Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Άρθρα
Menu
A+ A A-

Φοιτητοπατέρες…

fititopareaΦοιτητικές εκλογές σήμερα. Ωστόσο, το χαρτομάνι που κατακλύζει τις σχολές, μάλλον αφήνει αδιάφορους τους φοιτητές. Θυμάμαι ως φοιτητής στο τέλος της δεκαετίας του 1980 πόσο σημαντική αναμέτρηση θεωρούταν από τις πολιτικές δυνάμεις οι φοιτητικές εκλογές. Τα αποτελέσματά τους εκλαμβάνονταν ως προάγγελος πολιτικών εξελίξεων και η είδηση ήταν πρωτοσέλιδη στις εφημερίδες. Πρωτοκλασάτα στελέχη, ακόμα και αρχηγοί των κομμάτων, μιλούσαν στα αμφιθέατρα καλώντας φοιτητές και σπουδαστές να στείλουν μήνυμα με την ψήφο τους. Οι εκλογές είχαν μαζικό χαρακτήρα, ιδεολογικό χρώμα και έντονη πολιτική αντιπαράθεση.

Από τη στιγμή που η προσκείμενη στη Νέα Δημοκρατία φοιτητική παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ πέρασε στην πρωτοπορία αναδεικνυόμενη πρώτη δύναμη στις εκλογές, έπαψαν οι φοιτητικές παρατάξεις να ανακοινώνουν από κοινού αποτελέσματα. Έκτοτε παρατηρείται ο τραγέλαφος κάθε παράταξη να ανακοινώνει δικά της αποτελέσματα «μαγειρεύοντάς» τα όσο μπορεί προκειμένου να αποκομίσει εντυπώσεις. Εντυπώσεις όμως που ουσιαστικά είναι δώρο άδωρο, καθώς ελάχιστα πλέον ενδιαφέρεται η κοινή γνώμη για τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών.

Σε τούτο συνέβαλαν αναμφίβολα και οι φοιτητικές παρατάξεις –άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο- που οφείλουν να αναλογισθούν τι φταίει! Γεγονός είναι πάντως πως η συμμετοχή στις εκλογές κάθε χρόνο είναι και μικρότερη. Όλο και λιγότεροι φοιτητές προσέρχονται στις κάλπες, δείγμα της απογοήτευσης τους για το φοιτητικό κίνημα. Και ίσως δεν έχουν άδικο, όταν ο ρόλος των φοιτητικών παρατάξεων εξαντλείται πολλές φορές σε εκδρομές στη Μύκονο, ρουσφέτια για να μπουν φοιτητές στις εστίες ή ακόμη χειρότερα αλισβερίσι με καθηγητές για μαθήματα και μεταπτυχιακά.

Λένε ότι τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα. Φοβούμαι ότι τα τελευταία χρόνια το άγχος των νέων για δουλειά, ο αγώνας για όλο και περισσότερα εφόδια προκειμένου να μπορούν να διεκδικήσουν με αξιώσεις μια θέση στο δύσκολο ανταγωνιστικό κόσμο που ζούμε, δεν τους επιτρέπει να χαρούν αυτή την ξεχωριστή περίοδο της ζωής τους. Μια περίοδο που είναι ταυτισμένη με την προσωπική επανάσταση του καθενός, τη διεκδίκηση για έναν καλύτερο κόσμο. Γι’ αυτόν τον κόσμο, πολύ λίγα ακούμε από τις φοιτητικές παρατάξεις και ιδιαίτερα τους επαγγελματίες φοιτητοπατέρες που δε λένε να πάρουν πτυχίο…

Read more...

