Menu
A+ A A-

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη βουλή επί της συζήτησης του πολυνομοσχεδίου

maximos vouli 1

Ομιλία
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη βουλή επί της συζήτησης του πολυνομοσχεδίου

Αθήνα, 15 Οκτωβρίου 2015

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σήμερα αρχίζει να αποκαλύπτεται το μέγεθος της πολιτικής απάτης του ΣΥΡΙΖΑ με την οποία υπέκλεψε την ψήφο του ελληνικού λαού. Και δεν μιλώ για τα περίφημα ισοδύναμα με τα οποία προεκλογικά λέγατε ότι θα αντικαταστήσετε κάθε επώδυνο μέτρο που φέρατε με το τρίτο μνημόνιο, το μνημόνιο της Αριστεράς, που φέρει την υπογραφή Τσίπρα-Καμένου.

Μιλώ για την ξεδιάντροπη συμπεριφορά σας να ψηφίζεται νόμους το προηγούμενο επτάμηνο με τους οποίους επιδεικνύατε δήθεν κοινωνική ευαισθησία σε ολόκληρες κατηγορίες του πληθυσμού και τους οποίους πριν καν εφαρμοστούν τους καταργείτε, και μάλιστα με αναδρομική ισχύ.

Πήγατε στις εκλογές διαλαλώντας ως «ψηφισμένα δώρα» τις 100 δόσεις για τα κόκκινα δάνεια με τις οποίες εμφανιζόσασταν πολύ πιο χουβαρντάδες από εμάς, τις ευνοϊκές ασφαλιστικές ρυθμίσεις για νέους μηχανικούς, γιατρούς και δικηγόρους.
Παρατείνατε τη δυνατότητα των εργαζομένων στα Σώματα Ασφαλείας να ιδρύσουν, Ταμεία Επαγγελματικής Ασφάλισης, αντί να υπαχθούν υποχρεωτικά στο ΕΤΕΑ.
Ψηφίσατε πριν τις εκλογές την επαναχορήγηση της σύνταξης στους υπερήλικες ανασφάλιστους και τους ομογενείς Βορειοηπειρώτες και Ποντίους της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Και αφού τους εξαπατήσατε στις εκλογές, τώρα έρχεστε και νομοθετείτε την κατάργηση όλων αυτών των διατάξεων. Η πράξη σας αυτή είναι μνημείο πολιτικής ανηθικότητας. Και μην κρύβεστε πίσω από το μνημόνιο και τη συμφωνία. Αυτά τα ξέρατε, ήταν οι «ουρές της συμφωνίας» που σας ζητάγαμε να πείτε προεκλογικά ευθαρσώς στον ελληνικό λαό.

Καταθέτω στα πρακτικά υπομνήματα διαμαρτυρίας για τον εμπαιγμό και την εξαπάτηση που υπέστησαν οι παραπάνω κοινωνικές ομάδες.

1. Της Ομοσπονδίας Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας Θεσσαλίας
2. Του Προέδρου του ΕΤΑΑ
3. Του ΤΕΕ Κεντρικής και Δυτικής Θεσσαλίας
4. Της ΠΟΑΣΥ
5. Του Προέδρου της Ομόνοιας
Προφανώς όλα αυτά εντάσσονται στο περιώνυμο ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, επεισόδια από το σήριαλ του οποίου αναμένουμε με ενδιαφέρον προσεχώς. Με όσα ακούγονται και με τα προβληματικά πόθεν έσχες υπουργών –και συνήθως καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει- σίγουρα δεν θα πλήξουμε το επόμενο διάστημα.

Για τους μέχρι χθες άσπιλους και οι αμόλυντους τιμητές των πάντων ισχύει, προφανώς, η γνωστή ρήση για τη γυναίκα του καίσαρα. Αναμένουμε…

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο λαός μας λέει ότι έχει ο καιρός γυρίσματα. Σήμερα αποδεικνύεται ότι πραγματικά η ρήση αυτή έχει διαχρονική ισχύ. Οι πρώην αντιμνημονιακοί κήνσορες εμφανίζονται τώρα ως νηφάλιοι κήρυκες του τρίτου και φαρμακερού Μνημονίου.
Πόσες κατηγορίες, ανυπόστατες, ακόμη και υβριστικές δεν ακούσαμε στο παρελθόν; Πόση ισοπεδωτική κριτική δεν ασκήθηκε για χρόνια, που οδήγησε σε μια επικίνδυνη απαξίωση του πολιτικού συστήματος;

Τώρα, βέβαια η θέα από τις κυβερνητικές καρέκλες δίνει άλλη έννοια στα πράγματα, άλλο περιεχόμενο. Δίνει άλλη έννοια στο Μνημόνιο, στα σκληρά μέτρα, στις μειώσεις στις συντάξεις, στους ασήκωτους φόρους, στα πλήγματα στους αδύναμους συμπολίτες μας.

Η πρώτη και η δεύτερη φορά Αριστερά αν και δείχνει μονίμως ανεπάρκεια διακυβέρνησης, διαθέτει εντούτοις την ικανότητα να βαπτίζει το κρέας ψάρι και να σβήνει ανερυθρίαστα με μια μονοκοντυλιά το παρελθόν, τα προεκλογικά ψεύδη, τις κούφιες υποσχέσεις της.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα. Τώρα ξεκινούν τα αποκαλυπτήρια της κυβερνητικής πολιτικής. Δυστυχώς, αυτό είναι μόνο το πρώτο κύμα της συμφωνίας που επέτυχε η υπερήφανη διαπραγμάτευση Τσίπρα-Καμένου. Οσονούπω έπονται τα μέτρα για τους αγρότες, που και αυτοί ανέδειξαν πρώτο το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, παρά τις προειδοποιήσεις μας.

Θύματα του καιροσκοπισμού και της ανευθυνότητας είναι οι ίδιοι οι πολίτες. Και κυρίως οι ασθενέστεροι που πίστεψαν στα παχιά τα λόγια. Τον Ιανουάριο πίστεψαν ότι θα σκιστούν τα μνημόνια και θα χαριστούν τα χρέη. Και το Σεπτέμβρη ότι θα υπάρξει παράλληλο πρόγραμμα με αυτό του μνημονίου.

Με αυτό το πολυνομοσχέδιο, προεκλογικά ψεύδη, υποσχέσεις, δεσμεύσεις χωρίς αντίκρισμα, διαλύονται σήμερα ως νέφη.

Πιο κραυγαλέο παράδειγμα εμπαιγμού από τον ΕΝΦΙΑ δεν υπάρχει. Ένα φόρο, που έχει «στραγγαλίσει» οικονομικά τον μέσο πολίτη και στοίχισε στη Νέα Δημοκρατία όσο κανένα άλλο μέτρο των προηγούμενων μνημονίων.

Αυτοί, όμως, που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι θα τον καταργήσουν, και αυτόν με ένα νόμο και ένα άρθρο όπως το μνημόνιο, όχι μόνο τον διατηρούν αλλά καταργούν και όσες εκπτώσεις είχαν απομείνει. Και μάλιστα στον τουριστικό τομέα, την ατμομηχανή ανάπτυξης της χώρας, με τη φορολόγηση στα ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Όσο για τις συντάξεις, που η υπεράσπισή τους είχε γίνει λάβαρο για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα προτεινόμενα μέτρα θα οδηγήσουν σε δραματικές μειώσεις, που δυστυχώς φοβόμαστε δεν θα σταματήσουν εδώ.

Η ύφεση, θα συνεχίζεται, όσο επικρατεί η λογική της φορολογικής αφαίμαξης, της διατήρησης υψηλών κρατικών δαπανών που έχουν αντιπαραγωγικό χαρακτήρα, και κυρίως όσο επικρατούν οι παλαιολιθικές αγκυλώσεις έναντι της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, που καθορίζουν τη στάση και τις αποφάσεις της σημερινής κυβέρνησης.

Για όλα τα παραπάνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να συμφωνήσει με τη φιλοσοφία του πολυνομοσχεδίου και το περιεχόμενο των περισσοτέρων διατάξεών του.

Θα συνεχίσουμε, όμως, να ασκούμε εποικοδομητική κριτική ευελπιστώντας να ακούσετε τις προτροπές μας για στροφή προς τον ρεαλισμό και τη σοβαρότητα.

Σας ευχαριστώ».

 

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στα αποκαλυπτήρια του μνημείου Χρυσοστόμου Σμύρνης

3

Ομιλία του βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στα αποκαλυπτήρια του μνημείου Χρυσοστόμου Σμύρνης


Βούναινα, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Σεβασμιότατε,
κ. ταξίαρχε,
εκπρόσωποι στρατιωτικών, αστυνομικών και πυροσβεστικών αρχών,
εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης και πολιτιστικών συλλόγων.
εκλεκτοί προσκεκλημένοι,
φίλες και φίλοι,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να εκπληρώσουμε ένα ιερό καθήκον απέναντι στην ιστορική μνήμη, τιμώντας μιαν από τις φλογερότερες και ηρωικότερες μορφές που γέννησε η μικρασιατική γη.
Σήμερα κλίνουμε το γόνυ ευλαβικά και με βαθύ σεβασμό στον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης. Τον άνθρωπο που μέσα στον όλεθρο της καταστροφής της Σμύρνης οδηγήθηκε στο μαρτύριο εν πλήρει συνειδήσει για όσα φρικτά τον περίμεναν. Τον Ορθόδοξο ποιμενάρχη που έμεινε πιστός στην αποστολή του, μη εγκαταλείποντας το ποίμνιό του, έως και τη τελευταία του μαρτυρική στιγμή, αν και το μπορούσε. Τον αγνό πατριώτη, τον Εθνάρχη του μικρασιατικού ελληνισμού, που όλη του τη ζωή την αφιέρωσε στα ιδανικά και στις αξίες της πατρίδας.
Η απότιση φόρου τιμής προς τον Χρυσόστομο Σμύρνης ήταν για εμάς, τους απογόνους των προσφύγων της Καππαδοκίας που ρίζωσαν σε αυτόν τον τόπο, ένα χρέος που έπρεπε επιτέλους να εκπληρώσουμε, ως οφειλή στην μαρτυρική θυσία του Αγίου και ως διαχρονική υπόμνηση στις μελλούμενες γενιές.
Υπόμνηση για το βίαιο τέλος της τρισχιλιετούς περίλαμπρης παρουσίας του ελληνισμού, στα χώματα της Μικράς Ασίας, στην Ιωνία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία. Εκεί που γεννήθηκε η φιλοσοφία, εκεί που οι έλαμψαν οι Άγιοι της Ορθοδοξίας, οι Πατέρες της Εκκλησίας, εκεί που κτυπούσε για χίλια χρόνια η καρδιά του Βυζαντίου, εκεί που στις αρχές του 20ού αιώνα άκμαζε ένας δημιουργικός, δυναμικός, κοσμοπολίτης ελληνισμός.
Υπόμνηση για την εκτέλεση της σχεδιασμένης γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής, που οι απόγονοι των θυτών συνεχίζουν να αρνούνται. Και οι οποίοι δυστυχώς συνεπικουρούνται από υπερασπιστές ανάλογων απόψεων εντός των τειχών, που επιμένουν να μιλούν για συνωστισμούς στην προκυμαία, στρεβλώνοντας ασύστολα την ιστορική αλήθεια με τους ιδεοληπτικούς τους φακούς.
Υπόμνηση για τη διαρκή ανάγκη της εθνικής ευθύνης, της εθνικής ενότητας, της μη επανάληψης των ίδιων τραγικών λαθών.
Ο Άγιος Χρυσόστομος, γεννημένος το 1867, παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας της Βιθυνίας –που από τα οκτώ παιδιά έζησαν τα δύο- μεγάλωσε με τις αρχές και τις αξίες της Ορθοδοξίας. Λέγεται ότι η μητέρα του τον είχε τάξει στην Παναγιά.
Ως αριστούχο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης –τότε που ακόμη στον ελληνισμό η αριστεία δεν ήταν συνώνυμο της ρετσινιάς, κατά τα σύγχρονα ειωθότα– τον βοήθησε στην μετέπειτα πορεία του ο τότε Μητροπολίτης Μυτιλήνης και μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντίνος Ε΄. Και ο Χρυσόστομος πράγματι όλον τον βίο του τον αφιέρωσε ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία της Εκκλησίας και της πατρίδος.
Βαθύτατα μορφωμένος, απαράμιλλος ρήτορας, αεικίνητος και με αστείρευτα ψυχικά αποθέματα βρέθηκε πάντοτε στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος. Από την εποχή που όρθωσε το ανάστημά του στα πανσλαβικά σχέδια άλωσης του Αγίου Όρους. Και ως μητροπολίτης Δράμας, όπου στα δύσκολα χρόνια του μακεδονικού αγώνα αντιμετώπισε την τρομοκρατία του βουλγαρικού κομιτάτου αλλά και τη ρουμανική προπαγάνδα, εμψυχώνοντας τον ελληνισμό της Μακεδονίας. Και τέλος, με το μεγάλο του έργο, έως και την τραγική κατάληξη, ως Μητροπολίτης Σμύρνης, στην γη της Ιωνίας.
Ο Χρυσόστομος με τη δράση του, τη σοφία του και την προσωπικότητά του αναδείχθηκε γρήγορα σε αναμφισβήτητο ηγέτη του ελληνισμού όλης της Μικράς Ασίας. Η προσφορά του όλα τα χρόνια της ποιμαντορίας του ανεκτίμητη. Ιδιαίτερα, μετά την δικαίωση των πόθων του ελληνισμού, όταν το όραμα της εθνικής ολοκλήρωσης, της Ελλάδας των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, έμοιαζε επιτέλους να πραγματοποιείται.
Σύντομα, όμως, θα έλθουν οι στιγμές της πίκρας και της απελπισίας. Ο Χρυσόστομος είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για τους κινδύνους που ελλόχευαν από την ανευθυνότητα των πολιτικών στην Αθήνα, και είχε δει το τέλος που πλησίαζε.
Με την πτώση του μετώπου, το σχέδιο της γενοκτονίας των Ελλήνων έμπαινε στη τελική του φάση. Η «Γκιαούρ Ιζμίρ» έπρεπε να ισοπεδωθεί και πρώτος να εξοντωθεί ο ηγέτης της. Ο Χρυσόστομος, ωστόσο, παρέμεινε στη θέση του μέχρι και τη στιγμή που όπως είπε στη τελευταία Θεία Λειτουργία που τέλεσε στον Ναό της Αγίας Φωτεινής «σύμπαν το Ελληνικόν Έθνος καταβαίνει πλέον εις τον Άδην».
Παρά την πρόσκληση του Καθολικού Αρχιεπισκόπου, παρά τις προσπάθειες Γάλλων και Άγγλων, ο Χρυσόστομος αρνήθηκε, μόνος αυτός από όλους τους θρησκευτικούς ηγέτες, να εγκαταλείψει το ποίμνιό του.
Έτσι, ο Νουρεντίν πασάς παραδίδει εσκεμμένα στο βάρβαρο όχλο τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, ο οποίος του βγάζει τα μάτια, τα δόντια, του κόβει τα χέρια, το κεφάλι και τον περιφέρει ως τρόπαιο στους δρόμους της πόλης. Και όμως ως την ώρα που παρέδωσε το πνεύμα του δεν βαρυγκώμησε, δεν λιποψύχησε, δεν δείλιασε. Όπως τους πρωτοχριστιανούς μάρτυρες αντίκρισε το τέλος με καρτερία.
Το σύνθημα της καταστροφής είχε πλέον δοθεί. Το τέλος του Μητροπολίτου Χρυσοστόμου, μαζί με τις δεκάδες χιλιάδες που θα βρουν τραγικό θάνατο από τους τσέτες, εκ των οποίων και 50 συγχωριανοί μας από τη Σουλούτζοβα, το Υδατοπέδιον Καππαδοκίας, θα έχουν και 347 ιερείς της επαρχίας Σμύρνης επί συνόλου 459. Ενώ από τις 46 εκκλησίες της Σμύρνης γλύτωσαν τον όλεθρο μόνον 3.
Από το κομματιασμένο από τη λύσσα του τουρκικού όχλου σώμα του Αγίου Χρυσοστόμου δεν βρέθηκε τίποτε. Η μνήμη του, όμως, είναι και θα παραμένει ως φάρος ελπίδας και πίστης.
Ο Εθνομάρτυρας Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης θα είναι εις τους αιώνες για όλους τους Ορθόδοξους Έλληνες ο αγνός χριστιανός, ο αυθεντικός Έλληνας, ο μεγάλος ηγέτης.

