦΕΚ- για Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
όσα χρόνια κι αν περάσουν από το 1922, θα παραμένει ορόσημο η χρονιά αυτή στην ιστορία του ελληνικού Έθνους. Το μέγεθος της τραγικότητας, αλλά και οι συνέπειες της Μικρασιατικής Καταστροφής, είναι ανάλογα, αν όχι δυσμενέστερα, σε σχέση με την Άλωση της Πόλης το 1453.

Το 1922 σηματοδοτεί τον βίαιο τερματισμό μιας αδιάλειπτης και λαμπρής ιστορικής παρουσίας του Ελληνισμού έπειτα από τρεις χιλιάδες έτη. Στο μακρύ αυτό διάστημα οι ελληνίδες πόλεις των ανατολικών ακτών του Αιγαίου, αλλά και της Μικρασιατικής ενδοχώρας, από όπου ήρθαν ως πρόσφυγες και οι παππούδες μου, προσέφεραν στην ανθρωπότητα υψηλά δείγματα πολιτισμού, ξεκινώντας από τους σοφούς της αρχαιότητας που τόλμησαν να διαλύσουν τα σκοτάδια των προλήψεων και να κατανοήσουν το σύμπαν με τους νόμους της λογικής.

Στα χρόνια που ρίζωνε και αναπτύσσονταν ο χριστιανισμός, πάλι ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας είχε πρωτεύοντα ρόλο. Γη αγίων, πατέρων της Εκκλησίας, ιεραρχών, που μέχρι σήμερα τιμώνται με ευλάβεια.

Ακόμα και στους νεότερους χρόνους οι Μικρασιατικές ακτές υπήρξαν εστίες ανάπτυξης, δυναμικό τμήμα του παγκόσμιου εμπορικού δικτύου μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής. Και, όμως, βάσει ενός καλά οργανωμένου, μελετημένου και κυνικά εφαρμοσμένου σχεδίου, ο Ελληνισμός αυτός εξαλείφθηκε.
Η μοιραία κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ώθησε συγκεκριμένους κύκλους, εντός και εκτός Τουρκίας, να επιδιώξουν τη γενοκτονία όλων των χριστιανών. Ο στόχος ήταν η δημιουργία ενός ομογενοποιημένου θρησκευτικά κράτους και, ταυτόχρονα, να αποσπαστεί από τους χριστιανούς η οικονομική ισχύς, οι περιουσίες τους, τα υπάρχοντά τους.

Αυτό συνέβη σε έναν εσωτερικό πόλεμο διαρκείας, που την πρώτη του φάση τη διεξήγαγαν οι Νεότουρκοι, για να την ολοκληρώσουν οι Κεμαλιστές, με άγριες και απηνείς διώξεις, με μακρινές πορείες θανάτου στα Αμελέ Ταμπουρού, Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, Αρμένιοι και Ασύριοι, οδηγήθηκαν ως πρόβατα επί σφαγή.

Ο στόχος επιτεύχθηκε. Εκατομμύρια έχασαν τη ζωή τους και άλλα έγιναν πρόσφυγες. Και όλα αυτά μπροστά στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Η στάση, ιδιαίτερα των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, θα παραμένει όνειδος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στο λιμάνι της Σμύρνης κατέπεσαν όλες οι αξίες που υποτίθεται ότι υπεράσπιζε ο δυτικός πολιτισμός. Αλλά, και στην Ανατολή τα όπλα του Λένιν εξόπλιζαν τους Τσέτες σφαγείς.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας αγωνίστηκαν με νύχια και με δόντια να στεριώσουν στην Ελλάδα, με το μυαλό πάντοτε να τρέχει στις αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολής. Και τα κατάφεραν ενάντια στις αντιξοότητες, ακόμη και στην ψυχρότητα που βρήκαν στον νέο τόπο κατοικίας τους.

