29-09-2013_

Πριν από 90 χρόνια, η συνθήκη της Λωζάνης σφράγιζε το τραγικό, για τον ελληνισμό, τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας. Και ταυτόχρονα επέβαλλε την μετακίνηση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων εκατέρωθεν του Αιγαίου, με τη λεγόμενη «ανταλλαγή των πληθυσμών». Για την Ελλάδα σήμαινε την απαρχή μιας νέας εποχής, που επέφερε ραγδαίες κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές. Μια απ’ αυτές, οπωσδήποτε εντυπωσιακή ως προς τα αποτελέσματά της, υπήρξε η δυναμική ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και η συμμετοχή σε αυτήν του προσφυγικού στοιχείου.

Κατά κοινή αποδοχή, πλέον, τα «παιδιά της Ανταλλαγής», οι παππούδες μας που βίωσαν στο πετσί τους το δράμα του ξεριζωμού, συνέβαλαν καθοριστικά στον αστικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας του μεσοπολέμου τόσο στους κλάδους της βιομηχανίας και βιοτεχνίας όσο και στην αξιοποίηση της αγροτικής γης. Την περίοδο αυτή, διατέθηκαν 8,3 εκ. στρέμματα σε 143.591 οικογένειες προσφύγων καλλιεργητών. Το 80% από αυτά προέρχονταν από τα κτήματα των ανταλλαξίμων μουσουλμάνων και Βουλγάρων και σχεδόν όλα βρίσκονταν στις «νέες χώρες» στη βόρειο Ελλάδα. Οι καλλιεργούμενες εκτάσεις από 12,4 εκ. στρέμματα το 1922 αυξήθηκαν σε 27 εκ. το 1938. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, το οποίο μας δίνει και το μέγεθος των κοινωνικών αλλαγών που συντελέστηκαν την περίοδο αυτή, είναι ότι στα 1933 πάνω από το 40% των γεωργών της χώρας (πρόσφυγες και γηγενείς) θεωρούνται «νέοι ιδιοκτήτες»!

Χωρίς αμφιβολία, η διανομή κλήρου στο γεμάτο δημιουργική πνοή προσφυγικό πληθυσμό, συνέβαλε τόσο στην ταχύτερη και ομαλότερη ενσωμάτωσή του στην ελληνική κοινωνία –όπου οι οικονομικές αντιξοότητες συνοδεύονταν και από προκαταλήψεις εναντίον του– όσο και στην αντιμετώπιση των συνεπειών της παγκόσμιας κρίσης που εκδηλώθηκε το 1929.

Τα παραπάνω στοιχεία τα παραθέτουμε, πέρα  από λόγους ιστορίας και απότισης τιμής προς τους παππούδες μας που στάθηκαν όρθιοι σε χρόνια δίσεκτα, διότι πιστεύουμε ότι συνιστούν παράδειγμα προς μίμηση. Χωρίς πρόθεση να εξομοιώσουμε ανόμοιες συνθήκες, δεν μπορούμε παρά να δεχθούμε ότι και σήμερα, μέσα στον ορυμαγδό της κρίσης, έχουμε ανάγκη από επιλογές που θα δίνουν λύσεις στα οικονομικά αδιέξοδα και θα ενισχύουν την κοινωνική συνοχή. Και πάλι, σημαντικό μερίδιο σε αυτήν την κατεύθυνση αναλογεί στην πρωτογενή παραγωγή, τις αγροτικές καλλιέργειες και την κτηνοτροφία.

Με άλλους όρους, βεβαίως, προσαρμοσμένους τόσο στις σύγχρονες μεθόδους, που προσφέρει η τεχνολογία, όσο και στο «προφίλ» του νέου Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφου. Αυτού με την υψηλή μόρφωση, με τη συνειδητή επιλογή ενός διαφορετικού τρόπου ζωής εγγύτερα στο φυσικό περιβάλλον αλλά και με δημιουργική διάθεση καθόλου υποδεέστερη του πρόσφυγα καλλιεργητή της μακρινής προς εμάς πια εποχής.

