Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Άρθρα
Menu
A+ A A-

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στα ΝΕΑ: "Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς..."

ΝΕΑ logo

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το μόνο για το οποίο δεν μπορεί να κατηγορηθούν οι κυβερνώντες είναι η έλλειψη φαντασίας στην επικοινωνιακή πολιτική. Εκείνο που τώρα τους απασχολεί είναι πως θα πουλήσουν το νέο «αφήγημα», ώστε να ξεφύγουν από τα αδιέξοδα που οι ίδιοι δημιουργούν. Αν καταμετρήσουμε τις «κωλοτούμπες» και τις «στροφές» που έχουν κάνει από τότε που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας θα ζαλιστούμε. Ίσως, αυτό να επιδιώκουν εντέλει, να θολώνουν συνεχώς τα νερά, ώστε να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία. Μόνον που αυτή η τακτική αργά ή γρήγορα θα ζάλιζε και τους ίδιους τους εμπνευστές της. Αυτό ακριβώς συνέβη τις προηγούμενες ημέρες. Αρχικώς, απέτυχε παταγωδώς η παράσταση με τη β’ αξιολόγηση, καθώς ούτε για την πολυπόθητη ρύθμιση του χρέους υπήρξε κάποια επιτυχία, ούτε στην ποσοτική χαλάρωση ενταχθήκαμε. Αντιθέτως, μείνανε και «ουρές αφάγωτες» που μας περιμένουν στη γωνία της γ’ αξιολόγησης. Στη συνέχεια, εν μέσω θέρους, βγήκαν από τα σκονισμένα συρτάρια της Ιστορίας ο …Στάλιν και τα κόκκινα λάβαρα, για να συσπειρωθούν οι αμφισβητίες «σύντροφοι». Και τέλος, στη ΔΕΘ, ο κ. Τσίπρας, φόρεσε τη μάσκα του μέγα προστάτη των επενδύσεων, και μας προϊδέασε για τις «κάνουλες» του χρήματος που θα ανοίξουν, όπως μας είπε και ο κ. Φλαμπουράρης.
Δυστυχώς, όμως, για τους «μαγείρους» του Μαξίμου, αλλά και τον έτοιμο για όλους τους ρόλους πρωθυπουργό μας, η πραγματική πολιτική δεν περιορίζεται στην επικοινωνία. Η πολιτική δεν είναι ένα θέατρο αυτοσχεδιασμού που λέμε ό,τι αρέσει στο κοινό ή ό,τι μας βολεύει στη δεδομένη συγκυρία. Η επιχείρηση αναβάπτισης του κ. Τσίπρα σε μετριοπαθή ευρωπαϊστή σοσιαλδημοκράτη, ως μέσο σωτηρίας του κόμματός του από την ολοκληρωτική εκλογική κατάρρευση, έχει όρια. Κι αυτό φάνηκε με την καταιγίδα των δυσάρεστων ειδήσεων από το μέτωπο των επενδύσεων, την επομένη κιόλας της «συνέντευξης-σούπα» της ΔΕΘ. Ελληνικός Χρυσός, Fraport και Ελληνικό μπήκαν στο στόχαστρο στελεχών της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Με εκφράσεις ενίοτε ανοίκειες, όπως αυτές του περιβόητου Στρατηγικού Συμβούλου του πρωθυπουργού, του κ. Καρανίκα, οι σπουδαιοφανείς διαβεβαιώσεις του κ. Τσίπρα πήγαν περίπατο. Αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το μίζερο «μεγαλείο» τα πραγματικά πιστεύω μιας μερίδας ανθρώπων, που άρπαξε την εξουσία πουλώντας ψεύτικες ελπίδες.
Η αλήθεια είναι ότι δεν επιθυμούν ούτε επενδύσεις, ούτε την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, ούτε ενίσχυση του επιχειρείν –εκτός ίσως από κάποιους ελεγχόμενους από τους ίδιους επιχειρηματίες. Το όραμά τους είναι η διόγκωση του κράτους, όπου με λεφτά των φορολογουμένων, θα σιτίζονται οι κομματικοί φίλοι εσαεί. Θεωρούν ότι μπορεί να συνεχίζεται η πλεύση πάνω σε δύο βάρκες, και όλοι να είναι ευχαριστημένοι. Το φιάσκο των επενδύσεων απέδειξε ότι στις έκτακτες συνθήκες που βρίσκεται η χώρα, αυτές ο επιλογές δεν πάνε μακριά. Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς… Ή με τον Καρανίκα και τους δήθεν οικολόγους ή με τις επενδύσεις, τους ανθρώπους της παραγωγής και την ανάπτυξη.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" στις 22.09.17

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδω

Read more...

Εθνικόν το αληθές…

eleutheros typos

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Εθνικόν το αληθές…

του Μάξιμου Χαρακοπούλου

Η πρόσφατη συνεδρίαση της ελληνικής Βουλής για την «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας» αποκάλυψε το μέγεθος του προβλήματος που έχουμε απέναντι στην ιστορική μας συνείδηση. Η αυθαίρετη αφαίρεση, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, του όρου «Γενοκτονία» από την ημερήσια διάταξη, και η αντικατάστασή του με αυτόν της «Καταστροφής», δεν συνεπάγεται μόνον την παραβίαση της ομόφωνης απόφασης της Βουλής το 1998 που έγινε νόμος του κράτους. Κι αυτό φάνηκε από τη σαθρή επιχειρηματολογία που επιστρατεύθηκε με σκοπό να δικαιολογηθεί η στρέβλωση. Ούτε λίγο ούτε πολύ, σύμφωνα με τις απόψεις που διατυπώθηκαν, οι Έλληνες οφείλουμε να αναμορφώσουμε την αποτίμηση του παρελθόντος μας στο όνομα του μέλλοντος. Δηλαδή, μας προτρέπουν να αποδεχθούμε το ψεύδος, και να «κουκουλώσουμε» τα γεγονότα για να... τραβήξουμε μπροστά. Να πετάξουμε, ως εκ τούτου, στον κάλαθο των αχρήστων τη σολωμική διδαχή «Εθνικόν το αληθές».
Το λάθος που κάνουν οι «οπαδοί της λήθης» είναι διπλό.
Πρώτον, απέναντι στην ιστορική πραγματικότητα. Η εξολόθρευση του χριστιανικού πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και στη συνέχεια της Τουρκίας, ήταν οργανωμένη και εκτυλίχθηκε σε διαφορετικές φάσεις, από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και το 1922 - 23. Η επικείμενη διάλυση του «μεγάλου ασθενούς», ενεργοποίησε ένα κυνικό σχέδιο, με τη συμβολή και της Γερμανίας του Κάιζερ, που στόχευε στη θρησκευτική ομογενοποίηση του πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσω της φυσικής εξόντωσης όλων των Χριστιανών. Το τερατώδες αυτό εγχείρημα πήρε γιγαντιαίες διαστάσεις υπό την καθοδήγηση των Νεοτούρκων. Η αρχή έγινε με τους Αρμενίους, για να ακολουθήσουν οι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και οι Ασσύριοι. Εκατομμύρια σφαγιάσθηκαν ή πέθαναν στις πορείες θανάτου προς τα Αμελέ Ταμπουρού. Ένα έγκλημα πέρα από κάθε φαντασία, που ολοκληρώθηκε με τη σφαγή της Σμύρνης και την εκδίωξη των εναπομεινάντων Χριστιανών. Όπως σημείωνε σε αναφορά του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο Τζωρτζ Χόρτον, Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη εκείνη την περίοδο, «όλες οι σφαγές που έχουν γίνει στην ιστορία του τουρκικού λαού σε βάρος πληθυσμών, διατάσσονταν πάντα από ανώτερες αρχές και δεν αποτελούσαν πρωτοβουλία κατώτερων αξιωματικών ή αυθόρμητες βιαιότητες του όχλου». Ως εκ τούτου, ιστορικά και νομικά ο όρος Γενοκτονία είναι ακριβής, σύμφωνα και με τον ορισμό που δίδει στις Γενοκτονίες ο ΟΗΕ ήδη από το 1948.
Το λάθος, ωστόσο, δεν περιορίζεται ως προς το παρελθόν, αλλά σχετίζεται άμεσα με το παρόν και το μέλλον. Οι υποστηρικτές της «λήθης» και της θεωρίας του «συνωστισμού» ρίχνουν ουσιαστικά νερό στο μύλο μιας αναθεωρητικής και αμετανόητης Τουρκίας. Γιατί η Άγκυρα ουδόλως έχει δείξει στοιχεία μεταμέλειας. Αντιθέτως, εορτάζει πανηγυρικά τη σφαγή της Σμύρνης, μαζί με την μάχη του Ματζικέρτ, και κατηγορεί τα θύματα για το χαμό τους. Εκτός αυτού, συνεχίζεται αδιάλειπτα η Γενοκτονία της μνήμης. Βυζαντινές εκκλησίες μετατρέπονται σε τζαμιά και ακόμη και η Αγιά Σοφιά στην Πόλη είναι στο στόχαστρο των ισλαμιστών. Όλ’ αυτά, μάλιστα, συνοδεύονται από μια άκρως επιθετική πολιτική έναντι του ελληνισμού, στο πλαίσιο του οράματος της ανασύστασης του οθωμανικού κράτους.
Αντί, λοιπόν, εμείς να υψώσουμε στεντόρεια τη φωνή μας, ώστε να εξαναγκαστεί το τουρκικό κράτος να αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Χριστιανών, αντί να συντονίσουμε τα βήματά μας με τους άλλους λαούς που υπέστησαν την ίδια Γενοκτονία –τους Αρμενίους και τους Ασσύριους-, αντί να συνδέσουμε τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία με τα όσα γίνονται εναντίον των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή ως άμεση συνέχειά της, εμείς επιλέγουμε την άφεση αμαρτιών στο όνομα δήθεν της ειρήνης. Ως εκ τούτου, ας μην μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η θρασύτητα της γείτονος ενισχύεται όσο περνάει ο καιρός. Έχουμε βάλει και εμείς το χέρι μας προς τούτο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και συγγραφέας του βιβλίου “Ρωμιοί της Καππαδοκίας”.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ την Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2017

