Menu
A+ A A-

Ομιλία του προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Δημ. Διοίκησης, Δημ. Τάξης και Δικαιοσύνης Μ. Χαρακόπουλου στη συνεδρίαση με θέμα: «ενημέρωση από τον Συνήγορο του Πολίτη για την Ετήσια Έκθεση 2018 του Εθνικού Μηχανισμού Πρόληψης των Βασανιστηρίων»

Μάξιμος Συνήγορος του Πολίτη 1
 
Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 2019
 
Ομιλία
του προέδρου
της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση με θέμα: «ενημέρωση από τον Συνήγορο του Πολίτη για την Ετήσια Έκθεση για το 2018 του Εθνικού Μηχανισμού Πρόληψης των Βασανιστηρίων και της Κακομεταχείρισης»
 
 
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Σήμερα, έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε τον Συνήγορο του Πολίτη κ. Ανδρέα Ποττάκη που θα μας παρουσιάσει τα συμπεράσματα από την Έκθεση Μηχανισμού Πρόληψης του 2018, τον οποίο εκπροσωπεί από το 2014. Παρίστανται επίσης ο κ. Γιώργος Νικολόπουλος, βοηθός Συνήγορος για τα Δικαιώματα του Άνθρωπο και οι Ειδικοί Επιστήμονες της Ανεξάρτητης Αρχής, η κ. Αιμιλία Πανάγου και ο κ. Στέργιος Πρεβέντης.
Ο Συνήγορος του Πολίτη συνιστά έναν εγνωσμένου κύρους θεσμό, με μακρά και πλούσια δράση στο πεδίο της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην πατρίδα μας, στη διαρκή προσπάθεια της ενίσχυσής τους και της υπέρβασης των πολλών προβλημάτων που τα ταλανίζουν.
Ειδικότερα, σε ότι αφορά στον Εθνικό Μηχανισμό Πρόληψης κατά των Βασανιστηρίων, λόγος γίνεται για την κατάσταση στα σωφρονιστικά καταστήματα, στα κρατητήρια της Αστυνομίας και του Λιμενικού, στα Προαναχωρησιακά Κέντρα, καθώς και στον ψυχιατρικό εγκλεισμό και στα Ιδρύματα Κλειστής Φροντίδας Ατόμων με Αναπηρία.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το όλο σύστημα, παρά τις προόδους που έχουν γίνει, πάσχει από πολλές απόψεις. Κυρίως στον τομέα των υποδομών, που υπολείπονται τόσο σε αριθμητική επάρκεια, όσο και σε ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Αλλά και όσον αφορά στο απαιτούμενο προσωπικό, και τα καινοτόμα προγράμματα, τα οποία συμβάλουν θετικά στην προστασία και την ανάπτυξη των προσωπικοτήτων των ανθρώπων που βρίσκονται στα παραπάνω κέντρα. Όλ’ αυτά αναφέρονται με λεπτομερή στοιχεία στην Έκθεση, από τις επιτόπιες ενδελεχείς αυτοψίες που έχουν κάνει οι συνεργάτες του Συνηγόρου του Πολίτη, και είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικά.
Για να μην ρίξουμε, όμως κατευθείαν τον λίθο του αναθέματος στην Πολιτεία ή το κράτος που είναι συχνά απόν, οφείλουμε πιστεύουμε να αναγνωρίσουμε δύο βασικές αιτίες που έχουν συντελέσει τα μάλα στην επιδείνωση της κατάστασης ιδιαίτερα σε δομές όπως οι φυλακές, τα κρατητήρια και τα Προαναχωρησιακά Κέντρα.
Η μία είναι η οικονομική ένδεια του ελληνικού κράτους -η οποία επισημαίνεται βεβαίως και στην Έκθεση- για μια ολόκληρη δεκαετία, σε σημείο που να ανταποκρίνεται με δυσκολία στις αυξανόμενες ανάγκες των δομών αυτών. Κι αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία αλλά μια πικρή και αδήριτη αλήθεια.
Η δεύτερη είναι η ραγδαία αλλαγή των κοινωνικών και πληθυσμιακών όρων των τελευταίων δεκαετιών. Φαινόμενα, όπως η μαζική μετανάστευση -που ειδικά το τελευταίο διάστημα έχει λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις- ξεπερνά τις δυνατότητες της χώρας για επιτυχή διαχείριση, και καταλήγει σε μια υποτυπώδη διαχείριση, αν και σίγουρα τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα τα τελευταία χρόνια, εφόσον είχαν τηρηθεί κάποιοι κανόνες.
Σε ότι αφορά τις φυλακές, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο αριθμός των κρατουμένων είναι τεράστιος, και οι συνθήκες κράτησης σε πολλές περιπτώσεις δεν συνάδουν με αυτές της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Επιπλέον, τα φαινόμενα συγκρούσεων μεταξύ κρατουμένων ή και βίαιων θανάτων προκαλούν θλίψη και προβληματισμό.
Ωστόσο, η λύση του προβλήματος του υπερπληθυσμού δεν πιστεύω ότι μπορεί να είναι η με συνοπτικές διαδικασίες αποφυλακίσεις. Η χώρα πρέπει να προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα κατασκευής νέων σωφρονιστικών ιδρυμάτων, με σύγχρονες διεθνείς προδιαγραφές, οι οποίες θα διασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των κρατουμένων.
Αλλά πέραν αυτού βασικός πυρήνας των προσπαθειών μας πρέπει να είναι η προσφορά δυνατοτήτων μόρφωσης και εκπαίδευσης στους κρατούμενους. Και πραγματικά με χαροποιεί το γεγονός ότι διαβάζω θετικές εκτιμήσεις για ανάλογες δραστηριότητες.
Η Έκθεση μνημονεύει «την καλή λειτουργία των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας, της οποίας τα ευεργετικά αποτελέσματα δεν περιορίζονται στην αξιοποίηση του χρόνου των κρατουμένων αλλά επεκτείνονται και στις προοπτικές αποκατάστασης μετά την αποφυλάκιση. Πολλά σχολεία έχουν πετύχει να προσελκύσουν δωρεές ιδρυμάτων και εποικοδομητική συνεργασία με τοπικούς φορείς».
Παρατίθενται παραδείγματα, όπως στην Κέρκυρα, όπου έχει αναπτυχθεί Ψηφιακή Βιβλιοθήκη σε συνεργασία με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας –στην ιδιαίτερη πατρίδα μου- όπου μεταξύ άλλων λειτουργεί μουσείο με έργα κρατουμένων, στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, με υποδειγματική αίθουσα ηλεκτρονικών υπολογιστών και βραβεύσεις σε διεθνείς μαθητικούς διαγωνισμούς κινηματογραφικών ταινιών, αλλά και στα Καταστήματα Κράτησης Κορίνθου, Πάτρας και στο Ειδικό Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Κασσαβέτειας αλλά και αλλού.
Από τις επισκέψεις μου στις φυλακές με την Ειδική Επιτροπή Σωφρονιστικού Συστήματος της Βουλής, διαπίστωσα ότι η πλειοψηφία των κρατουμένων είναι αλλοδαποί. Ως εκ τούτου, αυτό που προέχει είναι να προωθηθούν τα προγράμματα της ελληνικής γλώσσας, ώστε κάπως αυτοί οι άνθρωποι να ενσωματωθούν στο περιβάλλον που βρίσκονται. Αυτό πιστεύω θα επιδράσει θετικά και στον ψυχισμό τους.
Στο Μεταναστευτικό, με δεδομένη την υπάρχουσα μεταναστευτική κρίση, και τις ροές που συνεχίζονται, με ευθύνη της Τουρκίας, στα νέα Προαναχωρησιακά Κέντρα, που έχουν εξαγγελθεί για όσους δεν δικαιούνται άσυλο, θα πρέπει να είναι κατοχυρωμένα τα ατομικά τους δικαιώματα. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο εγκλεισμός εντός των Κέντρων δεν έχει τιμωρητική διάθεση, αλλά είναι το μεταβατικό στάδιο που προηγείται των προβλεπόμενων επιστροφών.
Κλείνοντας θεωρώ ότι το έργο του Συνηγόρου του Πολίτη είναι πολύ χρήσιμο, και πιστεύω ότι η Έκθεσή του συνιστά ένα εργαλείο που μπορεί να προσφέρει στην επίλυση προβλημάτων και βελτίωση στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Με αυτές τις σκέψεις θέλω να καλωσορίσω τον Συνήγορο του Πολίτη και να του δώσω τον λόγο για να μας παρουσιάσει την Έκθεση για το 2018».
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για τον προϋπολογισμό του 2020

Μάξιμος vouli 2
Αθήνα, 15 Δεκεμβρίου 2019
 
 
Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής
για τον προϋπολογισμό του 2020

