Menu
A+ A A-

Maximos Divani

 

Κεντρική Ομιλία του
Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Divani

 

"Φίλες και φίλοι,
Σας ευχαριστώ από βάθους καρδίας για την αποψινή σας παρουσία.
Σας ευχαριστώ που με τιμάτε με τη ψήφο σας για πάνω από μια δεκαετία.
Σας ευχαριστώ για τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε αναπτύξει όλα αυτά χρόνια.
Και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Η προσέλευσή σας με γεμίζει με βεβαιότητα πως αυτή η σχέση θα συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα.
Ότι θα είμαστε μαζί και την επόμενη μέρα.

Αυτοί οι δεσμοί είναι ακατάλυτοι, γιατί είναι βασισμένοι στην ειλικρίνεια, τη διαφάνεια, τους κοινούς στόχους, τις κοινές αγωνίες, τις κοινές προσπάθειες.
Για τον τόπο μας και τους ανθρώπους μας, για την ιστορία και την πατρίδα μας, για τα πιστεύω και τις αξίες μας.

Φίλες και φίλοι,
Η συμμετοχή σας απόψε εδώ, δύο ημέρες πριν από την μεγάλη, την πλέον κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δεκαετιών, είναι ένα μήνυμα νίκης.

Νίκης των δυνάμεων της ευθύνης και της λογικής, της σοβαρότητας, του αγνού πατριωτισμού και της ευρωπαϊκής προοπτικής.


Είμαι βέβαιος ότι έστω και στο νήμα ο ελληνικός λαός θα επιλέξει να πάει στα σίγουρα. Θα επιλέξει την Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα παίξει το μέλλον των παιδιών του στα ζάρια.
Δεν θα ρισκάρει όσα με κόπο και θυσίες απέκτησε τα προηγούμενα χρόνια.
Δεν θα αφήσει μαθητευόμενους μάγους, να πειραματιστούν με τη ζωή του.
Δεν θα επιτρέψει να γυρίσει η Ελλάδα στο παρελθόν.

Φίλες και φίλοι,
Μπροστά στις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου οι επιλογές είναι συγκεκριμένες.
Ενώπιον των πολιτών ανοίγεται ένα σταυροδρόμι.
Οι οδοί είναι μονάχα δύο.
Και θα πρέπει κάθε πολίτης να διαλέξει ποια θα περπατήσει.

Είτε τη δύσκολη, αλλά σίγουρη, οδό της αλήθειας, του σχεδίου, του έργου, της συνέπειας και του μέτρου.
Είτε τη λεωφόρο, την πλατιά, όπου χωρούν εκεί όλες οι μεγάλες υποσχέσεις, όλα τα παραπλανητικά ψεύδη, τα φουσκωμένα λόγια, που μας καλούν οι πολιτικοί τυχοδιώκτες του ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθήσουμε.

Βεβαίως δε μας λένε, ίσως ούτε και να το αντιλαμβάνονται ότι αυτές οι λεωφόροι καταλήγουν πάντοτε στο γκρεμό της χρεωκοπίας, στο βάραθρο της καταστροφής.


Εμείς αγαπητοί φίλοι δεν υποσχόμαστε χαμένους παραδείσους.
Δεν λέμε ότι θα γυρίσουμε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Μιλούμε τη γλώσσα της Αλήθειας.
Τέτοια επιστροφή δεν μπορεί να υπάρξει.

Και δεν μπορεί να υπάρξει, όχι μόνον γιατί δεν μπορούμε, αλλά κυρίως γιατί αυτή η εποχή, αυτές οι συμπεριφορές, αυτά τα σφάλματα μάς έφεραν ως εδώ.
Η αλόγιστη σπατάλη, το τεράστιο αντιπαραγωγικό δημόσιο, η εγκατάλειψη της πραγματικής παραγωγής.

Και επιπλέον, η αναξιοκρατία, η επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας, η κοινωνική πολιτική με δανεικά και εν γένει ο άκρατος λαϊκισμός συνιστούν την αιτία της δύσκολης κατάστασης που έχουμε περιέλθει.

