Menu
A+ A A-

 

maximos thessalia

Αθήνα, 26 Απριλίου 2021

Συνέντευξη Μάξιμου Χαρακόπουλου στο ΘΕΣΣΑΛΙΑ TV
και τον δημοσιογράφο Γιάννη Κολλάτο

Θα πάμε τώρα να καλησπερίσουμε τον συντοπίτη βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργό, τον κ. Μάξιμο Χαρακόπουλο, όπου, πέραν όλων των άλλων,σήμερα θα κουβεντιάσουμε κι ένα θέμα που άπτεται της ακαδημαϊκής του γκάμας και αφορά την Γενοκτονία των Αρμενίων και το σάλο που έχει προκληθεί μετά την αναγνώρισή της από τον Αμερικανό Πρόεδρο, τον Τζον Μπάιντεν. Φυσικά θα επιχειρήσουμε να ασχολη-θούμε και με τα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας και της τοπικής. Καλό μεσημέρι κ. Χαρακόπουλε. Χρόνια πολλά.

Καλό μεσημέρι. Καλή Μεγάλη εβδομάδα σε όλους τους τηλεθεατές μας. Με το καλό να έχουμε το Πάσχα.

Διαβάζοντας τις αντιρρήσεις και τις αντιδράσεις των Τούρκων αξιωματούχων στην ανα-κοίνωση του Αμερικανού Πρόεδρου της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων είδα ότι επικαλούνται ότι υπήρξε αντίσταση από την πλευρά των Αρμενίων, από τους αντάρτες, κάτι παρόμοιο δηλαδή που είχε συμβεί, που θα το συζητήσουμε, και με τους Έλληνες Ποντίους που εκείνη την περίοδο εκδιώχθησαν, και να δούμε πότε θα ανα-γνωριστεί και η γενοκτονία των Ποντίων κι ότι αντέδρασαν με βάση αυτό. Ότι γίνεται μια ιστορική παραχάραξη. Αυτή είναι η άμυνα των Τούρκων και θέλω ειλικρινά ως ακαδη-μαϊκός, κι όχι τόσο ως Έλληνας βουλευτής να μου πείτε εάν έχει κάποια επιστημονική βάση όλο αυτό στην δική σας έτσι την ακαδημαϊκή θεώρηση κ. Χαρακόπουλε.

Όχι βέβαια κ. Κολλάτε. Εδώ υπήρχε ένα οργανωμένο σχέδιο εξαφάνισης των χριστιανικών πληθυσμών της τότε οθωμανικής αυτοκρατορίας και,δυστυχώς,εμπνευστές ήταν Γερμανοί. Εί-ναι γνωστά αυτά. Έχουν αποδειχθεί από τα αρχεία και ευρωπαϊκών χωρών και από μελέτες που έχουν γίνει από καταξιωμένους διεθνείς ερευνητές και ιστορικούς.

Μάλιστα λέγεται ότι και αυτό λειτούργησε πιλοτικά για να έχουμε μετά στον Β΄ Παγκό-σμιο πόλεμο τους διωγμούς Εβραίων με Ρομά πληθυσμών της Ευρώπης.

Μα, πριν την εισβολή στην Πολωνία νομίζω είναι μια χαρακτηριστική ομιλία του Αδόλφου Χίτ-λερ, ο οποίος είπε: ‘‘ποιος θυμάται την γενοκτονία των Αρμενίων;’’. Δηλαδή, ούτε 25 χρόνια με-τά την γενοκτονία των Αρμενίων είχαμε το ολοκαύτωμα των Εβραίων.

Εικοσιτέσσερα, γιατί το ΄39 έγινε η εισβολή στην Πολωνία.

