«Φίλες και φίλοι,

Ξεκινά σήμερα το Αγιώτικο πανηγύρι, μια γιορτή πολυδιάστατη, όπως η πλούσια παραγωγή του κάμπου της Αγιάς. Μια γιορτή που αναδεικνύει όλες τις πτυχές της κοινωνικής και πολιτισμικής ζωής της περιοχής. Συνδυάζει τη θρησκευτική πίστη του εορτασμού των πολιούχων Αγίων Αντωνίων με την απελευθέρωση από τον Οθωμανικό ζυγό. Μια γιορτή που δίνει το σύνθημα για την αρχή της συγκομιδής των πανελληνίως γνωστών μήλων Αγιάς.

Η Γιορτή του Μήλου, που καθιερώθηκε το 1966, είναι η γιορτή των κατοίκων της Αγιάς που αξιοποιούν την εύφορη γη που την περιβάλλει. Μια γη όπου κυριαρχεί η μηλιά, η φήμη του καρπού της οποίας καμιά φορά επισκιάζει τα άλλα δώρα της Αγιώτικης γης, όπως τα αχλάδια, τα ακτινίδια, τα κεράσια, τα κάστανα κ.ά..

Τα μήλα Αγιάς κέρδισαν τη φήμη τους χάρη στην ασύγκριτη ποιότητά τους αλλά και την επιμονή των καλλιεργητών για το καλύτερο. Ξεκίνησαν το 1950 με τα περίφημα φιρίκια αλλά δεν επαναπαύτηκαν, ενδιαφέρθηκαν, έψαξαν, βρήκαν και άλλες ποικιλίες, εμπλούτισαν την παραγωγή για να είναι πιο ανταγωνιστικοί και πετυχημένοι.

Από το 1980 και μετά ξεκίνησε  στη περιοχή η καλλιέργεια δυναμικών ποικιλιών. Κοντά στα φιρικιά ήρθαν κόκκινες, κίτρινες και πράσινες ποικιλίες μήλων που έκαναν την τοπική καλλιέργεια μήλων πιο δυναμική, πιο ανταγωνιστική, πιο εμπορική.

Αυτή η συνέπεια και συνέχεια στην εισαγωγή πιο δυναμικών ποικιλιών μήλων, σε συνδυασμό με το μεράκι του παραγωγού και την εύφορη γη, έκαναν τα μήλα της Αγιάς μια κορυφαία επιλογή για τον καταναλωτή. Έβαλαν την Αγιά στο κέντρο του χάρτη της μηλοπαραγωγής στην Ελλάδα.

Η αξία των μήλων Αγιάς πηγάζει από τη ποιότητα, τη θρεπτική τους αξία και τη γεύση τους. Μια αξία που αναγνωρίστηκε όταν το 2005, το ΥπΑΑΤ και συγκεκριμένα ο Οργανισμός Πιστοποίησης και Επίβλεψης Γεωργικών Προϊόντων AGROCERT, έδωσε πιστοποιητικό και σήμα ποιότητας στους παραγωγούς της Αγιάς που συμμετείχαν στο Σύστημα Ολοκληρωμένης Διαχείρισης, σύμφωνα με τα πρότυπα Agro2-1 και Agro2-2. Γιατί η ποιότητα πάντα αναγνωρίζεται και προτιμάται από τους καταναλωτές. Γιατί η ταυτότητα πάντα κάνει τα αγροτικά προϊόντα πιο ελκυστικά και τους δίνει υπεραξία.

Φίλες και φίλοι,

Για να είναι πετυχημένη η παραγωγή απαιτείται:

• Η παρακολούθηση, η επιμέλεια και η επίβλεψη της διαδικασίας παραγωγής του μήλου, με στόχο την τήρηση υψηλών ποιοτικών σταθερών και

• Η τήρηση ενιαίων προδιαγραφών και απαιτήσεων για την παραγωγή του προϊόντος με πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρισης.

Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλει καθοριστικά η δημιουργία ισχυρών Οργανώσεων Παραγωγών που μπορούν να στήνουν δίκτυα επικοινωνίας και συνεργασίας και να στηρίζουν τον παραγωγό. Η ουσιώδης συνεργασία, στο πλαίσιο πνεύματος αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης, μπορεί να είναι καθοριστικής σημασίας στην υπέρβαση εμποδίων, που ο κάθε παραγωγός μόνος του θα τα έβλεπε βουνό.

Ενώνοντας τις δυνάμεις τους οι παραγωγοί, αυξάνουν τη διαπραγματευτική τους δύναμη απέναντι στους μεταποιητές ή τους εμπόρους. Ενωμένοι και οργανωμένοι μπορούν να επενδύσουν σε διαλογητήρια, τυποποιητήρια και άλλες σύγχρονες εγκαταστάσεις και να αυξήσουν την αξία του προϊόντος τους.

Επιπλέον, όπως και οι ίδιοι ξέρετε καλά -γιατί δεν μείνατε  προσκολλημένοι στο φιρίκι-, η καινοτομία είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία. Οι παραδοσιακές μέθοδοι είναι καλές, μα η γνώση είναι ακόμη καλύτερη. Γι' αυτό και απαιτείται επιμόρφωση και συνεχής εκπαίδευση των παραγωγών με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του προϊόντος.

Φίλες και φίλοι,

Τα μήλα Αγιάς έχουν ποιοτικά χαρακτηριστικά που τους δίνουν συγκριτικό πλεονέκτημα στην αγορά. Δυστυχώς, η κατάσταση δεν είναι πάντα ρόδινη. Ζήσαμε όλοι το πρόβλημα με το καφέτιασμα των μήλων και κυρίως των πράσινων, που παρουσιάστηκε έντονα από το 2011. Το αποτέλεσμα ήταν η αδυναμία πώλησης των μήλων και η δραματική μείωση του εισοδήματος των παραγωγών.

Γνωρίζετε ότι τον Σεπτέμβριο 2012 αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα με τρόπο τέτοιο, ώστε, οι μηλοπαραγωγοί της Αγιάς να μπορέσουν να διαθέσουν τα μήλα τους στην αγορά και να μειωθεί έτσι ο αθέμιτος ανταγωνισμός από εισαγωγές μήλων από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ ή τρίτες χώρες.

Στο ΥπΑΑΤ ενεργήσαμε με σκοπό τη στήριξη της μηλοπαραγωγής, τηρώντας το γράμμα του νόμου και με απόλυτο σεβασμό στην προστασία του ανθρώπου και του περιβάλλοντος, όπως προβλέπεται στις αυστηρές διατάξεις της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Γιατί έτσι ικανοποιούνται και τα κριτήρια εξαγωγής για τις τρίτες χώρες και χώρες της ΕΕ. Με τον ίδιο τρόπο εργαζόμαστε προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα και φέτος.

Όσον αφορά τη μικροκαρπία, που πλήττει και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, απαιτούνται ριζικές λύσεις. Καθώς δεν υπάρχει τρόπος θεραπείας, τα προσβεβλημένα δένδρα πρέπει να ξεριζώνονται.

Αν οι Έλληνες ή οι Ευρωπαίοι καταναλωτές θέλουν πιο κόκκινα ή πιο τραγανά μήλα πρέπει να τους τα προσφέρουμε. Γι’ αυτό και πρέπει να δραστηριοποιηθούνε οι παραγωγοί μέσα από τα προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών ώστε σιγά - σιγά  να αντικατασταθούν οι προβληματικές ποικιλίες.

Στόχος μας είναι να συνεχίσει η περιοχή να είναι πρωτοπόρος στη τεχνική καλλιέργεια της μηλιάς, στην παραγωγή προϊόντων υψηλής ποιότητας και στην προώθηση των προϊόντων της.

Φίλες και φίλοι,

Τα μήλα Αγιάς έχουν ποιότητα και γεύση μοναδική. Την ποιότητα αυτή πρέπει να την προστατέψουμε και να την αναδείξουμε πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας.

Όπως τα ξέρει ο Έλληνας καταναλωτής και τα ζητά, έτσι να τα ζητά και ο καταναλωτής στις διεθνείς αγορές. Πρέπει να κρατήσουμε την παράδοση αυτή ζωντανή και να την μπολιάσουμε με την καινοτομία. Η ταυτότητα των μήλων Αγιάς να παραμείνει ισχυρή.

Είμαι σίγουρος πως μπορούμε να τα κάνουμε αυτά.

Είμαι σίγουρος πως έρχονται καλύτερες μέρες για όσους επενδύουν στην ποιότητα. Και το μήλο Αγιάς είναι ποιότητα.

Έχει γεύση μοναδική.

Έχει γεύση Ελλάδας.

Σας ευχαριστώ».

«Φίλες και φίλοι,

Με χαρά βρίσκομαι απόψε ανάμεσά σας για να κηρύξω την έναρξη των εκδηλώσεων της Γιορτής Αμυγδάλου. Μιας γιορτής πολιτισμού, παράδοσης και δημιουργίας, όπου πρωταγωνιστεί η πλέον δυναμική καλλιέργεια της περιοχής και ο πολύτιμος καρπός της.

Πρωταγωνιστείτε όλοι εσείς, οι παραγωγοί, ο σύλλογος γυναικών, ο κόσμος που στηρίζει την τοπική παραγωγή. Την αναδεικνύετε και φέρνετε σε επαφή το ευρύ κοινό με την ποιότητα και τη γεύση του αμυγδάλου.

Γιατί το αμύγδαλο για το Συκούριο είναι καλλιέργεια με παρόν και μέλλον. Δεν είναι τυχαία η επιλογή της καλλιέργειας και η έκταση της. Και η επιλογή αυτή πρέπει να έχει συνέπεια και συνέχεια. Να αναβαθμίζεται η καλλιέργεια αλλά και η οργάνωση των παραγωγών, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα ισχυρό δίκτυο παραγωγής, τυποποίησης, μεταποίησης, διακίνησης και προώθησης του προϊόντος.

Έλεγα και το πρωί στη Γιορτή του Νέου Αγρότη ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να μείνουμε στην ξεπερασμένη λογική της πώλησης της αγροτικής παραγωγής χύμα. Οι συνθήκες στην αγορά αγροδιατροφικών προϊόντων έχουν αλλάξει. Ο ανταγωνισμός επιβάλλει πιο ολοκληρωμένες δράσεις. Δράσεις που καλύπτουν όλη την αγροδιατροφική αλυσίδα.

Από το χωράφι ως το ράφι, θα πρέπει να φαίνεται ο παραγωγός, να μπορεί ο καταναλωτής να γνωρίζει από πού προέρχεται το προϊόν και πως έχει παραχθεί. Απαιτείται τυποποίηση της παραγωγής. Γιατί το τυποποιημένο προϊόν έχει ταυτότητα και η ταυτότητα είναι το εισιτήριο για την αγορά, όχι μόνο της χώρας μας, αλλά της Ευρώπης και του κόσμου.

Ταυτότητα σημαίνει για τον καταναλωτή ποιότητα και ασφάλεια, και για αυτά, στις διεθνείς αγορές πληρώνουν παραπάνω. Η ταυτότητα θα φέρει κέρδος στον παραγωγό και τον τόπο του.

Οφείλουμε, λοιπόν, παραγωγοί και Πολιτεία από κοινού να εργαστούμε για να δώσουμε στο αμύγδαλο την υπεραξία που δικαιούται. Να κάνουμε το επόμενο βήμα και να συνδέσουμε αποτελεσματικά την πρωτογενή παραγωγή με τη μεταποίηση για να πετύχουμε καλύτερα αποτελέσματα στην αγορά. Χρειάζεται αναβάθμιση της μεταποιητικής υποδομής, με σύγχρονα σπαστήρια. Γιατί η καινοτομία μπορεί να αυξήσει σημαντικά την παραγωγή και να ενισχύσει την ποιότητα.

Φίλες και φίλοι,

Για να κάνουμε την ιδέα της καινοτομίας πράξη, δεν έχουμε την πολυτέλεια να πορεύεται ο καθένας μόνος του. Κανείς δεν μπορεί να σηκώσει το φορτίο αυτό μόνος του. Αντιθέτως, πολλοί παραγωγοί ενωμένοι μπορούν να μετατρέψουν το φορτίο σε όχημα ανάπτυξης.

Δεν αναφέρομαι μόνο, στα γνωστά πλεονεκτήματα της μείωσης του κόστους παραγωγής και της ανταλλαγής τεχνογνωσίας και πληροφόρησης, που προσφέρει  ένα συγκροτημένο δίκτυο παραγωγών στα μέλη του.

Αναφέρομαι και στις ευκαιρίες που μπορούν να αδράξουν οι αγρότες όταν μετέχουν σε Οργανώσεις Παραγωγών, όπως είναι η συμμετοχή σε επιχειρησιακά προγράμματα, προκειμένου να αναβαθμίσουν την παραγωγική και μεταποιητική δραστηριότητα, με σύγχρονα μηχανήματα και εγκαταστάσεις.

Μάλιστα, στη Νέα ΚΑΠ, προβλέπεται ενίσχυση των παραγωγών που μετέχουν σε Οργανώσεις Παραγωγών και Διεπαγγελματικές Οργανώσεις. Γιατί η καλύτερη οργάνωση των παραγωγών και η ουσιαστικότερη σύνδεση της αγροτικής παραγωγής με τη μεταποίηση και το εμπόριο, δεν είναι μόνο εθνική στρατηγική επιλογή, αλλά και στόχος σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Για να κάνουμε, λοιπόν, τις Οργανώσεις Παραγωγών πιο λειτουργικές και πιο ελκυστικές για τους αγρότες αλλάξαμε το θεσμικό πλαίσιο. Απαλλάξαμε τις Οργανώσεις Παραγωγών από τις αγκυλώσεις του συνεταιριστικού νόμου 4015, εξαιτίας του οποίου αρκετές Ομάδες και Οργανώσεις Παραγωγών με αριθμό μελών κάτω του 20, αν και λειτουργούσαν αποτελεσματικά και ανταποκρίνονταν με ευελιξία στις ανάγκες της αγοράς, είχαν στερηθεί τη δυνατότητα αναγνώρισης και λειτουργίας.

Πλέον, στο νέο πλαίσιο προχωρήσαμε στην άρση αυτών εμποδίων. Με Κοινή Υπουργική Απόφαση μειώσαμε από 20 σε 10, τον ελάχιστο αριθμό μελών για την αναγνώριση Οργανώσεων Παραγωγών σε αγροτικά προϊόντα, μεταξύ των οποίων είναι και οι καρποί με κέλυφος, όπως τα αμύγδαλα. Θέλουμε να κάνουμε τη συγκρότηση Οργανώσεων Παραγωγών πιο εύκολη, πιο απλή για να μπορεί η συνεργατική αλληλεγγύη να λάβει σάρκα και οστά.

Άλλωστε τη δύναμη της συνεργασίας, μας την επιδεικνύει, εδώ απόψε, και ο δραστήριος σύλλογος γυναικών Νέσσωνος, που έχει αναγάγει το αμύγδαλο σε μια γευστική πανδαισία. Αυτό είναι το πνεύμα της δημιουργικότητας. Να επενδύουμε στο συγκριτικό μας πλεονέκτημα και αξιοποιώντας το να δημιουργούμε νέα δεδομένα στο χώρο της αγροδιατροφικής παραγωγής. Να μην είμαστε στάσιμοι, να προβάλλουμε τον τόπο μας και τα καλά του.

Και θέλω εδώ από το Συκούριο να ανακοινώσω ότι ως ΥπΑΑΤ, έχουμε καταθέσει πρόταση στο Υπουργείο Εργασίας, για τη χρηματοδότηση Δράσεων Επαγγελματικής Κατάρτισης αυτοαπασχολούμενων γυναικών-μελών γυναικείων αγροτουριστικών συνεταιρισμών σε θέματα μεταποίησης γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων και αγροτουρισμού.

Η πρόταση αυτή αφορά σε 150 προγράμματα με προϋπολογισμό 2,5 εκατομμύρια ευρώ για όλη την επικράτεια. Στόχος μας είναι να συμβάλλουμε στην ολοκληρωμένη ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών, μέσω της ενεργής συμμετοχής όσο το δυνατόν περισσοτέρων στην αξιοποίηση των φυσικών πόρων της υπαίθρου, τη σύζευξη του πρωτογενούς τομέα με τη μεταποίηση υπό τη σκέπη της παράδοσης και του πολιτισμού. Να ξανακάνουμε την αγροτική παραγωγή πυρήνα της οικονομικής δραστηριότητας της περιφέρειας και μάλιστα πιο ισχυρό από ότι πριν.

Φίλες και φίλοι,

Όταν η ελληνική γη είναι τόσο γενναιόδωρη μαζί μας, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πάψουμε να δρούμε αποσπασματικά και μεμονωμένα.

Να συνεργαστούν οι παραγωγοί μεταξύ τους για να υπερπηδήσουν τα εμπόδια. Να στήσουμε τις γέφυρες ανάμεσα στην πρωτογενή παραγωγή και τη δευτερογενή παραγωγή. Με ολοκληρωμένες προτάσεις και δράσεις, σε όλο το μήκος της αγροδιατροφικής αλυσίδας, να κάνουμε το προϊόν μας γνωστό στις ξένες αγορές.

Να σπάσουμε το κέλυφος της εγχώριας αγοράς και να γευτούν και οι ξένοι καταναλωτές τους πολύτιμους καρπούς της ελληνικής γης. Ήδη τα πρώτα θετικά μηνύματα, με την αύξηση των εξαγωγών των αγροτικών μας προϊόντων κατά 3,9% το πρώτο εξάμηνο του 2013 σε σύγκριση με το αντίστοιχο του 2012, καταγράφονται στο ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών της χώρας.

Κάθε μέρα που περνάει, κάθε μέρα που συνεχίζουμε τις μεταρρυθμίσεις και επενδύουμε στους τομείς που διαθέτουμε το συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως είναι ο πρωτογενής τομέας, βελτιώνουμε τη θέση μας.

Η επίτευξη του στόχου της ανάπτυξης δεν θα κριθεί μόνο στην επιτυχία του σήμερα αλλά και στη συνέπεια της προσπάθειας, στην επιμονή για τη στήριξη της Ελλάδας της παραγωγής και της δημιουργίας. Της Ελλάδας που αγωνίζεται.

Αυτή την Ελλάδα γιορτάζουμε εδώ απόψε.

Γιατί είναι η πραγματική Ελλάδα.

Η Ελλάδα που αγωνίζεται, που αλλάζει και προχωρά.

Είμαι βέβαιος ότι όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε.

Σας ευχαριστώ».

«Φίλες και φίλοι,

Με μεγάλη χαρά εγκαινιάζω απόψε μια έκθεση πετυχημένη, όπως αποδεικνύει η διοργάνωσή της τα τελευταία 26 χρόνια. Μια έκθεση, η σπουδαιότητα της οποίας είναι ακόμη μεγαλύτερη σήμερα, που ο αγροτικός κόσμος προσελκύει το ενδιαφέρον όλο και περισσότερων συμπολιτών μας και ειδικά νέων ανθρώπων.

Απόψε και τις επόμενες μέρες αναδεικνύεται ο πλούτος της μακεδονικής γης. Πρωταγωνιστεί η προσπάθεια των παραγωγών, των βιοτεχνών, των εμπόρων, όλων όσων καταπιάνονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με τα δώρα της φύσης. Συνδέεται η παράδοση με την τεχνολογική πρόοδο, ο πρωτογενής με το  δευτερογενή τομέα.

Αυτή η σύζευξη είναι ένα από τα στοιχήματα που πρέπει να κερδίσουμε εάν πραγματικά θέλουμε να αξιοποιήσουμε στο έπακρο το δυναμικό της εύφορης ελληνικής γης, να αναζωογονήσουμε την ύπαιθρο και να θέσουμε την περιφέρεια στο επίκεντρο της εθνικής οικονομίας, ώστε να πετύχουμε το στόχο της ανάπτυξης.

Μιας ανάπτυξης με ισχυρά ερείσματα στους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Όπου μπορούμε να πάμε πολλά βήματα μπροστά αρκεί να συνεργαστούμε παραγωγοί και Πολιτεία ώστε να θέσουμε στέρεες και υγιείς βάσεις.

Να αποτινάξουμε χρόνιες παθογένειες που στρεβλώνουν την αγροτική παραγωγή και να την καταστήσουμε ανταγωνιστική και εξωστρεφή. Να στείλουμε ηχηρό μήνυμα πως η Ελλάδα της παραγωγής, της δημιουργίας είναι εδώ ζωντανή και θα τα καταφέρει.

Φίλες και φίλοι,

Κάνουμε βήματα σταθερά για να ξεπεράσουμε εμπόδια δεκαετιών και θα τα ξεπεράσουμε. Ανασυγκροτούμε τη βάση της κτηνοτροφία απαντώντας σε πάγια αιτήματα των κτηνοτρόφων:

• Πρώτον, νομιμοποιούνται οι αυθαίρετες σταυλικές εγκαταστάσεις χωρίς κανένα πρόστιμο. Δίνουμε τέλος στην αγωνία των παραγωγών που ζούσαν σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας.

• Δεύτερον, απλοποιήσαμε τη διαδικασία αδειοδότησης κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων. Πλέον, είναι πιο γρήγορη και πιο οικονομική. Οι κτηνοτρόφοι δεν χρειάζεται να δαπανούν χρόνο και χρήμα για έκδοση περιβαλλοντικών αδειών για τις εγκαταστάσεις τους. Αντιθέτως, μπορούν να εκσυγχρονίσουν, να επεκτείνουν ή να ιδρύσουν νέα κτηνοτροφική εκμετάλλευση δίχως περιττή γραφειοκρατία.

• Τρίτον, για πρώτη φορά θεσπίσαμε πλαίσιο για την ίδρυση Οργανώσεων Παραγωγών και Διεπαγγελματικών Οργανώσεων στο γαλακτοκομικό τομέα. Ορίζουμε το νομικό πλαίσιο που ρυθμίζει πρακτικές συμβολαιακής γεωργίας μεταξύ κτηνοτρόφων, εμπόρων και διακινητών που δραστηριοποιούνται στην αλυσίδα γάλακτος. Θέλουμε ισχυρές οργανώσεις, με λόγο στην αγορά και ουσιαστική σύνδεση της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής.

Φίλες και φίλοι,

Θέλουμε και στηρίζουμε τους νέους που στρέφονται στη γεωργία και την κτηνοτροφία για να βρουν μια διέξοδο από την κρίση. Να αναζωογονήσουμε την ύπαιθρο με νέο αίμα και νέες ιδέες.

Στην κατεύθυνση αυτή υποβάλλαμε πρόταση αναθεώρησης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μεταξύ άλλων για πρόγραμμα πρώτης εγκατάστασης νέων αγροτών, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ.

Επίσης, το αναθεωρημένο ΠΑΑ 2007-2013 περιλαμβάνει και στοχευμένα μικρά σχέδια βελτίωσης, με έμφαση στην κτηνοτροφία, ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ. Και φυσικά στόχος μας είναι να αξιοποιήσουμε και το νέο ΠΑΑ 2014-2020 προκειμένου να ενισχυθεί η πρωτογενής παραγωγή.

Επιπλέον, η νέα ΚΑΠ θα φέρει μια σειρά αλλαγών που θα προετοιμάσουν τους παραγωγούς ώστε να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς τροφίμων. Η νέα ΚΑΠ στηρίζει την παραγωγή, προστατεύει το φυσικό περιβάλλον και ενθαρρύνει τους παραγωγούς σε συνένωση δυνάμεων.

Συγκριτικό μας πλεονέκτημα είναι τα ποιοτικά μας προϊόντα. Η νέα ΚΑΠ δίνει έμφαση σε πιστοποιημένα προϊόντα ΠΟΠ, ΠΓΕ, βιολογικής και παραδοσιακής γεωργίας. Εκεί οφείλουμε να επενδύσουμε και να μην αναλωθούμε στην παραγωγή φθηνών αγροτικών προϊόντων, διότι σε αυτή την κατηγορία ο ανταγωνισμός από τρίτες χώρες δεν αφήνει περιθώρια επιτυχίας.

Αντιθέτως, η κατοχύρωση μιας ισχυρής ελληνικής ταυτότητας, που σημαίνει ποιότητα και αγροδιατροφική ασφάλεια, μπορεί να αποτελέσει το διαβατήριο για αγορές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και πέρα από τα σύνορά της, σε αγορές ισχυρών οικονομιών όπως η Ρωσία και η Κίνα.

Μόνο, όμως, με τυποποίηση και πιστοποίηση τα αγροδιατροφικά μας προϊόντα θα αποκτήσουν την υπεραξία που δικαιούνται λόγω της εξαιρετικής τους ποιότητας.

Από την παράδοσή μας στα αγροτικά προϊόντα κρατάμε την ποιότητα και τυποποιούμε το χύμα. Θέλουμε ταυτότητα, στο λάδι, το κρασί, το βαμβάκι, τα οπωροκηπευτικά, το μέλι, για να τα αναγνωρίζει και να τα προτιμά ο καταναλωτής.

Μπορούμε να κάνουμε το τοπικό ποιοτικό αγροτικό προϊόν, παγκόσμια γνωστό. Τις ελληνικές γεύσεις περιζήτητες. Εδώ σε μια ευλογημένη περιοχή τον κάμπο της Κρύας Βρύσης, όπως γνωρίζετε καλύτερα από εμένα εσείς οι ίδιοι, παράγονται με οικολογικές μεθόδους εξαιρετικά ακτινίδια, σπαράγγια και άλλα φρούτα και κηπευτικά.

Αυτά, όπως και βιολογικά προϊόντα από τον υπόλοιπο νομό, αναδεικνύουν την ποιότητα της παραγωγής και αποτελούν ένα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής. Η πλούσια παραγωγή του νομού Πέλλας: ροδάκινα, νεκταρίνια, μήλα, κεράσια, αχλάδια, βερίκοκα, δαμάσκηνα, βρίσκει θέση στα  ράφια των καταστημάτων της Ελλάδας, της ΕΕ αλλά και τρίτων χωρών.

Η λίστα της επιτυχημένης αγροτικής παραγωγής δεν εξαντλείται στα ονομαστά τραγανά κεράσια Έδεσσας ΠΟΠ, τα λεγόμενα και βοδενά, γλυκά κουταλιού, τυρί "μπάτσο", "τσούσκες" πιπεριές, πράσινες πιπεριές, τσίπουρο, ζυμαρικά, αλλά μπορεί να επεκταθεί καθώς αναπτύχθηκαν βιολογικές καλλιέργειες, όπως αμπελώνες, που δίνουν εξαιρετικό κρασί.

Έχει πολλά να προσφέρει αυτός ο τόπος. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην πρωτογενή παραγωγή αλλά και στη δευτερογενή. Η μεταποιητική βιομηχανία αξιοποιεί την πρωτογενή παραγωγή, παράγοντας κομπόστες και χυμούς συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της περιφέρειας.

Μπορούμε να αναβαθμίσουμε την πρωτογενή παραγωγή και κατά συνέπεια την ύπαιθρο. Για να το πετύχουμε αυτό, δεν μπορούμε να λειτουργούμε ως μονάδες, αλλά ως ομάδες, έτσι ώστε να μειώνεται το κόστος παραγωγής, να αυξηθεί η ποσότητα και να είναι εφικτές οι επενδύσεις στην καινοτομία και την καθετοποίηση της παραγωγής.

Στην κατεύθυνση αυτή κινούνται οι πρωτοβουλίες μας για τις Διεπαγγελματικές Οργανώσεις στο γάλα και το βαμβάκι και ελπίζω σύντομα και σε άλλα προϊόντα οι παραγωγοί, οι μεταποιητές και οι έμποροι να αναγνωρίσουν την αξία της συνεργασίας και της ουσιαστικής σύνδεσης της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής.

Από την πλευρά μας, ως Πολιτεία δημιουργούμε βήμα-βήμα το θεσμικό πλαίσιο και παρέχουμε υποστήριξη για την ευόδωση τέτοιων ενεργειών. Άλλωστε, εργαζόμαστε σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο για να ανοίξουμε τις ξένες αγορές στα αγροδιατροφικά μας προϊόντα.

Αξιοποιούμε τα συγχρηματοδοτούμενα από την ΕΕ Προγράμματα Ενημέρωσης και Προώθησης αγροτικών προϊόντων τόσο για την εσωτερική αγορά της Ένωσης όσο και για τις αγορές τρίτων χωρών. Το δρόμο που ανοίγουμε μπορούν να το διαβούν τα ποιοτικά μας προϊόντα, φθάνει οι παραγωγοί να ενώσουν δυνάμεις προκειμένου να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς.

Φίλες και φίλοι,

Μπορούμε να αλλάξουμε. Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Η πίστη στις δυνάμεις μας είναι το πρώτο βήμα για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Η συνένωση των δυνάμεων αυτών υπό τη σκέπη ισχυρών οργανώσεων είναι αναγκαία προϋπόθεση.

Η παραγωγή ποιοτικών προϊόντων με ταυτότητα αποτελεί το κλειδί για τις ξένες αγορές. Η σύνδεση της πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής σφυρηλατεί την αγροδιατροφική αλυσίδα προκειμένου να ωφεληθούν όλοι από τον παραγωγό μέχρι τον καταναλωτή. Η Πολιτεία είναι αρωγός σε αυτές τις αλλαγές.

Η Ελλάδα μπορεί να αντλήσει δύναμη από τη γη. Οι νέοι μας μπορούν να αλλάξουν την εικόνα της υπαίθρου. Έχουμε την ευκαιρία που μας προσφέρει η νέα ΚΑΠ και το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης.

Είναι στο χέρι μας.

Μπορούμε.

Σας ευχαριστώ».

«Κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αν χάσαμε τη Μικρασία τη χάσαμε και λόγω της εσωτερικής έριδας και της πλειοδοσίας κάποιων αφρόνων της εποχής που ζήταγαν από τον ελληνικό Στρατό να μην περιοριστεί στα μικρασιατικά παράλια, αλλά να φτάσει στην Κόκκινη Μηλιά. Ας μην αναπαράγουμε, λοιπόν, και σήμερα τις πιο αρνητικές πλευρές μας.

Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι αναμφίβολα η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία που βίωσε ο ελληνισμός, μεγαλύτερη και από την Άλωση της Πόλης, διότι μετά την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως εξακολούθησε να υπάρχει ο Ελληνισμός στις πέραν του Αιγαίου αλησμόνητες πατρίδες, ενώ με την καταστροφή της Σμύρνης επήλθε οριστικός ξεριζωμός. Έπαψε να αναπνέει ο ανατολικός πνεύμονας του ελληνισμού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

το Ελληνικό Κοινοβούλιο τιμά σήμερα, ως οφείλει, τη μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων της Μικράς Ασίας που υπήρξαν θύματα μιας ψυχρά σχεδιασμένης και αδίστακτα εκτελεσμένης γενοκτονίας, η οποία έχει την αφετηρία της αρκετά έτη πριν την Μικρασιατική Καταστροφή. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονταν όλοι οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας -και οι Έλληνες και οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι, όλοι- διότι ο σκοπός ήταν ένα καθαρό τουρκικό κράτος. Όπως ξεκάθαρα έγραφε τότε σε αναφορά του στο Στέητ  Ντιπάρτμεντ ο Γενικός Πρόξενος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Τζορτζ Χόρτον, «Όποιος πιστεύει ότι οι δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ διέπραξαν τα προαναφερόμενα εγκλήματα στη Σμύρνη ξεφεύγοντας από τον έλεγχο του ηγέτη τους, δεν έχει ιδέα από τουρκική ιστορία». Έτσι, επομένως, συντελέστηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο η ριζική και ανεπανόρθωτη αλλοίωση του εθνικού, θρησκευτικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος της καθ’ ημάς Ανατολής. Έτσι βίαια και βάρβαρα διεκόπη μια πολιτισμική συνέχεια του Ελληνισμού τριών χιλιάδων χρόνων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η Ιστορία δεν είναι αλά καρτ, έτσι ώστε ανάλογα με τις πρόσκαιρες πολιτικές ανάγκες να σβήνουμε, να παρασιωπούμε ή να διαγράφουμε. Η Ιστορία, η συλλογική μνήμη δηλαδή των λαών, είναι απαραίτητο στοιχείο της επιβίωσής τους. Για τους λόγους αυτούς επιστρέφουμε στο παρελθόν και θυμόμαστε και τιμούμε και απαιτούμε την αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας, όχι για λόγους αντεκδίκησης ούτε παρελθοντοπληξίας. Αυτό ίσως δεν μπορούν να κατανοήσουν όσοι «συνωστίζουν» τις μνήμες στα στενά πλαίσια του πολιτικά ορθού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

