Menu
A+ A A-

Σημεία Ομιλίας του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για τα αγροτικά

maximosvoulideltiotipou

 

7 Μεταρρυθμίσεις

αντί για διαχείριση των αγροτικών προβλημάτων

 


«Χρόνια τώρα παρακολουθώ τις εξελίξεις στον αγροτικό τομέα. Μεγάλωσα με τα προβλήματα των αγροτών και σέβομαι τον αγώνα τους, γιατί είναι αγώνας καθημερινής επιβίωσης.

Ως βουλευτής μιας κατεξοχήν αγροτικής περιοχής, αλλά και ως Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων πέρασα αμέτρητες ώρες με αγρότες, σε συσκέψεις και συναντήσεις, σε γραφεία και χωράφια συζητώντας τα προβλήματά τους και ψάχνοντας λύσεις.

Παρακολουθώ τις αγροτικές κινητοποιήσεις από τις πρώτες το 1995. Και κάθε χρόνο, Γενάρη – Φλεβάρη, οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας λύσεις στα προβλήματα.

Κάθε χρόνο ο βασικός κορμός των αιτημάτων είναι ίδιος:

-          Το κόστος παραγωγής και ιδιαίτερα οι τιμές στο πετρέλαιο και το ρεύμα.

-          Τα έργα υποδομών που θα μειώσουν το κόστος, όπως φράγματα και ταμιευτήρες.

-          Το πρόβλημα της ρευστότητας.

-          Οι κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις, όπως αυτές για το πράσινο σκουλήκι.

-          Το άνοιγμα της ψαλίδας των τιμών ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

-          Οι ελληνοποιήσεις εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων.

-          Τα φέσια που ρίχνουν έμποροι στους παραγωγούς και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές.

Για την αντιμετώπιση των σοβαρών αυτών αιτημάτων, η Πολιτεία κατέφευγε σε μια λογική διαχείρισης και μετάθεσης των προβλημάτων στο μέλλον με έκτακτες παροχές και κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις.

Η κοντόφθαλμη αυτή διαχειριστική λογική αντιμετώπισης των αγροτικών προβλημάτων είχε διπλό κόστος:

-          Τα προβλήματα διογκώνονταν, κακοφόρμισαν, έγιναν χρόνιες παθογένειες και πλέον τα συνήθη «μερεμέτια» δεν αρκούν, δεν αντέχουν το βάρος της δημοσιονομικής πραγματικότητας.

-          Την ίδια ώρα η χώρα σέρνεται στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για ενισχύσεις που δεν θεωρούνται συμβατές με τα ευρωπαϊκά ειωθότα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «πακέτο» Χατζηγάκη.

Αντί της διαχείρισης και της μετάθεσης των προβλημάτων από χρόνο σε χρόνο χρειαζόμαστε τομές και μεταρρυθμίσεις:

-          για να αναδιοργανώσουμε τον πρωτογενή τομέα,

-          να στηρίξουμε την αγροτική παραγωγή

-          και να δημιουργήσουμε ευνοϊκές συνθήκες για την ελληνική γεωργία του αύριο.

Προχωρούμε λοιπόν σε 7 Μεταρρυθμίσεις αντί για διαχείριση:

Πρώτη μεταρρύθμιση, η αλλαγή του φορολογικού συστήματος των αγροτών με την καθιέρωση βιβλίων εσόδων και εξόδων.

Έτσι δίνουμε καίριο χτύπημα σε δυο παθογένειες που ταλανίζουν την αγροτική οικονομία:

-          Τις ελληνοποιήσεις αγροτικών προϊόντων και

-          Το άνοιγμα της ψαλίδας στις τιμές από το χωράφι στο ράφι.

Με τη φορολογική μεταρρύθμιση μπαίνει τέλος σε αυτή τη διπλή πληγή. Από τη στιγμή που οι αγρότες θα φορολογούνται με βάση τα έσοδα δεν έχουν κίνητρο να γράφουν υψηλότερες τιμές ή περισσότερα κιλά των πραγματικών.

Έτσι:

-          ούτε παραπλάνηση των καταναλωτών έχουμε με τις ελληνοποιήσεις,

-          ούτε ακριβότερες τιμές για τον καταναλωτή,

-          ούτε απώλεια εσόδων για το κράτος από επιστροφή ΦΠΑ με εικονικά τιμολόγια.

Δεύτερη μεταρρύθμιση, η θέσπιση αγροτικού πετρελαίου μειωμένης φορολόγησης με ταυτοποίηση δεδομένων για κάθε αγρότη. Με στόχο, όταν τα δημοσιονομικά το επιτρέψουν, το αγροτικό πετρέλαιο να είναι αφορολόγητο.

Επιπλέον μελετάται η καθιέρωση ειδικού νυχτερινού αγροτικού ρεύματος. Με δεδομένες τις δρομολογηθείσες αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος το Μάιο και τον Ιούλιο, στόχος του μέτρου είναι να αμβλυνθούν στο βαθμό του δυνατού οι συνέπειες για τους αγρότες.

Και βεβαίως, το κόστος παραγωγής επιβαρύνεται και από τον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια. Η δέσμευση της κυβέρνησης για μείωση του, όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός ισχύει στο ακέραιο.

Τρίτη μεταρρύθμιση, η ενεργοποίηση της προαιρετικής ασφάλισης στον ΕΛΓΑ για νόσους και ασθένειες που σήμερα δεν αποζημιώνονται από τον Οργανισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ζημιές από το πράσινο σκουλήκι στο βαμβάκι και όχι μόνο.

Με βάση αναλογιστικές μελέτες ο αγρότης θα έχει τη δυνατότητα με επιπλέον ασφάλιστρο να ασφαλίζει την παραγωγή του για αίτια που μέχρι σήμερα δεν ασφαλίζονται.

Τέταρτη μεταρρύθμιση, η σύσταση του Ταμείου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας που στοχεύει στην ενίσχυση της ρευστότητας των αγροτών που μπαίνουν σε σχέδια βελτίωσης, στη μεταποίηση, σε επενδύσεις στον αγροτικό τομέα.

Υλοποιείται, δηλαδή, ένα πάγιο αίτημα των αγροτών, η θέσπιση του λεγόμενου ΑΓΡΟΤΕΜΠΕ. Με κεφάλαια άνω των 300 εκατομμυρίων ευρώ θα είναι πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των αγροτών.

Πέμπτη μεταρρύθμιση, η υπαγωγή του Μητρώου Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων στο Γενικό Μητρώο του Υπουργείου Ανάπτυξης. Η εξέλιξη αυτή θα δώσει τέλος σε νοσηρές καταστάσεις που καθιστούν τους αγρότες όμηρους των εμπόρων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ροδακινοπαραγωγοί που έμεναν επί μήνες απλήρωτοι για τη σοδειά που είχαν πουλήσει.

Με το Μητρώο Εμπόρων θα υπάρχουν εγγυητικές επιστολές και κυρίως, συμβόλαια με τους παραγωγούς, που θα καθορίζουν τους όρους πώλησης του προϊόντος. Ξεκάθαροι κανόνες, καθαροί λογαριασμοί.

Έκτη μεταρρύθμιση, τα έργα υποδομών που θα μειώσουν το κόστος παραγωγής. Πέραν της μερικής μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στο θεσσαλικό κάμπο, ένα έργο κατεξοχήν περιβαλλοντικό, οφείλουμε στη νέα Προγραμματική περίοδο 2014-2020 να μην ενδώσουμε σε πιέσεις πελατειακών σχέσεων για αναπλάσεις και πλατείες, αλλά να κατευθύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερους πόρους για φράγματα, ταμιευτήρες, λιμνοδεξαμενές και εγγειοβελτιωτικά έργα.

Έβδομη μεταρρύθμιση, η επένδυση στην τυποποίηση και μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων, προκειμένου να μένει εδώ η προστιθέμενη αξία. Το παράδειγμα με το λάδι που εξάγεται χύμα και τυποποιείται στην Ιταλία είναι γνωστό σε όλους. Με το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης θα δώσουμε προτεραιότητα στη χρηματοδότηση επενδυτικών προτάσεων για την τυποποίηση και τη μεταποίηση των αγροτικών μας προϊόντων.

Οι διαχειριστικές λογικές του παρελθόντος αποδείχθηκε ότι δεν λύνουν τα προβλήματα. Δεν έχουμε, λοιπόν, την πολυτέλεια να χρονοτριβούμε, να βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση για χρήματα που δεν υπάρχουν.

Έχουμε χρέος να διαμορφώνουμε το αύριο της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Μια ποιοτική, αγροτική παραγωγή με αξιώσεις στην Ευρώπη και θέση στον κόσμο».

 

Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΑΝ. ΥπΑΑΤ κ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΣΕ ΚΙΝΗΤΕΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΜΟΙΒΑΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ..»

Πρωτολογία

«Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Θα ήθελα να δώσω μερικές διευκρινήσεις, όσον αφορά την τροπολογία που έχουμε καταθέσει και που επιχειρεί να αντιμετωπίσει τρία ζητήματα που έχουν επείγοντα χαρακτήρα.