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου για Πρώτο Θέμα: "Αρκεί ο ηρωισμός των πυροσβεστών;"

Πρωτο Θεμα

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Αρκεί ο ηρωισμός των πυροσβεστών;

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Κι αυτό το θέρος αντιμετωπίσαμε, δυστυχώς, τη μανία της φύσης με την εκδήλωση πολλών πυρκαγιών, κάποιων από τις οποίες με πραγματικά ολέθριες συνέπειες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτή στην Ανατολική Αττική. Μεγάλες, πευκόφυτες κυρίως, εκτάσεις έγιναν στάχτη, μετατρέποντας περιοχές ανεκτίμητου φυσικού κάλλους σε κρανίου τόπο. Επιχειρώντας ένα γενικό απολογισμό της ως τώρα εικόνας από τον τρόπο αντιμετώπισης των πυρκαγιών, οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων στο συμπέρασμα ότι υπήρξαν τεράστια κενά στην πρόληψη, παραλήψεις στη συντήρηση του στόλου και καθυστερήσεις στη μίσθωση των αναγκαίων εναέριων μέσων πυρόσβεσης, αλλά και έλλειμμα συντονισμού στην κατάσβεση.
Αλήθεια, επίσης, είναι ότι οι πυροσβέστες, όπως και οι εθελοντές και οι κάτοικοι των πυρόπληκτων περιοχών έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για να σβήσουν τις φλόγες. Με τα λιγοστά μέσα που διέθεταν, με απαράμιλλη αυτοθυσία και γενναιότητα οι άνδρες και οι γυναίκες του Πυροσβεστικού Σώματος ρίχτηκαν στη μάχη και έσωσαν από βέβαιη καταστροφή πολλές κατοικημένες περιοχές και ανθρώπινες ζωές. Οι εικόνες με τους καταπονημένους πυροσβέστες από τα μέτωπα της φωτιάς, μας έκαναν όλους να αισθανθούμε ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ακατάβλητο το αίσθημα ευθύνης έναντι της κοινωνίας και επιτελούν με αυταπάρνηση το καθήκον τους, υπάρχει ακόμη ελπίδα σε αυτή τη χώρα. Χωρίς υπερβολή αξίζουν το άριστα.
Αντιθέτως, οι επιδόσεις της κυβέρνησης βαθμολογούνται κάτω από τη βάση. Κατ’ αρχάς, λόγω της ελλιπέστατης προετοιμασίας για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου, που, δυστυχώς, επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, συχνά με μεγαλύτερη ένταση σε όλο τον ευρωπαϊκό νότο. Η “πρώτη φορά αριστερά” αντί να “στρωθεί” και να προωθήσει εγκαίρως ένα σχέδιο προετοιμασίας για το καλοκαίρι, είχε το νου της πως θα προστατευθούν όλα τα “καλόπαιδα” που μπουκάρουν στη βουλή, σπάνε επικυρωτικά μηχανήματα εισιτηρίων, καταλαμβάνουν κτίρια και στήνουν αναρχικό ΚΕΠ στην πλατεία Εξαρχείων. Το αποτέλεσμα; Τα ελικόπτερα για την κατάσβεση των πυρκαγιών μισθώθηκαν με τεράστια καθυστέρηση, και μάλιστα για το ήμισυ της χρονικής περιόδου, με το ίδιο, όμως, τίμημα! Επιπλέον, Αύγουστο μήνα, στην κορύφωση του καλοκαιριού, και δεν είχαν ακόμη παραληφθεί!
Όπως φώναζαν οι πυροσβέστες από καιρό -και επιβεβαιώθηκε και στην πράξη- υπήρξε ελλιπής συντήρηση οχημάτων και εναερίου στόλου, ελλείψεις σε ατομικά μέσα και εξοπλισμό αλλά και στο προσωπικό των πυροσβεστικών δυνάμεων, μετά και την αποδυνάμωσή τους λόγω της στελέχωσης των νέων πυροσβεστικών υπηρεσιών στα περιφερειακά αεροδρόμια και στις εθνικές οδούς.
Την ώρα δε που εκτυλίσσονταν τα πύρινα μέτωπα, τα κυβερνητικά στελέχη έψαχναν να βρουν, κατά την πάγια τακτική τους, κρυφούς εχθρούς για να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες. Έβλεπαν φαντάσματα που ήθελαν να αποσταθεροποιήσουν την εξουσία τους, αντί να συντονίσουν τις δυνάμεις πυρόσβεσης και τους φορείς. Και όταν τελείωσε ο πύρινος όλεθρος, εμφανίστηκε πάνω από τα αποκαΐδια ο, αγνοούμενος ως τότε, πρωθυπουργός για να μας πει ότι δεν έγινε και τίποτε φοβερό που χάθηκαν μόνον 15.000 στρέμματα. Βεβαίως, αμέσως μετά μάθαμε από το Εθνικό Αστεροσκοπείο ότι τα καμένα στην Αττική ήταν πάνω από 30.000 στρέμματα... Αλλά είπαμε, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει πάρει διαζύγιο με την αλήθεια προ πολλού. Εν πάση περιπτώσει, ο ελληνικός λαός είδε και κατάλαβε για μια ακόμη φορά ποιοί τον κυβερνούν και πόση εμπιστοσύνη μπορεί να τους έχει.
Το ζήτημα, όμως, είναι από εδώ και πέρα τι γίνεται. Θα αφεθούμε στον ηρωισμό όσων κάνουν την πυρόσβεση, κάνοντας το σταυρό μας για να μην πάθουμε χειρότερα, ή θα εκπονήσουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, μακράς διάρκειας, που δεν θα το ξαναθυμηθούμε του χρόνου τέτοιες μέρες; Η ΝΔ και ο πρόεδρός της Κυριάκος Μητσοτάκης κατέθεσαν μια ρεαλιστική δέσμη προτάσεων στο δημόσιο διάλογο, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη δημιουργία ενός Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας, τη συγκρότηση ειδικού σώματος δασοκομάντος -οι οποίοι θα παρεμβαίνουν άμεσα στο αρχικό στάδιο της πυρκαγιάς-, τον προληπτικό καθαρισμό των δασών και τη χρήση σύγχρονης τεχνολογίας για τον έγκαιρο εντοπισμό των εστιών πυρκαγιάς. Γι’ αυτό, όμως, απαιτούνται πολιτική βούληση και αίσθημα ευθύνης. Δυστυχώς, και τα δύο, φοβούμαι πως είναι είδος εν ανεπαρκεία στους κυβερνώντες…