μπορεί να είναι πια ελάχιστοι οι εν ζωή πρόσφυγες πρώτης γενιάς, όμως είναι ζωντανές ακόμα ανάμεσά μας οι μαρτυρίες τους. Θυμούμαι τις διηγήσεις της γιαγιάς μου, της Χατζη-Μαρίας, για τον παππού Παντελή που κατέβηκε από το καράβι στην προκυμαία της Σμύρνης για να βρει τον αδελφό του. Τι και αν οι συγχωριανοί του, του έλεγαν να μην κατέβει διότι θα τον σφάξουν οι Τσέτες. Εκείνος δεν μπορούσε να αφήσει πίσω του τον μικρό του αδερφό, τον Καλλίνικο, και τελικά βρήκε τραγικό τέλος. Κατά τραγική ειρωνεία ο μικρός του αδερφός σώθηκε διότι είχε ανέβει σε άλλο βαπόρι και κατάφερε να έλθει στη νέα πατρίδα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

οι ειλικρινείς διακρατικές σχέσεις δεν εδράζονται στη λήθη, αλλά αντιθέτως στην αναγνώριση απ’ όλα τα μέρη των πραγματικών γεγονότων. Γι’ αυτό και ζητούμε από την Τουρκία να αναγνωρίσει αυτό το τραγικό της παρελθόν, να αποδεχθεί ότι εκείνη την εποχή συντελέστηκε γενοκτονία. Δυστυχώς η Τουρκία εξακολουθεί να αρνείται να δει ξεκάθαρα τον εαυτό της στον καθρέφτη και επιμένει στη διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας. Μάλιστα συνεχίζει, παρά τα κάποια θετικά μηνύματα των τελευταίων ετών, να διαπράττει αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε «γενοκτονία της ιστορικής μνήμης».

Και αναφέρομαι και από αυτό εδώ το Βήμα της Βουλής στα τελευταία κρούσματα αυταρχικής μετατροπής της Αγίας Σοφίας στη Νίκαια της Βιθυνίας και της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούντα σε μουσουλμανικά τεμένη. Δυστυχώς, έρχονται ανησυχητικά μηνύματα ακόμη και για τη μετατροπή της Αγιασοφιάς στην Πόλη σε τζαμί.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

είναι λυπηρό το γεγονός ότι οι αναφορές μας στη θλιβερή μοίρα των χριστιανών της Μικράς Ασίας είναι τραγικά επίκαιρες, καθώς ο χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή κινδυνεύει, έπειτα από δισχιλιετή παρουσία, με αφανισμό και πρέπει όλοι μας να βοηθήσουμε, ώστε να αποτραπεί αυτό το ενδεχόμενο.

Όσον αφορά στην αναγνώριση της γενοκτονίας του μικρασιατικού ελληνισμού, επαναλαμβάνω και από αυτή τη θέση ότι εάν επιθυμούμε ευόδωση των προσπαθειών μας για διεθνή αναγνώριση θα πρέπει να καταλήξουμε σε μια ημερομηνία για όλους τους Έλληνες της Ανατολής, και τους Μικρασιάτες και τους Ποντίους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να καταλήξουμε σε μία ημερομηνία με όλους τους χριστιανούς της Ανατολής -και τους Αρμένιους και τους Ασσύριους- ώστε μαζί συντονισμένα και στοχευμένα να δικαιώσουμε τη μνήμη των νεκρών μας και να αποκαταστήσουμε την ιστορική αλήθεια στη διεθνή κοινότητα.

Κύριε Πρόεδρε,

επειδή υπήρξαν και αναφορές για τον τρόπο υποδοχής των προσφύγων, επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω, λέγοντας τα εξής: Είναι άγνωστο, ίσως, στους νεότερους Έλληνες το έπος της αγροτικής αποκατάστασης των προσφύγων. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η πλειοψηφία από τις εκατόν είκοσι μυριάδες των προσφύγων που ήρθαν στην Ελλάδα αποκαταστάθηκε αγροτικά στην ηπειρωτική χώρα. Μια Ελλάδα καθημαγμένη μετά από υπερδεκαετή πολεμική προσπάθεια –θυμίζω ότι από τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912 ήταν στα όπλα- μια Ελλάδα ηττημένη -γιατί η Μικρασιατική Εκστρατεία κατέληξε στην πιο οδυνηρή εθνική τραγωδία- κατάφερε πολύ σύντομα να αποκαταστήσει, να ενσωματώσει στον εθνικό κορμό εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, που ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Γρήγορα, αντί για βάρος, οι πρόσφυγες έγιναν δημιουργικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και δύναμη προόδου.

Το παράδειγμα των προσφύγων ας ακολουθήσουμε, λοιπόν, και σήμερα. Με πίστη στις δυνάμεις μας και επιμονή θα τα καταφέρουμε.

Σας ευχαριστώ».