Θέλω, όμως, εκ προοιμίου να πω ότι ο ομιλών και η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης είναι οι τελευταίοι οι οποίοι θα πρέπει να ελεγχθούν σε αυτή την Αίθουσα για ανοχή σε φαινόμενα αδιαφάνειας.

Υπενθυμίζω ότι με εντολή δική μου διενεργείται οικονομικός και διαχειριστικός έλεγχος στις τριτοβάθμιες συνεταιριστικές και αγροτοσυνδικαλιστικές οργανώσεις από το 1994 ως και σήμερα για τις χρηματοδοτήσεις τις οποίες έλαβαν από τον ΕΛΓΑ. Και επίσης να αναφέρω ότι και σήμερα ο Πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ανακοίνωσε ότι μπαίνει τέλος σε αυτές τις χρηματοδοτήσεις από τον ΕΛΓΑ και τα χρήματα αυτά θα δίδονται πλέον σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων που ζουν σε ορεινές, μειονεκτικές, νησιωτικές και ακριτικές περιοχές.

Πράγματι, κύριε Αποστόλου, θα ήμασταν ευτυχέστεροι αν είχαμε νωρίτερα καταθέσει μια συνολικότερη πρόταση που αφορά το συνεταιριστικό νομοσχέδιο. Θέλω, όμως, να είμαι ειλικρινής σε αυτή την Αίθουσα. Στην χώρα εφαρμόζεται θα έλεγα για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά, ένα εγχείρημα συγκυβέρνησης με τρεις πολιτικές δυνάμεις, που μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις σε επιμέρους ζητήματα. Μπορεί να συμφωνούμε στον κύριο στόχο, στο βασικό, τη διασφάλιση της παραμονής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ευρώ και κερδήθηκε μια μεγάλη μάχη στις Βρυξέλλες τις προηγούμενες μέρες από τον Πρωθυπουργό με τη συστράτευση των πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν την Κυβέρνηση εθνικής ευθύνης, αλλά σε επιμέρους ζητήματα μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις.

Ακούμε όλες τις απόψεις, όχι μόνο των κυβερνητικών εταίρων, αλλά των εκπροσώπων όλων των πτερύγων αυτής της Αίθουσας. Ξέρετε ότι έχω ζητήσει όσον αφορά την αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου και του κανονισμού λειτουργίας του ΕΛΓΑ τις απόψεις των υπευθύνων αγροτικού τομέα των κομμάτων που βρίσκονται σε αυτή την Αίθουσα. Θέλω να πιστεύω ότι με το νέο έτος θα είμαστε σε θέση να παρουσιάσουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση, που δεν αφορά μόνο το συνεταιριστικό νόμο, αλλά όλα τα νομοθετήματα που ψηφίστηκαν το προηγούμενο διάστημα και στα οποία υπάρχουν δυσλειτουργίες κατά την εφαρμογή τους.

Αντιμετωπίζουμε, λοιπόν, με την τροπολογία που φέρνουμε τρία θέματα που έχουν επείγοντα χαρακτήρα. Το πρώτο είναι η παράταση στο συνεταιριστικό νόμο, στο ν. 4015, του χρόνου μετατροπής των παλαιών συνεταιριστικών οργανώσεων σε νέου τύπου οργανώσεις. Η προθεσμία έληγε τέλος του χρόνου και γι’ αυτό είναι το επείγον της ρύθμισης, κύριε Αποστόλου, και η προθεσμία πλέον παρατείνεται μέχρι την 1η Ιουλίου 2013.

Το δεύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζουμε έχει να κάνει κι αυτό με το συνεταιριστικό νόμο και το θέμα των εκκαθαριστών. Αναφέρθηκε νωρίτερα και ο Πρόεδρος της Βουλής. Κανείς εκκαθαριστής δεν θα δεχτεί να αναλάβει την εκκαθάριση των οργανώσεων οι οποίες δεν θα μετατραπούν όπως προβλέπει ο νόμος, αν δεν υπάρχει αυτή η ρύθμιση. Δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω από το να εφαρμόζουμε αντίστοιχη ρύθμιση που υπήρχε στο παρελθόν για τους εκκαθαριστές των δημοτικών επιχειρήσεων.

Και επειδή δεν θέλουμε να μείνει καμία σκιά, κύριε Γιοβανόπουλε, θέλω να πω ότι θα τροποποιήσουμε το τελευταίο εδάφιο, το οποίο τροποποιείται ως εξής: «Δεν μπορούν να οριστούν ως εκκαθαριστές πρόσωπα που έχουν ασκήσει διοίκηση ή έχουν υπάρξει υπάλληλοι των ανωτέρω οργανώσεων». Φεύγει το «υπό εκκαθάριση οργανώσεων», οπότε σε οποιαδήποτε αγροτική οργάνωση αν υπήρξαν ή αν είχαν οποιαδήποτε σχέση οι εκκαθαριστές, δεν μπορούν να είναι εκκαθαριστές.

Το καταθέτω στα Πρακτικά.

Το τρίτο πράγμα που διορθώνουμε, κύριε Πρόεδρε, έχει να κάνει με το ν. 4061, με τη διαχείριση των ακινήτων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και έχει δύο σκέλη.

Το ένα είναι η παράταση που δίνεται μέχρι 31/12/2013 για όσους επιθυμούν να εξαγοράσουν ακίνητα του δημοσίου μέχρι δέκα στρέμματα. Η ανάγκη αυτή προέκυψε λόγω της καθυστέρησης στη συγκρότηση από τις Περιφέρειες των Επιτροπών Θεμάτων Γης και Επίλυσης Διαφορών.

Και το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με τη δυνατότητα να νοικιάσουν για άλλα τρία χρόνια οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες που εκμίσθωναν την τελευταία πενταετία αγροτικά ακίνητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Ρωτήσατε κύριε Αποστόλου πόσα είναι. Η ενημέρωση που έχω είναι ότι είναι άνω του ενάμισι εκατομμυρίου στρεμμάτων τα οποία και καλλιεργούν μέχρι σήμερα ακτήμονες αγρότες. Δίνουμε λοιπόν, τη δυνατότητα να συνεχίσουν να τα ενοικιάζουν για άλλα τρία χρόνια χωρίς άλλη δυνατότητα παράτασης. Μιλάμε για μέχρι εκατό στρέμματα και με ένα αντίτιμο των πέντε ευρώ.

Είναι ρυθμίσεις που έχουν χαρακτήρα επείγοντος και γι’ αυτό ζητούμε από την Ολομέλεια να τις υπερψηφίσει.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε».

 

Δευτερολογία

«Θα ήθελα να δώσω δύο – τρεις απαντήσεις, κύριε Πρόεδρε.

Η παρουσία του Πρωθυπουργού στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κύριε Αποστόλου, δείχνει το ενδιαφέρον της Κυβέρνησης για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα. Η παρουσία του, επίσης, θα έλεγα ότι θέτει την προσωπική του σφραγίδα στο μεταρρυθμιστικό έργο που επιτελείται στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως η καθιέρωση της προαιρετικής ασφάλισης του ΕΛΓΑ για αποζημιώσεις σε ζημιογόνα αίτια, όπως το πράσινο σκουλήκι που μέχρι σήμερα δεν αποζημιώνονται, όπως επίσης και το προσωπικό του ενδιαφέρον για επενδύσεις στην τυποποίηση, τη μεταποίηση, για την εξαγωγή των ποιοτικών αγροτικών μας προϊόντων, αλλά και τον εκσυγχρονισμό των αγροκτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων με την προώθηση των 7.700 σχεδίων βελτίωσης, η αξιολόγηση των οποίων ολοκληρώθηκε αυτές τις ημέρες.

Ρωτήσατε για το αν έχει αλλάξει η σύμβαση που υπήρχε της Αγροτικής Τράπεζας με το δημόσιο όσον αφορά τη χρηματοδότηση του ΟΠΕΚΕΠΕ για την καταβολή των επιδοτήσεων. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Είναι η ίδια τετραετής σύμβαση. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι μειώθηκε το κόστος κατά 9 εκατομμύρια.

Θέλω επίσης να πω ότι το ενοίκιο είναι πέντε ευρώ το στρέμμα ετησίως, κύριε Γιοβανόπουλε. Το διευκρινίζουμε για να μην υπάρχει καμία παρανόηση.

Εδώ οφείλω να πω το εξής: Από την μία μεριά, κύριε Πρόεδρε, έχουμε τους Ανεξάρτητους Έλληνες που όσον αφορά την παράταση στην εκμίσθωση για τρία χρόνια που δίνουμε σε ακτήμονες καλλιεργητές ακινήτων του δημοσίου ζητούν να βγάλουμε έξω τους ακτήμονες και να δοθούν σε νέους αγρότες και από την άλλη μεριά το Κομμουνιστικό Κόμμα λέει ότι δεν αρκούν τα τρία χρόνια, θα πρέπει να συνεχίζεται εις το διηνεκές. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, έρχεται και δίνει μια σολομώντεια λύση, λέγοντας ότι δίνουμε για τρία χρόνια αυτήν την παράταση στους ακτήμονες καλλιεργητές, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι μετά τα τρία χρόνια δεν έχουν την δυνατότητα να διεκδικήσουν την καλλιέργεια αυτών των κτημάτων, αυτών των χωραφιών με βάση την μοριοδότηση που υφίσταται.

Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια αναφορά στους εργαζόμενους του ΕΛΓΑ, στην τροπολογία για την οποία έγινε πολύς λόγος. Γι’ εμάς είναι πολύτιμοι συνεργάτες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι εργαζόμενοι στον ΕΛΓΑ. Σε σχέση με το 2009 οι σημερινοί εργαζόμενοι στον Οργανισμό είναι οι μισοί αν αθροίσουμε τους αορίστου χρόνου, τους εποχικούς και όσους κάνουν πρακτική άσκηση. Επιθυμούμε να παραμείνουν. Θέλω να πιστεύω ότι θα ξεπεραστούν τα νομικής φύσεως ζητήματα που ετέθησαν, έτσι ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν στον ΕΛΓΑ.

Ευχαριστώ πολύ».

Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΝΔ κ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

«Φίλες και φίλοι,

Η απειλή για την Ελλάδα να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας δεκαετίες πίσω είναι πλέον ορατή. Όσα έως πρόσφατα θεωρούσαμε δεδομένα, κεκτημένα, βέβαια, κινδυνεύουμε να τα απολέσουμε. Η ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, η κοινωνική συνοχή και ειρήνη, τα αγαθά ενός κοινωνικού κράτους τελούν υπό αίρεση.

Η παρακμή του παρασιτικού οικονομικού μοντέλου της μεταπολίτευσης και η αλλοπρόσαλλη πασοκική διακυβέρνηση της τελευταίας διετίας μας έφεραν στο χείλος της αβύσσου.

Χρέος μας, λοιπόν, να αποτρέψουμε τα χειρότερα και να πείσουμε για την αναγκαιότητα μιας διαφορετικής πολιτικής. Και τους ευρωπαίους εταίρους μας και τους πολίτες.

Στους πρώτους φαίνεται ότι βρίσκουμε πλέον ευήκοα ώτα. Και μάλιστα σε μια Ευρώπη που δείχνει να αναζητά μια διαφορετική πορεία για την υπέρβαση της κρίσης, όπως φάνηκε και από την επιτυχία του τελευταίου ταξιδιού του προέδρου στις Βρυξέλες.

Στο εσωτερικό, όμως, όπως έδειξαν και οι εκλογές της 6ης Μαΐου το κριτήριο επιλογής των ψηφοφόρων ήταν η έκφραση της οργής. Οργή για την βίαιη πτώση του βιοτικού επιπέδου. Οργή για την αποτυχία του πολιτικού συστήματος και της διαφθοράς. Οργή για την αδυναμία του κράτους να επιλύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Στην προεκλογική αντιπαράθεση θελήσαμε, και δικαίως, να μιλήσουμε για το αύριο, για ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, χωρίς μεγάλα λόγια.

Το αποτέλεσμα έδειξε ότι δεν πείσαμε. Το ποσοστό που κερδίσαμε δεν μπορεί να ικανοποιεί κανέναν.

Αναμφίβολα, ο κόσμος ήθελε να τιμωρήσει. Δεν ήθελε καν να ακούσει την επιχειρηματολογία μας. Τούτο, δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν λάθη. Λάθη τακτικής, λάθη στην οργάνωση του προεκλογικού αγώνα.

Τώρα, βέβαια, δεν είναι ώρα αυτοκριτικής. Βρισκόμαστε λίγες εβδομάδες πριν από επαναληπτικές εκλογές, πιο κρίσιμες από τις προηγούμενες. Λάθη, όμως, που μας στοίχισαν δεν πρέπει να επαναληφθούν.

Φίλες και φίλοι,

Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου δεν θα είναι όπως της 6ης Μαΐου. Το βασικότερο χαρακτηριστικό τους θα είναι η πόλωση μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ που καρπώνεται κυρίως τα κέρδη από την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ.

Επιπλέον, οι εκλογές του Ιουνίου θα διεξαχθούν σε ένα εξαιρετικά ασφυκτικό κλίμα για την ελληνική οικονομία. Η αβεβαιότητα και ο φόβος της ακυβερνησίας ή της πιθανής επικράτησης του αριστερού λαϊκισμού θα επιτείνουν την κρίση και την κακή εικόνα της χώρας.

Γι’ αυτούς τους λόγους, η απόφαση του Αντώνη Σαμαρά για τη συγκρότηση ενός ευρύτατου Ευρωπαϊκού Πατριωτικού Μετώπου δεν ήταν απλά ορθή επιλογή. Ήταν και είναι εθνική ανάγκη.

Η συστράτευση πολιτικών δυνάμεων και προσώπων που συμφωνούν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας φέρνει πιο κοντά τη νίκη στις εκλογές. Η δυναμική που αναπτύσσεται, το αίσθημα ενότητας που καλλιεργείται, η αύξηση των φωνών που αρθρώνουν δημόσιο λόγο και στηρίζουν τις θέσεις για το ευρωπαϊκό αύριο της χώρας έχουν πολλαπλό όφελος.

Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει μεμψιμοιρίες και μικροκομματικές λογικές. Το παρελθόν, οι όποιες πικρίες, οι προσωπικές στρατηγικές, θεμιτές ίσως σε άλλες εποχές, σήμερα απέναντι στον υπαρκτό κίνδυνο καταστροφής της πατρίδας παραμερίζονται. Όποιος δεν το κατανοεί, απλώς είναι εκτός πραγματικότητας.

Για να έχει, όμως, αποτέλεσμα η προσπάθειά μας θα πρέπει το μέτωπο αυτό, το πατριωτικό, το ευρωπαϊκό, το φιλελεύθερο να γίνει κοινωνικό. Να ενστερνιστούν οι πολίτες τους στόχους του, το μήνυμά του. Να γίνει θετική στάση, να πάει από στόμα σε στόμα, να σπάσει την απογοήτευση και την παραίτηση. Να επιστρέψουν όσοι δικοί μας άνθρωποι παρασύρθηκαν από την λαϊκίστικη ρητορεία καιροσκόπων πολιτικών.

Αν δεν καταφέρουμε να πείσουμε τους πολίτες ότι στις εκλογές αυτές δεν γίνεται απλά μια αντιπαράθεση θέσεων, αλλά μια σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων, τότε δεν θα έχουμε τύχη.

Φίλες και φίλοι,

Απέναντι στον καιροσκοπισμό και στην ανευθυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ, έχουμε όλα τα όπλα για να νικήσουμε. Αρκεί να αποκαλύψουμε τις ανεδαφικές υποσχέσεις και κυρίως τις επικίνδυνες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Αρκεί να εξηγήσουμε και στο τελευταίο χωριό τι εννοούμε όταν μιλούμε για ανάπτυξη. Τι πολιτικές θα ακολουθήσουμε για να υπάρξει ρευστότητα στην αγορά, να ανοίξουν δουλειές, να μην μειωθούν οι συντάξεις, να εξορθολογισθεί το κράτος, να επικρατήσει η νομιμότητα και η κοινωνική ηρεμία, να φύγουν οι λαθρομετανάστες.

Αρκεί να πείσουμε ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά. Ότι έχουμε τους ανθρώπους που διαθέτουν γνώση και ικανότητες και ότι αυτοί είναι άφθαρτοι.

Βασικές πληθυσμιακές κατηγορίες που πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας, τα αστικά κέντρα και η νεολαία. Και στα δύο, τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν απογοητευτικά. Αν όμως αποτύχουμε πάλι σε αυτές τις ομάδες, τότε και στο σύνολο θα έχουμε αποτύχει.

Γι΄ αυτό και θα πρέπει:

Πρώτον, ο λόγος μας, οι προτάσεις μας να δώσουν βάσιμη ελπίδα, προοπτική και αισιοδοξία. Τα διαφημιστικά μηνύματα, οι εμφανίσεις του προέδρου και των στελεχών να στοχεύσουν εκεί.

Και δεύτερον να εξετάσουμε την εξαγγελία ενός Ταμείου για την Απασχόληση που στόχο θα έχει την άμεση αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και ιδιαίτερα των πτυχιούχων, που εγκαταλείπουν τη χώρα αναζητώντας καλύτερη τύχη στο εξωτερικό.

Χαίρομαι γιατί κύριε πρόεδρε σήμερα δεσμευτήκατε για την καταπολέμηση της ανεργίας και την δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας.

Φίλες και φίλοι,

Η μάχη που έχουμε μπροστά μας είναι δύσκολη, σχεδόν τιτάνια. Η χώρα δεν πρέπει να χαριστεί στους μαθητευόμενους μάγους, στους αλαζονικούς και αμετροεπείς ψευδο-επαναστάτες.

Η μάχη δεν αφορά μόνον εμάς. Αφορά όλους τους Έλληνες. Αφορά κυρίως τις νέες γενιές και τις γενιές που έρχονται.

Οι ευθύνες είναι τεράστιες. Μόνος του δεν μπορεί κανείς να τις σηκώσει. Όλοι μαζί, όμως, μπορούμε να τα καταφέρουμε και θα τα καταφέρουμε.

Ενωμένοι προχωράμε. Γιατί με την Ελλάδα κανείς δεν μπορεί να παίζει.