Θα αντιτείνει ίσως κάποιος ότι η σύγχρονη Ελλάδα δεν διαθέτει αχανή τσιφλίκια ή ελώδεις εκτάσεις προς αποξήρανση για να αναδιανείμει, όπως έκανε ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Καμία αντίρρηση! Σήμερα, όμως, διαθέτουμε άλλους μοχλούς ανάπτυξης της παραγωγής και κυρίως της ποιότητάς της που είναι το ζητούμενο, σε μια σκληρά ανταγωνιστική παγκόσμια αγορά. Και θα το επαναλάβουμε ακόμη μια φορά: η ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία διαθέτουν πολύτιμα πλεονεκτήματα, εν πολλοίς ανεκμετάλλευτα έως  σήμερα.

Βασικό εργαλείο προώθησης της αγροτικής παραγωγής και της απασχόλησης σε αυτήν χιλιάδων νέων αγροτών, που θα αναζωογονήσουν και την πάσχουσα από πληθυσμιακή αποψίλωση ελληνική ύπαιθρο, είναι η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική 2014-2020.

Θυμίζουμε ότι σε αυτό το διάστημα, θα εισρέουν ετησίως στην χώρα 2 δις. ευρώ ως άμεσες χρηματοδοτήσεις στους αγρότες, ενώ ένα μέρος αυτών θα κατευθύνεται στοχευμένα, με την παροχή συνδεδεμένης ενίσχυσης με την παραγωγή.

Παράλληλα, σημαντική στήριξη θα λάβουν οι νέοι αγρότες, καθώς για πρώτη φορά καθίσταται υποχρεωτική η ενίσχυσή τους, από τα κράτη μέλη, σε ποσοστό έως 2%  επί του εθνικού δημοσιονομικού φακέλου. Σύντομα, θα ξεκινήσει πρόγραμμα πρώτης εγκατάστασης νέων αγροτών, ενώ συνολικά για την αγροτική ανάπτυξη, την επόμενη επταετία, έχουν διασφαλισθεί 3,9 δις. ευρώ.

Κανείς δεν υποστηρίζει, βεβαίως, ότι τα πράγματα είναι εύκολα. Είμαστε ακόμη στην αρχή.

Εντούτοις, όμως, κάποια στοιχεία είναι ενθαρρυντικά. Αναφέρω για παράδειγμα ότι, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου αγροτικών προϊόντων μειώθηκε το πρώτο εξάμηνο του 2013, σε σύγκριση με το αντίστοιχο του 2012, κατά 14,1%.  Ταυτόχρονα, οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων αυξήθηκαν στο σύνολό τους κατά 3,9%. Μάλιστα, κάποιοι τομείς εμφανίζουν ιδιαίτερα αισιόδοξη δυναμική, όπως τα γαλακτοκομικά προϊόντα που οι εξαγωγές τους αυξήθηκαν κατά 8,4%, τα φρούτα και τα λαχανικά κατά 7,8%, και το ελαιόλαδο κατά 159,1%! Χωρίς αμφιβολία υπάρχουν τεράστια περιθώρια περαιτέρω αύξησης των εξαγωγικών μας ροών, και στους προαναφερόμενους αλλά και σε άλλους τομείς που παρουσίασαν κάποια υστέρηση.

Και για να επανέλθουμε στο παράδειγμα των προσφύγων, να αναφέρουμε ότι ο παράγοντας που βοήθησε αποτελεσματικά στην επιτυχή τους δραστηριότητα υπήρξε η μεταξύ τους αλληλεγγύη. Όχι τυχαία, την περίοδο αυτή το συνεταιριστικό κίνημα γνώρισε αξιόλογη άνθηση, στην οποία δέσποσε η μορφή του επίσης πρόσφυγα, από το ρωσικό Καύκασο, Αλέξανδρου Μπαλτατζή. Για να κερδίσουμε, λοιπόν, και σήμερα το στοίχημα έχουμε ανάγκη από το ίδιο πνεύμα αλληλεγγύης και συνεργασίας, ώστε να μειώνεται το κόστος παραγωγής, να επιτυγχάνονται καλύτερες τιμές παραγωγού και να είναι εφικτές οι επενδύσεις στην καινοτομία.

