Menu
A+ A A-

Σταυροφόροι ευρωβουλευτές

stavroforoievrobouleftesΠολλά πράγματα τα θεωρούμε δεδομένα και αυτονόητα, λησμονώντας ότι δεν ήταν πάντα έτσι. Με το εγχείρημα της ΕΟΚ, η Ευρώπη, που τον προηγούμενο αιώνα δύο φορές αιματοκύλησε την ανθρωπότητα με παγκόσμιους πολέμους, από πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων κατέστη χώρος ειρήνης, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ευημερίας. Παρά τα προβλήματα, η Ενωμένη Ευρώπη είναι ένα στοίχημα για τους λαούς της γηραιάς ηπείρου. Μέσα από συγκρούσεις και αντιθέσεις κατάφερε με συμβιβασμούς και συνθέσεις να προχωρήσει μπροστά. Όχι πάντα με το γρήγορο βηματισμό που θα θέλαμε. Αλλά σήμερα η Ευρώπη, που πριν λίγα χρόνια χωρίζονταν από το τείχος του Βερολίνου και το σύνορο που ο Τσόρτσιλ ονόμασε «σιδηρούν παραπέτασμα» είναι ένας ενιαίος χώρος συνύπαρξης και ανοχής στη διαφορετικότητα.

Πολλά πρέπει να γίνουν ακόμη για να αποκτήσει η Ενωμένη Ευρώπη ενιαία πολιτική σε όλους τους τομείς. Οφείλουμε όμως όλοι να προβληματιστούμε για την αδιαφορία που δείχνει μεγάλο μέρος των Ευρωπαίων πολιτών στα τεκταινόμενα στην ΕΕ και που εκφράζεται με τη μεγάλη αποχή στις ευρωεκλογές.

Μέχρι τώρα κατηγορούσαμε τη γραφειοκρατία των Βρυξελών για το δημοκρατικό έλλειμμά τους, τον ψαλιδισμένο ρόλο του ευρωκοινοβουλίου, που είναι το όργανο δημοκρατικής νομιμοποίησης της ΕΕ, καθώς εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία όλων των Ευρωπαίων πολιτών. Με την έγκριση της συνθήκης της Λισαβόνας το ευρωκοινοβούλιο αποκτά πλέον αποφασιστικό ρόλο και οι αποφάσεις του έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα. Θα ανέμενε, λοιπόν κανείς να παρατηρείται τώρα αυξημένη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία.

Ωστόσο, όλες οι μετρήσεις προβλέπουν αύξηση του ποσοστού αποχής. Αυξημένα ποσοστά συμμετοχής καταγράφονται μόνο σε χώρες όπως η Ιρλανδία, όπου οι ευρωβουλευτές δεν εκλέγονται με προκαθορισμένη λίστα από το κόμμα τους, αλλά οι πολίτες έχουν δυνατότητα επιλογής μεταξύ των υποψηφίων. Νομίζω ότι είναι καιρός και στην Ελλάδα να εμπιστευθούμε περισσότερο την κρίση των πολιτών. Χθες σε χωριό της Καρδίτσας με ρώτησε ένας νέος αγρότης γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει με την ψήφο του ευρωβουλευτή που να ξέρει τα αγροτικά προβλήματά για να παλέψει γι’ αυτά στις Βρυξέλες. Υπενθυμίζω ότι το 40% του κοινοτικού προϋπολογισμού είναι αγροτικές επιδοτήσεις. 

Read more...

Οι εξετάσεις των δημοσκόπων

dimoskopiseisΟι δημοσκοπήσεις είναι χρήσιμα εργαλεία πολιτικής ανάλυσης, καθώς καταγράφουν τις τάσεις της κοινωνίας, τις επιθυμίες αλλά και τις φοβίες της. Είναι φωτογραφίες της στιγμής, κατά την πλέον πετυχημένη διατύπωση που αποδίδεται στον Άρη Σπηλιωτόπουλο. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο είναι εμφανές ότι οι δημοσκοπήσεις υπερβαίνουν αυτό το ρόλο. Ο υποψιασμένος πολίτης αντιλαμβάνεται ότι οι δημοσκοπήσεις από εργαλείο καταγραφής της βούλησης της κοινής γνώμης όλο και περισσότερο χρησιμοποιούνται ως μέσο διαμόρφωσης πολιτικού κλίματος, επηρεασμού αν όχι χειραγώγησης του εκλογικού σώματος. Πολλά έχουν ειπωθεί για τον τρόπο διατύπωσης των ερωτημάτων που μπορούν να εκμαιεύσουν τις απαντήσεις που θα ήθελε να ακούσει εκείνος που έχει παραγγείλει την έρευνα.