Καλή δύναμη και με την νίκη».
Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΝΔ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΡΙΣΗΣ κ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ 5η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

«Κύριε Πρόεδρε, φίλες και φίλοι,

Σήμερα μπαίνουμε στη τελική ευθεία προς τις εκλογές. Ύστερα από δυόμιση δραματικά χρόνια, αφού το ΠΑΣΟΚ, έχοντας εκβιάσει εκλογές και κερδίσει με το σύνθημα «λεφτά υπάρχουν» οδήγησε τη χώρα στο χείλος της καταστροφής. Βρεθήκαμε, με ευθύνη του κ. Παπανδρέου και των συνεργατών του μπροστά στην απειλή να χάσουμε κάθε κατάκτηση των τελευταίων δεκαετιών. Να εξοβελισθούμε από την ευρωζώνη, να μείνουμε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, να γυρίσουμε πίσω στο 1950, σε μια χώρα ερειπίων και ανθρώπινων ναυαγίων.

Η ιστορία θα κάνει την κρίση της για τους ενόχους. Πριν, όμως, θα μιλήσει ο λαός. Όπως εμείς επιμέναμε. Για να υπάρξει η απόδοση των πολιτικών ευθυνών, για να εκτονωθεί η κοινωνική αγανάκτηση, για να εκφραστεί η ελληνική κοινωνία. Κι αυτό θα συμβεί σε ελάχιστες εβδομάδες από σήμερα.

Πριν, όμως, την ετυμηγορία της κάλπης, η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να απευθυνθεί με σεμνότητα αλλά με αυτοπεποίθηση, σε αυτόν τον ταλαιπωρημένο κόσμο, που αισθάνεται προδομένος και γι’ αυτό αγανακτισμένος και οργισμένος. Και να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας. Για την κατάσταση της οικονομίας και για τη δική μας τη στάση.

Να θυμίσουμε στους πολίτες ότι από την πρώτη στιγμή ζητήσαμε μέτρα ανάπτυξης και διαρθρωτικές αλλαγές για να μην οδηγηθούμε στα δεσμά της επιτροπείας. Δεν μας άκουσαν ή δεν ήθελαν να μας ακούσουν και βρεθήκαμε στο Μνημόνιο.

Να πούμε στους πολίτες ότι ψηφίσαμε ενάντια στο πρώτο μνημόνιο γιατί θα οδηγούσε στην ύφεση και στην όξυνση της κρίσης. Και τότε ήμασταν μόνοι μας. Και επιβεβαιωθήκαμε.

Να υπενθυμίσουμε στους πολίτες ότι δεν λαϊκίσαμε. Κάναμε προτάσεις, στο Ζάππειο Ι και στο ΙΙ και ψηφίσαμε ό,τι  έστω και ελάχιστα θα βοηθούσε την οικονομία. Δεν κατεβάσαμε τον κόσμο στους δρόμους, δεν επιδοθήκαμε σε θεατρινισμούς επαναστατικότητας. Μείναμε στο δρόμο της ευθύνης.

Να εξηγήσουμε στους πολίτες ότι εμείς, όταν ο κ. Παπανδρέου κόντεψε να τινάξει τα πάντα στον αέρα με το δημοψήφισμά του, στηρίξαμε μια μεταβατική κυβέρνηση που θα έφερνε σε πέρας το «κούρεμα» και την ψήφιση της δανειακής σύμβασης και θα άνοιγε το δρόμο για εκλογές. Και πάλι επιβεβαιωθήκαμε. Και σήμερα ιδιαίτερα, που ευτυχώς το PSI πήγε καλά.

Ναι λοιπόν! Δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Η Νέα Δημοκρατία ήταν και παραμένει δύναμη ευθύνης, σταθερότητας, εγγύηση για τη χώρα. Κι αυτό το κατανοούν οι πολίτες, παρά την σύγχυση που προκαλείται, παρά την γενική απογοήτευση, παρά τη θολούρα που καλλιεργούν οι ένοχοι.

Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, οφείλει να σταθεί απέναντι στους πολίτες με αυτοπεποίθηση και να ζητήσει την ψήφο τους διεκδικώντας τίποτε λιγότερο από την Αυτοδυναμία! Γιατί στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, στην κρίση που έχει βυθιστεί η οικονομία, χρειάζεται κυβέρνηση ισχυρή, συμπαγής, ομοιογενής, όχι αποτέλεσμα συναλλαγών, αμοιβαίων υποχωρήσεων, παρασκηνιακών διαβουλεύσεων.

Οι λύσεις πρέπει να είναι καθαρές. Κι η καθαρή λύση είναι μόνον αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά. Γιατί η νέα Δημοκρατία μπορεί να φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη, μπορεί να φέρει και πάλι τη χαμένη αισιοδοξία, μπορεί να μιλήσει με αξιοπιστία, για σχέδιο, για χρονοδιάγραμμα.

Γι’ αυτό, όμως, πρέπει μέχρι τις εκλογές να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό ρεύμα συσπείρωσης των ψηφοφόρων μας. Και πρέπει να κερδίσουμε και αυτούς, το ένα εκατομμύριο, που χάσαμε το 2009 γιατί δεν τολμήσαμε όσα οι καιροί απαιτούσαν. Και να κερδίσουμε και πολίτες από όλους τους πολιτικούς χώρους, που βλέπουν σε εμάς την ελπίδα για μια νέα ημέρα.

Γι’ αυτό χρειάζεται, όμως, να δουλέψουμε όλοι, στελέχη και μέλη, από τον Πρόεδρο μέχρι τον απλό φίλο του κόμματος στην κατεύθυνση μιας ευρύτατης κοινωνικής συμμαχίας, μιας συμμαχίας της Λογικής! Που θα προτάξει την ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας, το ευρωπαϊκό κεκτημένο, την ανάγκη για ανάπτυξη, την οικοδόμηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, για μια Ελλάδα της δημιουργίας και της ασφάλειας.

Και η συμμαχία αυτή, η συμμαχία της Λογικής, δεν είναι αναγκαία μόνον για την Αυτοδυναμία, είναι αδήριτη ανάγκη και για την επόμενη ημέρα. Όταν θα γίνουμε κυβέρνηση. Γιατί μην αυταπατώμεθα και μην δημιουργούμε αυταπάτες. Οι μέρες που μας περιμένουν θα είναι δύσκολες. Η προσπάθεια ανάκαμψης θα είναι επίπονη και μακρόχρονη. Και αν δεν είναι μαζί, πολιτική ηγεσία και κοινωνία, κάτω από ένα κοινό όραμα, στρατευμένοι στον κοινό αγώνα, δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχία.

Φίλες και φίλοι,

Οι ημέρες μέχρι τις εκλογές είναι λίγες. Τα καθήκοντα που πρέπει να επιτελέσουμε πολλά. Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές. Από εμάς εξαρτάται να ανταποκριθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Το οφείλουμε στο λαό μας, το οφείλουμε στις γενιές που έρχονται, το οφείλουμε στην πατρίδα. Καλή δύναμη και καλόν αγώνα».

Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΓΡ. ΛΑΜΠΡΑΚΗ - Γ. ΤΣΑΡΟΥΧΑ

«Κύριε Πρόεδρε,
Επιτρέψτε μου να αρχίσω αποτίοντας τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον μεγάλο Έλληνα δημιουργό που έφυγε αιφνιδίως από κοντά μας, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, που με το έργο του υπήρξε από τους καλύτερος πρεσβευτές της Ελλάδος σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η ιστορική μνήμη ενός λαού είναι απαραίτητη προϋπόθεση της ύπαρξής του. Διότι η λήθη διαλύει τους συνεκτικούς δεσμούς που κρατούν ενωμένο ένα έθνος. Αρκεί, βέβαια, η μνήμη να μετουσιώνεται στην εξαγωγή χρήσιμων διδαγμάτων για το παρόν και το μέλλον.

Δυστυχώς, η χώρα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αντί να δρέψει τους καρπούς μιας μεγαλειώδους αντίστασης απέναντι στις δυνάμεις του άξονα, και στην τριπλή κατοχή, που στοίχησε χιλιάδες ζωές, βυθίστηκε σε έναν αδελφοκτόνο εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος σφράγισε αρνητικά τις δεκαετίες που ακολούθησαν.

Η Ελλάδα, λόγω και της σημαντικής γεωπολιτικής της θέσης, έγινε θέατρο ενός σκληρού ανταγωνισμού επιρροής διαφόρων δυνάμεων. Αυτή η πραγματικότητα ενίσχυσε και στην εσωτερική πολιτική διαπάλη τις βίαιες εκδηλώσεις της.

Θύματα αυτής της τυφλής βίας υπήρξαν και οι δύο βουλευτές της ΕΔΑ, οι οποίοι δολοφονήθηκαν την δεκαετία του 1960 από τις δυνάμεις του παρακράτους που δεν επιθυμούσαν την εμπέδωση ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, σε μια πορεία ένταξης της καθημαγμένης Ελλάδας στην αναπτυγμένη Ευρώπη, όπου ανήκει γεωγραφικά και πολιτισμικά.

Μια πορεία, η οποία είχε ήδη χαραχθεί, παρά το ιδιαίτερα αντίξοο εσωτερικό και διεθνές περιβάλλον από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963 οδήγησε τελικά στην αποχώρησή του από την ελληνική πολιτική σκηνή και κατέστη η απαρχή μιας περιόδου ανωμαλίας που κατέληξε στην στρατιωτική δικτατορία των συνταγματαρχών.