Πολύ νερό κύλησε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο αυλάκι της ιστορίας από τότε. Και σήμερα κάποιοι υποστηρίζουν ότι πρέπει να τραβήξουμε μπροστά και πως για να το κάνουμε αυτό πρέπει να κατακρεουργήσουμε την ιστορία, να αποκρύψουμε γεγονότα, να τους αλλάξουμε ονόματα. Τη σφαγή στη Σμύρνη να την πούμε “συνωστισμό”, τη Γενοκτονία “εθνοκάθαρση” ή “δραματικά γεγονότα” και έτσι να μιλούμε στα παιδιά, έτσι να διδάσκονται όλη την αλήθεια.

Πόσο πλανημένη, όμως, είναι αυτή η προσέγγιση; Πρώτον, γιατί τίποτα σταθερό δεν οικοδομείται επί του ψεύδους. Αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει. Μόνο με την αλήθεια μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά. Δεύτερον, γιατί αν μείνουμε πλανημένοι, δεν φέρνουμε εγγύτερα τη συμφιλίωση ή την ειρηνική συνύπαρξη. Αφήνουμε χώρο στο να επαναληφθούν τα ίδια λάθη.

Σήμερα, αυτό αποδεικνύεται περίτρανα. Ας ρίξουμε μια ματιά στην ίδια την Τουρκία, που επιμόνως αρνείται τη διαπραχθείσα γενοκτονία. Αντί να ζητήσει «συγγνώμη», αντί να παραδεχθεί το λάθος, στήνει πανηγύρια, εορτάζοντας τη σφαγή της Σμύρνης ή την Άλωση της Πόλης και, παράλληλα, εξακολουθεί το έργο της γενοκτονίας στο πεδίο της μνήμης. Μετατρέπει εκκλησίες σε τζαμιά. Έχει βάλει στο στόχο και την ίδια την Αγία Σοφία στην Πόλη. Αλλοιώνει έτσι μνημεία, που αποδεικνύουν το χριστιανικό παρελθόν της Μικράς Ασίας. Συνάμα, αμφισβητεί την ελληνικότητα ακόμη και κατοικημένων νησιών του Αιγαίου και οραματίζεται την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Και δυστυχώς, κάποιοι, ανιστόρητοι προφανώς, διακατεχόμενοι από εμμονικές ιδεοληψίες, μας ζητούν να δώσουμε συγχωροχάρτι, κάτι που ούτε δικαιούμαστε έναντι των νεκρών μας, αλλά και που επιπλέον αποθρασύνει τη γείτονα.

Επιπλέον, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η Γενοκτονία εναντίων των χριστιανών που ξεκίνησε στα εδάφη της Μικράς Ασίας στις αρχές του 20ου αιώνα, συνεχίζεται και σήμερα στη Μέση Ανατολή.
Ως εκ τούτου, κύριε Πρόεδρε, ο αγώνας για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, είναι αγώνας για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, αλλά και μοχλός αφύπνισης της ανθρωπότητας, για να μην υπάρχει ποτέ καμία ανοχή στην επανάληψη τέτοιων εγκλημάτων!

Σας ευχαριστώ».

Ακολουθεί απόσπασμα των πρακτικών πριν την τήρηση ενός λεπτού σιγής:

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Κύριε Χαρακόπουλε, για ποιο θέμα θέλετε να μιλήσετε;
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Για το θέμα που έθεσα κατά την έναρξη της τοποθέτησής μου, κύριε Πρόεδρε.
Δεν ξέρω αν είστε σε θέση να δώσετε μία απάντηση σχετικά με το για ποιον λόγο υπάρχει αυτή η διαστρέβλωση από πλευράς Προεδρείου. Και η ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας μνημονεύεται από το Προεδρείο, και πέρυσι και φέτος στις αντίστοιχες εκδηλώσεις, ως ημέρα της καταστροφής.
Θα ήθελα να καταθέσω στο Προεδρείο την πρόσκληση της Περιφέρειας Αττικής προς τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η οποία μιλάει, όπως ορίζει το ΦΕΚ του 1998, για ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Λάρισας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Κύριε Χαρακόπουλε, όπως γνωρίζετε και είδατε, τα κόμματα, και το δικό σας, έχουν εκφραστεί σχετικά με τα γεγονότα. Ούτε το Προεδρικό Διάταγμα έχει αλλάξει περί γενοκτονίας ούτε ο νόμος.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Ναι, αλλά η πρόσκληση έχει αλλάξει.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Η Βουλή προσπαθεί με κάθε τρόπο να κοιτάξει προς το μέλλον. Δεν θέλει να αλλοιώσει την ιστορία. Η ιστορία είναι σεβαστή και δεν αλλάζει με τίποτα.

