Menu
A+ A A-

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου κατά τη συζήτηση στη βουλή των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης

maximos vouli 1

Ολόκληρη η ομιλία του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση στη βουλή των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου έκανε μια επιλογή. Έδωσε εντολή διακυβέρνησης σε πολιτικές δυνάμεις, και πρωτίστως τον ΣΥΡΙΖΑ, που υποσχέθηκαν μια διαφορετική αντιμετώπιση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος της χώρας.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, σε αντίξοες συνθήκες, επεδίωξε να θέσει τις βάσεις για την έξοδο από την κρίση, το τέλος του μνημονίου και της επιτροπείας. Στα δυόμιση αυτά χρόνια, παρά τα λάθη και τα στραβοπατήματα, έγιναν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Η απόσταση που διανύθηκε από το 2012 έως σήμερα είναι αξιοσημείωτη. Και για τούτο είναι άδικο να γίνεται λόγος από τον πρωθυπουργό για «καμένα σπαρτά» κατά τη γνωστή ρήση της εκάστοτε νέας κυβέρνησης που λέει ότι παραλαμβάνει «καμένη γη».

Προεκλογικά, όπως είχαμε καθήκον, προειδοποιήσαμε, για το ρίσκο που ενέχει μια κατά μέτωπο αντιπαράθεση με τους δανειστές. Μιλήσαμε για την αδήριτη ανάγκη να συνεχιστεί αδιατάρακτα η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να μην τεθούν εν αμφιβόλω οι κατακτήσεις και οι θυσίες του ελληνικού λαού.

Τελικά, όμως, δεν πείσαμε. Οι πολίτες, προφανώς, κουρασμένοι από την παρατεταμένη πολιτική λιτότητας, απογοητευμένοι από την καθυστέρηση μιας χειροπιαστής αλλαγής, αγανακτισμένοι ίσως από την άδικη ενίοτε φορολογία, αποφάσισαν, παρά τους κινδύνους, να δοκιμάσουν έναν άλλο δρόμο.

Πλέον, έχουμε μια νέα πραγματικότητα. Από την πρώτη στιγμή κατέστη σαφές ότι οι δυσκολίες να πείσει η νέα κυβέρνηση εταίρους και αγορές θα είναι μεγάλες. Πολλώ δε μάλλον, που οι προεκλογικές της εξαγγελίες προδιέθεταν στην επιστροφή σε πρακτικές της προ κρίσης εποχής.

Ευτυχώς, μετατοπίσεις προς μια ρεαλιστικότερη οπτική έχουν ήδη καταγραφεί. Και η διαπίστωσή μου αυτή, πιστέψτε με, δεν έχει καμία χαιρεκακία ή μομφή. Θεωρώ ότι είναι μέγιστο πολιτικό λάθος αυτές τις κρίσιμες για τη χώρα ώρες να επιδεικνύουμε μικροκομματικά απωθημένα ή μυωπικές πρακτικές. Αυτός ο τόπος, δυστυχώς, έχει δεινοπαθήσει από τις άγονες κομματικές αντιπαραθέσεις. Έχει πληρώσει ακριβά τις στείρες αντιπολιτευτικές συγκρούσεις. Νομίζω ότι ήλθε η στιγμή να τραβήξουμε μια γραμμή με το παρελθόν. Αυτό που προέχει είναι η σωτηρία της χώρας. Μια είναι επομένως η ορθή στάση. Αυτή της αντικειμενικής κριτικής.

Γι’ αυτό και διατυπώνουμε την αγωνία μας για την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους μας. Διότι τα μηνύματα ρήξης που υπονόησε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του μπορούν να βάλουν σε μεγάλες περιπέτειες.

Η άσκηση υπερήφανης πολιτικής δεν είναι ζήτημα εύκολης ρητορικής, αλλά επίπονης προσπάθειας που βασίζεται στο ρεαλισμό. Είναι, λοιπόν, ενθαρρυντικό ότι ο πρωθυπουργός αναγνώρισε πως τα πλεονάσματα ή έστω ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός συνιστούν παράγοντα ενίσχυσης της εθνικής κυριαρχίας.

Η πραγματικότητα κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι αν δεν γίνουν ριζικές μεταρρυθμίσεις η χώρα δεν θα πάει μπροστά. Θα παραμείνει εσαεί ο μεγάλος ασθενής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιστροφή στην εποχή των δανεικών, των άκριτων παροχών δεν υπάρχει. Και όσο κύριοι υπουργοί έρχεστε σε τριβή με την καθημερινή σκληρή πραγματικότητα θα το ανακαλύπτετε και εσείς.

Όπως ο πρωθυπουργός ανακάλυψε την ανάγκη να πληρώνονται οι υποχρεώσεις των πολιτών προς το δημόσιο. Και ήδη εγκαταλείποντας το κίνημα «Δεν πληρώνω» προσχωρήσατε στο «Όλοι στο Ταμείο».

Πέρα, όμως, από τρόικες ή όποιον άλλο εποπτικό μηχανισμό που προτείνει το ένα ή το άλλο, η αλήθεια είναι ότι χρειαζόμαστε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο. Χρειαζόμαστε στροφή στην πραγματική παραγωγή. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης δεκαετίας.

Μου προκάλεσε, λοιπόν, ιδιαίτερο προβληματισμό το γεγονός ότι στις προγραμματικές δηλώσεις δεν ακούστηκε τίποτε από τον πρωθυπουργό για την πρωτογενή παραγωγή. Ελπίζω να μην είναι ενδεικτικό της χαμηλής ιεράρχησης που επιφυλάσσετε στον αγροτικό κόσμο, ο οποίος σας ανέδειξε πρώτους στις πρόσφατες εκλογές. Χωρίς, όμως, την ενίσχυση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας σοβαρή ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει. Μόνον ανάπτυξη-φούσκα.

Και αυτή είδαμε τι τέλος είχε.

Και εδώ επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε ένα ζήτημα που προκάλεσε αναστάτωση πριν από ένα χρόνο και αποτέλεσε και την αιτία της παραιτήσεώς μου από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Μιλώ για τη διάρκεια ζωής του γάλακτος. Ένα μέτρο, που προτάθηκε από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ –που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα ως οι πλάκες του Μωυσέως- υποτίθεται για να μειώσει την τιμή για τον καταναλωτή.

Εντέλει, η τιμή στο ράφι δεν μειώθηκε, μάλλον αυξήθηκε, ενώ ο παραγωγός υπέστη ζημία από την εφαρμογή του μέτρου. Ήλθε λοιπόν η ώρα, όπως προβλέπεται, το μέτρο να επανεξεταστεί και να προχωρήσει η ακύρωσή του. Άλλωστε, για την κατάργησή του είχατε δεσμευτεί κατά την ψήφισή του. Ελπίζω να μην το λησμονήσατε.

Και βεβαίως χαιρετίζω τις εξαγγελίες για πάταξη φαινομένων διαπλοκής και διαφθοράς, εξάλειψη των κάθε είδους καρτέλ, αλλά και ενίσχυση της διαφάνειας.

Ελπίζω να μη μείνουν λόγια του αέρα.
Όπως, επίσης, συμμερίζομαι την πρόθεση να αποδοθούν ευθύνες σε όσους

αποδεδειγμένα συνετέλεσαν ώστε η χώρα να βρεθεί σε αυτή τη θέση. Αρκεί, όμως, αυτές οι διαδικασίες από πλευράς κυβέρνησης να μην αποτελέσουν «θέαμα» για το λαό, ελλείψει «άρτου».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ελπίζω η κυβέρνηση να ξεπεράσει προεκλογικές εμμονές και να προσγειωθεί γρήγορα στην πραγματικότητα. Το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι μπορεί να είναι η απομόνωση και ο βαλκανικός επαρχιωτισμός. Η παραμονή μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη. Προς αυτή την κατεύθυνση ο καθένας μας, από τη θέση που τον έταξε ο ελληνικός λαός, οφείλει να δώσει όλες του τις δυνάμεις ώστε να τα καταφέρουμε!»

Read more...

Κεντρική Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στο Divani

Maximos Divani

 

Κεντρική Ομιλία του
Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Divani

 

"Φίλες και φίλοι,
Σας ευχαριστώ από βάθους καρδίας για την αποψινή σας παρουσία.
Σας ευχαριστώ που με τιμάτε με τη ψήφο σας για πάνω από μια δεκαετία.
Σας ευχαριστώ για τη σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε αναπτύξει όλα αυτά χρόνια.
Και στα εύκολα και στα δύσκολα.

Η προσέλευσή σας με γεμίζει με βεβαιότητα πως αυτή η σχέση θα συνεχιστεί και το επόμενο διάστημα.
Ότι θα είμαστε μαζί και την επόμενη μέρα.

Αυτοί οι δεσμοί είναι ακατάλυτοι, γιατί είναι βασισμένοι στην ειλικρίνεια, τη διαφάνεια, τους κοινούς στόχους, τις κοινές αγωνίες, τις κοινές προσπάθειες.
Για τον τόπο μας και τους ανθρώπους μας, για την ιστορία και την πατρίδα μας, για τα πιστεύω και τις αξίες μας.

Φίλες και φίλοι,
Η συμμετοχή σας απόψε εδώ, δύο ημέρες πριν από την μεγάλη, την πλέον κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση των τελευταίων δεκαετιών, είναι ένα μήνυμα νίκης.

Νίκης των δυνάμεων της ευθύνης και της λογικής, της σοβαρότητας, του αγνού πατριωτισμού και της ευρωπαϊκής προοπτικής.


Είμαι βέβαιος ότι έστω και στο νήμα ο ελληνικός λαός θα επιλέξει να πάει στα σίγουρα. Θα επιλέξει την Νέα Δημοκρατία.

Δεν θα παίξει το μέλλον των παιδιών του στα ζάρια.
Δεν θα ρισκάρει όσα με κόπο και θυσίες απέκτησε τα προηγούμενα χρόνια.
Δεν θα αφήσει μαθητευόμενους μάγους, να πειραματιστούν με τη ζωή του.
Δεν θα επιτρέψει να γυρίσει η Ελλάδα στο παρελθόν.

Φίλες και φίλοι,
Μπροστά στις κάλπες της 25ης Ιανουαρίου οι επιλογές είναι συγκεκριμένες.
Ενώπιον των πολιτών ανοίγεται ένα σταυροδρόμι.
Οι οδοί είναι μονάχα δύο.
Και θα πρέπει κάθε πολίτης να διαλέξει ποια θα περπατήσει.

Είτε τη δύσκολη, αλλά σίγουρη, οδό της αλήθειας, του σχεδίου, του έργου, της συνέπειας και του μέτρου.
Είτε τη λεωφόρο, την πλατιά, όπου χωρούν εκεί όλες οι μεγάλες υποσχέσεις, όλα τα παραπλανητικά ψεύδη, τα φουσκωμένα λόγια, που μας καλούν οι πολιτικοί τυχοδιώκτες του ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθήσουμε.

Βεβαίως δε μας λένε, ίσως ούτε και να το αντιλαμβάνονται ότι αυτές οι λεωφόροι καταλήγουν πάντοτε στο γκρεμό της χρεωκοπίας, στο βάραθρο της καταστροφής.


Εμείς αγαπητοί φίλοι δεν υποσχόμαστε χαμένους παραδείσους.
Δεν λέμε ότι θα γυρίσουμε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Μιλούμε τη γλώσσα της Αλήθειας.
Τέτοια επιστροφή δεν μπορεί να υπάρξει.

Και δεν μπορεί να υπάρξει, όχι μόνον γιατί δεν μπορούμε, αλλά κυρίως γιατί αυτή η εποχή, αυτές οι συμπεριφορές, αυτά τα σφάλματα μάς έφεραν ως εδώ.
Η αλόγιστη σπατάλη, το τεράστιο αντιπαραγωγικό δημόσιο, η εγκατάλειψη της πραγματικής παραγωγής.

Και επιπλέον, η αναξιοκρατία, η επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας, η κοινωνική πολιτική με δανεικά και εν γένει ο άκρατος λαϊκισμός συνιστούν την αιτία της δύσκολης κατάστασης που έχουμε περιέλθει.

Όσοι λοιπόν τάζουν λαγούς με πετραχήλια, και επιστροφή στα εύκολα, είτε πετάνε στα σύννεφα είτε ψεύδονται συνειδητά.
Και στις δύο περιπτώσεις καταλήγουμε στα ίδια.
Στην πικρή διάψευση των προσδοκιών.

Και γι’ αυτό μπορώ να μιλώ μαζί σας στα ίσα, κοιτώντας σας στα μάτια.
Γιατί εγώ τουλάχιστον πάντοτε χρησιμοποίησα τη γλώσσα της αλήθειας.
Γιατί ήμουν και παραμένω ειλικρινής.
Δεν θέλησα ποτέ να παραπλανήσω και να παρασύρω.
Θέλω να πείσω, με επιχειρήματα στέρεα, ουσιαστικά.


Ήθελα και θέλω την υποστήριξη των απλών πολιτών.
Όχι του παρασκηνίου, όχι κύκλων, όχι κάποιων άλλων ισχυρών παραγόντων.
Μόνον τη δική σας.

Για να είμαι σε εσάς και μόνον υπόλογος. Και σε κανέναν άλλον.
Για να είμαι πάντα μαζί σας, μπροστά, στην πρώτη γραμμή, για την επίτευξη των στόχων που έχουμε εξ αρχής θέσει.

Φίλες και φίλοι,
Κάποιοι, ίσως καλοπροαίρετα, ίσως από την κόπωση και το αίσθημα αδικίας που δημιουργεί η παρατεταμένη κρίση, λένε ότι η κατάσταση είναι το ίδιο άσχημη, όπως πριν από τις εκλογές του 2012.

Λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα για το αύριο.
Δεν ισχύει, όμως, ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Γιατί τη στιγμή που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, όλα κρέμονταν από μια κλωστή.
Η έξοδος από το ευρώ, η οικονομική κατάρρευση και το χάος ήταν προ των πυλών.
Και όλα αυτά δεν είναι παραμύθια με δράκους, όπως μας βεβαιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ήταν μια παρ’ ολίγον ολέθρια πραγματικότητα.
Και τα ντοκουμέντα που βγαίνουν πλέον στο φως της δημοσιότητας το αποδεικνύουν.