Ποιόν αλήθεια ωφέλησε η δολοφονία του Λαμπράκη; Αυτή ήταν νομίζω και η έννοια της κραυγής απόγνωσης του Καραμανλή: «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;».

Επιπλέον, δεν είναι τυχαίο ότι ουσιαστικά οι ίδιες δυνάμεις που επεδίωξαν να δυναμιτίσουν το πολιτικό κλίμα στη Θεσσαλονίκη το 1963, ήταν αυτές που έκοψαν βίαια και το νήμα της ζωής του Γιώργου Τσαρουχά το 1968.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Πολλά μπορεί κάποιος να καταλογίσει στην μεταπολιτευτική περίοδο ή σε κάποιες φάσεις της. Αυτό, όμως, που δεν μπορεί να μην αναγνωρίσει είναι η επιτυχία της στην εμπέδωση της δημοκρατίας, σε βαθμό πρωτόγνωρο για τη σύγχρονη ιστορία μας.

Αυτά τα χρόνια οι πολιτικές πεποιθήσεις έπαψαν να απασχολούν πια τις κρατικές υπηρεσίες. Οι πληγές των μετεμφυλιακών δεκαετιών έκλεισαν. Ακόμη και τα κομματικά καφενεία εξαφανίστηκαν.

Και σε αυτό συνέβαλαν πράγματι οι πολιτικοί ηγέτες της μεταπολίτευσης, αρχίζοντας με την θαρραλέα πολιτική του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που με αποφασιστικότητα ήδη από το 1974 διέγραψε το αρνητικό παρελθόν και χάραξε μια νέα πορεία εθνικής συμφιλίωσης και ομοψυχίας, με μέτρα όπως η αναγνώριση του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Σήμερα, δυστυχώς, παρατηρούμε φαινόμενα αρρυθμίας, της με τόσες θυσίες αποκτημένης δημοκρατίας μας. Η πρωτοφανής και διαρκής οικονομική κρίση έχει επιτρέψει την εκδήλωση ενός κύματος αμφισβήτησης θεσμών και αξιών.

Η ταχεία καταβύθιση της μεσαίας τάξης, ή τουλάχιστον ενός μεγάλου τμήματός της, στην κατηγορία των νεόπτωχων, η περιθωριοποίηση έως τα όρια της εξαθλίωσης χιλιάδων συμπολιτών μας, ο περιορισμός της κυριαρχίας μας, ενδυναμώνουν τα αισθήματα απαξίωσης πυλώνων του πολιτεύματός μας.

Παράλληλα, φαινόμενα διαφθοράς, διαπλοκής και εκδήλωσης ανεξέλεγκτης βίας, από οργανωμένες δυνάμεις ή από εγκληματικές συμμορίες, τις οποίες το κράτος εμφανίζεται αδύναμο να περιστείλει και να καταστείλει, επιδεινώνουν την προβληματική σχέση πολίτη-πολιτείας.

Ας μην εθελοτυφλούμε, οι νέες γενιές, οι οποίες δεν έχουν την εμπειρία του ανώμαλου πολιτικού βίου του παρελθόντος, θεωρώντας δεδομένες τις δημοκρατικές κατακτήσεις, πολύ εύκολα, εφόσον ο πολιτικός κόσμος δεν ανταποκριθεί στην αποστολή του, μπορεί να διολισθήσουν σε αυταρχικές επιλογές.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αν θέλουμε πραγματικά να τιμήσουμε τη μνήμη πολιτικών ανδρών που η ζωή τους χάθηκε λόγω της ανεπάρκειας των δημοκρατικών θεσμών, χρειάζεται να δούμε κατάματα τις απαιτήσεις των καιρών.

Και η πρώτιστη απαίτηση είναι η εν νέου νοηματοδότηση της δημοκρατίας μας. Ο εμπλουτισμός και η ενίσχυσή της με στοιχεία που θα συντελέσουν στην δημιουργία συνθηκών ευημερίας και προόδου.

Γι’ αυτό, οι πολιτικές ηγεσίες, απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις που εγείρονται πρέπει να απαντήσουν με αποφασιστικότητα. Να εκφράσουν τις κοινωνικές ανάγκες και να ξεφύγουν από την παγίδα της απλής διαχείρισης, που αφήνει χωρίς ανταγωνισμό τις λεγόμενες δυνάμεις της αγοράς.

Να εφαρμόσουν πολιτικές ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, να επιβάλλουν συνθήκες ασφάλειας και σιγουριάς, να αποκαθάρουν το πολιτικό σύστημα από τις σκιές της διαπλοκής και της εξυπηρέτησης άνομων συμφερόντων.

Παρά τα πολλά αρνητικά δεδομένα, θέλω να δηλώσω αισιόδοξος. Πιστεύω ότι μπορούμε να καταφέρουμε να υπερνικήσουμε τις αντιξοότητες, γιατί σήμερα ως λαός, ως έθνος, έχοντας ξεπεράσει τους καταστροφικούς διχασμούς του παρελθόντος, είμαστε πλέον ενωμένοι, αρκεί βεβαίως να πιστέψουμε στις δυνάμεις μας».
Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΝΔ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΡΙΣΗΣ κ. ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗΣ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η περιπέτεια, στη δίνη της οποίας βρίσκεται η χώρα, δεν ήταν αναπόφευκτη, και αυτό το συνομολογούν πλέον όλο και περισσότεροι. Οφείλεται στα εγκληματικά λάθη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Η οικονομική κρίση που βιώνουν στο πετσί τους οι Έλληνες είναι έργο των χειρών σας. Δεν ήταν μοιραία, αλλά αποτέλεσμα της άφρονος πολιτικής σας. Και γι’ αυτό επιμένουμε ότι οι ευθύνες δεν είναι ορφανές. Έχουν ονοματεπώνυμο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Επί δύο χρόνια οι πολίτες υποβάλλονται σε βαριές θυσίες χωρίς αποτέλεσμα. Όλοι οι δείκτες της οικονομίας είναι στο κόκκινο. Παρά την φοροκαταιγίδα, παρά τις οριζόντιες περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, το έλλειμμα δεν μειώνεται.

Η αγορά έχει παγώσει από την ύφεση, που θα ξεπεράσει το 6%. Τα έσοδα του 2011 υπολείπονται κατά 4 δισ. ευρώ από αυτά του 2010. Ενώ οι δαπάνες του προϋπολογισμού ξεπερνούν αυτές του προηγούμενου έτους.

Ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας καταρρέουν: Η οικοδομή και οι κατασκευές, ο κλάδος του αυτοκινήτου, το λιανικό εμπόριο.

Οι τράπεζες στερεύουν από ρευστό. Οι καταθέσεις μειώθηκαν από το τέλος του 2009 κατά 60 δισεκατομμύρια. Οι ακάλυπτες επιταγές ξεπέρασαν τα 2,3 δις. ευρώ. Η απόγνωση οδηγεί επαγγελματίες στα δίχτυα τοκογλύφων, όπως το κύκλωμα που αποκαλύφθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Αυτός ο οικονομικός Αρμαγεδδών επιφέρει δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνία. Οι άνεργοι πλησιάζουν το ένα εκατομμύριο! Τα «λουκέτα» έχουν πάρει διαστάσεις τσουνάμι. Για το τρέχον έτος οι προβλέψεις μιλούν για ακόμη 53.000 επιχειρήσεις που θα κλείσουν.

Παντού επικρατεί κατάθλιψη, απαισιοδοξία και οργή. Δύσκολα μπορεί να βρεθεί ανάλογο τόσο ταχείας και καταστροφικής διακυβέρνησης όσο αυτή του κ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ αυτής της διετίας.

Και βεβαίως εξοργίζουν τον απλό πολίτη που βυθίζεται στην απόγνωση, όσα φαιδρά και απαράδεκτα εκστομίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όταν επιμένει να εμφανίζεται ως μεσσίας που δεν βρίσκει κατανόηση. Όπως αγανάκτηση δημιουργούν και οι όψιμες απόπειρες των πρωτοκλασάτων υπουργών του ΠΑΣΟΚ να αποστασιοποιηθούν από την πολιτική που οδήγησε στον όλεθρο. Και να εμφανίσουν ως μόνο αποδιοπομπαίο τράγο τον κ. Παπανδρέου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η οικονομική κρίση έχει πλήξει όλα τα κοινωνικά στρώματα, κυρίως, όμως, τη μεσαία τάξη και τις αδύναμες ομάδες του πληθυσμού. Και παρά το γεγονός ότι θύμα της ύφεσης έχει καταστεί πρωτίστως η Αττική, αλλά και η Θεσσαλονίκη, οι οδυνηρές επιπτώσεις της καταγράφονται και στην περιφέρεια. Η παραγωγική δραστηριότητα της περιφέρειας δέχθηκε καίριο πλήγμα από την απουσία αναπτυξιακής πολιτικής.

Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του Αντώνη Σαμαρά για μέτρα ανάπτυξης, για την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, για τη θέσπιση ενός δυναμικού αναπτυξιακού νόμου, για μείωση της φορολογίας, τελικά επιλέχθηκε η συνταγή της αποτυχίας.

