Menu
A+ A A-

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Τρία χαμένα χρόνια"

eleytheros typos kyriakis full

 ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Τρία χαμένα χρόνια…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η Ελλάδα συμπληρώνει ήδη 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Φαίνονται, βέβαια, ως πολύ μακρινές εκείνες οι εικόνες των «αντιμνημονιακών» που κατέλαβαν την εξουσία, με σημαία τα ψεύδη και την ασύστολη δημαγωγία. Γι’ αυτό άλλωστε, και δεν τολμούν να κάνουν έναν σοβαρό απολογισμό ανάμεσα σε αυτά που υπόσχονταν και σ΄ αυτά που έκαναν. Ο πανηγυρισμός των κυβερνώντων περιορίζεται μονάχα στο γεγονός της παραμονής τους στην εξουσία, που είναι και ο μοναδικός τους στόχος.
Τι, όμως, πέτυχαν αυτά τα τρία χρόνια που πήραν τα ηνία της χώρας στα χέρια τους οι δυνάμεις του λαϊκισμού; Τι θετικό έφεραν για την κοινωνία, για τους απλούς ανθρώπους, στο όνομα των οποίων όμνυαν, ως υποτίθεται εκφραστές των αδυνάτων;
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, πρόλαβαν και ψήφισαν δύο μνημόνια, και έβαλαν τις υπογραφές τους σε δεσμεύσεις της χώρας όχι για ένα ή δύο χρόνια αλλά για πολλές δεκαετίες. Ο λογαριασμός της τριετίας που καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες είναι σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος 86 δισ. ευρώ για την οικονομία και 21 δισ. ευρώ σε «καθαρά» μέτρα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, η δημόσια περιουσία μπήκε στο υπερταμείο για 99 χρόνια, η χώρα σε μόνιμη επιτροπεία μέχρι να ξεπληρωθεί το 75% του χρέους, ενώ συμφωνήθηκαν υπέρογκα πλεονάσματα, που δεν μπορεί να τα βαστάξει η οικονομία. Αντί για ανάπτυξη, βουλιάξαμε αρχικά στην ύφεση -μετά τα βαρουφάκεια πειράματα- και στη συνέχεια καθηλωθήκαμε σε αναιμική ανάπτυξη, την ώρα που η ευρωπαϊκή οικονομία ανακάμπτει αποφασιστικά. Οι ξένες επενδύσεις έχουν πέσει στο ναδίρ, λόγω της αναβλητικότητας και της διγλωσσίας των αρμοδίων.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, σπάνε όλα τα αρνητικά ρεκόρ στην αγορά εργασίας, καθώς οι ευέλικτες μορφές εργασίας έφθασαν τον Δεκέμβριο του 2017 στο 57,39% των συνολικών. Κατόρθωμά τους η γενιά των 360 ευρώ! Την ίδια ώρα, οι φορείς του Δημοσίου τόσο του στενού, όσο και του ευρύτερου τομέα αυξήθηκαν από 227 το 2015 σε 374 το 2017, δηλαδή σημείωσαν αύξηση 65%, ενώ αριθμός των εργαζομένων στο Δημόσιο ανήλθε από 686.824 τον Δεκέμβριο του 2015 σε 712.716 τον Οκτώβριο του 2017.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι άμεσοι και οι έμμεσοι φόροι έγιναν κυριολεκτικά δυσβάστακτοι, με μεγάλο θύμα -κατ’ ομολογία των κυβερνώντων- τη μεσαία τάξη που συνειδητά στοχοποίησαν. Ο ένας στους εφτά δανειολήπτες με «κόκκινα» δάνεια, είτε στεγαστικά είτε επιχειρηματικά, βρίσκεται αντιμέτωπος με πλειστηριασμό, καθώς η κυβέρνηση δέχθηκε να γίνουν 130.000 τουλάχιστον πλειστηριασμοί σε βάθος τετραετίας.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι αγρότες είδαν να αυξάνονται ο φόρος εισοδήματος, να εκτινάσσονται οι ασφαλιστικές εισφορές, να φορολογούνται οι επιδοτήσεις, να καταργείται η επιδότηση του αγροτικού πετρελαίου, να αυξάνεται το κόστος παραγωγής.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μειώθηκαν οι συντάξεις σε εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους, κόπηκε το ΕΚΑΣ σε 140.000 συμπολίτες μας, σφαγιάστηκαν τα επιδόματα σε πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες, όπως και τα αναπηρικά επιδόματα.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με τον νόμο - έκτρωμα Παρασκευόπουλου αποφυλακίστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες πάνω από 10.000 κρατούμενοι, τροφοδοτώντας την αυξανόμενη εγκληματικότητα. Επεκτάθηκαν τα άβατα των μπαχαλάκηδων, εξαχρειώθηκαν οι κάθε λογής περιθωριακές ομάδες της βίας και της καταστροφής, όπως ο “Ρουβίκωνας”. Στα Πανεπιστήμια με το νόμο Γαβρόγλου επεκτάθηκε το άσυλο ανομίας και οργανωμένες ομάδες τραμπούκων δρουν ανενόχλητα τρομοκρατώντας φοιτητές και καθηγητές.
• Στα 3 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, υπήρξαν 22 παρεμβάσεις της κυβέρνησης στην Δικαιοσύνη, η οποία δέχθηκε επιθέσεις που δεν συνάδουν σε δημοκρατική πολιτεία με διακριτή λειτουργία των εξουσιών.
Ο κατάλογος αυτός είναι χωρίς τέλος. Όσο και αν επιδιώκουν τα «μαγειρεία» του Μαξίμου να αλλοιώσουν την πραγματικότητα, να κάνουν ενέσεις αισιοδοξίας, για μια καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, η αλήθεια είναι πολύ σκληρή και γνωστή σε όλους. Η πολιτική που ακολουθείται είναι αδιέξοδη, οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο, χωρίς αναπτυξιακή προοπτική, χωρίς να δίνονται λύσεις στα βασανιστικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, τόσο στην οικονομία, όσο και σε κάθε άλλο τομέα. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι η προσπάθεια να διατηρηθούν τα πάντα σε μια στασιμότητα, προς όφελος κάποιων και σε ζημία των πολλών και πρωτίστως των νέων μας, που δεν βλέπουν φως στον ορίζοντα. Η ανάγκη της μεγάλης Πολιτικής Αλλαγής τώρα είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Τρία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι αρκετά...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής Τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου"Τρία χαμένα χρόνια" δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2018

Read more...