Όσοι λοιπόν τάζουν λαγούς με πετραχήλια, και επιστροφή στα εύκολα, είτε πετάνε στα σύννεφα είτε ψεύδονται συνειδητά.
Και στις δύο περιπτώσεις καταλήγουμε στα ίδια.
Στην πικρή διάψευση των προσδοκιών.

Και γι’ αυτό μπορώ να μιλώ μαζί σας στα ίσα, κοιτώντας σας στα μάτια.
Γιατί εγώ τουλάχιστον πάντοτε χρησιμοποίησα τη γλώσσα της αλήθειας.
Γιατί ήμουν και παραμένω ειλικρινής.
Δεν θέλησα ποτέ να παραπλανήσω και να παρασύρω.
Θέλω να πείσω, με επιχειρήματα στέρεα, ουσιαστικά.


Ήθελα και θέλω την υποστήριξη των απλών πολιτών.
Όχι του παρασκηνίου, όχι κύκλων, όχι κάποιων άλλων ισχυρών παραγόντων.
Μόνον τη δική σας.

Για να είμαι σε εσάς και μόνον υπόλογος. Και σε κανέναν άλλον.
Για να είμαι πάντα μαζί σας, μπροστά, στην πρώτη γραμμή, για την επίτευξη των στόχων που έχουμε εξ αρχής θέσει.

Φίλες και φίλοι,
Κάποιοι, ίσως καλοπροαίρετα, ίσως από την κόπωση και το αίσθημα αδικίας που δημιουργεί η παρατεταμένη κρίση, λένε ότι η κατάσταση είναι το ίδιο άσχημη, όπως πριν από τις εκλογές του 2012.

Λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα για το αύριο.
Δεν ισχύει, όμως, ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Γιατί τη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, όλα κρέμονταν από μια κλωστή.
Η έξοδος από το ευρώ, η οικονομική κατάρρευση και το χάος ήταν προ των πυλών.
Και όλα αυτά δεν είναι παραμύθια με δράκους, όπως μας βεβαιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ήταν μια παρ’ ολίγον ολέθρια πραγματικότητα.
Και τα ντοκουμέντα που βγαίνουν πλέον στο φως της δημοσιότητας το αποδεικνύουν.

Και τι σημαίνει έξοδος από το ευρώ, τι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή;
Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ήταν και είναι οικονομικό χάος, κοινωνικό χάος.

Η νέα δραχμή δεν θα ήταν η παλιά δραχμή που γνωρίζαμε, όπως ίσως πιστεύουμε.
Θα ήταν νόμισμα υποτιμημένο, πολύ υποτιμημένο.

Και οι τιμές των προϊόντων θα έπαιρναν τα ύψη.
Θα παρουσιαζόντουσαν σοβαρές ελλείψεις, γιατί οι εισαγωγές θα σταματούσαν, οι τιμές των καυσίμων θα εκτοξεύονταν, και επιχειρήσεις θα έκλειναν.

Και πιστέψτε με δεν θα τα έλεγα όλα αυτά σήμερα.
Ούτε καν για να θυμίσω από πού ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2012.
Γιατί όλοι θέλαμε αυτά να ήταν πλέον μια κακιά ανάμνηση.

Όμως εξαιτίας του πολιτικού τυχοδιωκτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξαιτίας της εμμονής του να ανατρέψει την κυβέρνηση, μαζί ακόμη και με την Χρυσή Αυγή, φθάσαμε και πάλι να φοβόμαστε τα ίδια.

Και όσοι βιαστούν να διαμαρτυρηθούν για την αναφορά στη Χρυσή Αυγή, ας διαβάσουν τους διθυράμβους πριν από λίγες ημέρες της αρχηγού των ακροδεξιών της Γαλλίας, της Λεπέν, υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι βρεθήκαμε και πάλι, μόνοι εμείς, ως μαύρη τρύπα της Ευρώπης, ως ο συνήθης ύποπτος να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.
Σε απαισιόδοξα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου.

Βρίσκεται και πάλι η Ελλάδα, ενώπιον του κινδύνου να τραβήξει προς την βαλκανική της μοναξιά.
Και αυτή η αβεβαιότητα, αυτή η επιστροφή στην αστάθεια, που βιώνουμε σήμερα, έχει υπογραφή, είναι αυτή του κ. Τσίπρα.