Θα ήταν, επομένως, υπερβολή να λέγαμε ότι τα «παιδιά της Ανταλλαγής» μας δείχνουν το δρόμο;

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

29.09.13_Arthro_stoVima.pdf

22-09-2013_

Η σφαγή στα 1922 του ελληνικού, και εν γένει χριστιανικού, στοιχείου στα εδάφη της ακμαίας οικονομικά, πολιτιστικά και πνευματικά, Ιωνικής γης και η εκδίωξή του από τα πάτρια εδάφη της Μικράς Ασίας, όπου για αιώνες δημιούργησε, πρόκοψε και στάθηκε στους προμαχώνες του παγκόσμιου πολιτισμού, δεν συνιστούν συνήθη ιστορικά γεγονότα.

Κι αυτό όχι μόνον εξαιτίας του μεγέθους της ανθρώπινης τραγωδίας, που προκάλεσε η εκδικητική μανία του κεμαλικού στρατού εναντίον του συνόλου του πληθυσμού -ανεξαρτήτως φύλου, φυσικής κατάστασης και ηλικίας.

Αλλά επίσης, και κυρίως, διότι, εν ριπή οφθαλμού, συντελέστηκε ριζική και ανεπανόρθωτη αλλοίωση του εθνικού, θρησκευτικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος της καθ’ ημάς Ανατολής. Αλλοίωση που προήλθε από τη διαδοχή γενοκτονικών διώξεων, και που θύματά τους υπήρξαν οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, ο Ποντιακός και Μικρασιατικός Ελληνισμός.

Παρά τις προφάσεις εν αμαρτίαις, που ενίοτε προβάλλονται από την Τουρκία, η οποία εξακολουθεί να αρνείται να δει ξεκάθαρα το παρελθόν της, όσα συνέβησαν τα δραματικά αυτά χρόνια δεν έγιναν ούτε αυθόρμητα ούτε χωρίς σχέδιο.

Όπως σημείωνε σε αναφορά του στο Στέιτ Ντιπάρντμεντ ο Τζωρτζ Χόρτον, Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη την περίοδο της μικρασιατικής  καταστροφής, «όλες οι σφαγές που έχουν γίνει στην ιστορία του τουρκικού λαού σε βάρος πληθυσμών, διατάσσονταν πάντα από ανώτερες αρχές και δεν αποτελούσαν πρωτοβουλία κατώτερων αξιωματικών ή αυθόρμητες βιαιότητες του όχλου».

Και συνέχιζε «όποιος πιστεύει ότι οι δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ διέπραξαν τα προαναφερόμενα εγκλήματα στη Σμύρνη ξεφεύγοντας από τον έλεγχο του ηγέτη τους και ότι ο ίδιος τις χαλιναγώγησε αμέσως μόλις ανέκτησε τον έλεγχο της κατάστασης, δεν έχει ιδέα από τουρκική ιστορία και από τον τρόπο που λειτουργεί η Εγγύς Ανατολή».

Και, δυστυχώς, σ’ αυτήν την αποτρόπαιη πολιτική εκκαθάρισης των «αλλοπίστων», που στόχο είχε εξαρχής ένα κράτος «καθαρά» τουρκικό, οι δυνάμεις της, πολιτισμένης, Δύσης έπαιξαν ρόλο Ποντίου Πιλάτου.

Τη ενόχῳ συνεργίᾳ των συμμάχων

Χωρίς καμία διάθεση να αποσιωπήσω τις δικές μας, τεράστιες, ευθύνες ως προς το τραγικό αποτέλεσμα της μικρασιατικής εκστρατείας, ευθύνες που είχαν πάντοτε την αιτία τους στην αρνητική ροπή μας προς την εσωτερική έριδα -και που δυστυχέστατα μας συνοδεύει μέχρι σήμερα- ο χριστιανικός κόσμος της Δύσης δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Όπως έγραψε ο μέγας ιεράρχης και πατριώτης, ο από Τραπεζούντος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χρύσανθος, στο βιβλίο του «Η Εκκλησία της Τραπεζούντος»:

«Τη ενόχω συνεργία δύο μεγάλων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως, της Γερμανίας και της Αυστρίας κατά τα έτη 1914-1918 εσφάγη υπό των Νεοτούρκων ολόκληρον έθνος τό Αρμενικόν […].

Τη ενόχῳ συνεργίᾳ των συμμάχων χριστιανικών Δυνάμεων της Δύσεως κατά τα έτη 1919-1922 το εθνικόν κίνημα των Τούρκων του Μουσταφά Κεμάλ-πασά συνεπλήρωσε το έργον των Νεοτούρκων καί κατά εκατοντάδας απηγχονίζοντο Έλληνες κληρικοί και πρόκριτοι του Πόντου […].