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο "Πρώτο Θέμα" την Κυριακή 27 Αυγούστου 2017.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου (στην "Ελευθερία" της Κυριακής): "Όνειρο θερινής νυκτός..."

eleftheria

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Όνειρα θερινής νυκτός…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Παρά τις προσδοκίες του Μαξίμου, το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, μετά από ατέρμονες και καταστροφικές καθυστερήσεις, δεν έφερε την αλλαγή της πολιτικής ατζέντας. Οι ενέσεις αισιοδοξίας που χορηγήθηκαν σε μεγάλες ποσότητες στην κοινή γνώμη, μέσω των φιλικών προς την κυβέρνηση ΜΜΕ, δεν είχαν αποτέλεσμα. Ούτε έπαιξε ρόλο, όπως ήλπιζαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι ινστρούχτορες, η θερινή ραστώνη. Δυστυχώς γι’ αυτούς, αλλά κυρίως για την ελληνική κοινωνία, οι πληγές στην οικονομία, λόγω της ασυνάρτητης και τυχοδιωκτικής τακτικής που ακολούθησε η παρέα που πήρε την εξουσία το ‘15, είναι τόσο μεγάλες, που δεν κρύβονται από τις κενές περιεχομένου θριαμβολογίες. Οι φόροι τρέχουν και περισφίγγουν επαγγελματίες, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Το τραίνο της ανάπτυξης έχει μείνει στάσιμο, και τροφοδοτείται μόνον από την τουριστική έκρηξη, που κι αυτή οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες. Κοντά σ’ αυτά σκάνε το ένα μετά το άλλο τα σκάνδαλα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: οι αποκαλύψεις του Γιάνη, από το «τσίρκο» του α’ εξαμήνου του ‘15, όταν το μέλλον της χώρας παιζόταν στα ζάρια, μεταξύ Καράκας και Μόσχας∙ η όζουσα υπόθεση των επαφών του Καμένου με ισοβίτη, την οποία επιδιώκουν να κουκουλώσουν όπως όπως. Εξ ου και οι επιθέσεις στη Δικαιοσύνη, που στόχο έχουν την τρομοκράτησή της.
Το πολιτικό περιβάλλον, ως εκ τούτου, δεν είναι καθόλου ευνοϊκό για τον κ. Τσίπρα και η πολυαναμενόμενη αναστροφή του κλίματος αποδεικνύεται όνειρο θερινής νυκτός. Κάπου εκεί, λοιπόν, ελήφθη η απόφαση για την «επίθεση στα χειμερινά ανάκτορα», την στοχοποίηση, δηλαδή, συμβόλων και θεσμών. Προφανώς, πρόκειται για μια κίνηση απελπισίας, μια κλωτσιά της μπάλας στην εξέδρα, ώστε έστω και αρνητικά να αλλάξει η βαριά ατζέντα. Τουλάχιστον, όπως ευελπιστούν οι σχεδιαστές του Μαξίμου, θα υπάρξει συσπείρωση του αριστερού ακροατηρίου, το οποίο απογοητεύθηκε σφόδρα από την πολιτική της κυβέρνησης.
Κανείς δεν τρέφει, πλέον, ψευδαισθήσεις ότι ο σκοπός των κυβερνώντων, πίσω από τα παχιά λόγια, είναι μόνον η παραμονή στην εξουσία, και γι’ αυτό δίνουν γη και ύδωρ στην τρόικα, ακόμη και έγγραφες υποσχέσεις για το μέλλον.
Έτσι, όπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, οι «σύντροφοι» το γύρισαν στο κλέφτικο. Κτυπούν σημαία, αριστεία, θρησκευτικό συναίσθημα, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο αναβαπτίζονται στο αριστερό ακροατήριο. Ωστόσο, είναι αβέβαιο ότι αυτή η κίνηση θα τους προσπορίσει κέρδη. Αντιθέτως, επειδή οι απόψεις που προσπαθούν να επιβάλουν είναι τραγικά μειοψηφικές στην ελληνική κοινωνία, θα αποξενωθούν από μεγάλες ομάδες του πληθυσμού που τους εμπιστεύθηκαν λόγω του αντιμνημονιακού τους μένους και των λαϊκίστικων ψευδών τους. Η υπόθεση της «σημαίας» είναι βέβαιο ότι θα τους φέρει ακόμη εγγύτερα στην έξοδο από την εξουσία.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης

To άρθρο δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στον "Ελεύθερο Τύπο" της Κυριακής: "Σημαίες ευκαιρίας..."

