Menu
A+ A A-

«Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση διεξάγεται σε συνθήκες πραγματικά καταθλιπτικές για την ελληνική κοινωνία, την οικονομία και τη χώρα.

Οι απειλητικές φωνές για το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια δε λένε να λάβουν τέλος. Τα στοιχεία για την πορεία της οικονομίας κόβουν την ανάσα. Μόλις χθες σε έκθεσή του για την ελληνική οικονομία και απασχόληση το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ μιλάει για μείωση της αγοραστικής ικανότητας των πολιτών στα επίπεδα του 2001.

Την ίδια στιγμή ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων ανέργων τον Ιούνιο ξεπερνά τους 800.000 φτάνοντας, δηλαδή, στο 16% του εργατικού δυναμικού. Η πραγματική ανεργία, βεβαίως, είναι πολύ μεγαλύτερη. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ υπολογίζεται στο 22%-23%. Αυτά είναι ποσοστά που έχουμε να δούμε στη χώρα από τη δεκαετία του ’60, που ήταν στο αποκορύφωμά του το μεταναστευτικό ρεύμα των Ελλήνων στο Εξωτερικό.

Τα αποτελέσματα της έρευνας της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου για τα λουκέτα στην αγορά αποκαλύπτουν ότι 1 στις 4 εμπορικές επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα κατέβασε ρολά. Και όλα δείχνουν ότι μέχρι τέλος του χρόνου έπεται συνέχεια. Κοντολογίς ένας πραγματικός εφιάλτης για μια κοινωνία που κρατά την ανάσα της καθώς βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει.

Απέναντι λοιπόν, σ’ αυτήν τη ζοφερή κατάσταση η Κυβέρνηση, αφού διέσυρε διεθνώς τη χώρα ως την πλέον διεφθαρμένη, επιστρατεύει τη γνωστή λογική του «διαίρει και βασίλευε», την τακτική του κοινωνικού αυτοματισμού στρέφοντας τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη. Τη μια φταίνε οι φορτηγατζήδες, την άλλη φταίνε οι ταξιτζήδες, οι αγρότες που παίρνουν επιδοτήσεις, οι καθηγητές που δεν αξιολογούνται, οι εστιάτορες που δεν πληρώνουν Φ.Π.Α., οι συμβολαιογράφοι, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί, οι ένστολοι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, που είναι σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνηση, κ. Πάγκαλο, αντιπαραγωγικοί. Οι πάντες. Όλοι ανεξαιρέτως. Όχι κάποιοι από αυτούς που μπορεί να μην κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Όλοι, έτσι αφοριστικά.

Αποκορύφωμα αυτής της ισοπεδωτικής λογικής ήταν το παραλήρημα του κ. Λοβέρδου για το ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους που ταλαιπωρούν τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων.

Κατά τον κ. Λοβέρδο, λοιπόν, δεν υπάρχουν ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι. Όλοι είναι επίορκοι, όλοι είναι διεφθαρμένοι, όλοι είναι τεμπέληδες.

Αυτοί οι αφορισμοί δεν είναι μόνο άδικοι για την πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και επικίνδυνοι. Και, βεβαίως, στρώνουν το χαλί για απολύσεις, που βαπτίζονται ως εργασιακή εφεδρεία.

Κι επειδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Υπουργός Οικονομικών έσπευσε να δικαιολογηθεί, λέγοντας ότι υιοθετεί τη λύση της εργασιακής εφεδρείας που πρότεινε η Νέα Δημοκρατία, οφείλω να πω ότι η πρόταση της Κυβέρνησης για ένα χρόνο εργασιακή εφεδρεία με αμοιβή στο 60% του μισθού, έχει τόση σχέση με τη δική μας πρόταση όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

Η εργασιακή εφεδρεία του κ. Βενιζέλου οδηγεί στην απόλυση, σε συνθήκες πρωτόγνωρης ανεργίας.

Αντίθετα, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στόχο έχει την αποτροπή των απολύσεων που στοιχίζουν πολύ περισσότερο.