Και επανέρχομαι φίλες και φίλοι,
σε αυτούς που λένε, απογοητευμένοι, πως δεν υπάρχει ελπίδα, με όσα έγιναν το περασμένο διάστημα.

Και λέω, ότι έχουν άδικο.
Αυτό το διάστημα έγιναν αρκετά.
Η χώρα ξαναβρήκε έναν βηματισμό.
Σταθεροποιήθηκε το τραπεζικό σύστημα και εξασφαλίστηκαν οι καταθέσεις.

Εξυγιάνθηκε η δημοσιονομική κατάσταση.
Πετύχαμε πρωτογενή πλεονάσματα ώστε να μπορούμε να χρηματοδοτούμε μόνοι μας την κοινωνική πολιτική και όχι με δανεικά.

Και όλα αυτά, κυρίως χάρις στις θυσίες του ελληνικού λαού, τις θυσίες τις δικές σας δηλαδή.


Επιπλέον, η εικόνα της Ελλάδας είχε αποκατασταθεί.
Στον τουριστικό κλάδο καταγράφηκε μια τεράστια αύξηση.
Οι ξένοι επενδυτές έβαλαν και πάλι την χώρα στο χάρτη των επενδύσεων.

Μπορέσαμε έπειτα από έξι χρόνια να παρουσιάσουμε θετικούς δείκτες ανάπτυξης. Οι οποίοι προβλέπονταν ότι θα ήταν ακόμη υψηλότεροι.

Κάποιες αδικίες άρχισαν να αποκαθίστανται.
Και αυτό σήμαινε περισσότερες δουλειές, περισσότερες θέσεις εργασίας.
Γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο σήμερα.
Να δημιουργηθούν δουλειές, να αυξηθεί η επιχειρηματικότητα, μέσω της αύξησης και της ανταγωνιστικότητας.

Θα με ρωτήσετε αγαπητοί φίλοι,
Έγιναν όλα ορθά; Όχι, ασφαλώς όχι!
Και αυτό εγώ τουλάχιστον δεν το αναγνωρίζω τώρα, λίγο πριν τις εκλογές. Δεν έρχομαι τη τελευταία ώρα να σας πω ότι δέχομαι την κριτική και θα αλλάξω.

Την δική μου κριτική την έκανα όλο το προηγούμενο διάστημα.
Κάθε φορά που πίστευα ότι υπήρξαν αποφάσεις στραβές, αποφάσεις που έπλητταν τον Έλληνα παραγωγό, που ζημίωναν αντί να ωφελούν, βρισκόμουν απέναντι.
Και το έκανα μη σκεπτόμενος θέσεις, οφίτσια, αξιώματα και καρέκλες της εξουσίας.
Και δεν μετάνιωσα.


Ύψωσα τη φωνή μου απέναντι στους παράλογους φόρους που επρόκειτο να επιβληθούν στα αγροτικά κτίσματα, στα κοτέτσια και στα μαντριά, αλλά και την υπερφορολόγηση στα αγροτεμάχια.
Και πετύχαμε τότε να μην περάσουν τα άδικα μέτρα.

Ύψωσα τη φωνή μου να σταματήσει η παράλογη χρηματοδότηση των τριτοβάθμιων αγροτοσυνδικαλιστικών οργανώσεων. Ίσως μόνος μου.
Και παγώσαμε τη χρηματοδότηση.

Δυστυχώς, βέβαια, όσο και να πάλεψα, και για λόγους που δεν γνωρίζω, τα χρήματα αυτά δεν πήγαν στις πολύτεκνες οικογένειες, όπως ήταν η πρότασή μου.

Και απέναντι στον ΟΟΣΑ και την τρόικα πάλι στάθηκα ανοιχτά και αποφασιστικά στο σχέδιο για το γάλα.
Που θα έπληττε τους παραγωγούς, που θα έπληττε την ελληνική κτηνοτροφία. Γιατί θα επέτρεπε να γίνουν μαζικές εισαγωγές γάλακτος από το εξωτερικό.
Και αυτό θα εξόντωνε τους ήδη ταλανιζόμενους κτηνοτρόφους.

