Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Άρθρα
Menu
A+ A A-

Αιγαίο και ΝΑΤΟ

entasistoaigaio_-_2Η ένταση στο Αιγαίο που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες με την κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας έδωσε την ευκαιρία στα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης να αναρωτηθούν για τη σκοπιμότητα της παραμονής της χώρας στο ΝΑΤΟ. Σε έναν πολυσύνθετο και πολυπολικό κόσμο, όπου τα δεδομένα αλλάζουν, φυσικό είναι να αναπροσαρμόζεται στην πράξη και ο ρόλος του ΝΑΤΟ. Η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας που λειτουργούσε ως αντίπαλο δέος στο ΝΑΤΟ άλλαξε ουσιαστικά και τον προσανατολισμό της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Οφείλει το ΝΑΤΟ να ανταποκριθεί στα δεδομένα  της νέας εποχής, τη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.

Μπορεί η χώρα μας να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, τούτο όμως δεν σημαίνει ότι κατά καιρούς δεν έχουν διατυπωθεί ενστάσεις από πλευράς της ελληνικής κοινής γνώμης αναφορικά με επιλογές της συμμαχίας, όπως ο πόλεμος στο ΙΡΑΚ ή η επέμβαση στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία. Και οι ενστάσεις αυτές ήταν εντονότερες όποτε υπήρξε η εντύπωση ότι οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ υπαγορεύονταν από τις ΗΠΑ και η συμμαχία ήταν απλά ένας νομιμοποιητικός οργανισμός των αμερικάνικων επιθυμιών. Η σύνοδος του Βουκουρεστίου με τη διαφωνία Ευρωπαίων συμμάχων στη διεύρυνση με την Γεωργία και την Ουκρανία απέδειξε το σημαντικό ρόλο που έχει κάθε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.  

Βεβαίως, θα ανέμενε κανείς ότι οι σχέσεις μεταξύ συμμάχων-μελλών του ΝΑΤΟ θα είναι ανέφελες, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία κατά καιρούς έχει δημιουργήσει θερμά επεισόδια στο Αιγαίο με κορυφαίο τα Ίμια. Επεισόδια που προκαλούν εκτός των άλλων και αισθήματα πικρίας για τη στάση της συμμαχίας.

Ανεξαρτήτως, όμως συναισθημάτων, η συμμετοχή της χώρας μας στο ΝΑΤΟ αναμφίβολα της δίνει τη δυνατότητα να προασπίσει τα συμφέροντά της πολύ καλύτερα απ’ ότι αν ήταν εκτός συμμαχίας με την Τουρκία μόνη να αλωνίζει. Το πρόσφατο βέτο του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι στο αίτημα των Σκοπίων να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ χωρίς προηγουμένως να έχουν έρθει σε συμβιβασμό με την Ελλάδα για το ζήτημα της ονομασίας τους, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Είναι προτιμότερο να είμαστε παρόντες δίνοντας τη μάχη συνδιαμόρφωσης της πολιτικής της συμμαχίας, βεβαίως έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων μας, παρά να απέχουμε.   

Η διεθνής θέση της χώρας μας, λοιπόν, είναι ταυτισμένη εδώ και μισό αιώνα περίπου, από τη δεκαετία του ‘50 κιόλας, με τη δυτική κατεύθυνση. Αυτό συνέβη από την εποχή που η χώρα μας εισήχθη στη συμμαχία το 1952 επί κυβερνήσεως Πλαστήρα, και ενώ κάποιοι έβλεπαν στην προσχώρηση αυτή την επικύρωση της αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή, αδυνατώντας να αντιληφθούν τη σημασία της στρατηγικής αυτής επιλογής για την πατρίδα μας. Εδώ και τρεις δεκαετίες μάλιστα ήρθε ως επιστέγασμα της πολιτικής αυτής επιλογής του «ανήκομεν εις τη Δύση» και η είσοδός μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μία στρατηγική επιλογή, που τόσο αμφισβητήθηκε αλλά πιστώνεται ιστορικά στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και βοήθησε τη χώρα πολιτικά και οικονομικά. Αναμφίβολα της προσέδωσε μεγαλύτερη διεθνή αίγλη και διαπραγματευτική ισχύ στο συμμαχικά διευρυμένο σήμερα ευρωπαϊκό και Νατοϊκό τοπίο.

Το διεθνές πολιτικό πλαίσιο απαιτεί πολιτικές συμμαχιών, καθώς έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί οι εποχές που προκρινόταν ως καλύτερες οι επιλογές διεθνούς απομονωτισμού και ψευδεπίγραφων οραμάτων πολιτικής αυτονομίας. Η χώρα μας θα υπηρετήσει καλύτερα τα αμυντικά και γενικότερα τα εθνικά της ζητούμενα και θα εφαρμόσει αρτιότερα τα σχέδια ειρήνης και σταθερότητας στην, ευάλωτη σε κρίσεις, ευρύτερη βαλκανική περιοχή, συμμετέχοντας ενεργά στους διεθνείς οργανισμούς.