Και τι σημαίνει έξοδος από το ευρώ, τι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή;
Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι ήταν και είναι οικονομικό χάος, κοινωνικό χάος.

Η νέα δραχμή δεν θα ήταν η παλιά δραχμή που γνωρίζαμε, όπως ίσως πιστεύουμε.
Θα ήταν νόμισμα υποτιμημένο, πολύ υποτιμημένο.

Και οι τιμές των προϊόντων θα έπαιρναν τα ύψη.
Θα παρουσιαζόντουσαν σοβαρές ελλείψεις, γιατί οι εισαγωγές θα σταματούσαν, οι τιμές των καυσίμων θα εκτοξεύονταν, και επιχειρήσεις θα έκλειναν.

Και πιστέψτε με δεν θα τα έλεγα όλα αυτά σήμερα.
Ούτε καν για να θυμίσω από πού ξεκινήσαμε το καλοκαίρι του 2012.
Γιατί όλοι θέλαμε αυτά να ήταν πλέον μια κακιά ανάμνηση.

Όμως εξαιτίας του πολιτικού τυχοδιωκτισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξαιτίας της εμμονής του να ανατρέψει την κυβέρνηση, μαζί ακόμη και με την Χρυσή Αυγή, φθάσαμε και πάλι να φοβόμαστε τα ίδια.

Και όσοι βιαστούν να διαμαρτυρηθούν για την αναφορά στη Χρυσή Αυγή, ας διαβάσουν τους διθυράμβους πριν από λίγες ημέρες της αρχηγού των ακροδεξιών της Γαλλίας, της Λεπέν, υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Έτσι βρεθήκαμε και πάλι, μόνοι εμείς, ως μαύρη τρύπα της Ευρώπης, ως ο συνήθης ύποπτος να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.
Σε απαισιόδοξα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου.

Βρίσκεται και πάλι η Ελλάδα, ενώπιον του κινδύνου να τραβήξει προς την βαλκανική της μοναξιά.
Και αυτή η αβεβαιότητα, αυτή η επιστροφή στην αστάθεια, που βιώνουμε σήμερα, έχει υπογραφή, είναι αυτή του κ. Τσίπρα.


Και επανέρχομαι φίλες και φίλοι,
σε αυτούς που λένε, απογοητευμένοι, πως δεν υπάρχει ελπίδα, με όσα έγιναν το περασμένο διάστημα.

Και λέω, ότι έχουν άδικο.
Αυτό το διάστημα έγιναν αρκετά.
Η χώρα ξαναβρήκε έναν βηματισμό.
Σταθεροποιήθηκε το τραπεζικό σύστημα και εξασφαλίστηκαν οι καταθέσεις.

Εξυγιάνθηκε η δημοσιονομική κατάσταση.
Πετύχαμε πρωτογενή πλεονάσματα ώστε να μπορούμε να χρηματοδοτούμε μόνοι μας την κοινωνική πολιτική και όχι με δανεικά.

Και όλα αυτά, κυρίως χάρις στις θυσίες του ελληνικού λαού, τις θυσίες τις δικές σας δηλαδή.


Επιπλέον, η εικόνα της Ελλάδας είχε αποκατασταθεί.
Στον τουριστικό κλάδο καταγράφηκε μια τεράστια αύξηση.
Οι ξένοι επενδυτές έβαλαν και πάλι την χώρα στο χάρτη των επενδύσεων.

Μπορέσαμε έπειτα από έξι χρόνια να παρουσιάσουμε θετικούς δείκτες ανάπτυξης. Οι οποίοι προβλέπονταν ότι θα ήταν ακόμη υψηλότεροι.

Κάποιες αδικίες άρχισαν να αποκαθίστανται.
Και αυτό σήμαινε περισσότερες δουλειές, περισσότερες θέσεις εργασίας.
Γιατί αυτό είναι το σημαντικότερο σήμερα.
Να δημιουργηθούν δουλειές, να αυξηθεί η επιχειρηματικότητα, μέσω της αύξησης και της ανταγωνιστικότητας.

Θα με ρωτήσετε αγαπητοί φίλοι,
Έγιναν όλα ορθά; Όχι, ασφαλώς όχι!
Και αυτό εγώ τουλάχιστον δεν το αναγνωρίζω τώρα, λίγο πριν τις εκλογές. Δεν έρχομαι τη τελευταία ώρα να σας πω ότι δέχομαι την κριτική και θα αλλάξω.

Την δική μου κριτική την έκανα όλο το προηγούμενο διάστημα.
Κάθε φορά που πίστευα ότι υπήρξαν αποφάσεις στραβές, αποφάσεις που έπλητταν τον Έλληνα παραγωγό, που ζημίωναν αντί να ωφελούν, βρισκόμουν απέναντι.
Και το έκανα μη σκεπτόμενος θέσεις, οφίτσια, αξιώματα και καρέκλες της εξουσίας.
Και δεν μετάνιωσα.


Ύψωσα τη φωνή μου απέναντι στους παράλογους φόρους που επρόκειτο να επιβληθούν στα αγροτικά κτίσματα, στα κοτέτσια και στα μαντριά, αλλά και την υπερφορολόγηση στα αγροτεμάχια.
Και πετύχαμε τότε να μην περάσουν τα άδικα μέτρα.

Ύψωσα τη φωνή μου να σταματήσει η παράλογη χρηματοδότηση των τριτοβάθμιων αγροτοσυνδικαλιστικών οργανώσεων. Ίσως μόνος μου.
Και παγώσαμε τη χρηματοδότηση.

Δυστυχώς, βέβαια, όσο και να πάλεψα, και για λόγους που δεν γνωρίζω, τα χρήματα αυτά δεν πήγαν στις πολύτεκνες οικογένειες, όπως ήταν η πρότασή μου.

Και απέναντι στον ΟΟΣΑ και την τρόικα πάλι στάθηκα ανοιχτά και αποφασιστικά στο σχέδιο για το γάλα.
Που θα έπληττε τους παραγωγούς, που θα έπληττε την ελληνική κτηνοτροφία. Γιατί θα επέτρεπε να γίνουν μαζικές εισαγωγές γάλακτος από το εξωτερικό.
Και αυτό θα εξόντωνε τους ήδη ταλανιζόμενους κτηνοτρόφους.

Αγωνίστηκα με κάθε μέσο ενάντια σε ένα μέτρο που ούτε τους καταναλωτές θα ωφελούσε.
Και έφθασα στην παραίτηση από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού.
Με σκοπό να αλλάξω μέχρι την τελευταία στιγμή τα δεδομένα.
Και αυτό έγινε. Έστω και εν μέρει. Έστω και όχι όπως θα θέλαμε.
Όμως, η ελληνική κτηνοτροφία προστατεύθηκε σε μεγάλο βαθμό.

Αλλά η κριτική μου επεκτάθηκε και αλλού.
Όπως για παράδειγμα στην υπερφορολόγηση των ακινήτων.
Μίλησα και έγραψα δημοσίως ότι η φιλελεύθερη παράταξη έπρεπε να προστατεύσει τη μεσαία τάξη.

Να προστατεύσει περισσότερο την επιχειρηματικότητα.
Τα δυναμικά παραγωγικά στρώματα της κοινωνίας μας, το βασικό κορμό του δικού μας κόσμου.
Που μας ακολουθεί και μας στηρίζει χρόνια τώρα.

Και ελπίζω ότι παρά την όποια πικρία ή απογοήτευση νοιώθουν από όσα λάθη έγιναν θα μας ψηφίσουν την Κυριακή.
Θα μας δώσουν την ευκαιρία να συνεχίσουμε εκεί που πράξαμε σωστά.
Θα μας δώσουν τη δυνατότητα να αλλάξουμε όσα λανθασμένα έγιναν.

Γιατί, αγαπητοί φίλοι,
όπως δεν κουράζομαι να επαναλαμβάνω το τελευταίο διάστημα
είναι άλλο πράγμα να κάνεις λάθη ακολουθώντας έναν ορθό δρόμο και άλλο να πάρεις λάθος δρόμο.

Στη πρώτη περίπτωση, μπορείς να διορθώσεις την πορεία σου, μπορείς να αλλάξεις ό,τι δεν είναι σωστό.
Στη δεύτερη ό,τι και να κάνεις θα οδηγηθείς αλλού, και στη δική μας περίπτωση, αυτό σημαίνει απλώς χρεοκοπία και κατάρρευση.

Και ερωτώ τον κάθε έναν ξεχωριστά, τον αγρότη, τον επαγγελματία, το συνταξιούχο, αλλά και τον φοιτητή,
μπορεί να έχει εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα που το κάθε στέλεχός του λέει τα δικά του, ότι του κατέβει στο κεφάλι,
που αποτελεί μια βαβέλ απόψεων, ένα αχταρμά ιδεών;

Ένα κόμμα που έχει για αρχηγό κάποιον που απειλεί τις διεθνείς αγορές ότι θα τις χορέψει με ζουρνάδες και νταούλια;
Την ίδια ώρα που αυτές οι αγορές κτυπούν ανελέητα κράτη απείρως ισχυρότερα από το δικό μας, όπως ας πούμε τη Ρωσία;

Μπορεί να εμπιστευτούν ένα κόμμα που έχει υποψηφίους που μας πληροφορούν ότι θα κόψουν 100 δις ευρώ;
Που αμετανόητα επιμένουν και σήμερα, ή αν δεν το λένε ανοιχτά το εννοούν με τις εξαγγελίες τους, ότι λεφτά υπάρχουν;

Ο λαός έχει πάρει, όμως, σκληρό μάθημα από αυτό το λεφτά υπάρχουν. Το 2009, δεν είναι τόσο μακρινό.
Όταν ο Κώστας Καραμανλής καλούσε σε συναίνεση για να αντιμετωπίσουμε την κρίση που ερχόταν, ο αντίπαλός του τότε, Γιώργος Παπανδρέου προκάλεσε εκλογές.
Και τις κέρδισε με το «λεφτά υπάρχουν».

Και το αποτέλεσμα το ζήσαμε στο πετσί μας.
Χρεοκοπία, μνημόνια, τρόικες, 25% ύφεση, ανεργία.
Και τώρα; Τώρα πάλι τα ίδια.
Πάλι ταξίματα, πάλι μεγαλοστομίες, πάλι νέοι μάγοι με τα δώρα.
Για να κερδίσουν μια ταλαιπωρημένη κοινωνία.


Μας λένε ότι θα μοιράσουν συντάξεις, επιδόματα, βοηθήματα.
Θα κάνουν χιλιάδες διορισμούς στο δημόσιο.
Θα δίνουν ρεύμα τζάμπα. Όλα τζάμπα.

Και όλα αυτά με τι; Με αέρα! Γιατί τα δεδομένα είναι γνωστά.
Γιατί κανείς δεν θα τροφοδοτεί αφειδώς με χρήμα την Ελλάδα μόνο και μόνο γιατί ο Τσίπρας κάνει το λιοντάρι για να τον καμαρώνουν οι συνιστώσες του.

Και ρωτώ και πάλι, είναι δυνατόν να εμπιστευτούν οι Έλληνες μια τέτοια τυχοδιωκτική πολιτική;
Μπορούν να αφήσουν να διαχειριστούν το μέλλον του και των παιδιών του άνθρωποι χωρίς καμία εμπειρία, χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς κανένα πρόγραμμα;

Όχι σχέδιο Β΄, ούτε Α΄ δεν διαθέτουν.
Με γονατογραφίες, με αυτοσχεδιασμούς, που βάπτισαν πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, πάνε να κερδίσουν.
Και αυτό όταν βυσσοδομεί η κρίση που μας απειλεί να μας στείλει και πάλι στα ταρταρα.

Αντί, λοιπόν, να βγούμε στο ξέφωτο, ποια είναι η κατάσταση σήμερα;
Οι καταθέτες άρχισαν πάλι να ανησυχούν.
Το τραπεζικό σύστημα βρίσκεται και πάλι σε αγωνία.

Και η αγωνία επιτείνεται σε όλους, τη στιγμή που υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για αναγκαστικό δανεισμό την επόμενη ημέρα -όταν θα έχουν φάει πόρτα από την Ευρώπη- από τους κόπους των πολιτών.

Πώς λοιπόν να τους έχει εμπιστοσύνη όποιος έχει φυλάξει τις οικονομίες του, μαζεμένες με κόπο και για χρόνια από τη δουλειά του;

Και πώς να τους έχει εμπιστοσύνη ο αγρότης όταν η πολιτική μυωπία και οι εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την εισροή 20 σχεδόν δις από την νέα ΚΑΠ για τα επόμενα έξι χρόνια.

Ποσό που μπορεί να αναζωογονήσει την αγροτική παραγωγή.
Που θα συνεισφέρει στην αναβάθμιση του προϊόντος του Έλληνα παραγωγού.
Που πρέπει να ανταπεξέλθει σε ένα νέο ανταγωνιστικό περιβάλλον με όπλα την ποιότητα και την ταυτότητά του.

Και όπως γνωρίζετε, αυτούς τους στόχους προσπάθησα και εγώ να προωθήσω στο διάστημα που παρέμεινα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Και χαίρομαι γιατί βλέπω ανάμεσά σας πολλούς με τους οποίους βρεθήκαμε εκείνη την περίοδο, στο υπουργείο αλλά και εδώ στην Λάρισα.

Γιατί οι πόρτες του γραφείου μου ήταν πάντοτε ανοικτές.
Για όλους τους αγρότες, για κάθε ζήτημα που τους απασχολούσε και είχα δυνατότητα να βοηθήσω.
Και έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου να στηρίξω τα δίκαια αιτήματά.
Σε κάθε επίπεδο.


Και γνωρίζετε και εσείς ότι θα έκανα πολύ περισσότερα, αν είχα περισσότερες αρμοδιότητες.
Αν λόγω της συγκυβέρνησης, δυστυχώς, τον πρώτο λόγο δεν τον είχε υπουργός από άλλο κόμμα.
Αυτό που είχα τη δυνατότητα να κάνω και σε ό,τι αφορά τις ενισχύσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση το έκανα στο ακέραιο.
Και για την ΚΑΠ και για τους νέους αγρότες.

