Menu
A+ A A-

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η συζήτηση του πολυνομοσχεδίου καταγράφεται ήδη ως η δραματική κορύφωση μιας πρωτόγνωρης και τραγικά αποτυχημένης κυβερνητικής πολιτικής. Το πολυνομοσχέδιο σφραγίζει το πολιτικό Βατερλό για το κυβερνών κόμμα, δυστυχώς όμως αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς το γκρεμό για την ελληνική κοινωνία.

Σήμερα κορυφώνεται μια κυβερνητική διετία που κατακρήμνισε την οικονομία, εξουθένωσε τους πολίτες, διέλυσε τους αρμούς της κοινωνικής συνοχής, οδήγησε στην εθνική κατάθλιψη.

Προκαλεί απορία στο μέσο πολίτη αυτής της χώρας πώς είναι δυνατόν μετά τις τόσες τραγελαφικές σωτήριες παρεμβάσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τις τόσες διαψευδόμενες υποσχέσεις, που αρχίζουν από το «λεφτά υπάρχουν» και καταλήγουν στο κυριακάτικο «δεν έχω λύση για τη χώρα», ο πρωθυπουργός να επιμένει ότι ακολουθεί το μονόδρομο της σωτηρίας.

Και η θρασύτητα ξεπερνά κάθε όριο όταν ο πρωθυπουργός ενώ μας υβρίζει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ζητά στη συνέχεια από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εθνική συνεννόηση. Ενώ εκφωνεί διχαστικές ομιλίες αξιώνει συναίνεση.

Είναι ύβρις προς την ιστορία να παρομοιάζει ο πρωθυπουργός –έστω εμμέσως- τον εαυτό του με τον πρώτο κυβερνήτης της Ελλάδος τον Ιωάννη Καποδίστρια ή τον εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο, που αν μη τι άλλο ήξεραν να διαπραγματεύονται ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές του έθνους. Μετά από πόλεμο και εθνικές καταστροφές.

Όπως επίσης είναι απαράδεκτη και άκρως επικίνδυνη η επίθεση στη δικαιοσύνη, που αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας. Παίζετε με τη φωτιά στοχοποιώντας τη δικαστική εξουσία. Απαξιώνοντας τη δικαιοσύνη στέλνετε λάθος μηνύματα στην ελληνική κοινωνία. Σε περιόδους κρίσεων η αμφισβήτηση του κράτους δικαίου ανοίγει το κουτί της Πανδώρες στη νομιμοποίηση της αυτοδικίας. Αυτό θέλετε;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ελάχιστα ενδιαφέρει αν το κυβερνών κόμμα είναι στα πρόθυρα της διάλυσης. Εκείνο που ανησυχεί όλους είναι το κενό εξουσίας που υπάρχει στη χώρα. Ο πρωθυπουργός είναι ωσεί παρών και ψάχνει οδούς διαφυγής. Πλέον στην Ευρώπη δεν μας δίνουν καν λογαριασμό για όσα αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Βεβαίως, και πριν δεν διαπραγματευτήκατε, αλλά τώρα δεν κρατούνται ούτε καν τα προσχήματα.

Ο αντιπρόεδρος πέφτει από γκάφα σε γκάφα, πελαγοδρομεί και δημοσίως θρηνεί για το πολιτικό του πεπρωμένο, που μάλλον διαφορετικά το έβλεπε έως πρόσφατα.

Η νεοπαγής τρόικα των υπουργών βγάζει μανιφέστα με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα και λαμβάνει θέση στην κούρσα της διαδοχής. Φυσικά λησμονούν -και θέλουν να λησμονήσουμε και εμείς- τις μεγάλες ευθύνες τους ως πρωτοκλασάτοι υπουργοί που είναι για την παρακμή που βιώνουμε. Είναι συμμέτοχοι των κυβερνητικών αποφάσεων και άρα μέρος του προβλήματος.