Όμως, όταν και στην ομιλία μου την εισαγωγική, την ολιγόλεπτη, είπα ότι ενώ ακόμη το αίμα ήταν νωπό, έδωσαν τα χέρια ο Βενιζέλος με τον Ατατούρκ και είπαν «Ας κοιτάξουμε μπροστά» κι εμείς σήμερα επικαλούμαστε τη Συνθήκη της Λωζάνης…
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Ναι, αλλά ο νόμος είναι αυτός.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Μια προφορική διόρθωση.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός):…εμείς δεν μπορούμε να λέμε συνέχεια αυτά τα οποία η ιστορία έχει καταγράψει. Δεν αρνείται κανένας την ιστορία ούτε το περιεχόμενο.
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Άρα, αλλάζουμε το περιεχόμενο της ημέρας;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Όχι, δεν αρνείται κανένας την ιστορία ούτε το περιεχόμενο.
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Αυτή είναι η απάντηση της Βουλής;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Η Βουλή απλώς έχει μια γιορτή -αν θέλετε- μνήμης που αφορά τα γεγονότα. Δεν αλλάζει η Βουλή…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Ποια γεγονότα;
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Τα γεγονότα; Τα γεγονότα όμως έχουν χαρακτηριστεί ως «Γενοκτονία». Δεν μπορεί μονομερώς το εκάστοτε Προεδρείο να αλλοιώνει το περιεχόμενο της ημέρας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Κύριε Χαρακόπουλε, η Βουλή δεν αλλάζει ούτε τον νόμο -επαναλαμβάνω- ούτε το προεδρικό διάταγμα. Αυτό δεν είναι αρκετό; Δηλαδή, τι άλλο να πω;
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Άρα, υπάρχει πρόβλημα σοβαρό. Τώρα γίνεται χειρότερο το πρόβλημα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Εν πάση περιπτώσει, εμείς εδώ δεν μπορούμε συνέχεια με τις θέσεις τις ακραίες που έχουν άλλα Κόμματα, τις λιγότερο ακραίες που έχουν άλλα Κόμματα …
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Η Βουλή μόνη της αποφασίζει;
(Θόρυβος στην Αίθουσα)
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε, αλλά εγώ σας έδωσα τη δυνατότητα να επανορθώσετε…
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Το χειροτέρεψε.
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: …γιατί πίστευα ότι για δεύτερη χρονιά ήταν ένα λεκτικό λάθος. Όμως, εδώ φαίνεται ότι δεν μιλούμε για λεκτικό λάθος, αλλά για συνειδητή επιλογή. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό από το Σώμα. Υπάρχει απόφαση της Βουλής, υπάρχει στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, Προεδρικό Διάταγμα…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Ομόφωνο!
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: …που ορίζει ότι η μέρα αυτή είναι Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Της Γενοκτονίας, όχι της Καταστροφής!
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Αυτό σας είπα. Δεν έχει αλλάξει ούτε το Προεδρικό Διάταγμα ούτε ο νόμος.
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν μπορεί όταν κατά την έναρξη την συνεδρίασης, που το Προεδρείο θέτει την ημερήσια διάταξη αντί «Γενοκτονίας» να μιλάει για «Καταστροφή», διότι έτσι μπορεί να θέλει κάποια Πλειοψηφία που τυγχάνει να υπάρχει σήμερα στη Βουλή. Το Προεδρείο οφείλει να τιμά τη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Αυτό το είπατεκαι το είπαν και όλα τα Κόμματα.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Δεν το είπαν.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Τα περισσότερα.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΗΜΑΣ: Ο Προεδρεύων δεν το έχει πει.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Εσείς το υιοθετείτε αυτό;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Εν πάση περιπτώσει, το Προεδρείο της Βουλής εκφράζει το σύνολο των Κομμάτων. Το σύνολο των Κομμάτων, λοιπόν, όπως εκφράζεται, λέει ότι η ιστορία είναι σεβαστή, η Γενοκτονία είναι υπαρκτή, ο νόμος περί Γενοκτονίας είναι υπαρκτός…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Γιατί δεν γράφεται;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός):…το Προεδρικό Διάταγμα είναι υπαρκτό. Όμως, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και το αύριο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Τι σχέση αυτό; Πίσω κοιτάμε;