Και για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα σας λέω αγαπητοί φίλοι ότι ίσως είναι ευχάριστοι οι μικρο-μεγαλισμοί και οι ψευτομαγκιές του κ. Τσίπρα.
Η συμμετοχή, όμως, στην Ευρωπαϊκής Ένωση, η συμμετοχή στην ευρωζώνη συνεπάγεται εκτός από δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να βλέπει μόνο τα οφέλη.
Θέλει να βλέπει μόνον ό,τι του αρέσει.
Χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του ότι απέναντί μας έχουμε κράτη, οικονομίες, συμφέροντα αν θέλετε, λαούς που βρίσκονται και εκείνοι σε δύσκολη θέση από την κρίση.

Όταν λοιπόν πάς για να τα σπάσεις, πρέπει να είσαι έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες. Και η χειρότερη συνέπεια θα είναι αν βγούμε από τη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια.

Αν απωλέσουμε αυτό που είχε πετύχει ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο οποίος μας έβαλε στην ΕΟΚ, όταν όλοι οι άλλοι, όλη η αντιπολίτευση, οι πολιτικοί πρόγονοι του κ. Τσιπρα και των ομοϊδεατών του, κραύγαζαν ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο.

Άσχετα βεβαίως που μετά όχι μόνον έμειναν και στα δύο, αλλά χρησιμοποίησαν αφειδώς τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να παραμείνουν στην εξουσία.

Τίποτε, λοιπόν, δεν είναι δεδομένο, ούτε οι επιδοτήσεις, ούτε οι κοινοτικές ενισχύσεις, ούτε τα ευρωπαϊκά προγράμματα, το ΕΣΠΑ, άρα και τα δημόσια έργα.

Οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν ίσως να τα σπάσουν, ακόμη και αν πεθάνουμε, όπως είπαν περιώνυμοι υποψήφιοί τους, όπως ο κ. Βαρουφάκης, ή ο κ. Πελεγρίνης.

Ρώτησαν όμως τον ελληνικό λαό αν θέλει να πεθάνει μαζί τους;
Και αυτό γιατί; Για να παίξουν τους επαναστάτες του σαλονιού;
Δεν βλέπει ο κόσμος τι έγινε στην Αργεντινή, τι έγινε στη Βενεζουέλα;

Και όμως επιμένουν να μας λένε για κρατικοποιήσεις των επιχειρήσεων. Επιστροφή δηλαδή σε μεθόδους που απέτυχαν παταγωδώς.

Και ακύρωση σημαντικών οικονομικών και διεθνών συμφωνιών όπως είναι αυτές με την κινεζική ΚΟΣΚΟ, όπως μας προανήγγειλε ο κ. Δρίτσας του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος τα θέλει αυτά, εκτός από τα συμφέροντα συγκεκριμένων συντεχνιών που απομυζούσαν το δημόσιο χρήμα για δεκαετίες;
Εκτός από τους κηφήνες που ρούφηξαν κάθε ικμάδα της ελληνικής επιχειρηματικότητας;
Που εξοβέλισαν την ιδιωτική πρωτοβουλία για να περνούν ως πασάδες στα Γιάννενα οι ημέτεροι;


Φίλες κι φίλοι επιτρέψτε με ακόμη να πω και τούτο.
Ποιός σώφρων άνθρωπος σήμερα μπορεί να συμφωνήσει με την πρόθεση να κλείσουν οι φυλακές για τους επικίνδυνους εγκληματίες και τους τρομοκράτες.
Κι όμως αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος μπορεί να συμφωνήσει στην πολιτική «ανοιχτών συνόρων», ώστε να μπαίνουν όλοι οι μετανάστες στην Ελλάδα.
Αυτοί δηλαδή που μας στέλνει η Τουρκία, για ευνόητους λόγους.
Κι όμως αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος μπορεί να συμφωνήσει με την άοπλη αστυνομία, σε μια εποχή έξαρσης της εγκληματικότητας.
Κι όμως κι αυτό έχει ειπωθεί από το ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος θέλει επιστροφή στην εποχή που δεν υπήρχε το ΑΣΕΠ, που δεν γινόταν καμία αξιολόγηση;
Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα συμφέροντα που ευνοούνται από αυτή την οπισθοδρόμηση.

Ποιος επιθυμεί να βρεθεί η χώρα μόνη της, σε μια εποχή που οι κίνδυνοι στην γειτονιά μας πολλαπλασιάζονται, μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις, αυξάνεται ο κίνδυνος της τρομοκρατίας και ποικίλες απειλές;

Όλα αυτά πρέπει να μπουν στη ζυγαριά πριν από την τελική επιλογή στην κάλπη. Και πιστεύω ότι τελικά η λογική θα επικρατήσει του συναισθήματος.

Φίλες και φίλοι,
Γνωρίζετε ότι κατά την πολιτική μου διαδρομή έχω προτάξει αξίες και αρχές, που τις υποστηρίζω σταθερά και παντού.

Πιστεύω στην αξία της οικογένειας. Γιατί είναι ο πυρήνας μιας ακμαίας κοινωνίας. Γιατί η δημογραφική κατάσταση της χώρας έχει κτυπήσει κόκκινο.
Και προσπάθησα, με τις παρεμβάσεις μου, να συμβάλλω στην ενίσχυση της ελληνικής οικογένειας και ιδιαίτερα της πολύτεκνης και τρίτεκνης.

Θεωρώ την εκκλησία μας ως κύριο στυλοβάτη των κοινωνικών αξιών.
Και γι’ αυτό πρέπει να συνεχίζει να έχει σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ζωή.

Σέβομαι τις παραδόσεις και τα ήθη του λαού μας, τις βαθιές ρίζες του τόπου μας, από όπου πάντοτε αντλώ δύναμη για να συμμετέχω στο δύσκολο στίβο της πολιτικής.

Σέβομαι την τίμια εργασία του γεωργού, του κτηνοτρόφου, του τεχνίτη, του εμπόρου αλλά και του δασκάλου και του καθηγητή. Όπως και όπου είχα τη δυνατότητα, πάντοτε, ήμουν ο άνθρωπός τους στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η δική τους φωνή!

Όπως εκτιμώ σε πολύ υψηλό βαθμό το έργο που επιτελούν οι άνθρωποι του καθήκοντος, στρατιωτικοί, αστυνομικοί και πυροσβέστες.

Και γι’ αυτό ήμουν πάντοτε κοντά τους για την επίλυση των προβλημάτων τους. Τα οποία δυστυχώς αυξήθηκαν υπερβολικά στα χρόνια της κρίσης. Αντιστρόφως ανάλογα από το έργο που προσφέρουν.

Στάθηκα και στέκομαι πάντοτε αλληλέγγυος στους συμπατριώτες μας από τη Βόρειο Ήπειρο και την πρώην Σοβιετική Ένωση, που ήλθαν στην Ελλάδα.

Γι’ όλα τα παραπάνω, λοιπόν, για όλα αυτά τα οποία γνωρίζετε και με εμπιστεύεστε έως σήμερα,
Που με εκλέγετε πρώτο βουλευτή του νομού,
Που κυρίως με τιμάτε με την αγάπη σας,
Που μπορώ σε μια δύσκολη εποχή για τους πολιτικούς και την πολιτική να δέχομαι την εκτίμησή σας,
Σας ζητώ στις εκλογές της Κυριακής να με εμπιστευτείτε και πάλι.

Για να παραμείνω μια δική σας, σίγουρη και χωρίς εξαρτήσεις, φωνή στο ελληνικό κοινοβούλιο,
Μια φωνή της Λάρισας και όλων των Λαρισαίων.
Για να ακούγεται η αλήθεια και ο σοβαρός λόγος.
Χωρίς υπερβολές, λαϊκισμούς και φθηνή δημαγωγία.
Με επιχειρήματα, με σύνεση και μετριοπάθεια


Σας ζητώ την ψήφο σας
Για να είμαστε μαζί και την επόμενη μέρα.

Ζητώ τη ψήφο σας για την Νέα Δημοκρατία
Για να φράξουμε το δρόμο στην ανευθυνότητα και στον λαϊκισμό,
Για να χαράξουμε μια νέα πορεία.
Για να αφήσουμε πίσω μας τον εφιάλτη της κρίσης,
Για μια Ελλάδα της δημιουργίας, της παραγωγικής εργασίας, της αυτοπεποίθησης,
Μια Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη, με λόγο και ισχύ!

Ζητώ την ψήφο σας για τη νίκη!".

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στον προυπολογισμό του 2015

 

 

maximosvoulideltiotipou2

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2015

 

«Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συγκυρία, κατά την οποία συζητείται ο προϋπολογισμός του 2015, είναι, δυστυχώς, για μια ακόμη φορά κρίσιμη. Και η κύρια ευθύνη βαραίνει οπωσδήποτε την τρόικα, αλλά σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό την αξιωματική αντιπολίτευση που με τη στάση της τροφοδοτεί σενάρια αβεβαιότητας.

Έτσι η χώρα έχει βρεθεί μεταξύ «σφύρας και άκμονος». Και καλείται να εξέλθει αλώβητη από τις συμπληγάδες που απειλούν να τη συνθλίψουν.

Από τη μια πλευρά είμαστε αντιμέτωποι με τις ακατανόητα υπερβολικές απαιτήσεις της τρόικας, και από την άλλη, με την ανεύθυνη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όσον αφορά στη στάση της τρόικας, φαίνεται σαν να αγνοεί τα τεράστια βήματα που έχουμε διανύσει. Και κάποια από αυτά τα βήματα έγιναν παρά τις δικές της υποδείξεις. Με δική μας επιμονή που τελικά δικαιώθηκε.

Όπως, επίσης, δείχνει να αγνοεί ότι, επιτέλους, μετά από έξι χρόνια οδυνηρές θυσίες του ελληνικού λαού, μετά από επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης Σαμαρά, και νωρίτερα από το αναμενόμενο, το πρόσημο της ανάπτυξης έγινε θετικό. Και οι προοπτικές είναι αισιόδοξες.

Παραβλέπει ακόμη ότι πετύχαμε σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα. Ότι οι δείχτες της ανεργίας έχουν σταματήσει να αυξάνονται και αντιθέτως υπάρχει, μικρή αλλά σταθερή, μείωση.

Λησμονεί ότι αλλάξαμε την εικόνα της χώρας, γεγονός που επιβεβαιώνουν τα ρεκόρ στον τομέα του τουρισμού.

Τέλος, δείχνει να μη λαμβάνει υπόψη ότι η Ελλάδα καθίσταται πλέον προορισμός ξένων επενδύσεων, μεγάλων επιχειρηματικών σχεδίων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ασφαλώς, υπήρξαν καθυστερήσεις σε μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, στην άρση χρόνιων παθογενειών που μας οδήγησαν εντέλει στην άκρη του γκρεμού της χρεοκοπίας.

Και για να είμαστε ειλικρινείς, δεν έπρεπε να αναμένουμε την έξωθεν επιβολή αυτών των μεταρρυθμίσεων. Έπρεπε μόνοι μας, από χρόνια, να τις είχαμε εφαρμόσει. Και αυτό πιστεύω ότι είναι το στοίχημα της επόμενης περιόδου.

Εκείνο, όμως, που τώρα προέχει, είναι να αντιληφθεί η τρόικα ότι με τον τρόπο διαχείρισης της τελικής διαπραγμάτευσης, που θα κλείσει το δύσκολο κύκλο της εξόδου της χώρας από την κρίση, στέλνει λάθος μηνύματα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Ίσως, βέβαια, στην προκειμένη περίπτωση να ισχύει το γνωστό «τα λέω στη νύφη για να τ’ ακούσει η πεθερά». Για να συνετίσουν, δηλαδή, χώρες ισχυρότερες από την Ελλάδα, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, που δεν συμμορφώνονται με το Σύμφωνο Σταθερότητας, εξαντλούν την αυστηρότητά τους σ’ εμάς.

Και ενώ θα ανέμενε κανείς να υπάρχει αρραγές μέτωπο στο εσωτερικό για την τελική έξοδο από τα Μνημόνια, η αξιωματική αντιπολίτευση εξακολουθεί να πολιτεύεται χωρίς αίσθημα εθνικής ευθύνης, χωρίς αντίληψη του θεσμικού ρόλου που υποχρεούται να παίξει.

• Επιμένει, με ένα ρεσιτάλ ανευθυνότητας, και με περισσή άγνοια κινδύνου, να υπονομεύει τη σταθερότητα της χώρας και να ενισχύει την αβεβαιότητα.
• «Μεθυσμένη» με την προοπτική της εξουσίας, τάζει «λαγούς με πετραχήλια» και απειλεί να τινάξει στον αέρα ό,τι πετύχαμε έως τώρα.

Δυστυχώς, η κόπωση από την υπερπροσπάθεια τόσων ετών, αλλά και λάθη που έχουν γίνει, όπως η υπερφορολόγηση, έχουν ως αποτέλεσμα πολλοί συμπολίτες μας να επικροτούν ισοπεδωτικές αντιλήψεις.

Αρκετοί μάλιστα θεωρούν:
• ότι δεν υπάρχει πλέον ο φόβος της καταστροφής,
• ότι η σωτηρία της χώρας είναι δεδομένη,
• ότι οι ίδιοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε από μια πιθανή νίκη των δυνάμεων του λαϊκισμού.

Σε αυτό συνέβαλε βεβαίως -όσο και να είναι οξύμωρο- το έργο που έχει γίνει ως σήμερα από την κυβέρνηση.

Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οφείλουμε με αίσθημα ευθύνης να δούμε την πραγματικότητα. Ναι, δεν είμαστε στο 2010, ούτε στο ‘11 ή το ‘12. Μια λάθος πολιτική επιλογή, όμως, αρκεί για να μας γυρίσει πίσω, σε εκείνες τις μαύρες ημέρες και σε ακόμη χειρότερες.

Την λύση στα μεγάλα προβλήματα που υψώνονται μπροστά μας δεν τη δίνει κανένας λαϊκισμός –ούτε αριστερός ούτε δεξιός. Η παροχολογία και τα όμορφα λόγια που «χαϊδεύουν αυτιά» δεν φέρνουν τη σωτηρία.