1

Read more...

Μάξιμος: Καμία αυτοκριτική για “γερμανοτσολιάδες”; Ομιλία στη βουλή επί του νομοσχεδίου για την απόδοση ιθαγένειας σε μετανάστες

maximos vouli 1

Ομιλία
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη βουλή επί του νομοσχεδίου
για την απόδοση ιθαγένειας σε μετανάστες

Αθήνα, 24 Ιουνίου 2015

«Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Συζητούμε σήμερα ένα πραγματικά κρίσιμο νομοσχέδιο, που σχετίζεται με ένα από τα πλέον δυσεπίλυτα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, αυτό της μετανάστευσης.

Ένα πρόβλημα που απειλεί να μετατραπεί σε «βόμβα μεγατόνων», και να τινάξει στον αέρα την ήδη εύθραυστη κοινωνική μας συνοχή.

Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το αύριο της Ελλάδας. Ιδιαίτερα, σε ένα ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, με πολεμικές συγκρούσεις εν εξελίξει και με γείτονες που ολοκάθαρα δρουν υπό το πρίσμα επικίνδυνων εθνικισμών.

Και τα συζητούμε αυτά σήμερα, λόγω της ακατανόητης κυβερνητικής σπουδής. Την ώρα της δραματικής κορύφωσης μιας πεντάμηνης, οιονεί «διαπραγμάτευσης» για συμφωνία με τους εταίρους.

Ένα ακόμη επεισόδιο σε ένα διαρκές ρεσιτάλ ανωριμότητας και ανευθυνότητας, από πολιτικές δυνάμεις που παραπλάνησαν και παρέσυραν τον ελληνικό λαό με μοναδικό σκοπό να πάρουν την εξουσία.

Και τι καταφέρατε κύριοι της συγκυβέρνησης με την άφρονα τακτική σας;
Βυθίσατε την πολιτική ζωή για μήνες στην αβεβαιότητα, κλονίσατε την πραγματική οικονομία, και την οδηγήσατε σε κώμα, προκαλέσατε κραχ στο τραπεζικό σύστημα με τον πανικό που σπείρατε στους καταθέτες, κηρύξατε εσωτερική στάση πληρωμών που την πληρώνουν όλες, και οι υγιείς, επιχειρήσεις, γυρίσατε το δείχτη της ανάπτυξης σε αρνητική φορά.

Είπατε ότι θα σκίζατε τα μνημόνια, με μιάς, με έναν νόμο, με ζουρνάδες και νταούλια, θα μοιράζατε λεφτά, που είχαν κοπεί από τους κακούς μνημονιακούς.
Και τι κάνατε;

Επιλέξατε για πέντε ολόκληρους μήνες να παίζετε θέατρο, βαρουφάκεια παίγνια, δημιουργικές ασάφειες, και άλλα φαιδρά.

Και το αποτέλεσμα ποιο είναι σήμερα; Με την πλάτη κολλημένη στο τοίχο, η Ελλάδα, με την υπογραφή του πρωθυπουργού παρακαλώ, να προτείνει μέτρα 7,9 δις.

Εσείς, που ανατρέψατε την προηγούμενη κυβέρνηση για 980 εκατομμύρια!
Και ακόμη δεν γνωρίζουμε τι άλλο θα μπει στην ασήκωτη λίστα των μέτρων.
Αλλά και από αυτά που γνωρίζουμε, είναι βέβαιο ότι θα πληγούν όλοι, και μην προσπαθείτε να παραπλανήσετε.

Η δραματική αύξηση του ΦΠΑ σε τρόφιμα, σε εισιτήρια, σε είδη πλατιάς κατανάλωσης, στην εστίαση, η αύξηση των κρατήσεων στα ασφαλιστικά ταμεία, θα πλήξουν τα λαϊκά στρώματα, για τα οποία υποτίθεται εσείς οι υπερασπιστές των αδυνάτων κόπτεσθε.

Το χειρότερο, όμως, όλων είναι ότι τα μέτρα σας θα χτυπήσουν την καρδιά της οικονομίας, τον ιδιωτικό τομέα. Ο φορο-βομβαρδισμός θα ισοπεδώσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στέλνοντας ακόμη περισσότερους στην ανεργία.

Και ακόμη δεν γνωρίζουμε τι τελικά θα φέρει η συμφωνία σας, για το χρέος, για την χρηματοδότηση, για επιπρόσθετα μέτρα που πρόκειται να παρθούν στην πορεία, όπως η πιθανολογούμενη ραγδαία αύξηση της φορολογίας στους αγρότες.

Θα ανέμενα, έστω και τώρα, μια λέξη αυτοκριτικής από εκείνους που με περισσή ευκολία χαρακτήριζαν “γερμανοτσολιάδες” τους υποστηρικτές του mail Χαρδούβελη, με μέτρα μόλις 980 εκατομμύρια ευρώ. Σεις που εισηγείστε μέτρα 8 δις είστε η εθνικά υπερήφανη κυβέρνηση;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Την ίδια λοιπόν ανευθυνότητα, την ίδια ελαφρότητα, που δείχνει άγνοια κινδύνου, έλλειψη επίγνωσης του ζητήματος και σοβαρές ιδεοληπτικές εμμονές έχει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο για την απόδοση ιθαγένειας σε μετανάστες.

Και το συζητούμε, τη στιγμή που τα νησιά του Αιγαίου βουλιάζουν κυριολεκτικά από δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες αλλά και λαθρομετανάστες που περνούν στη χώρα μας. Οι εικόνες προκαλούν ντροπή και αγανάκτηση.

Και αντί να ασχοληθείτε με αυτό σοβαρά -γιατί δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρή πολιτική μόνον η μεταφορά με τα πλοία στο λιμάνι του Πειραιά και μετά για «ηλιοθεραπεία» στην Ομόνοια- τρέχετε μη χάσετε, να δώσετε το χαμπέρι, ότι η Ελλάδα άνοιξε και περιμένει κι άλλους, ότι εδώ υπάρχει η καλή ευκαιρία να πάρεις ιθαγένεια ή άδεια ευρωπαϊκού κράτους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Είναι αδιανόητο η Ελλάδα που είναι πύλη εισόδου μεταναστών να θεσπίζει τη χαλαρότερη νομοθεσία για την απόδοση ιθαγένειας. Κανείς δεν έχει αντίρρηση, ένας άνθρωπος που γεννήθηκε εδώ, πήγε σχολείο, αποφοίτησε, είναι ενήλικος, αγαπάει την Ελλάδα, νοιώθει την Ελλάδα ως πατρίδα του να πάρει την ελληνική ιθαγένεια.

Άλλο όμως αυτό, και άλλο να λες ότι την ιθαγένεια την παίρνει ένα παιδί απλά και μόνο με την εγγραφή του στην α΄ δημοτικού. Αυτό ανατρέπει κάθε κανόνα λογικής. Τι πολιτισμικούς δεσμούς, τι βαθύτερη σχέση μπορεί να έχει δημιουργηθεί σε αυτή την ηλικία; Αν δεν ολοκληρωθεί η διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου, πώς μπορεί να αποφασίσει αν θέλει να είναι το ένα ή το άλλο;

Αυτό που προτείνει το νομοσχέδιό σας για το σχολείο είναι φύλλο συκής, είναι γραφειοκρατικό άλλοθι. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο. Σκοπός είναι η μαζική απόδοση ιθαγένειας.

Και αυτό διαφαίνεται και από τις άλλες πρόνοιες του νομοσχεδίου, όπως η διευκόλυνση της οικογενειακής επανένωσης, που συνιστά εξοργιστική πρόσκληση για παράνομη είσοδο στη χώρα γυναικών με παιδιά, ώστε να πάρουν άδεια παραμονής. Αλλά και η μείωση του χρόνου που προβλέπεται για την απόδοση άδειας για εξαιρετικούς λόγους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι στιγμές που βιώνει η χώρα είναι κρίσιμες.
Και θα είναι κρίσιμες ακόμη και αν υπάρξει η εκκολαπτόμενη επώδυνη συμφωνία, ακόμη και αν ψηφιστεί. Μπορεί να γλιτώσαμε, όπως ελπίζουμε την καταστροφή, ο Γολγοθάς, όμως, δεν τελείωσε.

Και με πολιτικές όπως αυτές που προωθεί ανεύθυνα και αστόχαστα η συγκεκριμένη κυβέρνηση, ο αγώνας για τη σωτηρία θα κρατήσει για πολύ ακόμη».

Read more...

Μάξιμος για μεταναστευτικό ν/σ: Λάθος το μήνυμα "Ανοίξαμε και σας περιμένουμε!"

 

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Δημόσιας Διοίκησης και Παραγωγής και Εμπορίου κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής

maximos vouli 1

Ομιλία του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Δημόσιας Διοίκησης και Παραγωγής και Εμπορίου κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το νομοσχέδιο που αφορά, πρωτίστως, στην απόδοση ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών, που βρίσκονται νόμιμα στη χώρα μας, άπτεται ενός εξαιρετικά ευαίσθητου και, ασφαλώς, ευρύτερου ζητήματος, το οποίο έχει εμφανιστεί και διογκωθεί την τελευταία εικοσιπενταετία.
Οι αθρόες μεταναστευτικές ροές ουσιαστικά δεν έχουν πάψει ποτέ όλο αυτό το διάστημα, ενώ κατά περιόδους, όπως τη σημερινή, παρουσιάζουν τεράστια έξαρση, εξαιτίας τόσο εξωγενών, όσο, δυστυχώς, και εσωτερικών παραγόντων που τις ευνοούν. Επίσης, κατά εποχή, ποικίλει σημαντικά και η προέλευση, εθνική και θρησκευτική, των εισερχομένων μεταναστών.
Όλα τα παραπάνω έχουν πλέον δημιουργήσει μια νέα ανθρωπογεωγραφία στην ελληνική κοινωνία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα ποικίλα προβλήματα που ευλόγως αναφύονται και, δυστυχώς, οξύνονται από την οικονομική αλλά και ευρύτερα δομική κρίση που ταλανίζει τη χώρα τα τελευταία 6 χρόνια.
Η Πολιτεία είναι, βεβαίως, υποχρεωμένη να επιλύει τα προβλήματα αυτά, που έχουν σωρευθεί από το παρελθόν, με βάση τους κανόνες δικαίου, τις αρχές και τις αξίες μας. Με την ίδια, όμως φροντίδα και συνέπεια οφείλει ταυτόχρονα η κυβέρνηση να λαμβάνει τα δέοντα μέτρα ώστε να μη δημιουργούνται νέα δυσεπίλυτα προβλήματα. Κάτι το οποίο με λύπη μας διαπιστώνουμε ότι δεν συμβαίνει από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Κανείς βεβαίως, δεν θα διαφωνήσει ότι το πρόβλημα με την ιθαγένεια των παιδιών, που πολλά από αυτά δεν έχουν γνωρίσει άλλη πατρίδα από την Ελλάδα και τα οποία φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, που ίσως η μόνη γλώσσα που μιλούν είναι η ελληνική, είναι κάτι που δεν επιτρέπεται να το αφήνουμε να διαιωνίζεται.
Και ορθώς τίθεται προς επίλυση. Εντούτοις, όμως, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε κάποιες σημαντικές επιφυλάξεις και αντιρρήσεις στη φιλοσοφία του νομοσχεδίου.
Υποστηρίζει, λοιπόν, η κυβέρνηση ότι «η ελληνική πολιτική κοινότητα εξ αντικειμένου προκύπτει από τη σύμπτωση των βουλήσεων των ανθρώπων που ενσωματώνονται σε μια εθνική συλλογικότητα που ζει μαζί».
Ωστόσο, το θέμα της προσωπικής βούλησης του ανήκειν σε μια εθνική συλλογικότητα δεν μπορεί να αφορά ανήλικους, των οποίων η προσωπικότητα, τουλάχιστον νομικά, δεν έχει ολοκληρωθεί. Δεν είναι τα παιδιά αυτά που θα αποφασίσουν για το που και εάν θέλουν να ανήκουν. Αυτό μπορεί να ισχύει, με τις προϋποθέσεις που σε γενικές γραμμές προβλέπονται από το νομοσχέδιο, εφόσον το παιδί κλείσει τα 18του χρόνια.
Προς τι, λοιπόν, αυτή η πρεμούρα από την κυβέρνηση; Θέλει απλώς να επιλύσει το πρόβλημα ή μήπως επιδιώκει κάτι περισσότερο; Κάτι που ανταποκρίνεται πιο πολύ στις ιδεοληπτικές εμμονές τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ, γύρω από το μεταναστευτικό. Εμμονές που έχουν εκφραστεί κατά καιρούς με τη θεωρεία για τα ανοιχτά σύνορα.
Φοβάμαι δηλαδή, ότι σε συνδυασμό με μια σειρά πρόνοιες του νομοσχεδίου, όπως για τις νέες προϋποθέσεις για την οικογενειακή επανένωση, ή τη μείωση των απαιτούμενων συνεχών ετών διαμονής για χορήγηση άδειας διαμονής για εξαιρετικούς λόγους, στέλνεται ένα λάθος μήνυμα, του τύπου «ανοίξαμε και σας περιμένουμε».
Και αυτή, η ελαφρά τη καρδία, παροχή ιθαγένειας ή άδειας παραμονής, η ανυπαρξία μέτρων αναχαίτισης των μεταναστευτικών κυμάτων στέλνει ένα μήνυμα παντού ότι υπάρχει ένα εύκολα προσβάσιμο έδαφος της Ε.Ε., στο οποίο παρουσιάζονται συχνά ευκαιρίες και τρόποι νομιμοποίησης.
Αν θα ήθελε κανείς να συνοψίσει το περιεχόμενο του νομοσχεδίου θα μπορούσε να πει ότι η Ελλάδα που είναι πύλη εισόδου μεταναστών θεσπίζει την πιο χαλαρή νομοθεσία για την παροχή ιθαγένειας απ’ όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ.
Η Ελλάδα, καλώς κακώς, είναι η ακριτική ζώνη της Ευρώπης, καλώς κακώς γειτνιάζει με περιφέρειες που ο πόλεμος, οι συγκρούσεις, η ανέχεια είναι μια μόνιμη πραγματικότητα. Και όσο καλές διαθέσεις και αν έχουμε να βοηθήσουμε όσους κατατρεγμένους βρεθούν στη χώρα μας, αυτό είναι αδύνατο. Όπως επίσης είναι αδύνατο και απαράδεκτο συνάμα να μετατρέψουμε την Ελλάδα σε μια τεράστια κατασκήνωση προσφύγων και μεταναστών. Γιατί αυτό δεν είναι προς όφελος ούτε των Ελλήνων πολιτών ούτε και των μεταναστών.
Αντιθέτως, η οργανωμένη παρουσία μεταναστών ως εποχικοί εργάτες γης είναι προς όφελος και των παραγωγών και των μεταναστών. Την επίλυση αυτού του ζητήματος, είχα άλλωστε ζητήσει και στο παρελθόν, αναφερόμενος στους παραγωγούς της Αγιάς και του Τυρνάβου, με ένα πιο ευέλικτο πλαίσιο για τους εποχικούς εργαζόμενους μετανάστες, που να προστατεύει και τους ίδιους, αλλά και τους παραγωγούς και εν τέλει να ενισχύει τα ασφαλιστικά ταμεία, που αιμορραγούν από την ανασφάλιστη εργασία.
Είναι, λοιπόν, θετική η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής Οδηγίας. Η ρύθμιση αυτή πιστεύω ότι θα πρέπει να συμπληρωθεί με διαγραφή ή γενναία μείωση των δυσβάσταχτων προστίμων (της τάξης των 10 χιλιάδων ευρώ) που έχουν επιβληθεί σε αγρότες και κτηνοτρόφους διότι λόγω γραφειοκρατικών εμποδίων είχαν στη δούλεψή τους παράνομους αλλοδαπούς αγρεργάτες.

Σας ευχαριστώ».

 

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του κόμματος

maximos vouli 3

Ομιλία
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του κόμματος

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα επιβάλλει τη γρήγορη ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας. Τα έως σήμερα δείγματα γραφής της νέας κυβέρνησης επιβεβαιώνουν, δυστυχώς, ότι έχουμε να κάνουμε με μια ανεύθυνη διακυβέρνηση. Για να μην αποδειχθεί και μοιραία για τη χώρα χρειάζεται απέναντί της να βρεθεί μια ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση.

Έχουμε, λοιπόν, χρέος έναντι της πατρίδας, αλλά και του κόσμου της παράταξης, να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να αντικρίσουμε την αλήθεια κατάματα, χωρίς εξωραϊσμούς. Να δούμε τι έφταιξε για την ήττα, και πώς η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή θα μπορέσει όχι μόνο να επανακάμψει, αλλά να κερδίσει και πάλι την ηγεμονία στο μεσαίο χώρο. Και να διεκδικήσει με αξιώσεις την εξουσία.

Είμαι βέβαιος ότι, πολλά από τα λάθη ή τις αστοχίες, που μας στοίχησαν πολύ ακριβά στις εκλογές, θα είχαν αποφευχθεί αν αφουγκραζόμασταν τον κόσμο μας. Μετά το άσχημο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, που προοιώνιζε τη βαριά ήττα στις εθνικές εκλογές, ζήτησα σύγκλιση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ζήτησα ο προβληματισμός που ήταν διάχυτος στη βάση μας να διατυπωθεί ανοιχτά στα κομματικά όργανα. Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν συνέβη.

Εν πάση περιπτώσει, οδηγηθήκαμε σε μια οδυνηρή ήττα που υπέστημεν στις εκλογές.
Γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Υπό όποιο πρίσμα κι αν αναγνώσουμε το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, όποια δικαιολογία ή και σοφιστεία αν προβάλουμε. Ας δούμε, λοιπόν, χωρίς υπεκφυγές, τι έφταιξε και τι πρέπει να αλλάξουμε. Η συζήτηση σήμερα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, και αυτή που θα ακολουθήσει την Κυριακή, είναι μια καλή αρχή.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια υπήρξε διολίσθηση με την ανοχή όλων μας σε μια νοοτροπία συγκεντρωτισμού στη λήψη των αποφάσεων. Η εμμονή, όμως, στη λήψη αποφάσεων στο πλαίσιο ενός περίκλειστου κύκλου ανθρώπων γύρω από τον πρόεδρο, θεωρώ ότι ζημίωσαν σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα της λειτουργίας και του κόμματος και της κυβέρνησης. Η απαξίωση σύγκλισης των οργάνων και ουσιαστικής συζήτησης, είτε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα είτε στο Υπουργικό Συμβούλιο, συνιστά τη γενεσιουργό αιτία πολλών αρνητικών συνεπειών.

Συνέπειες που έπαιρναν πιο αρνητική χροιά όταν συνοδεύονταν από επιλεκτικές, ανώνυμες, ανοίκειες και συκοφαντικές επιθέσεις από διαδικτυακούς τόπους, απ’ όπου, υποτίθεται, εκφράζονταν απόψεις ανθρώπων του προέδρου. Αναφέρω για παράδειγμα, όσα γράφηκαν όταν παραιτήθηκα από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Αλλά και πρόσφατα, μετεκλογικά, όταν ζήτησα να διερευνηθούν και να αποδοθούν ευθύνες για την ήττα.

Σε ότι, ωστόσο, αφορά την απώλεια της πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας στους αγρότες, θέλω να επισημάνω ότι είχα εγκαίρως και εγγράφως προειδοποιήσει κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Μάλιστα, είχα αναγκαστεί και δημοσίως να αντιπαρατεθώ σε παράλογα μέτρα, όπως η φορολόγηση των μαντριών και των αγροτικών κτισμάτων. Διαφώνησα με μέτρα, που παρουσιάσθηκαν ως θέσφατα, όπως η αύξηση της διάρκειας ζωής του γάλακτος. Ο κατάλογος μακρύς. Τελευταίο, αλλά όχι ήσσονος σημασίας, το πρόβλημα με την εξισωτική αποζημίωση των κτηνοτρόφων, που παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι θα καταβληθεί προ των εκλογών, κάτι τέτοιο δεν έγινε, εκθέτοντάς μας ανεπανόρθωτα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συγκάλυψη των προβλημάτων κάτω από το χαλί, ο στρουθοκαμηλισμός, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε καταστροφικά αποτελέσματα. Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Αναμφίβολα έγιναν πολλά κατά την προηγούμενη περίοδο, κυρίως χάρις στην εργατικότητα του πρώην πρωθυπουργού, που ο ιστορικός του μέλλοντος πιστεύω ότι θα του πιστώσει.

Εντούτοις, όμως, δεν πείσαμε τον λαό. Δεν πείσαμε ότι στον ορίζοντα άρχισε να ανατέλλει η ελπίδα. Δεν πείσαμε ότι κάναμε ότι ήταν δυνατόν για να πετύχουμε απέναντι στους εταίρους το καλύτερο για τη χώρα. Δεν πείσαμε ότι ήμασταν ικανοί να τιμωρήσουμε όσους είχαν καταχραστεί δημόσιο χρήμα, να πιάσουμε όσους φοροδιαφεύγουν.

Παύσαμε να εκπέμπουμε ένα καθαρό ιδεολογικό στίγμα. Από τη μια η «θεωρία των δύο άκρων», από την άλλη η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης θόλωσαν την ιδεολογία του κοινωνικού φιλελευθερισμού. Η μεσαία τάξη, οι άνθρωποι που μας στήριζαν για δεκαετίες, οι υγιείς παραγωγικές δυνάμεις, οι μετριοπαθείς πολίτες μάς βλέπουν με επιφύλαξη.

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά κρίσιμη φάση. Η Ελλάδα ακροβατεί εκ νέου στην άκρη του γκρεμού. Παρά, όμως, τους επικίνδυνους χειρισμούς τον πρώτο μήνα της νέας κυβέρνησης, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας ακόμη την υποστηρίζει. Η πολιτική οξυδέρκεια και σύνεση επιβάλλουν, λοιπόν, να μην επενδύουμε στις εικασίες για «αριστερές παρενθέσεις». Επιβάλλουν την ταχεία ανασύνταξη των δυνάμεων μας, τη διασαφήνιση του ιδεολογικού μας στίγματος, την ανανέωση των στελεχιακών μας δομών, την ανάκτηση της αξιοπιστίας μας.

Για να συμβούν όλα αυτά, προϋπόθεση είναι, με την ευρύτερη συμμετοχή των μελών και στελεχών του κόμματος, η συντεταγμένη συζήτηση για τα αίτια της ήττας, για το σήμερα και το αύριο του κόμματος, χωρίς περιορισμούς στην ατζέντα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον με τη διενέργεια ενός εκτάκτου συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας το αμέσως προσεχές διάστημα. Όποια καθυστέρηση, όποια αναβολή, όποια στροφή, αν επιχειρηθεί, μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες για το κόμμα και τη χώρα».

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου κατά τη συζήτηση στη βουλή των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης

maximos vouli 1

Ολόκληρη η ομιλία του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση στη βουλή των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου έκανε μια επιλογή. Έδωσε εντολή διακυβέρνησης σε πολιτικές δυνάμεις, και πρωτίστως τον ΣΥΡΙΖΑ, που υποσχέθηκαν μια διαφορετική αντιμετώπιση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος της χώρας.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, σε αντίξοες συνθήκες, επεδίωξε να θέσει τις βάσεις για την έξοδο από την κρίση, το τέλος του μνημονίου και της επιτροπείας. Στα δυόμιση αυτά χρόνια, παρά τα λάθη και τα στραβοπατήματα, έγιναν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Η απόσταση που διανύθηκε από το 2012 έως σήμερα είναι αξιοσημείωτη. Και για τούτο είναι άδικο να γίνεται λόγος από τον πρωθυπουργό για «καμένα σπαρτά» κατά τη γνωστή ρήση της εκάστοτε νέας κυβέρνησης που λέει ότι παραλαμβάνει «καμένη γη».

Προεκλογικά, όπως είχαμε καθήκον, προειδοποιήσαμε, για το ρίσκο που ενέχει μια κατά μέτωπο αντιπαράθεση με τους δανειστές. Μιλήσαμε για την αδήριτη ανάγκη να συνεχιστεί αδιατάρακτα η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να μην τεθούν εν αμφιβόλω οι κατακτήσεις και οι θυσίες του ελληνικού λαού.

Τελικά, όμως, δεν πείσαμε. Οι πολίτες, προφανώς, κουρασμένοι από την παρατεταμένη πολιτική λιτότητας, απογοητευμένοι από την καθυστέρηση μιας χειροπιαστής αλλαγής, αγανακτισμένοι ίσως από την άδικη ενίοτε φορολογία, αποφάσισαν, παρά τους κινδύνους, να δοκιμάσουν έναν άλλο δρόμο.