Η μεγάλη φωτογραφία…

eleftheria

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Η μεγάλη φωτογραφία…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το 2018 μπορεί να καταστεί κομβικό έτος για την Ενωμένη Ευρώπη. Για σχεδόν μια δεκαετία η ήπειρός μας βρέθηκε σε μια εναγώνια πορεία, όπου αναδύθηκαν μια σειρά από σοβαρά προβλήματα, στα οποία θα έπρεπε να απαντήσει αποτελεσματικά.
Σημείο καμπής για την Ευρώπη της κρίσης στάθηκε, δυστυχώς, το ελληνικό δράμα. Στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ού αιώνα, οι εσωτερικές μας παθογένειες, εν πολλοίς συνέπειες του λαϊκισμού που επικράτησε την δεκαετία του 1980, βγήκαν ξαφνικά στην επιφάνεια, με αφορμή τους κλυδωνισμούς της παγκοσμιοποίησης που πέρασαν στην από εδώ πλευρά του Ατλαντικού.
Όλο το προηγούμενο διάστημα, οι βασικές προκλήσεις με τις οποίες ήλθε αντιμέτωπη η Ευρώπη ήταν:
• Η αδήριτη ανάγκη να ξαναπιάσει το νήμα της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας. Η μεταφορά των παραγωγικών δομών στην Κίνα και στις άλλες χώρες χαμηλού, έως τότε, κόστους παραγωγής, αποψίλωσε βιομηχανικά και όχι μόνον πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες.
• Η άμβλυνση της αντίθεσης μεταξύ των πλουσίων χωρών του βορρά και αυτών του νότου, που τροφοδοτούσε τις φυγόκεντρες δυνάμεις αλλά και τις σκέψεις για μια ΕΕ πολλαπλών ταχυτήτων.
• Η διαχείριση των αυξητικών μεταναστευτικών ροών από την Ασία και την Αφρική, που προκάλεσαν τεράστια ανησυχία στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, και ενδυνάμωση της άκρας δεξιάς.
• Η αναχαίτιση των πολιτικών ρευμάτων του λαϊκισμού, που κατέκλυσε όλη την Ευρώπη, είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά, τα οποία υπονόμευσαν τις αρχές επί των οποίων θεμελιώθηκε η ΕΕ. Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσονται τα υψηλά ποσοστά αντι-ευρωπαϊκών κομμάτων ακροδεξιάς ή ακροαριστερής κοπής, το έλλειμμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών σε κρίσιμα ζητήματα, αλλά και το BREXIT, που έδωσε μια «γερή γροθιά» στο ευρωπαϊκό όραμα.
Τελευταίως, διαπιστώνουμε μια αργή αλλά σταθερή αντίδραση στα διαλυτική τάση των περασμένων χρόνων. Σαν η Ευρώπη να ξυπνά από τον λήθαργο. Ιδιαίτερα οι προτάσεις Μακρόν έχουν δημιουργήσει μια νέα δυναμική, που προσδοκά να οδηγήσει στην εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, και όχι μέσω της οδού της σκληρής λιτότητας που υπαγόρευε μια αυστηρή προτεσταντική λογική. Μετά το σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης, είναι βέβαιο ότι θα έχουμε επιτάχυνση αυτών των διαδικασιών.
Εκτός, όμως, από τις εσωτερικές αναταράξεις, η ΕΕ έχει να αντιμετωπίσει και προβλήματα σε σχέση με τις εξωτερικές της σχέσεις. Η πολυφωνία που είχε επικρατήσει για πολλά χρόνια, η επικράτηση του λεγόμενου εθνικού συμφέροντος, τελικώς πλήττουν τα ίδια τα ευρωπαϊκά συμφέροντα. Τα κύρια μέτωπα στα οποία θα κριθεί η ευρωπαϊκή ενότητα προς τα έξω είναι η πολιτική που θα ακολουθήσει η ΕΕ στο «ανατολικό μέτωπό» της, απέναντι στην Ρωσία, την Τουρκία, και εν γένει στη Μ. Ανατολή.
• Στη Μ. Ανατολή, και ειδικότερα στην Συρία και στο Ιράκ, η Ευρώπη οφείλει να αποκτήσει μια ενιαία γραμμή, που θα συμβάλει στον σχεδιασμό του μεταπολεμικού χάρτη. Η απουσία της ΕΕ από τις κρίσιμες αποφάσεις στο πιο καυτό ίσως σημείο του πλανήτη, που εφάπτεται της δικής της επικράτειας και από την οποία επηρεάζεται πολλαπλώς, και κυρίως από τις προσφυγικές ροές, θα σημάνει την απομείωση της ισχύος της.
• Απέναντι στη Τουρκία, η Ευρώπη πρέπει, επιτέλους, να επιδείξει τη δέουσα αποφασιστικότητα. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι μια ευρωπαϊκή Τουρκία θα είναι προς όφελος όλων και πρωτίστως των Τούρκων πολιτών, αλλά και της ειρήνης και της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή. Όταν όμως η Άγκυρα ποδοπατά κάθε ευρωπαϊκή αρχή δημοκρατίας και ελευθερίας, όταν συμπεριφέρεται ως «ταραξίας» του διεθνούς συστήματος, όταν απειλεί ευθέως τους γείτονές της και χρησιμοποιεί τους μετανάστες ως μοχλό πίεσης για να περάσει τα δικά της συμφέροντα, η Ευρώπη δεν πρέπει να κλείνει τα μάτια.
• Τέλος, απέναντι στη Ρωσία είναι αναγκαίο να επικρατήσει η λογική, εγκαταλείποντας το καταστροφικό παιχνίδι των κυρώσεων και των αντικυρώσεων. Ήδη επισημάνθηκε από τον πρόεδρο Γιούνκερ, αλλά και πολλούς Ευρωπαίους παράγοντες ότι, αυτή η πολιτική πλήττει την ευρωπαϊκή οικονομία και δεν βοηθά στην επίλυση των προβλημάτων. Με τη Μόσχα η ΕΕ πρέπει να βρει ένα modus vivendi, αναπτύσσοντας αμοιβαία επωφελείς οικονομικές σχέσεις. Στο ζήτημα της Ουκρανίας και της Κριμαίας απαιτείται ρεαλισμός, και να μην παρασυρόμαστε από την έξαρση των εθνικισμών και των επιδιώξεων όσων τους πυροδοτούν. Η Ευρώπη δεν χρειάζεται νέα τείχη και αντιπαραθέσεις.
Η ΕΕ έχει, επομένως, μπροστά της το μεγάλο στοίχημα της αλλαγής σελίδας σε όλα τα επίπεδα. Οι ηγέτες της μπορούν να τα καταφέρουν αν αφουγκραστούν τους λαούς τους και ενσκύψουν και πάλι στις αρχές της Ένωσης και σε προσωπικότητες όπως ο Ντε Γκωλ, ο Αντενάουερ και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ας ελπίσουμε ότι και στην Ελλάδα θα έχουμε το 2018 την μεγάλη πολιτική αλλαγή, ώστε και η χώρα μας να συμμετάσχει ενεργητικά στο νέο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2018 

Read more...

Μεταξύ παρωδίας και τραγωδίας...

larissanet

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Μεταξύ παρωδίας και τραγωδίας...