Αντιθέτως, συνιστούν τη σίγουρη οδό της καταστροφής, που μπορεί να φθάσει μέχρι του σημείου να τεθεί και πάλι εν αμφιβόλω η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη.

Το τι σημαίνει αυτό ας το αναλογιστούν όσοι αστόχαστα κάνουν λόγο για μονομερείς ενέργειες, και άλλους λεονταρισμούς για εσωτερική κατανάλωση.

• Ας το αναλογιστούν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ας επιδείξουν επιτέλους τη δέουσα σοβαρότητα.
• Ας πάψουν να παίζουν με τους θεσμούς.
• Ας σταματήσουν να χρησιμοποιούν την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας για να προκαλούν αστάθεια και αβεβαιότητα.
• Ας συμβάλλουν θετικά στην υπέρβαση της κρίσης, με ρόλο εποικοδομητικό και συναινετικό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, και όσοι τις προτείνουν είτε είναι αφελείς είτε ψεύδονται.

Απέναντί μας έχουμε δύο μόνο επιλογές:
Τη λεωφόρο του λαϊκισμού που οδηγεί στην καταστροφή, και τη στενή οδό της ευθύνης αλλά και συνάμα της ελπίδας.

Απαντώντας στο δίλημμα αυτό ψηφίζω τον προϋπολογισμό του 2015 γιατί συνιστά το επιστέγασμα μιας υπεύθυνης και επίπονης προσπάθειας, αλλά και την απαρχή μιας νέας περιόδου για τη χώρα και τους δοκιμαζόμενους πολίτες, που μπορεί να είναι περισσότερο ελπιδοφόρα.

Σας ευχαριστώ».

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου για ν. 4015/2011 και πορίσματα ελέγχου στις τριτοβάθμιες Αγροτικές Οργανώσεις

maximosvoulideltiotipou
Ομιλία του Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Διαρκή Επιτροπή Παράγωγης και Εμπορίου της Βουλής
κατά την ενημέρωση από τον Αναπληρωτή ΥπΑΑΤ κ. Παρασκευά Κουκουλόπουλο,
σχετικά με το ν. 4015/2011 και
τα πορίσματα ελέγχου στις τριτοβάθμιες Αγροτικές Οργανώσεις

 

  • Ανάστατοι οι αγρότες για την κατάργηση του ακατάσχετου των επιδοτήσεων

«Η πληροφορία ότι παύει το ακατάσχετο των αγροτικών ευρωπαϊκών επιδοτήσεων και θα μπορούν να παρακρατούνται οφειλόμενες εισφορές στον ΟΓΑ, από την ενιαία ενίσχυση, έχει προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στον αγροτικό κόσμο. Όταν δημοσιοποιήθηκε, αρχικώς, το θέμα υπήρξε μεγάλη αντίδραση από δεκάδες βουλευτές, οι οποίοι κατέθεσαν σχετικές ερωτήσεις. Υπήρξε μια άτυπη πληροφόρηση ότι αυτό δεν θα γίνει πράξη, διότι κατισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο του εθνικού δικαίου, αν και η ερμηνεία του εθνικού νομοθέτη ήταν διασταλτική για την κατάσχεση των επιδοτήσεων.
Τη Τρίτη υπήρξε πρωτοσέλιδο δημοσίευμα στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» με κύριο θέμα: «Συμψηφισμός Χρεών για τους Αγρότες, Πράσινο Φως από την Κομισιόν για την εφαρμογή του μέτρου από τον Οκτώβριο». Στο ρεπορτάζ υπάρχει πληροφόρηση από την απαντητική επιστολή του Επιτρόπου Τσιόλος προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αν και δεν υπάρχει στο δημοσίευμα το πλήρες κείμενο της απάντησης, ούτε το πλήρες κείμενο της αλληλογραφίας με την Επιτροπή, σημειώνεται, όμως, ότι στο έγγραφο του Ευρωπαίου Επιτρόπου αναφέρεται ότι «σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία του αστικού κώδικα και νόμου επιτρέπεται η ελληνική κυβέρνηση να οικειοποιείται ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις και επιδοτήσεις και, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μπορούν και οι τράπεζες να κάνουν το ίδιο». Πέραν, δηλαδή, όσων μέχρι χθες γνωρίζαμε για τον κίνδυνο κατάσχεσης της ενιαίας ενίσχυσης για οφειλές στον ΟΓΑ, υπάρχει και η ενημέρωση ότι και οι Τράπεζες θα μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο για οφειλές αγροτών.
Θα θέλαμε, κύριε Υπουργέ, να μας διαφωτίσετε περισσότερο επ’ αυτών και να μας καταθέσετε την αλληλογραφία με την Επιτροπή και το πλήρες κείμενο της απάντησης και να μας πείτε αν σκέπτεστε να αντιδράσετε ως πολιτική ηγεσία σε αυτό το ενδεχόμενο, με δεδομένο ότι για πρώτη φορά από την ένταξη της χώρας μας στην ΕΕ πριν από 35 χρόνια καταργείται το ακατάσχετο των αγροτικών επιδοτήσεων».

 

  • Οι προτάσεις αλλαγών στο νόμο «Σκανδαλίδη» κατέληγαν στον κάλαθο αχρήστων

«Όσον αφορά τον ν.4015, τον νόμο περί συνεταιρισμών, πιστεύω ότι χρειαζόμαστε υγιείς συνεταιριστικές οργανώσεις. Ιδιαίτερα την περίοδο της κρίσεως αναδείχθηκε η αξία αυτών των οργανώσεων. Κατά τη θητεία μου στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων γνώμονας των αποφάσεών μου ήταν το τρίπτυχο: Ομάδες παραγωγών, Νέοι αγρότες, Συμβολαιακή γεωργία. Νομίζω ότι 3, 4 χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου «Σκανδαλίδη», πολλές φορές απασχολήθηκε και η Επιτροπή μας και η Ολομέλεια της Βουλής με τις δυσλειτουργίες αυτού του νόμου, που αποδείχθηκε στην πράξη ανεφάρμοστος, με σωρεία προβλημάτων. Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι διέπονταν από την έννοια της αναγκαστικότητας της μετατροπής των Ενώσεων σε πρωτοβάθμιες αγροτικές μονάδες, σε πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς.
Θυμίζω ότι δύο φορές στη διάρκεια της θητείας μου στο ΥπΑΑΤ, με εντολή του τότε Υπουργού, του κ. Τσαυτάρη, συγκροτήθηκαν δύο ομάδες εργασίας, οι οποίες κλήθηκαν να κατέθεταν συγκεκριμένη πρόταση για τον νόμο περί συνεταιρισμών. Τα πορίσματα και των δύο αυτών ομάδων, δυστυχώς κατέληξαν στο κάλαθο των αχρήστων, διότι η διαπίστωση τους ήταν κοινή ότι δεν μπορεί ένας νόμος περί συνεταιρισμών να διέπεται από την έννοια της αναγκαστικότητας, το συνεταιρίζεσθαι στηρίζεται σε εθελοντική βάση. Αυτές τις δυσλειτουργίες κάθε τόσο καλούμαστε με τροπολογίες να αντιμετωπίσουμε, σε βαθμό κουραστικό θα έλεγα και για την Ολομέλεια και για τους συναδέλφους βουλευτές».

  • Η διαφάνεια, βασική αρχή που υπηρέτησα

«Όσον αφορά στο ζήτημα των ελέγχων στις τριτοβάθμιες αγροτικές οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ, καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας μου στο Υπουργείο βασική αρχή που υπηρέτησα ήταν η αρχή της διαφάνειας. Από τις πρώτες μέρες που βρέθηκα στο Υπουργείο δέχθηκα εισήγηση από την αρμόδια Διεύθυνση Αγροτικού Συνεργατισμού, η οποία εισηγείτο οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο στις αγροτικές οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ, για την οικονομική επιχορήγηση που ελάμβαναν μέσω ΕΛΓΑ από την πολιτεία, από το 1994 έως και το 2012, ύψους σχεδόν 60 εκατομμυρίων ευρώ. Χρηματοδοτήσεις για τις οποίες δεν έδωσαν ποτέ λογαριασμό.
Μάλιστα, θυμάμαι ότι υπήρξε συνοδευτικό έγγραφο της αρμόδιας διεύθυνσης αγροτικού συνεργατισμού που υποδείκνυε σε προκάτοχό μου ότι δεν είναι σύννομη η χρηματοδότηση αγροτικής οργάνωσης, διότι δεν είχε υποβάλει απολογιστικά στοιχεία ή δεν υπήρχε η νόμιμη διοίκηση στην οργάνωση. Παρόλα αυτά υπήρχε χειρόγραφη σημείωση του προκατόχου μου πάνω στο έγγραφο αυτό που έλεγε «προχωρήστε στην χρηματοδότηση, θα το δει το νομικό συμβούλιο του Υπουργού το ζήτημα αυτό».
Με εντολή μου αρχικά διαβιβάστηκε παραγγελία στην αρμόδια διεύθυνση οικονομικού ελέγχου του ΥπΑΑΤ για οικονομικό και διαχειριστικό έλεγχο σε αυτές τις οργανώσεις για την προηγούμενη πενταετία, 2007-2011. Προφανώς, η εντολή αυτή ήταν σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό. Στις 2 Οκτωβρίου επισκέφθηκα το Μέγαρο Μαξίμου και ενημέρωσα τον Πρωθυπουργό για την εξέλιξη και εξερχόμενος έκανα και μια δήλωση, ότι με οδηγία του Πρωθυπουργού ο έλεγχος επεκτείνεται από το 1994 έως σήμερα, με συνδρομή και του ΣΔΟΕ, προκειμένου να μην υπάρχει καμία σκιά ότι γίνεται επιλεκτικός έλεγχος σε προηγούμενες περιόδους. Ο έλεγχος ξεκίνησε από το 1994, που άρχισε να υφίσταται η κρατική χρηματοδότηση στις αγροτικές οργανώσεις.
Μάλιστα ανακοινώθηκε ότι τα χρήματα αυτά, που δίνονταν στις αγροτικές οργανώσεις θα δίνονται πια ως επίδομα σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων σε ορεινές, μειονεκτικές, νησιωτικές και ακριτικές περιοχές.
Στις 18 Δεκεμβρίου του 2012, ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς, επισκέφθηκε το ΥπΑΑΤ στο πλαίσιο των επισκέψεων που έκανε σε παραγωγικά Υπουργεία. Στη δήλωση που έκανε ο πρωθυπουργός τότε είπε μεταξύ άλλων και το εξής: «θέλω να τονίσω επίσης ότι βούλησή μας είναι να μπει τέλος στις επιχορηγήσεις, σε ένα κρατικοδίαιτο αγροτοσυνδικαλισμό ώστε τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τον ΕΛΓΑ να μπορούν να επιστρέψουν ως επίδομα σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων, εκεί πραγματικά πιστεύω ότι θα πιάσουν τόπο».
Συνυπογράφω απόλυτα τη δήλωση του Πρωθυπουργού. Ήμουν εξ αυτών που πίστευα ότι θα πρέπει να κοπεί αυτός ο «ομφάλιος λώρος» του κρατικοδίαιτου αγροτοσυνδικαλισμού με την πολιτεία.

  • Τα πορίσματα στα συρτάρια του ΥπΑΑΤ αντί στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους

Στην υπόθεση αυτή, όπως είπε και ο υπουργός, με αίτημά μου ενεπλάκη και ο Οικονομικός Εισαγγελέας, ζητήθηκε η συνδρομή των ελεγκτών του Γενικού Λογιστηρίου του κράτους, της υπηρεσίας που προΐσταται ο κ. Ρακιτζής, το πόρισμα της οποίας, όσο ήμουν τουλάχιστον στο ΥπΑΑΤ δεν πρόλαβα να το λάβω.
Κύριε υπουργέ, εάν έχετε λάβει το πόρισμα, καλό είναι να το έχουμε και αυτό. Ακούγονται διάφορα και δεν ξέρω εάν οι φήμες αληθεύουν, δεν ξέρω εάν πρέπει να το διασταυρώσουμε, άκουσα ότι μέσα σε αυτό το πόρισμα υπάρχει αναφορά ότι ο ΕΛΓΑ ενώ είχε ζητήσει περίπου 700.000 ευρώ από την ΓΕΣΑΣΕ, γιατί δεν είχε υποβάλει απολογισμό, δεν υπήρχε καμία συνέχεια. Έτσι, καλό είναι να το έχουμε και αυτό.
Κύριε Υπουργέ, πριν φύγω από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων όταν ξέσπασε η δίνη της υποθέσεως του γάλακτος που με ανάγκασε σε παραίτηση, είχα λάβει το τελευταίο πόρισμα, από αυτά που μνημονεύσατε και εσείς, για τους ελέγχους που είχα παραγγείλει. Επομένως, είχαμε ένα σύνολο πορισμάτων με τη σχετική αλληλογραφία πολλών μηνών, πάνω από 1,5 χρόνο κράτησε αυτή η διαδικασία, με χρονοτριβές, όταν λοιπόν συμπληρώθηκαν όλα τα πορίσματα, ως είχα υποχρέωση, τα διαβίβασα στον τότε Υπουργό τον κ. Τσαυτάρη, με ένα σχέδιο ερωτήματος προς υποβολή στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Διότι, η μεν δικαιοσύνη, ο Οικονομικός Εισαγγελέας κάνει απερίσπαστα τη δουλειά του, και να ενημερώσω την Επιτροπή ότι κάποια στιγμή ζήτησα πληροφόρηση και μου είπε ότι έχει παραγγείλει συμπληρωματική έρευνα ο Οικονομικός Εισαγγελέας. Δεν ξέρω εσείς αν έχετε εικόνα σχετικά με το αν έχει ολοκληρωθεί η έρευνα, τι θα πράξει η δικαιοσύνη επ’ αυτού για να μας ενημερώσετε. Διαβίβασα ένα συγκεκριμένο σχέδιο ερωτήματος στον τότε Υπουργό, τον κ. Τσαυτάρη. Επειδή, πολλές φορές η διοίκηση δεν έχει συνέχεια στη χώρα, την ημέρα που διαβίβασα το ερώτημα έβγαλα και ανακοίνωση, γνωστοποιώντας ότι διαβίβασα το ερώτημα στον Υπουργό, με το οποίο «Ζητείται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να κληθεί να αποφανθεί:
Πρώτον, ποια πρέπει να είναι η περαιτέρω τηρητέα πορεία και με βάση ποιες διατάξεις για την αναζήτηση των τυχών κατά παράβαση των διατάξεων διαχειρισθέντων ποσών των ενισχύσεων.
Δεύτερον, σε περίπτωση καταλογισμού, εάν ο καταλογισμός ή η δικαστική επιδίωξη επιστροφής των ενισχύσεων με αγωγή γίνει από το ΥΠΑΑΤ ή τον ΕΛΓΑ.
Τρίτον, τα ποσά των αναζητούμενων ενισχύσεων θα καταλογιστούν συνολικά σε βάρος των οργανώσεων και των μελών του τελευταίου Δ.Σ. ή των μελών όλων των Διοικητικών Συμβουλίων αυτών κατά την περίοδο 1994-2011 σε καθένα για τα ποσά που αντιστοιχούν στο χρόνο θητείας τους.
Τέταρτον, εάν απαιτείται μετά την κίνηση της διαδικασίας έρευνας των υποθέσεων από τον Οικονομικό Εισαγγελέα η αποστολή των πορισμάτων στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών.
Πέμπτον, εάν είναι συμβατή με το καταστατικό της ΠΑΣΕΓΕΣ η ίδρυση ανωνύμων εταιρειών ή και η συμμετοχή της σε ανώνυμες εταιρείες.
Έκτον, αν κατά τους όρους της παραχώρησης ακινήτου από το ΥΠΑΑΤ στην ΠΑΣΕΓΕΣ δικαιολογείται η από μέρους της ΠΑΣΕΓΕΣ είσπραξη χρημάτων από αναγκαστική απαλλοτρίωση τμήματος του παραχωρηθέντος ακινήτου και αν κατά τους όρους της αυτής παραχώρησης, είναι συμβατή η εκμίσθωση κτιρίων επί του μη απαλλοτριωθέντος τμήματος του ιδίου ακινήτου».