Σωστά ναι. Κοιτάξτε να δείτε νομίζω ότι αναμφίβολα είναι μιας ιστορικής σημασίας απόφαση αυτή του Προέδρου των Η.Π.Α., του Τζόν Μπάιντεν, μετά από πάνω από έναν αιώνα, 106 χρόνια μετά την γενοκτονία των Αρμενίων, έρχεται αυτή η απόφαση αναγνώρισης από τις Η.Π.Α. Είχαν προηγηθεί οιαναγνωρίσειςαπό άλλες χώρες και στην Ελλάδα...

Νομίζω η Γαλλία ήταν η πρώτη από τις ισχυρές που τις είχε αναγνωρίσει, έτσι δεν είναι;

Ναι,και ένας από τους λόγους που υπάρχει αυτή η προσωπική αν θέλετε βεντέτα που έχει α-ναπτύξει με τον Πρόεδρο Μακρόν ο Ταγίπ Ερντογάν, με χαρακτηρισμούς που αγγίζουν τα όρια της ύβρεως, νομίζω είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας από τους Γάλλους. Η αρμενική δια-σπορά εδώ και πολλά χρόνια έχει αναδυθεί σε όλον τον κόσμο σε μία προσπάθεια διεθνούς αναγνώρισης της γενοκτονίας.

Έχουν φτιάξει ένα ισχυρό λόμπι οι Αρμένιοι, εν αντιθέσει με τους Έλληνες. Ίσως θα έ-λεγα να είναι και πιο ισχυρός συγκριτικά με το μέγεθός του ακόμη και με το εβραϊκό, όπως λέμε που μπορεί να παίζει και τις παγκόσμιες τύχες. Αυτό δεν πρέπει να μας βά-λει σε σκέψεις στο πώς θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε την ομογένεια για την προώθηση των δικών μας θεμάτων όπως π.χ. και για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων κάποια στιγμή. Έτσι δεν είναι;

Σωστά τα λέτε. Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε φοβικά και αποσπασματικά θα έλεγα το ζήτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και ευρύτερα της Μ.Ασίας. Θα έλεγα ότι είναι λάθος το γεγονός ότι έχουμε κατακερματίσει τρόπον τινά την γενοκτονία. Η γενοκτονία ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο όπως είπα που είχε να κάνει με το σύνολο των χριστιανικών πληθυσμών που ζούσανε στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Με τις ει-σηγήσεις των Γερμανών της τότε εποχής, οι Τούρκοι θεώρησαν ότι είναι απειλή για το οθωμα-νικό κράτος και τον τουρκικό εθνικισμό που αναδύονταν η παρουσία χριστιανών, Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων. Και μπήκανε στο στόχαστρο τους ακριβώς με την γέννηση του Α΄ Πα-γκοσμίου πολέμου.

Ιστορικά, όμως, εάν δεν κάνω λάθος στο ΄15 γίνεται και μια εισβολή από τις Ρωσικές δυνάμεις, γιατί η Ρωσία ήταν τότε με την Αντάντ μέχρι να έρθει το ’17 και να έχει την ου-δετερότητα και πιθανόν να το είδανε οι Τούρκοι ότι θα γινόταν ότι γινόταν με τους ρω-σοτουρκικούς πολέμους, που θυμάστε, μιας και γιορτάζουμε τα 200 χρόνια, θυμάστε πώς λειτουργούσε η Ρωσία πάντα τότε σε αυτές τις περιπτώσεις, ξεσήκωνε τους βαλκα-νικούς χριστιανικούς λαούς εναντίον των Τούρκων μέχρι να πετύχει τα σχέδιά της και μετά έκανε μια συμφωνία και τους άφηνε απέξω συνήθως. Αυτό δεν γινόταν;

Σε μεγάλο βαθμό έχει βάση αυτό που λέτε, αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ότι η κατάληξη του ρωσοτουρκικού πολέμου του 1829 όταν οι Τούρκοι βρέθηκαν έξω από την Κωνσταντι-νούπολη, με την συνθήκη της Ανδριανούπολης, ουσιαστικά επιβλήθηκε η αναγνώριση του ελ-ληνικού κράτους από του Ρώσους στην Τουρκία. Είχε προηγηθεί βέβαια η ναυμαχία του Ναυ-αρίνου αλλά δεν νομίζω ότι ήταν έτοιμη η Τουρκία ακόμη κι εκείνη την ώρα να αποδεχθεί ως τελεσίδικη την αναγνώριση του ελληνικού κράτους.