Θυμίζω, λοιπόν, ότι μιλάμε για εργασιακή εφεδρεία, με το βασικό μισθό, μιας 3ετίας για όσους είναι μέχρι σαράντα ετών, δύο 3ετιών για όσους είναι μέχρι πενήντα ετών και για τους μεγαλύτερους έως τη συνταξιοδότησή τους εάν δεν μπορέσουν να βρουν αλλού δουλειά. Στο διάστημα αυτό μπορούν να μετεκπαιδευτούν.

Σήμερα η Κυβέρνηση τους ρίχνει στο λάκκο των λεόντων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Και γι’ αυτή την πραγματικότητα, για την αποτυχημένη ακολουθούμενη οικονομική πολιτική, υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Κι αν μας προκαλεί αγανάκτηση η ανικανότητα της Κυβέρνησης να αντιληφθεί τις ανάγκες της οικονομίας που αναζητά μάταια να βρει αναπτυξιακό βηματισμό, μας προκαλεί οργή όταν η κοινωνική δυστυχία γίνεται το πρόσχημα για αναβίωση ρουσφετολογικών πρακτικών του παρελθόντος.

Κι αναφέρομαι ευθέως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Διότι στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται για λάθος, για κακή εκτίμηση. Είναι σκάνδαλο πρώτου μεγέθους!

Με το πρόσχημα της κοινωφελούς εργασίας κι άλλων τέτοιων νεολογισμών που έχουν εισέλθει στο λεξιλόγιό μας για να θολώνουν έντεχνα τις πραγματικές προθέσεις, μπήκαν από το παράθυρο οι λεγόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, μη κερδοσκοπικές, μεν, Οργανώσεις που θα λαμβάνουν, όμως, μεσιτικά διόλου ευκαταφρόνητα ποσά της τάξεως του 5% από ευρωπαϊκά κονδύλια για κάθε κεφάλι ανέργου που θα επιλέγεται για το πρόγραμμα. Πώς να χαρακτηριστεί αυτό; Ας αναρωτηθούμε ειλικρινά.

Η ΜΚΟ θα στερεί αυτά τα χρήματα από τον εργαζόμενο, που σύμφωνα με το Υπουργείο Εργασίας θα παίρνει στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας 625 ευρώ μεικτά για πέντε μήνες, αν και οι πληροφορίες μιλούν για ακόμη λιγότερα. Αυτό είναι δίκαιο; Το θεωρείτε ηθικό; Κι επιτέλους, πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Εργασίας να θέλει να χρηματοδοτήσει τις ΜΚΟ σε μία εποχή που έχουν αποκαλυφθεί μύριες όσες αμαρτίες για τη δράση τους.

Βεβαίως, υπάρχουν κι αρκετές Οργανώσεις που έχουν αξιόλογο έργο και κοινωνική προσφορά.

Όταν, όμως, το Υπουργείο Εξωτερικών αναγκάζεται να παγώσει τα προγράμματα της ΥΔΑΣ με τις ΜΚΟ γιατί ελέγχονται από το Σώμα Ορκωτών Λογιστών για τη διαχείριση των κονδυλίων με τα οποία χρηματοδοτήθηκαν κατά την περίοδο 2002 – 2010, είναι δυνατόν το Υπουργείο Εργασίας να επιβραβεύσει τις ΜΚΟ δίνοντάς τους τη δυνατότητα να προσλαμβάνουν ανέργους για λογαριασμό δημοσίων φορέων;

Ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Ποια είναι τα κριτήρια που πρέπει να πληροί η ΜΚΟ που θα έρθει σε συμφωνία με το Δήμο, την Περιφέρεια, τον οποιοδήποτε δημόσιο φορέα; Με ποια λογική, με ελαφρά τη καρδία, μία Κυβέρνηση κι ένας Πρωθυπουργός που εμφανίζονται ως σταυροφόροι της διαφάνειας, δίνουν τέτοια εξουσία σε οποιονδήποτε φορέσει τη λεοντή της ΜΚΟ;

Τα σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο τους τελευταίους δύο μήνες έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας.