Στις εκλογές που έχουμε την Κυριακή για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, η όποια πρόβλεψη, πολλώ δε μάλλον η εκτίμηση ψήφου, καθίσταται προβληματική από το γεγονός ότι δύσκολα μπορεί να προσδιοριστεί το εκλογικό σώμα που τελικά θα ψηφίσει. Η αίσθηση πάντως είναι ότι η αποχή θα είναι μεγαλύτερη των εθνικών εκλογών. Όσο δε μεγαλύτερη είναι, τόσο δυσκολότερα τα όποια συμπεράσματα μπορούν να βγουν από τις ευρωεκλογές εν είδη προγνωστικών για τις εθνικές εκλογές.

Παίζονται παιχνίδια με τις δημοσκοπήσεις; Γεγονός είναι ότι δίνουν όλοι εξετάσεις. Όπως επίσης αληθές είναι ότι παράγουμε περισσότερες δημοσκοπήσεις από εκείνες που προλαβαίνουμε να αφομοιώσουμε ως κοινωνία. Μάλιστα, σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση των ευρωεκλογών για πρώτη φορά επιτρέπεται η δημοσίευση ερευνών μέχρι την παραμονή των εκλογών. Και τούτο γιατί η εμπειρία του παρελθόντος έδειξε ότι η απαγόρευση -όπως κάθε απαγόρευση- οδήγησε σε στρεβλώσεις. Η διασπορά φημών και  τα υπονοούμενα στα ΜΜΕ με στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων αναπαρήγαγαν μια εικόνα σύγχυσης τις ημέρες που απαγορεύονταν η δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων των δημοσκοπήσεων.

Ορθώς, λοιπόν ο νομοθέτης νομοθέτησε. Επειδή, όμως στην Ελλάδα ξεχνούμε εύκολα, πιστεύω ότι θα ήταν χρήσιμο την επομένη των εκλογών να ξαναδούμε τις δημοσκοπήσεις και να επιβραβεύσουμε την εταιρεία ερευνών που θα προβλέψει με μεγαλύτερη εγγύτητα το εκλογικό αποτέλεσμα. Το βραβείο αυτό θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί από το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

 

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Βουλής των Ελλήνων.

Read more...

Λαχανάκια Βρυξελών

laxanakiabrikselwnΜεγάλο ερωτηματικό αυτών των ευρωεκλογών είναι το μέγεθος της αποχής. Όλες οι αναλύσεις προβλέπουν μειωμένη συμμετοχή σε σχέση με τις τελευταίες εθνικές εκλογές. Λόγω και του τριημέρου του Αγίου Πνεύματος, οι εκτιμήσεις είναι ότι πολλοί θα προτιμήσουν τις παραλίες από τις κάλπες. Παλιά άλλωστε η ρήση «μη χαλάτε τα μπάνια του λαού». Όσοι όμως δεν ασκήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα και πάνε για μπάνιο δεν δικαιούνται να διαμαρτύρονται αν οι ευρωβουλευτές που θα εκλεγούν τα… κάνουν θάλασσα στο ευρωκοινοβούλιο, εκθέτοντας τη χώρα.

Πάντα οι ευρωεκλογές χαρακτηρίζονταν από μειωμένο ενδιαφέρον του εκλογικού σώματος. Οι εκλογές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο εμφανίζονταν  και ως μια ευκαιρία να εκφράσουμε τη συμπάθιά μας σε μικρότερα κόμματα. Εξ ου και η θεωρεία της χαλαρής ψήφου.

