Ο εορτασμός της φετινής επετείου της 25^ης Μαρτίου 1821 πραγματοποιείται εν μέσω μιας πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης που συγκλονίζει όλο τον κόσμο. Μια κρίση που δημιουργεί ανασφάλεια και αβεβαιότητα στους πολίτες του παγκόσμιου χωριού. Η κρίση όμως είναι και μια αφορμή προβληματισμού για το δρόμο που πήραμε ως καταναλωτική κοινωνία, η οποία στο κυνήγι του εύκολου κέρδους θυσίασε αρχές και αξίες.   

     Συνηθίζουμε στις εθνικές επετείους να εξάρουμε των πατριωτισμό των προγόνων μας που θυσιάστηκαν για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Είναι η ελάχιστη οφειλόμενη τιμή σε εκείνους που έχυσαν το αίμα τους στους αγώνες του έθνους. Εάν λοιπόν καλός πατριώτης εν καιρώ πολέμου είναι εκείνος που αγωνίζεται για την ελευθερία, εκείνος που αψηφά τους κινδύνους για την εθνική ανεξαρτησία και ορθώνει το ανάστημα του μπρος σε κάθε ξένη επιβουλή, ποιος είναι ο ορισμός του καλού πατριώτη στους χρόνους της ειρήνης; Και ακόμη ποια τα όρια ανάμεσα στον πατριωτισμό και τον εθνικισμό;

     Αναμφίβολα, καλός πατριώτης είναι αυτός που αγαπά την πατρίδα, νοιάζεται για τον τόπο του, συμμετέχει στη συλλογική προσπάθεια προόδου της χώρας. Ο καλός πατριώτης είναι ενεργός πολίτης. Δεν αδιαφορεί για τον συνάνθρωπό του και τα κοινωνικά δρώμενα. Είναι ο νομοταγής πολίτης που διεκδικεί τα δικαιώματά του αλλά ταυτόχρονα είναι και συνεπής στις υποχρεώσεις του προς την πολιτεία και τον κοινωνικό του περίγυρο. Ο καλός πατριώτης σέβεται το περιβάλλον και δεν μένει απαθής θεατής του βιασμού του. Ενδιαφέρεται για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς γιατί έχει συνείδηση της εθνικής του αυτογνωσίας. Καλός πατριώτης είναι αυτός που κάνει ενσυνείδητα το καθήκον του. Ο δημόσιος λειτουργός που δεν διανοείται να χρηματιστεί για να κάνει καλά τη δουλειά του. Εν κατακλείδι καλός πατριώτης είναι ο ευσυνείδητος πολίτης, εκείνος που έχει συναίσθηση της κοινωνικής του ευθύνης. Αυτός που βάζει το συλλογικό καλό πάνω από το ατομικό του συμφέρον, που υποτάσσει το προσωπικό του “εγώ” στο “εμείς” του στρατηγού Μακρυγιάννη.

     “Μη ρωτάς τι κάνει η πατρίδα για εσένα αλλά τι έκανες εσύ για την πατρίδα”. Η φράση αυτή του Προέδρου των ΗΠΑ Τζων Κέννεντι δίνει την πραγματική διάσταση του καλού πατριώτη. Αν πατριωτισμός λοιπόν είναι η αγάπη για την πατρίδα, ο εθνικισμός είναι η νοσηρή έκφραση ενός κοντόφθαλμου “πατριωτισμού”. Αν καλός πατριώτης είναι εκείνος που στα πεδία των μαχών αγωνίζεται να υψώσει την ελληνική σημαία, τον τίτλο αυτό δεν μπορεί να τον διεκδικεί ο χούλιγκαν που υποστέλλει ή σκίζει το εθνικό σύμβολο αντίπαλης χώρας σε αθλητική διοργάνωση.

     Καλός πατριώτης δεν είναι ο απαθής πολίτης, που παρακολουθεί άκριτα από τον καναπέ του σπιτιού του ότι του σερβίρει η τηλεόραση, αλλά ο οικουμενικός πολίτης που έχει το θάρρος της γνώμης και είναι αποφασισμένος να παλέψει για τα πιστεύω του, για αρχές και αξίες, όπως έπραξαν οι αγωνιστές του ‘21.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Βουλής.