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Τι σχέση έχει αυτό, κύριε Πρόεδρε; Τι λέτε τώρα;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Όχι να το ξεχάσουμε. Δεν μπορούμε να δημιουργούμε θέματα εκ του μη όντος.
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Αν δεν κοιτάμε πίσω, θα έχουμε καινούργια καταστροφή μπροστά.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Εδώ έχουμε θέμα εκ του μη όντως.
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Εκ του μη όντως θα ήταν αν δεν επαναλαμβάνονταν, κύριε Πρόεδρε.
(Θόρυβος στην Αίθουσα)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Παρακαλώ. Δεν μπορούμε να συζητάμε θεωρητικά.
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Πάντως, τώρα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Όποιος δεν κοιτάζει πίσω, θα πάθει τα ίδια στο μέλλον.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ:Κύριοι συνάδελφοι, σε όλα τα σχολικά βιβλία διδασκόμαστε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πλειοδοσία στις λέξεις;
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Έχει όνομα, κύριε Ξυδάκη. Γράφεται στο ΦΕΚ ως «Γενοκτονία». Δεν γράφεται «Καταστροφή».
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ: Εντάξει, το γράφει. Δεν άλλαξε κανείς το Προεδρικό Διάταγμα.
(Θόρυβος στην Αίθουσα)
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Δεν μπορεί ο κύριος Πρόεδρος…
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ: Διαβάζει την Ημερήσια Διάταξη η οποία επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά. Πέρυσι από τον κ. Κουράκη και φέτος από τον κύριο…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Προσωπικά προέρχομαι από μια περιοχή, που, όπως ξέρετε, είχε το μεγαλύτερο χρόνο δουλείας απ’ όλη την υπόλοιπη χώρα και η οικογένειά μου έχει προσωπικές αναμνήσεις.
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν ήταν μομφή προς το πρόσωπό σας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Όμως, αυτά όλα έχουν καταγραφεί και έχουν πονέσει και δεν σβήνουν, αν θέλετε. Ωστόσο, δεν μπορεί να ξεχάσουμε το χέρι φιλίας που έδωσε ο Βενιζέλος με τον Ατατούρκ.
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Δεν έχει σχέση αυτό, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Δεν βγήκαν αυτοί οι άνθρωποι να πουν «κάθε μέρα θα επαναλαμβάνουμε τα ίδια και θα πολεμάμε». Το είπε και ο ποιητής που ανέφερα στο ποίημά του. Δεν γίνεται. Το αντιλαμβάνεστε. Δεν αλλάζει τίποτα. Η ιστορία είναι ιστορία.
ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΤΕΨΗ: Μα, εμείς ζητάμε από αυτούς αναγνώριση της Γενοκτονίας. Τώρα λέτε ότι δεν πρέπει να τα ακούνε;
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Κρεμαστινός): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση για την Ημέρα Μνήμης για την Καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού και παρακαλώ τους συναδέλφους να τηρήσουν ενός λεπτού σιγή.
(Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή).

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ:

https://www.youtube.com/watch?v=UmSaxm4TJj8

https://www.youtube.com/watch?v=dJ3sPOR6CdQ&feature=youtu.be

back to top