Καραγκιόζης

karagiozisΑκούγοντας την είδηση της απώλειας του Ευγένιου Σπαθάρη ήρθε συνειρμικά στη μνήμη μου η εικόνα του μικρού παιδιού που ο παππούς δεν του χαλούσε το χατίρι και τον πήγαινε στην παράσταση του καραγκιόζη, που από νωρίς το απόγευμα διαλαλούσε με τα μεγάφωνά του στου δρόμους του χωριού ο τελάλης. «Σήμερον η παράσταση ο Μεγαλέξανδρος και ο κατηραμένος όφις». Η παράσταση δίνονταν στον καφενέ, που ήταν και μπακάλικο, κουρείο, αλλά και χώρος επίδοσης της αλληλογραφίας και των αγροτικών συντάξεων. Ο μπερντές στήνονταν μπροστά από τον πάγκο με τις κονσέρβες, τα καλαμαράκια και τις σαρδελομάνες για τα ούζα, που άθελά τους αποτελούσαν και αυτές μέρος του ντεκόρ της παράστασης. Το γέλιο άφθονο και αυθόρμητο και το τέλος προδιαγεγραμμένο. «Θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε».

Οι τίτλοι τέλους για το μεγάλο καραγκιοζοπαίχτη Ευγένιο Σπαθάρη είναι και η  τυπική αυλαία σε ένα τρόπο διασκέδασης των παιδιών, που διαφέρει πάρα πολύ με το σήμερα. Γενιές νεοελλήνων μεγάλωσαν με τον καραγκιόζη και αγάπησαν το θέατρο σκιών. Από τους τελευταίους παραδοσιακούς καραγκιοζοπαίχτες, ο Ευγένιος Σπαθάρης, αποτελεί εμβληματική μορφή για το θέατρο σκιών στην Ελλάδα.

Όπως ο Αριστοφάνης, έτσι και ο καραγκιόζης διαπαιδαγωγεί. Οι παραστάσεις έχουν και παιδευτικό ρόλο. Μέσα από το γέλιο καυτηριάζουν τα κακώς κείμενα και την κάθε μορφής αυθαιρεσία της εξουσίας. Πόσο διαφορετικά, όμως είναι σήμερα τα ακούσματα των παιδιών, τα παιχνίδια τους και ο τρόπος της διασκέδασής τους! Απορούμε πολλές φορές με τα όλο και αυξανόμενα κρούσματα παιδικής βίας. Συνήθως τα αποδίδουμε στους ρυθμούς της ζωής, που δεν μας αφήνουν όσο χρόνο θα θέλαμε για τα παιδιά μας. Άσχετος όμως με αυτά τα φαινόμενα παραβατικότητας των ανηλίκων δεν είναι και ο τρόπος διασκέδασης των παιδιών που εθίζονται στη βία, καθώς βομβαρδίζονται καθημερινά με εικόνες φρίκης, μέσα από DVD με πρωταγωνιστές τερατόμορφα όντα. Αυτός ο κόσμος των νέων τεχνολογιών όσο μαγικός, άλλο τόσο επικίνδυνος είναι για τα παιδιά αν δεν υπάρχει γονεϊκός έλεγχος.

Read more...

Για τη φουκαριάρα τη μάνα μου

giatinfoukariaratinmanamouΑφιερωμένη στη μάνα η σημερινή μέρα και η βουλή κάνει ειδική αναφορά στην ημερήσια διάταξή της. Μπράβο στον Πρόεδρο που το σκέφθηκε. Συνηθίζουμε, βεβαίως, να λέμε γι’ αυτές τις παγκόσμια καθιερωμένες μέρες τα τετριμμένα, προσθέτοντας ότι δεν πρέπει να θυμόμαστε τα τιμώμενα πρόσωπα ή γεγονότα μια φορά το χρόνο. Αν όμως δεν τα θυμόμαστε καθόλου μήπως είναι ακόμη χειρότερα;

Βλέποντας στο ημερολόγιο αυτή τη μέρα, κατά την οποία όλοι οφείλουμε να αναλογιστούμε αν ανταποδίδουμε στο ελάχιστο την αγάπη στη μητέρα μας, που δεν περιμένει τίποτα άλλο από εμάς παρά ένα μας χαμόγελο, μου ήρθε στο νου η γνωστή  τηλεοπτική διαφήμιση  που τελειώνει με τη φράση «για τη φουκαριάρα τη μάνα μου». Η ατάκα του Νίκου Ξανθόπουλου σε ταινία μελό του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, από εκείνες που έσπαγαν ταμεία στη δεκαετία του 1960, κάνει δεύτερη -και μάλιστα πιο επιτυχημένη- καριέρα ως σπονδυλωτή διαφήμιση. Το πόσο πετυχημένη είναι η διαφήμιση το αντιλαμβάνεται κανείς από τη συχνότητα που χρησιμοποιούμε πλέον στο λεξιλόγιό μας την έκφραση αυτή.

