Menu
A+ A A-
Μ. Χαρακόπουλος βιβλιοθηκη
Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 2019
 
Συνέντευξη
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος στην εκπομπή “Κάθε μέρα Νέα μέρα” με την Κατερίνα Χουζούρη
 
Να καλημερίσουμε τον βουλευτή Λαρίσης της ΝΔ και επικεφαλής της ελληνικής  κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας. Κύριε Χαρακόπουλε καλημέρα, σας ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτήν την επικοινωνία.
 
Καλημέρα, καλημέρα και στους ακροατές μας. Εγώ σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να μιλήσουμε σήμερα που ξεκινούν σε λίγη ώρα οι εργασίες της Διεθνούς Γραμματείας και των Προέδρων και Εισηγητών της ΔΣΟ στην Αθήνα.
 
Θα θέλατε να ξεκινήσουμε από αυτό το γεγονός και να μας μας δώσετε το στίγμα των εργασιών.
 
Η ΔΣΟ είναι ένας διεθνής θεσμός στον οποίο συμμετέχουν Ορθόδοξοι βουλευτές από 25 χώρες είτε με κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες είτε μεμονωμένα ως πρόσωπα -όπου δεν πλειοψηφεί ο ορθόδοξος κόσμος. Είναι μια οργάνωση που προέκυψε ως ανάγκη δημιουργίας από το ελληνικό κοινοβούλιο στις αρχές του 1990, όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου που χώριζε την Ευρώπη και μπόρεσε να υπάρξει ξανά ελεύθερη επικοινωνία και στον ορθόδοξο κόσμο, γιατί η ανατολική Ευρώπη κατά μείζονα λόγο ασπάζεται την ορθοδοξία. Βρεθήκαμε σε καινούργιες προκλήσεις και η ελληνική βουλή πήρε την πρωτοβουλία, και το 1993 στην Ορμύλια της Χαλκιδικής υπήρξε η ιδρυτική πράξη της ΔΣΟ. Έκτοτε, βεβαίως, είχαμε άλλες προκλήσεις που έχουν να κάνουν με την αναβίωση εθνικισμών, την επιθετική θρησκευτική μισαλλοδοξία -ιδίως εναντίον του χριστιανικού στοιχείου- και τα ισοπεδωτικά πρότυπα της πολιτισμικής παγκοσμιοποίησης. Εχθές είχαμε την χαρά και την τιμή να επισκεφθούμε ως νέα κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία στη ΔΣΟ τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος, να του υποβάλουμε τα σέβη μας και να τον ενημερώσουμε για τη δράση μας. Είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, κυρίως για τις διώξεις που υφίστανται οι χριστιανοί στην κοιτίδα του χριστιανισμού στην Μ. Ανατολή, μετά την λεγόμενη αραβική άνοιξη που οδήγησε σε αυτό το αιματοκύλισμα, στις πολεμικές συγκρούσεις και στο γεγονός ότι χιλιάδες Χριστιανοί -και όχι μόνο- στη Συρία, στο Ιράκ σφαγιάσθηκαν και εκατομμύρια εξ αυτών αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες. Έτσι, κινδυνεύει στο λίκνο του χριστιανισμού να εξαλειφθεί η χριστιανική θρησκεία. Αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση για όλη τη διεθνή κοινότητα.
 
Τι σημαίνει για εσάς το γεγονός ότι είστε επικεφαλής της ΔΣΟ -πέρα από το κοινοβουλευτικό σας έργο, την εκπροσώπηση της περιοχή σας, έχετε αναλάβει και κάτι άλλο...
 