Εστιάζοντας στις δύο αυτές γενοκτονίες ή μάλλον στην γενοκτονία όπως πολύ σωστά είπατε στις γενοκτονίες όλων των χριστιανικών πληθυσμών τι λένε τα επίσημα στοιχεί-α; Οι Αρμένιοι λένε για 1,5 εκατομμύρια σφαγιασθέντες.

Κοιτάξτε να δείτε τα απόλυτα νούμερα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορούν εύκολα να προσδιοριστούν. Οι αναφορές που υπάρχουν είναι για τέτοιας τάξης μεγέθους αφανισμό πλη-θυσμού. Μιλάνε για 1,5 εκατομμύριο θανάτους. Όσον αφορά για τους Έλληνες του Πόντου, 353.000 τους υπολογίζουν. Αλλά σας λέω αυτές οι περιγραφές δεν μπορεί να είναι μέχρι τε-λευταίου που έχασε τη ζωή του σε συνθήκες γενοκτονίας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είχε εκ-δώσει τότε τη Μαύρη Βίβλο για τις διώξεις των χριστιανών της Ανατολής. Όπως σας είπα, ό-μως, είναι λάθος κατά τη γνώμη μου ο κατακερματισμός της γενοκτονίας. Θυμούμαι ότι τα πρώτα χρόνια που εκλέχθηκα βουλευτής μαζί με τον Στέλιο Παπαθεμελή και κάποιους λίγους τότε, έξι με επτά βουλευτές, είχαμε καταθέσει μια πρόταση νόμου που δυστυχώς δεν συζητή-θηκε ποτέ, που λέγαμε ότι θα πρέπει να υπάρχει μία ενιαία ημερομηνία στην οποία θα τιμούμε την μνήμη των σφαγιασθέντων από την οθωμανική αυτοκρατορία αρχικά και το τουρκικό κρά-τος στη συνέχεια, χριστιανών, Ελλήνων δηλαδή, Αρμενίων και Ασσυρίων που έζησαν στα ε-δάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Είναι λυπηρό, όμως, μετά από έναν αιώνα, η Τουρκία να μην συμβιβάζεται με τις μελανές σελίδες της ιστορίας της. Είδατε τις σπασμωδικές αντιδράσεις, τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν αυτές τις ημέρες μετά την δήλωση αναγνώρισης της γενοκτονίας από τον πρόεδρο Μπάιντεν. Αλλά βλέπω ότι αρχίζει και στο εσωτερικό της Τουρ-κίας να υπάρχουν αναταράξεις. Πριν λίγο πληροφορήθηκα ότι ένας Αρμένιος βουλευτής που εξελέγη βέβαια με το κόμμα που απειλείται να βρεθεί εκτός νόμου στην Τουρκία, με το φιλο-κουρδικό κόμμα, κατέθεσε αίτημα να γίνει συζήτηση για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων στην τουρκική Εθνοσυνέλευση. Δεν πιστεύω ότι θα συζητηθεί ποτέ το αίτημα, αλλά αναμφίβολα είναι ενδεικτικό, αν θέλετε, το νέο δεδομένο που δημιούργησε η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τις ΗΠΑ και πιστεύω ότι θα ακολουθήσουν και άλλες χώρες που μέχρι τώρα ήταν επιφυλακτικές.