Πλέον, έχουμε μια νέα πραγματικότητα. Από την πρώτη στιγμή κατέστη σαφές ότι οι δυσκολίες να πείσει η νέα κυβέρνηση εταίρους και αγορές θα είναι μεγάλες. Πολλώ δε μάλλον, που οι προεκλογικές της εξαγγελίες προδιέθεταν στην επιστροφή σε πρακτικές της προ κρίσης εποχής.

Ευτυχώς, μετατοπίσεις προς μια ρεαλιστικότερη οπτική έχουν ήδη καταγραφεί. Και η διαπίστωσή μου αυτή, πιστέψτε με, δεν έχει καμία χαιρεκακία ή μομφή. Θεωρώ ότι είναι μέγιστο πολιτικό λάθος αυτές τις κρίσιμες για τη χώρα ώρες να επιδεικνύουμε μικροκομματικά απωθημένα ή μυωπικές πρακτικές. Αυτός ο τόπος, δυστυχώς, έχει δεινοπαθήσει από τις άγονες κομματικές αντιπαραθέσεις. Έχει πληρώσει ακριβά τις στείρες αντιπολιτευτικές συγκρούσεις. Νομίζω ότι ήλθε η στιγμή να τραβήξουμε μια γραμμή με το παρελθόν. Αυτό που προέχει είναι η σωτηρία της χώρας. Μια είναι επομένως η ορθή στάση. Αυτή της αντικειμενικής κριτικής.

Γι’ αυτό και διατυπώνουμε την αγωνία μας για την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους μας. Διότι τα μηνύματα ρήξης που υπονόησε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του μπορούν να βάλουν σε μεγάλες περιπέτειες.

Η άσκηση υπερήφανης πολιτικής δεν είναι ζήτημα εύκολης ρητορικής, αλλά επίπονης προσπάθειας που βασίζεται στο ρεαλισμό. Είναι, λοιπόν, ενθαρρυντικό ότι ο πρωθυπουργός αναγνώρισε πως τα πλεονάσματα ή έστω ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός συνιστούν παράγοντα ενίσχυσης της εθνικής κυριαρχίας.

Η πραγματικότητα κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι αν δεν γίνουν ριζικές μεταρρυθμίσεις η χώρα δεν θα πάει μπροστά. Θα παραμείνει εσαεί ο μεγάλος ασθενής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιστροφή στην εποχή των δανεικών, των άκριτων παροχών δεν υπάρχει. Και όσο κύριοι υπουργοί έρχεστε σε τριβή με την καθημερινή σκληρή πραγματικότητα θα το ανακαλύπτετε και εσείς.

Όπως ο πρωθυπουργός ανακάλυψε την ανάγκη να πληρώνονται οι υποχρεώσεις των πολιτών προς το δημόσιο. Και ήδη εγκαταλείποντας το κίνημα «Δεν πληρώνω» προσχωρήσατε στο «Όλοι στο Ταμείο».

Πέρα, όμως, από τρόικες ή όποιον άλλο εποπτικό μηχανισμό που προτείνει το ένα ή το άλλο, η αλήθεια είναι ότι χρειαζόμαστε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο. Χρειαζόμαστε στροφή στην πραγματική παραγωγή. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης δεκαετίας.

Μου προκάλεσε, λοιπόν, ιδιαίτερο προβληματισμό το γεγονός ότι στις προγραμματικές δηλώσεις δεν ακούστηκε τίποτε από τον πρωθυπουργό για την πρωτογενή παραγωγή. Ελπίζω να μην είναι ενδεικτικό της χαμηλής ιεράρχησης που επιφυλάσσετε στον αγροτικό κόσμο, ο οποίος σας ανέδειξε πρώτους στις πρόσφατες εκλογές. Χωρίς, όμως, την ενίσχυση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας σοβαρή ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει. Μόνον ανάπτυξη-φούσκα.

Και αυτή είδαμε τι τέλος είχε.

Και εδώ επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα ζήτημα που προκάλεσε αναστάτωση πριν από ένα χρόνο και αποτέλεσε και την αιτία της παραιτήσεώς μου από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Μιλώ για τη διάρκεια ζωής του γάλακτος. Ένα μέτρο, που προτάθηκε από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ –που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα ως οι πλάκες του Μωυσέως- υποτίθεται για να μειώσει την τιμή για τον καταναλωτή.

Εντέλει, η τιμή στο ράφι δεν μειώθηκε, μάλλον αυξήθηκε, ενώ ο παραγωγός υπέστη ζημία από την εφαρμογή του μέτρου. Ήλθε λοιπόν η ώρα, όπως προβλέπεται, το μέτρο να επανεξεταστεί και να προχωρήσει η ακύρωσή του. Άλλωστε, για την κατάργησή του είχατε δεσμευτεί κατά την ψήφισή του. Ελπίζω να μην το λησμονήσατε.

Και βεβαίως χαιρετίζω τις εξαγγελίες για πάταξη φαινομένων διαπλοκής και διαφθοράς, εξάλειψη των κάθε είδους καρτέλ, αλλά και ενίσχυση της διαφάνειας.

Ελπίζω να μη μείνουν λόγια του αέρα.
Όπως, επίσης, συμμερίζομαι την πρόθεση να αποδοθούν ευθύνες σε όσους

αποδεδειγμένα συνετέλεσαν ώστε η χώρα να βρεθεί σε αυτή τη θέση. Αρκεί, όμως, αυτές οι διαδικασίες από πλευράς κυβέρνησης να μην αποτελέσουν «θέαμα» για το λαό, ελλείψει «άρτου».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ελπίζω η κυβέρνηση να ξεπεράσει προεκλογικές εμμονές και να προσγειωθεί γρήγορα στην πραγματικότητα. Το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι μπορεί να είναι η απομόνωση και ο βαλκανικός επαρχιωτισμός. Η παραμονή μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη. Προς αυτή την κατεύθυνση ο καθένας μας, από τη θέση που τον έταξε ο ελληνικός λαός, οφείλει να δώσει όλες του τις δυνάμεις ώστε να τα καταφέρουμε!»

Read more...

Κεντρική Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στο Divani

Maximos Divani

 

Κεντρική Ομιλία του
Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Divani

 

"Φίλες και φίλοι,
Σας ευχαριστώ από βάθους καρδίας για την αποψινή σας παρουσία.
Σας ευχαριστώ που με τιμάτε με τη ψήφο σας για πάνω από μια δεκαετία.
Σας ευχαριστώ για τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε αναπτύξει όλα αυτά χρόνια.
Και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Η προσέλευσή σας με γεμίζει με βεβαιότητα πως αυτή η σχέση θα συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα.
Ότι θα είμαστε μαζί και την επόμενη μέρα.

Αυτοί οι δεσμοί είναι ακατάλυτοι, γιατί είναι βασισμένοι στην ειλικρίνεια, τη διαφάνεια, τους κοινούς στόχους, τις κοινές αγωνίες, τις κοινές προσπάθειες.
Για τον τόπο μας και τους ανθρώπους μας, για την ιστορία και την πατρίδα μας, για τα πιστεύω και τις αξίες μας.

Φίλες και φίλοι,
Η συμμετοχή σας απόψε εδώ, δύο ημέρες πριν από την μεγάλη, την πλέον κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δεκαετιών, είναι ένα μήνυμα νίκης.

Νίκης των δυνάμεων της ευθύνης και της λογικής, της σοβαρότητας, του αγνού πατριωτισμού και της ευρωπαϊκής προοπτικής.


Είμαι βέβαιος ότι έστω και στο νήμα ο ελληνικός λαός θα επιλέξει να πάει στα σίγουρα. Θα επιλέξει την Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα παίξει το μέλλον των παιδιών του στα ζάρια.
Δεν θα ρισκάρει όσα με κόπο και θυσίες απέκτησε τα προηγούμενα χρόνια.
Δεν θα αφήσει μαθητευόμενους μάγους, να πειραματιστούν με τη ζωή του.
Δεν θα επιτρέψει να γυρίσει η Ελλάδα στο παρελθόν.

Φίλες και φίλοι,
Μπροστά στις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου οι επιλογές είναι συγκεκριμένες.
Ενώπιον των πολιτών ανοίγεται ένα σταυροδρόμι.
Οι οδοί είναι μονάχα δύο.
Και θα πρέπει κάθε πολίτης να διαλέξει ποια θα περπατήσει.

Είτε τη δύσκολη, αλλά σίγουρη, οδό της αλήθειας, του σχεδίου, του έργου, της συνέπειας και του μέτρου.
Είτε τη λεωφόρο, την πλατιά, όπου χωρούν εκεί όλες οι μεγάλες υποσχέσεις, όλα τα παραπλανητικά ψεύδη, τα φουσκωμένα λόγια, που μας καλούν οι πολιτικοί τυχοδιώκτες του ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθήσουμε.

Βεβαίως δε μας λένε, ίσως ούτε και να το αντιλαμβάνονται ότι αυτές οι λεωφόροι καταλήγουν πάντοτε στο γκρεμό της χρεωκοπίας, στο βάραθρο της καταστροφής.


Εμείς αγαπητοί φίλοι δεν υποσχόμαστε χαμένους παραδείσους.
Δεν λέμε ότι θα γυρίσουμε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Μιλούμε τη γλώσσα της Αλήθειας.
Τέτοια επιστροφή δεν μπορεί να υπάρξει.

Και δεν μπορεί να υπάρξει, όχι μόνον γιατί δεν μπορούμε, αλλά κυρίως γιατί αυτή η εποχή, αυτές οι συμπεριφορές, αυτά τα σφάλματα μάς έφεραν ως εδώ.
Η αλόγιστη σπατάλη, το τεράστιο αντιπαραγωγικό δημόσιο, η εγκατάλειψη της πραγματικής παραγωγής.

Και επιπλέον, η αναξιοκρατία, η επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας, η κοινωνική πολιτική με δανεικά και εν γένει ο άκρατος λαϊκισμός συνιστούν την αιτία της δύσκολης κατάστασης που έχουμε περιέλθει.

Όσοι λοιπόν τάζουν λαγούς με πετραχήλια, και επιστροφή στα εύκολα, είτε πετάνε στα σύννεφα είτε ψεύδονται συνειδητά.
Και στις δύο περιπτώσεις καταλήγουμε στα ίδια.
Στην πικρή διάψευση των προσδοκιών.

Και γι’ αυτό μπορώ να μιλώ μαζί σας στα ίσα, κοιτώντας σας στα μάτια.
Γιατί εγώ τουλάχιστον πάντοτε χρησιμοποίησα τη γλώσσα της αλήθειας.
Γιατί ήμουν και παραμένω ειλικρινής.
Δεν θέλησα ποτέ να παραπλανήσω και να παρασύρω.
Θέλω να πείσω, με επιχειρήματα στέρεα, ουσιαστικά.


Ήθελα και θέλω την υποστήριξη των απλών πολιτών.
Όχι του παρασκηνίου, όχι κύκλων, όχι κάποιων άλλων ισχυρών παραγόντων.
Μόνον τη δική σας.

Για να είμαι σε εσάς και μόνον υπόλογος. Και σε κανέναν άλλον.
Για να είμαι πάντα μαζί σας, μπροστά, στην πρώτη γραμμή, για την επίτευξη των στόχων που έχουμε εξ αρχής θέσει.

Φίλες και φίλοι,
Κάποιοι, ίσως καλοπροαίρετα, ίσως από την κόπωση και το αίσθημα αδικίας που δημιουργεί η παρατεταμένη κρίση, λένε ότι η κατάσταση είναι το ίδιο άσχημη, όπως πριν από τις εκλογές του 2012.

Λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα για το αύριο.
Δεν ισχύει, όμως, ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Γιατί τη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, όλα κρέμονταν από μια κλωστή.
Η έξοδος από το ευρώ, η οικονομική κατάρρευση και το χάος ήταν προ των πυλών.
Και όλα αυτά δεν είναι παραμύθια με δράκους, όπως μας βεβαιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ήταν μια παρ’ ολίγον ολέθρια πραγματικότητα.
Και τα ντοκουμέντα που βγαίνουν πλέον στο φως της δημοσιότητας το αποδεικνύουν.

Και τι σημαίνει έξοδος από το ευρώ, τι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή;
Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ήταν και είναι οικονομικό χάος, κοινωνικό χάος.

Η νέα δραχμή δεν θα ήταν η παλιά δραχμή που γνωρίζαμε, όπως ίσως πιστεύουμε.
Θα ήταν νόμισμα υποτιμημένο, πολύ υποτιμημένο.

Και οι τιμές των προϊόντων θα έπαιρναν τα ύψη.
Θα παρουσιαζόντουσαν σοβαρές ελλείψεις, γιατί οι εισαγωγές θα σταματούσαν, οι τιμές των καυσίμων θα εκτοξεύονταν, και επιχειρήσεις θα έκλειναν.

Και πιστέψτε με δεν θα τα έλεγα όλα αυτά σήμερα.
Ούτε καν για να θυμίσω από πού ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2012.
Γιατί όλοι θέλαμε αυτά να ήταν πλέον μια κακιά ανάμνηση.

Όμως εξαιτίας του πολιτικού τυχοδιωκτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξαιτίας της εμμονής του να ανατρέψει την κυβέρνηση, μαζί ακόμη και με την Χρυσή Αυγή, φθάσαμε και πάλι να φοβόμαστε τα ίδια.

Και όσοι βιαστούν να διαμαρτυρηθούν για την αναφορά στη Χρυσή Αυγή, ας διαβάσουν τους διθυράμβους πριν από λίγες ημέρες της αρχηγού των ακροδεξιών της Γαλλίας, της Λεπέν, υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι βρεθήκαμε και πάλι, μόνοι εμείς, ως μαύρη τρύπα της Ευρώπης, ως ο συνήθης ύποπτος να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.
Σε απαισιόδοξα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου.

