31-10-10_

Οι εκλογές της 7^ης Νοεμβρίου είναι η κρισιμότερη αναμέτρηση στο χώρο της αυτοδιοίκησης από τη μεταπολίτευση. Έχουν σαφές πολιτικό περιεχόμενο. Άλλωστε διεξάγονται με το νέο νόμο του «Καλλικράτη». Μια μεταρρύθμιση στα χαρτιά που θα δοκιμασθεί στην πράξη, καθώς δεν συνοδεύεται από τους απαραίτητους πόρους. Γι’ αυτόν επιπλέον το λόγο θα πρέπει να εκλεγούν πρόσωπα που θα έχουν το σθένος να διεκδικήσουν από την κεντρική κυβέρνηση τα αναγκαία για να λειτουργήσει η αυτοδιοίκηση, να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της. Και τέτοιο ρόλο δεν μπορούν να διαδραματίσουν οι κυβερνητικοί υποψήφιοι.

Οι εκλογές αυτές είναι και μια ευκαιρία προς τους πολίτες να στείλουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς την κυβέρνηση του Μνημονίου και της τριμερούς επιτήρησης ότι διαφωνούν με την ακολουθούμενη πολιτική. Πριν τις κάλπες κάθε πολίτης οφείλει να θυμηθεί το προεκλογικό «λεφτά υπάρχουν» του κ. Παπανδρέου και να το συγκρίνει με τις μετεκλογικές του πράξεις: την εκτίναξη της ανεργίας και του πληθωρισμού, την καταιγίδα των «λουκέτων» και τη βαθιά ύφεση, την κατάρρευση της οικοδομής, την κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού και τις περικοπές των συντάξεων, τις αυξήσεις στις τιμές της βενζίνης και του πετρελαίου θέρμανσης.

Το διακύβευμα των εκλογών που καλούμαστε να απαντήσουμε  είναι αν θα ανεχθούμε άλλο την πολιτική εξαπάτηση, το ψευτοδίλημμα και τον εκβιασμό του πρωθυπουργού, τα δραματικά αδιέξοδα του μνημονίου, που πλέον αναγνωρίζουν και οι εμπνευστές του. Αποχή ή ψήφος σε υποψηφίους που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ είναι λευκή επιταγή για νέα σκληρότερα μέτρα. Τώρα είναι η ώρα οι ενεργοί πολίτες να δώσουν απάντηση.

Η Νέα Δημοκρατία έχει ως βασικό στόχο την ανάπτυξη της περιφέρειας, στο πλαίσιο ενός άλλου κοινωνικο-οικονομικού μοντέλου. Ένα μοντέλο, το οποίο θα αντικαταστήσει το ξεπερασμένο από τις εξελίξεις μοντέλο της μεταπολίτευσης, που πλέον η συντήρησή του απλώς διαιωνίζει και αναπαράγει την κρίση.

Η επιτυχία των υποψηφίων που στηρίζει η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Νοεμβρίου θα σημάνει και την ενίσχυση της ελπίδας για μια διαφορετική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Θα είναι και η απάντηση σε όσους, είτε από την κυβέρνηση είτε από τα εξαπτέρυγά της, μας ζητούν επιμόνως να συναινέσουμε σε πολιτικές στραγγαλισμού των νοικοκυριών, σε πολιτικές ύφεσης και αδιεξόδων. Καλούμε τους πολίτες να ψηφίσουν θετικά στην υπέρβαση της κρίσης με αναπτυξιακά χαρακτηριστικά που θα απαλλάξουν τη χώρα από τα δεσμά του μνημονίου πιο νωρίς. Χρέος μας να ανατρέψουμε την εθνική μελαγχολία ξαναδίνοντας ελπίδα στην κοινωνία.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

12-10-10_

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος με το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρ­νηση και η συνολική αποτίμηση για τη χώρα είναι, χωρίς υπερβο­λή, θλιβερή. Πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ο κ. Παπανδρέου προσπάθησε, με κάθε τρόπο, να έλθει στην εξουσία. Κατηγορούσε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για κάθε μεταρρύθμιση που προωθούσε. Έταζε στους πάντες τα πάντα. Δεν δίσταζε, ακόμη και όταν η κρίση χτυπούσε την πόρτα της Ελληνικής οικονομίας με τρόπο απειλητικό, να βεβαιώ­νει ότι «λεφτά υπάρχουν». Και, άρα, να τα μοιράσει. Με την παραδοσια­κή αμετροέπεια, που εξέθρεψε η παράταξή του σε όλο το διάστημα της μεταπολίτευσης, υποσχόταν ότι θα μετέτρεπε την Ελλάδα σε «Δανία του νότου» και άλλα παρόμοια μεγαλόστομα.

Οι πολίτες πείστηκαν από τη ρητορεία του ΠΑΣΟΚ και του έδωσαν μια ευρεία νίκη στις εκλογές. Αναλαμβάνοντας τα ηνία της χώρας, οι νέοι κυβερνώντες για μήνες συ­νέχιζαν να σκέφτονται και να λειτουργούν στην ατμόσφαιρα που είχαν καλλιεργήσει κατά την προεκλογική περίοδο:

• ασύστολη υποσχεσιολογία,
• επικοινωνιακά τερτίπια,
• πυροτεχνήματα τύπου «opengov» και, κυρίως,
• αμαύρωση της κατάστασης της Ελληνικής οικονομίας και κοι­νωνίας στο εξωτερικό, χωρίς να αναλογίζονται το κακό που προκαλούσαν στη χώρα.

Η ανεύθυνη στάση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, στις συγκεκριμένες συνθήκες, είχε τελικά τραγική κατάληξη για την οικονομία. Το πρόβλη­μα ελλειμμάτων και χρέους μεταβλήθηκε σταδιακά σε κρίση δανεισμού. Τα περιβόητα spreads εκτινάχθηκαν από τις 130 μονάδες βάσης τον Οκτώβριο του 2009 στις 400 τον Ιανουάριο του 2010. Η χώρα οδηγή­θηκε σε αδιέξοδο.

Μοιραίοι και άβουλοι…

Και όλο αυτό το διάστημα, η κυβέρνηση:

• Αδρανούσε να πάρει την οποιαδήποτε πρωτοβουλία που θα απέτρεπε τα χειρότερα, που θα έδινε την αναπτυξιακή ανάσα που τόσο χρειαζόταν η χώρα.
• Κώφευε στις προτροπές της Νέας Δημοκρατίας για μέτρα αναγκαία για να ξεφύγουμε από τον κλοιό που περιέσφιγγε την Ελληνική οικονομία.
• Δεν εκτίμησε τη συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά, σε πολιτικές ανάκαμψης.
• Αμέλησε, κατά περίεργο τρόπο, να δανειστεί από τις αγορές, όταν ήταν ακόμη δυνατός αυτός ο δανεισμός.

Τελικά, οδήγησαν τη χώρα, «μοιραίοι και άβουλοι», στη λύση του Μνη­μονίου, και την επιτροπεία του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ. Έτσι μπήκαμε στη δεύτερη φάση της πασοκικής διακυβέρνησης: του ιδιότυπου «σοσιαλιστικού νεοφιλελευθερισμού». Με κύρια χαρακτηριστικά την αναλγησία απέναντι στις ανάγκες της κοινωνίας, την φοροεισπρακτική λογική των μέτρων, τον υποβιβασμό της Ελλη­νικής κυβέρνησης σε διεκπεραιώτρια των εντολών της Τρόικας.

Η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς, μέχρι να φθάσουμε στην ψήφιση του Μνημονίου από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τα «εξα­πτέρυγα» που το στηρίζουν, είχαν προτείνει μέτρα συγκεκριμένα για την υπέρβαση της κρίσης. Και όταν ήλθε η ώρα της ευθύνης, πρώτιστα απέ­ναντι στον Ελληνικό Λαό, είπε το μεγάλο «όχι». Το όχι αυτό, προκάλεσε τις κατηγορίες της κυβέρνη­σης και των συνοδοιπόρων της, σαν δήθεν έλλειψη ευθύνης. Πολύ σύντομα, όμως, φάνηκε ποιος είχε δίκαιο. Ακόμη και πρώην υπέρμαχοι της «μνημονιακής πολιτικής» κάνουν στροφή αντι­λαμβανόμενοι τα αποτελέσματα που επιφέρει και, πάνω από όλα, την κοινωνική οργή. Διότι οι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, στα εύκολα «θύ­ματα», τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, και με μια φοροκαται­γίδα άνευ προηγουμένου οδηγούν τα Ελληνικά νοικοκυριά στην από­γνωση. Και το χειρότερο: Με εμμονή στην απουσία κάθε αναπτυξιακής πρωτο­βουλίας, που θα περιόριζε τα αποτελέσματα της ύφεσης, η πορεία της πολιτικής του Μνημονίου ήταν προδιαγεγραμμένη: Η ύφεση πλησιάζει το 4%, η ανεργία στο 12%, ο πληθωρισμός ξεπέ­ρασε το 5,5%... Τα «λουκέτα» πολλαπλασιάζονται αλματωδώς. Όλοι οι τομείς της οικονομίας παρουσιάζουν σημάδια κατάρρευσης.

Το κράτος, επειδή η κυβέρνηση θέλει να παρουσιάσει «καλά» νούμερα στην τρόικα και περιορισμένες δαπάνες, έχει προχωρήσει στην πράξη σε στάση πληρωμών στο εσωτερικό, όπως με την μη επιστροφή ΦΠΑ στις επιχειρήσεις και τη μη καταβολή οφειλών σε προμηθευτές του Δημοσίου. Τα έσοδα, λόγω της πτώσης της κατανάλωσης και της γενικής ύφεσης, υπολείπονται σημαντικά του στόχου. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, όλο και περισσότεροι, ακόμη και στε­λέχη του ΔΝΤ, εκφράζουν τις αμφιβολίες τους για την επιτυχία του προγράμματος.

Εθνική κατάθλιψη

Την ίδια ώρα, η Ελληνική κοινωνία βυθίζεται ολοένα και περισσότερο σε γενική κατάθλιψη. Η απουσία ελπίδας για το αύριο είναι εμφανής σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, αλλά και σε όσους ζουν μέσα στον κόσμο. Αυτή την απαισιοδοξία και την έλλειψη οράματος ήλθε να καλύψει η «στρατηγική ελπίδας για την έξοδο από την κρίση», που παρουσίασε ο Αντώνης Σαμαράς. Ένα σχέδιο λεπτομερές και τεκμηριωμένο, που στο­χεύει στην υπέρβαση της κρίσης με την αντιμετώπιση, όχι μόνον των διαρθρωτικών ελλειμμάτων, αλλά και της ύφεσης. Μια πολιτική που, εφόσον εφαρμοστεί έγκαιρα, μπορεί να δώσει στην Ελλάδα τη δυνατό­τητα να σταθεί μόνη της στα πόδια της. Ένα πρόγραμμα που περιλαμ­βάνει το σωστό μείγμα πολιτικής, που μπορεί να δώσει ανάπτυξη στον τόπο, έτσι ώστε οι θυσίες της κοινωνίας να μην πάνε χαμένες.

Εντούτοις, ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη αδυνατούν να δουν την πραγματικότητα, καθώς εμφανίζονται να δίνουν προτε­ραιότητα στους ανέξοδους επαίνους διεθνών παραγόντων και όχι στη κοινωνική συναίνεση. Ο ανασχηματισμός, όμως, της κυβέρνησης, πριν καν συμπληρωθεί ένας χρόνος στην εξουσία, συνιστά καθαρή ομολογία αποτυχίας.  Αποτυχία που οφείλεται:

• Στην έλλειψη οποιουδήποτε σχεδιασμού, που να μπορεί να δίνει λύσεις στα φλέγοντα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας.
• Στην τραγική απουσία συντονισμού του κυβερνητικού έργου, που γίνεται εντονότερη από την επιλογή του πρωθυπουργού να ταξιδεύ­ει συνεχώς εκτός Ελλάδος, με κάθε αφορμή –Σοσιαλιστική Διεθνής, διε­θνή «φόρα» και συνέδρια. Η ανάδειξη συντονιστών και υποσυντονιστών, στον πρόσφατο ανασχημα­τισμό, φώτισε ακόμη περισ­σότερο την τραγελαφική κα­τάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης, το κόστος της οποίας, όμως, πληρώνει ο Ελληνικός λαός. Το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση επιδιώκουν τώρα να πείσουν τους πολίτες ότι έχουν κάνει έργο. Σε πείσμα της ίδιας της πραγματικότητας επιλέγουν τα γνωστά εργαλεία της ωραιοποίησης της εικόνας και προωθούν την εκστρατεία παραπλά­νησης μέσω των Εξεταστικών Επιτροπών και το «κυνήγι μαγισσών». Όλα αυτά, όμως, δεν μπορούν να αποκρύψουν την αλήθεια.
• Δεν μπορούν να απαλείψουν από την μνήμη των πολιτών τις δημαγωγικές υποσχέσεις του κ. Παπανδρέου πριν τις εκλογές. Ο πολί­της κατάλαβε ότι τον παραπλάνησαν συνειδητά!
• Δεν μπορούν να παραπλανήσουν τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους για το ποιος πληρώνει την κρίση. Το κατανοούν με τρό­πο δραματικό στην καθημερινότητά τους!
• Δεν μπορούν να πείσουν ότι νέα, πιο επώδυνα μέτρα δεν θα παρθούν. Ο «καπνός» από τις πληροφορίες που διαρρέουν έχει «φω­τιά»: νέα αύξηση του ΦΠΑ των προϊόντων που είναι στο 11%, αύξηση στην τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, περικοπές στα εισοδήματα των μισθωτών, νέοι φόροι...

Το συμπέρασμα που εξάγεται αβίαστα είναι ίδιο με τον ισχυρισμό του ΠΑΣΟΚ: «σε ένα χρόνο έγιναν τόσα όσα δεν έγιναν σε δεκαετίες». Και πράγματι. Η Ελλάδα με την πολιτική που ακολουθείται γυρίζει, δυστυχώς, δεκαετίες πίσω.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

10-10-10_

Η πολιτικοποίηση των αυτοδιοικητικών εκλογών του Νοεμβρίου ήταν προδιαγεγραμμένη. Η σφοδρότητα των φοροεισπρακτικών μέτρων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έχουν δημιουργήσει μια «βαριά» ατμόσφαιρα. Η λαϊκή εντολή στον κ. Παπανδρέου της εποχής του «λεφτά υπάρχουν» -και άρα θα σας τα μοιράσουμε- είναι πρόσφατη. Οι συγκρίσεις με την πολιτική του μνημονίου και του «όλοι μαζί τα φάγαμε» λειτουργούν αυτόματα στο μυαλό του πολίτη.

Βέβαια, αν και η εντεινόμενη διαμάχη των δύο κομμάτων εξουσίας γύρω από τη οικονομική πολιτική δικαιολογείται από τον προεκλογικό πυρετό, υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτό. Πίσω από τη διάσταση απόψεων για τα μέτρα του μνημονίου και την αποτελεσματικότητά τους υφίσταται μια ευρύτερη απόκλιση θέσεων και ιδεών.

Η στάση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στο μνημόνιο και η πρότασή της για άλλο μείγμα οικονομικής πολιτικής είναι πράξη ευθύνης απέναντι στη χώρα. Στάση που εκπορεύεται και από τους δεσμούς της με τα μεσαία κοινωνικά στρώματα. Με αυτά, δηλαδή, που καλούνται να πληρώσουν, με τρόπο επώδυνο, τις επιλογές της κυβερνητικής πολιτικής. Διότι η κυριότερη εξέλιξη που λαμβάνει χώρα, με αφορμή το μνημόνιο, είναι η βίαιη ώθηση της μεσαίας τάξης προς τα κάτω. Με την απουσία οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής οι συνέπειες των επιλογών αυτών θα έχουν μόνιμο και δραματικό χαρακτήρα. Εξαιτίας της ανεργίας, οι νέοι, θα ζήσουν σε έναν κόσμο χειρότερο απ’ αυτόν των γονιών μας.

Για τη Νέα Δημοκρατία η στήριξη των στρωμάτων αυτών και η αντίδραση στον φόβο που καλλιεργεί η κυβέρνηση συνιστά πρώτιστο καθήκον. Αν δεν το έκανε θα πρόδιδε την ταυτότητά της. Κοντολογίς, η μάχη του μνημονίου στην ουσία είναι και σύγκρουση δύο διαφορετικών πολιτικών αντιλήψεων για τη χώρα και την κοινωνία. Η κατανόησή τους από τους πολίτες θα καταστήσει δυνατή τη διαμόρφωση της μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας που θα επιβάλει τη νέα μεταπολίτευση.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

24-09-10_

Η ελληνική οικονομία ταλανίζεται επικίνδυνα από την οξύτατη κρίση: ύφεση, ανεργία, χιλιάδες λουκέτα, γενική απογοήτευση στην κοινωνία. Η κυβέρνηση παρά τις παραινέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, περιορίζεται στην εφαρμογή των όρων του μνημονίου χωρίς αναπτυξιακή κατεύθυνση. Και όσες μεταρρυθμίσεις προωθούνται, γίνονται με τρόπο ανοργάνωτο και πρόχειρο. Παράδειγμα ο νόμος για τις εμπορευματικές μεταφορές.

Αρχικά, οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες δημιουργούν χάος εν μέσω του θέρους και αργότερα επανέρχονται αναστατώνοντας όχι μόνον έναν ολόκληρο κλάδο, αλλά το σύνολο της κοινωνίας. Ο «άγαρμπος» τρόπος που έγινε η διαχείριση της απελευθέρωσης των εμπορευματικών μεταφορών, μας οδήγησε στις απίστευτες σκηνές στους δρόμους της χώρας: μπλόκα, ταλαιπωρία για τους πολίτες, κυνηγητό με την Αστυνομία.

Έχει καταστεί φανερό ότι η κυβέρνηση δεν έχει κανένα σχέδιο. Απλώς, οι υπουργοί καλύπτονται πίσω από τους όρους του μνημονίου, διατηρώντας για τους εαυτούς τους το ρόλο του διεκπεραιωτή προειλημμένων αποφάσεων της τρόικας.

Το μαρτυρά και η άρνηση της κυβέρνησης στο αίτημα των ιδιοκτητών φορτηγών για μεταβατική περίοδο 5 ετών αντί 30 μηνών. Το υπουργείο μεταφορών δεν βρίσκει πειστικά επιχειρήματα απέναντι σε ανθρώπους που καταστρέφονται οικονομικά, ιδιαιτέρως όσοι αγόρασαν τις άδειες τα τελευταία χρόνια. Και ενώ μιλούν για ενίσχυση του ανταγωνισμού και χαμηλότερες τιμές δεν εξασφαλίζεται ότι δεν θα δημιουργηθούν μεγάλα καρτέλ που θα εκτοξεύσουν τις τιμές στα ύψη

Η ΝΔ παραμένει υπέρ της κατάργησης στρεβλώσεων και εμποδίων στη λειτουργία του ανταγωνισμού. Άλλοι ήταν αυτοί που μίζερα και μικροκομματικά απέρριπταν, εκ προοιμίου, κάθε μεταρρυθμιστικό μέτρο της προηγούμενης κυβέρνησης. Και σήμερα, ως ανανήψαντες οπαδοί των μεταρρυθμίσεων, εμφανίζονται βασιλικότεροι του βασιλέως σε μέτρα που οδηγούν την κοινωνία στην απόγνωση. Λησμονούν ότι, η ελληνική κοινωνία στηρίζεται στην μικρή και μεσαία ιδιοκτησία. Αυτά τα χαρακτηριστικά συνετέλεσαν στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η σύγκρουση με τους ιδιοκτήτες των φορτηγών κάνει καλό στην εικόνα της. Όμως, οι κοινωνικές αντοχές δεν είναι απεριόριστες. Η τόλμη για την ορθή μεταρρύθμιση πρέπει να συνδυάζεται με την αρετή της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.