Αγωνίστηκα με κάθε μέσο ενάντια σε ένα μέτρο που ούτε τους καταναλωτές θα ωφελούσε.
Και έφθασα στην παραίτηση από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού.
Με σκοπό να αλλάξω μέχρι την τελευταία στιγμή τα δεδομένα.
Και αυτό έγινε. Έστω και εν μέρει. Έστω και όχι όπως θα θέλαμε.
Όμως, η ελληνική κτηνοτροφία προστατεύθηκε σε μεγάλο βαθμό.

Αλλά η κριτική μου επεκτάθηκε και αλλού.
Όπως για παράδειγμα στην υπερφορολόγηση των ακινήτων.
Μίλησα και έγραψα δημοσίως ότι η φιλελεύθερη παράταξη έπρεπε να προστατεύσει τη μεσαία τάξη.

Να προστατεύσει περισσότερο την επιχειρηματικότητα.
Τα δυναμικά παραγωγικά στρώματα της κοινωνίας μας, το βασικό κορμό του δικού μας κόσμου.
Που μας ακολουθεί και μας στηρίζει χρόνια τώρα.

Και ελπίζω ότι παρά την όποια πικρία ή απογοήτευση νοιώθουν από όσα λάθη έγιναν θα μας ψηφίσουν την Κυριακή.
Θα μας δώσουν την ευκαιρία να συνεχίσουμε εκεί που πράξαμε σωστά.
Θα μας δώσουν τη δυνατότητα να αλλάξουμε όσα λανθασμένα έγιναν.

Γιατί, αγαπητοί φίλοι,
όπως δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω το τελευταίο διάστημα
είναι άλλο πράγμα να κάνεις λάθη ακολουθώντας έναν ορθό δρόμο και άλλο να πάρεις λάθος δρόμο.

Στη πρώτη περίπτωση, μπορείς να διορθώσεις την πορεία σου, μπορείς να αλλάξεις ό,τι δεν είναι σωστό.
Στη δεύτερη ό,τι και να κάνεις θα οδηγηθείς αλλού, και στη δική μας περίπτωση, αυτό σημαίνει απλώς χρεοκοπία και κατάρρευση.

Και ερωτώ τον κάθε έναν ξεχωριστά, τον αγρότη, τον επαγγελματία, το συνταξιούχο, αλλά και τον φοιτητή,
μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα που το κάθε στέλεχός του λέει τα δικά του, ότι του κατέβει στο κεφάλι,
που αποτελεί μια βαβέλ απόψεων, ένα αχταρμά ιδεών;

Ένα κόμμα που έχει για αρχηγό κάποιον που απειλεί τις διεθνείς αγορές ότι θα τις χορέψει με ζουρνάδες και νταούλια;
Την ίδια ώρα που αυτές οι αγορές κτυπούν ανελέητα κράτη απείρως ισχυρότερα από το δικό μας, όπως ας πούμε τη Ρωσία;

Μπορεί να εμπιστευτούν ένα κόμμα που έχει υποψηφίους που μας πληροφορούν ότι θα κόψουν 100 δις ευρώ;
Που αμετανόητα επιμένουν και σήμερα, ή αν δεν το λένε ανοιχτά το εννοούν με τις εξαγγελίες τους, ότι λεφτά υπάρχουν;

Ο λαός έχει πάρει, όμως, σκληρό μάθημα από αυτό το λεφτά υπάρχουν. Το 2009, δεν είναι τόσο μακρινό.
Όταν ο Κώστας Καραμανλής καλούσε σε συναίνεση για να αντιμετωπίσουμε την κρίση που ερχόταν, ο αντίπαλός του τότε, Γιώργος Παπανδρέου προκάλεσε εκλογές.
Και τις κέρδισε με το «λεφτά υπάρχουν».

Και το αποτέλεσμα το ζήσαμε στο πετσί μας.
Χρεοκοπία, μνημόνια, τρόικες, 25% ύφεση, ανεργία.
Και τώρα; Τώρα πάλι τα ίδια.
Πάλι ταξίματα, πάλι μεγαλοστομίες, πάλι νέοι μάγοι με τα δώρα.
Για να κερδίσουν μια ταλαιπωρημένη κοινωνία.