Και τέλος οι βουλευτές της πλειοψηφίας αμήχανοι, ζαλισμένοι από την κοινωνική κατακραυγή, ακόμη μια φορά με το πιστόλι στο κρόταφο, καλούνται να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Γιατί πώς να δικαιολογηθεί η πληθώρα διατάξεων που περιλαμβάνονται σε αυτό το νομοθετικό έκτρωμα; Πώς να δικαιολογηθούν οι οριζόντιες περικοπές στους μισθούς των εργαζομένων;

Κτυπάτε τους χαμηλόμισθους χωρίς να σκεφθείτε τις κοινωνικές συνέπειες. Κανείς δεν διαφωνεί ότι χρειάζεται εξορθολογισμός στους μισθούς του δημοσίου τομέα. Οι στρεβλώσεις πολλές. Όπως και οι υπερβολές. Αλλά οι αλλαγές θα έπρεπε να είναι πρώτον δίκαιες και δεύτερον να διέπονται από τους κανόνες της λογικής. Στο πολυνομοσχέδιο δεν υπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Γιατί δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε λογικό ένας δάσκαλος ή ένας γιατρός που ξεκινά την επαγγελματική του ζωή να παίρνει 600 ευρώ.

Το ίδιο θα επαναλάβω και για την δήθεν εργασιακή εφεδρεία, που ουσιαστικά συνιστά την απαρχή της απόλυσης. Χιλιάδες εργαζόμενοι θα βρεθούν σύντομα στον καιάδα της ανεργίας, που φθάνει σε πρωτοφανή ποσοστά και μετατρέπεται σε μπαρουταποθήκη οργής που απειλεί να τινάξει την κοινωνία στον αέρα.

Για δε τον φορολογικό Αρμαγεδδώνα είναι δύσκολο να περιγραφούν οι συνέπειες των όσων θα επιφέρει η εφαρμογή του. Και οι συνέπειες αυτές θα βαρύνουν όλους και κυρίως τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Θα βαρύνουν για άλλη μια φορά τους συνεπείς φορολογούμενους, σαν τιμωρία της ειλικρίνειάς τους. Η αποθέωση της αδικίας. Από ένα κόμμα που πριν από 30 ακριβώς χρόνια ήρθε στην εξουσία με σύνθημα να αποκαταστήσει, -με δανεικά είναι η αλήθεια-, τους μη προνομιούχους. Και τι κάνει σήμερα; Αφού μετέτρεψε τη μεσαία τάξη σε μη προνομιούχους τους σπρώχνει στα τάρταρα της απελπισίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο παραλογισμός και η αδικία που διέπουν τα μέτρα του νομοσχεδίου αποτυπώνονται ανάγλυφα στην αντιμετώπιση των τριτέκνων και πολύτεκνων. Στη χώρα που απειλείται από την υπογεννητικότητα, που το δημογραφικό πρόβλημα μάς οδηγεί σαν λαό σταδιακά στην εξαφάνιση, το κράτος τιμωρεί όσους κάνουν παιδιά. Και δεν υπερβάλω καθόλου. Το πολυνομοσχέδιο δεν εξαιρεί τους πολύτεκνους από τη μείωση των συντάξεων κατά 40% αν ο συνταξιούχος είναι κάτω των 55, ούτε στην πραγματικότητα από την προσυνταξιακή διαθεσιμότητα και την εργασιακή εφεδρεία. Η ίδια σκληρή τακτική ακολουθείται και στην φορολόγηση των πολυτέκνων, καθώς το αφορολόγητο μειώνεται με αποτέλεσμα, συνυπολογίζοντας και τις μειώσεις στις εκπίπτουσες δαπάνες, τα επιπλέον χαράτσια, τους φόρους αλληλεγγύης, να είναι εξοντωτική η φορολόγηση τους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η πολιτική των φόρων, η πολιτική των οριζόντιων περικοπών μισθών και συντάξεων, η πολιτική της «γονατογραφίας», αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, έχει αποτύχει οικτρά. Έχει μετατρέψει τη χώρα σε παρία της Ευρώπης, σε πειραματόζωο αποκρουστικών σεναρίων εκ μέρους οικονομικών παραγόντων, πολιτικών στελεχών, δημοσιογράφων και κάθε είδους σεναριογράφου. Σχέδια που τσαλακώνουν την εθνική μας κυριαρχία, την εθνική μας αξιοπρέπεια, το φιλότιμό μας.

Επιτέλους, ήλθε η ώρα να βάλουμε μια τελεία, ένα τέλος σε αυτή την κατηφόρα. Η κοινωνία έχει δείξει έως σήμερα αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση και πολιτική ωριμότητα. Για πόσο όμως ακόμη; Η αγανάκτηση συσσωρεύεται, η αγωνία μεγαλώνει και η ελπίδα δεν φαίνεται όσο συνεχίζετε στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο. Είναι η στιγμή που η καθεμιά και ο καθένας σε αυτή την αίθουσα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στην ιστορία».

back to top