Ναι,γιατί και η Αμερική δίνει και τον τόνο. Το καταλάβαμε αυτό και από την αναγνώριση της Μακεδονίας, της Βόρειας Μακεδονίας, τα Σκόπια δηλαδή. Εν πάση περιπτώσει, πά-με σε μια άλλη μελανή σελίδα. Αυτό που θέλω να ρωτήσω, το τελευταίο κ. Χαρακόπου-λε για να πάμε και στα καθ’ υμάς. Υπάρχει μια άποψη που την είχε εκφράσει ο καθηγη-τής ο Πολυχρόνης ο Ενεπεκίδης, ότι ένα έθνος το οποίο δεν αναγνωρίζει τα ιστορικά του λάθη τις γενοκτονίες, μπορεί να τα επαναλάβει και στο μέλλον εάν δεν συμβιβαστεί με αυτά. Οι Γερμανοί είδαμε ότι αναγνώρισαν την γενοκτονία των Εβραίων και μάλιστα είδαμε και να καταθέτει στεφάνια και η Μέρκελ και στο Άουσβιτς και όλα αυτά. Πόσο απέχουμε ώστε να αναγνωρίσει και η Τουρκία αυτά τα ιστορικά της λάθη, εν πάση περι-πτώσει αυτά που την βαραίνουν; Και να το θέσω και κάπως διαφορετικά. Υπάρχουν και κάποιοι σκεπτικιστές που λένε ότι με την κίνησή του αυτή ο Τζόν Μπάιντεν μπορεί και εμάς τους Έλληνες και κάποιους άλλους χριστιανικούς πληθυσμούς να μας ευαρέστη-σε, αλλά μήπως τον στρέφει μια ώρα αρχύτερα προς τον Πούτιν και ανατρέπει τις ισορ-ροπίες στην ευρύτερη περιοχή;