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Ο πρώτος προϋπολογισμός της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη σηματοδοτεί την αλλαγή σελίδας στην οικονομία, που ξεκίνησε ήδη με την άνοδο της Νέας Δημοκρατίας στην κυβέρνηση.
Η κυβερνητική σταθερότητα, που η αυτοδύναμη κυβέρνηση Μητσοτάκη εγγυάται, έχει άμεση αντανάκλαση στην οικονομία, η οποία όπως όλοι γνωρίζουμε είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ψυχολογία. Ήδη, το κλίμα στην οικονομία έχει αλλάξει. Το κόστος δανεισμού της χώρας ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο χαμηλό, σχεδόν μηδενικό.
Οι αγορές δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στις μεταρρυθμίσεις, όχι μόνο στον οικονομικό τομέα με την άρση των εμποδίων σε εμβληματικές επενδύσεις, αλλά και σε εκείνες στους τομείς της ασφάλειας του πολίτη και της παιδείας. Τα αυτονόητα σε όλο τον δυτικό κόσμο, μέρα με την ημέρα επικρατούν και στην Ελλάδα. Παύουν να είναι ζητούμενα.
Μετά από μια δεκαετία κρίσης, που μακάρι να ήταν μόνο οικονομική, γιατί είναι βαθύτερη, κρίση αξιών και προτύπων, ίσως ήρθε η ώρα να ξαναδούμε ποιοι είμαστε και ποια φιλοδοξούμε να είναι η επόμενη μέρα για την πατρίδα μας.
Σε λιγότερο από δυο χρόνια θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Είναι μια ευκαιρία να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, μακριά από το σαράκι του διχασμού -που λίγο έλλειψε να τινάξει στον αέρα και την Επανάσταση του 1821- και να δούμε κατάματα δυο αλήθειες. Και αφού συμφωνήσουμε να τολμήσουμε να λάβουμε δραστικά μέτρα.
Αλήθεια πρώτη. Η Ελλάδα γερνάει και συρρικνώνεται. Είναι από τις χώρες με τον πιο γηρασμένο πληθυσμό. Τα στοιχεία είναι σοκαριστικά και από καιρό έπρεπε να σημάνουν εθνικό συναγερμό.
Εκτός από τη μείωση των γεννήσεων έχουμε και τη φυγή μισού εκατομμυρίου νέων στην περίοδο της κρίσης, που αν δεν επιστρέψουν τα επόμενα χρόνια το πρόβλημα θα γίνει ακόμη πιο έντονο και φοβούμαι μη αναστρέψιμο.
Είναι θετικό ότι έστω και την ύστατη στιγμή συνειδητοποιούμε πλέον ότι το δημογραφικό είναι ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της χώρας. Στον προϋπολογισμό υπάρχουν μέτρα στήριξης της μητρότητας και της δημιουργίας οικογένειας, όπως είναι το επίδομα των 2.000 ευρώ για κάθε παιδί που θα γεννηθεί από το νέο έτος.
Εύστοχα, επίσης καταργήθηκαν ακατανόητα μέτρα, όπως η επιβολή φόρου πολυτελείας στα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού για τις πολύτεκνες οικογένειες, ενώ θεσπίστηκε η μείωση του ΦΠΑ για τα βρεφικά είδη.
Αναμφίβολα, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Χρειάζονται όμως και άλλα, πιο γενναία, όπως και επιμονή γιατί όλοι συμφωνούν ότι τα μέτρα αυτά απαιτούν χρόνο για να αποδώσουν. Βασική, όμως, προϋπόθεση για να παντρευτεί ένα ζευγάρι, να κάνει οικογένεια, είναι να ξέρει ότι θα έχει δουλειά, καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, όπως είπε κι ο υπουργός Εξωτερικών, σε μια χώρα με σταθερότητα και μέλλον. Και αυτό τον στόχο νομίζω υπηρετεί με συνέπεια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Αλήθεια δεύτερη. Η χώρα επιβάλλεται να προχωρήσει άμεσα στην ενίσχυση των ενόπλων της δυνάμεων.
Στην γειτονιά που ζούμε είναι αφελές να νομίζει κανείς ότι χωρίς ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, ικανές να εγγυηθούν την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα, μπορούμε να διασφαλίσουμε την ειρήνη.
Και αν υπήρχαν κάποιοι αφελείς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που στο παρελθόν προέτρεπαν να “ρισκάρουμε” τη μείωση των εξοπλιστικών δαπανών, θέλω να πιστεύω ότι μετά το κρεσέντο των τουρκικών προκλήσεων συνειδητοποιούν πλέον ότι είναι ζήτημα εθνική ύπαρξης η ενίσχυση της αποτρεπτικής δυνατότητας της χώρας.
Αναμφίβολα, η Ελλάδα σε όλους τους τόνους και προς κάθε κατεύθυνση επικαλείται το διεθνές δίκαιο που είναι με το μέρος της. Με πρώτο τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον παριστάμενο αρμόδιο υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια έχει ενημερώσει συμμάχους και φίλους, δημιουργώντας ένα δίχτυ ασφαλείας.
Οφείλουμε, όμως, ταυτόχρονα να δούμε άμεσα ένα ολοκληρωμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα σε βάθος χρόνου. Μπορεί μετά από δέκα χρόνια κρίσης όλοι να ζητούν βούτυρο. Φοβούμαι, όμως, ότι χωρίς κανόνια δεν θα υπάρχει και βούτυρο.
Ξέρω ότι στο μυαλό κάποιων έρχονται οι μίζες του παρελθόντος. Άλλωστε, δυο πρώην υπουργοί του κ. Σημίτη, δυο πρώην υπουργοί Άμυνας βρίσκονται στη φυλακή. Συμφωνώ, όμως, με τη δήλωση του νυν υπουργού Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου ότι “καλύτερα να μην κοιμάται γιατί μπορεί να κατηγορηθεί για μίζα, παρά γιατί άφησε απροστάτευτη τη χώρα”.
Όσο η Ευρώπη δεν διαθέτει στρατιωτικό βραχίονα και είναι αναγκασμένη να στηρίζεται στο ΝΑΤΟ και στις αμφιθυμίες του Προέδρου των ΗΠΑ, δεν μπορούμε να βασιζόμαστε παρά μόνο στις δικές μας δυνάμεις. Θα ήθελα, λοιπόν, κύριοι υπουργοί, στον επόμενο προϋπολογισμό να δω αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Και κάτι ακόμη. Δεν μπορεί να είναι θέμα ταμπού η αύξηση της στρατιωτικής θητείας λόγω του πολιτικού κόστους. Όπως, επίσης, πιστεύω ότι πρέπει να εξετάσουμε σοβαρά τη στράτευση στα 18, αμέσως μετά το Λύκειο, όπως συμβαίνει στην Κύπρο και το Ισραήλ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επειδή εθνικό είναι το αληθές, θα κλείσω με μια αναφορά σε ένα έργο, που ενώ είναι πρωτίστως περιβαλλοντικό, έχει κατασυκοφαντηθεί και διαπομπευτεί ως φαραωνικό, ενώ κάποιοι έχουν αυτοεγκλωβιστεί σε ξεπερασμένες απόψεις.
Μιλώ για τον Αχελώο και τα δυο υδροηλεκτρικά φράγματα που θα παράγουν “πράσινη”, φιλική προ το περιβάλλον ενέργεια.
Στο υπό διαβούλευση Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα δεν υπάρχει καμία αναφορά στο φράγμα της Συκιάς, ένα έργο που είναι ημιτελές και για το οποίο δαπανήθηκαν εκατομμύρια ευρώ. Θέλω να πιστεύω ότι μετά τις επισημάνσεις και τις παρατηρήσεις μας θα συμπεριληφθεί.
Άλλωστε, αν κάτι έχει δικαίως κατακτήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη -και της αναγνωρίζεται από τους πολίτες- είναι η συνέπεια προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πράξεων.
Η συνεπής τήρηση των υπεσχημένων έχει πρωτίστως παιδευτικό χαρακτήρα και θα συμβάλλει στην αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης πολιτικής και πολιτών, που τόσο τραυματίστηκε τα προηγούμενα χρόνια.
Υπό αυτή την έννοια και ο προϋπολογισμός που συζητούμε είναι ένα μεγάλο βήμα συνέπειας στις προεκλογικές υποσχέσεις που επιβράβευσαν οι πολίτες, και γι’ αυτό σας καλώ να τον υπερψηφίσετε.
Σας ευχαριστώ».
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:https://youtu.be/0mB6vrQ1Ii4 
 
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών «Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας»

ΜΑΞΙΜΟΣ ΒΟΥΛΗ ΒΗΜΑ
 
Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 2019
 
Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής
του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών
«Διευκόλυνση άσκησης εκλογικού δικαιώματος εκλογέων που βρίσκονται εκτός ελληνικής επικράτειας και τροποποίηση εκλογικής διαδικασίας»
 