Όλα αυτά είχαν μια εξήγηση όσο το ευρωκοινοβούλιο είχε περιορισμένο ρόλο. Όσο ήταν έντονο το λεγόμενο δημοκρατικό έλλειμμα στη λήψη των αποφάσεων στην ΕΕ, όπου η γνώμη του ευρωκοινοβουλίου δεν ήταν καθοριστική. Έτσι, η  ευρωβουλή είχε μετατραπεί σε ένα χώρο τιμητικής αποστρατείας πολιτικών και ο διορισμός σε αυτή εκλαμβάνονταν πολλές φορές ως «αντίδωρο» σε φιλικά προς τις ηγεσίες των κομμάτων πρόσωπα.

Ωστόσο από το 1979 μέχρι σήμερα έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Οι ευρωεκλογές πλέον είναι ίσως σημαντικότερη εκλογική αναμέτρηση ακόμη και από τις εθνικές εκλογές, καθώς κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν την καθημερινότητά μας, από την προστασία του περιβάλλοντος και τα όρια της οικονομικής πολιτικής μέχρι τις αγροτικές επιδοτήσεις, εξαρτώνται από την ΕΕ. Όσο απόμακρες και αν θεωρούμε τις Βρυξέλες, οι αποφάσεις τους, από τα «λαχανάκια» μέχρι τις χωματερές είναι καθοριστικές για τη ζωή μας. Αρκεί να αναλογισθεί κανείς ότι η ελληνική βουλή δαπανά τον περισσότερο χρόνο της για εναρμόνιση του εθνικού μας δικαίου με το κοινοτικό. Για κυρώσεις κοινοτικών οδηγιών και ευρωπαϊκών κανονισμών.

Έχει λοιπόν μεγάλη σημασία να έχουμε σοβαρή εκπροσώπηση στην ευρωβουλή και σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα, από ανθρώπους που έχουν γνώση και διάθεση για προσφορά στην πατρίδα. Πρόσωπα που έχουν στις αποσκευές τους τα εφόδια να αγωνιστούν με επιτυχία για τις θέσεις τις χώρας μας και την αποτελεσματική προώθηση των ελληνικών συμφερόντων.

Read more...

Τα παπαγαλάκια

tapapagalakiaΓια τους επικοινωνιολόγους μια διαφήμιση που κεντρίζει την προσοχή του κοινού είναι πετυχημένη. Πόσο δε μάλλον αν και το μήνυμα που εκπέμπει βρίσκει ανταπόκριση στον κόσμο. Η αντίδραση του «συστήματος ΠΑΣΟΚ» στο διαφημιστικό σποτάκι της Νέας Δημοκρατίας για τις ευρωεκλογές με τα διάσημα πλέον παπαγαλάκια που κινδυνολογούν και παραπληροφορούν είναι ενδεικτική της ενόχλησής του για την αποκάλυψη του ρόλου του.

Επί σχεδόν δύο χρόνια τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ προφητεύουν αύξηση του ΦΠΑ για την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων. Παρά τις κατηγορηματικές διαψεύσεις του αρμόδιου υπουργού οικονομικών, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού ότι καμία τέτοια σκέψη δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης, τα παπαγαλάκια συνεχίζουν απτόητα τον γνωστό χαβά τους. Τώρα που το κυβερνών κόμμα προχωρά σε επικοινωνιακή αντεπίθεση αποκαλύπτοντας το ρόλο τους, ενοχλούνται και θορυβούν τόσο που θυμίζουν τη γνωστή λαϊκή ρήση για τη μύγα που μυγιάζεται! 

Προαναγγέλλουν κατάρρευση της οικονομίας, προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αποβολή της χώρας από τη ζώνη του ευρώ. Δεν πτοούνται που οι κασσανδρικές τους προβλέψεις διαψεύδονται. Αντιθέτως, τις μεταθέτουν για το εγγύς μέλλον. Πες-πες, στο τέλος κάτι θα μείνει έλεγε ο Γκέμπελς, ο θεωρητικός της χιτλερικής προπαγάνδας. Αυτή την τακτική ακολουθεί το «σύστημα ΠΑΣΟΚ». Εδώ και ένα χρόνο διακινεί σενάρια πρόωρων εκλογών και την ίδια ώρα αυτοί που τα διακινούν εγκαλούν την κυβέρνηση για εκλογολογία! 