Και επήλθε κατά Αύγουστον του 1922 η Μικρασιατική καταστροφή και επηκολούθησεν εν έτει 1923 η ανταλλαγή των πληθυσμών και η εντεύθεν ερήμωσις Πόντου, Μικράς Ασίας και Θράκης και η καταστροφή ολοκλήρου χριστιανικού πολιτισμού»

Η αναφορά αυτή είναι τραγικά επίκαιρη σήμερα αν αναλογιστούμε τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στην Μέση Ανατολή. Εκεί όπου ο χριστιανισμός, εν μέσω αντιμαχόμενων δυνάμεων, κινδυνεύει, έπειτα από δισχιλιετή συνεχή παρουσία, να χαθεί δια παντός. Με την ανοχή, δυστυχώς, και αυτή τη φορά των μεγάλων δυνάμεων.

Οι οποίες σιωπούσαν κι όταν η χριστιανική παρουσία μειωνόταν στα όρια της εξαφάνισης στην ίδια την Τουρκία,  κατά τις δεκαετίες που ακολούθησαν τη μικρασιατική καταστροφή. Όταν με απόλυτη περιφρόνηση στα ανθρώπινα δικαιώματα, με πολιτικές διακρίσεων ακόμη και βίαιης καταστολής εκ μέρους του τουρκικού κράτους, ο χριστιανικός πληθυσμός -Έλληνες, Αρμένιοι, Συρορθόδοξοι, Ελληνορθόδοξοι Σύριοι- στην Κωνσταντινούπολη, μετά τα Σεπτεμβριανά του ’55, στην Ίμβρο, στη Τένεδο, στην Νοτιοανατολική Τουρκία, εξαναγκάστηκε να μεταναστεύσει.

Το αίτημά μας, επομένως, για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, όπως και αυτής του ποντιακού Ελληνισμού, εδράζεται τόσο στην ηθική μας υποχρέωση απέναντι στη μνήμη των προγόνων μας, όσο και στην επιδίωξή μας να δημιουργήσουμε ισχυρά αναχώματα που θα αποτρέψουν την επανάληψη ενεργειών καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Γενοκτονία της ιστορικής μνήμης

Και σ’ αυτές τις ενέργειες συγκαταλέγουμε την συστηματική γενοκτονία ακόμη και αυτής της ιστορικής μνήμης, που τη τελευταία περίοδο  παρακολουθούμε να αναβιώνει απειλητικά στη γείτονα χώρα.

Διότι, μετά την αυταρχική μετατροπή από το τουρκικό κράτος της Αγίας Σοφίας στη Νίκαια της Βιθυνίας αλλά και της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούντα σε μουσουλμανικά τεμένη, μας έρχονται ανησυχητικά μηνύματα για την μετατροπή κι αυτής ακόμη της Αγιασοφιάς στην Πόλη σε τζαμί.

Κι αυτό, προφανώς, για να ικανοποιηθούν κάποιοι ακραίοι κύκλοι, οι οποίοι  δεν δείχνουν κανένα σεβασμό ούτε στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, ούτε στην εμπέδωση των ειλικρινών σχέσεων φιλίας και συνεργασίας με την Ελλάδα και τον χριστιανικό κόσμο.

Κάποια στιγμή, όμως, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο, στα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και στο ιστορικό παρελθόν δεν είναι θέμα συγκυριών και «ανατολίτικου παζαριού».

Θα πρέπει βεβαίως να επισημάνουμε και την ευχάριστη είδηση που μας έρχεται από την μαρτυρική Ίμβρο, όπου κτύπησε και πάλι το σχολικό κουδούνι έπειτα από πενήντα ολόκληρα χρόνια. Μια είδηση που γεννά αναμφίβολα αισιοδοξία και ελπίδες.

Μαζί με Αρμένιους και Ασσύριους

Το 2006 ορισμένοι βουλευτές καταθέσαμε στο ελληνικό κοινοβούλιο πρόταση για ενιαία αναγνώριση της γενοκτονίας τόσο του Ποντιακού όσο και του Μικρασιατικού Ελληνισμού, καθώς η πολυδιάσπαση των εκδηλώσεων μνήμης σε διαφορετικές ημερομηνίες εντέλει αποδυναμώνουν τη δυνατότητα διεθνοποίησης του αιτήματος αναγνώρισής της γενοκτονίας.