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο που έχει αργήσει πολύ καιρό και τώρα που έρχεται προς ψήφιση είναι, δυστυχώς, μισό ή και λιγότερο μισό από ό,τι έπρεπε να είναι, γιατί το δικαίωμα ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού θα έπρεπε να είναι αυτονόητη πράξη της ελληνικής Πολιτείας εδώ και χρόνια.
Εν τούτοις, στη χώρα της παραδοξότητας ούτε αυτό κατέστη δυνατό να πραγματοποιηθεί και έπρεπε να περάσει η κρίση των δέκα τελευταίων ετών, η μαζική φυγή εκατοντάδων χιλιάδων νέων στο εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας και τέλος η νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις πρόσφατες εκλογές, για να φτάσουμε σε μία σοβαρή νομοθετική πρόταση.
Όμως, ακόμη και τώρα, αν δεν καταβαλλόταν τεράστια προσπάθεια από τον Υπουργό Εσωτερικών που προχώρησε σε συμβιβασμούς και υποχωρήσεις, δεν θα βρίσκονταν οι τουλάχιστον διακόσιοι Βουλευτές, οι απαραίτητοι για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου. Αυτό καταδεικνύει τις σοβαρές παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος, την έλλειψη τόλμης και εσωστρέφειας που το διακρίνει.
Και όμως, τα επιχειρήματα για τη διευθέτηση του προβλήματος είναι πασιφανή και είμαι βέβαιος ότι τα αντιλαμβάνεται και τα ενστερνίζεται ο μέσος Έλληνας πολίτης, που το πιο πιθανό είναι, άλλωστε, να έχει συγγενείς ή και φίλους στο εξωτερικό.
Καταρχάς διατηρείται ο δεσμός των αποδήμων με τη μητέρα πατρίδα, ένας δεσμός βαθύς και ισχυρός, που ως νόστος δεν αλλοιώνεται από τη μακρόχρονη παραμονή τους στην αλλοδαπή, μια σχέση που η ίδια η πατρίδα θα έπρεπε να έχει την υποχρέωση να τη διατηρήσει και να την ενισχύσει στο διάβα του χρόνου.
Η άμεση συμμετοχή στα εκλογικά δρώμενα είναι μία έμπρακτη αναγνώριση στους απόδημους Έλληνες ότι ενδιαφέρονται και αγωνιούν για τη γενέτειρά τους. Είναι μία πράξη ενεργότερης σύνδεσης με την πατρίδα και αυτό έχει ιδιαίτερη αξία για τις εκατοντάδες χιλιάδες των νέων μας που μετανάστευσαν τα προηγούμενα χρόνια και εγκαταστάθηκαν πρωτίστως στη Δυτική Ευρώπη. Αυτούς τους ανθρώπους δεν πρέπει να τους χάσουμε. Στόχος μας πρωτίστως πρέπει να είναι η επιστροφή τους στην Ελλάδα, αλλά για όσο μένουν μακριά πρέπει να έχουν λόγο και συμμετοχή στα πράγματα του τόπου.
Δεύτερον, αναγνωρίζεται η προσφορά του απόδημου ελληνισμού στην προώθηση των εθνικών μας ζητημάτων, σταθερή και διαρκής εδώ και δεκαετίες. Για την Κύπρο, τη Μακεδονία, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες οι Έλληνες του εξωτερικού βρίσκονταν πάντοτε στην πρώτη γραμμή κοινωνώντας τα ελληνικά δίκαια στις χώρες διαμονής τους.
Δεν χρειάζεται νομίζω να επιχειρηματολογήσω ιδιαίτερα για το τι έχει προσφέρει η ελληνική Ομογένεια στις ΗΠΑ, εκεί όπου οι πολιτικές αποφάσεις ως γνωστόν επηρεάζονται καθοριστικά από τα οργανωμένα λόμπι, ή τι έχουν κάνει οι Έλληνες της Αυστραλίας ή της Δυτικής Ευρώπης. Τους ζητούμε, λοιπόν, να συμμετάσχουν στους αγώνες του τόπου, αλλά τους αρνούμαστε το δικαίωμα της ψήφου, επειδή κάποιοι φοβούνται ότι θα αλλοιώσουν το εκλογικό αποτέλεσμα.
Τρίτον, με την απόδοση δικαιώματος ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού ενισχύεται η εθνική ενότητα και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο, προϋπόθεση απαραίτητη για την αντιμετώπιση των σοβαρών προκλήσεων που δέχεται η χώρα αυτή την περίοδο από τον αναθεωρητισμό της γείτονος.
Σε όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται να απαντήσει εν μέρει το νομοσχέδιο που συζητούμε, παρόλο που δικαίως οι εκπρόσωποι των ομογενειακών μας οργανώσεων διαμαρτύρονται, όπως τους ακούσαμε στην Επιτροπή, γιατί μένει εκτός νυμφώνος, χωρίς τη δυνατότητα να ψηφίζει στον τόπο διαμονής της, η μεγάλη πλειοψηφία των συμπατριωτών μας. Σίγουρα δεν ήταν αυτός ο στόχος της δικής μας παράταξης. Ωστόσο, ήταν μια λύση ανάγκης μπροστά στον κίνδυνο να χαθεί η δυνατότητα να ψηφίζουν έστω και όσοι σήμερα συμπεριλαμβάνονται στις διατάξεις του νομοσχεδίου.
Εν πάση περιπτώσει, η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά ένα ιστορικό γεγονός και λόγω της ευρείας πλειοψηφίας που προβλέπεται να λάβει και ως τέτοιο το χαιρετίζουμε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι ελπίζω ότι θα υπάρξει σύντομα η ευκαιρία ο νόμος αυτός να τροποποιηθεί, δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους τους συμπατριώτες μας στο εξωτερικό να λαμβάνουν μέρος στις εκλογές, ακόμη και με επιστολική ψήφο.
Μακάρι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το βήμα αυτό να έχει συνέχεια και στο μέλλον όλοι οι Έλληνες εκτός συνόρων, οι ομογενείς, που στα ξένα είναι Έλληνες, να μην αντιμετωπίζονται ως ξένοι στην Ελλάδα!
 
Σας ευχαριστώ».
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/cWVX0h0ioTg 
Read more...

Εισήγηση του προέδρου της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συνεδρίαση για τον θεσμό του Εθελοντή Πυροσβέστη στην Ελλάδα

Μάξιμος president

Αθήνα, 2 Δεκεμβρίου 2019

Εισήγηση
του προέδρου της Επιτροπής
Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση για τον θεσμό του Εθελοντή Πυροσβέστη στην Ελλάδα

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Τα τελευταία χρόνια ο πλανήτης μας βιώνει μια ραγδαία κλιματική αλλαγή και έντονη αύξηση των παρεπόμενων από αυτήν φυσικών καταστροφών μεγάλου μεγέθους.
Από τις πυρκαγιές της Σιβηρίας έως αυτές του Αμαζονίου, και από τις καταστροφές της Καλιφόρνιας έως την πρόσφατη τραγωδία στο Μάτι της Αττικής, αλλά και το λιώσιμο των πάγων στους πόλους ή επαναλαμβανόμενες φονικές πλημμύρες, παρατηρούμε ότι τα πράγματα οδηγούνται μοιραία σε ένα επικίνδυνο για την ζωή και τον άνθρωπο σημείο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μια από τις αιτίες αυτών των φαινομένων είναι, είτε έμμεσα, είτε και άμεσα, ο ίδιος ο ανθρώπινος παράγων.
Η απληστία, για παράδειγμα, στην εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου, που δεν ορρωδεί μπροστά στην ανάγκη διατήρησης της οικολογικής ισορροπίας, του σεβασμού στις ίδιες τις εκφράσεις της ζωής, παίζει καθοριστικό ρόλο στην ερημοποίηση του πλανήτη.
Αλλά και η απουσία κανόνων ορθής δόμησης και η επέκταση της πολεοδομικής αυθαιρεσίας επίσης επιδρά, όπως το είδαμε και συνεχίζουμε να το βλέπουμε στις εγχώριες φυσικές καταστροφές.
Διέξοδος μπορεί να δοθεί μόνο από την αλλαγή στάσης του ανθρώπου στην ίδια την καθημερινότητά του, με ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, που θα σέβεται το περιβάλλον και τη φύση.
Και ήδη βλέπουμε ότι παγκοσμίως διογκώνεται ένα τέτοιο κίνημα, που τους στόχους του ενστερνίζονται και τοπικές κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και η κυβέρνηση της Ελλάδας, όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ταυτόχρονα, όμως, οφείλουμε να ενισχύσουμε τους μηχανισμούς αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών, οι οποίες, δυστυχώς, έχουν προσφάτως πολλαπλασιαστεί.
Εκτός από την προαναφερθείσα πυρκαγιά στο Μάτι, όλοι θυμόμαστε την πλημμύρα στην Μάνδρα, αλλά ακόμη και πριν μερικές ημέρες, λόγω της έντονης βροχόπτωσης, είχαμε θύματα.
Ως χώρα, βέβαια, πρέπει πούμε ότι είμαστε σε υψηλό επίπεδο στελεχιακού δυναμικού στο Πυροσβεστικό Σώμα, και σε όλα τα τμήματα αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών, όπως απέδειξαν και οι αποστολές της ΕΜΑΚ στην γειτονική μας Αλβανία, που επλήγη από τον Εγκέλαδο.
Και θέλω και από αυτό το βήμα να συγχαρώ την ΕΜΑΚ για τον επαγγελματισμό της, που αναγνωρίζεται και εκτός συνόρων.
Ωστόσο, ακριβώς επειδή οι καταστροφές όταν εκδηλώνονται απαιτούν τεράστιες δυνάμεις, που πρέπει να δράσουν σε στενά χρονικά περιθώρια, και σε συνθήκες αντίξοες αλλά πάντοτε με άρτιο συντονισμό, και επειδή δεν επαρκεί, μοιραία, το προσωπικό του κράτους, υπεισέρχεται ο ρόλος του εθελοντισμού.
Είναι μια μορφή άμεσης συνεισφοράς του πολίτη σε κοινές δράσεις υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και του κοινού καλού, σε μόνιμη βάση και σε οργανωμένη μορφή.
Η συμβολή των απλών ανθρώπων, των εθελοντών, δια της απλής ή και της εξειδικευμένης δράσης στην αντιμετώπιση των συνεπειών των καταστροφών έχει αποδειχθεί από επιβοηθητική μέχρι απαραίτητη και θα έλεγα ότι πλέον καθίσταται καταλυτική και αναγκαία.
Όχι τυχαία, λοιπόν, η Ελληνική Πολιτεία καθιέρωσε ήδη από το 1991 τον θεσμό του Εθελοντή Πυροσβέστη με τον νόμο 1951/1991 «Καθιέρωση του θεσμού του εθελοντή πυροσβέστη και άλλες διατάξεις» και το Προεδρικό Διάταγμα 32/1992 «Κανονισμός οργάνωσης και λειτουργίας Εθελοντικών Πυροσβεστικών Σταθμών και Κλιμακίων».
Φιλοδοξία του νόμου, όπως τον εισηγήθηκε ο τότε βουλευτής Βασίλης Μιχαλολιάκος κατά τη συζήτηση επί της αρχής στην Βουλή, στις 15 Μαΐου 1991, ήταν να μετατρέψει «τον εθελοντή πολίτη σε έμπειρο και αποτελεσματικό πυροσβέστη».
Στο πλαίσιο του νέου αυτού θεσμού ιδρύθηκαν οι πρώτοι Εθελοντικοί Πυροσβεστικοί Σταθμοί και τα Πυροσβεστικά Κλιμάκια. Ακολούθως βελτιώθηκε και συμπληρώθηκε με τον νόμο 2713/99 και αναβαθμίστηκε με τον 4029/2011.
Ωστόσο, ο θεσμός του εθελοντή πυροσβέστη έχει ακόμη πολλά κενά και προβλήματα, που αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξή του, με πιο χαρακτηριστικό την έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού και τη μη χορήγηση ακόμη και ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού.
Σήμερα, οι εθελοντές πυροσβέστες, που εκπροσωπούνται από την Πανελληνία Ένωση Εθελοντών Πυροσβεστικού Σώματος, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους κυρίως σε επαγγελματικούς πυροσβεστικούς σταθμούς και κλιμάκια αλλά και σε εθελοντικούς πυροσβεστικούς σταθμούς και κλιμάκια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Χωρίς αμφιβολία οι εθελοντές πυροσβέστες είναι άνθρωποι της προσφοράς και της συμμετοχής, σηματοδοτούν το πρότυπο του ενεργού και ευαισθητοποιημένου πολίτη της νέας εποχής, αυτού που δεν περιμένει από το κράτος να κάνει γι’ αυτόν ότι χρειάζεται, αλλά ο ίδιος κάνει ό,τι μπορεί για τους συνανθρώπους του. Αυτό το πρότυπο θα θέλαμε να αναδείξουμε και με τη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής μας.
Επειδή, όμως, για να γίνει κανείς εθελοντής πυροσβέστης δεν αρκεί μόνο η θέληση και η διάθεση, αλλά απαιτείται σοβαρή εκπαίδευση και εξοπλισμός, είναι νομίζω απαραίτητο η πολιτεία αλλά και οι κοινωνικοί και ιδιωτικοί φορείς να στηρίξουν ουσιαστικά και έμπρακτα αυτό το έργο με περισσότερη αποφασιστικότητα.