Τώρα που αποκαλύπτεται ο ρόλος και η αναξιοπιστία τους, τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ μοιάζουν με τον παπαγάλο στο ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου που διδασκόμασταν στα μαθητικά μας χρόνια. Ο παπαγάλος που παρουσιάζεται στο συνέδριο των πουλιών ως «διαβασμένος» και «σοφός»  αποκαλύπτεται στο τέλος ότι τη μόνη λέξη που ξέρει να λέει είναι η «καλησπέρα» και έτσι, όταν τα άλλα  πουλιά του ζητούν  «ν’ ακούσωμε τις λες και πάρα πέρα» εκείνος αμήχανα «βήχει ξεροβήχει μα τι να πει, ξανάπε καλησπέρα».

Αν κάτι φαίνεται πως δεν έχει αντιληφθεί το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» είναι ότι η διαφημιστική καμπάνια της ΝΔ είχε αυτή την ανταπόκριση, ακριβώς γιατί ο κόσμος είναι υποψιασμένος και δεν «μασάει» αδιαμαρτύρητα ότι του σερβίρει το κάθε παπαγαλάκι.

 

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής των Ελλήνων.

Read more...

Οι βάρβαροι

oibarbaroiΏστε βάλλει κατά βαρβάρων ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Όπου βάρβαροι για τον κ. Παπανδρέου, τα εκατομμύρια των Ελλήνων που έχουν άλλη πολιτική επιλογή από το κόμμα του. Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα βροντοφώναξε από το προεκλογικό μπαλκόνι προς τους οπαδούς του. Άρα βάρβαροι για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ μια και ψηφίζουμε για ευρωεκλογές δεν είναι μόνο οι νεοδημοκράτες αλλά και τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων που αναδεικνύουν φιλελεύθερες κυβερνήσεις στις 22 από τις 27 χώρες της ΕΕ.

Είχε χρόνια να κατρακυλήσει τόσο χαμηλά η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα και μάλιστα σε ευρωεκλογές. Όλοι πιστεύαμε ότι το τελευταίο διάστημα είχαμε από κοινού οικοδομήσει ένα νέο πολιτικό πολιτισμό. Η παρουσία στις ηγεσίες των κομμάτων, μιας νέας γενιάς πολιτικών θεωρούσαμε ότι ήταν εγγύηση για αντιπαράθεση με νηφαλιότητα και πολιτική επιχειρηματολογία. Η απρόσμενη διολίσθηση του κ. Παπανδρέου σε χαρακτηρισμούς που ξεπερνούν τα όρια της οξύτητας αγγίζοντας εκείνα της ύβρεως, μας επιστρέφουν σε ένα παρελθόν που δεν μας τιμά. Ένα παρελθόν που θυμίζει βαλκάνια και όχι Ευρώπη.

Ο διαχωρισμός των πολιτών σε πολιτισμένους και βαρβάρους ανάλογα με την πολιτική τους τοποθέτηση και τις κομματικές τους επιλογές θυμίζει την αλήστου μνήμης ρήση του Μένιου Κουτσόγιωργα για σύγκρουση δύο κόσμων, του φωτός με το σκότος. Όπου φως κατά Κουτσόγιωργα ήταν οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ και σκότος οι υποστηρικτές της ΝΔ.

Η μελετημένη επίθεση του κ. Παπανδρέου –και λέω μελετημένη γιατί η συγκεκριμένη αναφορά δεν του ξέφυγε εν τη ρύμη του λόγου αλλά ήταν ανάγνωση γραπτού κειμένου- δείχνει κάτι πολύ πιο σοβαρό. Είναι αποκαλυπτική της γύμνιας του ΠΑΣΟΚ σε προτάσεις και θέσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του τόπου. Για να κρύψει λοιπόν τη γύμνια του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανακαλύπτει γύρο του βαρβάρους. Γιατί όπως έγραφε και ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής «και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους; Ήταν και αυτοί μια κάποια λύσις».

Read more...