Μας λένε ότι θα μοιράσουν συντάξεις, επιδόματα, βοηθήματα.
Θα κάνουν χιλιάδες διορισμούς στο δημόσιο.
Θα δίνουν ρεύμα τζάμπα. Όλα τζάμπα.

Και όλα αυτά με τι; Με αέρα! Γιατί τα δεδομένα είναι γνωστά.
Γιατί κανείς δεν θα τροφοδοτεί αφειδώς με χρήμα την Ελλάδα μόνο και μόνο γιατί ο Τσίπρας κάνει το λιοντάρι για να τον καμαρώνουν οι συνιστώσες του.

Και ρωτώ και πάλι, είναι δυνατόν να εμπιστευτούν οι Έλληνες μια τέτοια τυχοδιωκτική πολιτική;
Μπορούν να αφήσουν να διαχειριστούν το μέλλον του και των παιδιών του άνθρωποι χωρίς καμία εμπειρία, χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς κανένα πρόγραμμα;

Όχι σχέδιο Β΄, ούτε Α΄ δεν διαθέτουν.
Με γονατογραφίες, με αυτοσχεδιασμούς, που βάπτισαν πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, πάνε να κερδίσουν.
Και αυτό όταν βυσσοδομεί η κρίση που μας απειλεί να μας στείλει και πάλι στα ταρταρα.

Αντί, λοιπόν, να βγούμε στο ξέφωτο, ποια είναι η κατάσταση σήμερα;
Οι καταθέτες άρχισαν πάλι να ανησυχούν.
Το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται και πάλι σε αγωνία.

Και η αγωνία επιτείνεται σε όλους, τη στιγμή που υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για αναγκαστικό δανεισμό την επόμενη ημέρα -όταν θα έχουν φάει πόρτα από την Ευρώπη- από τους κόπους των πολιτών.

Πώς λοιπόν να τους έχει εμπιστοσύνη όποιος έχει φυλάξει τις οικονομίες του, μαζεμένες με κόπο και για χρόνια από τη δουλειά του;

Και πώς να τους έχει εμπιστοσύνη ο αγρότης όταν η πολιτική μυωπία και οι εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την εισροή 20 σχεδόν δις από την νέα ΚΑΠ για τα επόμενα έξι χρόνια.

Ποσό που μπορεί να αναζωογονήσει την αγροτική παραγωγή.
Που θα συνεισφέρει στην αναβάθμιση του προϊόντος του Έλληνα παραγωγού.
Που πρέπει να ανταπεξέλθει σε ένα νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον με όπλα την ποιότητα και την ταυτότητά του.

Και όπως γνωρίζετε, αυτούς τους στόχους προσπάθησα και εγώ να προωθήσω στο διάστημα που παρέμεινα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Και χαίρομαι γιατί βλέπω ανάμεσά σας πολλούς με τους οποίους βρεθήκαμε εκείνη την περίοδο, στο υπουργείο αλλά και εδώ στην Λάρισα.

Γιατί οι πόρτες του γραφείου μου ήταν πάντοτε ανοικτές.
Για όλους τους αγρότες, για κάθε ζήτημα που τους απασχολούσε και είχα δυνατότητα να βοηθήσω.
Και έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να στηρίξω τα δίκαια αιτήματά.
Σε κάθε επίπεδο.


Και γνωρίζετε και εσείς ότι θα έκανα πολύ περισσότερα, αν είχα περισσότερες αρμοδιότητες.
Αν λόγω της συγκυβέρνησης, δυστυχώς, τον πρώτο λόγο δεν τον είχε υπουργός από άλλο κόμμα.
Αυτό που είχα τη δυνατότητα να κάνω και σε ό,τι αφορά τις ενισχύσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση το έκανα στο ακέραιο.
Και για την ΚΑΠ και για τους νέους αγρότες.