Μάξιμος Εθελοντές Πυροσβέστες

Read more...

Προσφώνηση του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Δ.Σ.Ο., κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο κατά τη Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου

ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ 3

Κωνσταντινούπολη, 29 Νοεμβρίου 2019

Προσφώνηση του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, Βουλευτή Λαρίσης, κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο κατά τη Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου

 

Παναγιώτατε Οικουμενικέ Πατριάρχα,

Αποτελεί ιδιαίτερη η τιμή για εμάς, που αυτήν την ευφρόσυνο ημέρα για τον Οικουμενικό Θρόνο, δέχεστε εδώ, στο Φανάρι της Ορθοδοξίας, την νέα ελληνική αντιπροσωπεία στην Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας.
Η συγκίνηση όλων ημών των εκπροσώπων του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που βρισκόμαστε στην πάλαι ποτέ Βασιλεύουσα, στην Πόλη κόσμημα του κόσμου και αειθαλές κέντρο της απανταχού Ορθοδοξίας, αλλά και η συγκίνηση κάθε Έλληνα που έρχεται στην Κωνσταντινούπολη και στο Πατριαρχείο μας, είναι δύσκολο να διατυπωθεί με λόγια.
Στην Πόλη όπου ακόμη υπάρχει και ανθίστανται η Ομογένεια, που παρά την αποψίλωση που υπέστη τα προηγούμενα δίσεκτα χρόνια, η ρωμιοσύνη εξακολουθεί να στέκεται ως φορέας μιας βαριάς πολιτισμικής κληρονομιάς, η οποία ευχόμαστε να έχει καλύτερο μέλλον.
Ιδιαίτερα είμαστε ευτυχείς που η πρωτόθρονος εκκλησία κοσμείται από εσάς, έναν Ιεράρχη που έχει αποδείξει επανειλημμένως την σοφία και την αφοσίωσή του στην Ορθοδοξία.
Εν μέσω ιδιαιτέρως δύσκολων και ενίοτε ασφυκτικών συνθηκών, που έχουν προκληθεί από ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος, κατορθώσατε με σύνεση αλλά και αποφασιστικότητα, να αναδείξετε και πάλι το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο σε παγκόσμιο Φάρο της Ορθοδοξίας, σε παγκόσμιο κέντρο αναφοράς στον διάλογο μεταξύ των Θρησκειών.
Επί των ημερών σας, το Φανάρι αναδείχθηκε σε Εστία καταλυτικής παρέμβασης σε ουσιώδη επίκαιρα προβλήματα της ανθρωπότητας, όπως είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος και η αλλαγή της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση.
Ανεκτίμητη, επίσης, είναι η προσφορά σας στην ανασύσταση μητροπόλεων και ενοριών στα εδάφη της Μικράς Ασίας, έπειτα από δεκαετίες σιωπής. Το γνωρίζω, άλλωστε, εξ ιδίας πείρας με τα πάμπολλα ταξίδια και τις προσκυνηματικές επισκέψεις που είχα τιμή να σας συνοδεύσω, όπως στην αγιοτόκο Καππαδοκία, απ’ όπου έλκω καταγωγή, στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα και στην Ιωνία.
Ευχόμαστε ότι σύντομα θα πραγματοποιηθεί και ο μεγάλος στόχος για τον οποίο εργάζεσθε με συνέπεια και υπομονή, η επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης, η οποία ακόμη, δυστυχώς, είναι βυθισμένη στη σιωπή.
Ιδιαίτερη είναι η συμβολή σας στις προσπάθειες για την Ειρήνη, τη Συμφιλίωση, την Καταλλαγή, την εξάλειψη της μισαλλοδοξίας και της μη ανεκτικότητας, που έχουν σαν αφορμή τις θρησκευτικές διαφορές.

Αυτή δυστυχώς είναι μια σοβαρή πληγή του σύγχρονου κόσμου και πηγή πολλών δυστυχιών, που φέρνει η βία, οι διώξεις, η καταπίεση, η περιθωριοποίηση όσων δεν συμφωνούν με τις ομάδες των φανατικών όπου γης.
Θα πρέπει, επιπλέον, να σας αναγνωριστεί ο διαρκής αγώνας που διεξάγετε σε παρεκκλίσεις που εμφανίζονται στο Σώμα της Ορθοδοξίας, ιδίως προς την κατεύθυνση του εθνοφυλετισμού, που τόσα δεινά έχει προκαλέσει κατά το παρελθόν.
Είμαστε βέβαιοι ότι με τη φωτισμένη ποιμαντική σας ηγεσία η Ορθοδοξία θα ξεπεράσει και τις τρέχουσες, πιστεύουμε παροδικές, αναταράξεις και ενωμένη θα συνεχίσει να πορεύεται προς χάριν της ειρήνης, της ελπίδας και προς δόξαν Θεού.
Δυστυχώς, ο κόσμος μας σήμερα, παρά τη μεγάλη πρόοδο της τεχνολογίας και των δυνατοτήτων για ευημερία του παγκόσμιου πληθυσμού ταλανίζεται από ποικίλα και σοβαρά προβλήματα που θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή:
Πολεμικές συγκρούσεις, τεράστια φτώχεια, μεταναστευτικές ροές, κλιματική αλλαγή, καταστροφή του περιβάλλοντος, θεοποίηση του χρήματος και της οικονομικής ισχύος, και, ίσως το σημαντικότερο, έλλειψη εσωτερικού νοήματος στον σύγχρονο άνθρωπο.
Η Ορθοδοξία είμαστε βέβαιοι ότι έχει να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο στο μέλλον στην αναζήτηση λύσεων στα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας, τόσο τα λεγόμενα κοσμικά όσο και αυτά της πίστης.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, και ο θεσμός στον οποίο συμμετέχουμε από πλευράς του Ελληνικού Κοινοβουλίου, η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, που συμπληρώνει σχεδόν τρεις δεκαετίες δράσης, επιδιώκει να βάλει ένα μικρό λιθαράκι.
Όραμα των συντελεστών της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας και όσων εργαζόμαστε γι’ αυτήν είναι η ενότητα και ο συντονισμός του Ορθόδοξου κόσμου για την προώθηση της Ειρήνης και της συνεργασίας των λαών.
Είναι η ανάδειξη των χριστιανικών αξιών, αλλά και της τεράστιας κληρονομιάς της βυζαντινής παράδοσης, που μας κληροδότησε η Βυζαντινή Κοινοπολιτεία, την ευθύνη της οποίας ως αυθεντικοί συνεχιστές έχουμε εμείς οι Ρωμιοί.
Η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία της ελληνικής βουλής, μετά την πτώση των ανελεύθερων καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης, είναι ένας θεσμός που με σταθερά βήματα αναβαθμίζεται. Αρκεί να αναφέρουμε ότι ήδη στους κόλπους της συμπεριλαμβάνει κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους από 25 κράτη.
Οι ενέργειές μας τα τελευταία χρόνια προσανατολίζονται στους Χριστιανούς της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι βρίσκονται υπό την απειλή της εξάλειψης από τις αρχαίες τους εστίες, που είναι κατά βάση και η κοιτίδα του χριστιανισμού.
Στο πλαίσιο αυτό έχουμε εντείνει τις επαφές και τη συνεργασία μας, τόσο με άλλα χριστιανικά δόγματα και ομολογίες, όσο και με εκπροσώπους του ισλαμικού κόσμου, με διεθνή συνέδρια, όπως αυτό που έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα του Λιβάνου, την Βυρηττό.
Πιστεύουμε, άλλωστε, ακράδαντα, όπως και εσείς αποδεδειγμένα έχετε καταδείξει, ότι τα προβλήματα και οι διαφορές μπορούν να λυθούν μόνον μέσα από τον διάλογο και την αλληλοκατανόηση.

Παναγιώτατε πάτερ και δέσποτα,
Θα θέλαμε εκ βάθους καρδίας, όλοι οι Έλληνες εκπρόσωποι της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, με τη βεβαιότητα ότι εκφράζουμε και το σύνολο των μελών του ελληνικού κοινοβουλίου, να σας ευχηθούμε να έχετε υγεία και φώτιση ώστε να εξακολουθήσετε το ανεκτίμητο έργο που επιτελείτε, άξιος συνεχιστής των πλέον φωτεινών προσωπικοτήτων που λάμπρυναν τον Οικουμενικό Θρόνο.