Βρίσκεται και πάλι η Ελλάδα, ενώπιον του κινδύνου να τραβήξει προς την βαλκανική της μοναξιά.
Και αυτή η αβεβαιότητα, αυτή η επιστροφή στην αστάθεια, που βιώνουμε σήμερα, έχει υπογραφή, είναι αυτή του κ. Τσίπρα.


Και επανέρχομαι φίλες και φίλοι,
σε αυτούς που λένε, απογοητευμένοι, πως δεν υπάρχει ελπίδα, με όσα έγιναν το περασμένο διάστημα.

Και λέω, ότι έχουν άδικο.
Αυτό το διάστημα έγιναν αρκετά.
Η χώρα ξαναβρήκε έναν βηματισμό.
Σταθεροποιήθηκε το τραπεζικό σύστημα και εξασφαλίστηκαν οι καταθέσεις.

Εξυγιάνθηκε η δημοσιονομική κατάσταση.
Πετύχαμε πρωτογενή πλεονάσματα ώστε να μπορούμε να χρηματοδοτούμε μόνοι μας την κοινωνική πολιτική και όχι με δανεικά.

Και όλα αυτά, κυρίως χάρις στις θυσίες του ελληνικού λαού, τις θυσίες τις δικές σας δηλαδή.


Επιπλέον, η εικόνα της Ελλάδας είχε αποκατασταθεί.
Στον τουριστικό κλάδο καταγράφηκε μια τεράστια αύξηση.
Οι ξένοι επενδυτές έβαλαν και πάλι την χώρα στο χάρτη των επενδύσεων.

Μπορέσαμε έπειτα από έξι χρόνια να παρουσιάσουμε θετικούς δείκτες ανάπτυξης. Οι οποίοι προβλέπονταν ότι θα ήταν ακόμη υψηλότεροι.

Κάποιες αδικίες άρχισαν να αποκαθίστανται.
Και αυτό σήμαινε περισσότερες δουλειές, περισσότερες θέσεις εργασίας.
Γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο σήμερα.
Να δημιουργηθούν δουλειές, να αυξηθεί η επιχειρηματικότητα, μέσω της αύξησης και της ανταγωνιστικότητας.

Θα με ρωτήσετε αγαπητοί φίλοι,
Έγιναν όλα ορθά; Όχι, ασφαλώς όχι!
Και αυτό εγώ τουλάχιστον δεν το αναγνωρίζω τώρα, λίγο πριν τις εκλογές. Δεν έρχομαι τη τελευταία ώρα να σας πω ότι δέχομαι την κριτική και θα αλλάξω.

Την δική μου κριτική την έκανα όλο το προηγούμενο διάστημα.
Κάθε φορά που πίστευα ότι υπήρξαν αποφάσεις στραβές, αποφάσεις που έπλητταν τον Έλληνα παραγωγό, που ζημίωναν αντί να ωφελούν, βρισκόμουν απέναντι.
Και το έκανα μη σκεπτόμενος θέσεις, οφίτσια, αξιώματα και καρέκλες της εξουσίας.
Και δεν μετάνιωσα.


Ύψωσα τη φωνή μου απέναντι στους παράλογους φόρους που επρόκειτο να επιβληθούν στα αγροτικά κτίσματα, στα κοτέτσια και στα μαντριά, αλλά και την υπερφορολόγηση στα αγροτεμάχια.
Και πετύχαμε τότε να μην περάσουν τα άδικα μέτρα.

Ύψωσα τη φωνή μου να σταματήσει η παράλογη χρηματοδότηση των τριτοβάθμιων αγροτοσυνδικαλιστικών οργανώσεων. Ίσως μόνος μου.
Και παγώσαμε τη χρηματοδότηση.

Δυστυχώς, βέβαια, όσο και να πάλεψα, και για λόγους που δεν γνωρίζω, τα χρήματα αυτά δεν πήγαν στις πολύτεκνες οικογένειες, όπως ήταν η πρότασή μου.

Και απέναντι στον ΟΟΣΑ και την τρόικα πάλι στάθηκα ανοιχτά και αποφασιστικά στο σχέδιο για το γάλα.
Που θα έπληττε τους παραγωγούς, που θα έπληττε την ελληνική κτηνοτροφία. Γιατί θα επέτρεπε να γίνουν μαζικές εισαγωγές γάλακτος από το εξωτερικό.
Και αυτό θα εξόντωνε τους ήδη ταλανιζόμενους κτηνοτρόφους.

Αγωνίστηκα με κάθε μέσο ενάντια σε ένα μέτρο που ούτε τους καταναλωτές θα ωφελούσε.
Και έφθασα στην παραίτηση από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού.
Με σκοπό να αλλάξω μέχρι την τελευταία στιγμή τα δεδομένα.
Και αυτό έγινε. Έστω και εν μέρει. Έστω και όχι όπως θα θέλαμε.
Όμως, η ελληνική κτηνοτροφία προστατεύθηκε σε μεγάλο βαθμό.

Αλλά η κριτική μου επεκτάθηκε και αλλού.
Όπως για παράδειγμα στην υπερφορολόγηση των ακινήτων.
Μίλησα και έγραψα δημοσίως ότι η φιλελεύθερη παράταξη έπρεπε να προστατεύσει τη μεσαία τάξη.

Να προστατεύσει περισσότερο την επιχειρηματικότητα.
Τα δυναμικά παραγωγικά στρώματα της κοινωνίας μας, το βασικό κορμό του δικού μας κόσμου.
Που μας ακολουθεί και μας στηρίζει χρόνια τώρα.

Και ελπίζω ότι παρά την όποια πικρία ή απογοήτευση νοιώθουν από όσα λάθη έγιναν θα μας ψηφίσουν την Κυριακή.
Θα μας δώσουν την ευκαιρία να συνεχίσουμε εκεί που πράξαμε σωστά.
Θα μας δώσουν τη δυνατότητα να αλλάξουμε όσα λανθασμένα έγιναν.

Γιατί, αγαπητοί φίλοι,
όπως δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω το τελευταίο διάστημα
είναι άλλο πράγμα να κάνεις λάθη ακολουθώντας έναν ορθό δρόμο και άλλο να πάρεις λάθος δρόμο.

Στη πρώτη περίπτωση, μπορείς να διορθώσεις την πορεία σου, μπορείς να αλλάξεις ό,τι δεν είναι σωστό.
Στη δεύτερη ό,τι και να κάνεις θα οδηγηθείς αλλού, και στη δική μας περίπτωση, αυτό σημαίνει απλώς χρεοκοπία και κατάρρευση.

Και ερωτώ τον κάθε έναν ξεχωριστά, τον αγρότη, τον επαγγελματία, το συνταξιούχο, αλλά και τον φοιτητή,
μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα που το κάθε στέλεχός του λέει τα δικά του, ότι του κατέβει στο κεφάλι,
που αποτελεί μια βαβέλ απόψεων, ένα αχταρμά ιδεών;

Ένα κόμμα που έχει για αρχηγό κάποιον που απειλεί τις διεθνείς αγορές ότι θα τις χορέψει με ζουρνάδες και νταούλια;
Την ίδια ώρα που αυτές οι αγορές κτυπούν ανελέητα κράτη απείρως ισχυρότερα από το δικό μας, όπως ας πούμε τη Ρωσία;

Μπορεί να εμπιστευτούν ένα κόμμα που έχει υποψηφίους που μας πληροφορούν ότι θα κόψουν 100 δις ευρώ;
Που αμετανόητα επιμένουν και σήμερα, ή αν δεν το λένε ανοιχτά το εννοούν με τις εξαγγελίες τους, ότι λεφτά υπάρχουν;

Ο λαός έχει πάρει, όμως, σκληρό μάθημα από αυτό το λεφτά υπάρχουν. Το 2009, δεν είναι τόσο μακρινό.
Όταν ο Κώστας Καραμανλής καλούσε σε συναίνεση για να αντιμετωπίσουμε την κρίση που ερχόταν, ο αντίπαλός του τότε, Γιώργος Παπανδρέου προκάλεσε εκλογές.
Και τις κέρδισε με το «λεφτά υπάρχουν».

Και το αποτέλεσμα το ζήσαμε στο πετσί μας.
Χρεοκοπία, μνημόνια, τρόικες, 25% ύφεση, ανεργία.
Και τώρα; Τώρα πάλι τα ίδια.
Πάλι ταξίματα, πάλι μεγαλοστομίες, πάλι νέοι μάγοι με τα δώρα.
Για να κερδίσουν μια ταλαιπωρημένη κοινωνία.


Μας λένε ότι θα μοιράσουν συντάξεις, επιδόματα, βοηθήματα.
Θα κάνουν χιλιάδες διορισμούς στο δημόσιο.
Θα δίνουν ρεύμα τζάμπα. Όλα τζάμπα.

Και όλα αυτά με τι; Με αέρα! Γιατί τα δεδομένα είναι γνωστά.
Γιατί κανείς δεν θα τροφοδοτεί αφειδώς με χρήμα την Ελλάδα μόνο και μόνο γιατί ο Τσίπρας κάνει το λιοντάρι για να τον καμαρώνουν οι συνιστώσες του.

Και ρωτώ και πάλι, είναι δυνατόν να εμπιστευτούν οι Έλληνες μια τέτοια τυχοδιωκτική πολιτική;
Μπορούν να αφήσουν να διαχειριστούν το μέλλον του και των παιδιών του άνθρωποι χωρίς καμία εμπειρία, χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς κανένα πρόγραμμα;

Όχι σχέδιο Β΄, ούτε Α΄ δεν διαθέτουν.
Με γονατογραφίες, με αυτοσχεδιασμούς, που βάπτισαν πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, πάνε να κερδίσουν.
Και αυτό όταν βυσσοδομεί η κρίση που μας απειλεί να μας στείλει και πάλι στα ταρταρα.

Αντί, λοιπόν, να βγούμε στο ξέφωτο, ποια είναι η κατάσταση σήμερα;
Οι καταθέτες άρχισαν πάλι να ανησυχούν.
Το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται και πάλι σε αγωνία.

Και η αγωνία επιτείνεται σε όλους, τη στιγμή που υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για αναγκαστικό δανεισμό την επόμενη ημέρα -όταν θα έχουν φάει πόρτα από την Ευρώπη- από τους κόπους των πολιτών.

Πώς λοιπόν να τους έχει εμπιστοσύνη όποιος έχει φυλάξει τις οικονομίες του, μαζεμένες με κόπο και για χρόνια από τη δουλειά του;

Και πώς να τους έχει εμπιστοσύνη ο αγρότης όταν η πολιτική μυωπία και οι εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την εισροή 20 σχεδόν δις από την νέα ΚΑΠ για τα επόμενα έξι χρόνια.

Ποσό που μπορεί να αναζωογονήσει την αγροτική παραγωγή.
Που θα συνεισφέρει στην αναβάθμιση του προϊόντος του Έλληνα παραγωγού.
Που πρέπει να ανταπεξέλθει σε ένα νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον με όπλα την ποιότητα και την ταυτότητά του.

Και όπως γνωρίζετε, αυτούς τους στόχους προσπάθησα και εγώ να προωθήσω στο διάστημα που παρέμεινα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Και χαίρομαι γιατί βλέπω ανάμεσά σας πολλούς με τους οποίους βρεθήκαμε εκείνη την περίοδο, στο υπουργείο αλλά και εδώ στην Λάρισα.

Γιατί οι πόρτες του γραφείου μου ήταν πάντοτε ανοικτές.
Για όλους τους αγρότες, για κάθε ζήτημα που τους απασχολούσε και είχα δυνατότητα να βοηθήσω.
Και έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να στηρίξω τα δίκαια αιτήματά.
Σε κάθε επίπεδο.


Και γνωρίζετε και εσείς ότι θα έκανα πολύ περισσότερα, αν είχα περισσότερες αρμοδιότητες.
Αν λόγω της συγκυβέρνησης, δυστυχώς, τον πρώτο λόγο δεν τον είχε υπουργός από άλλο κόμμα.
Αυτό που είχα τη δυνατότητα να κάνω και σε ό,τι αφορά τις ενισχύσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση το έκανα στο ακέραιο.
Και για την ΚΑΠ και για τους νέους αγρότες.

Και για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα σας λέω αγαπητοί φίλοι ότι ίσως είναι ευχάριστοι οι μικρο-μεγαλισμοί και οι ψευτομαγκιές του κ. Τσίπρα.
Η συμμετοχή, όμως, στην Ευρωπαϊκής Ένωση, η συμμετοχή στην ευρωζώνη συνεπάγεται εκτός από δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βλέπει μόνο τα οφέλη.
Θέλει να βλέπει μόνον ό,τι του αρέσει.
Χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του ότι απέναντί μας έχουμε κράτη, οικονομίες, συμφέροντα αν θέλετε, λαούς που βρίσκονται και εκείνοι σε δύσκολη θέση από την κρίση.

Όταν λοιπόν πάς για να τα σπάσεις, πρέπει να είσαι έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες. Και η χειρότερη συνέπεια θα είναι αν βγούμε από τη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια.

Αν απωλέσουμε αυτό που είχε πετύχει ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο οποίος μας έβαλε στην ΕΟΚ, όταν όλοι οι άλλοι, όλη η αντιπολίτευση, οι πολιτικοί πρόγονοι του κ. Τσιπρα και των ομοϊδεατών του, κραύγαζαν ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο.

Άσχετα βεβαίως που μετά όχι μόνον έμειναν και στα δύο, αλλά χρησιμοποίησαν αφειδώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να παραμείνουν στην εξουσία.

Τίποτε, λοιπόν, δεν είναι δεδομένο, ούτε οι επιδοτήσεις, ούτε οι κοινοτικές ενισχύσεις, ούτε τα ευρωπαϊκά προγράμματα, το ΕΣΠΑ, άρα και τα δημόσια έργα.

Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν ίσως να τα σπάσουν, ακόμη και αν πεθάνουμε, όπως είπαν περιώνυμοι υποψήφιοί τους, όπως ο κ. Βαρουφάκης, ή ο κ. Πελεγρίνης.

Ρώτησαν όμως τον ελληνικό λαό αν θέλει να πεθάνει μαζί τους;
Και αυτό γιατί; Για να παίξουν τους επαναστάτες του σαλονιού;
Δεν βλέπει ο κόσμος τι έγινε στην Αργεντινή, τι έγινε στη Βενεζουέλα;

Και όμως επιμένουν να μας λένε για κρατικοποιήσεις των επιχειρήσεων. Επιστροφή δηλαδή σε μεθόδους που απέτυχαν παταγωδώς.

Και ακύρωση σημαντικών οικονομικών και διεθνών συμφωνιών όπως είναι αυτές με την κινεζική ΚΟΣΚΟ, όπως μας προανήγγειλε ο κ. Δρίτσας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος τα θέλει αυτά, εκτός από τα συμφέροντα συγκεκριμένων συντεχνιών που απομυζούσαν το δημόσιο χρήμα για δεκαετίες;
Εκτός από τους κηφήνες που ρούφηξαν κάθε ικμάδα της ελληνικής επιχειρηματικότητας;
Που εξοβέλισαν την ιδιωτική πρωτοβουλία για να περνούν ως πασάδες στα Γιάννενα οι ημέτεροι;


Φίλες κι φίλοι επιτρέψτε με ακόμη να πω και τούτο.
Ποιός σώφρων άνθρωπος σήμερα μπορεί να συμφωνήσει με την πρόθεση να κλείσουν οι φυλακές για τους επικίνδυνους εγκληματίες και τους τρομοκράτες.
Κι όμως αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος μπορεί να συμφωνήσει στην πολιτική «ανοιχτών συνόρων», ώστε να μπαίνουν όλοι οι μετανάστες στην Ελλάδα.
Αυτοί δηλαδή που μας στέλνει η Τουρκία, για ευνόητους λόγους.
Κι όμως αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος μπορεί να συμφωνήσει με την άοπλη αστυνομία, σε μια εποχή έξαρσης της εγκληματικότητας.
Κι όμως κι αυτό έχει ειπωθεί από το ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος θέλει επιστροφή στην εποχή που δεν υπήρχε το ΑΣΕΠ, που δεν γινόταν καμία αξιολόγηση;
Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα συμφέροντα που ευνοούνται από αυτή την οπισθοδρόμηση.

Ποιος επιθυμεί να βρεθεί η χώρα μόνη της, σε μια εποχή που οι κίνδυνοι στην γειτονιά μας πολλαπλασιάζονται, μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις, αυξάνεται ο κίνδυνος της τρομοκρατίας και ποικίλες απειλές;

Όλα αυτά πρέπει να μπουν στη ζυγαριά πριν από την τελική επιλογή στην κάλπη. Και πιστεύω ότι τελικά η λογική θα επικρατήσει του συναισθήματος.

Φίλες και φίλοι,
Γνωρίζετε ότι κατά την πολιτική μου διαδρομή έχω προτάξει αξίες και αρχές, που τις υποστηρίζω σταθερά και παντού.

Πιστεύω στην αξία της οικογένειας. Γιατί είναι ο πυρήνας μιας ακμαίας κοινωνίας. Γιατί η δημογραφική κατάσταση της χώρας έχει κτυπήσει κόκκινο.
Και προσπάθησα, με τις παρεμβάσεις μου, να συμβάλλω στην ενίσχυση της ελληνικής οικογένειας και ιδιαίτερα της πολύτεκνης και τρίτεκνης.

Θεωρώ την εκκλησία μας ως κύριο στυλοβάτη των κοινωνικών αξιών.
Και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζει να έχει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ζωή.

Σέβομαι τις παραδόσεις και τα ήθη του λαού μας, τις βαθιές ρίζες του τόπου μας, από όπου πάντοτε αντλώ δύναμη για να συμμετέχω στο δύσκολο στίβο της πολιτικής.

Σέβομαι την τίμια εργασία του γεωργού, του κτηνοτρόφου, του τεχνίτη, του εμπόρου αλλά και του δασκάλου και του καθηγητή. Όπως και όπου είχα τη δυνατότητα, πάντοτε, ήμουν ο άνθρωπός τους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η δική τους φωνή!

Όπως εκτιμώ σε πολύ υψηλό βαθμό το έργο που επιτελούν οι άνθρωποι του καθήκοντος, στρατιωτικοί, αστυνομικοί και πυροσβέστες.

Και γι’ αυτό ήμουν πάντοτε κοντά τους για την επίλυση των προβλημάτων τους. Τα οποία δυστυχώς αυξήθηκαν υπερβολικά στα χρόνια της κρίσης. Αντιστρόφως ανάλογα από το έργο που προσφέρουν.

Στάθηκα και στέκομαι πάντοτε αλληλέγγυος στους συμπατριώτες μας από τη Βόρειο Ήπειρο και την πρώην Σοβιετική Ένωση, που ήλθαν στην Ελλάδα.

Γι’ όλα τα παραπάνω, λοιπόν, για όλα αυτά τα οποία γνωρίζετε και με εμπιστεύεστε έως σήμερα,
Που με εκλέγετε πρώτο βουλευτή του νομού,
Που κυρίως με τιμάτε με την αγάπη σας,
Που μπορώ σε μια δύσκολη εποχή για τους πολιτικούς και την πολιτική να δέχομαι την εκτίμησή σας,
Σας ζητώ στις εκλογές της Κυριακής να με εμπιστευτείτε και πάλι.

Για να παραμείνω μια δική σας, σίγουρη και χωρίς εξαρτήσεις, φωνή στο ελληνικό κοινοβούλιο,
Μια φωνή της Λάρισας και όλων των Λαρισαίων.
Για να ακούγεται η αλήθεια και ο σοβαρός λόγος.
Χωρίς υπερβολές, λαϊκισμούς και φθηνή δημαγωγία.
Με επιχειρήματα, με σύνεση και μετριοπάθεια


Σας ζητώ την ψήφο σας
Για να είμαστε μαζί και την επόμενη μέρα.

Ζητώ τη ψήφο σας για την Νέα Δημοκρατία
Για να φράξουμε το δρόμο στην ανευθυνότητα και στον λαϊκισμό,
Για να χαράξουμε μια νέα πορεία.
Για να αφήσουμε πίσω μας τον εφιάλτη της κρίσης,
Για μια Ελλάδα της δημιουργίας, της παραγωγικής εργασίας, της αυτοπεποίθησης,
Μια Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, με λόγο και ισχύ!

Ζητώ την ψήφο σας για τη νίκη!".

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στον προυπολογισμό του 2015

 

 

maximosvoulideltiotipou2

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2015

 

«Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συγκυρία, κατά την οποία συζητείται ο προϋπολογισμός του 2015, είναι, δυστυχώς, για μια ακόμη φορά κρίσιμη. Και η κύρια ευθύνη βαραίνει οπωσδήποτε την τρόικα, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό την αξιωματική αντιπολίτευση που με τη στάση της τροφοδοτεί σενάρια αβεβαιότητας.

Έτσι η χώρα έχει βρεθεί μεταξύ «σφύρας και άκμονος». Και καλείται να εξέλθει αλώβητη από τις συμπληγάδες που απειλούν να τη συνθλίψουν.

Από τη μια πλευρά είμαστε αντιμέτωποι με τις ακατανόητα υπερβολικές απαιτήσεις της τρόικας, και από την άλλη, με την ανεύθυνη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όσον αφορά στη στάση της τρόικας, φαίνεται σαν να αγνοεί τα τεράστια βήματα που έχουμε διανύσει. Και κάποια από αυτά τα βήματα έγιναν παρά τις δικές της υποδείξεις. Με δική μας επιμονή που τελικά δικαιώθηκε.

Όπως, επίσης, δείχνει να αγνοεί ότι, επιτέλους, μετά από έξι χρόνια οδυνηρές θυσίες του ελληνικού λαού, μετά από επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης Σαμαρά, και νωρίτερα από το αναμενόμενο, το πρόσημο της ανάπτυξης έγινε θετικό. Και οι προοπτικές είναι αισιόδοξες.

Παραβλέπει ακόμη ότι πετύχαμε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα. Ότι οι δείχτες της ανεργίας έχουν σταματήσει να αυξάνονται και αντιθέτως υπάρχει, μικρή αλλά σταθερή, μείωση.

Λησμονεί ότι αλλάξαμε την εικόνα της χώρας, γεγονός που επιβεβαιώνουν τα ρεκόρ στον τομέα του τουρισμού.

Τέλος, δείχνει να μη λαμβάνει υπόψη ότι η Ελλάδα καθίσταται πλέον προορισμός ξένων επενδύσεων, μεγάλων επιχειρηματικών σχεδίων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ασφαλώς, υπήρξαν καθυστερήσεις σε μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, στην άρση χρόνιων παθογενειών που μας οδήγησαν εντέλει στην άκρη του γκρεμού της χρεοκοπίας.

Και για να είμαστε ειλικρινείς, δεν έπρεπε να αναμένουμε την έξωθεν επιβολή αυτών των μεταρρυθμίσεων. Έπρεπε μόνοι μας, από χρόνια, να τις είχαμε εφαρμόσει. Και αυτό πιστεύω ότι είναι το στοίχημα της επόμενης περιόδου.

Εκείνο, όμως, που τώρα προέχει, είναι να αντιληφθεί η τρόικα ότι με τον τρόπο διαχείρισης της τελικής διαπραγμάτευσης, που θα κλείσει το δύσκολο κύκλο της εξόδου της χώρας από την κρίση, στέλνει λάθος μηνύματα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Ίσως, βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση να ισχύει το γνωστό «τα λέω στη νύφη για να τ’ ακούσει η πεθερά». Για να συνετίσουν, δηλαδή, χώρες ισχυρότερες από την Ελλάδα, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, που δεν συμμορφώνονται με το Σύμφωνο Σταθερότητας, εξαντλούν την αυστηρότητά τους σ’ εμάς.

Και ενώ θα ανέμενε κανείς να υπάρχει αρραγές μέτωπο στο εσωτερικό για την τελική έξοδο από τα Μνημόνια, η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί να πολιτεύεται χωρίς αίσθημα εθνικής ευθύνης, χωρίς αντίληψη του θεσμικού ρόλου που υποχρεούται να παίξει.

• Επιμένει, με ένα ρεσιτάλ ανευθυνότητας, και με περισσή άγνοια κινδύνου, να υπονομεύει τη σταθερότητα της χώρας και να ενισχύει την αβεβαιότητα.
• «Μεθυσμένη» με την προοπτική της εξουσίας, τάζει «λαγούς με πετραχήλια» και απειλεί να τινάξει στον αέρα ό,τι πετύχαμε έως τώρα.

Δυστυχώς, η κόπωση από την υπερπροσπάθεια τόσων ετών, αλλά και λάθη που έχουν γίνει, όπως η υπερφορολόγηση, έχουν ως αποτέλεσμα πολλοί συμπολίτες μας να επικροτούν ισοπεδωτικές αντιλήψεις.

Αρκετοί μάλιστα θεωρούν:
• ότι δεν υπάρχει πλέον ο φόβος της καταστροφής,
• ότι η σωτηρία της χώρας είναι δεδομένη,
• ότι οι ίδιοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε από μια πιθανή νίκη των δυνάμεων του λαϊκισμού.

Σε αυτό συνέβαλε βεβαίως -όσο και να είναι οξύμωρο- το έργο που έχει γίνει ως σήμερα από την κυβέρνηση.

Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οφείλουμε με αίσθημα ευθύνης να δούμε την πραγματικότητα. Ναι, δεν είμαστε στο 2010, ούτε στο ‘11 ή το ‘12. Μια λάθος πολιτική επιλογή, όμως, αρκεί για να μας γυρίσει πίσω, σε εκείνες τις μαύρες ημέρες και σε ακόμη χειρότερες.

Την λύση στα μεγάλα προβλήματα που υψώνονται μπροστά μας δεν τη δίνει κανένας λαϊκισμός –ούτε αριστερός ούτε δεξιός. Η παροχολογία και τα όμορφα λόγια που «χαϊδεύουν αυτιά» δεν φέρνουν τη σωτηρία.

Αντιθέτως, συνιστούν τη σίγουρη οδό της καταστροφής, που μπορεί να φθάσει μέχρι του σημείου να τεθεί και πάλι εν αμφιβόλω η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη.

Το τι σημαίνει αυτό ας το αναλογιστούν όσοι αστόχαστα κάνουν λόγο για μονομερείς ενέργειες, και άλλους λεονταρισμούς για εσωτερική κατανάλωση.

• Ας το αναλογιστούν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ας επιδείξουν επιτέλους τη δέουσα σοβαρότητα.
• Ας πάψουν να παίζουν με τους θεσμούς.
• Ας σταματήσουν να χρησιμοποιούν την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας για να προκαλούν αστάθεια και αβεβαιότητα.
• Ας συμβάλλουν θετικά στην υπέρβαση της κρίσης, με ρόλο εποικοδομητικό και συναινετικό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, και όσοι τις προτείνουν είτε είναι αφελείς είτε ψεύδονται.

Απέναντί μας έχουμε δύο μόνο επιλογές:
Τη λεωφόρο του λαϊκισμού που οδηγεί στην καταστροφή, και τη στενή οδό της ευθύνης αλλά και συνάμα της ελπίδας.

Απαντώντας στο δίλημμα αυτό ψηφίζω τον προϋπολογισμό του 2015 γιατί συνιστά το επιστέγασμα μιας υπεύθυνης και επίπονης προσπάθειας, αλλά και την απαρχή μιας νέας περιόδου για τη χώρα και τους δοκιμαζόμενους πολίτες, που μπορεί να είναι περισσότερο ελπιδοφόρα.