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμπεριφέρεται και στα εθνικά ζητήματα με την ίδια επικίνδυνη ανευθυνότητα που την χαρακτηρίζει σε όλες τις εκφάνσεις του βίου της. Δυστυχώς, έχει αποδειχθεί ότι στο DNA των κομμάτων της κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι εγκιβωτισμένος ο μικροκομματικός καιροσκοπισμός, όπως και η έλλειψη κάθε σταθερής αρχής. Τα πάντα, δηλαδή, υποτάσσονται στο μείζον, κατά την λενινιστική αρχή, που είναι η κατάκτηση και η διατήρηση της εξουσίας, πάση θυσία. Για τον λόγο αυτόν, άλλωστε, οι πρώην έξαλλοι μαχητές των μνημονίων και της τρόικας έχουν αναδειχθεί στα πιο υπάκουα και φρόνιμα παιδιά των θεσμών.
Παρά το γεγονός, όμως, ότι στην οικονομική και κοινωνική πολιτική τους τα έκαναν κυριολεκτικά μούσκεμα, διαψεύδοντας όλες τους τις υποσχέσεις, εμφανίζονται αποφασισμένοι να μας «λύσουν» και όλα τα ανεπίλυτα χρόνια εθνικά προβλήματα. Ουδέν μεμπτόν, βεβαίως, όταν αυτές οι ευαίσθητες και σύνθετες διαδικασίες γίνονται με τη σωστή προετοιμασία, κατόπιν εθνικής – διακομματικής συνεννόησης και στοχεύουν στην επίτευξη των εθνικών στόχων. Γιατί διαφορετικά, το πιθανότερο είναι να οδηγηθούμε είτε σε λύσεις «παρωδία» ή, το χειρότερο, «τραγωδία».
Σε αντίθεση, λοιπόν, με την στάση του υπουργείου Εξωτερικών στο Κυπριακό, την οποία η Νέα Δημοκρατία υποστήριξε σθεναρά, για αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και κατάργηση των -ξεπερασμένων για κράτος-μέλος της ΕΕ- εγγυήσεων στο νησί, πρόσφατα άρχισε ένα «αλισβερίσι» με την Τουρκία εξαιρετικά επικίνδυνο. Κατ’ αρχάς, είχαμε την επίσκεψη του «σουλτάνου» Ερντογάν στην Αθήνα και στην Θράκη, που ακόμη αναρωτιόμαστε τι ήταν αυτό που προσπόρισε στη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Γιατί, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό που μας έμεινε ως αίσθηση ήταν μια καθολική αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, εντός έδρας, έστω και αν υπήρξαν καθαρές κουβέντες, κυρίως, από πλευράς του προέδρου της Δημοκρατίας. Μετά, ωστόσο, άρχισαν τα «περίεργα», όταν ο υπουργός Παιδείας, ο κ. Γαβρόγλου, μάλιστα εκ της Πόλεως καταγόμενος, άνοιξε θέμα εκλογής μουφτήδων -μυστική υπόσχεση άραγε προς τον Τούρκο πρόεδρο; Η συνέχεια υπήρξε ακόμη πιο ανησυχητική, με την αντίδραση της κυβέρνησης στην απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης να δώσει πολιτικό άσυλο σε έναν από τους Τούρκους αξιωματικούς, που κατηγορείται στη χώρα του ότι συμμετείχε στο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν. Η αίτηση ακύρωσης της δικαστικής απόφασης, που κατέθεσε ο κ. Μουζάλας(!), δεν στιγμάτισε μόνον την κυβέρνηση -θυμηθείτε τις «μαγκιές» τους κατά των ισχυρών του πλανήτη και κάντε σύγκριση με τα πεπραγμένα τους- αλλά την ίδια την εικόνα της Ελλάδας, ως χώρας που σέβεται την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, αλλά και την κυριαρχία της. Τέτοιες πράξεις μας οδηγούν ασυναίσθητα σε «φινλανδοποίηση» και ανοίγουν την όρεξη στην νεο-οθωμανική βουλιμία.
Παράλληλα, άνοιξε ορμητικά και η υπόθεση του «Σκοπιανού», όπου παίζεται, χωρίς υπερβολή, το απόλυτο θέατρο του παραλόγου. Εδώ έχουμε το πρωτοφανές μια κυβέρνηση να μην έχει ούτε ξεκάθαρη αλλά ούτε και ενιαία θέση για ένα εθνικό ζήτημα, και ωστόσο να ζητά μετ’ επιτάσεως από την αντιπολίτευση να δηλώσει τη δική της θέση. Αντιθέτως, σε ένα κλίμα τεχνητής ευφορίας για ευόδωση ενός προβλήματος που ταλανίζει την εξωτερική μας πολιτική για τρεις σχεδόν δεκαετίες -τουλάχιστον στην πλέον πρόσφατη φάση του- καλλιεργούνται προσδοκίες ότι όλα έχουν σχεδόν «κλείσει». Την ίδια ώρα, όμως, ο ένας εκ των εταίρων, χρησιμοποιώντας ως Ιανός δύο προσωπεία, του υπουργού Εθνικής Άμυνας και του αρχηγού των ΑΝΕΛ, παίζει σε δύο ταμπλό: και του υπερπατριώτη που δεν δέχεται μύγα στο σπαθί του και του... αξιόπιστου κυβερνητικού εταίρου. Εδώ, πλέον, η λογική καταθέτει τα όπλα.
Παρ’ όλα αυτά, καθίσταται προφανές ότι πίσω από όλη αυτή την θολούρα για το «Σκοπιανό» μαγειρεύεται μια από τις γνωστές συνταγές των κυβερνώντων που επιζητούν και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο. Δηλαδή, και να δώσουν όπως όπως το όνομα στα Σκόπια –χωρίς αυτά να δεχθούν συνταγματική αλλαγή του ονόματός τους, μια ονομασία για όλες τις χρήσεις, αφαίρεση των αλυτρωτικών στοιχείων από την εκπαίδευση και την επίσημη ιστορία τους- και έτσι να ικανοποιήσουν τις ΗΠΑ που επιθυμούν διακαώς την ένταξη της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, αλλά και να προσφέρουν φύλλο συκής στον μικρό κυβερνητικό τους εταίρο ότι δεν εγκατέλειψε τις επάλξεις του πατριωτισμού. Αυτές οι κουτοπονηριές, με καταγωγή στα φοιτητικά αμφιθέατρα που θήτευσε ο σημερινός πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του, πόρρω απέχουν από μια υπεύθυνη εξωτερική πολιτική.
Η Νέα Δημοκρατία, όμως, ως δύναμη αξιοπιστίας και σταθερότητας, όπως και στο παρελθόν έτσι και τώρα δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσει τα εθνικά ζητήματα για άλλες στοχεύσεις ούτε θα συμμετάσχει στα φθηνά παιχνίδια πολιτικού εντυπωσιασμού. Θα κρατήσει μια υπεύθυνη πατριωτική στάση, προς όφελος των εθνικών δικαίων και μόνον. Στο τέλος, άλλωστε, μοναδικός κριτής όλων μας είναι ο ελληνικός λαός.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου «Μεταξύ παρωδίας και τραγωδίας» δημοσιεύθηκε στη Larissanet την Παρασκευή 5 Ιανουαρίου 2018.

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: Το αίσθημα της “αρνητικής εξαίρεσης”

eleftheria

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Το αίσθημα της “αρνητικής εξαίρεσης”