Να γνωρίζετε ότι θα μας έχετε πάντοτε στενούς και ταπεινούς συμπαραστάτες.

Σας ευχαριστώ.

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος

ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΜΙΛΩΝ 2 22.11.2019 1
Αθήνα, 22 Νοεμβρίου 2019
 
Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Βουλή κατά τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια εξαιρετικά σημαντική διαδικασία στη ζωή ενός κράτους. Ανάλογα με το εύρος και το βάθος της επηρεάζει λίγο ή πολύ βασικούς τομείς του δημόσιου βίου, της πολιτικής ζωής, τη λειτουργία των θεσμών. Γι αυτό τον λόγο και οι αναθεωρήσεις γίνονται μετά από ωρίμανση χρόνου, όταν η ίδια η πραγματικότητα το επιβάλει.
Στην πραγματικότητα, αυτό συμβαίνει και τώρα. Έχοντας βιώσει μια σχεδόν δεκαετία παρατεταμένης οικονομικής, κοινωνικής, θα έλεγα και ιδεολογικής κρίσης, βρισκόμαστε στην απαρχή μιας νέας εποχής, που ακόμη την αναζητούμε ψηλαφητά, αν και πλέον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Θα περιμέναμε, όμως, ότι αυτή η κομβική στιγμή θα χαρακτηριζόταν από μια αναθεώρηση περισσότερο τολμηρή, με μεγαλύτερη ευρύτητα και πλουσιότερο οραματισμό, καθώς πλέον έχουμε κατασταλαγμένες, υποτίθεται, τις ατέλειες, τις ελλείψεις και τα λάθη που μας κληροδότησε η περίοδος της μεταπολίτευσης, αλλά και με την εμπειρία της κρίσης που βιώσαμε. Δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη, γιατί για κακή μας τύχη η προηγούμενη βουλή είχε κυβερνητική πλειοψηφία που δεν θέλησε να κάνει το μεγάλο βήμα. Να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τη μεταπολιτευτική μας παθολογία, την οποία αντιθέτως υπεράσπιζε, και υπερασπίζει και τώρα, με ιδιαίτερη ζέση. Όπως, άλλωστε, διαπιστώνουμε με την επισπεύδουσα επιστροφή της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το Κόμο της Σοσιαλδημοκρατίας στα πέτσινα μπουφάν της πορείας του Πολυτεχνείου και του ΣΥΡΙΖΑ του 3%.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αν κάτι σφραγίζει αυτήν την αναθεώρηση είναι η αλλαγή της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας. Και τούτο γιατί το πνεύμα του Συντάγματος, που έως τώρα αξίωνε ευρείες συναινέσεις στο πρόσωπο του Προέδρου, καταστρατηγήθηκε βάναυσα. Κάποιοι δεν δίστασαν να εργαλειοποήσουν την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας για καθαρά μικροκομματικούς σκοπούς, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Αυτή η κακή παράδοση ήλθε η ώρα να λάβει τέλος. Η αποσύνδεση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της βουλής και την πρόωρη προκήρυξη εκλογών συνιστά ένα βήμα προς την κανονικότητα, η οποία είναι και αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας.
Σημαντικές είναι οι αλλαγές για την ασυλία των βουλευτών και την ευθύνη των υπουργών. Τόσο επί της ουσίας, γιατί κανείς δεν πρέπει να έχει διακριτική μεταχείριση από τον νόμο, όσο και γιατί απαιτείται η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία, η οποία, κατά την περίοδο της δομικής κρίσης που βιώσαμε, έχει πληγεί σε σοβαρό βαθμό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την σταθερότητα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.   
Πραγματική τομή στην πολιτική ιστορία του τόπου -τολμώ να πω- αποτελεί αναμφίβολα η πρόνοια για την ψήφο των ομογενών. Ένα αίτημα χρόνων επιτέλους γίνεται πραγματικότητα –αν και όχι ολοκληρωμένα, όπως θα θέλαμε, λόγω της ανάγκης της ευρύτερης δυνατής ομοφωνίας στο κοινοβούλιο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αλλαγή αυτή είναι χρέος μας απέναντι στους συμπατριώτες μας που βρέθηκαν στο εξωτερικό ειδικά την τελευταία δεκαετία. Όλοι αυτοί που ξενιτεύτηκαν και νοιάζονται για την πατρίδα δικαιούνται να έχουν λόγο, κι αυτό εξυπηρετεί η συμμετοχή των ομογενών μας στις εκλογές από την χώρα διαμονής τους, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα σύγχρονα κράτη.
Χαίρομαι, επίσης, γιατί γίνεται πραγματικότητα η πρότασή μας για συνταγματική κατοχύρωση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Ένα μέτρο που ενισχύει τα κοινωνικά δικαιώματα και υψώνει δίχτυ ασφαλείας για εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που βρέθηκαν, ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης, σε δεινή οικονομική θέση.
Ωστόσο, το μεγάλο θύμα των αριστερών ιδεοληψιών στη συνταγματική αναθεώρηση είναι η μη τροποποίηση του άρθρου 16, που επιβάλλει το κρατικό μονοπώλιο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Την ώρα που βρίθουν ιδιωτικών πανεπιστημίων όλες οι γειτονικές μας χώρες, την ώρα που ακόμη και η Βόρεια Κορέα έχει ιδιωτικό πανεπιστήμιο, την ώρα που δεκάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα σπουδάζουν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια της Βρετανίας, της Αμερικής, της Κύπρου, με ότι αυτό σημαίνει οικονομικά για τις οικογένειές τους. Εμείς, μόνοι από όλους, θα συνεχίσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε, στο όνομα αριστερών ιδεοληψιών, αν και πολλοί από τους υπερασπιστές τους στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά πανεπιστήμια και κάποιοι εξ αυτών είναι και καθηγητές σε ξένα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τόσος φαρισαϊσμός! 
Αντιθέτως, η προηγούμενη κυβέρνηση ασχολήθηκε επισταμένως με τις σχέσεις κράτους και εκκλησίας, τα θρησκευτικά σύμβολα και τον ρόλο της Ορθοδοξίας. Θέματα τα οποία είναι λυμένα από την ημερομηνία γέννησης του ελληνικού κράτους. Ωστόσο, και σε αυτήν την περίπτωση, υπερίσχυσαν οι εμμονικές ιδεοληψίες, η αποστροφή στις παραδόσεις μας, η αμφισβήτηση της ταυτότητας και της ιστορίας μας. Το Σύνταγμά μας, όμως, ο νομικός μας πολιτισμός, έχουν εξασφαλίσει τη μέγιστη ισορροπία μεταξύ της επικρατούσας θρησκείας, της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην οποία όμνυαν και οι αγωνιστές του ‘21 που σε δύο χρόνια θα γιορτάσουμε την συμπλήρωση δύο αιώνων από τότε, και της ελευθερίας της θρησκευτικής έκφρασης κάθε επίσημα αναγνωρισμένης θρησκείας, ομολογίας ή δόγματος. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, καμία αλλαγή και καμία τροποποίηση.
Όπως επίσης καμία τροποποίηση δεν απαιτείται για την ορκωμοσία των βουλευτών. Ο νομοθέτης δίνει τη δυνατότητα να ορκίζεται κάποιος εάν είναι πιστός Χριστιανός, στο Ευαγγέλιο, ή στο Κοράνι για τους μουσουλμάνους συναδέλφους μας, ή με πολιτικό όρκο αν έχει οποιοδήποτε κώλυμα. Για ποιο λόγο να επιβληθεί σε όλους ο πολιτικός όρκος; Γιατί οι λίγοι να επιβάλλουν στους πολλούς τα πιστεύω τους; Δεν συμφωνώ σε καμία περίπτωση οι ιδεοληπτικές εμμονές κάποιων, από όποιο πολιτικό χώρο κι αν προέρχονται, να επιβληθούν έναντι της πλειοψηφίας και των παραδόσεών μας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Χωρίς αμφιβολία, η αναθεώρηση που συζητούμε είναι κατώτερη των περιστάσεων. Είναι μια άτολμη και αναιμική αναθεώρηση σε σχέση με τις ανάγκες της εποχής. Χάνεται μια ακόμη ευκαιρία για τη δημιουργία μη κρατικών πανεπιστημίων και στη χώρα μας. Ωστόσο, είμαστε αναγκασμένοι να μην την ακυρώσουμε, για να μην ξαναζήσουμε ποτέ πια την εργαλειοποίηση της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας, όπως συνέβη το 2009 και το 2015.
Κλείνοντας κ. Πρόεδρε,
Ελπίζω και εύχομαι η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης και η ψηφοφορία που θα ακολουθήσει τη Δευτέρα να εξασφαλίσουν ευρείες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες στα άρθρα όπου είναι υπερώριμη η αλλαγή τους, προς όφελος της ενίσχυσης των θεσμών και της εμπιστοσύνης της κοινωνίας μας προς το πολιτικό σύστημα. 
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/B8mnz_OYlpM
Read more...