Συνηθίζουμε να «πυροβολούμε» τις ταινίες εκείνης της εποχής. Ωστόσο, οι ταινίες μελό της μετεμφυλιακής Ελλάδας, που σήμερα μάλλον προκαλούν θυμηδία στους νεότερους, εξέφραζαν τους καημούς, τα βάσανα, αλλά και τις ελπίδες ενός κόσμου ολόκληρου. Ενός κόσμου, που ταύτιζε τα δικά του πάθη, με τα πάθη στα οποία υποβάλλονταν ο πρωταγωνιστής και παρηγορούνταν με το happy end που συνήθως ακολουθούσε τις δοκιμασίες, με την προσδοκία ότι θα έλθουν καλύτερες μέρες για όλους. Στις ταινίες αυτές, η μάνα είναι ιερό πρόσωπο, όπως η Παναγιά στα εικονίσματα.

Οι εμπνευστές της διαφήμισης είχαν προφανώς κατά νου τη γνωστή ρήση για την ιστορία που επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Στη νεότερη εκδοχή της, η ατάκα «για τη φουκαριάρα τη μάνα μου» προκαλεί αυθόρμητο γέλωτα χωρίς φυσικά να διακωμωδεί τη μάνα. Μάλλον είναι ευκαιρία αυτοσαρκασμού για όσους μεγάλωσαν με τις ταινίες μελό και αφορμή να τις προσέξουν οι νεότεροι. Χρόνια πολλά μάνα.

Read more...

Εκλογές του χαβαλέ;

eklogestouxabaleΤο ευρωβαρόμετρο δείχνει μειωμένο ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για τις ευρωεκλογές και προδικάζει μεγάλη αποχή από αυτές. Ανέκαθεν, η συμμετοχή στις ευρωεκλογές είναι μικρότερη σε σχέση με εκείνη των εθνικών εκλογών σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Όπως επίσης, παντού η ψήφος για την ευρωκάλπη χαρακτηρίζεται χαλαρή, καθώς υπάρχει η αίσθηση ότι τα αποτελέσματά της μικρή επίδραση έχουν στη ζωή μας. Για τους πολίτες, οι Βρυξέλες ήταν πάντα σε κάποια απόσταση. Ήταν μακριά και απόμακρες από τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Κι’ όμως, σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή μας λαμβάνονται στις Βρυξέλες εκεί που χτυπά η καρδιά της Ευρώπης. Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών στα εθνικά κοινοβούλια αφορά στην κύρωση οδηγιών και την εναρμόνιση του εθνικού με το κοινοτικό δίκαιο. Όσο προχωρά η εμβάθυνση στην ΕΕ, οι αποφάσεις των Βρυξελών μας αφορούν όλο και περισσότερο.

Ποιος όμως λαμβάνει τις αποφάσεις στην κοινοπολιτεία της ενωμένης Ευρώπης; Έχει το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο αποφασιστικό ρόλο; Είναι οι αποφάσεις του δεσμευτικές για την ΕΕ; Σίγουρα έχουν γίνει βήματα προς τα ‘μπρος. Το λεγόμενο, όμως δημοκρατικό έλλειμμα εξακολουθεί να υπάρχει σε επίπεδο Ένωσης, όπως επίσης είναι ορατό εντονότερα πλέον το λειτουργικό πρόβλημα μετά τη μεγάλη διεύρυνση. Η Ευρώπη των 27 δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά με «εργαλεία» του χθες. Η μη κύρωση της συνθήκης της Λισαβόνας λειτουργεί ανασταλτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το… ατύχημα της τσεχικής προεδρίας. Ο Τσέχος πρωθυπουργός και προεδρεύων της ΕΕ αναγκάστηκε σε παραίτηση από την πρωθυπουργία της χώρας του, όπου ηγείτο κυβέρνησης συνασπισμού. Εξακολουθεί, όμως να είναι Προεδρεύων στην Ένωση. Με ποιο κύρος και ποια αξιοπιστία θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα, αλλά και πως θα αντιμετωπίζεται από τους αρχηγούς των κρατών-μελών, την κομισιόν ή το ευρωκοινοβούλιο;