Καλατσέβς ρωμαίικα;

kalatsevromaikaΕορτασμοί για την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού σήμερα και θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν έχουν απομείνει Ρωμιοί στον Πόντο. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, θεωρητικά δεν υπάρχουν Πόντιοι στον ιστορικό Πόντο. Ωστόσο, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα.

Κριτήριο για την ανταλλαγή των πληθυσμών στη συνθήκη της Λοζάνης ήταν το θρήσκευμα και όχι η γλώσσα. Έτσι ήρθαν στην Ελλάδα τουρκόφωνοι ορθόδοξοι Ρωμιοί από την Καππαδοκία, που στην διάρκεια της μακράς δουλείας των έξι αιώνων έχασαν την ελληνική λαλιά. Στον Πόντο, όμως παρατηρήθηκε το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών. Χιλιάδες ήταν οι Πόντιοι που φαινομενικά ασπάστηκαν το μωαμεθανισμό είτε υπό πίεση είτε εκούσια προσβλέποντας στα προνόμια των μουσουλμάνων. Πολλοί από αυτούς όταν άρχισε η φιλελευθεροποίηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας έσπευσαν να δηλώσουν ότι είναι χριστιανοί. Με την έναρξη των βαλκανικών πολέμων, όμως, αρκετοί, λόγω της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ανέστειλαν την αποκάλυψη της πραγματικής τους πίστης, φοβούμενοι την οργή των μουσουλμάνων. Έτσι, δεν επετράπη σε αυτούς του Ποντίους να έρθουν στην Ελλάδα, παρά τα αλλεπάλληλα αιτήματά τους, ακόμη και κατά την υπογραφή του συμφώνου της ελληνοτουρκικής φιλίας το 1930.

Το 1989 συμμετέχοντας σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη, φιλοξενούμενος σε φοιτητική εστία που προορίζονταν για κοιτώνας του ΝΑΤΟ. Εκεί δοκίμασα έκπληξη μια μέρα όταν μου σύστησαν Τούρκο φοιτητή «που μιλάει ρωμαίικα σαν κι’ εσένα». Ο φοιτητής που κατάγονταν από τη Ριζούντα, απ’ όπου έλκει καταγωγή και ο Ερτογάν, άρχισε να μου μιλά ποντιακά. Όποιος γνωρίζει αρχαία ελληνικά μπορεί να τα καταλάβει, καθώς τα ποντιακά διατηρούν τα περισσότερα στοιχεία της γλώσσας των προγόνων μας.

Η έκπληξη ήταν εξίσου μεγάλη και για τον Πόντιο φοιτητή που θεωρούσε ότι θα καταλάβαινα κάθε του λέξη, καθώς πίστευε ότι στην Ελλάδα μιλούμε όλοι τη γλώσσα των παππούδων του. Τι εθνική συνείδηση έχουν αυτοί οι εναπομείναντες Πόντιοι στον ιστορικό Πόντο είναι ένα ερώτημα. Ίσως γι’ αυτό ακόμη και σήμερα διώκονται στην Τουρκία όσοι γράφουν για την ιδιαίτερη κουλτούρα των Ποντίων ως υπονομευτές της εθνικής ακεραιότητας της Τουρκίας.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσςη της Νέας Δημοκρταίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής των Ελλήνων.

Read more...

Μια λίμνη ξαναγεννιέται

mialimlikxanagenieteΕίχα την ευκαιρία χθες συνοδεύοντας των υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Γιώργο Σουφλιά να επισκεφθώ τα έργα ανασύστασης της λίμνης Κάρλα. Ήταν μια όαση στην γκρίζα πολιτική πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες και μια έμπρακτη απάντηση στον ισοπεδωτικό αφοριστικό λόγο της αντιπολίτευσης που απαξιώνει μονίμως το έργο που επιτελεί η κυβέρνηση. Η εικόνα μαγευτική, με τα βουβάλια να τσαλαβουτάνε στα νερά της λίμνης, που του χρόνου τέτοιον καιρό θα είναι γεμάτη.