eleytheros typos kyriakis full

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Σημαίες ευκαιρίας…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Εν μέσω θέρους και καύσωνος, η κυβέρνηση αποφάσισε να θερμάνει ακόμη περισσότερο το πολιτικό σκηνικό, έως τα όρια της έκρηξης, προωθώντας αποφάσεις βγαλμένες από τον πάτο της αριστερής φαρέτρας της. Η αρχή έγινε με τους σημαιοφόρους, που θα επιλέγονται με βάση τις κληρωτίδες, όπως οι αριθμοί του λόττο. Ένα μέτρο που, με το πρόσχημα της ισότητας, καταστρατηγεί κάθε έννοια αξιοκρατίας. Άλλωστε, η αλλεργία της πρώτης φοράς αριστερά προς τις έννοιες της αξίας και του άξιου εκδηλώνεται σε όλη τη σφαίρα της δημόσιας ζωής. Κι αυτό φάνηκε με το κόλπο της «μη» αξιολόγησης στο δημόσιο, η οποία υπονομεύθηκε από ψηλά, γελοιοποιώντας για ακόμη μια φορά θεσμούς και διαδικασίες.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, η μέθοδος της κληρώσεως σκοπεύει να υποβιβάσει την αξία της ίδιας της σημαίας. Από ένα σύμβολο που συμπυκνώνει και αποτυπώνει τους αγώνες και τα πιστεύω του ελληνικού έθνους, σύμβολο καθαγιασμένο για το οποίο χύθηκαν ποταμοί αίματος των προγονών μας, και ως εκ τούτου είναι υπέρτατη τιμή για όποιον την φέρει, θα έχουμε απλώς ένα χρωματιστό πανί που θα δίδεται στη τύχη. Η απαξίωση του εθνικού συμβόλου στις ιδεοληπτικές αντιλήψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ καταδεικνύεται και στην απόφαση να μην γίνεται η έπαρση και η υποστολή της σημαίας στα σχολεία. Τα παιδιά δεν θα ψάλλουν τον εθνικό ύμνο –έστω και μια φορά τον μήνα και στις εθνικές επετείους όπως ήταν μέχρι σήμερα. Το «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά» του εθνικού μας ποιητή δεν θα ακούγεται πλέον από τα στόματα των παιδιών μας. Φαίνεται ότι και ο Σολωμός έχει ενταχθεί στον κατάλογο των «ταξικών εχθρών» των ανθρώπων που αναρριχήθηκαν στην εξουσία, φορώντας τις μάσκες του φιλολαϊκού πολιτικού και παραπλανώντας έναν λαό που βρέθηκε σε σύγχυση και παραζάλη.
Γιατί, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως όλες αυτές οι απόψεις που διατυπώνουν οι Φίλης, Γαβρόγλου, Βούτσης κ.α., δεν εκφράζουν την πλειοψηφία του λαού μας. Είναι θλιβερά μειοψηφικές και περιθωριακές. Ακόμη και σήμερα, στα χρόνια της μεγάλης κρίσης, οικονομικής, πολιτισμικής και ηθικής, οι Έλληνες διατηρούν την πίστη τους σε ότι συγκροτεί την ταυτότητα του έθνους μας. Οι προσπάθειες να συνδεθούν η φιλοπατρία και η πίστη στην Ορθοδοξία με τα ιδεολογικά προτάγματα της επταετίας, όπως επεδίωξε να κάνει ο πρόεδρος της Βουλής, λησμονώντας τον θεσμικό του ρόλο, είναι απαράδεκτες.
Όπως όλα δείχνουν, η αριστερή αντεπίθεση, παρά την προσωρινή ενδοκυβερνητική τρικυμία που προκάλεσε –καθώς οι ΑΝΕΛ θα «καταπιούν» τα πάντα για την έρμη την καρέκλα- θα συνεχιστεί. Και τώρα, σειρά φαίνεται πως έχουν οι μαθητικές παρελάσεις. Εδώ, μάλιστα, οι κυβερνώντες έχουν μαζί τους και τους δήθεν «εκσυγχρονιστές», οι οποίοι στην κριτική τους για τους σημαιοφόρους, τους καλούσαν, αν έχουν τα κότσια, να καταργήσουν τον «αναχρονιστικό» θεσμό των παρελάσεων. Και όπως φαίνεται το μήνυμα ελήφθη.
Και γι’ αυτό το θέμα, δυστυχώς, κυκλοφορούν τελείως ανυπόστατες προσεγγίσεις, οι οποίες ταυτίζουν το θεσμό των παρελάσεων με τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, λησμονώντας ότι τις δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει, οι εθνικές επέτειοι και οι παρελάσεις των μαθητών έχουν καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού μας ως ημέρες πανηγυρικές και ως εκδηλώσεις ελπίδας και αισιοδοξίας για το σήμερα και το αύριο της πατρίδας μας. Οι γονείς καμαρώνουν τα παιδιά τους μακριά από κάθε αίσθημα άρρωστου εθνικισμού ή μισαλλοδοξίας.
Σε κάθε περίπτωση, όλη αυτή η επίδειξη αριστεροσύνης από μια καταστροφική κυβέρνηση είναι δείγμα πανικού μετά την αποκάλυψη του αληθινού της προσώπου. Το μόνο, όμως, που θα καταφέρει, υψώνοντας τέτοιες σημαίες ευκαιρίας ψευτοπροοδευτικότητας, είναι να αυξήσει την απαξίωσή της από ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής 13.08.17 εδώ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στην "Εστία": "Παιδικές ανίατες ασθένειες..."

estia

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Παιδικές ανίατες ασθένειες…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Δύο αποφάσεις της κυβέρνησης στο χώρο της παιδείας, την εβδομάδα πριν τις θερινές διακοπές των εργασιών της βουλής, έδωσαν με τον πιο σαφή τρόπο το πραγματικό ιδεολογικό στίγμα των ανθρώπων που έχουν τα ηνία της εξουσίας στα χέρια τους. Η πρώτη αφορά την επαναφορά εν πλήρη αυθαιρεσία του περίφημου πανεπιστημιακού ασύλου και η δεύτερη την κατάργηση της επιλογής των σημαιοφόρων και παραστατών στις σχολικές παρελάσεις με κριτήριο την αριστεία και την επιβολή της κλήρωσης.
Πρόκειται για την εκδήλωση του πυρήνα των αντιλήψεων της περιθωριακής, έως πρόσφατα, ομάδας του 3% που ανήλθε στην κορυφή της πολιτικής ζωής καβαλώντας το κύμα της τυφλής αγανάκτησης και των ψευδαισθήσεων του ελληνικού λαού. Για χρόνια αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν σε έναν μικρόκοσμο που τρεφόταν με κάθε είδους ιδεοληψίες και φαντασιώσεις, μακράν των ρευμάτων της εξέλιξης και των πραγματικών πιστεύω της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Οι ρήσεις που κατά καιρούς εκτοξεύονταν από στελέχη του χώρου αυτού και άφηναν έκπληκτους με τον παραλογισμό τους τούς πολίτες δεν ήταν αστοχίες εν τη ρύμη του λόγου, ούτε προσωπικές παρεκκλίσεις. Το “καριέρα είναι χολέρα”, του κ. Καρανίκα, το “αριστεία είναι ρετσινιά” του κ. Μπαλτά, το “ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα” που θα τα βάλει με τους ναρκομανείς εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, που εκστόμισε ο κ. Γαβρόγλου, έχουν την ίδια μήτρα. Εκπορεύονται από την απέχθεια προς κάθε αξιοκρατία, κάθε κοπιώδη προσπάθεια καθιέρωσης, κάθε ευταξία. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ονειρεύονται μια μόνιμη κατάσταση χάους, όπως αυτές των καταλήψεων στα σχολεία, στις οποίες πήρε το βάπτισμα του πολιτικού πυρός ο σημερινός πρωθυπουργός. Πολλοί από αυτούς, μιας κάποιας ηλικίας, συνεχίζουν να βρίσκονται φαντασιακά στις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70, αρνούμενοι να ενηλικιωθούν. Παρότι άσπρισαν τα μαλλιά τους, δείχνουν να μην έχουν περάσει τις “παιδικές ασθένειες” και αναμασούν τα ίδια μπαγιάτικά τσιτάτα που κραύγαζαν στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα στην νεότητά τους.
Προκαλεί, τουλάχιστον, θλίψη η διαπίστωση ότι, ενώ σε όλον τον κόσμο η εκπαίδευση κινείται με ασύλληπτες ταχύτητες, με προαγωγή της αριστείας, με κανόνες αυστηρής και διεθνούς αξιολόγησης, όπου τα πανεπιστήμια, δημόσια και ιδιωτικά, συναγωνίζονται για τα καλύτερα αποτελέσματα, εμείς συζητούμε για το άσυλο, τους γνωστούς αγνώστους, τις κλεμμένες κάλπες. Τέσσερις και πλέον δεκαετίες από την πτώση της δικτατορίας δείχνουμε αδύναμοι να απαλλαγούμε από σοβαρές στρεβλώσεις που μας κληρονόμησε η πρώτη μεταχουντική περίοδος.
Ο Αντρέας Παπανδρέου μετά το 1981, επιδιώκοντας, για μικροκομματικούς σκοπούς, να κολακεύσει τις διάφορες τάσεις της αριστεράς, θεσμοθέτησε κάθε ακραίο αίτημα στην παιδεία, ανοίγοντας το δρόμο στην μονιμοποίηση της “ελληνικής ιδιαιτερότητας” των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Έκτοτε έχουμε δει κάθε παραλογισμό: να κτίζονται οι πόρτες γραφείων καθηγητών, να σταματούν οι παραδόσεις γιατί έτσι επιθυμούν κάποιες… συλλογικότητες, να στέλνονται φοιτητές και καθηγητές στα νοσοκομεία κτυπημένοι από ορδές αριστεριστών ή αναρχικών, να μετατρέπονται πανεπιστήμια σε ορμητήρια ταραξιών και καταστροφέων αλλά και εστίες διακίνησης ναρκωτικών.
Και απέναντι σε όλα αυτά μια πανεπιστημιακή κοινότητα που όταν θέλει να αντιδράσει φοβάται, και δικαίως, ότι θα βρεθεί απροστάτευτη στο στόχαστρο των τραμπούκων. Τα 2,5 τελευταία χρόνια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, και το δόγμα της ανοχής στην ανομία να κυριαρχεί, οι γνωστοί άγνωστοι έχουν αποθρασυνθεί εντελώς. Βγαίνουν από το Πολυτεχνείο ή την Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου, κατεβάζουν επιβάτες από τα λεωφορεία ή τα τρόλεϊ και τους βάζουν φωτιά, κάθε δεύτερη ή τρίτη μέρα στήνουν πάρτι με μολότοφ και πέτρες στην Πατησίων, χτυπούν αγρίως καθηγητές -όπως στο Πάντειο- όταν τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη απ’ αυτούς. Και έρχεται η κυβέρνηση, εν μέσω θέρους, με αξιοζήλευτη σπουδή και ζέση, ξένη προς τα γενικότερα ανακλαστικά της, να ισχυροποιήσει το άσυλο της ανομίας. Ποιος έχει αμφιβολία ότι με την απόφασή της κλείνει το μάτι στα “δικά της παιδιά”, στους “Ρουβίκωνες”, που κάνουν πλέον “ντου” ανενόχλητοι ακόμη και στη Βουλή; Για τα άλλα παιδιά, όμως, την μεγάλη πλειοψηφία των νέων που ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, αυτό που δημιουργεί είναι ένα ισοπεδωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπου επιβραβεύεται η οκνηρία και η ασυνέπεια.
Η οδυνηρή, όμως, αλήθεια είναι ότι όταν εκλείπει το κίνητρο της διάκρισης, η ευγενής άμιλλα μεταξύ των μαθητών, όταν η αριστεία παύει να συνιστά αυταξία, τότε μοιραία επέρχεται η καθίζηση, η εξομοίωση προς τα κάτω. Και χαμένοι από αυτήν την εξέλιξη θα είναι οι νέοι, που θα βγουν στην κοινωνία απαράσκευοι μορφωτικά και ψυχολογικά, αδύναμοι να ανταπεξέλθουν στην πραγματική ζωή.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στην Εστία τη Δευτέρα  07.08.17 εδώ                                                       