Με δεδομένα αυτά δεν είναι αφύσικο που οι ευρωεκλογές στα περισσότερα κράτη αποκτούν άλλο περιεχόμενο από το πραγματικό. Θα ήταν όμως λάθος να θεωρηθούν χαβαλές, και ακόμη χειρότερα να ψηφίσουμε ελαφρά τη καρδία. Όσο πιο σοβαρή εκπροσώπηση έχουμε ως χώρα στα όργανα της ΕΕ τόσο πιο αποτελεσματικά διασφαλίζονται τα συμφέροντά μας.

Read more...

Σπίτι στο χωριό

spitistoxvrioΤην ώρα που η αντιπολίτευση επιχειρούσε να απαξιώσει τη σημασία της συνάντησης του Προέδρου της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή που συνοδεύτηκε από δηλώσεις στήριξης της ΕΕ στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση της πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης, το υπουργείο Οικονομίας ανακοίνωνε μέτρα για την αναθέρμανση της οικοδομικής δραστηριότητας.

Τα μέτρα αυτά, που στόχο έχουν την προστασία 400 χιλιάδων εργαζομένων στον κλάδο της οικοδομής έρχονται σε συνέχεια εκείνων που έλαβε η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης στις πωλήσεις αυτοκινήτων. Τα συγκεκριμένα μέτρα ήδη απέδωσαν σε βαθμό μεγαλύτερο του αναμενόμενου, καθώς μετά τη μείωση κατά το ήμισυ του τέλους ταξινόμησης και τις προσφορές των αυτοκινητοβιομηχανιών, υπήρξε ρεκόρ πωλήσεων. Όνειρο κάθε νεοέλληνα παλαιόθεν είναι να βάλει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του και κάθε μέλος της οικογένειας να αποκτήσει δικό του αυτοκίνητο.

Τα τέσσερα μέτρα που ανακοινώθηκαν για την οικοδομή: η κάλυψη του 100% των στεγαστικών δανείων, ο διπλασιασμός των τόκων που εκπίπτουν του φόρου εισοδήματος, η μείωση της αμοιβής των συμβολαιογράφων από 1,2% στο 1% της αξίας του ακινήτου και η επιδότηση των επισκευών σε κτήρια προ του 1980 για την ενεργειακή τους αναβάθμιση, είναι αναμφίβολα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Σε αυτά θα προσέθετα μια σκέψη ακόμη που έχω από καιρό καταθέσει στα αρμόδια υπουργεία. Πρόκειται για την απαλλαγή ή τη μείωση του κόστους έκδοσης οικοδομικών αδειών για όσους θέλουν να χτίσουν στην περιφέρεια. Η απαλλαγή θα αφορά χωριά μέχρι 1000 κατοίκους και φυσικά όχι το λεκανοπέδιο Αττικής ή τουριστικές περιοχές. Θα είναι μια τονωτική «ένεση» όχι μόνο για τον κλάδο της οικοδομής αλλά και για την περιφέρεια που τα τελευταία χρόνια ερημώνει. Θα είναι μια ευκαιρία επισκευής του πατρικού ή ανέγερσης ενός νέου σπιτιού εν είδει δεύτερης-εξοχικής κατοικίας για πολλούς κατοίκους των μεγάλων αστικών κέντρων. Η μαζική έξοδος του Πάσχα στην ύπαιθρο δείχνει το δρόμο της αποδοχής μιας τέτοιας εξαγγελίας. 