Η συνεχής μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, του βασικότερου εργαλείου ανάπτυξης, με στόχο την μείωση των δαπανών, αποτελεί μια τραγική επιλογή. Διότι συνετέλεσε στην ύφεση, στη μείωση των εσόδων, και τελικά στην αύξηση των δαπανών, καθώς θα έπρεπε να καλυφθούν οι μαύρες τρύπες στα ασφαλιστικά ταμεία, από την έκρηξη της ανεργίας.

Αντιθέτως, το ΕΣΠΑ βρέθηκε σε μακρά χειμερία νάρκη, και η παραίνεσή μας για μείωση του ποσοστού της εθνικής συμμετοχής ώστε να πάρει μπρος η μηχανή της οικονομίας έβρισκε ώτα μη ακουόντων. Τα πάντα βάλτωσαν, και απλώς παρακολουθούσαμε σε τακτά χρονικά διαστήματα τις κραυγές θριάμβου της κυβέρνησης για τη σωτηρία της χώρας, που σύντομα μετατρέπονταν σε απόγνωση από την αποτυχία των μέτρων.

Και σαν να μην έφθαναν όλ’ αυτά, με τη βιαστική, χωρίς σχεδιασμό, μεταρρύθμιση του Καλλικράτη προκλήθηκε, εν μέσω της κρίσης, αποδιοργάνωση της κρατικής μηχανής. Πολύτιμοι για την οικονομία μήνες, χάθηκαν στην αναζήτηση του ποιος κάνει τι.

Αλλά και τα μέτρα που πάρθηκαν στο πλαίσιο του αναπτυξιακού νόμου δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κρίσης ανά περιοχή και ανά κλάδο.

Επιπλέον, η περιφερειακή ανάπτυξη έχει να αντιμετωπίσει και την μείωση των πόρων που θα εισρεύσουν στο μέλλον από ευρωπαϊκά κονδύλια, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολο το έργο της ανασυγκρότησης.
Ο κίνδυνος η Θεσσαλία να χάσει την πλήρη κάλυψη από τα Διαρθρωτικά Ταμεία είναι ορατός αν η κατανομή των κονδυλίων της επόμενης περιόδου γίνει με τα δεδομένα προ κρίσης και όχι με τους δείκτες των επόμενων ετών. Γι’ αυτό και η ευθύνη της κυβέρνησης είναι μεγάλη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Το παραγωγικό μοντέλο που βασίζεται στην κατανάλωση και στις εισαγωγές, στις υπηρεσίες και στον «αέρα» κατέρρευσε.

Για να ξεφύγουμε από την κρίση, για να χαράξουμε μια νέα αφετηρία είμαστε υποχρεωμένοι να στραφούμε και πάλι στην πρωτογενή παραγωγή, σε προϊόντα ποιότητας με πιστοποίηση προέλευσης, στην αξιοποίηση των ανεκμετάλλευτων πλουτοπαραγωγικών πηγών, στην επένδυση στον τουρισμό και τη ναυτιλία.

Έτσι θα ανοίξουμε διόδους ελπίδας για τη νέα γενιά, που σήμερα ξαναπαίρνει πάλι τους δρόμους της ξενιτιάς. Και πρέπει να ξεκινήσουμε σήμερα, ενισχύοντας πρωταρχικά τις υποδομές: Τις οδικές, τις τουριστικές και τις αγροτικές. Να μην αφήσουμε ούτε ένα ευρώ από το ΕΣΠΑ ανεκμετάλλευτο. Να στηρίξουμε την υγιή επιχειρηματικότητα. Να απελευθερώσουμε από τις παθογένειες τις αδιαμφισβήτητες ικανότητες του Έλληνα, την ευφυΐα του και το επιχειρηματικό του δαιμόνιο. Αν δεν ακούτε εμάς, ακούστε τουλάχιστον το καμπανάκι του κ. Ράιχενμπαχ για το κόστος του «επιχειρείν» στην Ελλάδα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Για να αντέξει ο κόσμος τις θυσίες χρειάζεται ελπίδα. Για να υπάρξει, όμως, ελπίδα, προϋπόθεση είναι η ανάπτυξη. Η ανάπτυξη της περιφέρειας πρέπει να καταστεί ο στρατηγικός στόχος της χώρας με ορίζοντα, τουλάχιστον, δεκαετίας. Και γι’ αυτό απαιτείται όραμα και σχέδιο από μια πολιτική ηγεσία αποφασισμένη να τα εφαρμόσει. Αυτή είναι και η δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας ως αυριανή κυβέρνηση».
Read more...

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΝΔ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ

«Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ενοχλήθηκε για την κριτική που κάνουμε στα έργα και στις ημέρες της προηγούμενης κυβέρνησης της προηγούμενης διετίας. Αν όλα καλώς είχαν γίνει, κύριε Πρόεδρε, δεν θα χρειαζόταν η παρουσία εδώ της Ομάδας Δράσης του κ. Ράιχενμπαχ ούτε θα είχε οριστεί αρμόδιος Υφυπουργός από την Καγκελάριο της Γερμανίας, την κ. Μέρκελ, ο κ. Φούχτελ με έδρα τη Θεσσαλονίκη για τα προβλήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα στα ζητήματα της ανάπτυξης.

Ο νέος Υπουργός Μεταφορών, ο κ. Βορίδης –αποχώρησε από την Αίθουσα- ανάλωσε το μισό τουλάχιστον χρόνο από την ομιλία του αναφερόμενος στο σχηματισμό της μεταβατικής Κυβέρνησης Παπαδήμου, δείχνοντας έτσι το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές δυνάμεις σε αυτήν την Αίθουσα προσλαμβάνουν τη δημιουργία αυτής της Κυβέρνησης.

Για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, επαναλαμβάνω ότι αυτή η μεταβατική Κυβέρνηση είναι κυβέρνηση με συγκεκριμένη εντολή, με συγκεκριμένη αποστολή, την υλοποίηση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, το «κούρεμα», την ανταλλαγή των ομολόγων, δηλαδή την ολοκλήρωση του PSI και τη διενέργεια εκλογών. Έχει συγκεκριμένη ατζέντα. Τούτο δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι και σε επιμέρους ζητήματα, στα οποία μπορούμε να συμφωνήσουμε, δεν θα ήταν ευχής έργον αυτά να προχωρήσουν, όπως για παράδειγμα το ζήτημα των ταξί που αφορά τον τομέα του κυρίου Υπουργού Μεταφορών, το οποίο είχε μπλοκάρει λόγω της εμμονής και των ιδεοληψιών του προηγούμενου Υπουργού. Τώρα φαίνεται ότι υπάρχει ένας κοινός τόπος. Φαίνεται, δηλαδή, να υπάρχει απελευθέρωση με βάση το πληθυσμιακό κριτήριο. Θα ήταν ευχής έργον να μπορέσουμε να συμφωνήσουμε και στα δημόσια έργα, για να δρομολογηθούν εξελίξεις που θα τα ξεμπλοκάρουν.

Όμως, πέρα από τα μεγάλα δημόσια έργα, κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν και μεσαία και μικρότερα έργα στην περιφέρεια, τα οποία κυριολεκτικά έχουν «παγώσει». Αυτό το γεγονός οφείλεται εκτός των άλλων στα προβλήματα ρευστότητας που υπάρχουν στο τραπεζικό σύστημα. Όπως ξέρετε, με τον τρόπο ανάθεσης πια των δημοσίων έργων, μετά την κατάργηση του αμαρτωλού μαθηματικού τύπου, επιλέχθηκε η οδός του απόλυτου μειοδοτικού διαγωνισμού και χρειάζονται εγγυητικές επιστολές, ανάλογες με το ύψος των εκπτώσεων που δίδουν οι κατασκευαστικές εταιρείες.

Όμως, το πρόβλημα ρευστότητας που υπάρχει αυτήν την ώρα στη χώρα ουσιαστικά στερεί τη δυνατότητα αυτών των εγγυητικών επιστολών από τις κατασκευαστικές εταιρείες και τα έργα έχουν «παγώσει». Είναι λίγα τα έργα που προκηρύσσονται και οι κατασκευαστικές εταιρείες αναγκάζονται να κάνουν μεγαλύτερες προσφορές, μεγαλύτερες εκπτώσεις, για να πάρουν τα έργα! Κι έτσι μπαίνουμε σ’ αυτό το φαύλο κύκλο.

Θέλω να πιστεύω ότι σ’ αυτόν τον τομέα θα ενσκήψει πραγματικά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η νέα ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, για να δώσει κάποια λύση.

Κύριε Πρόεδρε, βλέποντας απέναντί μου τον Υφυπουργό κ. Μαγκριώτη, δεν μπορώ παρά να μπω στον πειρασμό να πω μία κουβέντα για τα διόδια, γιατί πραγματικά περίσσεψε ο λαϊκισμός αυτά τα δύο χρόνια από την προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, όσον αφορά το ζήτημα των διοδίων. Βροχή έπεφταν οι εξαγγελίες κάθε τόσο για μείωση των διοδίων! Βεβαίως, για μειώσεις ακούγαμε και μειώσεις δεν βλέπαμε! Ακόμα και προεκλογικό όπλο στη φαρέτρα της προηγούμενης Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ έγινε η μείωση των διοδίων όχι μόνο στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, αλλά και στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Αν δεν κάνω λάθος, κύριε Υφυπουργέ, στην «Ελευθερία» την εφημερίδα της Λάρισας στις 14 Οκτωβρίου του 2010, καλούσατε τους αυτοδιοικητικούς παράγοντες της Θεσσαλίας που στηρίζονταν από τη Νέα Δημοκρατία να κάνουν υπομονή για τις επόμενες τριάντα μέρες μέχρι τις εκλογές, διότι τότε, την επομένη των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, θα μειώνατε τα διόδια.