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στο Πρώτο Θέμα: "Κυβέρνηση Ιανός"

Πρωτο Θεμα

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Κυβέρνηση Ιανός

Tου Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η ευκολία που ο κ. Τσίπρας ομολογεί τα τερατώδη λάθη τα οποία έχει διαπράξει, τόσο ως πολιτικές αποφάσεις όσο και στην επιλογή των συνεργατών του, πραγματικά σοκάρει για τον κυνισμό του ανδρός! Μεγαλύτερη, όμως, έκπληξη δημιουργεί ο τρόπος που “σερβίρεται” αυτή η αναγνώριση των λαθών. Λίγο πολύ υποστηρίζουν τα κυβερνητικά στελέχη, ο γέγονε γέγονε, σβήνουμε τα παλιά και πάμε για άλλα, για νέες περιπέτειες. Μάλιστα, δεν σταματούν εκεί, αλλά εκθειάζουν τον πρωθυπουργό για την γενναιότητά του που παραδέχθηκε ότι ήταν “ψεύτης” και εγκαλούν όποιον εύλογα ζητά να εξεταστούν σε βάθος τα έργα και οι ημέρες των πρώτων μηνών ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόκειται, προφανώς, για τακτική που στοχεύει στην αποφυγή του εγκλωβισμού που έχει περιπέσει η κυβέρνηση μετά τις καταιγιστικές αποκαλύψεις του αθεράπευτου νάρκισσου Γιάνη Βαρουφάκη, τον οποίο ο κ. Τσίπρας θεωρούσε asset της κυβέρνησής του. Μας καλούν να ξεχάσουμε τα όσα συνέβησαν και έριξαν τη χώρα στα τάρταρα, την ώρα που πήγαινε να βγει από το πηγάδι της κρίσης. 2,5 χρόνια στο βρόντο, με κόστος: δεκάδες δισεκατομμύρια, 1+1 μνημόνια στην πλάτη του λαού, αφελληνισμό του τραπεζικού συστήματος, αιωνόβιο υπερταμείο για τη δημόσια περιουσία και χαμένο χρόνο για μια οικονομία που θα βρισκόταν σε τροχιά πραγματικής ανάπτυξης. Γιατί το διάστημα αυτό, που οι “επαναστάτες του γλυκού νερού” έπαιζαν με τα πετρέλαια της Βενεζουέλας και τα ρωσικά ρούβλια, με μια άλλη κυβέρνηση, θα “έτρεχαν” οι επενδύσεις, και δεν θα υπήρχε ανάγκη ούτε για αύξηση των φόρων, ούτε για περικοπή συντάξεων. Ωστόσο, ο λαός παρασύρθηκε από “τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα” και αποφάσισε αλλιώς. Τώρα, που αποκαλύφθηκε η πικρή αλήθεια, μας ζητούν να διαγράψουμε την μνήμη μας, να κάνουμε delete, για να προχωρήσουμε μπροστά. Η πρώτη φορά αριστερά ανένηψε στον δρόμο για την Δαμασκό. Μας καλούν επομένως να αναφωνήσουμε θαύμα-θαύμα, και να παρακολουθήσουμε την μεταμόρφωσή τους σε καλά παιδιά της ανοιχτής οικονομίας!
Για όλους εμάς, που πρώτιστη έγνοια είναι το αύριο της πατρίδας, ακόμη κι αυτή η, εμφανώς κουτοπόνηρη, “ντρίπλα” των εταίρων του κυβερνητικού σχήματος θα μπορούσε να γίνει αποδεχτή, αν εννοούσαν όσα υποστηρίζουν. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως για άλλη μια φορά ψεύδονται, παίζουν παιχνίδια εντυπώσεων, με μοναδικό κίνητρο την παραμονή τους στην εξουσία. Από την μια υπογράφουν, την ύστατη στιγμή με τεράστιο κόστος για την ελληνική οικονομία, κι από την άλλη κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να μην υλοποιηθεί καμία μεταρρύθμιση, ή ακόμη χειρότερα για να επιβάλουν αντιμεταρρυθμίσεις. Κτυπητό παράδειγμα τα όσα συμβαίνουν με την επένδυση στο Ελληνικό που καρκινοβατεί λόγω προσκομμάτων, ακόμη και από το υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να σταματήσουν ένα έργο που θα δώσει δουλειά σε χιλιάδες ανέργους. Στην παιδεία γυρνάνε το ρολόι της εκπαίδευσης στις μέρες της δεκαετίας του ‘80, παραδίδοντας τα πανεπιστήμια σε θλιβερές μειοψηφίες ιδεοληπτικών τραμπούκων -και βέβαια ούτε λόγος για ιδιωτικά πανεπιστήμια, την ώρα που συνεχίζουν να ξενιτεύονται τα ελληνόπουλα. Στο κράτος επιδίδονται σε προσλήψεις, διευθετήσεις και ρουσφέτια, στον αντίποδα της αναγκαίας περιστολής δαπανών. Και αφού δεν μειώνουν δαπάνες αυξάνουν τους φόρους που στραγγαλίζουν την ιδιωτική οικονομία και τις παραγωγικές τάξεις, οδηγώντας τες με μαθηματική ακρίβεια στον μαρασμό και στην εξαφάνιση. Παράλληλα, με το δόγμα της ανοχής στην ανομία έχουν κάνει “ξέφραγο αμπέλι” την Αθήνα, με την ανασφάλεια να διακατέχει επαγγελματίες και καταναλωτές ακόμη και στον πλέον εμπορικό πεζόδρομο της πρωτεύουσας, την Ερμού.
Την ίδια ώρα κατασκευάζουν εχθρούς στους δικαστές, στα ΜΜΕ, στην αντιπολίτευση. Υπονομεύοντας βάναυσα τους θεσμούς επιζητούν να ελέγξουν τη Δικαιοσύνη και την πληροφόρηση, μήπως και παραμείνουν λίγο παραπάνω στην εξουσία, γιατί βλέπουν ότι “τα ψωμιά τους είναι μετρημένα”.
Ως εκ τούτου, η αξιοπιστία μιας κυβέρνησης που κινείται μια στο καρφί και μια στο πέταλο είναι μηδενική. Το μόνο που στην πραγματικότητα κάνει ο κ. Τσίπρας είναι να “αγοράζει” χρόνο εις βάρος του τόπου. Και ο τόπος αυτήν την στιγμή δεν χρειάζεται Ιανούς, που επιδίδονται σε παιχνίδια εξουσίας, αλλά κυβέρνηση στιβαρή, αξιόπιστη και κυρίως αποτελεσματική.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

 Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Πρώτο Θέμα" την Κυριακή 30.07.17

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στα "ΝΕΑ Σαββατοκυριακο": "Μετά το Κραν Μοντανά"

ta nea to savvatokyriako

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Μετά το Κραν Μοντανά

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το ναυάγιο των συνομιλιών του Κραν Μοντανά απέδειξε περίτρανα σ’ ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα ότι η Τουρκία είναι απρόθυμη να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού. Στο μυαλό της Άγκυρας παραμένει ένας μόνο στόχος: ο έλεγχος ολόκληρου του νησιού το οποίο εκλαμβάνει ως οθωμανική κληρονομιά. Βέβαια, στη διάρκεια των μακρών διαπραγματεύσεων δόθηκαν αρκετές φορές μηνύματα αισιοδοξίας, ότι αυτήν τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Η εκδοχή αυτή εδράζονταν σε σοβαρά επιχειρήματα:
Α) στην ηγεσία της τουρκοκυπριακής κοινότητας βρέθηκε ένας διαλλακτικός πολιτικός, όπως ήταν ο Μουσταφά Ακιντζί, αλλά και ο Νίκος Αναστασιάδης είχε πίσω του τη θετική στάση στο, αποτυχημένο, σχέδιο Ανάν, ενώ
Β) η διεθνής κοινότητα ωθούσε έντονα την επίλυση του προβλήματος, στο φόντο των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο και στην ανάγκη εξεύρεσης διαδρόμων μεταφοράς του.
Ωστόσο, και σ’ αυτήν την περίπτωση η Τουρκία ακολούθησε το δόγμα «τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου». Καθώς η Λευκωσία προσπάθησε υπέρ του δέοντος, με οδυνηρές υποχωρήσεις και παραχωρήσεις, όπως την αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας, το δικαίωμα του βέτο της τουρκοκυπριακής πλευράς σε σημαντικές αποφάσεις του ενωμένου κυπριακού κράτους, την αναλογία Τούρκων υπηκόων με αυτούς της Ελλάδας, η τουρκική πλευρά δεν έκανε πόντο πίσω. Και μιλάμε αποκλειστικά για την Τουρκία διότι, όπως φάνηκε στην Ελβετία, τον πρώτο και τελευταίο λόγο για λογαριασμό των τουρκοκυπρίων δεν είχε ο Ακιντζί αλλά ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου . Κι όμως, η ελληνοκυπριακή πλευρά, με την ολόπλευρη στήριξη της Ελλάδας, ενώπιον του ΟΗΕ και της ΕΕ ζήτησε μόνον τα αυτονόητα:
Α) να αποχωρήσει ο κατοχικός στρατός, που λυμαίνεται το κυπριακό έδαφος από το 1974, και
Β) να καταργηθεί το αναχρονιστικό καθεστώς των εγγυήσεων.
Με ξένο στρατό και παρεμβατικά δικαιώματα επί ενός κράτους μέλους της ΕΕ, το αποτέλεσμα θα ήταν μια κολοβή κυριαρχία, ένα οιονεί προτεκτοράτο της Άγκυρας, η οποία με την απειλή της βίας θα επέβαλε τη θέλησή της, και θα μετέτρεπε την Κύπρο σε όργανο τουρκικού εκβιασμού εντός της ΕΕ. Το θράσος δε των Τούρκων ήταν τέτοιο που ο Τσαβούσογλου στην ερώτηση του Έλληνα ομολόγου του αν προτίθενται να χρησιμοποιήσουν το στρατό τους, το παραδέχθηκε, και μάλιστα για όλο το νησί!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επόμενη μέρα της κατάρρευσης των συνομιλιών δημιουργεί νέα δεδομένα. Η εκκίνηση των γεωτρήσεων για το φυσικό αέριο, εντός της κυπριακής ΑΟΖ, από διεθνείς ενεργειακούς κολοσσούς, θέτει την Κύπρο σε μια νέα εποχή. Ο νεοσουλτάνος βρυχάται και απειλεί θεούς και δαίμονες, διεκδικώντας το φυσικό πλούτο της Κύπρου ως να είναι τσιφλίκι του. Συνεχίζει να αγνοεί το διεθνές δίκαιο και τη σύγχρονη πραγματικότητα, θέλει να γυρίσει το ρολόι πίσω, να επιβληθεί δια της ωμής βίας. Γνωρίζει, όμως, ότι τα περιθώρια των κινήσεών του είναι περιορισμένα. Ήδη, οι στόχοι του στο Ιράκ και στη Συρία έχουν αποτύχει. Το κουρδικό κράτος είναι προ των πυλών, ενώ στην ανατολική Μεσόγειο η Κύπρος, η Ελλάδα, το Ισραήλ και η Αίγυπτος μέσω σημαντικών συμφωνιών προωθούν τη στενή τους συνεργασία. Η Ουάσιγκτον, η Μόσχα και η ΕΕ βρίσκονται κοντά στην Λευκωσία. Το 2017 δεν είναι 1974. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιόρρυθμη και παρορμητική ψυχοσύνθεση του Ερντογάν, ότι αποκλείεται μια σοβαρή κρίση. Για το λόγο αυτό και απαιτείται η συνέχιση τόσο της αγαστής συνεργασίας Λευκωσίας-Αθήνας, όσο και η διακομματική εντός Ελλάδος. Είναι ευκαιρία τώρα να εμπεδώσουμε μια κουλτούρα συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων για τα εθνικά θέματα. Η Νέα Δημοκρατία το απέδειξε εμπράκτως, για μια ακόμη φορά, όλη την περίοδο των συνομιλιών για το Κυπριακό. Ωστόσο, απαραίτητη προϋπόθεση για να το πετύχουμε είναι να αφήσουν όλοι κατά μέρος ανεύθυνες τοποθετήσεις και μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις, χάριν εσωτερικών επικοινωνιακών σκοπιμοτήτων. Και ο νοών νοείτω…

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο" στις 15 Ιουλίου 2017.