Τέτοιες ώρες αναρωτιέται κανείς πόσο λάθος πολλές φορές είναι οι ανθρώπινες παρεμβάσεις στη φύση. Η λίμνη Κάρλα με τα περίφημα καρλίσια ψάρια που έφταναν να ταΐσουν όλη τη Θεσσαλία, αποξηράνθηκε στη δεκαετία του ’60, όπως και άλλες λίμνες για την αντιμετώπιση της ελονοσίας. Η γη που προέκυψε διανεμήθηκε σε ακτήμονες αγρότες, προκαλώντας αρχική ευφορία, αλλά τα κτήματα δεν αποδείχθηκαν ιδιαίτερα εύφορα. Αντίθετα, χρόνο με το χρόνο έγιναν όλο και πιο έντονες οι συνέπειες της αποστράγγισης της λίμνης. Το κλίμα στην περιοχή άλλαξε δραματικά. Μειώθηκαν οι βροχοπτώσεις, αυξήθηκε η θερμοκρασία, ενώ έπεσε δραματικά η στάθμη του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα. Στις γύρο περιοχές εμφανίστηκαν ρήγματα, προκαλώντας καταστροφές σε χωριά όπως το Ριζόμυλο και η Νίκη, όπου σπίτια σκίστηκαν κυριολεκτικά στα δύο. Η Κάρλα έπαιρνε την εκδίκησή της!

Μισό αιώνα μετά, μια λίμνη ξαναγεννιέται. Η ανασύσταση της λίμνης Κάρλα είναι ένα κατεξοχήν περιβαλλοντικό έργο που θα συμβάλλει στην αλλαγή του μικροκλίματος της περιοχής, θα εμπλουτίσει τον υδροφόρο ορίζοντα και θα ξεδιψάσει χιλιάδες στρέμματα του διψασμένου θεσσαλικού κάμπου. Παράλληλα, τα συμπληρωματικά έργα που γίνονται, το κωπηλατοδρόμιο, το ποδηλατοδρόμιο, τα μονοπάτια για περίπατο, τη δενδροφύτευση, τα παρατηρητήρια ζώων και πτηνών που θα αναπτυχθούν στο νέο οικοσύστημα, δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις και για περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Το νερό του Πηνειού που χύνεται στη θάλασσα θα αποτελέσει μέσω του φράγματος της Γυρτώνης, την υδάτινη φλέβα που θα δώσει και πάλι ζωή στην Κάρλα. Μένει να μας πουν οι παλιότεροι αν τα ψάρια της λίμνης θα έχουν τη γεύση που είχαν τα καρλίσια πριν την αποξήρανση…

Read more...

Φοιτητοπατέρες…

fititopareaΦοιτητικές εκλογές σήμερα. Ωστόσο, το χαρτομάνι που κατακλύζει τις σχολές, μάλλον αφήνει αδιάφορους τους φοιτητές. Θυμάμαι ως φοιτητής στο τέλος της δεκαετίας του 1980 πόσο σημαντική αναμέτρηση θεωρούταν από τις πολιτικές δυνάμεις οι φοιτητικές εκλογές. Τα αποτελέσματά τους εκλαμβάνονταν ως προάγγελος πολιτικών εξελίξεων και η είδηση ήταν πρωτοσέλιδη στις εφημερίδες. Πρωτοκλασάτα στελέχη, ακόμα και αρχηγοί των κομμάτων, μιλούσαν στα αμφιθέατρα καλώντας φοιτητές και σπουδαστές να στείλουν μήνυμα με την ψήφο τους. Οι εκλογές είχαν μαζικό χαρακτήρα, ιδεολογικό χρώμα και έντονη πολιτική αντιπαράθεση.

Από τη στιγμή που η προσκείμενη στη Νέα Δημοκρατία φοιτητική παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ πέρασε στην πρωτοπορία αναδεικνυόμενη πρώτη δύναμη στις εκλογές, έπαψαν οι φοιτητικές παρατάξεις να ανακοινώνουν από κοινού αποτελέσματα. Έκτοτε παρατηρείται ο τραγέλαφος κάθε παράταξη να ανακοινώνει δικά της αποτελέσματα «μαγειρεύοντάς» τα όσο μπορεί προκειμένου να αποκομίσει εντυπώσεις. Εντυπώσεις όμως που ουσιαστικά είναι δώρο άδωρο, καθώς ελάχιστα πλέον ενδιαφέρεται η κοινή γνώμη για τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών.

