Menu
A+ A A-

 

 

maximosvoulideltiotipou2

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2015

 

«Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συγκυρία, κατά την οποία συζητείται ο προϋπολογισμός του 2015, είναι, δυστυχώς, για μια ακόμη φορά κρίσιμη. Και η κύρια ευθύνη βαραίνει οπωσδήποτε την τρόικα, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό την αξιωματική αντιπολίτευση που με τη στάση της τροφοδοτεί σενάρια αβεβαιότητας.

Έτσι η χώρα έχει βρεθεί μεταξύ «σφύρας και άκμονος». Και καλείται να εξέλθει αλώβητη από τις συμπληγάδες που απειλούν να τη συνθλίψουν.

Από τη μια πλευρά είμαστε αντιμέτωποι με τις ακατανόητα υπερβολικές απαιτήσεις της τρόικας, και από την άλλη, με την ανεύθυνη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όσον αφορά στη στάση της τρόικας, φαίνεται σαν να αγνοεί τα τεράστια βήματα που έχουμε διανύσει. Και κάποια από αυτά τα βήματα έγιναν παρά τις δικές της υποδείξεις. Με δική μας επιμονή που τελικά δικαιώθηκε.

Όπως, επίσης, δείχνει να αγνοεί ότι, επιτέλους, μετά από έξι χρόνια οδυνηρές θυσίες του ελληνικού λαού, μετά από επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης Σαμαρά, και νωρίτερα από το αναμενόμενο, το πρόσημο της ανάπτυξης έγινε θετικό. Και οι προοπτικές είναι αισιόδοξες.

Παραβλέπει ακόμη ότι πετύχαμε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα. Ότι οι δείχτες της ανεργίας έχουν σταματήσει να αυξάνονται και αντιθέτως υπάρχει, μικρή αλλά σταθερή, μείωση.

Λησμονεί ότι αλλάξαμε την εικόνα της χώρας, γεγονός που επιβεβαιώνουν τα ρεκόρ στον τομέα του τουρισμού.

Τέλος, δείχνει να μη λαμβάνει υπόψη ότι η Ελλάδα καθίσταται πλέον προορισμός ξένων επενδύσεων, μεγάλων επιχειρηματικών σχεδίων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ασφαλώς, υπήρξαν καθυστερήσεις σε μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, στην άρση χρόνιων παθογενειών που μας οδήγησαν εντέλει στην άκρη του γκρεμού της χρεοκοπίας.

Και για να είμαστε ειλικρινείς, δεν έπρεπε να αναμένουμε την έξωθεν επιβολή αυτών των μεταρρυθμίσεων. Έπρεπε μόνοι μας, από χρόνια, να τις είχαμε εφαρμόσει. Και αυτό πιστεύω ότι είναι το στοίχημα της επόμενης περιόδου.

Εκείνο, όμως, που τώρα προέχει, είναι να αντιληφθεί η τρόικα ότι με τον τρόπο διαχείρισης της τελικής διαπραγμάτευσης, που θα κλείσει το δύσκολο κύκλο της εξόδου της χώρας από την κρίση, στέλνει λάθος μηνύματα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Ίσως, βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση να ισχύει το γνωστό «τα λέω στη νύφη για να τ’ ακούσει η πεθερά». Για να συνετίσουν, δηλαδή, χώρες ισχυρότερες από την Ελλάδα, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, που δεν συμμορφώνονται με το Σύμφωνο Σταθερότητας, εξαντλούν την αυστηρότητά τους σ’ εμάς.

Και ενώ θα ανέμενε κανείς να υπάρχει αρραγές μέτωπο στο εσωτερικό για την τελική έξοδο από τα Μνημόνια, η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί να πολιτεύεται χωρίς αίσθημα εθνικής ευθύνης, χωρίς αντίληψη του θεσμικού ρόλου που υποχρεούται να παίξει.

• Επιμένει, με ένα ρεσιτάλ ανευθυνότητας, και με περισσή άγνοια κινδύνου, να υπονομεύει τη σταθερότητα της χώρας και να ενισχύει την αβεβαιότητα.
• «Μεθυσμένη» με την προοπτική της εξουσίας, τάζει «λαγούς με πετραχήλια» και απειλεί να τινάξει στον αέρα ό,τι πετύχαμε έως τώρα.

Δυστυχώς, η κόπωση από την υπερπροσπάθεια τόσων ετών, αλλά και λάθη που έχουν γίνει, όπως η υπερφορολόγηση, έχουν ως αποτέλεσμα πολλοί συμπολίτες μας να επικροτούν ισοπεδωτικές αντιλήψεις.

Αρκετοί μάλιστα θεωρούν:
• ότι δεν υπάρχει πλέον ο φόβος της καταστροφής,
• ότι η σωτηρία της χώρας είναι δεδομένη,
• ότι οι ίδιοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε από μια πιθανή νίκη των δυνάμεων του λαϊκισμού.

Σε αυτό συνέβαλε βεβαίως -όσο και να είναι οξύμωρο- το έργο που έχει γίνει ως σήμερα από την κυβέρνηση.

Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οφείλουμε με αίσθημα ευθύνης να δούμε την πραγματικότητα. Ναι, δεν είμαστε στο 2010, ούτε στο ‘11 ή το ‘12. Μια λάθος πολιτική επιλογή, όμως, αρκεί για να μας γυρίσει πίσω, σε εκείνες τις μαύρες ημέρες και σε ακόμη χειρότερες.

Την λύση στα μεγάλα προβλήματα που υψώνονται μπροστά μας δεν τη δίνει κανένας λαϊκισμός –ούτε αριστερός ούτε δεξιός. Η παροχολογία και τα όμορφα λόγια που «χαϊδεύουν αυτιά» δεν φέρνουν τη σωτηρία.

Αντιθέτως, συνιστούν τη σίγουρη οδό της καταστροφής, που μπορεί να φθάσει μέχρι του σημείου να τεθεί και πάλι εν αμφιβόλω η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη.

Το τι σημαίνει αυτό ας το αναλογιστούν όσοι αστόχαστα κάνουν λόγο για μονομερείς ενέργειες, και άλλους λεονταρισμούς για εσωτερική κατανάλωση.

• Ας το αναλογιστούν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ας επιδείξουν επιτέλους τη δέουσα σοβαρότητα.
• Ας πάψουν να παίζουν με τους θεσμούς.
• Ας σταματήσουν να χρησιμοποιούν την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας για να προκαλούν αστάθεια και αβεβαιότητα.
• Ας συμβάλλουν θετικά στην υπέρβαση της κρίσης, με ρόλο εποικοδομητικό και συναινετικό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, και όσοι τις προτείνουν είτε είναι αφελείς είτε ψεύδονται.

Απέναντί μας έχουμε δύο μόνο επιλογές:
Τη λεωφόρο του λαϊκισμού που οδηγεί στην καταστροφή, και τη στενή οδό της ευθύνης αλλά και συνάμα της ελπίδας.

Απαντώντας στο δίλημμα αυτό ψηφίζω τον προϋπολογισμό του 2015 γιατί συνιστά το επιστέγασμα μιας υπεύθυνης και επίπονης προσπάθειας, αλλά και την απαρχή μιας νέας περιόδου για τη χώρα και τους δοκιμαζόμενους πολίτες, που μπορεί να είναι περισσότερο ελπιδοφόρα.

Σας ευχαριστώ».

back to top