Η ένταση στο Αιγαίο που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες με την κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας έδωσε την ευκαιρία στα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης να αναρωτηθούν για τη σκοπιμότητα της παραμονής της χώρας στο ΝΑΤΟ. Σε έναν πολυσύνθετο και πολυπολικό κόσμο, όπου τα δεδομένα αλλάζουν, φυσικό είναι να αναπροσαρμόζεται στην πράξη και ο ρόλος του ΝΑΤΟ. Η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας που λειτουργούσε ως αντίπαλο δέος στο ΝΑΤΟ άλλαξε ουσιαστικά και τον προσανατολισμό της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Οφείλει το ΝΑΤΟ να ανταποκριθεί στα δεδομένα  της νέας εποχής, τη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.

Μπορεί η χώρα μας να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, τούτο όμως δεν σημαίνει ότι κατά καιρούς δεν έχουν διατυπωθεί ενστάσεις από πλευράς της ελληνικής κοινής γνώμης αναφορικά με επιλογές της συμμαχίας, όπως ο πόλεμος στο ΙΡΑΚ ή η επέμβαση στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία. Και οι ενστάσεις αυτές ήταν εντονότερες όποτε υπήρξε η εντύπωση ότι οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ υπαγορεύονταν από τις ΗΠΑ και η συμμαχία ήταν απλά ένας νομιμοποιητικός οργανισμός των αμερικάνικων επιθυμιών. Η σύνοδος του Βουκουρεστίου με τη διαφωνία Ευρωπαίων συμμάχων στη διεύρυνση με την Γεωργία και την Ουκρανία απέδειξε το σημαντικό ρόλο που έχει κάθε κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.  

Βεβαίως, θα ανέμενε κανείς ότι οι σχέσεις μεταξύ συμμάχων-μελλών του ΝΑΤΟ θα είναι ανέφελες, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία κατά καιρούς έχει δημιουργήσει θερμά επεισόδια στο Αιγαίο με κορυφαίο τα Ίμια. Επεισόδια που προκαλούν εκτός των άλλων και αισθήματα πικρίας για τη στάση της συμμαχίας.

Ανεξαρτήτως, όμως συναισθημάτων, η συμμετοχή της χώρας μας στο ΝΑΤΟ αναμφίβολα της δίνει τη δυνατότητα να προασπίσει τα συμφέροντά της πολύ καλύτερα απ’ ότι αν ήταν εκτός συμμαχίας με την Τουρκία μόνη να αλωνίζει. Το πρόσφατο βέτο του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι στο αίτημα των Σκοπίων να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ χωρίς προηγουμένως να έχουν έρθει σε συμβιβασμό με την Ελλάδα για το ζήτημα της ονομασίας τους, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Είναι προτιμότερο να είμαστε παρόντες δίνοντας τη μάχη συνδιαμόρφωσης της πολιτικής της συμμαχίας, βεβαίως έχοντας επίγνωση των δυνατοτήτων μας, παρά να απέχουμε.   

Η διεθνής θέση της χώρας μας, λοιπόν, είναι ταυτισμένη εδώ και μισό αιώνα περίπου, από τη δεκαετία του ‘50 κιόλας, με τη δυτική κατεύθυνση. Αυτό συνέβη από την εποχή που η χώρα μας εισήχθη στη συμμαχία το 1952 επί κυβερνήσεως Πλαστήρα, και ενώ κάποιοι έβλεπαν στην προσχώρηση αυτή την επικύρωση της αμερικανικής κυριαρχίας στην περιοχή, αδυνατώντας να αντιληφθούν τη σημασία της στρατηγικής αυτής επιλογής για την πατρίδα μας. Εδώ και τρεις δεκαετίες μάλιστα ήρθε ως επιστέγασμα της πολιτικής αυτής επιλογής του «ανήκομεν εις τη Δύση» και η είσοδός μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μία στρατηγική επιλογή, που τόσο αμφισβητήθηκε αλλά πιστώνεται ιστορικά στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και βοήθησε τη χώρα πολιτικά και οικονομικά. Αναμφίβολα της προσέδωσε μεγαλύτερη διεθνή αίγλη και διαπραγματευτική ισχύ στο συμμαχικά διευρυμένο σήμερα ευρωπαϊκό και Νατοϊκό τοπίο.