Σε τούτο συνέβαλαν αναμφίβολα και οι φοιτητικές παρατάξεις –άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο- που οφείλουν να αναλογισθούν τι φταίει! Γεγονός είναι πάντως πως η συμμετοχή στις εκλογές κάθε χρόνο είναι και μικρότερη. Όλο και λιγότεροι φοιτητές προσέρχονται στις κάλπες, δείγμα της απογοήτευσης τους για το φοιτητικό κίνημα. Και ίσως δεν έχουν άδικο, όταν ο ρόλος των φοιτητικών παρατάξεων εξαντλείται πολλές φορές σε εκδρομές στη Μύκονο, ρουσφέτια για να μπουν φοιτητές στις εστίες ή ακόμη χειρότερα αλισβερίσι με καθηγητές για μαθήματα και μεταπτυχιακά.

Λένε ότι τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα. Φοβούμαι ότι τα τελευταία χρόνια το άγχος των νέων για δουλειά, ο αγώνας για όλο και περισσότερα εφόδια προκειμένου να μπορούν να διεκδικήσουν με αξιώσεις μια θέση στο δύσκολο ανταγωνιστικό κόσμο που ζούμε, δεν τους επιτρέπει να χαρούν αυτή την ξεχωριστή περίοδο της ζωής τους. Μια περίοδο που είναι ταυτισμένη με την προσωπική επανάσταση του καθενός, τη διεκδίκηση για έναν καλύτερο κόσμο. Γι’ αυτόν τον κόσμο, πολύ λίγα ακούμε από τις φοιτητικές παρατάξεις και ιδιαίτερα τους επαγγελματίες φοιτητοπατέρες που δε λένε να πάρουν πτυχίο…

Read more...

Καραγκιόζης

karagiozisΑκούγοντας την είδηση της απώλειας του Ευγένιου Σπαθάρη ήρθε συνειρμικά στη μνήμη μου η εικόνα του μικρού παιδιού που ο παππούς δεν του χαλούσε το χατίρι και τον πήγαινε στην παράσταση του καραγκιόζη, που από νωρίς το απόγευμα διαλαλούσε με τα μεγάφωνά του στου δρόμους του χωριού ο τελάλης. «Σήμερον η παράσταση ο Μεγαλέξανδρος και ο κατηραμένος όφις». Η παράσταση δίνονταν στον καφενέ, που ήταν και μπακάλικο, κουρείο, αλλά και χώρος επίδοσης της αλληλογραφίας και των αγροτικών συντάξεων. Ο μπερντές στήνονταν μπροστά από τον πάγκο με τις κονσέρβες, τα καλαμαράκια και τις σαρδελομάνες για τα ούζα, που άθελά τους αποτελούσαν και αυτές μέρος του ντεκόρ της παράστασης. Το γέλιο άφθονο και αυθόρμητο και το τέλος προδιαγεγραμμένο. «Θα φάμε θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε».

Οι τίτλοι τέλους για το μεγάλο καραγκιοζοπαίχτη Ευγένιο Σπαθάρη είναι και η  τυπική αυλαία σε ένα τρόπο διασκέδασης των παιδιών, που διαφέρει πάρα πολύ με το σήμερα. Γενιές νεοελλήνων μεγάλωσαν με τον καραγκιόζη και αγάπησαν το θέατρο σκιών. Από τους τελευταίους παραδοσιακούς καραγκιοζοπαίχτες, ο Ευγένιος Σπαθάρης, αποτελεί εμβληματική μορφή για το θέατρο σκιών στην Ελλάδα.