Read more...

Όλα τα μωρά στην πίστα…

olatamwrastinpistaΗ είδηση είναι ενδεικτική του μειωμένου ενδιαφέροντος των Ευρωπαίων για τις ευρωεκλογές. Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Σύλβιο Μπερλσκόνι σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού ανακοίνωσε τη συμμετοχή στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματός του τεσσάρων καλλονών. Μιας πρωταγωνίστριας ριάλιτι σόου, ενός μοντέλου, πρώην υποψήφιας στα καλλιστεία «Μις Ιταλία», μιας τηλεπαρουσιάστριας και μιας ηθοποιού σε σαπουνόπερα. Όλα τα «μωρά» στην πίστα, κατά το λαϊκό άσμα! Βεβαίως, δεν είναι η πρώτη φορά που πρόσωπα του θεάματος ή της βιομηχανίας του σεξ συμμετέχουν στην πολιτική της γείτονος. Στην Ιταλία εξελέγη βουλευτής και η πορνοστάρ Τσιτσιολίνα, διακριθείσα για την επίδειξη του στήθους της προς τέρψη των οφθαλμών των ψηφοφόρων στις προεκλογικές της συγκεντρώσεις.

 Όλα αυτά αν δεν είναι κατάντια για την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, είναι σίγουρα επιβεβαίωση του κλίματος απαξίας των πολιτών προς τους πολιτικούς. Είναι αλήθεια ότι όλο και εκλείπουν στην Ευρώπη τα ηγετικά αναστήματα πολιτικών που μπορούν να εμπνεύσουν τους Ευρωπαίους. Το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης ξεφτίζει εκ των έσω. Η αδυναμία κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας που καθιστά την ΕΕ παρακολούθημα των ΗΠΑ λειτουργεί ανασταλτικά στην εμπέδωση ισχυρής ευρωπαϊκής ταυτότητας στους πολίτες των χωρών-μελών της Ένωσης.

 Μετά την μεγάλη διεύρυνση προς ανατολάς με τις χώρες του πρώην «σιδηρούν παραπετάσματος», ο… τοποτηρητής των Αμερικανών στην ΕΕ, η Μεγάλη Βρετανία, βρήκε συμμάχους. Συμμετείχα πρόσφατα σε διάσκεψη στην Πράγα για την εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια που διοργάνωσε η Τσεχία, η ασκούσα την προεδρεία της ΕΕ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2009. Ακούγοντας τον πρωθυπουργό της χώρας και τους Τσέχους αξιωματούχους που έλαβαν το λόγο είχες την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε εκδήλωση όχι της προεδρεύουσας χώρας της ΕΕ, αλλά της ομάδας φιλίας της Αμερικανο-τσεχικής Ένωσης!

 Όσοι πιστεύουν ότι με τέτοια τερτίπια, όπως αυτό του Μπερλουσκόνι, θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για τις ευρωεκλογές κάνουν λάθος. Αλίμονο αν η ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, αλλά και η εγχώρια μετατραπεί σε πίστα!

Read more...

Κατά συνείδηση

katasinidisiΣύμφωνα με το Σύνταγμα οι Βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση. Είναι κοινό μυστικό, όμως ότι στην πράξη, κάτι τέτοιο δεν εφαρμόζεται πάντα. Θυμηθείτε την παρωδία της εκλογής Σαρτζετάκη στην Προεδρία της δημοκρατίας με τα «ομοιόμορφα» ψηφοδέλτια. Στη νεότερη πολιτική ιστορία του τόπου, κομβικής σημασίας έννοια αναδείχθηκε η κομματική πειθαρχία. Ιδιαίτερα, στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, οι αρχηγοί με το φωτοστέφανο του γεννήτορα του κόμματος αποφάσιζαν με διαδικασίες «έκτακτου στρατοδικείου» τη διαγραφή όποιου στελέχους δεν… έπινε νερό στο όνομα του ηγέτη. Με περισσή ευκολία, η διαφορετική γνώμη βαφτίζονταν υπονόμευση και αμφισβήτηση της αρχηγικής αυθεντίας. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες, άλλοτε παύονταν υπουργοί εν πτήση και άλλοτε διαγράφονταν κορυφαία στελέχη που παρουσιάζονταν στο κομματικό ακροατήριο ως «πέμπτη φάλαγγα».