Κοιτάξτε ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης τον οποίο μνημονεύσατε ήταν μια μεγάλη μορφή πραγμα-τικά του ελληνισμού. Μελέτησε τα αρχεία της Αυστροουγγαρίας και τεκμηρίωσε την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Είναι μνημειώδες το έργο του και δεν έχει τιμηθεί όσο θα έπρεπε νομίζω από την Ελλάδα. Πέθανε μόνος του, πλήρης ημερών, και υπήρχε ένα ολόκληρο ζήτημα πως θα μεταφερθεί η σορός του στην Ελλάδα για να ενταφιασθεί. Το λέω γιατί πρέπει να τι-μούμε την μνήμη ανθρώπων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην εθνική υπόθεση.
Κοιτάξτε να δείτε. Νομίζω ότι θα κυλήσει πολύ νερό ακόμη στο αυλάκι μέχρι να συμβιβαστεί η Τουρκία με τις μελανές σελίδες της ιστορίας της. Τα τελευταία χρόνια βλέπετε ότι υπάρχει μια αν θέλετε υποχώρηση του ευρωπαϊκού οράματος, της ευρωπαϊκής προοπτικής, της θέλησής της να ενταχθεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλο και κοιτάζει προς την Ανατολή, επιδιώκει να έχει έναν ρόλο περιφερειακής δύναμης. Εκμεταλλεύεται τις συγκυρίες, την παρένθεση αυτή που υπήρχε στην Αμερική με την προεδρεία Τραμπ και την αποχώρηση της Αμερικής από τα τεκταινόμενα στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Και υπήρξαν αυτές οι επαφές με τη Ρωσία, αυτή η ιδιαίτερη σχέση που έχει αναπτύξει σε επίπεδο προσωπικό με τον Βλαδίμηρο Πούτιν. Δεν ξέρω τώρα εάν την σπρώχνει περισσότερο η απόφαση της Αμερικής στην αγκαλιά του Πούτιν. Κι εκεί είναι ακόμη πιο πολύπλοκα τα πράγ-ματα. Βλέπετε τον παράγοντα Ουκρανία για παράδειγμα, την ένταση που υπάρχει μεταξύ Ρω-σίας και Ουκρανίας λόγω της Κριμαίας αλλά και των αποσχιστικών τάσεων στα ανατολικά της Ουκρανίας που συνορεύουν με την Ρωσία. Η πρόθεση της Τουρκίας να στείλει μη επανδρω-μένα αεροσκάφη «Μπαϊραχτάρ», να στηρίξει δηλαδή με την πολεμική της βιομηχανία την Ου-κρανία, έχει προκαλέσει μια ένταση στις ρωσοτουρκικές σχέσεις. Υπήρξε νότα νομίζω που α-ποτρέπει τις πτήσεις και τα ταξίδια Ρώσων τουριστών στην Τουρκία για το καλοκαίρι. Είναι πο-λύπλοκη η εξίσωση στην ευρύτερη περιοχή μας.
Είναι θετικό ότι η Ελλάδα αναπτύσσει μια ιδιαίτερη ενεργή διπλωματία τα τελευταία δύο χρόνια με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Νομίζω ότι όλοι οι Έλληνες ένιωσαν εθνική υπερηφάνεια και ικανοποίηση από την αποφασιστική στάση που τήρησε ο υπουργός Εξωτερικών, ο Νίκος Δέν-διας, στο debate, στη συνέντευξη που υπήρξε μετά την επίσημη επίσκεψή του στην Άγκυρα. Ετέθησαν ξεκάθαρα οι κόκκινες γραμμές από την ελληνική πλευρά όσον αφορά την εξωτερική μας πολιτική και την προσπάθεια επίλυσης των διαφορών μας με την Τουρκία. Έγινε σαφές ότι η μόνη διαφορά η οποία υπάρχει και για την οποία μπορούμε να συζητούμε είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Αύριο, βεβαίως, όπως ξέρετε αρχίζουν οι συζητήσεις της άτυπης πενταμερούς για το κυπριακό. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος κ. Κολλάτε. Βλέπουμε μια σκλήρυνση της στάσης της Τουρκίας, μια κλι-μάκωση της αδιαλλαξίας. Επιχειρεί να αλλάξει το πλαίσιο λύσης για το οποίο συζητούμε τα τε-λευταία 47 χρόνια από την εισβολή και κατοχή του 37% της κυπριακής δημοκρατίας. Το πλαίσιο της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας. Επιδιώκει τώρα η Τουρκία να έχει δύο ανεξάρτητα κράτη. Επιδιώκει δηλαδή αυτό το προτεκτοράτο που στήθηκε με την εισβολή στην Κύπρο, με ηγέτη τον Ραούφ Ντεκτάς να αναγνωριστεί ως κυρίαρχο κράτος, κάτι το οποίο ποτέ δεν μπορεί να το αποδεχθούμε βεβαίως. Και επιδιώκει μέσα από αυτό μια χαλαρή συνομοσπονδία, να έχει ουσιαστικά ρόλο και έλεγχο σε όλη την μαρτυρική μεγαλόνησο, αλλά να έχει και πόδι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διότι εάν μπούμε σε αυτές τις απαρχαιωμένες λογικές ότι δεν υπάρ-χειισονομία στη βαρύτητα της ψήφου, αλλά το 18% των Τουρκοκυπρίων θα μπορεί να θέτει βέτο στις αποφάσεις ενός κυρίαρχου ευρωπαϊκού κράτους όπως είναι η Κύπρος, αντιλαμβά-νεστε ότι θα μπορεί να μπλοκάρει έτσι την πορεία και αποφάσεις καθοριστικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νομίζω ότι αυτό το αντιλαμβάνονται και οι Ευρωπαίοι και γι’ αυτό βλέπετε ότι όλο και περισσότεροι πια είναι περισσότερο επιφυλακτικοί όσον αφορά και τη σχέση τη μελλοντική με την Τουρκία. Το σενάριο της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση όλο και απο-μακρύνεται. Ευθαρσώς και οι Γάλλοι, και οι Αυστριακοί και πολλοί άλλοι ακόμη μιλούνε για μια ειδική σχέση, για ένα καθεστώς ιδιαίτερης σχέσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία. Και οι Τούρκοι πιέζουν όπως ξέρετε για την τελωνειακή ένωση, αλλά το καθεστώς πλήρους μέλους νομίζω ότι απομακρύνεται πάρα πολύ από τον ορατό ορίζοντα.