Θα προσέθετα μάλιστα σήμερα ότι, θα πρέπει να προχωρήσουμε στη συνεργασία και στο συντονισμό μας με την Αρμενία αλλά και τις ισχυρές οργανώσεις της διασποράς των Αρμενίων και των Ασσυρίων, ώστε όλοι μαζί να πετύχουμε την ενιαία αναγνώριση της γενοκτονίας των χριστιανικών λαών της Ανατολής.

Κάθε, όμως, προσπάθεια για την αναγνώριση της γενοκτονίας του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και του Πόντου προϋποθέτει, πρώτα απ’ όλα, ενότητα.

Στρέφοντας λοιπόν, τη ματιά μας στο παρελθόν, στους επιζήσαντες της γενοκτονίας του μικρασιατικού ελληνισμού, τις 120 μυριάδες προσφύγων που με δημιουργικό πνεύμα και εργατικότητα πρόκοψαν στην Ελλάδα, αντλούμε στέρεα διδάγματα. Με πίστη στις δυνάμεις μας και επιμονή, παρά τις δυσκολίες, μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αυτό μας διδάσκει το παράδειγμα των προσφύγων.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

18-08-2013_

Στην Ελλάδα της κρίσης η επιστροφή στο χωριό και η ενασχόληση με τη γη και τα ζώα παύει να είναι ταμπού. Η ανάπτυξη, όμως, της ελληνικής κτηνοτροφίας απαιτεί στέρεα βάση. Κτηνοτρόφους που παράγουν ποιοτικά ζωοκομικά προϊόντα. Αλλά και Πολιτεία-αρωγό που με ουσιαστικές παρεμβάσεις δίνει λύσεις σε χρόνια προβλήματα του κλάδου που λειτουργούσαν αποτρεπτικά μέχρι σήμερα για νέους που βλέπουν το μέλλον τους στον πρωτογενή τομέα.

Γραφειοκρατικά εμπόδια, απουσία κινήτρων, έλλειψη συλλογικών δράσεων σε υγιείς βάσεις -που μειώνουν το κόστος παραγωγής και διασφαλίζουν καλύτερες τιμές στους παραγωγούς- είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε.

Προϋπόθεση της ενίσχυσης της κτηνοτροφίας είναι η στήριξη των κτηνοτρόφων που μοχθούν, μέσα σε αντίξοες συνθήκες να διατηρήσουν το κοπάδι  τους και να αυξήσουν την παραγωγή τους. Ιδιαίτερα, αυτή την κρίσιμη ώρα, που δίνουμε τη μάχη για την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας, τομείς, όπως η κτηνοτροφία, με προβλήματα αλλά και αναξιοποίητο δυναμικό, μπορούν να συμβάλλουν στο δύσκολο εγχείρημα της ανάπτυξης.

Με εργώδη προσπάθεια όλων των εμπλεκόμενων φορέων και εποικοδομητικό διάλογο με εκπροσώπους των κτηνοτρόφων, αντιμετωπίσαμε παθογένειες που ταλάνιζαν την κτηνοτροφία και δρούσαν ανασταλτικά στην ανάπτυξή της.

Με την ψήφιση του νόμου για την αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης προχωρήσαμε σε γενναίες ρυθμίσεις για την οριστική νομιμοποίηση αυθαίρετων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων χωρίς την καταβολή προστίμου. Έτσι στηρίζουμε εμπράκτως τους Έλληνες κτηνοτρόφους, καθώς η εκτατική κτηνοτροφία και ειδικά η αιγοπροβατοτροφία, που εξαρτάται από τα καταλύματα αυτά, αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωικής μας παραγωγής.

Επιπλέον, απλοποιήσαμε τη διαδικασία αδειοδότησης νέων κτηνοτροφικών και πτηνοτροφικών εγκαταστάσεων. Η αδειοδότησή τους πια είναι πιο γρήγορη και πιο οικονομική. Δεν απαιτούνται πλέον περιβαλλοντικές μελέτες, αλλά μόνο μια απλή αίτηση υπαγωγής σε Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις. Με μια κίνηση καταπολεμούμε τη χρονοβόρα γραφειοκρατία και μειώνουμε το κόστος αδειοδότησης χωρίς εκπτώσεις στην προστασία του περιβάλλοντος.