Και για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα σας λέω αγαπητοί φίλοι ότι ίσως είναι ευχάριστοι οι μικρο-μεγαλισμοί και οι ψευτομαγκιές του κ. Τσίπρα.
Η συμμετοχή, όμως, στην Ευρωπαϊκής Ένωση, η συμμετοχή στην ευρωζώνη συνεπάγεται εκτός από δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βλέπει μόνο τα οφέλη.
Θέλει να βλέπει μόνον ό,τι του αρέσει.
Χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του ότι απέναντί μας έχουμε κράτη, οικονομίες, συμφέροντα αν θέλετε, λαούς που βρίσκονται και εκείνοι σε δύσκολη θέση από την κρίση.

Όταν λοιπόν πάς για να τα σπάσεις, πρέπει να είσαι έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες. Και η χειρότερη συνέπεια θα είναι αν βγούμε από τη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια.

Αν απωλέσουμε αυτό που είχε πετύχει ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο οποίος μας έβαλε στην ΕΟΚ, όταν όλοι οι άλλοι, όλη η αντιπολίτευση, οι πολιτικοί πρόγονοι του κ. Τσιπρα και των ομοϊδεατών του, κραύγαζαν ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο.

Άσχετα βεβαίως που μετά όχι μόνον έμειναν και στα δύο, αλλά χρησιμοποίησαν αφειδώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να παραμείνουν στην εξουσία.

Τίποτε, λοιπόν, δεν είναι δεδομένο, ούτε οι επιδοτήσεις, ούτε οι κοινοτικές ενισχύσεις, ούτε τα ευρωπαϊκά προγράμματα, το ΕΣΠΑ, άρα και τα δημόσια έργα.

Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν ίσως να τα σπάσουν, ακόμη και αν πεθάνουμε, όπως είπαν περιώνυμοι υποψήφιοί τους, όπως ο κ. Βαρουφάκης, ή ο κ. Πελεγρίνης.

Ρώτησαν όμως τον ελληνικό λαό αν θέλει να πεθάνει μαζί τους;
Και αυτό γιατί; Για να παίξουν τους επαναστάτες του σαλονιού;
Δεν βλέπει ο κόσμος τι έγινε στην Αργεντινή, τι έγινε στη Βενεζουέλα;

Και όμως επιμένουν να μας λένε για κρατικοποιήσεις των επιχειρήσεων. Επιστροφή δηλαδή σε μεθόδους που απέτυχαν παταγωδώς.

Και ακύρωση σημαντικών οικονομικών και διεθνών συμφωνιών όπως είναι αυτές με την κινεζική ΚΟΣΚΟ, όπως μας προανήγγειλε ο κ. Δρίτσας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος τα θέλει αυτά, εκτός από τα συμφέροντα συγκεκριμένων συντεχνιών που απομυζούσαν το δημόσιο χρήμα για δεκαετίες;
Εκτός από τους κηφήνες που ρούφηξαν κάθε ικμάδα της ελληνικής επιχειρηματικότητας;
Που εξοβέλισαν την ιδιωτική πρωτοβουλία για να περνούν ως πασάδες στα Γιάννενα οι ημέτεροι;


Φίλες κι φίλοι επιτρέψτε με ακόμη να πω και τούτο.
Ποιός σώφρων άνθρωπος σήμερα μπορεί να συμφωνήσει με την πρόθεση να κλείσουν οι φυλακές για τους επικίνδυνους εγκληματίες και τους τρομοκράτες.
Κι όμως αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος μπορεί να συμφωνήσει στην πολιτική «ανοιχτών συνόρων», ώστε να μπαίνουν όλοι οι μετανάστες στην Ελλάδα.
Αυτοί δηλαδή που μας στέλνει η Τουρκία, για ευνόητους λόγους.
Κι όμως αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος μπορεί να συμφωνήσει με την άοπλη αστυνομία, σε μια εποχή έξαρσης της εγκληματικότητας.
Κι όμως κι αυτό έχει ειπωθεί από το ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος θέλει επιστροφή στην εποχή που δεν υπήρχε το ΑΣΕΠ, που δεν γινόταν καμία αξιολόγηση;
Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα συμφέροντα που ευνοούνται από αυτή την οπισθοδρόμηση.