Βεβαίως, τα κόμματα -και ιδιαίτερα τα κόμματα εξουσίας- δεν είναι φιλολογικές λέσχες ανταλλαγής απόψεων, με τις οποίες μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Οι Βουλευτές που εκλέγονται με τη σημαία ενός κόμματος έχουν χρέος να εργάζονται για την υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος για το οποίο έλαβαν ψήφο εμπιστοσύνης από τους πολίτες. Το πρόγραμμα αυτό τους δεσμεύει και φυσικά διαφοροποίηση σε καίριας σημασίας επιλογές της κυβέρνησης που αποτέλεσαν βασικές προεκλογικές εξαγγελίες είναι αυτονόητο ότι τους θέτει εκτός κόμματος. Τούτο σημαίνει ότι οι Βουλευτές δεν έχουν δικαίωμα γνώμης ή διαφοροποίησης σε άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ή σε ζητήματα που ανακύπτουν στη διάρκεια της τετραετίας; Και ακόμη, είναι εν αδίκω ο Βουλευτής που αναγκάζεται να διαφωνήσει με νομοσχέδιο του κόμματός του που έρχεται σε αντίθεση με τις προεκλογικές τους υποσχέσεις;

Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να δραματοποιούμαι τα πράγματα. Δεν θα πέσει η κυβέρνηση αν ένας βουλευτής διαφωνήσει με μια ρύθμιση που εισηγείται το κόμμα του. Η βουλή είναι χώρος διαβούλευσης και σύνθεσης απόψεων. Στις ΗΠΑ, το αρχικό σχέδιο του Προέδρου Μπους για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το καταψήφισαν οι δικοί του ρεπουμπλικάνοι βουλευτές και «δεν άνοιξε μύτη».

Read more...

Όλοι το ίδιο είναι…

oloioiidioieinai«Όχι στα σκάνδαλα, ναι στον Σκανδαλάκη». Το ομολογουμένως ευρηματικό αυτό σύνθημα του τότε υποψηφίου βουλευτή της Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1989 το είδα πρόσφατα σε έναν τοίχο της Καλλιθέας με ξεθωριασμένα από το χρόνο γράμματα. Μου θύμισε ότι εδώ και πολλά χρόνια η πολιτική ζωή της χώρας κινείται στον αστερισμό των σκανδάλων και της σκανδαλολογίας. Πότε υπαρκτών σκανδάλων που χρήζουν διερεύνησης και διαλεύκανσης και πότε ανυπόστατων καταγγελιών, αστοιχείωτων κατηγοριών που απλά δηλητηριάζουν το δημόσιο βίο, επιτείνοντας το κλίμα απαξίας για τους πολιτικούς και την πολιτική.

Ήδη με αφορμή μεμονωμένα κρούσματα προκλητικών συμπεριφορών πολιτικών, η κοινή γνώμη είναι ιδιαίτερα καχύποπτη με όσους ασχολούνται με τα κοινά. Η εντύπωση που υπάρχει σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου είναι ότι οι πολιτευόμενοι βλέπουν την ενασχόλησή τους με την πολιτική ως σημαία ευκαιρίας για εύκολο πλουτισμό και όχι ως όχημα προσφοράς προς τον τόπο. Όπως όλες οι γενικεύσεις, έτσι και αυτή αδικεί τη μεγάλη πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου. Ωστόσο, κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Η ισοπεδωτική, όμως αντίληψη «όλοι το ίδιο είναι» εμπεριέχει κίνδυνο για την ίδια την δημοκρατία μας.

