Menu
A+ A A-

«Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Το νομοσχέδιο για την «Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό» έρχεται σε μια ιστορική στιγμή για τη χώρα. Αναμένουμε, με κομμένη την ανάσα, τα αποτελέσματα της αυριανής Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση είναι απούσα, παρατηρητής του δράματος. Αναμένει ως θεατής τη λύση που θα δοθεί για εμάς χωρίς εμάς, όταν το αύριο προβάλει πλέον απειλητικό για την κοινωνική συνοχή.

Πέρα από τις ευθύνες για την καταστροφή και την κριτική για τις διαδοχικές αποτυχίες, τις δήθεν σωτήριες αποφάσεις της διετίας, ορθώνεται μπροστά μας το υπέρτατο καθήκον να κρατήσουμε όρθιο ο,τιδήποτε στηρίζει την ελληνική κοινωνία, στη δύσκολη αυτή περίοδο.

Μπορεί οι επαΐοντες των οικονομικών επιστημών να προβλέπουν ότι το βιοτικό επίπεδο, με αυτή την αδιέξοδη πολιτική, θα επιστρέψει στα επίπεδα της δεκαετίας του 1960 ή ακόμη και του 1950, οφείλουμε, όμως να μην ξεχνούμε ότι ένας έθνος δεν στηρίζεται μόνο στην οικονομία.

Η συνοχή, το ηθικό, η αποφασιστικότητά του βασίζονται πάνω και σε άλλους πυλώνες. Σε αρχές, σε αξίες, στη πολύτιμη κληρονομία του. Και νομίζω ότι σήμερα που δοκιμάζεται η εθνική μας αξιοπρέπεια είναι επίκαιρος όσο ποτέ, ο λόγος του εθνικού μας ποιητή «μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα».

Λυπούμαι διότι αυτή η παραίνεση, δεν φαίνεται να διατρέχει το πνεύμα του νομοσχεδίου που συζητούμε. Γιατί τι σημαίνουν αυτά τα «κορακίστικα» στην αιτιολογική έκθεση για «επιτακτική ανάγκη εκ νέου απεύθυνσης της ελληνικής παιδείας και πολιτισμού στους πολίτες του κόσμου με όρους προώθησης της ειρηνικής συμβίωσης…».

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Ότι έως σήμερα η ελληνική εκπαίδευση προωθούσε την εχθρότητα και την αντιπαλότητα με τους άλλους λαούς;

Ότι σήμερα δεν απαιτείται η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, γιατί τέλος πάντων σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης τι σημασία έχει να μιλάς ελληνικά, γερμανικά, σουαχίλι ή ό,τι άλλο θέλει ο καθένας;

Με τέτοια ιδεολογήματα μπορεί να υπηρετηθεί ο στόχος της ενίσχυσης της ελληνόγλωσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό;

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Ήμουν αρχές του χρόνου στη Γερμανία, στο Μόναχο και έγινα αποδέκτης της έντονης ανησυχίας των ομογενών για τα σχέδια κατάργησης των ελληνικών σχολείων.

Γιατί, όμως θέλει η κυβέρνηση να καταργήσει τα αμιγή ελληνικά σχολεία του εξωτερικού;

Η αναπληρωτής Υπουργός κ. Γεννηματά υποστηρίζει ότι «το Ελληνικό Κράτος δεν μπορεί να συντηρεί σχολεία στο εξωτερικό που δεν επιτρέπουν την κινητικότητα των μαθητών στις επόμενες βαθμίδες εκπαίδευσης».

Έρχεται, όμως η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων και τη διαψεύδει πανηγυρικά. Διαβάζω χαρακτηριστικά: «Η πρόσβαση στα γερμανικά ΑΕΙ είναι κατά τον ίδιο τρόπο δυνατή όπως και για τους αποφοίτους των ελληνικών λυκείων στην ημεδαπή. Υπάρχει πλήθος αποδήμων, που μετά από επιτυχή συμμετοχή τους στις πανελλήνιες εξετάσεις, έγιναν δεκτοί σε γερμανικά πανεπιστήμια».

(το καταθέτω στα πρακτικά)

Επίσης η κα υπουργός για να αιτιολογήσει τη χαμηλή ποιότητα των σχολείων της Διασποράς επικαλείται στατιστικά στοιχεία από τις ειδικές εξετάσεις του 2009 και 2010. Όπως αναφέρει: «Το 54% των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από αυτά τα λύκεια δεν έπιασαν τη βάση του 10, με αποτέλεσμα 2321 θέσεις σε Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. να μείνουν ακάλυπτες».