Στην κυβέρνηση Σαμαρά κινούμαστε στη λογική της ανατροπής νοσηρών πρακτικών του παρελθόντος που άφηναν τα προβλήματα ανέγγιχτα. Δεν μείναμε μόνο στην ένεση ρευστότητας με την καταβολή των ενισχύσεων  de minimis  στους κτηνοτρόφους. Διότι η οικονομική ενίσχυση είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη στήριξη των κτηνοτρόφων αλλά όχι επαρκής για την ανάπτυξη του κλάδου τους. Απαιτείται και ένα ορθό ρυθμιστικό πλαίσιο που εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων, ώστε η παραγωγή να είναι σταθερή και να αυξηθεί μελλοντικά.

Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται και η Απόφασή μας που θεσπίζει για πρώτη φορά το πλαίσιο για την ίδρυση Οργανώσεων Παραγωγών, Ενώσεων Οργανώσεων Παραγωγών και Διεπαγγελματικών Οργανώσεων στο γαλακτοκομικό τομέα. Μόνο μέσα από τη συνένωση δυνάμεων οι κτηνοτρόφοι μπορούν να εξασφαλίσουν οικονομίες κλίμακος και σταθεροποίηση των τιμών παραγωγού.

Στη νέα αυτή εκκίνηση της ελληνικής κτηνοτροφίας εργαζόμαστε προκειμένου να είναι σημαντική η στήριξη νέων κτηνοτρόφων μέσω της αναθεώρησης του τρέχοντος Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης που προβλέπει πρόγραμμα 100 εκατομμυρίων ευρώ για νέους αγρότες αλλά και 30 εκατομμύρια ευρώ για σχέδια βελτίωσης κυρίως στην κτηνοτροφία. Και βεβαίως στη νέα προγραμματική περίοδο 2014-20 θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην αγροτική επιχειρηματικότητα.

Στόχος μας είναι οι λύσεις ουσίας και όχι μερεμέτια που αφήνουν τα προβλήματα να κακοφορμίζουν. Ο τομέας της κτηνοτροφίας υπέφερε χρόνια. Τώρα ανατρέπουμε τα κακώς κείμενα ένα-ένα. Παραγωγοί και Πολιτεία συνεργαζόμαστε για την δημιουργία της ισχυρής βάσης πάνω στην οποία οικοδομείται η ανάπτυξη της ποιοτικής, ζωοκομικής μας παραγωγής. Δημιουργούμε μαζί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας σε νέα βάση.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

20-07-2013_

Ως γνωστόν η ανάπτυξη δεν διατάσσεται. Απαιτεί, όμως, βούληση, σωστό σχεδιασμό και σκληρή δουλειά. Μεταξύ των παραγωγικών τομέων που συμβάλλουν στην ανόρθωση της εθνικής οικονομίας, ο πρωτογενής έχει σημαντική δυναμική αλλά και χρόνιες παθογένειες. Η υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων στον πρωτογενή τομέα θα κρίνει το στοίχημα της ανάπτυξής του, η επανεκκίνηση της πραγματικής οικονομίας και όχι το πισωγύρισμα στο αμαρτωλό παρελθόν.

Η πολιτική για την αγροτική ανάπτυξη πρέπει να χαρακτηρίζεται από το τρίπτυχο Ποιότητα- Αποτελεσματικότητα- Αειφορία. Ο συνδυασμός της καινοτομίας και της παράδοσης, μπορεί να δημιουργήσει ένα ισχυρό κράμα, ανθεκτικό στις πιέσεις του διεθνούς ανταγωνισμού. Με σεβασμό στο περιβάλλον, την ελληνική γη που προσδίδει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα ποιοτικά αγροτικά μας προϊόντα, έχουμε θέσει την πρωτογενή παραγωγή στο επίκεντρο μιας αναπτυξιακής πολιτικής.