Είναι αναμφίβολα μια μεγάλη ευθύνη και πρόκληση να βάλω κι εγώ το λιθαράκι με τις δικές μου δυνάμεις για την ανάδειξη αυτού του πλούτου που μοιραζόμαστε ως κληρονομιά οι Ορθόδοξοι όπου γης, του πλούτου που μας κληροδότησε η άλλοτε ισχυρή Βυζαντινή Κοινοπολιτεία, η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ορθότερα, γιατί ως Βυζάντιο το επέβαλαν οι Φράγκοι τον 16ο αιώνα στη βιβλιογραφία. Και νομίζω, εμείς οι Έλληνες, οι Ρωμιοί, δικαίως διεκδικούμε τα πρωτοτόκια αυτής της κληρονομιάς, καθώς είμαστε τμήμα αυτού του βυζαντινού κόσμου. Αυτά τα βυζαντινά στοιχεία που μας ενώνουν προσπαθούμε να αναδείξουμε οι Ορθόδοξοι όπου γης και ιδιαίτερα εδώ, στην ευρύτερη περιοχή μας, από την Αλεξάνδρεια μέχρι την Αγία Πετρούπολη και από την Κάτω Ιταλία μέχρι την Αρμενία. Σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης και ισοπέδωσης αξιών, πολιτιστικών προτύπων και παραδόσεων, είναι πολύ σημαντικό να αναδεικνύουμε αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά, που μας ενώνουν. Η δραστηριότητα αυτή έχει μια ακόμη μεγαλύτερη αξία, γιατί εμείς στεκόμαστε πάνω και πέρα από τις δογματικές διαφορές ή τα διοικητικά ζητήματα των επιμέρους εκκλησιών. Στην ΔΣΟ συμμετέχουν Αρμένιοι μονοφυσίτες, κόπτες από την Αίγυπτο και την Αιθιοπία και άλλοι από την Μέση Ανατολή. Το λέω αυτό γιατί στις μέρες μας ακούγονται διαφορά ζητήματα που αναφύονται στις σχέσεις των επί μέρους εκκλησιών, που δεν είναι ευχάριστα αναμφίβολα. Εμείς στεκόμαστε πάνω από αυτά, δεν είμαστε θρησκευτική οργάνωση, δεν ασχολούμαστε με τα θεολογικά, δογματικά ζητήματα, πόσο δε μάλλον με τα διοικητικά ζητήματα των Εκκλησιών. Ο στόχος μας είναι να αναδείξουμε τα κοινά μας πολιτισμικά στοιχεία, που απορρέουν βεβαίως από την θρησκευτική μας πεποίθηση ότι είμαστε Ορθόδοξοι, στο διάβα των αιώνων.
 
Κατά τη συνάντησή σας με τον Μακαριώτατο θίξατε ένα ευαίσθητο θέμα, αυτό για τις διώξεις των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή. Να θυμίσουμε ότι δεν ξέρουμε τι έχουν γίνει δύο μητροπολίτες, ένας συροϊκωβίτης και ένας ορθόδοξος που απήχθησαν πριν μερικά χρόνια. Κάποια στιγμή υπήρξε μια κινητοποίηση γενικότερη και διεθνής, αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε τίποτε. Να σας ρωτήσω αν σκέπτεστε τι πρέπει να γίνει;
 