Βεβαίως, η Ελλάδα ευρισκόμενη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε μία νευραλγική γεωστρατηγική θέση, σε μια περιοχή όπου μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο ως πόλος ανάπτυξης και πολιτικής σταθερότητας, δεν έχει την πολυτέλεια να υπαναχωρεί σε ζητήματα που άπτονται των εθνικών συμφερόντων της.

Ο δρ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.

Read more...

Τα μπλόκα και το… πακέτο

tamplokakaitopaketoΓιατί οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους; Είναι μικρό το πακέτο Χατζηγάκη των 500 εκατομμυρίων ευρώ; Αντέχει η οικονομία γενναιότερη ενίσχυση του αγροτικού τομέα; Ποια τα περιθώρια κινήσεων εντός της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ; Έχει μέλλον η ελληνική γεωργία;

Αυτά είναι τα σημαντικότερα ερωτήματα που αναδεικνύονται από τις αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών. Σε αυτά θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο σημερινό σημείωμα:

Α) Οι αγρότες είναι στους δρόμους γιατί η φετινή χρονιά είναι η χειρότερη της τελευταίας δεκαετίας. Καλλιέργησαν με πολύ υψηλό κόστος παραγωγής, με την κούρσα του πετρελαίου που ξεπέρασε τα 140 δολάρια το βαρέλι να συμπαρασύρει και τις τιμές των αγροτικών εφοδίων. Την ίδια ώρα οι τιμές στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα είτε έχουν πλήρως καταρρεύσει είτε δεν προσφέρουν βιώσιμο εισόδημα.

Β) Η κυβέρνηση σε μια περίοδο ισχνών αγελάδων, με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση να χτυπά και το κατώφλι της ελληνικής οικονομίας, προχώρησε στη λήψη σημαντικών μέτρων για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου. Το «πακέτο Χατζηγάκη» δεν είναι ευκαταφρόνητο. Βεβαίως μακάρι να υπήρχαν οι οικονομικές δυνατότητες για γενναιότερα μέτρα. Στη συγκεκριμένη, όμως συγκυρία ουδείς καλοπροαίρετος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η κυβέρνηση επιδεικνύει κοινωνική ευαισθησία αναγνωρίζοντας το μέγεθος του προβλήματος των αγροτών μας. Όλοι θα θέλαμε αυτά τα μέτρα να είχαν ανακοινωθεί νωρίτερα, χωρίς να χρειαστεί οι αγρότες να βγουν στους δρόμους, η Ελλάδα να κοπεί στα δύο και οι πολίτες να ταλαιπωρούνται. Όπως επίσης καλό θα ήταν τα μέτρα άμεσα να είχαν εξειδικευτεί. Τούτο όμως δεν μειώνει την αξία τους, ούτε μπορεί να αποτελεί άλλοθι γι’ αρνήσεις προσέλευσης στο διάλογο για την εξειδίκευσή τους.

Γ) Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η χώρα μας οφείλει να κινείται εντός του πλαισίου της ΚΑΠ που δεν αφήνει περιθώρια εθνικών ενισχύσεων. Η Ελλάδα είναι από τις χώρες στις οποίες έρευσε πακτωλός χρημάτων μέσω των κοινοτικών επιδοτήσεων στους αγρότες. Πολλά όμως είναι και τα χρήματα που επεστράφησαν λόγω καταλογισμού προστίμων στις Βρυξέλλες για παραβίαση της ΚΑΠ. Γι’ αυτό και θα πρέπει όλοι, πολιτικές δυνάμεις και εκπρόσωποι των αγροτών να αρθρώνουν υπεύθυνο δημόσιο λόγο. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο η κυβέρνηση μέσω του ΕΛΓΑ αποζημιώνει τους αγρότες για τη ζημία που υπέστησαν την περσινή χρονιά.

Δ) Η ελληνική γεωργία αντιμετωπίζει χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα: Έχουμε μικρό και πολυδιασπασμένο κλήρο, συρρικνούμενο αγροτικό τομέα, μεγάλο μέσο ηλικιακό όρο των αγροτών, λίγους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.  Το να παράγουμε συμβατικά προϊόντα συναγωνιζόμενοι αγρότες τρίτων χωρών με χαμηλό βιοτικό επίπεδο είναι δώρων άδωρο. Οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με το αγροτικό επάγγελμα, με στήριξη της πολιτείας στον τομέα της ενημέρωσης και της πρόσβασης σε προγράμματα θα είναι πλέον αγρότες-επιχειρηματίες. Μπορούμε να επενδύσουμε στην ποιοτική γεωργία, σε προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας, σε Προϊόντα με Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), στην μεταποίηση και τυποποίηση αυτών των προϊόντων, ώστε να μένει στους παραγωγούς η προστιθέμενη αξία τους. Στην κατεύθυνση αυτή σημαντικός είναι ο ρόλος νοικοκυρεμένων συνεταιρισμών, οργανωμένων στη βάση ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν και θαύματα δεν γίνονται.

 

Ο δρ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, μέλος της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής

Read more...