 

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Σαν τον κάβουρα..."

eleftheria

Σαν τον κάβουρα...

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ενώ σε όλο τον κόσμο στις 27 Ιουνίου θυμούνται την εγκατάσταση πριν από 57 χρόνια του πρώτου ΑΤΜ σε υποκατάστημα της τράπεζας Barclays στο Λονδίνο, εμείς, την επομένη, στις 28 Ιουνίου, συμπληρώσαμε 2 χρόνια από το κλείσιμο των ΑΤΜ όλων των τραπεζών! Ήταν το βράδυ της Κυριακής, 28 Ιουνίου 2015, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μετά την άφρονα απόφασή της για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, έβαζε την Ελλάδα στην περιπέτεια των κεφαλαιακών περιορισμών ή των, γνωστών πια και στα μικρά παιδιά, «κάπιταλ κοντρόλ».
Αυτό ήταν το αποκορύφωμα της ανεύθυνης, παραπλανητικής και καταστροφικής εκστρατείας του λεγόμενου αντιμνημονιακού μπλοκ που τίναξε στον αέρα ό,τι προσπάθειες είχαν γίνει μέχρι τα τέλη του 2014 για να ξεφύγει η χώρα από την ύφεση. Τυφλωμένοι από την έλξη της εξουσίας, αδιάφοροι για τις συνέπειες των πράξεών τους, άνευ σχεδίου, παρέσυραν στον τυχοδιωκτισμό τους τον ελληνικό λαό. Τα παρδαλά πουκάμισα του Γιάνη, τα κρυφά πλαν Β για τύπωμα της δραχμής στη Ρωσία ή η κατάληψη του Νομισματοκοπείου, είχαν «μεθύσει» κυβερνώντες και μεγάλο τμήμα του λαού.
Στην πραγματική οικονομία, όμως, που δεν κινείται με όρους ρομαντισμού, έστω και κίβδηλου όπως αποδείχθηκε για πολλούς από τους δήθεν επαναστάτες, είχε ξεκινήσει από τα τέλη του 2014 να ξηλώνεται το πουλόβερ. Από τον Νοέμβριο του 2014 μέχρι και τον Ιούνιο του 2015 υπολογίζεται ότι έκαναν φτερά περίπου 42 δις ευρώ! Οι καταθέτες, μεγάλοι και μικροί, έβλεπαν να παίζεται η τύχη της χώρας στα ζάρια, να βρίσκεται εν αμφιβόλω η ευρωπαϊκή της πορεία, να κινδυνεύουν οι οικονομίες τους να γίνουν «κατοχικές δραχμές». Γιατί, σε αντίθεση με τους δραχμολάγνους που βεβαίωναν ότι η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη θα έφερνε ευημερία, κάθε εχέφρων πολίτης αντιλαμβανόταν ότι σε μια οικονομία που δεν έχει παραγωγική βάση, πλουτοπαραγωγικές πηγές, και εξαρτάται σε τεράστιο ποσοστό στις εισαγωγές για να τραφεί και να έχει ενέργεια, το αποτέλεσμα θα ήταν το χάος και η κατάρρευση. Μπροστά, όμως, στο πόκερ που έπαιζε ο αμετροεπής κ. Βαρουφάκης, με τη συνέργεια του πρωθυπουργού που τον επέλεξε, όλα αυτά δεν έπαιζαν ρόλο. Η χώρα, η οικονομία, οι άνθρωποι ήταν μέρος της μπλόφας. Όπως μέρος της ήταν και το ανεκδιήγητο δημοψήφισμα, που ήταν και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, το βράδυ της 26ης Ιουνίου. Το δημοψήφισμα με το θολό ερώτημα που εξελίχθηκε σε ωρολογιακή βόμβα στα χέρια του κ. Τσίπρα με αποτέλεσμα το Όχι να βαφτιστεί Ναι.
Πορευόμαστε, λοιπόν, έτσι επί δύο χρόνια, βαλτωμένοι, χωρίς φως στον ορίζοντα της οικονομίας, καθώς οι κυβερνώντες παίζουν πάντα παιχνίδια καθυστέρησης που οδηγούν σε νέα μέτρα, και κυρίως με μια αβάσταχτη φορολογία που έχει γονατίσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα. Ρόλο αρνητικό σ’ αυτήν την καθίζηση έχουν αναμφίβολα παίξει και τα κάπιταλ κοντρολ. Αυτές που επλήγησαν περισσότερο ήταν οι ελληνικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας, οι κεφαλαιακοί περιορισμοί δημιούργησαν τρομερά προβλήματα ρευστότητας, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τους προμηθευτές τους. Επίσης, εκτοξεύτηκαν τα «κόκκινα δάνεια» στο ύψος των 105 δις ευρώ, αφού οι δανειολήπτες δεν πλήρωναν λόγω γενικής αβεβαιότητας, ενώ περιθωριοποιήθηκε η επιταγή ως τρόπος συναλλαγής, γεγονός που «πάγωσε» την πραγματική οικονομία. Το χειρότερο όλων, η εικόνα της ελληνικής επιχείρησης στο εξωτερικό συνδέθηκε με τη χαμηλή αξιοπιστία, χωρίς να ευθύνονται οι ίδιες επιχειρήσεις γι’ αυτό. Οι προμηθευτές των ελληνικών εταιρειών, παρ’ όλο που ως τότε μπορεί να είχαν άψογη συνεργασία, απαιτούσαν την προπληρωμή τους για τις παραγγελίες, οδηγώντας στην απόγνωση τους Έλληνες επιχειρηματίες.
Όλο αυτό το διάστημα, ακούσαμε πολλές φορές, από τα πιο επίσημα χείλη, ότι επίκειται χαλάρωση των κεφαλαιακών περιορισμών. Η πραγματικότητα είναι όμως ότι τα κάπιταλ κοντρόλ ζουν και βασιλεύουν. Και αυτό θα συμβαίνει όσο δεν ξεφεύγουμε από το κλίμα της αβεβαιότητας, όσο πηγαίνουμε σαν τον κάβουρα, μπρος πίσω, χωρίς σχέδιο για την ανάπτυξη. Γιατί παρά τα όσα βαρύγδουπα λέει η κυβέρνηση –που ευτυχώς πλέον είναι ελάχιστοι όσοι την πιστεύουν- η πραγματικότητα δεν είναι ρόδινη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας τον Μάιο που μας πέρασε, οι καταθέσεις των νοικοκυριών μειώθηκαν κι άλλο και διαμορφώθηκαν στα 98,82 δις ευρώ, σχεδόν 2 δις λιγότερα από το τέλος του 2016. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της καθυστερημένης αξιολόγησης αλλά και της υπερφορολόγησης, που κάνει τις καταθέσεις να φεύγουν από τις τράπεζες, έστω κατά 420 ή 840 ευρώ τη φορά.
Τώρα, λοιπόν, που πήραμε αυτό το πικρό και πανάκριβο μάθημα είναι ώρα να προσγειωθούμε στον ρεαλισμό. Αν θέλουμε μια υγιή οικονομία χρειαζόμαστε κλίμα εμπιστοσύνης, βεβαιότητας, προσέλκυσης επενδύσεων. Όταν συμβεί αυτό θα είναι φυσιολογική και η επιστροφή των καταθέσεων και η κατάργηση των κάπιταλ κοντρόλ. Αλλά γι’ αυτό χρειάζεται πρώτα απ' όλα να απαλλαγούμε από την «κυβέρνηση κάβουρα» που με τα μπρος-πίσω δεν ξέρει που θέλει να πάει τη χώρα. Χρειάζεται μια άλλη κυβέρνηση, που και θα πιστεύει στις επενδύσεις και θα μπορεί να φέρει την ανάπτυξη. Και η ΝΔ και το πιστεύει και το μπορεί. Αρκεί αυτήν τη φορά να την εμπιστευτούν οι πολίτες.


Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην "Ελευθερία" Λαρίσης την Κυριακή 2 Ιουλίου 2017

Read more...

Ολική επαναφορά του κράτους!

 

Πρωτο Θεμα

Νέα Φωτό Μ. Χαρακόπουλου για άρθα

Ολική επαναφορά του κράτους!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ο τραγικός θάνατος του ενδεκάχρονου Μάριου στο Μενίδι από «αδέσποτη» σφαίρα την ώρα της σχολικής εορτής πάγωσε όλη τη χώρα. Είναι από αυτά που δεν μπορεί να χωνέψει του ανθρώπου νους -μας υπερβαίνει η τραγικότητά του. Ωστόσο, η δολοφονία του άτυχου μαθητή δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, δεν ήταν μια «στραβή», όπως αστόχαστα ειπώθηκε. Κάποια στιγμή, θα γινόταν το κακό. Γιατί για χρόνια η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε όριο, ο νόμος έχει ατονήσει και επιβάλλεται η αυθαίρετη βούληση οργανωμένων μαφιών. Αυτό το γνώριζαν οι κάτοικοι των δήμων της Δυτικής Αττικής εδώ και χρόνια. Και τώρα το έμαθε όλη η Ελλάδα.
Και στην περίπτωση της Δυτικής Αττικής, όπως και σε μύριες άλλες περιπτώσεις, επιβεβαιώθηκε ότι στη χώρα μας η συνήθης στάση απέναντι στα προβλήματα είναι να τα κρύβουμε κάτω από το χαλί. Λες κι αυτά θα εξαφανιστούν δια μαγείας. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει ποτέ. Αντιθέτως, θεριεύουν και γίνονται δυσεπίλυτα. Είναι κοινό μυστικό ότι παραδοσιακές ενασχολήσεις των Ρομά, όπως το εμπόριο χαλιών, έδωσαν τη θέση τους στην εμπορεία και διακίνηση ναρκωτικών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με άτακτη υποχώρηση του κράτους, από άρνηση εφαρμογής των υποχρεώσεών του απέναντι στους πολίτες, για την επιβολή του νόμου και της ευταξίας. Κι αυτή η λειτουργία το κράτους είναι από τις πρωταρχικές και ουσιαστικές του υποχρεώσεις. Όταν δεν τις εκπληρώνει αποδομείται πάραυτα, με ό,τι αυτό σημαίνει για την κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια. Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα έχουν επικρατήσει παράδοξες έως παράλογες αντιλήψεις. Στο όνομα των δικαιωμάτων καταστρατηγείται το σημαντικότερο δικαίωμα που είναι αυτό της ζωής και της ασφάλειας του πολίτη. Ωστόσο, αυτό το συνονθύλευμα ιδεοληψιών έγινε κυρίαρχο με την έλευση στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο σκληρός πυρήνας ενός περιθωριακού κόμματος του 3% βρέθηκε στο πηδάλιο της διακυβέρνησης και έχει επιβάλει τις ανορθολογικές και καταστροφικές πολιτικές του στο τομέα της δημόσιας τάξης. Μια ματιά στην καθημερινότητα φθάνει για να μας πείσει για τις συνέπειες των αποφάσεών τους:
• Τα φαινόμενα βίας και ανομίας εξαπλώνονται, όπως και τα διάφορα «άβατα», που πλέον έχουν την βούλα ως τέτοια του καθ’ ύλην αρμόδιου υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Τα Εξάρχεια είναι κράτος εν κράτει, οι κουκουλοφόροι καίνε, σπάνε τρόλεϊ, λεωφορεία, επικυρωτικά μηχανήματα εισιτηρίων, δίχως τιμωρία, ενώ στήσανε και ΚΕΠ για το συντονισμό της δράσης του στο κέντρο της πλατείας Εξαρχείων.
• Στα πανεπιστήμια ορδές τραμπούκων προπηλακίζουν και εκφοβίζουν καθηγητές και φοιτητές, επιβάλλοντας τον νόμο της βίας. Και επιβραβεύονται από τον υπουργό Παιδείας με την επιστροφή στην απόλυτη ασυλία της δεκαετίας του ‘80.
• Εγκληματικά στοιχεία αφήνονται άρον-άρον από τις φυλακές με τον «νόμο Παρασκευόπουλου», για να συνεχίσουν ακάθεκτοι την προηγούμενη δράση τους.
Και όταν γίνεται προσπάθεια να αφυπνιστεί η κυβέρνηση από την ιδεοληπτική νάρκωση που έχει βυθιστεί, ακούμε από τα χείλη του πρωθυπουργού ότι το θέμα της εγκληματικότητας δεν είναι επίκαιρο.
Είμαστε, λοιπόν, στο σημείο μηδέν. Δεν πάει παρακάτω ή μάλλον αν πάει παρακάτω τότε δεν θα μπορέσουμε να βγούμε εύκολα ξανά στην επιφάνεια. Τώρα είναι η ώρα των αποφάσεων και των έργων. Όχι για επικοινωνιακούς λόγους, επειδή οι κάμερες είναι ακόμη στραμμένες στο Μενίδι και οι κάτοικοι στα κάγκελα. Απαιτείται, κατ’ αρχάς μια άλλη φιλοσοφία απέναντι στην εγκληματικότητα και την παραβατικότητα. Χρειάζεται ολική επαναφορά του κράτους και άσκησης όλων των εξουσιών του. Όχι ημίμετρα, και κινήσεις εντυπωσιασμού.
Άμεσα πρέπει να ενισχυθεί η αστυνόμευση, να ενταθούν οι πεζές περιπολίες, καθώς και η παρουσία των Ομάδων Πρόληψης και Καταστολής της Εγκληματικότητας (ΟΠΚΕ) και της Δίκυκλης Αστυνόμευσης (ΔΙΑΣ), ώστε να αποτραπεί το εμπόριο ναρκωτικών και κάθε άλλου είδους παραβατική δραστηριότητα. Η αστυνομία και γνωρίζει και μπορεί να δώσει τις λύσεις. Αρκεί να έχει ξεκάθαρη πολιτική εντολή και στήριξη.
Ταυτοχρόνως, η πολιτεία οφείλει να σκύψει με ενδιαφέρον απέναντι στο πρόβλημα ομαλής κοινωνικοποίησης των παιδιών των Ρομά, που μόνο ευκαιριακά πηγαίνουν σχολείο. Αν θέλουμε πραγματικά να ενσωματώσουμε αυτούς τους ανθρώπους στην κοινωνία μας, να αποτρέψουμε τις νέες γενιές από το βούρκο της παρανομίας, πρέπει να επιμείνουμε στην εκπαίδευσή τους.
Αυτή τη φορά δεν έχουμε την πολυτέλεια να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Αν οι κάτοικοι δεν δουν βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους, πολύ φοβούμαι ότι θα έχουμε έξαρση της αυτοδικίας και των αντεκδικήσεων. Κι αυτό νομίζω κανείς δεν το επιθυμεί.

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο "Ολική επαναφορά του κράτους!" δημοσιεύθηκε στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ την Κυριακή 18 Ιουνίου 2017.

Read more...