  • Να μη δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η υπόθεση «κουκουλώνεται»

«Στη συνέχεια, στις 30 Απριλίου 2014, όταν πλέον έφυγα από το Υπουργείο και δεν υπήρχε καμία ενημέρωση αν υποβλήθηκε ερώτημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, μαζί με 25 συναδέλφους βουλευτές καταθέσαμε ερώτηση. Η ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης απαξίωσε να απαντήσει. Απήντησε ο Υπουργός Επικρατείας ο κ. Σταμάτης, γιατί το ερώτημα απευθυνόταν και στον πρωθυπουργό που είναι γνώστης της υποθέσεως. Στις 15 Μαΐου, ο κ. Σταμάτης μας λέει ότι «αναφορικά με την παραπάνω ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων των 25 Βουλευτών σας ενημερώνουμε ότι ο αρμόδιος για να απαντήσει είναι ο συνερωτώμενος Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στον οποίο κοινοποιείται το παρόν με την παράκληση να προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες και να μας ενημερώσει σχετικά». Προφανώς δεν έλαβε υπόψη του την παράκληση του Υπουργού Επικρατείας ο αρμόδιος Υπουργός.
Στις 21 Ιουλίου 2014, αναγκάστηκα να επανέλθω, καταθέτοντας αυτή τη φορά μόνος μου ερώτηση, εάν εστάλησαν τα πορίσματα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και αν ισχύει η δέσμευση του Πρωθυπουργού για διακοπή της χρηματοδότησής τους και απόδοση των χρημάτων σε πολύτεκνους αγρότες. Από τις 21 Ιουλίου 2014 μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει καμία απάντηση, κύριε Υπουργέ. Χαίρομαι που έστω με πολύμηνη καθυστέρηση είστε στην Επιτροπή μας να μας δώσετε απαντήσεις και σχετικά στοιχεία επ’ αυτών.
Το πρώτο ερώτημα είναι αν έχετε ενημέρωση από τον Οικονομικό Εισαγγελέα πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή η υπόθεση. Έχει πάει στο αρχείο; Έχει ασκηθεί δίωξη;
Δεύτερον, δόθηκαν συμπεράσματα των πορισμάτων. Τα συμπεράσματα αυτά αποτελούν εκ των πραγμάτων τμήμα της έρευνας ή της δικογραφίας που θα σχηματιστεί αν ασκηθεί δίωξη. Είναι φρόνιμο να δοθούν στη δημοσιότητα αυτά;
Μας είπατε νωρίτερα ότι ρωτήσατε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και σας απήντησε ότι δεν είναι αρμόδιο για να σας δώσει απάντηση. Θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, να μας καταθέσετε αντίγραφο του ερωτήματος με αριθμό πρωτοκόλλου που υποβάλατε και αντίγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου της απάντησης που λάβατε από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
Τρίτον, ο Πρωθυπουργός στις 18 Δεκεμβρίου 2012 στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης προανήγγειλε νομοθετική ρύθμιση για κατάργηση της χρηματοδότησης στις Αγροτικές Οργανώσεις, ανεξαρτήτως των πορισμάτων και απόδοση των χρημάτων αυτών σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων. Επ’ αυτών είχα συνεργασία και με την Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, προκειμένου να δούμε πώς θα αντιμετωπιστεί το ζήτημα. Ερωτώ, θα αναλάβει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων νομοθετική πρωτοβουλία για να υλοποιηθεί η δέσμευση του Πρωθυπουργού; Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται δύο χρόνια από την πρωθυπουργική δέσμευση. Για να μην υπάρχουν παρερμηνείες να ενημερώσω τα μέλη της Επιτροπής μας ότι όσο ήμουν στη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, δεν είχα τη δυνατότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας.
Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω το εξής. Κύριε Υπουργέ, κύριε Κουκουλόπουλε, αυτή η υπόθεση θα πρέπει να φτάσει σε τέλος, να υπάρξει ένα «δια ταύτα» είτε έτσι είτε αλλιώς. Γι' αυτό λέμε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους να αποφανθεί πέραν από το τι κάνει η δικαιοσύνη, αν θα διεκδικήσει, πώς θα διεκδικήσει, αν υπάρχουν άλλα ζητήματα, όσον αφορά τους υπαλλήλους, τους εμπλεκομένους σε αυτή την υπόθεση από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης όλα αυτά τα χρόνια που χειρίστηκαν το θέμα. Για όλα αυτά θα πρέπει να αποφανθεί το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Δεν θα αποφασίσετε ούτε εσείς, ούτε εγώ όταν ήμουν εκεί, αν αυτά μπουν στο αρχείο ή θα πρέπει να έχουν άλλη αντιμετώπιση.
Πιστεύω, κ. Κουκουλόπουλε, ότι δεν πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κουκουλώνονται αυτά τα θέματα. Θα πρέπει να χυθεί άπλετο φως».

 

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στο σχέδιο νόμου για τη χρηματοδότηση των κομμάτων

maximos vouli 1

Ομιλία Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση στη Βουλή για το σχέδιο νόμου
«Έλεγχος των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και
των αιρετών αντιπροσώπων Βουλής και Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου»:


«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συζήτηση του νομοσχεδίου για τον έλεγχο των οικονομικών των πολιτικών και των κομμάτων διεξάγεται εν μέσω μιας αρρωστημένης πολιτικής ατμόσφαιρας με δηλητηριώδεις φήμες για χρηματισμό βουλευτών και «κουμπαράδες» για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Αναπόδεικτες κατηγορίες που εκτοξεύονται με μεγάλη ευκολία, μόνο και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων, υπονομεύουν απειλητικά το πολιτικό σύστημα. Ο φθηνός λαϊκισμός έχει ενεργοποιήσει σενάρια παραπολιτικής συνωμοσιολογίας που εξάπτουν τη φαντασία και δηλητηριάζουν το κοινωνικό σώμα.
Περισσεύει η ανευθυνότητα και η ελαφρότητα στο δημόσιο λόγο. Η συμπεριφορά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ανώριμη πολιτικά, ανερμάτιστη ιδεολογικά, και τελικά επικίνδυνη εθνικά, θυμίζει ταύρο σε υαλοπωλείο. Όλα επιτρέπονται για την κατάκτηση της εξουσίας. Και η λάσπη και ο βόρβορος και οι συκοφαντίες.
Λησμονείτε και εσείς και όσοι τροφοδοτούν αυτήν τη νοσηρή κατάσταση όχι μόνον παλαιότερες εποχές πολιτικής ανωμαλίας, που προκάλεσε ο διχασμός και η ακραία πόλωση, αλλά και την οδυνηρή εμπειρία που βιώσαμε στα χρόνια της κρίσης.
Λησμονείτε ότι αυτά τα χρόνια συρρικνώθηκε η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του. Και αυτό το φαινόμενο απειλεί όλους μας. Γιατί απειλεί την ίδια τη δημοκρατία.
Αν θέλουμε, λοιπόν, να δούμε τη χώρα μας να στέκεται και πάλι όρθια, χωρίς κλυδωνισμούς, χωρίς δεσμευτικές συμφωνίες, απαιτείται αποκατάσταση του κύρους και της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος.
Και αυτό κύριοι συνάδελφοι, είναι έργο μακράς διάρκειας, έργο οικοδόμησης. Κατακτιέται όσο η χώρα βγαίνει από την οικονομική κρίση, όσο εμπεδώνεται η αίσθησης της σταθερότητας, όσο η ανάπτυξη δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας.
Αυτά, δυστυχώς, δεν φαίνεται να τα αντιλαμβάνονται οι μονίμως φωνασκούντες και μηδενίζοντες συνάδελφοι της αντιπολίτευσης. Οι οποίοι προφανώς βρίσκονται εν μέσω μέγιστης ευδαιμονίας από τις δημοσκοπικές καταγραφές.
Δεν αντιλαμβάνονται, όμως, ότι καλός ο λαϊκισμός και η δημαγωγία για την άγρα ψηφοφόρων, αλλά οι ακρότητες και η ισοπεδωτική κριτική εντέλει γυρνούν μπούμερανγκ εναντίον όλων.
Γιατί όταν σε μια κοινωνία κυριαρχεί η απαξία απέναντι στους θεσμούς αλλά και στα δημόσια πρόσωπα, τότε καθίσταται έρμαιο όσων πλειοδοτούν σε εξαλλοσύνη.
Παιχνίδια με τη φωτιά, τούτη την ώρα, που μετά από τόσες θυσίες του ελληνικού λαού, μπορούμε να χαράξουμε μια νέα πορεία, δύσκολη αλλά ελπιδοφόρα, δεν επιτρέπονται από κανέναν.
Την ώρα που φλέγεται η γειτονιά μας, και η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει σαν δύναμη σταθερότητας, τέτοια παιχνίδια είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα.
Όσον αφορά το ίδιο το νομοσχέδιο,
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αλλαγές, βαθιές θα έλεγα, πρέπει να υπάρξουν και στο πολιτικό σύστημα. Και το ζήτημα της χρηματοδότησης κομμάτων και υποψηφίων βουλευτών, όπως και η διαχείριση των οικονομικών των κομμάτων είναι καίριο για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας τους.
Ένας πολιτικός οργανισμός, σήμερα, με τις πολλαπλές λειτουργίες του, για να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του, χρειάζεται οικονομικούς πόρους καθόλου ευκαταφρόνητους.
Για την κάλυψή τους, αν δεν έχει κρατική ενίσχυση, ελλοχεύει ο κίνδυνος να στραφεί προς άλλες πηγές χρηματοδότησης, και κυρίως προς τους ιδιώτες. Ισχυροί επιχειρηματικοί κύκλοι μπορούν να επιλέγουν υποψηφίους, οι οποίοι βεβαίως μέσα και από μια συνεχή υπερπροβολή από φιλικά ή και ιδιόκτητα ΜΜΕ, θα έχουν προνομιακή μεταχείριση.
Και βεβαίως πρώτιστο καθήκον του ευνοηθέντος θα είναι η εξασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων του χορηγού του. Τα φαινόμενα αυτά, που παρατηρούνται σε όλον τον κόσμο, έχουν δυστυχώς κτυπήσει και τη δική μας πόρτα προ πολλού. Και έχουν συμβάλει στην καταρράκωση του κύρους των θεσμών και των κομμάτων.
Η απειλή, όμως, ριζικής αλλοίωσης της λειτουργίας και του σκοπού του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι έτσι ανυπολόγιστη. Αν αφήσουμε τα πράγματα ανεξέλεγκτα θα διολισθήσουμε σε ένα είδος ολιγαρχικής πολιτείας με δημοκρατικό προκάλυμμα.
Πολλώ δε μάλλον που η πλειοψηφία των βουλευτών θα προέρχεται από τα εύπορα κοινωνικά στρώματα, καθώς για τους υπολοίπους η οικονομική τους κατάσταση δεν θα τους επιτρέπει την ενασχόληση με τα κοινά.
Ασφαλώς, το όλον ζήτημα είναι εξαιρετικά σύνθετο και κανείς δεν φιλοδοξεί να το επιλύσει ως το γόρδιο δεσμό.
Το ζητούμενο είναι να εφαρμόζονται τα ψηφισθέντα. Θυμούμαι ως πρωτοεκλεγείς βουλευτής ότι το 2004 ήταν κοινό μυστικό ότι υπήρξαν βουλευτές που άνοιξαν τραπεζικό λογαριασμό για τις εκλογικές τους δαπάνες μετά τις εκλογές χωρίς καμία κύρωση.
Είναι θετικό, λοιπόν, ότι στην επιτροπή ελέγχου την πλειοψηφία δεν έχουν πια οι βουλευτές για να μην υπάρχει η εντύπωση «Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει». Οι ελεγχόμενοι να είναι και ελεγκτές.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι αλλαγές που εισηγείται το παρόν νομοσχέδιο πρέπει να εντάσσονται σε μια δέσμη γενναίων και ριζοσπαστικών πρωτοβουλιών εκ μέρους της πολιτείας, που θα στοχεύουν στη διαφάνεια της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και στην αποκατάσταση του κύρους και της αξιοπιστίας του.
Αναφέρω για παράδειγμα τις πολυαναμενόμενες αλλαγές:
• στον νόμο περί ευθύνης υπουργών και στη βουλευτική ασυλία,

• την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών,

• αλλά και τη μείωση του αριθμού των βουλευτών και το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή.
Τέλος, αναμένουμε τα αποτελέσματα του αναδρομικού ελέγχου του πόθεν έσχες για όσους διετέλεσαν υπουργοί και υφυπουργοί από το 1974 έως σήμερα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε χρέος να φωτίσουμε τις σκιές που μολύνουν την πολιτική ζωή, να δώσουμε και πάλι στον πολίτη τη δυνατότητα να πιστέψει, να ελπίσει, να μην παρασύρεται από τις φωνές της αστάθειας.
Ευελπιστώ ότι έστω και αργά θα βρούμε το δρόμο μας. Η διαφάνεια και η δημοκρατία θα είναι οι τελικοί νικητές, παρά την προσπάθεια που γίνεται από κάποιους να μείνουμε προσκολλημένοι στο παλιό κακό μας παρελθόν».

