Menu
A+ A A-

skandalakaiskandalologiaΗ ακατάσχετη σκανδαλολογία των τελευταίων εβδομάδων ρίχνει βαριά τη σκιά της στην πολιτική ζωή της χώρας και εν τέλει υποβαθμίζει και τη σημασία υπαρκτών σκανδάλων, όπως αυτό της Siemens. Ίσως αυτός και να είναι ο σκοπός της αντιπολίτευσης, καθώς για την πολύκροτη υπόθεση της Siemens υπάρχει ομολογία επιφανούς στελέχους του ΠΑΣΟΚ ότι έλαβε μίζα για λογαριασμό του κόμματος. Είναι πλέον εμφανές ότι αποτελεί πολιτική επιλογή της αξιωματικής αντιπολίτευσης η διολίσθηση της πολιτικής αντιπαράθεσης στη σκανδαλολογία, προκειμένου αφενός να απαξιωθούν «καραμπινάτα» σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται κορυφαία στελέχη της, αφετέρου να κρυφτεί η γύμνια της σε υπεύθυνες προτάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του τόπου.

Η διαφορά της σημερινής κυβέρνησης από τις προηγούμενες έγκειται στην αντιμετώπιση των σκανδάλων. Δυστυχώς, σκάνδαλα υπήρχαν από καταβολής κόσμου. «Παύσον εκκλησίας τα σκάνδαλα» ακούσαμε να ψάλλεται στους ναούς τη Μεγάλη Παρασκευή. Η κυβέρνηση Καραμανλή, όμως, σε αντίθεση με ότι γινόταν στο παρελθόν ζητά να χυθεί άπλετο φως στις υποθέσεις που έχουν χαρακτηριστικά σκανδάλων. Ήταν αυτή που ζήτησε τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για το Βατοπέδι. Ήταν η ίδια που διευκόλυνε τη συγκρότηση ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διερεύνηση της «υπόθεσης Παυλίδη». Θυμόμαστε όλοι τι γίνονταν σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν. Ακόμη και για κραυγαλέα σκάνδαλα, όπως αυτό του χρηματιστηρίου, όπου συντελέσθηκε η μεγαλύτερη μεταπολεμικά ανακατανομή πλούτου στη χώρα και έχασαν περιουσίες πάνω από ένα εκατομμύριο νοικοκυριά, η τότε κυβερνητική πλειοψηφία αρνήθηκε τη διερεύνησή του. Το κουκούλωμα ήταν η συνήθης πρακτική. Ήταν κανόνας χωρίς καμία εξαίρεση!

Σήμερα, κάθε υπόθεση που έχει ερωτηματικά διερευνείται. Θα ήταν όμως, ολέθριο σφάλμα, την ώρα που όλος ο κόσμος ασχολείται με την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, εμείς να ομφαλοσκοπούμε. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση να ανταλλάσσουν λεκτικά πυροτεχνήματα προς δημιουργία εντυπώσεων για την αποκόμιση πρόσκαιρων πολιτικών ωφελημάτων. Κάτι τέτοιο είναι κατώτερο των περιστάσεων. Η αντιπαράθεση θα πρέπει να επανέλθει στο πεδίο της πραγματικής πολιτικής. Εδώ είναι και η ευθύνη της κυβέρνησης που οφείλει με τις πολιτικές της πρωτοβουλίες να καθορίζει την πολιτική ατζέντα.

back to top