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Πριν από την κρίση, τα ιδεολογικά ζητήματα ήταν σε δεύτερο πλάνο. Σήμερα συνιστούν πεδίο αιχμής. Σ’ αυτό συνέβαλε η εμπειρία της σχεδόν τρίχρονης λαίλαπας της συριζαϊκής διακυβέρνησης. Αν η περίοδος της “πρώτης φορά αριστερά” αφήνει κάτι θετικό πίσω της είναι η οδυνηρή κατάρρευση των ιδεοληπτικών ψευδαισθήσεων που για δεκαετίες είχαν διαποτίσει την ελληνική κοινωνία.
Πλέον έχει καταστεί φανερό στους πάντες ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Δέντρα που καρποφορούν χρήματα δεν υφίστανται. Η εποχή των δανεικών για κοινωνική πολιτική, συντάξεις στα 40 και μαζικούς διορισμούς δεν επιστρέφει. Η ιλαροτραγωδία του αντιμνημονιακού συνονθυλεύματος, που με ύφος χιλίων καρδιναλίων έσκιζε μνημόνια στις πλατείες των “αγανακτισμένων” και υποσχόταν την επιστροφή του “χαμένου παραδείσου” της δεκαετίας του ‘80, ολοκληρώνεται μέσα στο βούρκο της απελπισίας και της γενικής χλεύης. Ο ελληνικός λαός πλήρωσε πολύ ακριβά ένα μάθημα ιστορίας. Και τα δίδακτρα, δυστυχώς, θα τα καταβάλει για χρόνια ακόμη, γιατί οι… υπερήφανοι διαπραγματευτές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μας έχουν δέσει χειροπόδαρα με συμβάσεις σκληρές και αχρείαστες μέχρι να έλθουν αυτοί στην εξουσία.
Τώρα, τα ψέματα τελείωσαν. Κανείς δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι δεν γνωρίζει. Για την ΝΔ η σημερινή κατάσταση συνιστά μια πικρή δικαίωση, που καλύτερα να μην είχε συμβεί. Γιατί γνωρίζουμε τι κόπος χρειάζεται για να στηθεί και πάλι η χώρα στα πόδια της. Μπροστά μας ανοίγεται μόνον ο δύσβατος δρόμος της ανασυγκρότησης σε στέρεες βάσεις. Η κοινωνία, στη συντριπτική της πλειοψηφία, φαίνεται ότι ενστερνίζεται τον πυρήνα των ιδεών και των στόχων μας, ο οποίος άλλωστε, δεν διαφέρει από αυτόν που πρέσβευε η παράταξή μας από την ίδρυσή της από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, και συνίστανται στην εμπέδωση:
1. Tης ελεύθερης οικονομίας, όπου κέντρο της είναι ο κόσμος της πραγματικής παραγωγής.
2. Tης ελεύθερης παιδείας, χωρίς ιδεοληπτικές αγκυλώσεις, που δίνει επαρκείς γνώσεις, εφόδια για επαγγελματική σταδιοδρομία αλλά και προάγει την εθνική μας συνείδηση.
3. Tης ασφάλειας και νομιμότητας παντού, χωρίς νησίδες ανομίας και άβατα.
Ο συνδυασμός αυτών των τριών αξόνων μπορεί να μας βγάλει από την παρούσα παρακμή και θα μας απαλλάξει από το αίσθημα της “αρνητικής εξαίρεσης” που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα.
Ιδιαίτερα, η αποκατάσταση της ασφάλειας είναι ένα καίριο στοίχημα για την αυριανή κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γιατί συνιστά προαπαιτούμενο όλων των υπολοίπων παραγόντων. Το διαπιστώνουμε, εξάλλου, συνεχώς όλη την προηγούμενη περίοδο. Όταν οι “μπαχαλάκηδες”, καταστρέφουν, ανενόχλητοι, καταστήματα και δημόσια κτίρια, όταν δημιουργούν συνθήκες πολέμου στο κέντρο της πρωτεύουσας για ποια οικονομική δραστηριότητα μπορούμε να μιλήσουμε; Όταν οι τραμπούκοι των Πανεπιστημίων τρομοκρατούν φοιτητές και καθηγητές, εξαχρειωμένοι από τον νόμο Γαβρόγλου, για ποια ελεύθερη παιδεία κάνουμε λόγο; Ως εκ τούτου, ως κυβέρνηση δεν μας επιτρέπεται “να βάλουμε καθόλου νερό στο κρασί μας” στην υποστήριξη και εφαρμογή της ατζέντας μας:
• Την κατάργηση του περιβόητου “ασύλου” της ασυδοσίας στα πανεπιστήμια, που επιτρέπει την δράση τραμπούκων και παρανόμων και την κατατρομοκράτηση καθηγητών και φοιτητών.
• Την εξάλειψη κάθε είδους “άβατου” της ανομίας, όπως των Εξαρχείων που εξαπλώνεται ως καρκίνωμα.
• Την πάταξη του εγκλήματος με την ενίσχυση της Αστυνομίας και την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου με την κατάργηση εκτρωματικών νομοθετημάτων, όπως ο “νόμος Παρασκευόπουλου”.
Ας μην μένει αμφιβολία, όσο παραμένει η παρούσα κυβέρνηση, η καθοδική πορεία θα συνεχίζεται. Ούτε μπορούν ούτε θέλουν να την αλλάξουν. Θα προστατεύουν μέχρι τέλους τα “δικά τους παιδιά”. Η κοινωνία, επομένως, περιμένει πολλά από την ΝΔ, και κυρίως να ξαναδώσει λίγη από την χαμένη ελπίδα. Το Συνέδριο της ΝΔ είναι ένας σταθμός προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να απογοητεύσουμε.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στην  "Ελευθερία" της Κυριακής 10 Δεκεμβρίου 2017.

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Στο αεροδρόμιο του Μονάχου"

eleutheros typos

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Στο αεροδρόμιο του Μονάχου

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ήμουν εξ αυτών που υπέστην στο αεροδρόμιο του Μονάχου την ταλαιπωρία που εσχάτως υφίστανται οι Έλληνες ταξιδιώτες στα γερμανικά αεροδρόμια, όπου αντιμετωπίζονται ως ευρωπαίοι πολίτες δεύτερης κατηγορίας, αναμένοντας σε ουρές για να υποστούν έλεγχο ταξιδιωτικών εγγράφων. Η εξευτελιστική αυτή εξέλιξη είναι το αποτέλεσμα μιας εξαιρετικά κακής διαχείρισης, τόσο εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης, όσο, όμως, και της ελληνικής. Το χειρότερο δε είναι ότι η απαράδεκτη κατάσταση τείνει να παραταθεί επ’ αόριστον, μέσω και των νέων τροποποιήσεων που προωθούνται στη συνθήκη Σένγκεν, καθιστώντας τη χώρα μας το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης.
Οι προτεινόμενες αλλαγές, που εισάγουν τη δυνατότητα παράτασης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα για μέγιστο χρονικό διάστημα 2 ετών, έχουν, αναμφίβολα, ως στόχο να καθησυχάσουν τις κοινωνίες των κρατών-μελών της ΕΕ ότι λαμβάνουν μέτρα στον τομέα της ασφάλειας για τα ζητήματα της τρομοκρατίας και της παράνομης μετανάστευσης. Για την τρομοκρατία, ωστόσο, οι εσωτερικοί έλεγχοι δεν βοηθούν ιδιαίτερα, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η πλειονότητα των τρομοκρατών διέμεναν σε χώρες της Ευρώπης. Δυστυχώς, η πολιτική των λεγόμενων «ανοιχτών συνόρων» και οι αμίμητες ρήσεις για τους «μετανάστες που λιάζονται», όπως επίσης και οι «απειλές» εξαγωγής τζιχαντιστών από τον υπουργό Άμυνας, της πρώτης διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, προκάλεσαν μεγάλη ζημιά στη διεθνή εικόνα της χώρας.
Επιπλέον, στην Ευρώπη δεν υπάρχει ανάλογη αντίληψη για το βάρος που σηκώνει η χώρα μας στο μεταναστευτικό και για την ανάγκη προστασίας των συνόρων της, που είναι και εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης. Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι το «πάτημα» γι’ αυτήν την στάση εκ μέρους της Γερμανίας το έδωσε, πρωτίστως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Όπως υποστηρίζει το Βερολίνο, από την Ελλάδα «στο διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου 2017, εντοπίστηκαν περίπου χίλιες παράνομες αφίξεις, ένας αριθμός που είναι πολλαπλάσιος από όλες τις άλλες πτήσεις εντός Σένγκεν». Η κυβέρνησή μας, δηλαδή ελέγχεται -και οι Έλληνες πολίτες τιμωρούνται ως παρίες πλέον της Σένγκεν- διότι στην Ελλάδα υπάρχει η εικόνα γενικευμένης ανομίας και ανεξέλεγκτης εισόδου μεταναστών που επιδιώκουν με κάθε τρόπο να εισέλθουν στη Γερμανία.
Η λύση, όμως, των υπαρκτών προβλημάτων, δεν είναι ούτε η κατάργηση στην πράξη της συνθήκης Σένγκεν, ούτε η δημιουργία Ευρωπαίων πολιτών πολλών κατηγοριών και η περιθωριοποίηση της Ελλάδας, σε ρόλο ευρωπαϊκής νήσου Ellis. Όσοι προωθούν αυτές τις αλλαγές, για να καθησυχάσουν το εκλογικό τους ακροατήριο που κινείται σε ακραίες θέσεις, δεν πρέπει να λησμονούν ότι το κόστος από την αναστολή ενός από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της σύγχρονης Ευρώπης, αυτό της ελεύθερης μετακίνησης προσώπων εντός της μεγάλης ευρωπαϊκής επικράτειας, θα είναι βαρύτατο. Θα επιφέρει ενίσχυση των εσωτερικών εθνικισμών, επιβράβευση όσων καταστρατηγούν την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών αλλά και νέα πλήγματα στην ήδη τραυματισμένη ευρωπαϊκή συνείδηση.
Αντιθέτως, αυτό που χρειαζόμαστε, είναι την εμβάθυνση της συνεργασίας όλων των κρατών-μελών για την προστασία των εξωτερικών συνόρων, με κοινά μέτρα προφύλαξης και με πίεση προς τις χώρες προέλευσης και διέλευσης των μεταναστών. Η Ευρώπη του μέλλοντος δεν μπορεί να οικοδομηθεί στο σαθρό έδαφος των ανισορροπιών, αλλά επάνω στα συμπαγή θεμέλια της έμπρακτης αλληλεγγύης και ισότητας όλων των κρατών και όλων των πολιτών της.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου 2017

