Menu
A+ A A-

Μάξιμος Σωφρονιστικού

Αθήνα, 17 Οκτωβρίου 2018

Εισήγηση
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην συζήτηση της Έκθεσης
της Ειδικής Επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος

«Κυρία πρόεδρε,

Επιτρέψτε μου να κάνω κάποιες παρατηρήσεις για την ετήσια Έκθεση της Επιτροπής μας σχετικά με τη θεματική για την Παιδεία-Επαγγελματική Κατάρτιση Κρατουμένων-Εκπαίδευση Προσωπικού Φυλακών, για την οποία με τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής, τον κ. Γκιουλέκα καταθέσαμε και εγγράφως συγκεκριμένες προτάσεις. Νομίζω κινούνται στο πνεύμα και του δικού σας αρχικού σημειώματος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σωφρονιστικό σύστημα στη χώρα μας βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο, όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν. Κατά πρώτον υπάρχει έξαρση της πάσης φύσεως παραβατικότητας, με ειδεχθή εγκλήματα που σοκάρουν την κοινή γνώμη αλλά και έξαρση της λεγόμενης μικροεγκληματικότητας. Ως συνέπεια είναι η ραγδαία αύξηση των κρατουμένων.

Επιπλέον, το πλήθος των κρατουμένων είναι πλέον, σε αντίθεση με το παρελθόν, ιδιαίτερα ανομοιογενές, λόγω της μετανάστευσης.

Τα δύο αυτά στοιχεία δυσχεραίνουν την αποστολή του κράτους να ανταποκριθεί επαρκώς στην αποστολή του. Και μια απ’ αυτές είναι η δυνατότητα στους κρατουμένους κατά τη διάρκεια της φυλάκισής τους, να έλθουν σε επαφή με νέες γνώσεις ή και να αποκτήσουν νέες δεξιότητες.

Ο σκοπός είναι δίχως άλλο, ο έγκλειστος εκτίοντας την ποινή του, να συνεχίσει τη ζωή του κυρίως με ελπίδα και με νέους προσανατολισμούς. Και βεβαίως, ο χρόνος της φυλάκισής του να μην τον στιγματίσει δια βίου, εγκλωβίζοντάς τον στο περιθώριο. Η “καλή αλλοίωση”, για να χρησιμοποιήσω έναν χριστιανικό όρο, του κρατουμένου κατά τη διάρκεια του σωφρονισμού του θα μπορούσε να είναι και μέτρο πολιτισμού μιας κοινωνίας.

Δυστυχώς, είναι κοινή η εντύπωση ότι κάποιος μπορεί να μπει για μια μικροκλοπή ή μικροαπάτη στη φυλακή και αντί σωφρονισμού να βγει με ντοκτορά στο οργανωμένο έγκλημα!

Υπ’ αυτό το πρίσμα, είναι θεωρώ εξαιρετικά σημαντικές οι πρωτοβουλίες που έχουν παρθεί στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, σε πολλά εκ των οποίων επαναλαμβάνω η κατάσταση είναι ιδιαιτέρως επιβαρυμένη –και ήδη θα έπρεπε να είχε εκπονηθεί ένα σχέδιο δημιουργίας και λειτουργίας νέων σωφρονιστικών καταστημάτων, που να εκπληρούν τις σύγχρονες προδιαγραφές, όπως αυτές υφίστανται στον προηγμένο κόσμο.

Γιατί βεβαίως, η λύση δεν μπορεί να είναι να βγαίνουν όλοι έξω ανεξαρτήτως του αδικήματος και της μεταμέλειας που έχουν επιδείξει, με νόμους όπως τον γνωστό νόμο Παρασκευόπουλου.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι και οι τρεις άξονες του προγράμματος:
• Εκπαίδευση κρατουμένων,
• Επαγγελματική κατάρτιση κρατουμένων και
• Εκπαίδευση/Μετεκπαίδευση/Επιμόρφωση σωφρονιστικών υπαλλήλων,
είναι κρίσιμοι και ουσιαστικοί. Και οι τρεις πρέπει να λειτουργούν παράλληλα και συμπληρωματικά.

Όσον αφορά τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας είναι ένας επιτυχημένος θεσμός-έχοντας συμπληρώσει ήδη 14 χρόνια βίου- που πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω. Θα πρέπει να υπάρξει μια παρέμβαση ώστε κρατούμενοι που δεν έχουν ολοκληρώσει τη φοίτησή τους, να μην μεταφέρονται σε άλλα καταστήματα, όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις σπουδές τους.

Το ίδιο ισχύει και για τα ΙΕΚ, για τα οποία η πρότασή μας είναι να ιδρυθούν και σε εκείνα τα σωφρονιστικά ιδρύματα που δεν υπάρχουν. Επιπλέον, να ενταχθούν όσο δυνατόν περισσότερα από τα ιδρύματα στα χρηματοδοτούμενα προγράμματα του ΟΑΕΔ, ώστε να προχωρήσει η ίδρυση και η λειτουργία των εκπαιδευτικών δομών.

Όπως ανέφερα και προηγουμένως, ένα μέγα ζήτημα στο χώρο των φυλακών είναι αυτό των πολλών αλλοδαπών κρατουμένων. Πολλοί απ’ αυτούς, δεν μιλούν καν την ελληνική, όπως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω κατά την επίσκεψή μας στις φυλακές Δομοκού και στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας.

Γι’ αυτούς τους ανθρώπους θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα της εκμάθησης της γλώσσας μας, σε προαιρετική βάση. Θα ήταν, ωστόσο,πολύ θετικό αν η κατάρτιση σε επαγγελματικά προγράμματα γινόταν στην δική τους γλώσσα, κυρίως για τις μεγαλύτερες σε αριθμό εθνικο-γλωσσολογικές ομάδες κρατουμένων. Αυτό θα έλυνε πολλά προβλήματα τόσο συνεννόησης, όσο και επαγγελματικής αποκατάστασης όταν επιστρέψουν στις πατρίδες τους.
Τέλος θα ήθελα να επισημάνω και τη σημασία την κατάλληλης εκπαίδευσης των σωφρονιστικών υπαλλήλων, ώστε να είναι ικανοί να ανταπεξέρθουν στις νέες πιο σύνθετες συνθήκες του περιβάλλοντος εργασίας τους.

Για το λόγο αυτό προτείνουμε τη δημιουργία Σχολής Σωφρονιστικών Υπαλλήλων αλλά καιΣχολής Κατάρτισης Σωφρονιστικών Υπαλλήλων όπου θα καταρτίζονται - επιμορφώνονται οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι σε ετήσια βάση.

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Οι εποχές αλλάζουν διαρκώς, το ίδιο και οι προκλήσεις. Αν δεν απαντήσουμε με τρόπο ορθολογικό, μακριά από τη στασιμότητα και τις γνωστές μεθόδους αλλά και πέρα από ιδεοληψίες και εμμονές, έστω και με αρκετή καθυστέρηση, η ζημία θα είναι μεγάλη τόσο για το σωφρονιστικό σύστημα όσο και για ολόκληρητην κοινωνία.

Με αυτές τις σκέψεις εισηγούμαι την υπερψήφιση των προτάσεων μας».

Δείτε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

https://youtu.be/CT6xAqweop4

 

back to top