Λησμονεί η κα υπουργός, Πρώτον: οι θέσεις που προβλέπονται για τους ομογενείς αποτελούν μια πολιτική θετικής διάκρισης και είναι επιπρόσθετες από τις θέσεις για τους αποφοίτους των ελλαδικών σχολείων. Άρα, η μη πλήρωσή τους από ομογενείς δεν στερεί θέσεις από υποψηφίους των πανελληνίων εξετάσεων και δεν δημιουργούν πρόσθετο κόστος.

Επίσης, αντίστοιχο φαινόμενο υπάρχει και στην άλλη ειδική κατηγορία υποψηφίων, των μουσουλμανοπαίδων της Δυτικής Θράκης, χωρίς αυτό να λειτουργεί προς την κατεύθυνση της κατάργησης της θετικής διάκρισης.

Δεύτερον: η επίκληση των χαμηλών επιδόσεων των ομογενών αποτελεί προσβολή για αυτά τα παιδιά, που όντας σε ξένες κοινωνίες παλεύουν να διατηρήσουν την ελληνικότητά τους και να σπουδάσουν στην πατρίδα μας.

Και σίγουρα συνιστά απέραντη υποκρισία του ΠΑΣΟΚ που κατήργησε τη βάση του 10, με την ακριβώς αντίστροφη επιχειρηματολογία από αυτή που χρησιμοποιεί σήμερα η κυβέρνηση για τα παιδιά των ομογενών. Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι από τους 85.600 υποψήφιους στις φετινές πανελλαδικές, οι 30.409 (ποσοστό 35,5%) έδωσαν γραπτά με βαθμολογίες κάτω από τη βάση.

Και τρίτον: αν πονάει το χέρι δεν το κόβεις, αλλά το θεραπεύεις. Αναβάθμιση χρειάζονται τα σχολεία και όχι κατάργηση.

Φέρνετε, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο σήμερα, που ξαναφουντώνει το μεταναστευτικό κύμα, που η ανεργία ξαναπιάνει τα ποσοστά του 1960. Σαν να ζούμε ένα ριμέικ εκείνης της εποχής.

Και εσείς αποφασίζετε, με γνώμονα τις φαντασιώσεις σας για το παγκόσμιο χωριό, χωρίς διάλογο ούτε με την ομογένεια, ούτε με την ορθόδοξη εκκλησία, που είναι παράγοντας ενότητας και διατήρησης της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων της διασποράς, να κλείσετε τα ελληνικά σχολεία.

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Η εποχή μας απαιτεί την ενίσχυση και όχι την αναδίπλωση της εκπαιδευτικής μας παρουσίας στο εξωτερικό. Στόχος μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι, κάθε εθνικής προέλευσης, να μάθουν ελληνικά, να μυηθούν στον ελληνικό πολιτισμό.

Γι’ αυτό και απαιτείται ένας θεσμός, όπως το ινστιτούτο Γκαίτε, που να έχει παρουσία στο εξωτερικό. Να γίνει ο πρεσβευτής της πνευματικής Ελλάδας. Και να λειτουργήσει με κριτήρια της αγοράς. Όχι με κρατικές επιδοτήσεις.

Και βέβαια, να διδάσκεται όχι μόνον η νέα ελληνική γλώσσα αλλά και τα αρχαία ελληνικά. Οι πρόγονοί μας μάς άφησαν μια βαριά κληρονομιά, που αναγνωρίζεται από όλους. Ας φανούμε αντάξιοι απόγονοί τους, ας δράσουμε επιτέλους έξυπνα. Και θα κερδίσουμε.

Κυρίες και κύριο συνάδελφοι

Ο απόδημος ελληνισμός έχει τεράστιο, ανεκμετάλλευτο πλούτο σε ανθρώπινο δυναμικό. Οφείλει η πατρίδα να τον θέσει στην υπηρεσία του έθνους και όχι να τον περιθωριοποιεί.

Κατανοούμε ότι η οικονομική συγκυρία είναι αρνητική. Συμφωνούμε ότι απαιτούνται μέτρα αναδιάρθρωσης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Μην βάζετε όμως στην κλίνη του Προκρούστη τα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού».

back to top