Ωραία. Πάμε τώρα και σε ένα τοπικό θέμα και με αυτό να κλείσουμε. Είναι πολλά βέβαια. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τον παγετό, για τις ζημιές που προκάλεσε…

Είναι σημαντικό πρόβλημα και υπάρχει άμεση ανταπόκριση του κρατικού μηχανισμού. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός -γιατί το συζητήσαμε μαζί του, μπορεί να μην είδε τα φώτα της δημοσιότητας αλλά έδειξε άμεσα αντανακλαστικά- δεσμεύθηκε ότι θα υπάρξουν δίκαιες αποζημιώσεις και εάν χρειαστεί να υπάρξει και ενίσχυση του ΕΛΓΑ με σύννομο τρόπο για να μην δημιουργούνται ε-πιπτώσεις όπως είχαμε στο παρελθόν με τα πακέτα «Χατζηγάκη», τα οποία τα ζήσαμε πολύ έντονα και τα ξέρετε πολύ καλά...

Και μάλιστα πληροφορήθηκα ότι ξεκίνησε και μια περιοδεία ο κύριος Λυκουρέντζος στις πληγείσες περιοχές. Χθες νομίζω ήταν στην Μαγνησία μαζί με τον κ. Τριαντόπουλο τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, έτσι ώστε να γίνει μια καταγραφή καθό τρόπο έγινε με τον «Ιανό», ώστε να υπάρξει και άμεση έτσι αρωγή.