Δυστυχώς, για πολλοστή φορά αποδείχθηκε ότι δεν λέγατε αλήθεια. Δυστυχώς, λέγατε ψέματα! Και δεν είχατε και τη δυνατότητα να μειώσετε τα διόδια! Αν πραγματικά θέλετε να μειώσετε τα διόδια και να φανείτε συνεπής σ’ αυτές τις εξαγγελίες που κάνετε δύο χρόνια, θα μπορούσατε να το κάνετε από την 1η Ιανουαρίου 2010, διότι από το νέο έτος στο ελληνικό δημόσιο σταδιακά περιέρχεται το 60% των ακαθάριστων εσόδων των διοδίων και τότε θα μπορούσατε ενδεχομένως να μειώσετε ένα ποσοστό από τα ακαθάριστα έσοδα του ελληνικού δημοσίου.

Ιδού, λοιπόν, η Ρόδος, αν θέλετε να φανείτε, έστω και τώρα, αληθής!»
Read more...

ΠΡΩΤΟΛΟΓΙΑ ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΝΔ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ

«Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι σήμερα κάτι παραπάνω από τραγική. Βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Η ύφεση θα καταγράψει για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά εντυπωσιακά ποσοστά. Τα έσοδα βυθίζονται. Το έλλειμμα αυξάνει. Το κράτος υπολειτουργεί και πρωτίστως οι ελεγκτικοί και οι εισπρακτικοί μηχανισμοί. Στην αγορά δεν κουνιέται φύλλο, ούτε οι ημέρες των εορτών δείχνουν να ζεσταίνουν την κατανάλωση. Με το νέο έτος προβλέπεται να υπάρχει νέα έκρηξη στα λουκέτα στα καταστήματα. Η επίσημη ανεργία έχει ήδη φτάσει κοντά στο 20%. Γύρω μας υπάρχει κοινωνική δυστυχία και προσωπικά αδιέξοδα.

Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι το πρόγραμμα που εφαρμόστηκε, το μνημόνιο, απέτυχε παταγωδώς. Οι θυσίες που υπέστησαν οι πολίτες χάθηκαν στο βαρέλι που τελικά ποτέ δεν απέκτησε πάτο. Συνέβη, δυστυχώς, αυτό που εμείς από την πρώτη στιγμή προειδοποιήσαμε και αποδείχθηκε ότι οι φωστήρες της προηγούμενης Κυβέρνησης Παπανδρέου, που μας έταζαν ανάπτυξη ήδη από το 2011, δεν ήξεραν ούτε τι έλεγαν ούτε τι έκαναν.

Και φοβούμαι ότι ακόμα δεν ξέρουν τι λένε και τι κάνουν γιατί συνεχίζουν να μην αντιλαμβάνονται τις ευθύνες τους, τουλάχιστον αρκετοί από αυτούς, ανάμεσά τους και ο πρώην Πρωθυπουργός. Γιατί κάποιοι άλλοι, όπως ο κ. Χρυσοχοϊδης, ομολογούν ότι η διετία της πασοκικής διακυβέρνησης άφησε πίσω της ερείπια.

Κύριοι συνάδελφοι, κανείς δεν θα αρνηθεί ότι η οικονομική κρίση δεν είναι αποκλειστικά ελληνική, δεν είναι ελληνικό προνόμιο. Η κρίση είναι ευρύτερη, ευρωπαϊκή και παγκόσμια. Εν τούτοις, αν κοιτάξουμε με ψύχραιμη ματιά αυτά τα δύο δραματικά χρόνια, θα δούμε ότι έγιναν επιπλέον εγκληματικές παραλείψεις στην ασκούμενη οικονομική πολιτική.

Η μεγαλύτερη παράλειψη ήταν η απουσία αναπτυξιακής πολιτικής. Επί δύο χρόνια δεν έγινε απολύτως τίποτε για να υπάρξουν προϋποθέσεις ανάπτυξης. Οι κυβερνώντες είτε από ανικανότητα είτε από αβελτηρία, κατέληγαν πάντοτε στην εύκολη λύση, την οριζόντια περικοπή μισθών και συντάξεων, την επιβολή φόρων και χαρατσιών γραμμένων στο γόνατο, για να κλείσουν τις μαύρες τρύπες του Προϋπολογισμού.

Το αποτέλεσμα ήταν να βουλιάξουν τα έσοδα από το Φ.Π.Α.. Επιπλέον, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, που θεωρείται η ατμομηχανή της ανάπτυξης, κατέστη το μεγάλο θύμα της καταστροφικής οικονομικής πολιτικής καθώς συρρικνώθηκε σε επίπεδα εξαφάνισης. Προβλέπεται να περικοπεί στο 3,2% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο ποσοστό της τελευταίας δεκαετίας. Συγκεκριμένα, θα περιοριστεί στα 6,9 δισεκατομμύρια ευρώ από πρόβλεψη για 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ στον περσινό Προϋπολογισμό και για 7,6 δισεκατομμύρια ευρώ στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο και στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού.

Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς πώς είναι δυνατόν να θέλεις να νικήσεις την ύφεση, να χτυπήσεις τα ελλείμματα και να δημιουργήσεις πλούτο ισοπεδώνοντας τις δημόσιες επενδύσεις. Δεν είναι εύλογες οι θλιβερές συνέπειες που βιώνουμε; Το ίδιο δεν συμβαίνει με το ΕΣΠΑ που έχει τραγική απορροφητικότητα; Και όμως, επιμέναμε και πριν από το Μνημόνιο. Έπρεπε να διεκδικήσουμε ακόμη και το 100% της κοινοτικής συνεισφοράς στα έργα για όσο διάστημα βρισκόμαστε στην κρίση. Χάθηκαν δύο πολύτιμα χρόνια για να φτάσουμε σήμερα να μιλάμε για το 95% της κοινοτικής συμμετοχής στα έργα του ΕΣΠΑ. Στο μεταξύ έμειναν στον αέρα όλα τα μεγάλα έργα που είχε ξεκινήσει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, όπως οι δρόμοι της ανάπτυξης, η Ιόνια Οδός, η Βορειοδυτική Οδός Πελοποννήσου, η Ανατολική Οδός Πελοποννήσου, ο Οδικός Άξονας της Κεντρικής Ελλάδας, ο γνωστός Ε65, ο Κεντρικός Οδικός Άξονας Ράχες Μαλλιακού – Κλειδί Ημαθίας.

Αποτέλεσμα της ακολουθούμενης πολιτικής είναι το πάγωμα των δημοσίων έργων και η κατάρρευση του κατασκευαστικού κλάδου. Τα εργοτάξια κλείνουν το ένα μετά το άλλο και χιλιάδες εργαζόμενοι βγαίνουν στο δρόμο. Στη Θεσσαλία, στα δύο βασικά έργα, τα Τέμπη και τον Ε65, που θα δημιουργήσει προϋποθέσεις ανάπτυξης για τη Δυτική Θεσσαλία, δεν κινείται φύλλο ή καλύτερα, δεν κινείται μπουλντόζα. Μάλιστα, στα Τέμπη την επομένη της πανηγυρικής διάνοιξης της σήραγγας, εκατοντάδες εργαζόμενοι έλαβαν την απόλυση στο χέρι.

Κύριοι συνάδελφοι,

Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η επιμονή της Νέας Δημοκρατίας στην αναπτυξιακή διάσταση, η οποία έλειπε εντελώς από τη μνημονιακή πολιτική της προηγούμενης Κυβέρνησης, ήταν κάτι παραπάνω από δικαιολογημένη. Δυστυχώς, δεν εισακουστήκαμε. Σήμερα πια, το αναγνωρίζουν όλοι στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό, ανάμεσά τους και κορυφαίοι πολιτικοί παράγοντες στην Ευρώπη. Όλοι μιλούν για μία λάθος πολιτική που ακολουθήθηκε. Όλοι ομολογούν ότι αυτό που χρειάζεται η ελληνική οικονομία είναι ανάπτυξη.

Η Νέα Δημοκρατία επιμένει στη γραμμή της ανάπτυξης και πολύ σύντομα, αφού ολοκληρώσει η μεταβατική Κυβέρνηση το έργο που της έχει ανατεθεί, με την ισχύ της λαϊκής ετυμηγορίας θα εφαρμόσει μία δυναμική αναπτυξιακή πολιτική με σκοπό να υπερβούμε την κρίση και να σταθούμε πάλι στα πόδια μας, να θέσουμε μια νέα αφετηρία για την οικονομία και την κοινωνία.