Η χρονική συγκυρία είναι δύσκολη, όμως, είναι και συνάμα ευνοϊκή από πλευράς των αλλαγών που φέρει η Νέα ΚΑΠ και το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020. Έχουμε τα εργαλεία για να υλοποιήσουμε δράσεις που θα αλλάξουν ριζικά το οικονομικό και κοινωνικό τοπίο. Να αναδείξουμε την Ελλάδα της δημιουργίας και της παραγωγής.

Προϋπόθεση για την επιτυχία των ανθρώπων που μοχθούν και επενδύουν στη γη είναι η ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα και η ουσιαστική σύνδεσή του με το δευτερογενή. Δεν μπορούμε να δρούμε αποσπασματικά. Τα ποιοτικά αγροτικά μας προϊόντα μπορούν να αποτελέσουν πόλο έλξης για επενδυτικά σχέδια. Απαιτείται συνεργασία μεταξύ παραγωγών, τυποποιητών και μεταποιητών για να γίνει η ποιότητα και η ασφάλεια σήμα κατατεθέν της αγροτικής μας παραγωγής.

Μια ισχυρή ταυτότητα μπορεί να ενδυναμώσει την παρουσία των αγροδιατροφικών μας προϊόντων στην εσωτερική αγορά της ΕΕ αλλά και των αγορών τρίτων χωρών. Ήδη με τα συγχρηματοδοτούμενα Προγράμματα Ενημέρωσης και Προώθησης, πολλά ποιοτικά μας προϊόντα έχουν βρει το δρόμο για τις διεθνείς αγορές. Στόχος μας να αυξηθεί και η ποικιλία και η ποσότητα. Να γνωρίσουν οι καταναλωτές, ειδικά στις ανεπτυγμένες οικονομίες που επιζητούν το επώνυμο, ποιοτικό τρόφιμο, την ελληνική διατροφή.

Δεν αρκεί να παράγουμε υψηλής διατροφικής αξίας τρόφιμα, πρέπει να έχουν ταυτότητα ώστε ο καταναλωτής να τα αναγνωρίζει και να τα εμπιστεύεται. Χρειάζονται πιστοποίηση και τυποποίηση. Να μην φεύγουν χύμα στις ξένες αγορές, όπως εξάγεται, δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού ελαιολάδου. Για το οποίο, μόνο το τελευταίο διάστημα, «τρέχουμε» δύο Προγράμματα Ενημέρωσης και Προώθησης τυποποιημένου και πιστοποιημένου ελαιολάδου στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες, ενώ ολοκληρώνεται η διαπίστευση τριών εργαστηρίων ελαιολάδου.

Προχωράμε σε κινήσεις απλές μα ουσιαστικές, που δεκαετίες τώρα μπλόκαρε η ασυνεννοησία και η κοντόφθαλμη επιδίωξη κέρδους. Το βαμβάκι μας, το πλέον εξαγώγιμο προϊόν της πρωτογενούς μας παραγωγής, στερείται ταξινόμησης και τυποποίησης. Δρομολογούμε τη θέσπιση επίσημου εργαστηρίου ταξινόμησης και τυποποίησης. Το ταξινομημένο και τυποποιημένο ελληνικό βαμβάκι, θα είναι αναγνωρίσιμο διεθνώς, πιο ανταγωνιστικό και θα αποφέρει οφέλη σε καλλιεργητές, εκκοκκιστές και κλωστοϋφαντουργούς.

Συνάμα προτρέπουμε όλους τους εμπλεκόμενους στην αλυσίδας παραγωγής να συνεργαστούν. Κανείς μόνος του δεν μπορεί να φτάσει μακριά. Οι αγρότες, οργανωμένοι σε ομάδες παραγωγών, ενώσεις ομάδων παραγωγών ή οργανώσεις παραγωγών, μπορούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες. Να πετύχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής, καλύτερες τιμές για τα προϊόντα τους ή να τα προωθήσουν στον καταναλωτή χωρίς μεσάζοντες. Εξυπακούεται, βεβαίως, ότι η συνεργασία εδράζεται σε υγιείς βάσεις, μακριά από φαινόμενα διαφθοράς που αμαύρωσαν τον αγροτικό συνεργατισμό και προκάλεσαν στρεβλώσεις στην παραγωγή. Η νέα ΚΑΠ, μάλιστα, προβλέπει την οικονομική ενίσχυση των διεπαγγελματικών και διακλαδικών οργανώσεων, καθώς και των ομάδων παραγωγών, ώστε να παίξουν πιο δυναμικό ρόλο στα τεκταινόμενα του αγροτικού χώρου.