Ποιος επιθυμεί να βρεθεί η χώρα μόνη της, σε μια εποχή που οι κίνδυνοι στην γειτονιά μας πολλαπλασιάζονται, μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις, αυξάνεται ο κίνδυνος της τρομοκρατίας και ποικίλες απειλές;

Όλα αυτά πρέπει να μπουν στη ζυγαριά πριν από την τελική επιλογή στην κάλπη. Και πιστεύω ότι τελικά η λογική θα επικρατήσει του συναισθήματος.

Φίλες και φίλοι,
Γνωρίζετε ότι κατά την πολιτική μου διαδρομή έχω προτάξει αξίες και αρχές, που τις υποστηρίζω σταθερά και παντού.

Πιστεύω στην αξία της οικογένειας. Γιατί είναι ο πυρήνας μιας ακμαίας κοινωνίας. Γιατί η δημογραφική κατάσταση της χώρας έχει κτυπήσει κόκκινο.
Και προσπάθησα, με τις παρεμβάσεις μου, να συμβάλλω στην ενίσχυση της ελληνικής οικογένειας και ιδιαίτερα της πολύτεκνης και τρίτεκνης.

Θεωρώ την εκκλησία μας ως κύριο στυλοβάτη των κοινωνικών αξιών.
Και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζει να έχει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ζωή.

Σέβομαι τις παραδόσεις και τα ήθη του λαού μας, τις βαθιές ρίζες του τόπου μας, από όπου πάντοτε αντλώ δύναμη για να συμμετέχω στο δύσκολο στίβο της πολιτικής.

Σέβομαι την τίμια εργασία του γεωργού, του κτηνοτρόφου, του τεχνίτη, του εμπόρου αλλά και του δασκάλου και του καθηγητή. Όπως και όπου είχα τη δυνατότητα, πάντοτε, ήμουν ο άνθρωπός τους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η δική τους φωνή!

Όπως εκτιμώ σε πολύ υψηλό βαθμό το έργο που επιτελούν οι άνθρωποι του καθήκοντος, στρατιωτικοί, αστυνομικοί και πυροσβέστες.

Και γι’ αυτό ήμουν πάντοτε κοντά τους για την επίλυση των προβλημάτων τους. Τα οποία δυστυχώς αυξήθηκαν υπερβολικά στα χρόνια της κρίσης. Αντιστρόφως ανάλογα από το έργο που προσφέρουν.

Στάθηκα και στέκομαι πάντοτε αλληλέγγυος στους συμπατριώτες μας από τη Βόρειο Ήπειρο και την πρώην Σοβιετική Ένωση, που ήλθαν στην Ελλάδα.

Γι’ όλα τα παραπάνω, λοιπόν, για όλα αυτά τα οποία γνωρίζετε και με εμπιστεύεστε έως σήμερα,
Που με εκλέγετε πρώτο βουλευτή του νομού,
Που κυρίως με τιμάτε με την αγάπη σας,
Που μπορώ σε μια δύσκολη εποχή για τους πολιτικούς και την πολιτική να δέχομαι την εκτίμησή σας,
Σας ζητώ στις εκλογές της Κυριακής να με εμπιστευτείτε και πάλι.

Για να παραμείνω μια δική σας, σίγουρη και χωρίς εξαρτήσεις, φωνή στο ελληνικό κοινοβούλιο,
Μια φωνή της Λάρισας και όλων των Λαρισαίων.
Για να ακούγεται η αλήθεια και ο σοβαρός λόγος.
Χωρίς υπερβολές, λαϊκισμούς και φθηνή δημαγωγία.
Με επιχειρήματα, με σύνεση και μετριοπάθεια


Σας ζητώ την ψήφο σας
Για να είμαστε μαζί και την επόμενη μέρα.

Ζητώ τη ψήφο σας για την Νέα Δημοκρατία
Για να φράξουμε το δρόμο στην ανευθυνότητα και στον λαϊκισμό,
Για να χαράξουμε μια νέα πορεία.
Για να αφήσουμε πίσω μας τον εφιάλτη της κρίσης,
Για μια Ελλάδα της δημιουργίας, της παραγωγικής εργασίας, της αυτοπεποίθησης,
Μια Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, με λόγο και ισχύ!

Ζητώ την ψήφο σας για τη νίκη!".

back to top