Γιατί, όμως κάποιοι λίγοι πολιτικοί ενδίδουν στον πειρασμό και «βουτούν το δάχτυλο στο μέλι»; Πέρα από τις ηθικές αντιστάσεις που διαθέτει ή δεν διαθέτει κανείς, πιστεύω ότι για να περιοριστούν τέτοια φαινόμενα θα πρέπει να γίνουν τουλάχιστον δύο πράγματα:

Πρώτον, να εμπεδωθεί μεγαλύτερη διαφάνεια στις λειτουργίες του κράτους. Να υπάρξουν εκείνες οι δικλίδες ασφαλείας, έτσι ώστε και να θέλει ένας επίορκος πολιτικός να «βουτήξει το δάχτυλο στο μέλι» να μην μπορεί να το κάνει.

Δεύτερον, να εξορθολογιστεί το κόστος του πολιτεύεσθαι. Η πολιτική –ιδιαίτερα στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες- τείνει να γίνει… ακριβό σπορ, γεγονός που κάνει κάποιους πιο ευάλωτους σε πειρασμούς. Αλλαγή του εκλογικού νόμου και μικρότερες εκλογικές περιφέρειες θα συμβάλουν στην αποκατάσταση της χαμένης τιμής της πολιτικής.

Read more...

Σκάνδαλα και σκανδαλολογία

skandalakaiskandalologiaΗ ακατάσχετη σκανδαλολογία των τελευταίων εβδομάδων ρίχνει βαριά τη σκιά της στην πολιτική ζωή της χώρας και εν τέλει υποβαθμίζει και τη σημασία υπαρκτών σκανδάλων, όπως αυτό της Siemens. Ίσως αυτός και να είναι ο σκοπός της αντιπολίτευσης, καθώς για την πολύκροτη υπόθεση της Siemens υπάρχει ομολογία επιφανούς στελέχους του ΠΑΣΟΚ ότι έλαβε μίζα για λογαριασμό του κόμματος. Είναι πλέον εμφανές ότι αποτελεί πολιτική επιλογή της αξιωματικής αντιπολίτευσης η διολίσθηση της πολιτικής αντιπαράθεσης στη σκανδαλολογία, προκειμένου αφενός να απαξιωθούν «καραμπινάτα» σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται κορυφαία στελέχη της, αφετέρου να κρυφτεί η γύμνια της σε υπεύθυνες προτάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του τόπου.

Η διαφορά της σημερινής κυβέρνησης από τις προηγούμενες έγκειται στην αντιμετώπιση των σκανδάλων. Δυστυχώς, σκάνδαλα υπήρχαν από καταβολής κόσμου. «Παύσον εκκλησίας τα σκάνδαλα» ακούσαμε να ψάλλεται στους ναούς τη Μεγάλη Παρασκευή. Η κυβέρνηση Καραμανλή, όμως, σε αντίθεση με ότι γινόταν στο παρελθόν ζητά να χυθεί άπλετο φως στις υποθέσεις που έχουν χαρακτηριστικά σκανδάλων. Ήταν αυτή που ζήτησε τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για το Βατοπέδι. Ήταν η ίδια που διευκόλυνε τη συγκρότηση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διερεύνηση της «υπόθεσης Παυλίδη». Θυμόμαστε όλοι τι γίνονταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν. Ακόμη και για κραυγαλέα σκάνδαλα, όπως αυτό του χρηματιστηρίου, όπου συντελέσθηκε η μεγαλύτερη μεταπολεμικά ανακατανομή πλούτου στη χώρα και έχασαν περιουσίες πάνω από ένα εκατομμύριο νοικοκυριά, η τότε κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε τη διερεύνησή του. Το κουκούλωμα ήταν η συνήθης πρακτική. Ήταν κανόνας χωρίς καμία εξαίρεση!