Έχετε απόλυτο δίκιο. Εμείς σε κάθε αφορμή θέτουμε το ζήτημα αυτό στο υψηλότερο δυνατό σημείο. Είχαμε την αφορμή σε ένα διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε πριν ένα χρόνο στο Λίβανο, με συμμετοχή του Πατριάρχη Αντιοχείας, του Ιωάννη, ο αδελφός του οποίου ο Παύλος είναι ένας εκ των απαχθέντων και έκτοτε δεν έχει δώσει σημεία ζωής. Ένα από τα βασικά σημεία που μας απασχόλησε προς αυτήν την κατεύθυνση -και θα γίνει πιστεύω εκτενής συζήτηση σήμερα και αύριο στη διεθνή γραμματεία- είναι η δημιουργία ενός παρατηρητηρίου των διώξεων που υφίστανται οι χριστιανοί σε όλον τον κόσμο. Αρχικά η σκέψη ήταν για τους Ορθοδόξους στην Μ. Ανατολή αλλά νομίζω θα γίνει κάτι ευρύτερο. Προς αυτήν την κατεύθυνση είχαμε στις Βρυξέλλες πριν ένα μήνα και μια συνάντηση με τους Καθολικούς Νομοθέτες. Γιατί αυτοί που σφάζουν στη Συρία ή στο Ιράκ δεν εξετάζουν ποίου δόγματος είναι αυτός που σφάζουν, δεν υπάρχουν γι’ αυτούς τέτοιες λεπτομέρειες και διαχωρισμοί, αν είναι ορθόδοξοι, προτεστάντες, καθολικοί ή άλλης ομολογίας. Τους αρκεί που είναι χριστιανοί, με τον θρησκευτικό φανατισμό που τους διακρίνει, για να τους σφαγιάσουν. Επομένως, πρέπει συνολικότερα να δούμε το θέμα και η σύσταση αυτού του παρατηρητηρίου με τη συνεργασία και των καθολικών νομοθετών, που είναι αντίστοιχη οργάνωση σε επίπεδο διαφόρων κρατών που είναι καθολικού θρησκεύματος και με την αρωγή της ΕΕ ή άλλων διεθνών οργανισμών, να φωτίσουμε αυτά τα γεγονότα που πολλές φορές δεν παίρνουν τη διάσταση που θα έπρεπε, ευαισθητοποιώντας τη διεθνή κοινή γνώμη. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνει. Εμείς με κάθε αφορμή το τονίζουμε και το σημειώνουμε και τον επόμενο χρόνο φιλοδοξούμε να διοργανώσουμε ένα διεθνές συνέδριο για τον κοινοβουλευτισμό και τη θρησκευτική πίστη, το θρησκευτικό φαινόμενο όπως το βιώνουμε σε όλο το κόσμο και στην Ευρώπη. Μια Ευρώπη όπου όλο και περισσότερο κερδίζει έδαφος η αδιαφορία προς το θρησκευτικό φαινόμενο, η αθεΐα θα έλεγα. Δυστυχώς, πολλές εκκλησίες καθολικών ή προτεσταντών κλείνουν ή αλλάζουν χρήση. Αν κάτι είναι παρήγορο είναι ότι οι μόνες εκκλησίες που ανεγείρονται στην Ευρώπη και στον κόσμο είναι εκκλησίες ορθοδόξων. Κι αυτό είναι σε έναν βαθμό παρήγορο σε μια Ευρώπη που κινδυνεύει να χάσει τη ψυχή της λησμονώντας τις χριστιανικές της ρίζες, ξεχνώντας ότι οι χριστιανικές αξίες σε μεγάλο βαθμό διαμόρφωσαν αυτό που λέμε ευρωπαϊκό πολιτισμό, μαζί βεβαίως με το ρωμαϊκό δίκαιο και το αρχαιοελληνικό πνεύμα.
 
Ευρύτατο πεδίο δράσης, λοιπόν, για την ΔΣΟ. Πρέπει να σας αποδεσμεύσω, γιατί το πρόγραμμά σας είναι γεμάτο λόγω των εργασιών της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ. Εμείς θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε πολύ για το χρόνο σας σήμερα. Ελπίζω ότι θα έχουμε τη δυνατότητα σύντομα να ξαναεπικοινωνήσουμε για τις δράσεις σας.
 
Εγώ σας ευχαριστώ και κυρίως για την δυνατότητα που μου δώσατε να μιλήσουμε για την ΔΣΟ, που αν και συμπλήρωσε 25 χρόνια, είμαστε στον 26 χρόνο δράσης, δεν είναι ευρύτερα γνωστή στην ελληνική κοινωνία.
 
Σας ευχαριστούμε θερμά. Καλημέρα.
 
Εγώ σας ευχαριστώ.
back to top