 

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου κατά τη συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση

maximos vouli 3
Ομιλία Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Βουλή κατά τη συζήτηση επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού
για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση


«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

διάγουμε μια περίοδο όπου η ευθύνη είναι συνθήκη απαραίτητη για την υπέρβαση της κρίσης. Και μιλώ για την ευθύνη όλων, πρωτίστως των πολιτικών, αλλά και των πολιτών. Κάθε πράξη μας επιβάλλεται να έχει ως γνώμονα ένα μόνο πράγμα: την έξοδο της χώρας από την κρίση. Κάθε απόφασή μας οφείλει να υπηρετεί το μείζονα στόχο, να σταθούμε και πάλι όρθιοι στα πόδια μας, μόνοι μας, χωρίς δεκανίκια.

Το νέο περιβάλλον, το οποίο δημιούργησε η οικονομική κατάρρευση σε μία κοινωνία η οποία, δυστυχώς, είχε εκπαιδευτεί στη διαρκή παροχολογία και στην κατανάλωση με δανεικά που δεν ήταν όμως και αγύριστα, ευνόησε την άνθηση του λαϊκισμού. Οι «μαθητευόμενοι μάγοι» βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό. Κοινός παρονομαστής όλων η επιστροφή στην προτέρα κατάσταση, στον «μεταπολιτευτικό παράδεισο» με ακόμη περισσότερες παροχές και με όλες τις υπερβολές και τα λάθη που οδήγησαν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού.

Όπως εύστοχα είπε ο Υπουργός Πολιτισμού, οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης πήγαιναν με ρυθμό βάδην προς το γκρεμό και η Αριστερά αξίωνε να πάνε με ρυθμό τροχάδην, με ακόμη περισσότερες παροχές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά που ανέλαβε την ευθύνη της εξόδου από την κρίση το καλοκαίρι του 2012 δεν είχε πολλές επιλογές. Έπρεπε πάση θυσία να εξασφαλίσει την παραμονή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη.

Κάθε άλλη εξέλιξη, η οποία δεν ήταν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όπως κάποιοι με τη συνήθη ελαφρότητα διαβεβαίωναν, θα απέβαινε καταστροφική για τη χώρα. Και όλα αυτά σε ένα ρευστό ευρωπαϊκό περιβάλλον, με την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση να κλυδωνίζεται από την παγκόσμια οικονομική κρίση, με τις βεβαιότητες που ως χθες γνωρίζαμε να μην υφίστανται.

Αυτά οι εραστές της δημαγωγίας, των μεγάλων υποσχέσεων και του ακατάσχετου λαϊκισμού προτιμούν να μην τα λαμβάνουν υπ’ όψιν τους, γιατί αν το κάνουν, τότε θα φανεί ότι είναι άνθρακες ο θησαυρός που κομίζουν. Και τότε πώς θα καταφέρουν να υποκλέψουν την ψήφο του εκλογικού σώματος;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
ασφαλώς και στη διάρκεια των δυόμισι χρόνων αυτής της Κυβέρνησης υπήρξαν λάθη, παραλείψεις και αστοχίες και ήταν οι Βουλευτές που στηρίζουν την Κυβέρνηση –συμπεριλαμβανομένου και εμού- που και τα επεσήμαναν και ζήτησαν διορθώσεις και δεν έμειναν μόνο σε αυστηρή κριτική, αλλά κατέθεσαν και συγκεκριμένες προτάσεις.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος, αυτή η στάση υπήρξε και ωφέλιμη στην πατρίδα και χρήσιμη στην Κυβέρνηση.

Θέλω να χαιρετίσω την πρόταση που κατέθεσε από αυτό το Βήμα η συνάδελφος κυρία Μπακογιάννη για μείωση κατά 30% των αντικειμενικών αξιών στα ακίνητα.

Αυτό, όμως, στο οποίο επιδίδεται η Αντιπολίτευση -και κυρίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση- συνιστά την πλέον δημαγωγική και καιροσκοπική πολιτική συμπεριφορά.

Δυστυχώς, η ωρίμανση του πολιτικού φορέα, που γιγαντώθηκε εκλογικά λόγω των ραγδαίων πολιτικών μεταβολών, περιορίζεται μόνο στις επικοινωνιακού χαρακτήρα επαφές του Αρχηγού του, στο Άγιον Όρος, στο Βατικανό ή τον ΣΕΒ. Στην ουσία του πολιτικού του λόγου, στην πολιτική του πρακτική παραμένει αμετανόητα ένα Κόμμα του 3%-4%: η ίδια ισοπεδωτική κριτική, η ίδια λαϊκίστικη, άνευ ουδεμίας τεκμηρίωσης ρητορεία, η ίδια Βαβέλ απόψεων ανάλογα με το στέλεχος και το ιδεολογικό του στίγμα και κοινή φαντασίωση η «έφοδος στα Χειμερινά Ανάκτορα». Για μετά έχει ο Θεός!

Σημαία του ΣΥΡΙΖΑ οι παλιές καλές ημέρες της μεταπολιτευτικής μας αφασίας: Λεφτά υπάρχουν στο πολλαπλάσιο, διορισμοί στο δημόσιο, επιδόματα σε όλους! Επιπλέον δε και διαγραφή του χρέους: 50%, 70%, 100%! Πάρε, κόσμε! Όπως στη λαϊκή αγορά!

Κοντά δε στα προηγούμενα μας ξεκαθαρίσατε ότι δεν επιθυμείτε κανέναν μηχανισμό αξιοκρατικού ελέγχου. Είσαι πλαστογράφος και μπήκες στο δημόσιο εξαπατώντας, αρπάζοντας τη θέση εκείνου που είχε πραγματικά προσόντα; Μην ανησυχείς! Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται ότι δεν θα χάσεις τη θέση ή τη σύνταξή σου, καθώς έτρεξες να τις πάρεις πριν βγει το πόρισμα για την απάτη σου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί τα βήματα του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος το 2009, όταν η χώρα είχε μπει στη δίνη της οικονομικής κρίσης, επιδίωξε να ανατρέψει πάση θυσία την Κυβέρνηση Καραμανλή, με πρόσχημα την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και με σύνθημα: «Λεφτά υπάρχουν». Φαίνεται ότι εκείνο το πάθημα δεν έχει γίνει μάθημα και επαναλαμβάνετε το ίδιο τροπάρι.

Η απάντηση όμως πρέπει να είναι ξεκάθαρη και πρώτα από τους Βουλευτές που έχουμε επωμιστεί τη μεγάλη ευθύνη να μην αφήσουμε τη χώρα να εκτροχιαστεί και μάλιστα τώρα που αφήνουμε πίσω μας τα μνημόνια και καταγράφουμε θετικά πρόσημα ανάπτυξης, τώρα που μπορούμε να στηρίξουμε τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά και να αποκαταστήσουμε αδικίες, όπως στους ένστολους ή τους αγρότες, τώρα που μπορούμε να προχωρήσουμε τις επιβεβλημένες μεταρρυθμίσεις με τη συνταγματική αναθεώρηση. Τώρα ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος της ευθύνης, ο δρόμος της σταθερότητας. Γι’ αυτό η παρούσα Βουλή έχει καθήκον όχι μόνο να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, αλλά και να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποτρέποντας έτσι απρόβλεπτες περιπέτειες και τον κίνδυνο να πάνε στράφι με μία μονοκονδυλιά οι οδυνηρές θυσίες πέντε ετών του ελληνικού λαού.

Με αυτές τις σκέψεις, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καλέσω τη Βουλή και ιδιαίτερα τους Ανεξάρτητους Βουλευτές που αγωνιούν για το μέλλον του τόπου να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση.

Σας ευχαριστώ».

 

Read more...

Μ. Χαρακόπουλος για το σχέδιο νόμου «Οργάνωση της νομικής μορφής των των θρησκευτικών κοινοτήτων»

maximos vouli
Ομιλία του Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Γ΄ Θερινό Τμήμα εργασιών της Βουλής
στη συζήτηση του σχεδίου νόμου του
Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων για την
«Οργάνωση της νομικής μορφής των θρησκευτικών κοινοτήτων και των ενώσεών τους στην Ελλάδα»:


«Κύριε Πρόεδρε,
επιτρέψτε μου να επανέλθω στο βασικό κορμό του νομοσχεδίου που συζητούμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανάγκη προσαρμογής της νομοθεσίας μας σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία είναι αναμφίβολη. Όπως επίσης είναι αναμφίβολη η αναγκαιότητα να επιλύονται με τον πλέον δίκαιο τρόπο εκκρεμότητες που χρονίζουν σε κοινωνικές λειτουργίες που υφίστανται στη χώρα μας, αλλά σε πλαίσιο που είναι ημιτελές, ασαφές ή ανύπαρκτο.
Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να χαιρετίσουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα, για τη νομική οργάνωση των θρησκευτικών κοινοτήτων. Δεν θα ήταν σωστό εκ μέρους της ελληνικής Πολιτείας να αιωρούνται θέματα που άπτονται της νομικής υπόστασης των αναγνωρισμένων θρησκευτικών κοινοτήτων που λειτουργούν στην ελληνική επικράτεια. Αυτές οι ρυθμίσεις που προωθούνται σήμερα θα αποβούν επ’ ωφελεία τόσο των θρησκευτικών κοινοτήτων όσο και συνολικά της ελληνικής κοινωνίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η θρησκευτική ελευθερία στη χώρα μας είναι κατοχυρωμένη συνταγματικά. Θα ήθελα, όμως, να τονίσω ότι κυρίως είναι εμπεδωμένη στη συνείδηση των Ελλήνων. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναφερθεί. Η ανοχή στη διαφορετική πίστη, στη θρησκευτική ταυτότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που διακρίνει τον πολιτισμό μας. Παρά το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία ανήκουμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία, οι πιστοί άλλων θρησκευτικών δογμάτων δεν αντιμετώπισαν διακρίσεις και εχθρότητα σε κοινωνικό επίπεδο. Αυτό οφείλεται σε αυτήν την κουλτούρα της ανοχής, σε βαθιά ριζωμένες παραδόσεις του λαού μας, παρά τις ακρότητες που ακούγονται δυστυχώς τελευταία από διάφορες πλευρές του πολιτικού φάσματος. Αυτές οι παραδόσεις έχουν αξία ίσως και σπουδαιότερη από το όποιο αναγκαίο σε κάθε περίπτωση νομοθετικό πλαίσιο που διαθέτουμε. Θυμίζω την προστασία που δέχθηκαν από την Ορθόδοξη Εκκλησία και Έλληνες ιερωμένους πολίτες εβραϊκού θρησκεύματος κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Γι’ αυτόν το λόγο κηρύγματα μίσους ή υπόνοιες ή καχυποψίες για θρησκευτικές κοινότητες απάδουν του ελληνικού πολιτισμού, αλλά και της ίδιας της φύσης της ορθόδοξης πίστης. Η ενστάλαξη δηλητηριώδους προπαγάνδας, που διαλύει τον κοινωνικό ιστό και δημιουργεί ψυχικά χάσματα στους πολίτες αποτελεί τον πιο απειλητικό εχθρό. Αυτό πρέπει να το αποτρέψουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε καθεστώς ισοπολιτείας οι πολίτες πρέπει να έχουν το δικαίωμα της απόλυτης θρησκευτικής ελευθερίας, δικαίωμα που άπτεται του πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης. Αναμφίβολα αυτό ισχύει και για τις ίδιες τις θρησκευτικές κοινότητες. Η μετατροπή μίας θρησκευτικής κοινότητας σε πεδίο εξυπηρέτησης αλλότριων σκοπών παρατηρείται δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα στη Δυτική Ευρώπη, όπου αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο λειτουργίας των θρησκευτικών κοινοτήτων έχει τεθεί αρκετά πιο νωρίς.
Εντούτοις σε συνθήκες αναμφίβολης ισοπολιτείας και θρησκευτικής ελευθερίας που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι διαθέτουν χώρες, όπως η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία, με ευθύνη θρησκευτικών τιτλούχων στο εσωτερικό θρησκευτικών κοινοτήτων έχουμε έξαρση φονταμενταλιστικών κηρυγμάτων που βρίσκουν εύκολα ακροατές-θύματα σε νεαρούς κυρίως οπαδούς. Όσα μάλιστα μαθαίνουμε από τις φρικαλεότητες που λαμβάνουν χώρα στη Μεσοποταμία το τελευταίο διάστημα και τη δράση τέτοιων ανθρώπων από τη Δυτική Ευρώπη δεν μπορεί παρά να μας βάζουν σε υποψίες.
Σε μία τέτοια συζήτηση δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε και με αυτήν την ευκαιρία στους απηνείς διωγμούς των χριστιανών στη Συρία και στο Ιράκ, στους εναπομείναντες χριστιανούς που σφαγιάζονται, βασανίζονται και γίνονται πρόσφυγες με αβέβαιο μέλλον.
Και όπως σωστά ειπώθηκε, η δική μας θέση σε αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών και των θρησκειών είναι η συμβολή μας στην προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων και ιδιαίτερα των Χριστιανών της πολύ κοντινής μας Μέσης Ανατολής, η συμμετοχή μας σε κάθε πρωτοβουλία για την ειρήνη, τόσο σε διακρατικό όσο και σε διαθρησκευτικό, διεκκλησιαστικό επίπεδο.
Η Ελλάδα λοιπόν, ως ευρωπαϊκή χώρα, με κατοχυρωμένα τα δικαιώματα όλων των πολιτών της και σεβόμενη παράλληλα τις παραδόσεις του έθνους μας μπορεί να αναδειχθεί σε φάρο πολιτισμού για όλη την περιοχή.
Και επειδή, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι παραδόσεις και κράτος δικαίου δεν είναι έννοιες οξύμωρες στην πατρίδα μας, νομίζω ότι κάποιοι, με την εμμονή που εμφανίζουν κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας -την οποία συχνά στοχοποιούν στο όνομα της κοσμικότητας, στρεβλώνοντας ενίοτε την ιστορική πραγματικότητα- δεν προσφέρουν χρήσιμες υπηρεσίες.
Τέτοια χάσματα δεν ωφελούν κανέναν και νομίζω ότι στα όποια προβλήματα έχουν ανακύψει στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, η Ελλαδική Εκκλησία έχει επιδείξει, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, καλή διάθεση για την επίλυσή τους.
Ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συνηγορήσω στην αποδοχή της τροπολογίας συναδέλφων για το δικαίωμα μετεγγραφής φοιτητών και σπουδαστών παιδιών τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών που δεν κατόρθωσαν να μεταφέρουν τη θέση τους κατά το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014.
Δεν νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι χρειάζεται να αναφερθώ για μια ακόμη φορά στο οξυμμένο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολύτεκνες οικογένειες εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Σήμερα διαβάζω στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ότι το 2013 οι θάνατοι σε σχέση με τις γεννήσεις ήταν αυξημένοι κατά δεκαεπτά χιλιάδες εξακόσιους εξήντα και μάλιστα τούτο συμβαίνει τη στιγμή που στο βαλκανικό μας περίγυρο -στην Τουρκία, στην Αλβανία, στα Σκόπια- η τάση είναι αντίστροφη.
Τέλος, κύριε Υπουργέ, θέλω να χαιρετίσω την τροπολογία που μειώνει κατά 30% τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Η εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης ήταν λάθος και η επιμονή στο λάθος δεν συνιστά σοφία. Η ελληνική κοινωνία που δοκιμάζεται τα τελευταία χρόνια χρειάζεται τέτοιες ανάσες.
Πιστεύω ότι στον Προϋπολογισμό η Κυβέρνηση θα προχωρήσει με ακόμη πιο γενναία βήματα σε φοροελαφρύνσεις, αξιοποιώντας τα θετικά αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί, με βάση κυρίως τις μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού
Σας ευχαριστώ».