Σήμερα, κάθε υπόθεση που έχει ερωτηματικά διερευνείται. Θα ήταν όμως, ολέθριο σφάλμα, την ώρα που όλος ο κόσμος ασχολείται με την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, εμείς να ομφαλοσκοπούμε. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση να ανταλλάσσουν λεκτικά πυροτεχνήματα προς δημιουργία εντυπώσεων για την αποκόμιση πρόσκαιρων πολιτικών ωφελημάτων. Κάτι τέτοιο είναι κατώτερο των περιστάσεων. Η αντιπαράθεση θα πρέπει να επανέλθει στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής. Εδώ είναι και η ευθύνη της κυβέρνησης που οφείλει με τις πολιτικές της πρωτοβουλίες να καθορίζει την πολιτική ατζέντα.

Read more...

Εργοτάξιο

ergoraksioΣτην πολιτική εκτός από την ουσία υπάρχει και η επικοινωνία. Σύμφωνα μάλιστα με τους «μάγους» της επικοινωνίας, πολλές φορές το «περιτύλιγμα»  είναι εκείνο που δημιουργεί μεγαλύτερες εντυπώσεις από το περιεχόμενο. Πέρα από το έργο που επιτελεί μια κυβέρνηση, αν όχι εξίσου, πάντως σημαντικό, είναι να μπορεί να το επικοινωνήσει επιτυχώς στον κόσμο.

Βοηθούντος του καλού καιρού, η φετινή μαζική έξοδος στην ύπαιθρο για τον εορτασμό του Πάσχα ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για την προβολή του κυβερνητικού έργου. Ίσως η καλύτερη διαφήμιση -και μάλιστα δωρεάν- των πεπραγμένων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. την τελευταία πενταετία.

Οι οδηγοί που πέρασαν το άλλοτε «φονικό», όπως συνηθίζαμε να το αποκαλούμε «πέταλο του Μαλιακού» ταξίδεψαν με ασφάλεια σε ένα τμήμα της εθνικής οδού που σε κάθε έξοδο μετράγαμε θύματα. Στο άλλο δύσκολο κομμάτι της πολύπαθης ΠΑΘΕ, τα Τέμπη, είδαν τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, μέρος των οποίων είναι και η κατασκευή της μεγαλύτερη σήραγγας της χώρας, μήκους άνω των έξι χιλιομέτρων. Όσοι μετακινήθηκαν προς τα Γιάννενα χρησιμοποίησαν τμήματα της «Εγνατίας» που πρόσφατα δόθηκαν στην κυκλοφορία. Ο παλιός δρόμος, γνωστός και ως «Κατάρα» -προφανώς από τις βλασφημίες των οδηγών που ήταν αναγκασμένοι να τον διαβούν για να πάνε στην πρωτεύουσα της Ηπείρου- αποτελεί πλέον παρελθόν.

Την ίδια ώρα ξεκινούν τα έργα στον Ε-65, τον άξονα της κεντρικής Ελλάδος, ένα νέο σύγχρονο αυτοκινητόδρομο μήκους 175 χιλιομέτρων που θα συνδέσει τη Λαμία με την Εγνατία μέσω Καρδίτσας και Τρικάλων. Όπως επίσης πολύ σημαντικό έργο για τη δυτική Ελλάδα είναι η Ιόνια οδός, καθώς μέχρι σήμερα οι οδηγοί που διέρχονται τη γέφυρα του Ρίου-Αντιρίου υποχρεούνται να συνεχίσουν σε ένα δρόμο «καρμανιόλα», που δεν ανταποκρίνεται στις αυξημένες ανάγκες της εποχής. Και αυτά είναι μόνο τα «χτυπητά» παραδείγματα. Η χώρα, πράγματι είναι ένα απέραντο εργοτάξιο, κατά την προσφιλή έκφραση των πολιτικών.

Αν λοιπόν όσοι μετακινούνται βλέπουν και το έργο που επιτελείται στον τόπο, τότε τα αυξημένα δελτία κοινωνικού τουρισμού που φέτος χορηγεί η Πολιτεία για την αντιμετώπιση της κρίσης στον τουρισμό μπορεί να φανούν πολλαπλώς ωφέλημα και για την εικόνα της κυβέρνησης.

Read more...