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στο Πρώτο Θέμα: "Μπάτε σκύλοι αλέστε…"

Πρωτο Θεμα

 Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Μπάτε σκύλοι αλέστε…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Είναι συντηρητική ατζέντα η επιμονή στα ζητήματα ασφάλειας; Ή μήπως είναι υποχρέωση κάθε ευνομούμενης πολιτείας να παρέχει στα μέλη της το αγαθό της ασφάλειας; Η κατάσταση της δημόσιας ασφάλειας κατά την τριετία της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει επιδεινωθεί σε πρωτοφανή βαθμό. Η αρνητική αυτή κατάσταση δεν προέκυψε από τύχη. Οι ιδεοληπτικές εμμονές, η ανικανότητα αλλά και οι «εκλεκτικές συγγένειες» με περιθωριακούς κύκλους, είναι τα γενεσιουργά αίτια μιας πολιτικής που δημιουργεί εν τέλει «ομπρέλα προστασίας» στην παρανομία.
Οι κάθε είδους περιθωριακές ομάδες δρουν υπό την ανοχή του κατ’ ευφημισμόν υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ο επικεφαλής του οποίου τις χαρακτηρίζει «συλλογικότητες». Μοιραία, ολόκληρες περιοχές, με κυριότερη και πλέον εμβληματική αυτή των Εξαρχείων, περιέρχονται υπό την ουσιαστική εξουσία των γνωστών-αγνώστων, που έχουν επιβάλει ένα «άβατο». Δεν είναι μυστικό ότι εντός του χώρου αυτού, που οριοθετείται από τους «συνοριοφύλακες» των ΜΑΤ, προετοιμάζονται κάθε είδους καταδρομικές αν όχι και τρομοκρατικές ενέργειες. Σ’ αυτές πλέον έχουν ευρεία συμμετοχή και εισαγόμενοι «μπαχαλάκηδες», από κάθε σημείο του πλανήτη, που έμαθαν ότι γίναμε «μπάτε σκύλοι αλέστε…». Ανάλογα, όμως, φαινόμενα ανομίας συναντάμε και σ’ άλλες περιοχές της Αττικής. Το Ζεφύρι, οι Αχαρνές, ο Ασπρόπυργος, διολισθαίνουν σε ζώνες ανομίας.
Ταυτοχρόνως, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει με απάθεια τις επιθέσεις διαφόρων ομάδων εναντίον δημοσίων και ιδιωτικών ιδρυμάτων. Ιδιαίτερη «στοργή» απολαμβάνει ο περιώνυμος «Ρουβίκωνας», ο οποίος μας έκανε την τιμή να «παρελάσει» και εντός του Πενταγώνου.
Όσο για τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, φαίνεται ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου. Ομάδες τραμπούκων απειλούν, προπηλακίζουν, ξυλοκοπούν και τρομοκρατούν καθηγητές, φοιτητές και επισκέπτες. Ο νόμος-Γαβρόγλου για το άσυλο εξαχρείωσε περαιτέρω τις ομάδες που ασκούν κάθε είδους βία εντός των πανεπιστημιακών χώρων, ενώ επιτρέπει κάθε παράνομη δράση, όπως τη διακίνηση και χρήση ναρκωτικών.
Η δε εγκληματικότητα, όπως αποδεικνύουν οι δείκτες -παρά τα fake news του κ. Τσίπρα στη Βουλή- βρίσκεται σε έξαρση μετά την εφαρμογή του νόμου Παρασκευόπουλου, που επέτρεψε σε χιλιάδες κατάδικους να βρεθούν εκτός των φυλακών. Το αίσθημα της ατιμωρησίας πυροδοτεί την αναζωπύρωση του εγκλήματος, καταρρακώνει το αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες και υπονομεύει το ηθικό των αστυνομικών.
Η ΝΔ παρουσίασε μια δέσμη πρώτων μέτρων που θα αλλάξουν άρδην την εικόνα στον χώρο της δημόσιας ασφάλειας. Αναφέρουμε ενδεικτικά:
1. Κατάργηση του νόμου Παρασκευόπουλου και αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου για την αποφυλάκιση των καταδίκων που έχουν τελέσει εγκλήματα.
2. Κατάργηση του νόμου Γαβρόγλου για το άσυλο στα Πανεπιστήμια.
3. Επαναλειτουργία των Φυλακών Υψίστης Ασφαλείας και τοποθέτηση κλωβών στα Σωφρονιστικά Καταστήματα ώστε να σταματήσει να κατευθύνεται η δράση του οργανωμένου εγκλήματος από τις φυλακές και να αποφευχθούν φαινόμενα αποφυλάκισης αμετανόητων τρομοκρατών, όπως στην περίπτωση του αρχιδολοφόνου της 17 Νοέμβρη, Κουφοντίνα.
4. Ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των Σωμάτων Ασφαλείας με την αποδέσμευσή τους από έργα που δεν συνδέονται με την κύρια αποστολή τους, όπως η επίδοση δικογράφων.
5. Καθιέρωση της εμφανούς αστυνόμευσης πεζής και εποχούμενης, ημέρα και νύχτα. Επανασύσταση της Ομάδας ΔΕΛΤΑ για αστυνόμευση του Κέντρου, που καταργήθηκε με αξίωση της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ενδυνάμωση των ομάδων δίκυκλης αστυνόμευσης ΔΙΑΣ, όπως και απελευθέρωση των ΟΠΚΕ από τη φύλαξη σταθερών κυβερνητικών στόχων.
6. Ειδικές δράσεις στα Εξάρχεια με συνεχή παρουσία ισχυρής αστυνομικής δύναμης αλλά και «επάνοδο» του κράτους στην περιοχή.
7. Στοχευμένες αστυνομικές επιχειρήσεις σε περιοχές με αυξημένη εγκληματικότητα (Ζεφύρι, Λιόσια, Ασπρόπυργος, Ομόνοια, Άγιος Παντελεήμων κ.α.).
Η ΝΔ είναι αποφασισμένη να μην συμβιβαστεί με το σκηνικό της διάλυσης που προκαλεί η σημερινή κυβέρνηση. Το δόγμα του νόμου και της τάξης θα εφαρμοστεί μέχρι κεραίας. Κι αυτό το διατράνωσε εμφαντικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα του 6ου προσυνεδρίου της ΝΔ για την Ασφάλεια

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου "Μπάτε σκύλοι αλέστε…"  δημοσιεύθηκε στο Πρώτο Θέμα  την Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΟΠΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΗΚΕ ΕΔΩ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: «Ο ομφάλιος λώρος..»

estia

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο ομφάλιος λώρος..