Όπως ξέρετε κ. Κολλάτε την εβδομάδα που πέρασε έγινε νόμος του κράτους το νομοσχέδιο που ήταν σε διαβούλευση τις προηγούμενες εβδομάδες για την Κρατική Αρωγή. Επειδή ακρι-βώς ο τρόπος που δίνονται ταΠΣΕΑ στη χώρα είναι ένας απαρχαιωμένος, γραφειοκρατικός και χρονοβόρος στη διαδικασία του, άλλαξε προκειμένου να είναι πιο γρήγορες και πιο δίκαιες οι ενισχύσεις αυτές, η κρατική αρωγή. Θα λαμβάνουν να φανταστείτε τα νέαΠΣΕΑ και οι μη κατ’ επάγγελμα αγρότες, στο 50% της ζημίας βέβαια που έχουν υποστεί, κάτι το οποίο δεν υπήρχε μέχρι σήμερα. Αλλά επειδή όλοι μιλούν για αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ και μιλούν και για «χαράτσωμα» των αγροτών, το άκουσα από βουλευτή της αριστεράς στη συζήτηση του νο-μοσχεδίου στη Βουλή, νομίζω ότι δεν πρέπει να χαϊδεύουμε τα αυτιά κανενός εάν θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι. Εάν θέλουμε απλά να είμαστε ευχάριστοι και να μην αλλάζει τίποτε στον τόπο είναι πολύ εύκολη η συνταγή που ακολουθούν οι λαϊκιστές. Κάποιος, όμως, που θέλει να είναι σοβαρός θα πρέπει να λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Εάν τα ασφάλιστρα στον ΕΛΓΑ ήταν ακριβά, και «χαρατσώνουμε» τους αγρότες, όπως λέει η αριστερά, τότε κ. Κολλάτε, εδώ και χρόνια θα είχε εισβάλλει ο ιδιωτικός τομέας στον χώρο της αγροτικής ασφάλισης. Γιατί δεν το κάνει αφού έχει την δυνατότητα; Γιατί δεν μπορεί να προσφέρει ανταγωνιστικά ασφάλιστρα στους αγρότες μας. Άρα, λοιπόν, να τελειώνουμε. Δεν είναι «χαράτσωμα». Ό,τι πληρώνουν παίρνουν οι αγρότες και με το παραπάνω γιατί υπάρχει και η κρατική συμμετοχή στον προϋπολογισμό του ΕΛΓΑ. Δεν υπήρξε τα προηγούμενα χρόνια. Φέτος για πρώτη φορά τατε-λευταία δέκα χρόνια της κρίσης με την κυβέρνηση Μητσοτάκη δόθηκαν30 εκατομμύρια ευρώ στον ΕΛΓΑ. Ο πρωθυπουργός είπε ότι εάν χρειαστεί θα δοθούν και πάλι. Το ένα που ήθελα να πω. Το δεύτερο για την αναθεώρηση του κανονισμού που λέγαμε δείχνει ότι ήταν μια φούσκα τα περί αναλογιστικής μελέτης που μας έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι είχε ξεκινήσει επί των ημερών του. Αυτό που υπήρξε ήταν μια μελέτη βιωσιμότητας, η οποία είδε το φως της δημοσιότητας στην κυριακάτικη «Real news» και την κατέθεσα στα πρακτικά της Βουλής, που αποδεικνύει ότι εάν υλοποιηθεί η πρόβλεψη αυτή της μελέτης βιωσιμότητας της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙ-ΖΑ-ΑΝΕΛ θα πρέπει να αυξηθούν τα ασφάλιστρα του ΕΛΓΑ κατά 25%. Δεν υπήρξε αναλογι-στική μελέτη. Αναλογιστική μελέτη σημαίνει ότι ζητώ από κάποιον να μελετήσει εάν μπουν 1,2,3,5 νέοι ασφαλιστικοί κίνδυνοι. Εγώ το είχα ζητήσει τότε από τις ζημιές από το πράσινο σκουλήκι και την ακαρπία. Είχε ξεκινήσει κάτι το οποίο μετά την αλλαγή κυβέρνησης και την αποχώρησή μου δεν ολοκληρώθηκε. Σημαίνει, λοιπόν, ότι εάν προσθέσουμε νέους ασφαλιστι-κούς κινδύνους, μην έχουμε αυταπάτες, θα πρέπει να υπάρξει και ανάλογη αναπροσαρμογή των ασφαλίστρων. Εγώ λέω ότι επειδή έχουμε το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και όλο και περισσότερο συναντούμε τέτοιες ζημιές και οι παραγωγοί μας βρίσκονται σε αδιέξοδο, θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε στο νέο ΠΑΑ -κάτι το οποίο το είχαμε κάνει εμείς στο προηγούμενο αλλά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν επέτρεψε να ολοκληρωθεί- δράση που θα προβλέπει μια επι-δότηση ασφαλίστρου του ΕΛΓΑ για τις ζημιές από την κλιματική αλλαγή. Εμείς είχαμε βάλει κάποια χρήματα τότε για να ξεκινήσει το πρόγραμμα. Δυστυχώς, τα αφαίρεσαν και τα έβαλαν σε άλλες δράσεις. Και επειδή το πρόγραμμα δεν αφορά μόνο εμάς αλλά όλον τον ευρωπαϊκό νότο και γενικότερα όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, νομίζω ότι μπορούν να υπάρξουν ευρύτερες συμμαχίες σε επίπεδο ΕΕ για να υπάρξει πιο γενναία χρηματοδότηση στη νέα ΚΑΠ όσον αφο-ρά το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής και τις συνέπειες που έχει, στις ζημιές που προκαλεί στην αγροτική παραγωγή καικατ’ επέκτασηστο βιοτικό επίπεδο των αγροτών και των κτηνο-τρόφων μας.

Μάλιστα. Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την κουβέντα που είχαμε κ. Χαρακόπου-λε. Να είστε καλά. Χρόνια Πολλά.

Κι εγώ σας ευχαριστώ. Καλό Πάσχα εάν δεν τα πούμε μέχρι τις γιορτές. Καλή Ανάσταση!

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συνέντευξη του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνσηhttps://youtu.be/UUM3mVctKe8

back to top