Επιπροσθέτως, η καθετοποίηση της παραγωγής θα αποδίδει την προστιθέμενη αξία του μεταποιημένου προϊόντος στους παραγωγούς και όχι σε τρίτους. Ενώ υπάρχει φυσικά και η δυνατότητα αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας παραγωγών και μεταποιητών, στη βάση της συμβολαιακής γεωργίας που παρέχει εγγυήσεις και στις δύο πλευρές. Η συνεργασία, είτε είναι σε οριζόντιο είτε σε κάθετο επίπεδο, θα δημιουργήσει οικονομίες κλίμακας, ώστε με μειωμένο κόστος παραγωγής, καλύτερη αξιοποίηση των πόρων και αύξηση της παραγωγής, να καταστούν οι συνεργαζόμενοι παραγωγοί-μεταποιητές πιο ανταγωνιστικοί σε διεθνές επίπεδο.

Δεν αρκεί, βεβαίως, μόνο η σωστή οργάνωση αλλά απαιτείται και υλικοτεχνική υποδομή. Το ΥπΑΑΤ κατέθεσε πρόταση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο της τελευταίας αναθεώρησης του ΠΑΑ 2007-2013, για στοχευμένα μικρά σχέδια βελτίωσης, ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, σε τομείς όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη, όπως είναι η κτηνοτροφία. Όπως, επίσης, προβλέπεται πρόγραμμα για εγγειοβελτιωτικά έργα, ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ.

Προϋπόθεση, όμως, για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας είναι η ανανέωση του ανθρωπίνου δυναμικού. Το ΥπΑΑΤ είναι αρωγός στην προσπάθεια όσων τολμούν να επιστρέψουν στην περιφέρεια και να ασχοληθούν με το χωράφι και τα ζώα. Στο πλαίσιο της αναθεώρησης του ΠΑΑ 2007-2013 συμπεριλαμβάνεται πρόγραμμα, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, για την πρώτη εγκατάσταση νέων γεωργών. Ενώ η νέα ΚΑΠ ορίζει ότι υποχρεωτικά κάθε κράτος μέλος θα δίνει αποκλειστικά σε νέους αγρότες έως 2% επί του εθνικού δημοσιονομικού φακέλου. Καταβάλλουμε προσπάθειες για να βοηθήσουμε τους νέους ανθρώπους να γυρίσουν στην ύπαιθρο για να δημιουργήσουν νέα δεδομένα στο χώρο της γεωργίας.

Η εύφορη ελληνική γη μπορεί όχι μόνο να θρέψει τη χώρα, αλλά και να συμβάλλει στη μείωση του ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο -ήδη το έλλειμμα στο ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων έχει πέσει σχεδόν στο μισό το 2012 σε σχέση με το 2011. Λαμβάνουμε μέτρα για να παραμείνει η Ελλάδα το «περιβόλι» της Ευρώπη. Ισχυροποιούμε το θεσμικό πλαίσιο για την ορθολογική χρήση των φυτοφαρμάκων και επιβάλλουμε αυστηρές ποινές σε όσους παρανομούν. Παράλληλα, για την περίοδο 2013-14, ο Σταθμός Ελέγχου Σπόρων του ΥπΑΑΤ, σε συνεργασία με τον ΕΛΓΟ- Δήμητρα, διπλασιάζει τις εργαστηριακές αναλύσεις σε σπόρους σποράς για τυχόν προσμίξεις με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Η Ελλάδα θα παραμείνει ελεύθερη από μεταλλαγμένα.

Είναι χρέος μας να συνδέσουμε αποτελεσματικά τον πρωτογενή και το δευτερογενή τομέα που πρέπει να αποτελέσουν κρίκους μιας ισχυρής αλυσίδας, ικανής να συγκρατήσει τον εφιάλτη της ανεργίας, να θέσει σε κίνηση την πραγματική οικονομία και να αναβαθμίσει τη θέση της Ελλάδας στη διεθνή σκηνή. Η σπορά της αλλαγής θα φέρει το θέρος της ανάπτυξης.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων