14-08-2010_

«Εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε» γράφει ο ιερός υμνωδός  για την Κοίμηση της Παναγίας. Η πλατυτέρα των ουρανών, η βλαστήσασα το ρόδον το αμάραντον είναι «πάντων των χριστιανών το καταφύγιο».

Αυτό το οξύμωρο της χαράς που αναδύεται από το γεγονός της λύπης, της ελπίδας για την κατανίκηση του κακού τις στιγμές της θλίψης, στερέωσε τη λατρεία της Παναγιάς στην παράδοση του λαού μας.

Η Θεοτόκος με τα διαφορετικά επίθετα, ανάλογα με τον τόπο στον οποίο βρίσκεται ο ναός της (π.χ. Δεμερλιώτισσα, Ολυμπιώτισσα,) ή με την ιδιότητα της (π.χ. Οδηγήτρια, Παρηγορήτρια, Ελευθερώτρια) ή με τον τρόπο που ιστορείται στην εικόνα (π.χ. Βρεφοκρατούσα, Ένθρονη, Ελεούσα) έχει πάνω από χίλιες ονομασίες. Εκατοντάδες είναι οι παραδόσεις και οι θρύλοι που ο λαός με τη βαθιά και αταλάντευτη πίστη του της έχει αποδώσει. Τόσο ως πνευματική μορφή όσο και ως προστάτρια σε δύσκολες ιστορικές στιγμές του ελληνισμού. Η Παντάνασσα, δηλαδή η βασίλισσα του κόσμου, στέκεται δίπλα στη ζωή του πιστού, συμπαραστάτισσα στις αντιξοότητες του βίου, ιδιαίτερα στις ώρες της μεγάλης καταιγίδας. «Βόηθα Παναγιά μου» είναι η έκκληση κάθε χριστιανού στη δύσκολη ώρα. «Την πάσαν ελπίδαν μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού φύλαξόν με υπό την σκέπην σου».

Γι’ αυτό και οι ναοί που έχουν αφιερωθεί στην λατρεία της Μεγαλόχαρης είναι διάσπαρτοι σε όλη την έκταση που η ρωμιοσύνη άνθισε τα χρόνια τα βυζαντινά αλλά και αργότερα στους αιώνες της σκλαβιάς.

Ανάμεσά τους περίοπτη είναι η θέση που κατέχει η Παναγία Σουμελά. Εκεί στις απάτητες πλαγιές του όρους Μελά (εξού και το προσωνύμιο Σουμελά που σημαίνει «σ(τ)ου Μελά») θεμελιώνεται η Μονή ήδη από τον 4^ο αιώνα. Και όταν αργότερα δημιουργείται η αυτοκρατορία της Τραπεζούντος αναδεικνύεται προμαχώνας του ελληνισμού της Μαύρης Θάλασσας. Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες διατήρησης της ελληνικής γλώσσας και ταυτότητας, καθώς και της αναζωπύρωσης της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ποντίων. Όλ’ αυτά μέχρι και το 1923, όταν λεηλατήθηκε, κάηκε, ερημώθηκε.

Στις καρδιές όμως, των προσφύγων του Πόντου και ευρύτερα του μικρασιατικού ελληνισμού, η Παναγία Σουμελά παρέμενε πάντα η προστάτριά τους. Κατόρθωσαν να μεταφέρουν την εικόνα και τα ιερά κειμήλια στην Ελλάδα και να αναγείρουν νέο ναό στο Βέρμιο. Η ελπίδα, όμως, ότι μια ημέρα η Μονή στη ποντιακή γη θα λειτουργούσε και πάλι δεν έσβησε. Και το πλήρωμα του χρόνου ήλθε και ο κρυφός πόθος, έστω και κάτω από ιδιόμορφες συνθήκες, γίνεται πραγματικότητα.

Για να δοθεί η  απάντηση ότι τίποτε δεν είναι χαμένο αν δεν έχει χαθεί πρώτα από τις καρδιές των ανθρώπων. Αυτό, πιστεύω, είναι και το μήνυμα για το φετινό δεκαπενταύγουστο. Καλή Παναγιά!

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

08-08-2010_

Η καλή είδηση μας έρχεται από τη Βρετανία: «τη διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής θα ξεκινήσουν πειραματικά τρία σχολεία της Βρετανίας με περίπου 160 μαθητές, συνεχίζοντας την επιτυχημένη εισαγωγή της γλώσσας των Λατινικών στα βρετανικά σχολεία».

Την ώρα που οι κλασσικές σπουδές αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα σε όλο τον κόσμο, είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι γίνονται και κινήσεις ενάντια στο ρεύμα.

Είναι γεγονός ότι στις μέρες μας η εκπαίδευση καθίσταται ολοένα και περισσότερο χρησιμοθηρική. Αντιμετωπίζεται δηλαδή ως προϊόν, το οποίο έχει ανταλλακτική – οικονομική αξία. Η γνώση που στοχεύει σε διαφορετικές ιεραρχήσεις σταδιακά περιθωριοποιείται, ή παραμένει προνόμιο λίγων που δεν έχουν πρόβλημα επιβίωσης.

Στην Ελλάδα, η συζήτηση για την σημασία της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση διαρκεί εδώ και πολλές δεκαετίες.

Και τα δύο «στρατόπεδα» έχουν πλούσια επιχειρηματολογία στη φαρέτρα τους. Οι μεν θεωρούν ότι τα αρχαία ελληνικά δημιουργούν μάλλον περισσότερο σύγχυση τους μαθητές διότι εμπλέκουν τη νεοελληνική με τους κανόνες της αρχαίας και στο τέλος δεν μαθαίνουν τίποτε καλά. Γι’ αυτό και προτείνουν να περιοριστεί η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στο Λύκειο.

Η άλλη πλευρά αντιτείνει ότι το πρόβλημα έγκειται στη μέθοδο και στον τρόπο διδασκαλίας των αρχαίων και όχι σε αυτή καθ’ αυτή τη διδασκαλία. Άλλωστε, η κατάργησή τους στα Γυμνάσια δεν εμπόδισε την αυξανόμενη λεξιπενία που μαστίζει τους νέους μας.

Επιμένουν, επομένως, ότι αν τα παιδιά διδαχτούν τα αρχαία ελληνικά με τον ίδιο τρόπο που διδάσκονται τις ξένες γλώσσες, που ήδη κάνουν πλέον από πολύ νωρίς, ακόμη και πριν πάνε σχολείο, δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα.

Και αυτό διότι στην ηλικία των 12 ετών όχι μόνο έχουν κατακτήσει τη μητρική τους γλώσσα αλλά είναι προ πολλού άριστοι ομιλητές της ήδη από τα 5 χρόνια τους.

Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει είναι το τί τελικά έχουν να προσφέρουν τα αρχαία ελληνικά στο άνθρωπο κατά την διάρκεια της διαμόρφωσης της προσωπικότητάς του. Θα είμαστε ασυγχώρητοι αν παραγνωρίσουμε ότι πρόκειται για γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε για να εκφράσει όρους και έννοιες που δημιούργησαν εντέλει τον ίδιο τον δυτικό πολιτισμό. Ο λεκτικός πλούτος της αρχαίας ελληνικής ανοίγει τον κόσμο των μαθητών, τους υψώνει πνευματικά.

Ίσως όλ’ αυτά να ακούγονται παράταιρα στον αστερισμό της παντοδυναμίας των «νόμων της αγοράς» και ιδιαίτερα στην εποχή του «μνημονίου» και της τρόικας. Το παρελθόν, όμως, απέδειξε ότι η αρχαία ελληνική γραμματεία θα έχει πάντα θέση στην ανθρώπινη σκέψη, για να την τροφοδοτεί με ιδέες και υψηλά νοήματα. Στην Βρετανία φαίνεται ότι το πιστεύουν, στην Ελλάδα;

25-07-2010_

Η ζοφερή ατμόσφαιρα που δημιούργησε η οικονομική κρίση επιδεινώνεται, δυστυχώς, από την ανησυχία που προκαλεί το εντεινόμενο αίσθημα ανασφάλειας. Η πρόσφατη εν ψυχρώ δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκόλια συνιστά το τελευταίο επεισόδιο μιας σειράς εγκληματικών ενεργειών που τους τελευταίους μήνες έχουν στερήσει την ζωή συνανθρώπων μας: το Αφγανόπουλο, οι τρείς νέοι στην τράπεζα της MARFIN, ο υπασπιστής του υπουργού προστασίας του πολίτη... Το φαινόμενο αυτό, πληγή στο σώμα της δημοκρατίας, προκαλεί στο μέσο πολίτη απέχθεια και φόβο.

Τα τραγικά θύματα της τρομοκρατίας προστίθενται στην συνεχιζόμενη έξαρση του εγκλήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο εξάμηνο του έτους διαπράχθηκαν 90 ανθρωποκτονίες. Αριθμός εξωφρενικός, που αποδεικνύει ότι η βία έχει καταστεί κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Επιπλέον, το ίδιο διάστημα διαπράχθηκαν 44.872 κλοπές και διαρρήξεις, 3.205 ληστείες και 12.986 κλοπές τροχοφόρων.

Η πλέον τραγική κατάσταση καταγράφεται στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Αθήνας. Η περιγραφή του πορίσματος του Συνηγόρου του Πολίτη είναι οδυνηρά αποκαλυπτική. Η δημόσια τάξη και ασφάλεια διακυβεύονται καθημερινά. Τα κρούσματα εγκληματικών ενεργειών, παράλληλα με την συγκέντρωση χρηστών ναρκωτικών ουσιών, δημιουργούν συνθήκες απόγνωσης για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της ευρύτερης περιοχής.

Το ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα η νυν ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη από τα έδρανα της αντιπολίτευσης άσκησαν σκληρή κριτική για την αντιμετώπιση των νοσηρών φαινομένων της ανομίας και της εγκληματικότητας. Ωστόσο, στάθηκαν ενάντιοι σε μέτρα που επιχείρησαν να διευκολύνουν το έργο της αστυνομίας, από την ταυτοποίηση των καρτοκινητών και την τράπεζα DNA μέχρι τη χρήση των καμερών.

Σήμερα, απέναντι στην σκληρή πραγματικότητα, όποια αναβολή στην αντιμετώπιση της κατάστασης είναι καταστροφική. Η Νέα Δημοκρατία, όπως έχει αποδείξει όλους αυτούς τους μήνες, ασκεί υπεύθυνη και σοβαρή αντιπολίτευση. Καυτηριάζει τα λάθη και τις παραλείψεις της κυβέρνησης, αλλά δεν αποφεύγει και να στηρίξει μέτρα τα οποία θα αποβούν προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό συνιστά άλλωστε και το μοναδικό κριτήριο των πολιτικών της επιλογών.

26-07-2010_

Η ελληνική κοινωνία έχει βρεθεί τους τελευταίους μήνες σε συνθήκες μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, η οποία προκαλεί συναισθήματα αβεβαιότητας και οργής. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται από την αδυναμία της κυβέρνησης να δώσει την απαιτούμενη αναπτυξιακή προοπτική. Αντιθέτως, οχυρώνεται πίσω από την υπογραφή του μνημονίου και την υπαγωγή της χώρας στην εποπτεία της Τρόικας.

Σε αυτό το αρνητικό για τη χώρα περιβάλλον ο Αντώνης Σαμαράς πήρε την πρωτοβουλία να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο οικονομικό πρόγραμμα, τη «Στρατηγική Ελπίδας για την Έξοδο από την Κρίση».

Η πρόταση συνιστά μια πρωτοτυπία στα πολιτικά χρονικά. Η αξιωματική αντιπολίτευση υπερβαίνει την τακτική της απλής αντίδρασης στην κυβερνητική πολιτική. Προχωρά στη διατύπωση τεκμηριωμένων και ρεαλιστικών θέσεων  για την οικονομία.

Κεντρικός πυρήνας της φιλοσοφίας του «Σχεδίου Σαμαρά» είναι η στρατηγική καταπολέμησης της ύφεσης που απειλεί να στραγγαλίσει την ελληνική οικονομία. Το «πακέτο» μέτρων που προτείνει δεν απαιτεί πρόσθετες δαπάνες, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να κινηθεί η αγορά, να αρχίσει και πάλι να οδηγείται σε ρυθμούς ανάπτυξης.

Οι δέσμες των προτεινόμενων μέτρων στοχεύουν τόσο στο διαρθρωτικό όσο στο κυκλικό έλλειμμα. Για τον μηδενισμό του διαρθρωτικού ελλείμματος χρειάζονται μέτρα περιορισμού της σπατάλης, καταπολέμησης της φοροδιαφυγής κ.λπ.

Για το κυκλικό έλλειμμα, το οποίο οφείλεται στην ύφεση και αποτελεί το ένα τρίτο του συνολικού ελλείμματος, απαιτούνται αντισταθμιστικά μέτρα τόνωσης της οικονομίας, ώστε να αποτρέψουμε το «στέγνωμα» της αγοράς, να μειώσουμε τα «λουκέτα», και να προλάβουμε την έκρηξη της ανεργίας. Τέτοια είναι: η επιτάχυνση της κατασκευής των εν εξελίξει μεγάλων έργων με σύμβαση παραχώρησης ή ΣΔΙΤ, η προώθηση νέων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με χρήση φυσικού αερίου με ιδιωτικά κεφάλαια 100%, η αξιοποίηση της τεράστιας δημόσιας περιουσίας, η άρση του καμποτάζ. Αν δεν ληφθούν άμεσα αναπτυξιακά μέτρα, όσο κι’ αν μειώνεται το διαρθρωτικό έλλειμμα θα αυξάνεται το κυκλικό. Φαύλος κύκλος δηλαδή!

Τα προτεινόμενα μέτρα είναι εφικτά, πραγματοποιήσιμα και εάν εφαρμοστούν σε δύο χρόνια από σήμερα -αντί για τέσσερα που προβλέπει η κυβέρνηση- μπορούμε να απαλλαγούμε από το μνημόνιο.

Με το «Σχέδιο Σαμαρά» αποκαθίστανται άμεσα οι αδικίες που προκάλεσαν οι περικοπές των συντάξεων στους χαμηλοσυνταξιούχων. Μέτρο που ευθέως υπονομεύει την κοινωνική συνοχή.

Η Νέα Δημοκρατία απέναντι στα αδιέξοδα που εντέχνως καλλιεργούνται διαψεύδει την κυβέρνηση και τους συνοδοιπόρους της που μας καλούν μοιρολατρικά να αφεθούμε στην λύση του μνημονίου ως μονόδρομο. Αποδεικνύει εμπράκτως ότι μπορούμε αλλιώς και καλύτερα. Με λιγότερες θυσίες που πιάνουν τόπο.