Σας ευχαριστώ».

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου για ν. 4015/2011 και πορίσματα ελέγχου στις τριτοβάθμιες Αγροτικές Οργανώσεις

maximosvoulideltiotipou
Ομιλία του Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Διαρκή Επιτροπή Παράγωγης και Εμπορίου της Βουλής
κατά την ενημέρωση από τον Αναπληρωτή ΥπΑΑΤ κ. Παρασκευά Κουκουλόπουλο,
σχετικά με το ν. 4015/2011 και
τα πορίσματα ελέγχου στις τριτοβάθμιες Αγροτικές Οργανώσεις

 

  • Ανάστατοι οι αγρότες για την κατάργηση του ακατάσχετου των επιδοτήσεων

«Η πληροφορία ότι παύει το ακατάσχετο των αγροτικών ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και θα μπορούν να παρακρατούνται οφειλόμενες εισφορές στον ΟΓΑ, από την ενιαία ενίσχυση, έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στον αγροτικό κόσμο. Όταν δημοσιοποιήθηκε, αρχικώς, το θέμα υπήρξε μεγάλη αντίδραση από δεκάδες βουλευτές, οι οποίοι κατέθεσαν σχετικές ερωτήσεις. Υπήρξε μια άτυπη πληροφόρηση ότι αυτό δεν θα γίνει πράξη, διότι κατισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο του εθνικού δικαίου, αν και η ερμηνεία του εθνικού νομοθέτη ήταν διασταλτική για την κατάσχεση των επιδοτήσεων.
Τη Τρίτη υπήρξε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» με κύριο θέμα: «Συμψηφισμός Χρεών για τους Αγρότες, Πράσινο Φως από την Κομισιόν για την εφαρμογή του μέτρου από τον Οκτώβριο». Στο ρεπορτάζ υπάρχει πληροφόρηση από την απαντητική επιστολή του Επιτρόπου Τσιόλος προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αν και δεν υπάρχει στο δημοσίευμα το πλήρες κείμενο της απάντησης, ούτε το πλήρες κείμενο της αλληλογραφίας με την Επιτροπή, σημειώνεται, όμως, ότι στο έγγραφο του Ευρωπαίου Επιτρόπου αναφέρεται ότι «σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία του αστικού κώδικα και νόμου επιτρέπεται η ελληνική κυβέρνηση να οικειοποιείται ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορούν και οι τράπεζες να κάνουν το ίδιο». Πέραν, δηλαδή, όσων μέχρι χθες γνωρίζαμε για τον κίνδυνο κατάσχεσης της ενιαίας ενίσχυσης για οφειλές στον ΟΓΑ, υπάρχει και η ενημέρωση ότι και οι Τράπεζες θα μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο για οφειλές αγροτών.
Θα θέλαμε, κύριε Υπουργέ, να μας διαφωτίσετε περισσότερο επ’ αυτών και να μας καταθέσετε την αλληλογραφία με την Επιτροπή και το πλήρες κείμενο της απάντησης και να μας πείτε αν σκέπτεστε να αντιδράσετε ως πολιτική ηγεσία σε αυτό το ενδεχόμενο, με δεδομένο ότι για πρώτη φορά από την ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ πριν από 35 χρόνια καταργείται το ακατάσχετο των αγροτικών επιδοτήσεων».

 

  • Οι προτάσεις αλλαγών στο νόμο «Σκανδαλίδη» κατέληγαν στον κάλαθο αχρήστων

«Όσον αφορά τον ν.4015, τον νόμο περί συνεταιρισμών, πιστεύω ότι χρειαζόμαστε υγιείς συνεταιριστικές οργανώσεις. Ιδιαίτερα την περίοδο της κρίσεως αναδείχθηκε η αξία αυτών των οργανώσεων. Κατά τη θητεία μου στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων γνώμονας των αποφάσεών μου ήταν το τρίπτυχο: Ομάδες παραγωγών, Νέοι αγρότες, Συμβολαιακή γεωργία. Νομίζω ότι 3, 4 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου «Σκανδαλίδη», πολλές φορές απασχολήθηκε και η Επιτροπή μας και η Ολομέλεια της Βουλής με τις δυσλειτουργίες αυτού του νόμου, που αποδείχθηκε στην πράξη ανεφάρμοστος, με σωρεία προβλημάτων. Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι διέπονταν από την έννοια της αναγκαστικότητας της μετατροπής των Ενώσεων σε πρωτοβάθμιες αγροτικές μονάδες, σε πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς.
Θυμίζω ότι δύο φορές στη διάρκεια της θητείας μου στο ΥπΑΑΤ, με εντολή του τότε Υπουργού, του κ. Τσαυτάρη, συγκροτήθηκαν δύο ομάδες εργασίας, οι οποίες κλήθηκαν να κατέθεταν συγκεκριμένη πρόταση για τον νόμο περί συνεταιρισμών. Τα πορίσματα και των δύο αυτών ομάδων, δυστυχώς κατέληξαν στο κάλαθο των αχρήστων, διότι η διαπίστωση τους ήταν κοινή ότι δεν μπορεί ένας νόμος περί συνεταιρισμών να διέπεται από την έννοια της αναγκαστικότητας, το συνεταιρίζεσθαι στηρίζεται σε εθελοντική βάση. Αυτές τις δυσλειτουργίες κάθε τόσο καλούμαστε με τροπολογίες να αντιμετωπίσουμε, σε βαθμό κουραστικό θα έλεγα και για την Ολομέλεια και για τους συναδέλφους βουλευτές».

  • Η διαφάνεια, βασική αρχή που υπηρέτησα

«Όσον αφορά στο ζήτημα των ελέγχων στις τριτοβάθμιες αγροτικές οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ, καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας μου στο Υπουργείο βασική αρχή που υπηρέτησα ήταν η αρχή της διαφάνειας. Από τις πρώτες μέρες που βρέθηκα στο Υπουργείο δέχθηκα εισήγηση από την αρμόδια Διεύθυνση Αγροτικού Συνεργατισμού, η οποία εισηγείτο οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο στις αγροτικές οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ, για την οικονομική επιχορήγηση που ελάμβαναν μέσω ΕΛΓΑ από την πολιτεία, από το 1994 έως και το 2012, ύψους σχεδόν 60 εκατομμυρίων ευρώ. Χρηματοδοτήσεις για τις οποίες δεν έδωσαν ποτέ λογαριασμό.
Μάλιστα, θυμάμαι ότι υπήρξε συνοδευτικό έγγραφο της αρμόδιας διεύθυνσης αγροτικού συνεργατισμού που υποδείκνυε σε προκάτοχό μου ότι δεν είναι σύννομη η χρηματοδότηση αγροτικής οργάνωσης, διότι δεν είχε υποβάλει απολογιστικά στοιχεία ή δεν υπήρχε η νόμιμη διοίκηση στην οργάνωση. Παρόλα αυτά υπήρχε χειρόγραφη σημείωση του προκατόχου μου πάνω στο έγγραφο αυτό που έλεγε «προχωρήστε στην χρηματοδότηση, θα το δει το νομικό συμβούλιο του Υπουργού το ζήτημα αυτό».
Με εντολή μου αρχικά διαβιβάστηκε παραγγελία στην αρμόδια διεύθυνση οικονομικού ελέγχου του ΥπΑΑΤ για οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο σε αυτές τις οργανώσεις για την προηγούμενη πενταετία, 2007-2011. Προφανώς, η εντολή αυτή ήταν σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό. Στις 2 Οκτωβρίου επισκέφθηκα το Μέγαρο Μαξίμου και ενημέρωσα τον Πρωθυπουργό για την εξέλιξη και εξερχόμενος έκανα και μια δήλωση, ότι με οδηγία του Πρωθυπουργού ο έλεγχος επεκτείνεται από το 1994 έως σήμερα, με συνδρομή και του ΣΔΟΕ, προκειμένου να μην υπάρχει καμία σκιά ότι γίνεται επιλεκτικός έλεγχος σε προηγούμενες περιόδους. Ο έλεγχος ξεκίνησε από το 1994, που άρχισε να υφίσταται η κρατική χρηματοδότηση στις αγροτικές οργανώσεις.
Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι τα χρήματα αυτά, που δίνονταν στις αγροτικές οργανώσεις θα δίνονται πια ως επίδομα σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων σε ορεινές, μειονεκτικές, νησιωτικές και ακριτικές περιοχές.
Στις 18 Δεκεμβρίου του 2012, ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς, επισκέφθηκε το ΥπΑΑΤ στο πλαίσιο των επισκέψεων που έκανε σε παραγωγικά Υπουργεία. Στη δήλωση που έκανε ο πρωθυπουργός τότε είπε μεταξύ άλλων και το εξής: «θέλω να τονίσω επίσης ότι βούλησή μας είναι να μπει τέλος στις επιχορηγήσεις, σε ένα κρατικοδίαιτο αγροτοσυνδικαλισμό ώστε τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τον ΕΛΓΑ να μπορούν να επιστρέψουν ως επίδομα σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων, εκεί πραγματικά πιστεύω ότι θα πιάσουν τόπο».
Συνυπογράφω απόλυτα τη δήλωση του Πρωθυπουργού. Ήμουν εξ αυτών που πίστευα ότι θα πρέπει να κοπεί αυτός ο «ομφάλιος λώρος» του κρατικοδίαιτου αγροτοσυνδικαλισμού με την πολιτεία.

  • Τα πορίσματα στα συρτάρια του ΥπΑΑΤ αντί στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους

Στην υπόθεση αυτή, όπως είπε και ο υπουργός, με αίτημά μου ενεπλάκη και ο Οικονομικός Εισαγγελέας, ζητήθηκε η συνδρομή των ελεγκτών του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, της υπηρεσίας που προΐσταται ο κ. Ρακιτζής, το πόρισμα της οποίας, όσο ήμουν τουλάχιστον στο ΥπΑΑΤ δεν πρόλαβα να το λάβω.
Κύριε υπουργέ, εάν έχετε λάβει το πόρισμα, καλό είναι να το έχουμε και αυτό. Ακούγονται διάφορα και δεν ξέρω εάν οι φήμες αληθεύουν, δεν ξέρω εάν πρέπει να το διασταυρώσουμε, άκουσα ότι μέσα σε αυτό το πόρισμα υπάρχει αναφορά ότι ο ΕΛΓΑ ενώ είχε ζητήσει περίπου 700.000 ευρώ από την ΓΕΣΑΣΕ, γιατί δεν είχε υποβάλει απολογισμό, δεν υπήρχε καμία συνέχεια. Έτσι, καλό είναι να το έχουμε και αυτό.
Κύριε Υπουργέ, πριν φύγω από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων όταν ξέσπασε η δίνη της υποθέσεως του γάλακτος που με ανάγκασε σε παραίτηση, είχα λάβει το τελευταίο πόρισμα, από αυτά που μνημονεύσατε και εσείς, για τους ελέγχους που είχα παραγγείλει. Επομένως, είχαμε ένα σύνολο πορισμάτων με τη σχετική αλληλογραφία πολλών μηνών, πάνω από 1,5 χρόνο κράτησε αυτή η διαδικασία, με χρονοτριβές, όταν λοιπόν συμπληρώθηκαν όλα τα πορίσματα, ως είχα υποχρέωση, τα διαβίβασα στον τότε Υπουργό τον κ. Τσαυτάρη, με ένα σχέδιο ερωτήματος προς υποβολή στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Διότι, η μεν δικαιοσύνη, ο Οικονομικός Εισαγγελέας κάνει απερίσπαστα τη δουλειά του, και να ενημερώσω την Επιτροπή ότι κάποια στιγμή ζήτησα πληροφόρηση και μου είπε ότι έχει παραγγείλει συμπληρωματική έρευνα ο Οικονομικός Εισαγγελέας. Δεν ξέρω εσείς αν έχετε εικόνα σχετικά με το αν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα, τι θα πράξει η δικαιοσύνη επ’ αυτού για να μας ενημερώσετε. Διαβίβασα ένα συγκεκριμένο σχέδιο ερωτήματος στον τότε Υπουργό, τον κ. Τσαυτάρη. Επειδή, πολλές φορές η διοίκηση δεν έχει συνέχεια στη χώρα, την ημέρα που διαβίβασα το ερώτημα έβγαλα και ανακοίνωση, γνωστοποιώντας ότι διαβίβασα το ερώτημα στον Υπουργό, με το οποίο «Ζητείται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να κληθεί να αποφανθεί:
Πρώτον, ποια πρέπει να είναι η περαιτέρω τηρητέα πορεία και με βάση ποιες διατάξεις για την αναζήτηση των τυχών κατά παράβαση των διατάξεων διαχειρισθέντων ποσών των ενισχύσεων.
Δεύτερον, σε περίπτωση καταλογισμού, εάν ο καταλογισμός ή η δικαστική επιδίωξη επιστροφής των ενισχύσεων με αγωγή γίνει από το ΥΠΑΑΤ ή τον ΕΛΓΑ.
Τρίτον, τα ποσά των αναζητούμενων ενισχύσεων θα καταλογιστούν συνολικά σε βάρος των οργανώσεων και των μελών του τελευταίου Δ.Σ. ή των μελών όλων των Διοικητικών Συμβουλίων αυτών κατά την περίοδο 1994-2011 σε καθένα για τα ποσά που αντιστοιχούν στο χρόνο θητείας τους.
Τέταρτον, εάν απαιτείται μετά την κίνηση της διαδικασίας έρευνας των υποθέσεων από τον Οικονομικό Εισαγγελέα η αποστολή των πορισμάτων στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών.
Πέμπτον, εάν είναι συμβατή με το καταστατικό της ΠΑΣΕΓΕΣ η ίδρυση ανωνύμων εταιρειών ή και η συμμετοχή της σε ανώνυμες εταιρείες.
Έκτον, αν κατά τους όρους της παραχώρησης ακινήτου από το ΥΠΑΑΤ στην ΠΑΣΕΓΕΣ δικαιολογείται η από μέρους της ΠΑΣΕΓΕΣ είσπραξη χρημάτων από αναγκαστική απαλλοτρίωση τμήματος του παραχωρηθέντος ακινήτου και αν κατά τους όρους της αυτής παραχώρησης, είναι συμβατή η εκμίσθωση κτιρίων επί του μη απαλλοτριωθέντος τμήματος του ιδίου ακινήτου».