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στη Βουλή για την Ημέρα Μνήμης Γενοκτονίας Μικρασιατών

 maximos vouli 1

Ομιλία του Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας,

Βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην ειδική συνεδρίαση της Βουλής για την

Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων

της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλή των Ελλήνων τιμά σήμερα τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας από τον τουρκικό εθνικισμό, αλλά και τη μνήμη των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής και της σφαγής της Σμύρνης, από τις θηριωδίες των Τούρκων του Κεμάλ.

Τιμούμε, όμως, και τη μνήμη όσων επέζησαν και ήρθαν πρόσφυγες στη Ελλάδα και κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, όχι απλώς ρίζωσαν, αλλά πρόκοψαν και διακρίθηκαν στη νέα πατρίδα, αντιμετωπίζοντας πολλές φορές την καχυποψία, όχι μόνο της ελληνικής διοίκησης, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας. Ας μη λησμονούμε ότι πολλές φορές αντιμετωπίστηκαν ως ξένο σώμα. Φτάσανε στο σημείο κάποιοι γηγενείς να αμφισβητούν ακόμη και την ελληνική, εθνική συνείδηση των προσφύγων, αποκαλώντας τους «τουρκόσπορους» και «τουρκομερίτες».

Τιμούμε, λοιπόν, τη μνήμη των 120 μυριάδων προσφύγων, όπως συνήθιζε να λέει ο εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος, οι οποίοι αντί για βάρος στην ηττημένη μετά την Μικρασιατική Καταστροφή –την ατυχή έκβαση της μικρασιατικής εκστρατείας– Ελλάδα, έγιναν πολύ σύντομα δύναμη δημιουργίας και προόδου.

Φέτος, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά –ίσως περισσότερο και από τότε που διατυπώθηκε η περιώνυμη θεωρία περί συνωστισμού στην προκυμαία της Σμύρνης, θεωρία πρόκληση και προσβολή στη μνήμη των θυμάτων της Καταστροφής– με αφορμή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, έγινε πολλή συζήτηση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου.

Η Μικρασιατική Καταστροφή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρείται από πολλούς ως σημαντικότερη και από την Άλωση της Πόλης. Με αυτήν την άποψη συμφωνώ και εγώ, διότι με την Άλωση της Πόλης μπορεί να έπαψε να υφίσταται η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία –αυτό που οι Φράγκοι επέβαλλαν να λέμε Βυζαντινή Αυτοκρατορία–, με την Μικρασιατική Καταστροφή όμως έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται ο ανατολικός πνεύμονας του Ελληνισμού.

Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας είναι ένα αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός. Η τιμή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας δεν στρέφεται εναντίον της σημερινής Τουρκίας ή του τουρκικού λαού, με τον οποίο επιδιώκουμε να έχουμε φιλικές σχέσεις. Οφείλει η Τουρκία να αναγνωρίσει τις μελανές σελίδες της ιστορίας της, να συμβιβαστεί με αυτές.

Δυστυχώς, όμως, κύριε Πρόεδρε, υπήρξαν αρνητές της Γενοκτονίας ακόμη και σε αυτήν την Αίθουσα της Βουλής τις προηγούμενες μέρες στη συζήτηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

Σε όσους καλόπιστα υποστηρίζουν ότι η σφαγή της Σμύρνης δεν συνιστά πράξη γενοκτονίας, αλλά είναι μια πράξη αντεκδίκησης προς τον ελληνικό στρατό που βρέθηκε στην Ιωνία, προκειμένου να απελευθερώσει τους αλύτρωτους Έλληνες της Μικράς Ασίας, θα ήθελα να πω ότι δεν πρέπει να βλέπουνε αποσπασματικά το γεγονός της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι η τελευταία πράξη του δράματος της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας που αρχίζει, όπως είπε νωρίτερα και ο Πρόεδρος, το 1914.

Κατά τη συζήτηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, είχα την ευκαιρία να αναγνώσω αποσπάσματα από τη Μαύρη Βίβλο που εξέδωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1919 για τους διωγμούς του Ελληνισμού της Τουρκίας από το 1914 έως και το 1918. Πώς βρήκαν τραγικό θάνατο στα Αμελέ Ταμπουρού, στα τάγματα εργασίας, στις ατελείωτες πορείες στη μικρασιατική ενδοχώρα, στις χαράδρες και τα βουνά. Πιστεύω ότι η Βουλή οφείλει να επανεκδώσει αυτό το βιβλίο που έχει εξαντληθεί, τη Μαύρη Βίβλο, και να δοθεί σε όλους τους Βουλευτές, προκειμένου να ενημερωθούν.

Κύριε Πρόεδρε, η Γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής είναι μία και ενιαία. Δεν είναι άλλη η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας, των Αρμενίων ή των Ασσυρίων. Το σχέδιο ήταν ένα και ενιαίο: η εθνική ομογενοποίηση της Τουρκίας, η απαλλαγή από τα άλλα έθνη, αρχικά από τους αλλόδοξους, όσους δεν ήταν Μουσουλμάνοι. Και το σχέδιο αυτό τέθηκε σε εφαρμογή με τη Γενοκτονία αρχικά των Αρμενίων το 1914-1915, των Χριστιανών Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και των Ασσυρίων.

Και είναι λάθος που η Ελληνική Βουλή αναγνώρισε αποσπασματικά, χώρια τη Γενοκτονία των Ποντίων, χώρια τη Γενοκτονία των Μικρασιατών Ελλήνων και χώρια των Αρμενίων. Το 2006 μαζί με άλλους συναδέλφους Βουλευτές είχαμε καταθέσει μία πρόταση νόμου, να είναι μία και ενιαία η αναγνώριση της Γενοκτονίας. Και επανακαταθέτω αυτή την πρόταση, κύριε Πρόεδρε, πιστεύοντας ότι έτσι βοηθούμε και τη διεθνοποίηση του αιτήματος αναγνώριση της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής.

Η τελευταία πράξη του δράματος συντελείται στις μέρες μας, στη Μεσοποταμία, στις αρχαίες κοιτίδες του Χριστιανισμού, όπου απειλούνται με οριστική εξαφάνιση οι Χριστιανοί.

Πέρα, λοιπόν, από επετειακές εκδηλώσεις, πιστεύω ότι η Βουλή των Ελλήνων θα πρέπει πρώτον, να προχωρήσει, όπως είπα, στην ενιαία αναγνώριση της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής. Δεύτερον, να προωθήσει η ελληνική πολιτεία το αίτημα της διεθνούς αναγνώρισης, να πάψει να αντιμετωπίζει φοβικά αυτό το θέμα. Και τρίτον, να επανεκδώσει τον τόμο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου του καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Φωτιάδη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας την ομιλία μου για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και απευθυνόμενος στην πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ μετά την τοποθέτηση της Εισηγήτριας της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είχα αναρωτηθεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ, αν γίνει Κυβέρνηση, θα καταργήσει τους νόμους για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, τους οποίους ομόφωνα έχει ψηφίσει η ελληνική Βουλή.

Επικυρώνοντας τα Πρακτικά που μου έφεραν, διάβασα ότι ένας συνάδελφος Βουλευτής σχολίασε την κατακλείδα της ομιλίας μου με το χαρακτηρισμό «εξυπνάδες». Καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης που παρακολούθησα, δεν είδα στη συνέχεια μια σαφή τοποθέτηση από πλευράς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σχετικά με το εάν πράγματι θα καταργήσει ή όχι τους νόμους για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

Κύριε Πρόεδρε, προχθές, την Κυριακή, που ήταν η κεντρική εκδήλωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας στην Αθήνα από την Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής, δεν είδα Βουλευτή εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή την εκδήλωση τιμής.

Κύριοι συνάδελφοι, δεν είστε το κόμμα του 3% που alacarte μπορεί να συμμετέχει ή όχι σε τέτοιες εκδηλώσεις. Είστε η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Έχετε θεσμική ευθύνη, έχετε υποχρεώσεις και οφείλετε να στέκεστε με υπευθυνότητα απέναντι σ’ αυτές.

Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια παρατήρηση την οποία θα ήθελα να μεταφέρει η Κυβερνητική Εκπρόσωπος –την οποία βλέπω στην Αίθουσα- στη Διοίκηση της ΝΕΡΙΤ. Θα ήθελα, λοιπόν, να μεταφέρει το παράπονο των προσφυγικών σωματείων για την απουσία της δημόσιας τηλεόρασης από αυτό το γεγονός. Η ΝΕΡΙΤ δεν κάλυψε αυτό το σημαντικό γεγονός. Πιστεύω ότι η δημόσια τηλεόραση έχει χρέος να συμβάλει στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, την προβολή της ταυτότητάς μας και του πολιτισμού μας.

Στη μνήμη όσων σφαγιάστηκαν, αλλά και όσων ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους  εστίες οφείλουμε, λοιπόν, να θυμόμαστε και να μη λησμονούμε. Δεν μπορούμε στο όνομα καμίας πολιτικής ορθότητας να θυσιάσουμε την ιστορική αλήθεια και να σβήσουμε τη συλλογική μας μνήμη.

Σας ευχαριστώ».

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου για Γενοκτονία Μικρασιατών

genoktonia C
Ομιλία του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στις εκδηλώσεις για την
«Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της
Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος»:


«Με αισθήματα βαθύτατου σεβασμού βρισκόμαστε σήμερα εδώ, για μια ακόμη χρονιά, για να αποτίσουμε τη δέουσα Τιμή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Όλων εκείνων των αθώων, που πλήρωσαν με τη ζωή τους, τους εγκληματικούς σχεδιασμούς και τις δόλιες επιδιώξεις της Τουρκικής ηγεσίας, που απώτερο στόχο είχαν, συνεχίζοντας την οθωμανική πολιτική, την εξάλειψη ολόκληρου του χριστιανικού στοιχείου από κάθε πόλη και χωριό της Μικράς Ασίας.
Χωρίς αμφιβολία ο ελληνισμός της Ιωνίας πλήρωσε και τις ανεύθυνες, ασυλλόγιστες πολιτικές αποφάσεις της δικής μας πλευράς. Που ουδείς αρνείται και ουδείς αποσιωπά.
Ουδείς, ωστόσο, δικαιούται να τις βάζει στην ίδια ζυγαριά με την εκδηλωμένη και συστηματική βαρβαρότητα εκ μέρους των κεμαλικών δυνάμεων. Και όποιος το επιχειρεί, εσκεμμένα ή μη, δικαιολογεί εντέλει το θύτη και παραχαράσσει την ιστορία.
Τα ίδια τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.
Οι Έλληνες Μικρασιάτες δεν ήσαν οι πρώτοι που διώχθησαν απηνώς, μέχρι εξαφανίσεως, από τις προγονικές τους εστίες.
Το σχέδιο είχε εξυφανθεί και μπει σε εφαρμογή χρόνια πριν τη μικρασιατική εκστρατεία, επί οθωμανικής εξουσίας.
Εναντίον των Αρμενίων, αλλά και των Ελλήνων του Πόντου. Και συνεχίστηκε εναντίον και των Ασσυρίων. Με σφαγές, με φυλακίσεις, με στρατόπεδα συγκέντρωσης, με εξοντωτικές πορείες μέσα στην έρημο, μέσα σε μια δεκαετία οι Χριστιανοί της Ανατολής, σχεδόν εκμηδενίστηκαν.
Τα ντοκουμέντα της εποχής και οι μαρτυρίες αντικειμενικών αυτοπτών μαρτύρων, άλλωστε δεν αμφισβητούνται. Όσο κι αν κάποιοι, ακόμη και ημεδαποί το επιχειρούν.
Πώς να αμφισβητηθεί η αναφορά του Γερμανού πρέσβη στην Αθήνα Βάνγκενχαϊμ προς τον καγκελάριο Μπουλόου ότι «οι Τούρκοι έχουν αποφασίσει να διεξάγουν πόλεμο για να εξολοθρεύσουν τους χριστιανούς υπηκόους τους» από τις 24 Ιουλίου 1909.
Ή την αναφορά του Αυστριακού καγκελάριου Χόλβεγκ: «οι Τούρκοι σκοπεύουν να εξολοθρεύσουν το ελληνικό στοιχείο ως εχθρικό για το κράτος, όπως έκαναν νωρίτερα για τους Αρμένιους» από τις 31 Ιανουαρίου1917.
Και ο στόχος επετεύχθη, με τη συνενοχή και των μεγάλων δυνάμεων, και ο ελληνισμός εξαλείφθη από την Μικρά Ασία.
Εκεί που λειτούργησε ανέκαθεν ως άρρηκτος δεσμός μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας, ως γέφυρα ιδεών και πολιτισμού.
Εκεί, που ήταν συγκεντρωμένος ο βασικός πληθυσμιακός κορμός της υπερχιλιετούς ιστορικής και πνευματικής παρουσίας της βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Εκεί, που γεννήθηκαν και έλαμψαν οι Πατέρες της Εκκλησίας ως οικουμενικοί φάροι πνευματικότητας.
Εκεί, που η αδιάλειπτη παρουσία του μικρασιατικού ελληνισμού από την αρχαιότητα έως τα νεώτερα χρόνια, προσέφερε στην ανθρωπότητα υψηλές μορφές στα γράμματα, στις τέχνες, στο εμπόριο.
Πώς λοιπόν, σήμερα, να αγνοήσουμε αυτά τα γεγονότα;
Στο όνομα ποιάς πολιτικής ορθότητας και ποιών γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων θα αλλοιώσουμε το παρελθόν; Θυσιάζεται η αλήθεια για χάρη της λήθης;
Η απάντηση είναι χωρίς δισταγμό όχι.
Όχι, διότι οι λαοί που έχουν απωλέσει τη συλλογική τους μνήμη χάνουν τη ταυτότητά τους και εξαφανίζονται και οι ίδιοι από το ιστορικό προσκήνιο.
Όχι, διότι σχέσεις ισότιμες και ειλικρινείς μεταξύ λαών και κρατών δεν οικοδομούνται στα σαθρά θεμέλια του ψεύδους. Και αναμένουμε από την Τουρκία να αναγνωρίσει το παρελθόν της, να παραδεχθεί τις μελανές σελίδες της ιστορίας της.
Όχι, διότι οι δήθεν μεγάθυμες παραγραφές των εγκλημάτων του παρελθόντος είναι βέβαιο ότι ανοίγουν το δρόμο στην επανάληψή τους. Και ιδού του λόγου το αληθές.
Η Γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής ολοκληρώνεται σήμερα, στη Συρία και στη Μεσοποταμία. Μαζί με μέλη άλλων μειονοτήτων, εθνικών και θρησκευτικών, οι χριστιανοί σφαγιάζονται ή εκδιώκονται από τις εστίες τους.
Και ανάμεσά τους βρίσκονται και απόγονοι κάποιων που διασώθηκαν κατά τη πρώτη φάση της Γενοκτονίας, στα χρόνια που ερήμωσε από τους Χριστιανούς η Μικρά Ασία.
Η Ανατολή, το λίκνο του χριστιανισμού, στις μέρες μας μετά από δύο χιλιάδες έτη απειλείται να μείνει χωρίς Χριστιανούς.
Γι’ αυτό θελήσαμε και στο πρόσφατο νομοσχέδιο που κολάζονται οι μισαλλόδοξες πρακτικές, να συμπεριληφθεί και ειδική διάταξη για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου, αλλά και των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Όχι από αισθήματα μίσους, ούτε με την πρόθεση να επιβληθεί το ιστορικό γεγονός. Η αλήθεια δεν επιβάλλεται αλλά ούτε αποκρύπτεται από νόμους.
Ήταν, πρωτίστως, ζήτημα ιστορικής δικαιοσύνης και σεβασμού προς τους νεκρούς. Αλλά και ηθικής δικαίωσης προς τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, που εγκατέλειψαν τις πατρογονικές τους εστίες, όχι συνωστιζόμενοι περιμένοντας το «πλοίο της γραμμής», αλλά κυνηγημένοι από το σπαθί και τη φωτιά, «γυμνοί» από υπάρχοντα, να ξεκινούν μια νέα ζωή από το μηδέν.
Οι άνθρωποι αυτοί παρά τις αντιξοότητες, παρά τον αβάστακτο πόνο που κουβαλούσαν μέσα τους, κατάφεραν και άντεξαν, στέριωσαν, πρόκοψαν, δίνοντας αναζωογονητική πνοή στη πατρίδα, στην οικονομία και στον πολιτισμό.
Μακαριώτατε,
Σε καιρούς χαλεπούς και ιδεολογικής σύγχυσης, με προκλήσεις διεθνείς και εσωτερικές, με κλυδωνισμούς επικίνδυνους, ο ελληνισμός έχει την υποχρέωση να μη λησμονεί την ιστορία του. Οφείλει για να προχωρήσει προς τα εμπρός να στρέφει και προς τα πίσω. Να θυμάται, να γνωρίζει, να αναγνωρίζει, να διδάσκεται και να αποφασίζει ορθά για τις επιλογές του αύριο.
Και γι’ αυτό ούτε τον Μικρασιατικό ελληνισμό είμαστε διατεθειμένοι να λησμονήσουμε ούτε τη Γενοκτονία που υπέστη».

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Βουλή στη συζήτηση της τροπολογίας για τον ΕΝΦΙΑ:

maximos vouli 1

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
ο φόρος ακινήτων που έγινε γνωστός ως «χαράτσι της ΔΕΗ», ήταν –υποτίθεται- έκτακτος, προσωρινός. Στη χώρα μας, όμως, ως γνωστόν, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού, διότι το χαράτσι αντικαταστάθηκε από τον ήδη κακόφημο, λόγω λαθών και στρεβλώσεων, ΕΝΦΙΑ.
Αναμφίβολα, κύριε Υπουργέ, είναι θετικό να διορθώνετε τουλάχιστον κραυγαλέα λάθη, όπως με τα οικόπεδα που προκάλεσαν εύλογη αγανάκτηση στον κόσμο. Φοβούμαι, ωστόσο, πως όσα «μερεμέτια» και αν επιχειρηθούν, δύσκολα διορθώνονται οι στρεβλώσεις αυτού του νόμου. Δεν κομίζω γλαύκας επισημαίνοντας πως ο ΕΝΦΙΑ, όπως σχεδιάστηκε, βασίστηκε εν πολλοίς σε λανθασμένα δεδομένα.
Αναφέρω ενδεικτικά την πρόθεση για φορολόγηση σε αποθήκες, μαντριά, ακόμα και κοτέτσια ή την αρχική πρόβλεψη για φορολόγηση με 20 ευρώ το στρέμμα σε όλα τα χωράφια, ακόμα και στα μπαΐρια και τα τσαΐρια. Τούτο φανέρωνε την αβυσσαλέα απόσταση που χωρίζει όσους κάνουν ασκήσεις επί χάρτου με την πραγματικότητα που βιώνουν οι αγρότες.
Κύριε Πρόεδρε, για να γίνει κατανοητός ο παραλογισμός, αρκεί να ξέρει κανείς πως ένας γεωργός που καλλιεργεί σιτάρι στην Ελασσόνα, για παράδειγμα, είναι ζήτημα αν έχει κέρδος 20 ευρώ το στρέμμα, όσα δηλαδή του ζητούσε αρχικά ο ΕΝΦΙΑ.
Τέλος πάντων, αυτά διορθώθηκαν και σήμερα προχωρούμε –και πολύ ορθά- και σε άλλες διορθώσεις, διότι αν και ο ΕΝΦΙΑ είναι μειωμένος κατά 15% σε σχέση με το «χαράτσι», η αλήθεια είναι ότι η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων πολιτών, ακόμα και των συνεπών φορολογουμένων, έχει πιάσει πάτο. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων –όχι τυχαία- αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς.
Η πολιτεία τώρα, έστω και με καθυστέρηση, προχωρά σε αύξηση των δόσεων για την αποπληρωμή τους. Ο κόσμος, λοιπόν, δεν αντέχει άλλους φόρους. Τα λάθη του ΕΝΦΙΑ ξεχείλισαν το ποτήρι της οργής και μετατράπηκαν σε χαριστική βολή στην ημιθανή αγορά ακινήτων.
Κάποτε, κύριε Υπουργέ, τα ένθετα με τα προς πώληση ακίνητα, όπως οι γαλάζιες σελίδες της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, ήταν μία δεύτερη εφημερίδα. Σήμερα έχουν εξαφανιστεί μαζί με το ενδιαφέρον για αγορά ακινήτων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε άμεσα να προτάξουμε μέτρα που θα αποκλιμακώσουν τους φορολογικούς συντελεστές.
Ευελπιστώ, κύριε Υπουργέ, αυτή η κατεύθυνση την οποία ανέδειξε με την ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο Πρωθυπουργός, να πάρει σάρκα και οστά στον Προϋπολογισμό του 2015.
Δυστυχώς, ο ΕΝΦΙΑ έστειλε ένα λανθασμένο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία. Δημιούργησε την εντύπωση ότι η ιδιοκτησία σχεδόν ποινικοποιείται. Αυτό συνέβη, μάλιστα, σε μία κοινωνία που το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του καθενός είχε ανέκαθεν υψηλή αξία. Έτσι, η μονιμοποίηση του φόρου, πέραν της αντισυνταγματικότητάς του που εγείρουν συνταγματολόγοι, παγιώνει την αντίληψη ότι εν τέλει πληρώνουμε ενοίκιο στο σπίτι που χτίσαμε με τον ιδρώτα μίας ζωής.
Αναμφίβολα βιώνουμε έκτακτες συνθήκες λόγω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και οπωσδήποτε, σε έκτακτες περιστάσεις λαμβάνονται έκτακτα μέτρα.
Επομένως, κύριε Υπουργέ, μόνο ως έκτακτα μπορούν να γίνουν ανεκτά μέτρα τύπου ΕΝΦΙΑ. Αν η Κυβέρνηση πιστεύει ότι θα πρέπει και στη μεταμνημονιακή εποχή να υπάρχει φόρος ακινήτων, αυτός δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να φορολογεί την πρώτη κατοικία, τα ανοίκιαστα διαμερίσματα και τα αγροτεμάχια που είναι μέσα παραγωγής.
Εν πάση περιπτώσει, ο φόρος θα πρέπει να ανταποκρίνεται στη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, γιατί αν ένας φόρος είναι δυσβάσταχτος, μετατρέπεται σε βρόγχο για τους φορολογούμενους και τελικά σε μπούμερανγκ για την οικονομία.
Κύριε Υπουργέ, έστω και την ύστατη στιγμή δείτε τρανταχτές αδικίες, όπως αυτή που σας περιγράφει με επιστολή του υπερπολύτεκνος με οκταμελή οικογένεια που ζει σε πατρικό 160 τ.μ. και δεν τυγχάνει της έκπτωσης του ΕΝΦΙΑ.
Καταθέτω στα Πρακτικά την επιστολή που μου κοινοποίησε ο Σύλλογος Πολυτέκνων Λάρισας.
Επίσης, πιστεύω ότι θα πρέπει να δεχθείτε να αυξηθεί στις 35.000 ευρώ το εισοδηματικό κριτήριο για την έκπτωση των βαριά αναπήρων άνω του 80%. Όταν η αμοιβή του συνοδού βοηθού του αναπήρου, κύριε Υπουργέ, φτάνει στις 14.000 ευρώ ετησίως, δεν μπορεί το εισοδηματικό κριτήριο να είναι 12.000.
Ομοίως, τιμητικά θα πρέπει να εξαιρεθούν του ΕΝΦΙΑ οι ανάπηροι πολέμου. Πόσοι, τέλος πάντων, είναι οι εν ζωή ανάπηροι πολέμου; Νομίζω ότι αυτό είναι ηθική υποχρέωση της πολιτείας.
Καταθέτω στα Πρακτικά υπόμνημα του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν πράγματι η Κυβέρνηση έκανε λάθη με τον ΕΝΦΙΑ, ποια είναι η πολιτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το θέμα; Αρχικά υποσχέθηκε κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Στη συνέχεια αντικατάστασή του από άλλο φόρο ακινήτων που θα επιβληθεί στους πλουσίους. Σίγουρα ακούγονται ευχάριστα καθώς κανείς μας δεν θεωρεί τον εαυτό του πλούσιο, πόσο δε μάλλον όσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ορίζει ποιους θεωρεί πλουσίους.
Το παράδοξο, βεβαίως, με την Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι ότι από τη μία τάζει γενναία μείωση των φόρων και από την άλλη υπόσχεται παροχές προς κάθε κατεύθυνση, δηλαδή αύξηση των δημοσίων δαπανών. Πώς θα καταφέρει, ενώ θα μειώσει τα έσοδα του κράτους, να αυξήσει τις παροχές, προφανώς αυτά είναι ψιλά γράμματα που δεν αξίζουν τη προσοχή μας.
Δεν είναι τυχαίο, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το νέο «λεφτά υπάρχουν» που περιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν βρίσκει ανταπόκριση, δεν βρίσκει απήχηση. Ο κόσμος είναι αυστηρός προς όλους μας. Και αν από την Κυβέρνηση περιμένει πράξεις, από την Αξιωματική Αντιπολίτευση περιμένει ρεαλιστικές προτάσεις στις οποίες, όπως φαίνεται, ο ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς έχει αλλεργία.
Σας ευχαριστώ».

Read more...