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η συζήτηση στη Βουλή της επίκαιρης ερώτησης του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης για την έξαρση της εγκληματικότητας, στην «Ώρα του πρωθυπουργού», επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά ότι έχουμε μια κυβέρνηση εκτός τόπου και χρόνου. Ο κ. Τσίπρας αντί να αναγνωρίσει την οδυνηρή πραγματικότητα που επέβαλε στην ελληνική κοινωνία η ιδεοληπτική πολιτική της κυβέρνησής του -που έσπειρε παντού την ανασφάλεια και το φόβο- ακολούθησε την προσφιλή του τακτική. Αφενός επιχείρησε να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα, επενδύοντας σε μια ακατάσχετη σκανδαλολογία. Αφετέρου, δεν δίστασε να παρουσιάσει ως στοιχεία δήθεν μείωσης της εγκληματικότητας προϊόντα «κοπτοραπτικής» των υπογείων του Μαξίμου.
Ενώ κατά κοινή ομολογία οι πάσης φύσεως εγκληματικές πράξεις έχουν σπάσει ρεκόρ, η κυβερνητική προπαγάνδα περιγράφει ένα κλίμα, σύμφωνα με το οποίο σε λίγο θα ξανακοιμόμαστε με ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα. Ωστόσο, τίποτα πλέον δεν μας εκπλήσσει. Με ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία τα έχουμε δει όλα! Τόσο ψέμα μαζεμένο μόνον ο βαρόνος Μινχάουζεν το συναγωνίζεται.
Δυστυχώς, όμως, για την κυβέρνηση Τσίπρα και, κυρίως, για την ελληνική κοινωνία, η κατάσταση έχει ξεφύγει:
1. Με τον νόμο-έκτρωμα Παρασκευόπουλου 4322/15, οι φυλακές έγιναν κέντρα διερχομένων, όπου δολοφόνοι, βιαστές, εκβιαστές, κάθονται για λίγο καιρό και μετά βγαίνουν για να συνεχίσουν το έργο τους. Από τέτοιους ευεργετημένους «έφυγαν», μεταξύ άλλων, ο εστιάτορας της Πάρου, αλλά και μια 19χρονη κοπέλα στην Γερμανία, διασύροντας διεθνώς τη χώρα. Το κόστος αυτής της ανακυκλώσιμης εγκληματικότητας είναι βαρύ για την ελληνική κοινωνία.
2. Με την κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας το οργανωμένο έγκλημα καθοδηγεί από τα σωφρονιστικά καταστήματα, μέσω κινητών τηλεφώνων, συμβόλαια θανάτου, ληστείες και εκβιασμούς.
3. Με τον νόμο Γαβρόγλου επεκτάθηκε το άσυλο της ανομίας και ασυδοσίας στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Καθηγητές, φοιτητές και επισκέπτες -όπως ο άτυχος ανάπηρος στην ΑΣΟΕΕ- έχουν πέσει θύματα της βίας οργανωμένων τραμπούκων, που έχουν αποχαλινωθεί εντελώς. Ένα κλίμα τρομοκρατίας έχει απλωθεί παντού και επικρατεί ο νόμος της σιωπής και του φόβου. Στο ΑΠΘ γίνεται όργιο διακίνησης ναρκωτικών, οι φοιτητές ζητούν χείρα βοηθείας από τον αρμόδιο υπουργό και αυτός λέει κάτι ακατάληπτα για το... ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα που θα καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία.
4. Με το άβατο του... Εξαρχιστάν, στην καρδιά των Αθηνών, όπου δεν ισχύουν οι νόμοι του κράτους, αλλά της κάθε «συλλογικότητας», οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν μετατραπεί σε συνοριακή φύλαξη και στόχο καθημερινής άσκησης για τα «παιδιά» με τις μολότοφ.
5. Με τις ορδές του Ρουβίκωνα, που έχουν το ελευθέρας, να σπάνε, να απειλούν, να κτυπούν, σε οποιοδήποτε σημείο, στην Βουλή, σε δημόσιες υπηρεσίες, σε νοσοκομεία και πρεσβείες, η βία ενδύεται, με τις ευλογίες της κυβέρνησης, πολιτικό μανδύα.
6. Με την κατάργηση της «ομάδας ΔΕΛΤΑ», κατ’ απαίτηση της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και των, κατά τον κ. Τόσκα, «συλλογικοτήτων», δυσχεραίνεται το έργο της άμεσης παρέμβασης της αστυνομίας για την αποκατάσταση της τάξης.
7. Με την ελλιπή αστυνόμευση έχουν μετατραπεί ολόκληρες γειτονιές, ιδιαίτερα στην Αθήνα, σε διακεκαυμένη ζώνη, ενώ ακόμη και σε χωριά καταγράφονται άγριες δολοφονίες ηλικιωμένων για λίγα ευρώ.
Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, τα γηρασμένα αυτοκίνητα και την διάτρητη ενδοεπικοινωνία, οι άνδρες και οι γυναίκες της ελληνικής αστυνομίας δίνουν με αυταπάρνηση έναν αγώνα, πολλές φορές άνισο, απέναντι στο έγκλημα. Και είναι άνισος γιατί, παρόλες τις επιτυχίες της ΕΛΑΣ, οι κυβερνητικές παρεμβάσεις που αναφέραμε παραπάνω βάζουν προσκόμματα στο έργο της.
Η «Ώρα του πρωθυπουργού» απέδειξε ότι ο κ. Τσίπρας και η «πρώτη φορά αριστερά» δεν τολμούν να κόψουν τον ομφάλιο λώρο με τις αποκαλούμενες «συλλογικότητες». Δυστυχώς, παραμένουν δέσμιοι των ιδεοληψιών τους. Με την παρούσα κυβέρνηση είναι εμφανές ότι δεν μπορούμε να προσβλέπουμε σε βελτίωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών. Γιατί προϋπόθεση της θεραπείας είναι η σωστή διάγνωση...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην "ΕΣΤΙΑ" την Δευτέρα 6 Νοεμβρίου 2017

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδω

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: «Νόμος και τάξη σε χειμερία νάρκη...»

eleytheros typos kyriakis full

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Νόμος και τάξη σε χειμερία νάρκη…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Εδώ και δυόμιση χρόνια είναι πολλές οι αφορμές για να πει κανείς ότι στη χώρα μας ο νόμος και η τάξη συχνά βρίσκονται σε χειμερία νάρκη. Μια κυβέρνηση, που χαρακτηρίζεται σε όλους τους τομείς από ανικανότητα, ανευθυνότητα και ιδεοληπτικές εμμονές, έχει δώσει το σύνθημα ότι εδώ όλα επιτρέπονται. Από τον νόμο -έκτρωμα- Παρασκευόπουλου, που βγάζει σωρηδόν από τις φυλακές κάθε καρυδιάς καρύδι, μέχρι την ενίσχυση του ασύλου της ανομίας από τον νόμο-Γαβρόγλου, και την αφωνία Τόσκα για το άβατο των Εξαρχείων, όλα οδηγούν σε μεγαλύτερα ακόμη πλήγματα στο αίσθημα της ασφάλειας των πολιτών.
Κάποιοι θα βιαστούν να κάνουν συμψηφισμούς και γενικεύσεις για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Η πραγματικότητα, όμως, τους διαψεύδει. Δείτε για παράδειγμα τα όσα εξωφρενικά λαμβάνουν χώρα στα ελληνικά πανεπιστήμια. Τα συμβάντα είναι απανωτά σε όλη την Ελλάδα, κάτι που καταδεικνύει το βάθος και την έκταση του προβλήματος. Καθηγητής του Παντείου «επικηρύσσεται»(!) με αφίσες στους δρόμους, για τις απόψεις του. Συμπολίτης μας ΑΜΕΑ ξυλοκοπείται από γνωστούς-αγνώστους, και τίθεται σε κίνδυνο η ίδια του η ζωή, γιατί πάει να μιλήσει για τον εθελοντισμό στην ΑΣΟΕΕ. Η πρύτανης και οι πρόεδροι των τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών προπηλακίζονται από ορδές τραμπούκων. Στο ΑΠΘ άλλη «ομάδα» θέτει υπό τρίωρη ομηρεία τα μέλη της συγκλήτου. Καθηγητές προβαίνουν σε καταγγελίες για απειλές, βανδαλισμούς, για καθεστώς φόβου και τρόμου και για απραξία της αστυνομίας, προφανώς με άνωθεν εντολές.
Παράλληλα, ο γνωστός μας «Ρουβίκωνας», που περιβάλλεται πάντοτε από μια περίεργη «στοργή» από την παρούσα κυβέρνηση, «αναβάθμισε» τις παρεμβάσεις του. Μετά τη Βουλή και τα γραφεία του ΚΕΠΥΟ, που τα έκανε γυαλιά καρφιά -ατιμωρητί πάντοτε- τώρα προχώρησε και στη διεθνή πολιτική. Εισέβαλε και στην ισπανική πρεσβεία, όπου υπό το φόβο του σκανδάλου δόθηκε η εντολή στην αστυνομία να τους μαζέψει. Όσο για τα Εξάρχεια και το ομώνυμο ανεξάρτητο κρατίδιο της ανομίας, στο κέντρο της πρωτεύουσας, συνεχίζει να διοργανώνει «φλογερά πάρτι» με μολότοφ και πετροπόλεμο, ιδίως Παρασκευές και Σάββατα. Και πάντοτε, βεβαίως, με τη διακριτική παρουσία της αστυνομίας, που πρέπει να παίζει, σύμφωνα με τις οδηγίες της πολιτικής ηγεσίας, το ρόλο του στόχου, για να εκτονώνονται τα «παιδιά».
Την ίδια ώρα, σε όλη την χώρα, συνεχίζει να εκτυλίσσεται ένα ακήρυχτος πόλεμος, με το μικρό και μεγάλο έγκλημα να απειλεί τους πολίτες, που νοιώθουν εγκαταλελειμμένοι από την κρατική προστασία. Το ανησυχητικό είναι, όμως, ότι η συχνότητα αυτών των εγκληματικών πράξεων μειώνει τα κοινωνικά αντανακλαστικά -συνηθίζουμε με το κακό.
Το ερώτημα, επομένως, είναι αν θα καταθέσουμε τα όπλα και θα αποδεχθούμε ως μοιραία αυτήν την κατάσταση, αν θα πούμε και εμείς όπως υποστηρίζει ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του, ότι αυτά τα φαινόμενα δεν είναι το μείζον! Επειδή, ωστόσο, χωρίς ασφάλεια καμία άλλη ελευθερία και κανένα δικαίωμα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, το αίτημα για την αποκατάστασή της θα είναι πάντα το μείζον. Και επειδή αυτή η κυβέρνηση ούτε μπορεί ούτε και επιθυμεί να το πράξει, η δέσμευσή μας ως ΝΔ είναι ότι εμείς και θα το επιδιώξουμε και το πετύχουμε.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον «Ελεύθερο Τύπο» την Κυριακή 22.10.17

Read more...

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου στην "ΕΣΤΙΑ": "Γενοκτονία της Μνήμης..."

Μάξιμος α

ΕΣΤΙΑ 1

Γενοκτονία της μνήμης…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται μια ιδιόμορφη εκστρατεία πλήρους αναθεώρησης της ελληνικής ιστορίας. Αμφισβητείται και ανατρέπεται κάθε αλήθεια για το παρελθόν μας, όπως είχε συγκροτηθεί από δεκάδες ιστορικούς και κυρίως από την προφορική παράδοση του λαού μας. Ως εκ τούτου, εδώ και καιρό, είμαστε υποχρεωμένοι να δίνουμε μάχες για τα αυτονόητα, για την ίδια την ανάγκη να μην αλλοιώνεται και να μην συγκαλύπτεται η ιστορική αλήθεια. Πρόσφατο κρούσμα υπήρξε η πρωτοφανής απόφαση του προεδρείου της Βουλής των Ελλήνων στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης που ήταν αφιερωμένη στην «Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, από το τουρκικό κράτος», να απαλείψει αυθαίρετα την λέξη «Γενοκτονία» και να την αντικαταστήσει με τη ουδέτερη λέξη «Καταστροφή». Η πράξη αυτή, δυστυχώς, δεν αναθεωρήθηκε ούτε μετά τις διαμαρτυρίες μου εντός του Κοινοβουλίου, ούτε μετά τη σχετική επιστολή μου στον πρόεδρο της Βουλής, που κοινοποιήθηκε σε όλους τους αρχηγούς του συνταγματικού τόξου.
Πρόκειται για μια απόφαση που διαπράττει ταυτοχρόνως δύο ατοπήματα. Το ένα είναι η παραβίαση της ομόφωνης απόφασης της Βουλής του 1998, που έγινε νόμος του κράτους, και ρητώς αναφέρεται σε «Γενοκτονία». Κι όμως, για δεύτερη συνεχή χρονιά, η «Γενοκτονία» απαλείφεται, με απαράδεκτη για τον κύρος του προεδρείου ελαφρότητα.
Το δεύτερο, όμως, ατόπημα, είναι ίσως και το σπουδαιότερο, καθώς αφορά στην ουσία του ζητήματος. Οι εγχώριοι αρνητές της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μέσα από τα ιδεοληπτικά τους ματογυάλια, συντάσσονται με την τουρκική ανάγνωση των τραγικών γεγονότων των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Δεν θέλουν δηλαδή, να αντιληφθούν ότι η εξολόθρευση του συνόλου των Χριστιανών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εν συνεχεία της Τουρκίας ήταν αποτέλεσμα σχεδίου για τη δημιουργία ενός ομογενοποιημένου θρησκευτικά κράτους. Δυστυχώς, πίσω από τη σατανική αυτή σύλληψη βρίσκονταν ευρωπαϊκά μυαλά, και συγκεκριμένα της Γερμανίας του Κάιζερ. Ως εκ τούτου, όσα συνέβησαν από τους Νεότουρκους μέχρι και τον Κεμάλ, η εξόντωση των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, των Ασσυρίων, ήταν μέρος της μεγάλης Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής. Γενοκτονία, η οποία συνεχίστηκε με το πογκρόμ στην Πόλη, και τον αφανισμό του ελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου. Και συνεχίζεται και σήμερα με την Γενοκτονία της μνήμης. Οι βυζαντινοί ναοί, αδιάψευστοι μάρτυρες της παρουσίας της ρωμιοσύνης, γίνονται μουσουλμανικά τεμένη. Η Αγία Σοφία της Τραπεζούντας, της Νίκαιας και της Αδριανούπολης είχαν ήδη αυτήν την τύχη, προετοιμάζοντας το έδαφος και για την μετατροπή της Αγιασοφιάς στην Πόλη σε τζαμί.
Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα θα έπρεπε με μεγαλύτερη ένταση να επιδιώξουμε τη διεθνοποίηση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, και μάλιστα όλων των Χριστιανών μαζί, και την μεγιστοποίηση της πίεσης προς την Τουρκία. Γιατί αυτό οφείλουμε στα εκατομμύρια αθώα θύματα των σφαγών, των πορειών θανάτου, των Αμελέ Ταμπουρού, στα εκατομμύρια των προσφύγων. Αλλά και γιατί μόνον επί τη βάση μιας ειλικρινούς παραδοχής του ιστορικού παρελθόντος μπορούμε να οικοδομήσουμε στέρεες σχέσεις με τους γείτονες. Η απόκρυψη ή η αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας, όπως μας ζητούν να πράξουμε κάποιοι, στο όνομα δήθεν της προοδευτικότητας, οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα. Στην αποχαλίνωση αυτών που ανοιχτά επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία. Κι αυτό δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το επιτρέψουμε!

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, συγγραφέας του βιβλίου «Ρωμιοί της Καππαδοκίας».

Το άρθρο δημιοσιεύθηκε στην ΕΣΤΙΑ την Τρίτη 17.10.17

Read more...

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου στην «Ελευθερία» της Κυριακής:«Ο κ. Τσίπρας και ο ..γόρδιος δεσμός του Αχελώου»

eleftheria

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο κ. Τσίπρας και ο …«γόρδιος δεσμός» του Αχελώου

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ενόψει της έλευσης του πρωθυπουργού στη Θεσσαλία για το λεγόμενο Αναπτυξιακό Συνέδριο, που εν είδει κομματικής φιέστας πραγματοποιείται στις έδρες των Περιφερειών της χώρας, πληροφορηθήκαμε από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελλο, κατά την… προδρομική επίσκεψή του στη Λάρισα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει «ταφόπλακα» στον Αχελώο. Είναι αλήθεια ότι τα έργα της ήπιας εκτροπής νερού από τον Αχελώο στον θεσσαλικό κάμπο, που αντιμετωπίζει τεράστιο υδατικό έλλειμμα σε σχέση με τη δυτική Ελλάδα, έχουν χαρακτηριστεί «φαραωνικά» από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συνοδοιπόρους του Οικολόγους. Ναι, αυτούς που θεωρούν ότι για τη μόλυνση του Σαρωνικού δεν φταίει η ολιγωρία της κυβέρνησης αλλά ο… καπιταλισμός. «Κοινωνία ένοχη» που τραγούδησε και ο μεγάλος Στέλιος Καζατζίδης. Διατηρούσα, όμως, την ελπίδα ότι η τριβή με την πραγματικότητα, όχι την «εικονική» με την οποία σκιαμαχούσαν ως αντιπολίτευση, θα απελευθέρωνε τους «πρώτη φορά αριστερά» από ουτοπικές φαντασιώσεις και θα τους βοηθούσε να ανακαλύψουν την κοινή λογική.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την κοινή λογική, η Θεσσαλία, η μεγαλύτερη πεδιάδα της χώρας, και δη ο νομός Λάρισας έχει υδατικό έλλειμμα που πρέπει να αναπληρωθεί. Και όσο περνάει ο καιρός και δεν προκρίνεται κάποια λύση ομόθυμα, το πρόβλημα γιγαντώνεται και θα το βρίσκουμε συνεχώς και εντονότερο μπροστά μας.
Οι εξαγγελίες του κ. Φάμελλου περί άλλων έργων που θα εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, μόνο σύγχυση και απορίες για τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης προκαλούν. Από τη μια υπάρχει ένα έργο σχεδόν έτοιμο, για το οποίο, καλώς ή κακώς, δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, και από την άλλη μια εξαγγελία που για να υλοποιηθεί ίσως χρειαστεί να περάσουν άλλα τόσα χρόνια –εκτός αν πιστεύει κάποιος ότι ταμιευτήρες, φράγματα και άλλα συνοδά έργα κατασκευάζονται στην Ελλάδα εν ριπή οφθαλμού.
Και επ’ αυτού, όπως και για τους «αφορισμούς» περί υδροβόρων καλλιεργειών σαν το βαμβάκι και αναγκαίων αναδιαρθρώσεων, δεν θα σταθώ στον αντίλογο που εύλογα αναπτύσσει η αντιπολίτευση. Θα σας παραπέμψω σε επίσημη απάντηση που έλαβα σε ερώτησή μου με αφορμή δηλώσεις το Φεβρουάριο του 2016 του τότε υπουργού Περιβάλλοντος κ. Σκουρλέτη για το έργο του Αχελώου, από τον συναρμόδιο υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη. Ο μεν κ. Σκουρλέτης, στην απάντησή του χαρακτήρισε το έργο του Αχελώου φαραωνικό, γενεσιουργό αίτιο περιβαλλοντικών προβλημάτων και ακατάλληλο για περιβαλλοντικούς λόγους να αντιμετωπίσει το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας, το οποίο όπως ανέφερε δημιουργήθηκε από σπατάλη. Αντιθέτως, ο κ. Σπίρτζης, αντί άλλης απάντησης κοινοποίησε έγγραφο της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου Υποδομών (ΕΥΔΕ-Κατασκευής Υδραυλικών Υποδομών) στο οποίο αναφέρεται ότι η μεταφορά 250 εκατ. κ.μ. νερού ετησίως από τον Αχελώο αποτελεί το 6% σε σύνολο των 3,8 ως 4 δις κ.μ. νερού. Τονίζεται δε ότι δεν υπάρχει άλλη επιστημονικά ορθή λύση πέραν της ήπιας εκτροπής για να αντιμετωπιστεί το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας. Και καταλήγει με τη διαπίστωση ότι οι απόψεις περί αντικατάστασης των υδροβόρων καλλιεργειών στη Θεσσαλία με αναδιάρθρωση, αναπτύσσονται σε αστικά κέντρα χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η άποψη των αγροτών και η μη δυνατότητα στήριξης της απώλειας του εισοδήματός τους από εθνικούς πόρους.
Δυστυχώς, στο εσωκομματικό ντέρμπι Σκουρλέτης – Σπίρτζης, όπως όλα δείχνουν, επικράτησε ο πρώτος. Άλλωστε έπαιζε εντός έδρας! Ο κ. Σπίρτζης είναι… εκ μεταγραφής. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πήρε στις εκλογές 36%, όμως, κουμάντο κάνει ο σκληρός πυρήνας του 4%, ποσοστό στο οποίο βρισκόταν καθηλωμένος για δεκαετίες. Οι άλλοι, όπως οι Σπίρτζης, Κουρουμπλής, Κατρούγκαλος, Τζάκρη «και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις» είναι απλά «κράχτες» ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το… νέο ΠΑΣΟΚ.
Εδώ, όμως, που έφτασαν τα πράγματα η Κυβέρνηση δεν μπορεί να κωφεύει και να αναλώνεται σε αόριστες εξαγγελίες, λόγω εμμονών και ιδεοληψιών ορισμένων «συντρόφων». Ο πρωθυπουργός, πριν προβεί σε οποιαδήποτε εξαγγελία, οφείλει, αν μη τι άλλο, να ακούσει την κραυγή αγωνίας των αυτοδιοικητικών και επιστημόνων φορέων της Θεσσαλίας, που με κοινή τους ανακοίνωση τάσσονται υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου του Αχελώου. Η ΠΕΔ Θεσσαλίας, το τμήμα Κεντρικής και Δυτικής Ελλάδας του ΤΕΕ, το παράρτημα του Γεωτεχνικού Επιμελητήριου και η Εταιρία Θεσσαλικών Μελετών, με στέρεα επιχειρηματολογία υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα της συνέχισης του έργου μεταφοράς νερού από τον Αχελώο.
Έτσι όπως τίθεται το θέμα απ’ τον αναπληρωτή υπουργό, η λύση του Αχελώου απορρίπτεται και προκρίνονται νέα έργα, με ασαφές χρονοδιάγραμμα στο απώτερο μέλλον -αν όχι στις ελληνικές καλένδες- τα οποία, κι αν ακόμη υλοποιηθούν, δεν αρκούν για να ξεδιψάσει ο κάμπος. Αντιθέτως, η λύση του Αχελώου, δεν αποκλείει άλλες επιμέρους επεμβάσεις για τις οποίες θα υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος σχεδιασμού και υλοποίησης όπου είναι αναγκαίο να γίνουν. Θα ευχόμουν ο πρωθυπουργός να υπερβεί τον εαυτό του και να κόψει τον γόρδιο δεσμό που συνδέει το κόμμα του με τις ιδεοληψίες τους για τον Αχελώο. Ομολογώ, ωστόσο, ότι δεν είμαι αισιόδοξος πως θα το κάνει…

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

ΤΟ άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στην «Ελευθερία» της Κυριακής 8 Οκτωβρίου 2017

Read more...