Προσφώνηση κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα στις εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ

ΜΑΞΙΜΟΣ ΔΣΟ 1
Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 2019
 
Προσφώνηση
του επικεφαλής της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κωνσταντίνο Τασούλα
στις εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ
 

Αξιότιμε κύριε πρόεδρε του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κύριε Κωνσταντίνε Τασούλα,
 
Με ιδιαίτερη τιμή και χαρά σας προσφωνώ σήμερα, με την ιδιότητα του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας.
Η Ελλάδα, από τα ιδρυτικά μέλη αυτού του σημαντικού, ως προς το εύρος των συμμετοχών, αλλά και το περιεχόμενο του έργου του, θεσμού, φιλοξενεί αυτές τις ημέρες τις εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας, των Προέδρων και των Εισηγητών της ΔΣΟ στην Αθήνα, όπου χτυπά η καρδιά της Ορθοδοξίας.
Το όραμα της ενότητας του Ορθόδοξου κόσμου, του συντονισμού των δράσεών του, της σύσφιξης των σχέσεων των ορθοδόξων λαών δεν είναι κάτι νέο. Ωστόσο, αυτό που έφερε εγγύτερα την προοπτική αυτή ήταν το μέγα ιστορικό γεγονός της πτώσεως των σοσιαλιστικών καθεστώτων στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, καθώς και στα Βαλκάνια.
Για δεκαετίες, στο όνομα ιδεοληπτικών εμμονών, η Ορθοδοξία στις χώρες αυτές περιθωριοποιήθηκε ή βρέθηκε υπό απηνή διωγμό. Όπως, όμως, αποδείχθηκε εκ των υστέρων, οι βαθιές ρίζες της πίστης και των παραδόσεων δεν είχαν χαθεί, αλλά αντιθέτως παρέμεναν ζωντανές, αναμένοντας τον ερχομό της ελευθερίας.
Βιώσαμε, λοιπόν, μια πραγματική αναγέννηση της Ορθοδοξίας σε όλες αυτές τις χώρες, που πριν από το 1989 –χρονιά ορόσημο, όταν έπεφτε το τείχος του Βερολίνου τέτοιες ημέρες- φαινόταν αδιανόητο.
Σχεδόν ταυτοχρόνως, όμως, οι ορθόδοξοι λαοί ήλθαμε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις:
• την άνοδο ακραίων εθνικισμών,
• την επιθετική θρησκευτική μισαλλοδοξία, ιδίως εναντίον του χριστιανικού στοιχείου και
• τα ισοπεδωτικά πρότυπα της πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης.
Σε αυτό το περιβάλλον ήταν επιβεβλημένη η σύσταση ενός οργανισμού, εντός του οποίου θα πραγματοποιείτο η πρακτική συνεργασία των ορθοδόξων χριστιανών κοινοβουλευτικών από διάφορα κράτη. Αυτό τον στόχο εκπληρώνει η ΔΣΟ
Στα χρόνια της ύπαρξης και της λειτουργίας της έχει επιτύχει να διαθέτει εκπροσώπους 25 κρατών, καθιστώντας την έναν ανερχόμενο και πολλά υποσχόμενο διεθνή θεσμό.
Επίσης, κατόρθωσε να εγκολπωθεί και εκπροσώπους χριστιανών των λεγόμενων ανατολικών εκκλησιών, που αυτήν την στιγμή βιώνουν διώξεις όπως και οι υπόλοιποι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής.
Τέλος, έχει πάρει ή συμμετάσχει σε σημαντικές πρωτοβουλίες για την προώθηση του διαθρησκειακού διαλόγου, στο όνομα της ειρήνης, της ανεκτικότητας και της συνεργασίας.
Χωρίς αμφιβολία, στο ενεργητικό του θεσμού καταγράφεται η σοβαρή και συνεχής ενασχόληση με τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική, όπου η θρησκευτική μισαλλοδοξία και ο φανατισμός, έχουν προκαλέσει μια πραγματική γενοκτονία των Χριστιανών.
Δεκάδες χιλιάδες χριστιανοί έχασαν τη ζωή τους στο Ιράκ, στη Συρία, πολλοί περισσότεροι πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς.
Η απειλή της εξαφάνισης των χριστιανών από τα αρχαία εδάφη τους συνιστά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Δυστυχώς, όμως, η διεθνής κοινότητα όχι μόνον δεν έχει προστρέξει σε ουσιαστική βοήθεια, αλλά έχει και η ίδια σοβαρές ευθύνες για τη δραματική πορεία των γεγονότων.
Εύλογα, άλλωστε, μας έρχονται οι συγκρίσεις από την Γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής -Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων- που διαπράχθηκε στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αρχικώς και της Τουρκίας αργότερα, στις αρχές του προηγούμενου αιώνος. Ένα έγκλημα που ακόμη γίνεται αγώνας για να αναγνωριστεί.
Κύριε πρόεδρε,
πιστεύουμε ότι η ΔΣΟ μπορεί και οφείλει να διαδραματίσει έναν ακόμη πιο ενεργητικό ρόλο στη σύσφιξη των σχέσεων των λαών που εκπροσωπούνται στον θεσμό και στην ενότητα της Ορθοδοξίας. Θεωρούμε ότι μπορεί να αναβαθμίσει ακόμη περισσότερο το κύρος της, το εύρος των παρεμβάσεών της.
Σε αυτό το έργο είμαστε βέβαιοι ότι το ελληνικό κοινοβούλιο, εκ του οποίου ξεπήδησε και η ιδέα της συνεργασίας των ορθοδόξων, θα είναι σταθερός αρωγός, συμπαραστάτης και συνοδοιπόρος. Είμαστε ευγνώμονες για την έμπρακτη συμβολή της ελληνικής βουλής, που επιβεβαιώνεται και με την αύξηση της ετήσιας χρηματοδότησης στη ΔΣΟ, που φέρει την υπογραφή σας.
Προσβλέπουμε, όμως, ιδιαίτερα στη δική σας ηθική συνδρομή και παρότρυνση, γνωρίζοντας την ειλικρινή ευαισθησία που σας διακρίνει σε θέματα Ορθοδοξίας και ταυτότητας.
Κύριε πρόεδρε,
Σε μια εποχή, όπου όλο και λιγότεροι περνούν το κατώφλι των εκκλησιών των άλλων χριστιανικών δογμάτων, η ορθοδοξία είναι ίσως η μόνη στον χριστιανικό κόσμο που χτίζει νέους ναούς.
Και αυτό είναι παρήγορο σε μια Ευρώπη που κινδυνεύει να χάσει την ψυχή της, λησμονώντας ότι οι χριστιανικές αξίες διαμόρφωσαν καθοριστικά τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Και πάλι σας ευχαριστούμε για την ιδιαίτερα τιμητική παρουσία σας.
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου,στη β΄ ανάγνωση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις»

Μάξιμος vouli

Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2019

 

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου,
προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της βουλής,
στη β΄ ανάγνωση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης:
«Τροποποιήσεις Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και συναφείς διατάξεις»

 

«Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Θα συνεχίσω τη μεταφυσική συζήτηση που είχατε, κυρία Πρόεδρε, με τον Εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τον κύριο Λάππα, λέγοντας ότι ακριβώς επειδή δεν ζούμε σε μια κοινωνία «αγγελικά πλασμένη», χρειάζεται και νόμος και αστυνομία για να επιβάλλει την τήρηση του νόμου.
Καταρχήν, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου για τη μεγάλη επιτυχία της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ. απέναντι στο καρκίνωμα της εγχώριας τρομοκρατίας. Το έχουμε πει πολλές φορές, το επαναλαμβάνω και από αυτό το Βήμα. Η Ελληνική Αστυνομία έχει και την επάρκεια και τον επαγγελματισμό, προκειμένου να αντιμετωπίσει το οργανωμένο έγκλημα. Όταν αφήνεται, λοιπόν, να κάνει τη δουλειά της, την κάνει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι οι τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα που συζητούμε σήμερα και σχετίζονται με την τρομοκρατία, θα συνδράμουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Άλλωστε, όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για το προφίλ των συλληφθέντων επιβεβαιώνουν την ώσμωση ανάμεσα στον αντιεξουσιαστικό χώρο, τους «μπαχαλάκηδες» και τη νέα γενιά τρομοκρατίας. Η επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ., εντός του κτηρίου της ΑΣΟΕ, αποκάλυψε μια γιάφκα με κράνη, στιλιάρια και κουκούλες.
Μια επιχείρηση που είναι πλέον εφικτή, χάρη στο νέο νόμο που κατήργησε το άσυλο της ανομίας και δίνει τη δυνατότητα στην Αστυνομία να εφαρμόζει τον νόμο και εντός των Πανεπιστημίων που αποτελούσαν μέχρι χθες καταφύγιο, όχι μόνο μπαχαλάκιδων, αλλά και κάθε είδους παραβατικών στοιχείων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που αποτέλεσαν σαφή προεκλογική δέσμευση της Κυβέρνησης, δεν συνιστούν συντηρητική εμμονή στο δόγμα νόμος και τάξη, αλλά αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, όπως φάνηκε και στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Γι’ αυτό και στα θέματα της ασφάλειας, οι πολίτες θα κρίνουν αυτήν την Κυβέρνηση πολύ αυστηρά. Γιατί κουράστηκαν από την κατάσταση της ανομίας και της ανασφάλειας που είναι γενικευμένη, με ολόκληρες περιοχές ή χώρους να καταδυναστεύονται από οργανωμένες μειοψηφίες και συμμορίες.
Για το λόγο αυτό, απαιτείται μια οργανωμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση του εγκλήματος. Που σημαίνει, πρώτα απ’ όλα, ότι οι ποινές δεν θα είναι «χάδι», ότι δεν μπορεί να βγαίνει κάποιος με το 1/5, στην ουσία, της ποινής του. Τα ζήσαμε αυτά ήδη με το νόμο Παρασκευόπουλου και τις μαζικές αποφυλακίσεις, ακόμη και κρατουμένων για σοβαρά εγκλήματα. Και όπως πληροφορούμαστε κύριε Υπουργέ, ο ένας από τους συλληφθέντες τρομοκράτες, είχε αποφυλακιστεί το 2018 με το νόμο Παρασκευόπουλου, στο όνομα βεβαίως, της αποσυμφόρησης των σωφρονιστικών καταστημάτων.
Η Κυβέρνηση, λοιπόν, έρχεται όλα αυτά να τα διορθώσει με μια σειρά τροποποιήσεων που εμπεριέχουν την αυστηροποίηση του πλαισίου των ποινών σε επιμέρους εγκλήματα. Ταυτόχρονα, με την επαναφορά του Μονομελούς Εφετείου, φιλοδοξεί να επιταχύνει την απονομή της δικαιοσύνης που είναι μια από τις πληγές –συμφωνούμε νομίζω όλοι– του δικαιϊκού μας συστήματος.
Θα ήθελα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σταθώ ιδιαίτερα στη διάταξη που καθιστά κακούργημα τη χρήση και την κατοχή των μολότοφ. Δυστυχώς, υπάρχουν κάποιοι που δεν βλέπουν τίποτα κακό στις μολότοφ. Θυμίζω ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας ως Πρωθυπουργός τον Ιούλιο του 2017, απαντώντας στο συνάδελφό μας, κ. Κωνσταντίνο Τζαβάρα, είπε το απίστευτο: «εξαρτάται σε ποια μεριά είσαι όταν πέφτουν οι μολότοφ, εκεί που τις ρίχνουν ή εκεί που πέφτουν». Προφανώς, σε αυτό το πνεύμα, ήταν και οι ρυθμίσεις που είχαν προταθεί, σύμφωνα με τις οποίες, αν κάποιος κουβαλά μολότοφ και τις παραδώσει στις Αρχές πριν τον συλλάβουν, ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι βόμβες μολότοφ δεν είναι αθώες. Ευθύνονται για τον τραυματισμό δεκάδων αστυνομικών και συμπολιτών μας. Ευθύνονται ακόμη για τον άδικο θάνατο τριών αθώων συνανθρώπων μας στη MARFIN, που έγιναν παρανάλωμα του πυρός, ένα έγκλημα που δυστυχώς, ακόμα και σήμερα, παραμένει ατιμώρητο.
Τελειώνοντας κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ενώσω κι εγώ τη φωνή μου με αυτήν της κυρίας Γιαννάκου, ότι δεν μπορεί να παίρνουν άδειες αμετανόητοι τρομοκράτες και έμποροι ναρκωτικών. Και να εκφράσω την ικανοποίησή μου κύριε Υπουργέ, γιατί έγιναν αποδεκτές οι παρατηρήσεις μας για την παιδεραστία και τους διακινητές μεταναστών, αλλά και για την τιμωρία της κακόβουλης βλασφημίας των θείων.
Το νοσηρό και ειδεχθές έγκλημα της παιδεραστίας, το οποίο δυστυχώς βλέπουμε να έχει πάρει διαστάσεις, πρέπει να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά με δρακόντειους νόμους, με παραδειγματική τιμωρία. Χαίρομαι για τις αλλαγές που ανακοινώσατε, διότι κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση.
Επίσης, πιστεύω ότι στην προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι ασύμμετρες ροές των παράτυπων οικονομικών μεταναστών, όπως ανέφερε και ο Πρωθυπουργός, η αυστηροποίηση των ποινών για τους διακινητές, στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ο νόμος μπορεί και πρέπει να λειτουργεί αποτρεπτικά προς τους διακινητές που δύσκολα θα ρισκάρουν να συλληφθούν αν γνωρίζουν ότι τους περιμένουν βαριές ποινές και μακροχρόνια δεσμά.
Τέλος, θέλω να τονίσω ότι είναι ανάγκη να μετατραπεί η παράνομη ηχογράφηση, ουσιαστικά η υποκλοπή συνομιλιών, από πλημμέλημα σε κακούργημα. Φαντάζομαι ότι όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν θα έχουν ενστάσεις.
Με αυτές τις σκέψεις κύριε Υπουργέ, ολοκληρώνω την τοποθέτησή μου. Δεν ξέρω εάν θα έχω τη δυνατότητα να τοποθετηθώ στην Ολομέλεια, γιατί πληροφορούμαστε ότι την Τετάρτη θα έχουμε και πάλι νομοσχέδιο στην Επιτροπή μας. Θέλω, λοιπόν, να σας ευχαριστήσω πραγματικά, γιατί κάνατε αποδεκτές πολλές από τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των τεσσάρων συνεδριάσεων και από τους συναδέλφους βουλευτές και από τους φορείς που κλήθηκαν να καταθέσουν τις σκέψεις και τις παρατηρήσεις τους. Αυτό νομίζω είναι και το πνεύμα της β’ ανάγνωσης.
Σας ευχαριστώ».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην κάτωθι ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/7mKZcRaXUF0

Read more...

Παρέμβαση Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης στην β΄ ανάγνωση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις»

Μάξιμος Γερουσιά 1
Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 2019
 
Παρέμβαση
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
στην β΄ ανάγνωση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη:
«Περί Διεθνούς Προστασίας και άλλες διατάξεις»
 
«Κύριε υπουργέ,
 
Κύριες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Αναμφίβολα το προσφυγικό – μεταναστευτικό, είναι ένα τεράστιο πρόβλημα που εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση τα τελευταία χρόνια, σύνθετο και πολύπλοκο. Η Ελλάδα σηκώνει δυσανάλογο βάρος όλα αυτά τα χρόνια, γιατί η Ευρώπη εμφανίζεται ακόμη και σήμερα -5 χρόνια μετά την ένταση με την οποία παρουσιάστηκε το πρόβλημα, το 2015- απρόθυμη να το αντιμετώπιση ολιστικά και οι κινήσεις της είναι πάρα πολύ αργές και αναποτελεσματικές σε μεγάλο βαθμό. Δεν επιδεικνύεται η αλληλεγγύη που θα έπρεπε από όλες τις χώρες της ΕΕ, η βασική αυτή αρχή καταστρατηγείται προκλητικά, ιδιαίτερα από τις χώρες του Βίζεγκραντ.
Θεωρώ, ότι δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς με τη διαπίστωση που έκανε πριν λίγο ο Πρωθυπουργός, μιλώντας στην 4η Σύνοδο της Ευρω-Αραβικής Συνεργασίας, ότι η χώρα μας δέχεται, ειδικά τους τελευταίους μήνες, ροές προσφύγων και μεταναστών, ασύμμετρες σε σχέση με την έκταση και τον πληθυσμό της.
Η Ελλάδα με τα συγκεκριμένα δεδομένα, καλείται να αντιμετωπίσει ουσιαστικά ένα πρόβλημα που είναι ευρωπαϊκό και διεθνές. και δυστυχώς απ' ό,τι φαίνεται, το πρόβλημα θα είναι εδώ για τα επόμενα χρόνια. Τουλάχιστον στο ορατό ορίζοντα δεν φαίνεται να αντιμετωπίζονται οι εστίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Η σταθερότητα στη Μέση Ανατολή εξακολουθεί να είναι ζητούμενο και όσο υπάρχει αστάθεια, όσο υπάρχουν πολεμικές εντάσεις, θα υπάρχουν θα πρόσφυγες ροές.
Και από την άλλη πλευρά, η κατάσταση στην Αφρική, στην Ασία είναι γνωστή, το επίπεδο ζωής είναι συγκεκριμένο. Και βεβαίως, πάντοτε θα υπάρχουν εκατομμύρια πολίτες, οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι θα βλέπουν την Ευρώπη ως γη της επαγγελίας, ως παράδεισο για αυτούς, γιατί παρά την κριτική που εμείς κατά καιρούς κάνουμε στην ΕΕ, η Ευρώπη είναι ένας χώρος που έχει σταθερότητα, κράτος δικαίου, ειρήνη, ασφάλεια, υποδομές και επομένως, για αυτούς φαντάζει ως παράδεισος και θα επιδιώκουν όλοι αυτοί να έρχονται στην Ευρώπη.
Το ζητούμενο είναι πόσους μπορεί να αντέξει η Ευρώπη και πόσους ακόμη περισσότερο μπορεί να αντέξει η μικρή χώρα μας. Υπό αυτήν την έννοια είναι σημαντικό το νομοσχέδιο διότι επιχειρεί με την ταχύτητα απονομής ασύλου, σε όσους πραγματικά το δικαιούνται, να γίνεται αυτός ο διαχωρισμός προσφύγων, που χρήζουν προστασίας και οικονομικών μεταναστών, οι οποίοι θα πρέπει να ακολουθήσουν τις νόμιμες οδούς για να έρθουν στην Ευρώπη.
Επιτρέψτε μου να διατυπώσω κάποια ερωτήματα, με αφορμή την αναστάτωση που υπάρχει στις τοπικές κοινωνίες, μετά την απόφαση της Κυβέρνησης να μεταφερθούν 20.000 πρόσφυγες και μετανάστες από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που ασφυκτιούν, στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, στη Λάρισα, υπάρχουν ερωτηματικά και αναστάτωση στις τοπικές κοινωνίες και στην Καλλιπεύκη και στην Καρύτσα και στο κέντρο της Λάρισας, όπου ακούστηκε ότι θα τοποθετηθούν σε ξενοδοχεία. Εύλογες θα σας έλεγα ανησυχίες κ. Υπουργέ. Η ενημέρωση που υπάρχει είναι ότι θα είναι για έξι μήνες η εγκατάσταση σε ξενοδοχεία, στην Ηπειρωτική Ελλάδα.
Ο φόβος όλων, βεβαίως είναι ό,τι “ουδέν μονιμότερον του προσωρινού”, τι θα γίνει μετά από έξι μήνες; Αυτοί που θα μετακινηθούν στην ενδοχώρα, όταν ξεκαθαρίσει η διαδικασία, αν δικαιούνται ή όχι άσυλο, θα επιστραφούν στην Τουρκία; Η Τουρκία θα δεχθεί ότι ισχύει η κοινή δήλωση ΕΕ και Τουρκίας, για επιστροφές, από τη στιγμή που θα μετακινηθούν από τα νησιά στην Ηπειρωτική Ελλάδα;
Κι όσοι δεν επιστραφούν; Τι τύχη θα έχουν στη συνέχεια; Θα συνεχίσουν να παραμένουν στα ξενοδοχεία, σε αυτές τις υποδομές; Θα υπάρξει προσπάθεια ενσωμάτωσης τους; Όλα αυτά νομίζω είναι εύλογα ερωτηματικά και θα πρέπει να χυθεί περισσότερο φως, για να μην ψαρεύουν στα θολά νερά φασίστες ακροδεξιοί, όπως ακούστηκε και νωρίτερα από άλλες πλευρές. Εγώ, δεν θεωρώ, ότι όλοι όσοι διατυπώνουν ενστάσεις και ερωτηματικά σχετικά με τις συνθήκες μετακίνησης μεταναστών από τα νησιά στην ηπειρωτική χώρα, είναι αυτής της κατηγορίας.
Το μεγάλο ερωτηματικό κ. Υπουργέ είναι, εάν σε έξι μήνες συνεχιστούν αυτές οι ροές από την Τουρκία, η οποία έχει εργαλειοποιήσει με κυνικό τρόπο το προσφυγικό – μεταναστευτικό, ασκώντας πίεση στην ΕΕ, και έχουμε και πάλι μια κατάσταση δύσκολη στα νησιά και χρειάζεται και πάλι αποσυμφόρηση, θα έχουμε νέο κύμα μετακίνηση προσφύγων και μεταναστών στην ηπειρωτική Ελλάδα; Τέλος πάντων, πόσους μπορούμε πια σε αυτή τη χώρα με τα συγκεκριμένα πληθυσμιακά δεδομένα και δεδομένα έκτασης, να φιλοξενήσουμε σε βαθμό, που να μην αλλοιώνονται πληθυσμιακά δεδομένα, σε βαθμό που να μην αμφισβητούνται βασικές ευρωπαϊκές αξίες που μοιραζόμαστε και εμείς με όλους τους άλλους Ευρωπαίους.
Σας ευχαριστώ».
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/AQLqNoPktZQ
Read more...

Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου στο Φόρουμ «Θρησκεία και Κοσμος: θρησκεία και οικολογία»

ΜΑΞΙΜΟΣ ΜΟΣΧΑ 2 1
Μόσχα, 23 Οκτωβρίου 2019
 
Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Φόρουμ «Θρησκεία και Κοσμος: θρησκεία και οικολογία»
 
«Ο σεβασμός στην κτίση, σεβασμός στον Δημιουργό και κτίστη των απάντων»
 
Κυρίες και κύριοι,
 
Στην Γένεση, η εντολή του Θεού προς τους πρωτοπλάστους ήταν σαφής «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς» (Γέν. α’ 28).
Κι αυτό πράττει η ανθρωπότητα από την αυγή της εμφάνισής της στην γη.
Όμως αυτό το «κατακυριεύσατε» σήμαινε μήπως κυριαρχία χωρίς όρια, σήμαινε καταστρατήγηση των νόμων της λειτουργίας της φύσης και των λεπτών ισορροπιών της βιόσφαιρας.
Δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να σήμαινε κάτι ανάλογο, γιατί πέραν της καταστροφής που θα επέφερε, θα καταδείκνυε ως πρότυπο τον εγωιστικό, ατομιστή και ναρκισσιστικό άνθρωπο. Το αντίστροφο δηλαδή από την πρόθεση του Δημιουργού, καθώς είπε στον άνθρωπο για τον κόσμο «ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν» (Γεν. β΄ 15). Να τον φυλάει, λοιπόν, να τον προστατεύει, όχι να τον καταστρέφει.
Ο σεβασμός αυτός στην λεπτή γραμμή ισορροπίας ανθρώπινης δραστηριότητας και φυσικού περιβάλλοντος διέκρινε τους ανθρώπινους πολιτισμούς όλων των εποχών και ηπείρων. Τουλάχιστον ενυπήρχε στον ιερό πυρήνα των αξιών τους που αναπαραγόταν από γενιά σε γενιά, ως προαπαιτούμενο συλλογικής επιβίωσης.
Η ίδια η φύση στον χριστιανισμό είχε ιερότητα, ως δημιούργημα του Θεού, αλλά και ο ίδιος ο άνθρωπος έβλεπε τον εαυτόν του ως αδιάσπαστο τμήμα της φύσης.
Ο νεωτερικός κόσμος στη Δύση μαζί με την αποκαθήλωση του Θεού, αποκαθήλωσε και την Φύση από τον θρόνο της στην καρδιά του ανθρώπου. Την μετέτρεψε σε πεδίο αέναης εκμετάλλευσης, με ολοένα αρτιότερες μεθόδους. Αυτό αφενός διάνοιξε νέους δρόμους για την ανάπτυξη του πολιτισμού, της επιστήμης, της τεχνολογίας που αναβάθμισαν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων, αφετέρου, όμως, προκάλεσε αλυσιδωτές ανισορροπίες στη σχέση ανθρώπου και φύσης, με τις τεράστιες αρνητικές αλλαγές στο φυσικό περιβάλλον.
Αν στον 19ο αιώνα η καταστροφή περιοριζόταν σε κάποιες περιοχές που έλαβε χώρα η βιομηχανική επανάσταση, σήμερα πλέον οι συνέπειες έχουν πλανητική διάσταση.
Στην εποχή μας, της αλματώδους πληθυσμιακής αύξησης, μιλούμε για 7,6 δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, αλλά και της εκρηκτικής παραγωγικής διαδικασία που προσπαθεί να καλύψει μια ακόρεστη καταναλωτικά ανθρωπότητα, το φυσικό περιβάλλον δείχνει σημεία εξουθένωσης και εξάντλησης, απειλώντας με την κατάρρευσή του την ίδια τη ζωή.
Δεν υπάρχει σημείο του πλανήτη που να μην διαπιστώνουμε τις αρνητικές επιπτώσεις της υπερεκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, της επέκτασης της μόλυνσης, της έντονης κλιματικής αλλαγής.
Στο υπέδαφος και στο έδαφος, στα ύδατα της θαλάσσης και σε αυτά της ξηράς, σε λίμνες, ποτάμια και πηγές, στο φυτικό και στο ζωικό βασίλειο, στους πόλους και στις ερήμους, στη Σιβηρία και στον Αμαζόνιο -πρόσφατα παρακολουθήσαμε τις τρομερές πυρκαγιές στις δύο αυτές περιοχές.
Ο ορυκτός πλούτος εξαντλείται ανεπανόρθωτα, τα αποθέματα του πόσιμου ύδατος μειώνονται.
Η χωρίς όρια και, κυρίως, χωρίς όρους ανάπτυξη έχει γίνει μπούμερανγκ για τον άνθρωπο και τον σύγχρονο πολιτισμό του.
Η καταστρατήγηση του μέτρου επιφέρει αρνητικές συνέπειες, η ύβρις επιφέρει την νέμεση, όπως σοφά είχαν διατυπώσει την νομοτέλεια αυτή οι αρχαίοι Έλληνες.
Η επιστήμη και η τεχνολογία από θεραπαινίδες του ανθρώπου, που του ανοίγουν τους δρόμους της γνώσης και της προόδου μετατρέπονται σε μόνιμους δυνάστες.
Το ότι είμαστε στο κατώφλι της οικολογικής καταστροφής είναι ηλίου φαεινότερο.
Οι αντιδράσεις σε πλανητικό επίπεδο, παρά το γεγονός ότι ενίοτε καταλήγουν να εκφράζουν ακραίες και μη ρεαλιστικές απόψεις, δείχνουν εντούτοις ότι λαμβάνει χώρα κάποια αφύπνιση στις ανθρώπινες συνειδήσεις.
Πλέον ενώπιόν όλων μας τίθεται το δίλημμα ή αλλάζουμε η καταστρεφόμαστε. Αλλά προς τα πού αλλάζουμε; Κανείς βεβαίως σώφρων άνθρωπος δεν επιθυμεί να γυρίσουμε στις σπηλιές ή να ξαναγίνουμε τροφοσυλλέκτες. Μπορούμε όμως να βάλουμε ένα φρένο στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος, με μηχανισμούς προστασίας και ελέγχου, με την προώθηση τεχνολογιών φιλικών προς την φύση, με την ενίσχυση ενός διαφορετικού μοντέλου ανάπτυξης, με λιγότερες σπατάλες σε ενέργεια και υλικά στοιχεία. Η τεχνολογία μπορεί να δώσει εξαιρετικές λύσεις.
Όμως αγαπητοί φίλοι, αυτά τα βήματα όσο κι αν είναι απαραίτητα θα είναι ελλιπή αν δεν αλλάξει ο τρόπος θέασης του κόσμου από τον άνθρωπο, αν ο άνθρωπος δεν επανασυνδεθεί με το φυσικό του περιβάλλον με τη συνείδηση της κοινής δημιουργίας όλων, αν δεν βιώσει μέσα του το «ἰδοὺ κυρίου τοῦ θεοῦ σου ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ, ἡ γῆ καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτῇ (Δευτ. 10. 14) διότι «ο σεβασμός στην κτίση» σημαίνει «σεβασμός στον Δημιουργό και κτίστη των απάντων»
Μόνον με τέτοια σχέση ανθρώπου-φύσης, όπως υπάρχει στην Ορθοδοξία, και εμπεριέχει την ιερότητα, την εγκράτεια, το μέτρο, την ταπεινοφροσύνη, μπορεί να αποκατασταθεί μια νέα ισορροπία στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και ταυτοχρόνως στο εσωτερικό ανθρώπινο περιβάλλον. Γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος που ζει τόσο έντονα εξωτερικά, πλήττεται από εσωτερική ερημία, ελλείψει πνευματικών οριζόντων, αποστερημένος αξιών και αρχών, και εν τέλει πραγματικού νοήματος ζωής.
Η ριζική στροφή, επομένως, στη ζωή του ανθρώπου συνιστά και την λύση στο πρόβλημα της φύσης. Και η πραγματική λύση στο φυσικό περιβάλλον προϋποθέτει και την αλλαγή του εσωτερικού ανθρώπου,.
Ευχαριστώ
 
Read more...