Το διεθνές πολιτικό πλαίσιο απαιτεί πολιτικές συμμαχιών, καθώς έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί οι εποχές που προκρινόταν ως καλύτερες οι επιλογές διεθνούς απομονωτισμού και ψευδεπίγραφων οραμάτων πολιτικής αυτονομίας. Η χώρα μας θα υπηρετήσει καλύτερα τα αμυντικά και γενικότερα τα εθνικά της ζητούμενα και θα εφαρμόσει αρτιότερα τα σχέδια ειρήνης και σταθερότητας στην, ευάλωτη σε κρίσεις, ευρύτερη βαλκανική περιοχή, συμμετέχοντας ενεργά στους διεθνείς οργανισμούς.

Βεβαίως, η Ελλάδα ευρισκόμενη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, σε μία νευραλγική γεωστρατηγική θέση, σε μια περιοχή όπου μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό ρόλο ως πόλος ανάπτυξης και πολιτικής σταθερότητας, δεν έχει την πολυτέλεια να υπαναχωρεί σε ζητήματα που άπτονται των εθνικών συμφερόντων της.

Ο δρ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.

Γιατί οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους; Είναι μικρό το πακέτο Χατζηγάκη των 500 εκατομμυρίων ευρώ; Αντέχει η οικονομία γενναιότερη ενίσχυση του αγροτικού τομέα; Ποια τα περιθώρια κινήσεων εντός της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ; Έχει μέλλον η ελληνική γεωργία;

Αυτά είναι τα σημαντικότερα ερωτήματα που αναδεικνύονται από τις αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών. Σε αυτά θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο σημερινό σημείωμα:

Α) Οι αγρότες είναι στους δρόμους γιατί η φετινή χρονιά είναι η χειρότερη της τελευταίας δεκαετίας. Καλλιέργησαν με πολύ υψηλό κόστος παραγωγής, με την κούρσα του πετρελαίου που ξεπέρασε τα 140 δολάρια το βαρέλι να συμπαρασύρει και τις τιμές των αγροτικών εφοδίων. Την ίδια ώρα οι τιμές στα περισσότερα αγροτικά προϊόντα είτε έχουν πλήρως καταρρεύσει είτε δεν προσφέρουν βιώσιμο εισόδημα.

Β) Η κυβέρνηση σε μια περίοδο ισχνών αγελάδων, με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση να χτυπά και το κατώφλι της ελληνικής οικονομίας, προχώρησε στη λήψη σημαντικών μέτρων για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου. Το «πακέτο Χατζηγάκη» δεν είναι ευκαταφρόνητο. Βεβαίως μακάρι να υπήρχαν οι οικονομικές δυνατότητες για γενναιότερα μέτρα. Στη συγκεκριμένη, όμως συγκυρία ουδείς καλοπροαίρετος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η κυβέρνηση επιδεικνύει κοινωνική ευαισθησία αναγνωρίζοντας το μέγεθος του προβλήματος των αγροτών μας. Όλοι θα θέλαμε αυτά τα μέτρα να είχαν ανακοινωθεί νωρίτερα, χωρίς να χρειαστεί οι αγρότες να βγουν στους δρόμους, η Ελλάδα να κοπεί στα δύο και οι πολίτες να ταλαιπωρούνται. Όπως επίσης καλό θα ήταν τα μέτρα άμεσα να είχαν εξειδικευτεί. Τούτο όμως δεν μειώνει την αξία τους, ούτε μπορεί να αποτελεί άλλοθι γι’ αρνήσεις προσέλευσης στο διάλογο για την εξειδίκευσή τους.

Γ) Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η χώρα μας οφείλει να κινείται εντός του πλαισίου της ΚΑΠ που δεν αφήνει περιθώρια εθνικών ενισχύσεων. Η Ελλάδα είναι από τις χώρες στις οποίες έρευσε πακτωλός χρημάτων μέσω των κοινοτικών επιδοτήσεων στους αγρότες. Πολλά όμως είναι και τα χρήματα που επεστράφησαν λόγω καταλογισμού προστίμων στις Βρυξέλλες για παραβίαση της ΚΑΠ. Γι’ αυτό και θα πρέπει όλοι, πολιτικές δυνάμεις και εκπρόσωποι των αγροτών να αρθρώνουν υπεύθυνο δημόσιο λόγο. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο η κυβέρνηση μέσω του ΕΛΓΑ αποζημιώνει τους αγρότες για τη ζημία που υπέστησαν την περσινή χρονιά.

Δ) Η ελληνική γεωργία αντιμετωπίζει χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα: Έχουμε μικρό και πολυδιασπασμένο κλήρο, συρρικνούμενο αγροτικό τομέα, μεγάλο μέσο ηλικιακό όρο των αγροτών, λίγους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.  Το να παράγουμε συμβατικά προϊόντα συναγωνιζόμενοι αγρότες τρίτων χωρών με χαμηλό βιοτικό επίπεδο είναι δώρων άδωρο. Οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με το αγροτικό επάγγελμα, με στήριξη της πολιτείας στον τομέα της ενημέρωσης και της πρόσβασης σε προγράμματα θα είναι πλέον αγρότες-επιχειρηματίες. Μπορούμε να επενδύσουμε στην ποιοτική γεωργία, σε προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας, σε Προϊόντα με Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ), στην μεταποίηση και τυποποίηση αυτών των προϊόντων, ώστε να μένει στους παραγωγούς η προστιθέμενη αξία τους. Στην κατεύθυνση αυτή σημαντικός είναι ο ρόλος νοικοκυρεμένων συνεταιρισμών, οργανωμένων στη βάση ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν και θαύματα δεν γίνονται.

Ο δρ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, μέλος της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση αποδεικνύει ότι, δυστυχώς, οι παθογένειες της πολιτικής ζωής που σημάδεψαν τη μεταπολιτευτική περίοδο είναι ακόμη ζωντανές.

Η αξιωματική αντιπολίτευση επιβεβαιώνει και σε αυτήν την περίπτωση ότι αποτελεί τη θλιβερή συνέχεια των πλέον συντηρητικών αντιλήψεων για την πολιτική.

Αντιλήψεις που δεν επέτρεψαν στο παρελθόν να προχωρήσουμε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αν είχαν εφαρμοσθεί θα ήταν σίγουρα διαφορετική η πορεία της χώρας.

Αντιλήψεις που θέλουν την αντιπολίτευση να μην ασκεί τον εποικοδομητικό ρόλο που θα έπρεπε, προωθώντας συγκροτημένες προτάσεις με γνώμονα το όφελος του τόπου.

Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ ως φορέας σήμερα των χειρότερων παραδόσεων λαϊκίστικης αντιπολίτευσης, παραμένει εγκλωβισμένος στις αναχρονιστικές εμμονές του και τις ξεπερασμένες ιδεοληψίες του.

Πολλά στελέχη του δεν σταματούν να μοιράζουν υποσχέσεις σε όλους και για όλα. Η ανεύθυνη ρητορεία τους περιλαμβάνει την, ως δια μαγείας, μεταφορά μας στην μακάρια ευμάρεια των χρόνων της άμετρης κατανάλωσης και των αθρόων διορισμών.

Φυσικά, αυτές οι μεγαλόστομες υποσχέσεις δεν συνοδεύονται από οποιοδήποτε ρεαλιστικό σχέδιο, από οποιαδήποτε σοβαρή μέτρηση των συνεπειών όσων με περισσή άνεση επαγγέλλονται.

Και επειδή το κενό αξιοπιστίας δεν καλύπτεται με λόγια του αέρα, η αξιωματική αντιπολίτευση καταφεύγει μονίμως στην καταστροφολογία, και στην υποδαύλιση συναισθημάτων οργής και αγανάκτησης.

Η βελόνα του ΣΥΡΙΖΑ είναι κολλημένη στο «όχι σε όλα», ακόμη και για αποφάσεις που έρχονται να αποκαταστήσουν την νομιμότητα, να επιβάλλουν το αυτονόητο, να επιτρέψουν την ορθή λειτουργία των θεσμών.

