Menu
A+ A A-

Mάξιμος ΠΟΑΣΥ 1

Χαιρετισμός
αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο 28ο Συνέδριο της Π.Ο.ΑΣ.Υ.

Ερέτρια, 7 Μαρτίου 2018

«Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Το συνέδριο σας πραγματοποιείται στη σκιά των απαξιωτικών δηλώσεων της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τους αστυνομικούς και τους εκπροσώπους τους, εσάς τους συνδικαλιστές, με αφορμή την εικόνα χάους και ανομίας που επέβαλαν τα αλλεπάλληλα χτυπήματα των μπαχαλάκηδων την προηγούμενη εβδομάδα.

Πριν απαντήσω στα ερωτήματα που θέσατε κ. πρόεδρε, καθώς το βασικό σύνθημα του 28ού Πανελλαδικού Συνεδρίου σας είναι: “Ασφάλεια και Δικαιοσύνη, θεμέλιοι λίθοι της κοινωνικής ευημερίας” επιτρέψτε μου να διατυπώσω κάποιες σκέψεις επ’ αυτού.

Στόχος των οργανωμένων κοινωνιών, από αρχαιοτάτων ετών, είναι η παροχή της μέγιστης ασφάλειας στα μέλη τους. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε και το κράτος, στο οποίο παραχωρείται και η αποκλειστική δυνατότητα χρήσης της βίας. Πρόκειται για ένα ποιοτικό άλμα στην εξέλιξη της ανθρωπότητας, που εξασφαλίζει τη μη διολίσθηση σε καταστάσεις κοινωνικής ζούγκλας, όπου ο καθείς μπορεί να επιβάλλεται δια της βίας ή της απειλής βίας.

Εξίσου υψηλή κατάκτηση του ανθρώπου συνιστά, και η έννοια της δικαιοσύνης. Εκεί που το δίκαιο απουσιάζει, εκεί που η δικαιοσύνη χάνει την ανεξαρτησία της έναντι της εκτελεστικής εξουσίας, οδηγούμαστε μοιραία σε αυταρχικές, αντιδημοκρατικές συνθήκες, σε αύξηση των αδικιών και των ανισοτήτων, και εντέλει σε κοινωνική αναταραχή.

Μιλώντας τώρα για την χώρα μας θεωρώ ότι πολλά θα μπορούσαμε να καταλογίσουμε στην λεγόμενη περίοδο της μεταπολίτευσης, πολλά τα τρωτά της σημεία, και πολλές οι παθογένειες που, δυστυχώς, επιβιώνουν έως και σήμερα. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι κατά το μεγαλύτερο διάστημα, μετά το 1974, εμπεδώθηκαν συνθήκες ασφάλειας που συνοδεύτηκαν από τη λειτουργία μιας ανεξάρτητης και αμερόληπτης δικαιοσύνης, όπως και της απόλυτης ισοπολιτείας των Ελλήνων πολιτών.

Σήμερα, όμως, στρεφόμενοι προς τα πίσω, οι κάπως μεγαλύτεροι, αναπολούμε, μια εποχή που οι Έλληνες δεν φοβούνταν να κυκλοφορήσουν οποιαδήποτε ώρα και σε οποιοδήποτε μέρος, που οι πόρτες έμεναν ξεκλείδωτες, που το έγκλημα -συνήθως πάθους- γινόταν πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες για ημέρες ή και εβδομάδες. Αναπολούμε διότι φθάσαμε πλέον στο σημείο να έχουμε εξοικειωθεί με την καθημερινή βία, τις χιλιομανταλωμένες πόρτες, τις συνοικίες που δεν κυκλοφορούμε μόλις σουρουπώσει.

Και κοντά σε αυτά, έχουμε Πανεπιστήμια που έχουν μετατραπεί σε άντρα οργανωμένων τραμπούκων που τρομοκρατούν διδάσκοντες και φοιτητές. Σε συνοικίες που ανήκουν σε γνωστούς-αγνώστους και όπου χρειάζεται σχεδόν διαβατήριο για να εισέλθεις. Σε πάρτι με μολότοφ και πέτρες, κάθε λίγες μέρες. Σε γκαζάκια που σκάνε παντού, σε λεωφορεία και τρόλεϊ που πυρπολούνται στο κέντρο της πρωτεύουσας, σε καταδρομικές επιθέσεις σε καταστήματα, μέρα μεσημέρι, σε καταλήψεις δημοσίων υπηρεσιών.

Αναρίθμητος ο κατάλογος, όσων παράλογων και τραγικών συμβαίνουν καθημερινώς. Και είναι τέτοια η συχνότητά τους, τέτοια η έντασή τους, τόση η αίσθηση της αδυναμίας των πολιτών απέναντί τους, που κινδυνεύουμε να πάθουμε κανονικό μιθριδατισμό.

Δυστυχώς, οι φιλότιμες προσπάθειες που έλαβαν χώρα τα προηγούμενα χρόνια έμειναν μετέωρες. Αντ’ αυτού, από τον Ιανουάριο του 2015 είμαστε αντιμέτωποι με την ραγδαία όξυνση του προβλήματος της ασφάλειας. Η παρούσα κυβέρνηση, υποτιμώντας το ζήτημα, λόγω ιδεοληπτικών εμμονών, αλλά και εκλεκτικών συγγενειών με χώρους του βίαιου περιθωρίου, ακολουθεί την πολιτική του “μπάτε σκύλοι αλέστε!”.