Θυμίζω ότι το πουλόβερ του σκανδάλου άρχισε να ξηλώνεται όταν μάθαμε εμβρόντητοι ότι ΜΚΟ που είχε κάνει συμφωνία για κοινωφελή εργασία, έδινε τα τηλέφωνα πολιτικού γραφείου κυβερνητικού Βουλευτή στη Βόρειο Ελλάδα.

Στη συνέχεια, καθημερινά πια, πληροφορούμαστε ότι πολιτευτές, παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, συγγενείς πολιτικών, κουμπάροι Υφυπουργών, διευθυντές γραφείων Υπουργών -και ο κατάλογος να μακραίνει και να μην τελειώνει- βρίσκονται πίσω από αυτόν τον «φιλανθρωπικό» μηχανισμό.

Επιπλέον, μαθαίνουμε για ΜΚΟ που στήθηκαν σε μια νύχτα γι’ αυτόν το θεάρεστο σκοπό. Διαβάζω ενδεικτικά δημοσιεύματα: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011: «Νοικιάζονται άνθρωποι για 625 ευρώ το μήνα». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 3 Αυγούστου 2011: «Πράσινα stage για 55.000 προσλήψεις μέσω… ΜΚΟ». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 4 Αυγούστου 2011: «Φάμπρικα προσλήψεων με ΜΚΟ «πράσινων» Βουλευτών». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 5 Αυγούστου 2011: «Παράνομες οι προσλήψεις από την «πράσινη» ΜΚΟ». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 8 Αυγούστου 2011: «Στέλεχος της Ντόρας Πρόεδρος σε ΜΚΟ που κάνει προσλήψεις». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 11 Αυγούστου 2011: «Χέρι - χέρι στους διορισμούς και υποψήφια του ΛΑ.Ο.Σ». ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 11 Αυγούστου 2011: «Στήνουν νέου τύπου ΜΚΟ για να κάνουν προσλήψεις». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 24 Αυγούστου 2011, το κύριο άρθρο της: «Παράθυρα για ρουσφέτια». Τι λέει; «Οι ΜΚΟ, ο Θεός να κάνει πολλές από αυτές «Μη Κυβερνητικές», αφού τα χρήματα προέρχονταν κατά κύριο λόγο από το δημόσιο κορβανά». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 31 Αυγούστου 2011: «Πιάστηκαν στα πράσα για τις ΜΚΟ και τις εφεδρείες». ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 31 Αυγούστου 2011: «Η ΜΚΟ του κουμπάρου της κυρίας Υφυπουργού».

Τα καταθέτω στα Πρακτικά.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Επανέρχομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και ερωτώ: Πως διασφαλίζεται η αξιοκρατία στην επιλογή των ανέργων από τέτοιες ΜΚΟ;

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Για τον περιφερειάρχη της Νέας Δημοκρατίας να μας πείτε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Μην διακόπτετε, σας παρακαλώ!

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Θα έχετε το λόγο, κύριε Ροντούλη.

Ο Υπουργός Εργασίας προσπάθησε επί πολλές εβδομάδες να καθησυχάσει όσους κατήγγειλαν την απαράδεκτη αυτή μεθόδευση λέγοντας ότι τελικά την ευθύνη θα την έχει το ΑΣΕΠ.

Θυμίζω ότι σ’ όσους έκαναν δριμεία κριτική στα προγράμματα  συγκαταλέγονται και δεκάδες Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ, που ήγειραν παρόμοια επιχειρήματα μ’ αυτά που προβάλαμε και εμείς. Δηλαδή, τη ρουσφετολογική, την πελατειακή λογική, τις αθέμιτες εξαρτήσεις και το εμπόριο ελπίδας. Η κατακραυγή έγινε σχεδόν καθολική.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Θα χρειαστώ ακόμα δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.

Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Κακλαμάνης, ζητά την ενεργοποίηση του ΑΣΕΠ, διότι όπως είπε και διαβάζουμε σε ρεπορτάζ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ: «η ηθική του όλου εγχειρήματος αμφισβητείται».