Όπως ο Αριστοφάνης, έτσι και ο καραγκιόζης διαπαιδαγωγεί. Οι παραστάσεις έχουν και παιδευτικό ρόλο. Μέσα από το γέλιο καυτηριάζουν τα κακώς κείμενα και την κάθε μορφής αυθαιρεσία της εξουσίας. Πόσο διαφορετικά, όμως είναι σήμερα τα ακούσματα των παιδιών, τα παιχνίδια τους και ο τρόπος της διασκέδασής τους! Απορούμε πολλές φορές με τα όλο και αυξανόμενα κρούσματα παιδικής βίας. Συνήθως τα αποδίδουμε στους ρυθμούς της ζωής, που δεν μας αφήνουν όσο χρόνο θα θέλαμε για τα παιδιά μας. Άσχετος όμως με αυτά τα φαινόμενα παραβατικότητας των ανηλίκων δεν είναι και ο τρόπος διασκέδασης των παιδιών που εθίζονται στη βία, καθώς βομβαρδίζονται καθημερινά με εικόνες φρίκης, μέσα από DVD με πρωταγωνιστές τερατόμορφα όντα. Αυτός ο κόσμος των νέων τεχνολογιών όσο μαγικός, άλλο τόσο επικίνδυνος είναι για τα παιδιά αν δεν υπάρχει γονεϊκός έλεγχος.

Read more...

Για τη φουκαριάρα τη μάνα μου

giatinfoukariaratinmanamouΑφιερωμένη στη μάνα η σημερινή μέρα και η βουλή κάνει ειδική αναφορά στην ημερήσια διάταξή της. Μπράβο στον Πρόεδρο που το σκέφθηκε. Συνηθίζουμε, βεβαίως, να λέμε γι’ αυτές τις παγκόσμια καθιερωμένες μέρες τα τετριμμένα, προσθέτοντας ότι δεν πρέπει να θυμόμαστε τα τιμώμενα πρόσωπα ή γεγονότα μια φορά το χρόνο. Αν όμως δεν τα θυμόμαστε καθόλου μήπως είναι ακόμη χειρότερα;

Βλέποντας στο ημερολόγιο αυτή τη μέρα, κατά την οποία όλοι οφείλουμε να αναλογιστούμε αν ανταποδίδουμε στο ελάχιστο την αγάπη στη μητέρα μας, που δεν περιμένει τίποτα άλλο από εμάς παρά ένα μας χαμόγελο, μου ήρθε στο νου η γνωστή  τηλεοπτική διαφήμιση  που τελειώνει με τη φράση «για τη φουκαριάρα τη μάνα μου». Η ατάκα του Νίκου Ξανθόπουλου σε ταινία μελό του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, από εκείνες που έσπαγαν ταμεία στη δεκαετία του 1960, κάνει δεύτερη -και μάλιστα πιο επιτυχημένη- καριέρα ως σπονδυλωτή διαφήμιση. Το πόσο πετυχημένη είναι η διαφήμιση το αντιλαμβάνεται κανείς από τη συχνότητα που χρησιμοποιούμε πλέον στο λεξιλόγιό μας την έκφραση αυτή.

Συνηθίζουμε να «πυροβολούμε» τις ταινίες εκείνης της εποχής. Ωστόσο, οι ταινίες μελό της μετεμφυλιακής Ελλάδας, που σήμερα μάλλον προκαλούν θυμηδία στους νεότερους, εξέφραζαν τους καημούς, τα βάσανα, αλλά και τις ελπίδες ενός κόσμου ολόκληρου. Ενός κόσμου, που ταύτιζε τα δικά του πάθη, με τα πάθη στα οποία υποβάλλονταν ο πρωταγωνιστής και παρηγορούνταν με το happy end που συνήθως ακολουθούσε τις δοκιμασίες, με την προσδοκία ότι θα έλθουν καλύτερες μέρες για όλους. Στις ταινίες αυτές, η μάνα είναι ιερό πρόσωπο, όπως η Παναγιά στα εικονίσματα.

Οι εμπνευστές της διαφήμισης είχαν προφανώς κατά νου τη γνωστή ρήση για την ιστορία που επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Στη νεότερη εκδοχή της, η ατάκα «για τη φουκαριάρα τη μάνα μου» προκαλεί αυθόρμητο γέλωτα χωρίς φυσικά να διακωμωδεί τη μάνα. Μάλλον είναι ευκαιρία αυτοσαρκασμού για όσους μεγάλωσαν με τις ταινίες μελό και αφορμή να τις προσέξουν οι νεότεροι. Χρόνια πολλά μάνα.

Read more...