Δυστυχώς, όμως, για όσους φαντασιώνονταν σεπτεμβριανές, οκτωβριανές ή νοεμβριανές επαναστάσεις, ο ελληνικός λαός δεν τους ακολουθεί. Οι βαρύγδουπες απειλές του προέδρου και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ πέφτουν επανειλημμένως στο κενό και η έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα της εξουσίας αναβάλλεται επ’ αόριστον. Οι πολίτες δεν δείχνουν να πείθονται από τη δημαγωγία και τον άκρατο λαϊκισμό.

Κι αυτό που είναι ακόμη χειρότερο για την αξιωματική αντιπολίτευση, είναι ότι οι θέσεις του αρχηγού της δεν πείθουν ούτε καν διακεκριμένα στελέχη της. Αναγνωρίζουν δημοσίως ότι οι υποσχέσεις για τις μαγικές λύσεις που θα καταργήσουν μονομερώς μνημόνια, χρέη, δάνεια, κρίσεις, που θα επιτρέψουν προσλήψεις χιλιάδων νέων δημοσίων υπαλλήλων, την αύξηση μισθών, συντάξεων, το μοίρασμα επιδομάτων σε όλους όσους βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος, δεν έχουν κανένα αντίκρισμα.

Γιατί, απλώς, λεφτά δεν υπάρχουν. Η κότα με τα χρυσά αυγά παρέμεινε μόνον στα παιδικά παραμύθια. Με παραμύθια όμως δεν πρόκειται να κινηθεί η οικονομία, να έλθουν ξένες επενδύσεις, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Διότι δεν είναι δυνατόν κάποιος να υπόσχεται ότι μπορεί να συμβούν ταυτόχρονα και η μονομερής άρνηση πληρωμής των χρεών μας και η απρόσκοπτη συνέχιση της χρηματοδότησής μας, και η άρνηση των δανειακών μας υποχρεώσεων και η παραμονή μας στο ευρώ.

Αυτές οι αντιφατικές και παράλογες τοποθετήσεις, που διατυπώνονται από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ανάλογα με τη χώρα και την ήπειρο που βρίσκεται και το ακροατήριο που απευθύνεται, εύλογα προκαλεί εκνευρισμό στις συνιστώσες του.

Και επιτρέψτε μου και εμένα να υποθέσω ότι αυτές ακριβώς οι αντιφάσεις, οι οποίες προκαλούν σοβαρές εσωτερικές αντιθέσεις στην αξιωματική αντιπολίτευση, συνιστούν και την πραγματική αιτία της πρότασης δυσπιστίας που σήμερα συζητούμε.

Επιχειρείται μάλλον μια απόπειρα συσπείρωσης πριν οι αμφιβολίες και οι αμφισβητήσεις μοιραία πολλαπλασιαστούν.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι το ζήτημα της ΕΡΤ είναι μόνον η αφορμή. Γιατί, τέλος πάντων, δεν αντέχει σε καμία λογική η άποψη ότι οι κτιριακές εγκαταστάσεις και ο τεχνολογικός εξοπλισμός της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ανήκουν σε όσους έτυχε να εργάζονται εκεί και θα έπρεπε οι φορολογούμενοι να πληρώνουν εσαεί και αγόγγυστα την αντίστασή τους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση, εν μέσω μιας πρωτοφανούς συγκυρίας, με κληρονομημένα τεράστια προβλήματα, με την κρίση να διαπερνά όχι μόνον τον τομέα της οικονομίας, αλλά να έχει πάρει πολύ ευρύτερες διαστάσεις, πέτυχε πολλά.

Η αντιπολιτευτική μονομέρεια θέλει όλα αυτά να τα ξεχνά, να τα παραγνωρίζει ή να τα υποτιμά. Κι όμως, τίποτε δεν ήταν αυτονόητο πριν από 17 μήνες.

Με εργώδη προσπάθεια, πρωτίστως του ίδιου του πρωθυπουργού, αποκαταστάθηκε η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Ενώ στο μέτωπο της οικονομίας τα βήματα που έχουν γίνει κυρίως χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού, είναι τεράστια. Και σύντομα προσβλέπουμε στην έξοδο από το τούνελ της κρίσης.

Ασφαλώς, μένουν πολλά να γίνουν ακόμη, και ιδιαίτερα στο μέτωπο της ανεργίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός είναι ο πρωταρχικός μας στόχος, στον οποίο οφείλουμε όλοι ανεξαιρέτως, να είμαστε προσηλωμένοι.

Δραττόμενος της ευκαιρίας κυρίες και κύριοι συνάδελφοι θα ήθελα να αναφερθώ εν συντομία στις ενέσεις ρευστότητας στον πρωτογενή τομέα που έχω την τιμή να υπηρετώ από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

1. Καταβλήθηκε η προκαταβολή της ενιαίας ενίσχυσης, περίπου 1 δις. Ευρώ, σε σχεδόν 700 χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά, διαψεύδοντας τις αντιπολιτευτικές Κασσάνδρες, που υποστήριζαν ότι λόγω της επανοριοθέτησης των επιλέξιμων βοσκοτόπων που αξιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα ήταν δυνατή η πληρωμή.

2. Με παρέμβαση του πρωθυπουργού αποκαθίσταται τις επόμενες μέρες στα περσινά επίπεδα τόσο η επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Πετρελαίου στους αγρότες, όσο και η εξισωτική αποζημίωση σε όλους τους δικαιούχους κτηνοτρόφους. Χθες υπογράφηκε η δέσμευση πίστωσης για επιπλέον 28,5 εκατομμύρια ευρώ για την αποκατάσταση της εξισωτικής, μετά την επίσημη έγκριση του σχετικού αιτήματός μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

3. Για την ενίσχυση της ρευστότητας των αγροτών που προχωρούν σε σχέδια βελτίωσης των εκμεταλλεύσεων τους ή δραστηριοποιούνται στον τομέα της μεταποίησης αγροτικών προϊόντων τέθηκε σε λειτουργία το Ταμείο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας με ένα κουμπαρά 253 εκατομμυρίων ευρώ και με επιτόκιο κάτω του 4%.

4. Εντός του έτους θα υπάρξει καινούργια προκήρυξη του προγράμματος νέων αγροτών, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, με στόχο να μπει νέο αίμα στην πρωτογενή παραγωγή, συμβάλλοντας έτσι στην ανανέωση του αγροτικού δυναμικού.

5. Στον τομέα της αγροτικής ασφάλισης πέραν των μειώσεων στα τέλη εκτίμησης και επανεκτίμησης σε βασικές καλλιέργειες, στο πλαίσιο της βελτίωσης του κανονισμού λειτουργίας του ΕΛΓΑ εξετάζουμε θετικά την επιδότηση του ασφαλίστρου από το επιχειρησιακό πρόγραμμα του ΥπΑΑΤ κατά την νέα προγραμματική περίοδο.

Τέλος θυμίζω ότι την επόμενη επταετία, μέσω της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής  αναμένεται να εισρεύσουν στην Ελλάδα σχεδόν 20 δισεκατομμύρια ευρώ ως άμεσες ενισχύσεις στους παραγωγούς, αλλά και με τη χρηματοδότηση έργων και δράσεων για την αγροτική ανάπτυξη.

Και από το βήμα της Βουλής στρέφομαι προς τον αγροτικό κόσμο της χώρας, τους ανθρώπους της παραγωγής, τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους, αλλά και όσους νέους επιθυμούν να εισέλθουν σε αυτήν, και τους καλώ να αναλογιστούν τι θα συνέβαινε στην περίπτωση που θα επικρατούσαν οι τυχοδιωκτικές και ανεδαφικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι θα συνέβαινε αν έμπαινε σε κίνδυνο η θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Τι θα συνέβαινε εάν σταματούσαν οι χρηματοδοτικές ροές προς την αγροτική μας παραγωγή;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Είμαι βέβαιος ότι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα βγουν πιο ενισχυμένοι, από την πρόταση δυσπιστίας, έτσι ώστε να φέρουν σε πέρας το δύσκολο έργο που έχουμε αναλάβει, που δεν είναι άλλο από την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης, την έξοδο της χώρας στις αγορές, άρα και το τέλος των μνημονίων, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που θα κρατήσουν τους νέους στην χώρα μας, την ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής και την αναζωογόνηση της ελληνικής περιφέρειας».