Ο πρώην Υπουργός, κ. Γείτονας, με ερώτησή του επισημαίνει ότι η εμπλοκή των ΜΚΟ ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας σύγχρονων μεσαζόντων και αναβίωσης πελατειακών σχέσεων.

Είκοσι οκτώ Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ, με τελευταία την κυρία Βάσω Παπανδρέου, ζητούν να μην επιστρέψουμε σε πελατειακές λογικές.

Καταθέτω τις σχετικές ερωτήσεις στα Πρακτικά.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες ερωτήσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τελειωτικό χτύπημα για το απαράδεκτο της συμμετοχής των ΜΚΟ στα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας ήλθε από το ίδιο το ΑΣΕΠ. Οι διαβεβαιώσεις του Υπουργού Εργασίας κατέληξαν σε απόλυτο φιάσκο. Ο Πρόεδρος του ΑΣΕΠ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής αρνήθηκε επίσημα και με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο οποιαδήποτε ανάμειξη της Ανεξάρτητης Αρχής, στην οποία προΐσταται.

Αυτό, βεβαίως, που εμπόδισε τον κ. Βέη, να δώσει τη σφραγίδα της αξιοπιστίας, είναι αναμφίβολα το εξόφθαλμο ζήτημα της διαφάνειας.

Διαβάζω από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, της 31ης Αυγούστου: «ΑΣΕΠ και Βουλή βρίσκουν προβλήματα», «Αδιαφάνειες  σε ΜΚΟ ανέργων».

«Η διαδικασία είχε προδιαγραφεί, ήταν τετελεσμένα τα γεγονότα. Δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ουσιαστικό έλεγχο, είπε ο κ. Βέης. Αναφερόμενος στις διαβουλεύσεις με την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, όταν προσέτρεξε στην βοήθεια του Συμβουλίου, ο κ. Βέης υπογράμμισε πως από την αρχή εντοπίστηκαν  κενά στην προκήρυξη, οπότε και το ΑΣΕΠ δεν θα μπορούσε να βάλει την υπογραφή του.

Αν ήταν μέσα στο δικό μας πλαίσιο, βάσει του άρθρου 21, θα μπορούσαμε, όπως ελέγχουμε τους Δήμους, να ελέγξουμε και αυτήν τη διαδικασία. Όμως, βλέπαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ουσιαστικό έλεγχο, καθώς αποδείχθηκε ότι η προκήρυξη δεν μπορούσε να αλλάξει».

Από το «Πρώτο Θέμα» της ίδιας ημέρας σας διαβάζω τι λέει ο κ. Βέης: «Του είπα…» -εννοεί του κυρίου Υπουργού- «…ότι για να κάνουμε έλεγχο των προκηρύξεων, πρέπει να αλλάξουμε την προκήρυξη. Μου είχε πει ότι θα το κάνει, αλλά μετά αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να το κάνει.

Τα καταθέτω στα Πρακτικά

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα , τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι σε κάθε περίπτωση, μετά και την άρνηση του κυρίου Βέη, έπεσε και το τελευταίο «φύλλο συκής» της όποιας αξιοπιστίας της συμμετοχής στα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Το Υπουργείο Εργασίας οφείλει, πλέον, χωρίς καμμία χρονοτριβή να αποκλείσει τις ΜΚΟ από τα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας και να αναθέσει κατ’ αποκλειστικότητα την όλη διαδικασία στην ανεξάρτητη αρχή του ΑΣΕΠ. Πρέπει να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των κονδυλίων, που προβλέπονται για τα Προγράμματα, θα πάει στους πραγματικούς δικαιούχους, που είναι οι άνεργοι και δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ στους μεσάζοντες.

Η εμμονή στον αμαρτωλό αυτό μηχανισμό προσλήψεων θα συνιστά μέγα ηθικό και πολιτικό σκάνδαλο. Τελικά, θα πρόκειται για έναν ακόμη υπονομευτικό παράγοντα τόσο της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, όσο και της κοινωνικής συνοχής.

Μη συνδέετε, κύριε Υπουργέ,  το όνομά σας με αυτό το σκάνδαλο, το οποίο άλλοι το σχεδίασαν κι όχι εσείς».

 

back to top