  • Να μη δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η υπόθεση «κουκουλώνεται»

«Στη συνέχεια, στις 30 Απριλίου 2014, όταν πλέον έφυγα από το Υπουργείο και δεν υπήρχε καμία ενημέρωση αν υποβλήθηκε ερώτημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, μαζί με 25 συναδέλφους βουλευτές καταθέσαμε ερώτηση. Η ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης απαξίωσε να απαντήσει. Απήντησε ο Υπουργός Επικρατείας ο κ. Σταμάτης, γιατί το ερώτημα απευθυνόταν και στον πρωθυπουργό που είναι γνώστης της υποθέσεως. Στις 15 Μαΐου, ο κ. Σταμάτης μας λέει ότι «αναφορικά με την παραπάνω ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων των 25 Βουλευτών σας ενημερώνουμε ότι ο αρμόδιος για να απαντήσει είναι ο συνερωτώμενος Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στον οποίο κοινοποιείται το παρόν με την παράκληση να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες και να μας ενημερώσει σχετικά». Προφανώς δεν έλαβε υπόψη του την παράκληση του Υπουργού Επικρατείας ο αρμόδιος Υπουργός.
Στις 21 Ιουλίου 2014, αναγκάστηκα να επανέλθω, καταθέτοντας αυτή τη φορά μόνος μου ερώτηση, εάν εστάλησαν τα πορίσματα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και αν ισχύει η δέσμευση του Πρωθυπουργού για διακοπή της χρηματοδότησής τους και απόδοση των χρημάτων σε πολύτεκνους αγρότες. Από τις 21 Ιουλίου 2014 μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση, κύριε Υπουργέ. Χαίρομαι που έστω με πολύμηνη καθυστέρηση είστε στην Επιτροπή μας να μας δώσετε απαντήσεις και σχετικά στοιχεία επ’ αυτών.
Το πρώτο ερώτημα είναι αν έχετε ενημέρωση από τον Οικονομικό Εισαγγελέα πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή η υπόθεση. Έχει πάει στο αρχείο; Έχει ασκηθεί δίωξη;
Δεύτερον, δόθηκαν συμπεράσματα των πορισμάτων. Τα συμπεράσματα αυτά αποτελούν εκ των πραγμάτων τμήμα της έρευνας ή της δικογραφίας που θα σχηματιστεί αν ασκηθεί δίωξη. Είναι φρόνιμο να δοθούν στη δημοσιότητα αυτά;
Μας είπατε νωρίτερα ότι ρωτήσατε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και σας απήντησε ότι δεν είναι αρμόδιο για να σας δώσει απάντηση. Θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, να μας καταθέσετε αντίγραφο του ερωτήματος με αριθμό πρωτοκόλλου που υποβάλατε και αντίγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου της απάντησης που λάβατε από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
Τρίτον, ο Πρωθυπουργός στις 18 Δεκεμβρίου 2012 στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης προανήγγειλε νομοθετική ρύθμιση για κατάργηση της χρηματοδότησης στις Αγροτικές Οργανώσεις, ανεξαρτήτως των πορισμάτων και απόδοση των χρημάτων αυτών σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων. Επ’ αυτών είχα συνεργασία και με την Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, προκειμένου να δούμε πώς θα αντιμετωπιστεί το ζήτημα. Ερωτώ, θα αναλάβει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων νομοθετική πρωτοβουλία για να υλοποιηθεί η δέσμευση του Πρωθυπουργού; Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από την πρωθυπουργική δέσμευση. Για να μην υπάρχουν παρερμηνείες να ενημερώσω τα μέλη της Επιτροπής μας ότι όσο ήμουν στη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, δεν είχα τη δυνατότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας.
Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω το εξής. Κύριε Υπουργέ, κύριε Κουκουλόπουλε, αυτή η υπόθεση θα πρέπει να φτάσει σε τέλος, να υπάρξει ένα «δια ταύτα» είτε έτσι είτε αλλιώς. Γι' αυτό λέμε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να αποφανθεί πέραν από το τι κάνει η δικαιοσύνη, αν θα διεκδικήσει, πώς θα διεκδικήσει, αν υπάρχουν άλλα ζητήματα, όσον αφορά τους υπαλλήλους, τους εμπλεκομένους σε αυτή την υπόθεση από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης όλα αυτά τα χρόνια που χειρίστηκαν το θέμα. Για όλα αυτά θα πρέπει να αποφανθεί το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Δεν θα αποφασίσετε ούτε εσείς, ούτε εγώ όταν ήμουν εκεί, αν αυτά μπουν στο αρχείο ή θα πρέπει να έχουν άλλη αντιμετώπιση.
Πιστεύω, κ. Κουκουλόπουλε, ότι δεν πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κουκουλώνονται αυτά τα θέματα. Θα πρέπει να χυθεί άπλετο φως».

 

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στο σχέδιο νόμου για τη χρηματοδότηση των κομμάτων

maximos vouli 1

Ομιλία Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση στη Βουλή για το σχέδιο νόμου
«Έλεγχος των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και
των αιρετών αντιπροσώπων Βουλής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου»:


«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συζήτηση του νομοσχεδίου για τον έλεγχο των οικονομικών των πολιτικών και των κομμάτων διεξάγεται εν μέσω μιας αρρωστημένης πολιτικής ατμόσφαιρας με δηλητηριώδεις φήμες για χρηματισμό βουλευτών και «κουμπαράδες» για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αναπόδεικτες κατηγορίες που εκτοξεύονται με μεγάλη ευκολία, μόνο και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων, υπονομεύουν απειλητικά το πολιτικό σύστημα. Ο φθηνός λαϊκισμός έχει ενεργοποιήσει σενάρια παραπολιτικής συνωμοσιολογίας που εξάπτουν τη φαντασία και δηλητηριάζουν το κοινωνικό σώμα.
Περισσεύει η ανευθυνότητα και η ελαφρότητα στο δημόσιο λόγο. Η συμπεριφορά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ανώριμη πολιτικά, ανερμάτιστη ιδεολογικά, και τελικά επικίνδυνη εθνικά, θυμίζει ταύρο σε υαλοπωλείο. Όλα επιτρέπονται για την κατάκτηση της εξουσίας. Και η λάσπη και ο βόρβορος και οι συκοφαντίες.
Λησμονείτε και εσείς και όσοι τροφοδοτούν αυτήν τη νοσηρή κατάσταση όχι μόνον παλαιότερες εποχές πολιτικής ανωμαλίας, που προκάλεσε ο διχασμός και η ακραία πόλωση, αλλά και την οδυνηρή εμπειρία που βιώσαμε στα χρόνια της κρίσης.
Λησμονείτε ότι αυτά τα χρόνια συρρικνώθηκε η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του. Και αυτό το φαινόμενο απειλεί όλους μας. Γιατί απειλεί την ίδια τη δημοκρατία.
Αν θέλουμε, λοιπόν, να δούμε τη χώρα μας να στέκεται και πάλι όρθια, χωρίς κλυδωνισμούς, χωρίς δεσμευτικές συμφωνίες, απαιτείται αποκατάσταση του κύρους και της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος.
Και αυτό κύριοι συνάδελφοι, είναι έργο μακράς διάρκειας, έργο οικοδόμησης. Κατακτιέται όσο η χώρα βγαίνει από την οικονομική κρίση, όσο εμπεδώνεται η αίσθησης της σταθερότητας, όσο η ανάπτυξη δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας.
Αυτά, δυστυχώς, δεν φαίνεται να τα αντιλαμβάνονται οι μονίμως φωνασκούντες και μηδενίζοντες συνάδελφοι της αντιπολίτευσης. Οι οποίοι προφανώς βρίσκονται εν μέσω μέγιστης ευδαιμονίας από τις δημοσκοπικές καταγραφές.
Δεν αντιλαμβάνονται, όμως, ότι καλός ο λαϊκισμός και η δημαγωγία για την άγρα ψηφοφόρων, αλλά οι ακρότητες και η ισοπεδωτική κριτική εντέλει γυρνούν μπούμερανγκ εναντίον όλων.
Γιατί όταν σε μια κοινωνία κυριαρχεί η απαξία απέναντι στους θεσμούς αλλά και στα δημόσια πρόσωπα, τότε καθίσταται έρμαιο όσων πλειοδοτούν σε εξαλλοσύνη.
Παιχνίδια με τη φωτιά, τούτη την ώρα, που μετά από τόσες θυσίες του ελληνικού λαού, μπορούμε να χαράξουμε μια νέα πορεία, δύσκολη αλλά ελπιδοφόρα, δεν επιτρέπονται από κανέναν.
Την ώρα που φλέγεται η γειτονιά μας, και η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει σαν δύναμη σταθερότητας, τέτοια παιχνίδια είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα.
Όσον αφορά το ίδιο το νομοσχέδιο,
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αλλαγές, βαθιές θα έλεγα, πρέπει να υπάρξουν και στο πολιτικό σύστημα. Και το ζήτημα της χρηματοδότησης κομμάτων και υποψηφίων βουλευτών, όπως και η διαχείριση των οικονομικών των κομμάτων είναι καίριο για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας τους.
Ένας πολιτικός οργανισμός, σήμερα, με τις πολλαπλές λειτουργίες του, για να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του, χρειάζεται οικονομικούς πόρους καθόλου ευκαταφρόνητους.
Για την κάλυψή τους, αν δεν έχει κρατική ενίσχυση, ελλοχεύει ο κίνδυνος να στραφεί προς άλλες πηγές χρηματοδότησης, και κυρίως προς τους ιδιώτες. Ισχυροί επιχειρηματικοί κύκλοι μπορούν να επιλέγουν υποψηφίους, οι οποίοι βεβαίως μέσα και από μια συνεχή υπερπροβολή από φιλικά ή και ιδιόκτητα ΜΜΕ, θα έχουν προνομιακή μεταχείριση.
Και βεβαίως πρώτιστο καθήκον του ευνοηθέντος θα είναι η εξασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων του χορηγού του. Τα φαινόμενα αυτά, που παρατηρούνται σε όλον τον κόσμο, έχουν δυστυχώς κτυπήσει και τη δική μας πόρτα προ πολλού. Και έχουν συμβάλει στην καταρράκωση του κύρους των θεσμών και των κομμάτων.
Η απειλή, όμως, ριζικής αλλοίωσης της λειτουργίας και του σκοπού του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι έτσι ανυπολόγιστη. Αν αφήσουμε τα πράγματα ανεξέλεγκτα θα διολισθήσουμε σε ένα είδος ολιγαρχικής πολιτείας με δημοκρατικό προκάλυμμα.
Πολλώ δε μάλλον που η πλειοψηφία των βουλευτών θα προέρχεται από τα εύπορα κοινωνικά στρώματα, καθώς για τους υπολοίπους η οικονομική τους κατάσταση δεν θα τους επιτρέπει την ενασχόληση με τα κοινά.
Ασφαλώς, το όλον ζήτημα είναι εξαιρετικά σύνθετο και κανείς δεν φιλοδοξεί να το επιλύσει ως το γόρδιο δεσμό.
Το ζητούμενο είναι να εφαρμόζονται τα ψηφισθέντα. Θυμούμαι ως πρωτοεκλεγείς βουλευτής ότι το 2004 ήταν κοινό μυστικό ότι υπήρξαν βουλευτές που άνοιξαν τραπεζικό λογαριασμό για τις εκλογικές τους δαπάνες μετά τις εκλογές χωρίς καμία κύρωση.
Είναι θετικό, λοιπόν, ότι στην επιτροπή ελέγχου την πλειοψηφία δεν έχουν πια οι βουλευτές για να μην υπάρχει η εντύπωση «Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει». Οι ελεγχόμενοι να είναι και ελεγκτές.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι αλλαγές που εισηγείται το παρόν νομοσχέδιο πρέπει να εντάσσονται σε μια δέσμη γενναίων και ριζοσπαστικών πρωτοβουλιών εκ μέρους της πολιτείας, που θα στοχεύουν στη διαφάνεια της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και στην αποκατάσταση του κύρους και της αξιοπιστίας του.
Αναφέρω για παράδειγμα τις πολυαναμενόμενες αλλαγές:
• στον νόμο περί ευθύνης υπουργών και στη βουλευτική ασυλία,

• την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών,

• αλλά και τη μείωση του αριθμού των βουλευτών και το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή.
Τέλος, αναμένουμε τα αποτελέσματα του αναδρομικού ελέγχου του πόθεν έσχες για όσους διετέλεσαν υπουργοί και υφυπουργοί από το 1974 έως σήμερα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε χρέος να φωτίσουμε τις σκιές που μολύνουν την πολιτική ζωή, να δώσουμε και πάλι στον πολίτη τη δυνατότητα να πιστέψει, να ελπίσει, να μην παρασύρεται από τις φωνές της αστάθειας.
Ευελπιστώ ότι έστω και αργά θα βρούμε το δρόμο μας. Η διαφάνεια και η δημοκρατία θα είναι οι τελικοί νικητές, παρά την προσπάθεια που γίνεται από κάποιους να μείνουμε προσκολλημένοι στο παλιό κακό μας παρελθόν».

 

Read more...