• Με τον νόμο Παρασκευόπουλου ανοίγει πρόωρα τα κελιά σε εγκλείστους, ανακυκλώνοντας το έγκλημα,
• με τον νόμο Γαβρόγλου για το άσυλο της ανομίας παραδίδει τα ΑΕΙ στις ομάδες των τραμπούκων,
• με την ανοχή στις αποκαλούμενες “συλλογικότητες”, ο Ρουβίκωνας και άλλες ορδές βανδάλων, επιτίθενται όπου και όποτε θέλουν,
• με την ανακήρυξη των Εξαρχείων σε ζώνη εκτός της κρατικής δικαιοδοσίας, οι γνωστοί-άγνωστοι επεκτείνουν τη δράση τους σε ευρύτερες περιοχές.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ο αρμόδιος υπουργός, αντιστρέφει την πραγματικότητα, και αντί να αναλάβει τις ευθύνες, τις δικές του και της κυβέρνησής του, για το σημερινό χάος, προσπαθεί να τις φορτώσει στις πλάτες των μόνων που δεν φταίνε, των Ελλήνων αστυνομικών. Όπως άστοχη -και μάλλον προϊόν αδικαιολόγητου εκνευρισμού- ήταν και η ατυχής επίθεση στους εκπροσώπους των αστυνομικών ότι αναλαμβάνουν “εργολαβίες” κατά της κυβέρνησης.

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουμε φθάσει σε ένα οριακό σημείο, σε ένα σημείο μηδέν. Οι απειλές, εξωτερικές και εσωτερικές, για τη χώρα είναι πολλαπλές και ταυτόχρονες. Η ανάγκη για μια νέα αρχή είναι αδήριτη. Και η νέα αρχή θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα νέο δόγμα για την ασφάλεια, ένα δόγμα που θα αποκαταστήσει τον νόμο και την τάξη παντού, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς άσυλα ανομίας. Γιατί χωρίς ασφάλεια δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ευημερία για τους πολλούς.

Η Νέα Δημοκρατία και ο αρχηγός της Κυριάκος Μητσοτάκης έχουν δεσμευτεί ότι ως κυβέρνηση η ασφάλεια του πολίτη θα συνεχίσει, όπως και τώρα, να βρίσκεται στις προτεραιότητές μας, με μια σειρά από νομοθετικές πρωτοβουλίες, όπως την κατάργηση του νόμου Παρασκευόπουλου, του νόμου Γαβρόγλου, και συγκεκριμένες αποφάσεις, όπως η ανασύσταση της ομάδας ΔΕΛΤΑ.

Σε αυτήν την προσπάθεια, ο Έλληνας αστυνομικός, που έχει αποδείξει περίτρανα την αξία και τις ικανότητές του όταν δεν του “δένουν” τα χέρια, θα διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο.

Και βεβαίως, θεωρούμε προκλητικό εμπαιγμό το γεγονός ότι τρία χρόνια τώρα η κυβέρνηση δεν έχει συμμορφωθεί με τις δικαστικές αποφάσεις για την επιστροφή του υπόλοιπου 50% των παρακρατηθέντων από τις περικοπές που επιβλήθηκαν στο μισθολόγιο των Σωμάτων Ασφαλείας, που για τη ΝΔ είναι δέσμευση η υλοποίησή της. Όπως δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα νέο μισθολόγιο που θα δίνει αξιοπρεπείς αποδοχές στους εργαζόμενους στα Σώματα Ασφαλείας.

Όσον αφορά στην αναγνώριση της επικινδυνότητας του επαγγέλματος του αστυνομικού, ποιος μπορεί να διαφωνήσει ότι το επάγγελμα είναι επικίνδυνο; Ωστόσο, κ. Πρόεδρε, επειδή θέλω να μπορώ να σας κοιτάζω στα μάτια και την επομένη των εκλογών, θα επαναλάβω αυτό που σας είπα πέρυσι στη Γενική σας Συνέλευση, όταν υπήρχε η συζήτηση για την κατάθεση σχετικής τροπολογίας στη βουλή. Για να δεσμευτούμε για το αν και πότε μπορούμε να υλοποιήσουμε μiα τέτοια δέσμευση πρέπει να γνωρίζουμε τη δαπάνη που προκαλεί στον κρατικό προϋπολογισμό. Γι’ αυτό σας είχα πει να μην είναι απλή βουλευτική τροπολογία αλλά υπουργική, προκειμένου να υπάρξει έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για να πληροφορηθούμε επισήμως το οικονομικό κόστος της υλοποίησής της.

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Κάποτε, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε πει απευθυνόμενος στην αστυνομία ότι “το κράτος είστε εσείς”. Δήλωση, που παρεξηγήθηκε και για την οποία είχε δεχθεί σκληρή κριτική. Εδώ, λοιπόν, από το συνέδριό σας επιτρέψτε μου, τελειώνοντας, να θέσω το ερώτημα: Κράτος δικαίου χωρίς αστυνομία μπορεί να υπάρξει;

Σας ευχαριστώ».

back to top