Ευχαριστώ».
Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΨΗΦΟΥ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Χαίρομαι γιατί ο κ. Μόσιαλος αναγνωρίζει την καθοριστική συμβολή της Νέας Δημοκρατίας και του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ. Δυστυχώς, με τα εγκληματικά σας λάθη και τους πειραματισμούς σας, όπως το δημοψήφισμα θέτετε σε κίνδυνο τη μεγαλύτερη κατάκτηση του ελληνισμού στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, την παραμονή μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

Σε αντίθεση με τον πρωθυπουργό, κ. Μόσιαλε, που διέσυρε την Ελλάδα παρουσιάζοντάς την ως «τιτανικό» και ως την πλέον διεφθαρμένη χώρα, ο Αντώνης Σαμαράς σε όλες τις επαφές του στο εξωτερικό και πρόσφατα στις συναντήσεις του στο ΕΛΚ με Ευρωπαίους ηγέτες προωθεί την ανάγκη αναπτυξιακής πολιτικής, που λείπει από τα προγράμματα που εφαρμόζει η κυβέρνησή σας στη Ελλάδα. Αλλά δεν διαπραγματεύεται η ΝΔ με την τρόικα. Διαπραγματεύεται η κυβέρνηση και είδαμε τα αποτελέσματα!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ελπίζω, όμως ότι η αποψινή συνεδρίαση θα σημάνει επιτέλους την αρχή του τέλους της ελληνικής τραγωδίας, τη αρχή της λύτρωσης από τον εφιάλτη που βιώνουμε όλοι μας, όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες πολίτες.

Προσδοκώ ότι απόψε η ξεκάθαρη κραυγή της ελληνικής κοινωνίας από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από το Καστελόριζο μέχρι την Κέρκυρα θα ακουστεί τελικά από την ετοιμόρροπη κυβερνητική πλειοψηφία.

Να φύγετε αξιώνει ο ελληνικός λαός, όλες οι κοινωνικές ομάδες, όλες οι παραγωγικές τάξεις, μηδεμιάς εξαιρουμένης.

Μένει μόνο η τυπική ληξιαρχική πράξη του τέλους αυτής της κυβέρνησης.

Και ας πάψει ο πρωθυπουργός να μιλά για συμφέροντα και διαπλεκόμενα που απεργάζονται την πτώση της κυβέρνησής του. Την πτώση της κυβέρνησής του επιθυμεί η τεράστια πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι στιγμές είναι ιστορικές. Η ψήφος του κάθε βουλευτού ζυγίζει σήμερα όσο ζυγίζουν οι αγωνίες 11 εκατομμυρίων Ελλήνων, που με κομμένη την ανάσα νοιώθουν την απειλή της διάλυσης της χώρας να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους.

Η απόφαση του καθενός και της καθεμιάς δεν επιτρέπεται να μπαίνει σε οποιοδήποτε κομματικό φίλτρο. Κάθε βουλευτής βρίσκεται μόνος, ενώπιος ενωπίω με την συνείδησή του, με την ευθύνη του για τον τόπο.

Σήμερα κρινόμαστε όλοι. Και η κοινωνία που βράζει από οργή, δείγμα της οποίας είδαμε  τι διαστάσεις μπορεί να πάρει την 28η Οκτωβρίου, μας παρακολουθεί, όλους, και μας κρίνει, τον καθένα ξεχωριστά.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ζούμε δύο χρόνια ένα απίστευτο ρεσιτάλ κυβερνητικής ανικανότητας και πολιτικής αποτυχίας. Επί δύο χρόνια η οικονομία βουλιάζει συνεχώς πιο βαθιά στην ύφεση, η ανεργία καταρρίπτει κάθε ρεκόρ, χιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν, τα «λουκέτα» μετατρέπουν τους εμπορικούς δρόμους των πόλεων σε νεκρές περιοχές, οι νέοι μεταναστεύουν, οι πολίτες στενάζουν από τους φόρους, οι επενδύσεις συναντώνται μόνο στα λεξικά.

Αλλά και σε κάθε τομέα, η ίδια εικόνα παρακμής και διάλυσης. Η δημόσια διοίκηση δεν λειτουργεί, στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία δυό μήνες μετά τον αγιασμό, τα νοσοκομεία δεν έχουν ιατρικά υλικά, η εγκληματικότητα έχει ξεπεράσει κάθε όριο, το στράτευμα με τις απαράδεκτες μικροκομματικές επιλογές σας βρίσκεται σε αναβρασμό.

Και η κυβέρνηση ανίκανη να επιλύσει ακόμη και διαδικαστικά ζητήματα, σπαράσσεται από τις διαφωνίες και τις «δελφινομαχίες». Με έναν πρωθυπουργό που μας έχει σώσει από την χρεοκοπία 5-6 φορές, που μας εκβιάζει κάθε λίγους μήνες με νέα διλλήματα, που δεν διαπραγματεύεται τίποτε.

Και νομίσαμε ότι φθάσαμε στο πάτο του βαρελιού. Όμως, ο κ. Παπανδρέου απέδειξε ότι αυτό το βαρέλι δεν έχει πάτο, όπως δεν έχει η έλλειψη γενναιότητας να αποδεχθεί ένας πολιτικός ότι απέτυχε και να αποσυρθεί.

Τι κι αν βοά όλη η κοινωνία, τι κι αν η δυσαρμονία κυβέρνησης και λαού είναι απόλυτη, καθολική, τι κι αν οι ίδιοι οι βουλευτές του κόμματός του, τού λένε ότι πρέπει να αποσυρθεί, τι κι αν οι ίδιοι οι υπουργοί του τον αμφισβητούν.

Χωρίς αναστολές ο κ. Παπανδρέου προτίμησε να τα τινάξει όλα στον αέρα για να κρατήσει λίγο ακόμη την καρέκλα του, με το κόλπο του δημοψηφίσματος. Και θέτει σε αμφισβήτηση την παραμονή της χώρας στην ασφάλεια του ευρώ.

Δεν συνειδητοποιεί ότι με αυτή την υψηλού ρίσκου απόφαση κινδυνεύουν οι πολίτες αυτής της χώρας να μετατραπούν σε πένητες, να εξευτελιστεί διεθνώς η Ελλάδα; Βάζετε σε περιπέτειες την ίδια την Ευρωζώνη, διότι δήθεν ο κ. Παπανδρέου θυμήθηκε τη δημοκρατική νομιμοποίηση της πολιτικής του. Και το κάνει αυτό σήμερα, που ο ίδιος και η κυβέρνησή του έχουν απωλέσει κάθε νομιμοποίηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κατάσταση είναι κρίσιμη. Χθες, ο Γκάμπριελ, ηγέτης του SPD, των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, παρομοίασε την Ελλάδα με τη δημοκρατία της Βαϊμάρης. Τότε, στη δεκαετία του ’30, που η πολιτική της αυστηρής λιτότητας οδήγησε την οργή στα μονοπάτια του ολοκληρωτισμού. Ακόμη και μέσα στην υπερβολή της, η δήλωση αυτή καταδεικνύει το πρόβλημα της λανθασμένης ακολουθούμενης πολιτικής αλλά και της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής.

Η Νέα Δημοκρατία το έχει ξεκαθαρίσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Απέναντι σε μια επικίνδυνη κυβέρνηση, απέναντι σε έναν επικίνδυνο πρωθυπουργό δεν μπορεί να υπάρχει καμία ανοχή. Σας καλούμε να ματαιώσετε το δημοψήφισμα. Μαζί με την κοινωνία θα επιδιώξουμε να βάλουμε φραγμό στην πορεία προς την καταστροφή που μπορεί αυτή η απόφαση να προκαλέσει στην χώρα. Η μόνη καθαρή, η μονή λυτρωτική λύση που έχει ανάγκη ο τόπος είναι οι εκλογές.

Είναι ώρα να μιλήσει ο μόνος κυρίαρχος του τόπου, ο ελληνικός λαός. Τώρα, ελεύθερα, δημοκρατικά και υπεύθυνα και όχι με δημοψηφίσματα με πλαστά διλήμματα. Ελπίζω ειλικρινά ότι απόψε η φωνή της κοινωνίας θα εισακουστεί και η πατριωτική συνείδηση των βουλευτών της πλειοψηφίας θα λύσει το δράμα».

Read more...

ΟΜΙΛΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΝΔ ΜΑΞΙΜΟΥ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

«Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Το νομοσχέδιο για την «Ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό» έρχεται σε μια ιστορική στιγμή για τη χώρα. Αναμένουμε, με κομμένη την ανάσα, τα αποτελέσματα της αυριανής Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση είναι απούσα, παρατηρητής του δράματος. Αναμένει ως θεατής τη λύση που θα δοθεί για εμάς χωρίς εμάς, όταν το αύριο προβάλει πλέον απειλητικό για την κοινωνική συνοχή.

Πέρα από τις ευθύνες για την καταστροφή και την κριτική για τις διαδοχικές αποτυχίες, τις δήθεν σωτήριες αποφάσεις της διετίας, ορθώνεται μπροστά μας το υπέρτατο καθήκον να κρατήσουμε όρθιο ο,τιδήποτε στηρίζει την ελληνική κοινωνία, στη δύσκολη αυτή περίοδο.

Μπορεί οι επαΐοντες των οικονομικών επιστημών να προβλέπουν ότι το βιοτικό επίπεδο, με αυτή την αδιέξοδη πολιτική, θα επιστρέψει στα επίπεδα της δεκαετίας του 1960 ή ακόμη και του 1950, οφείλουμε, όμως να μην ξεχνούμε ότι ένας έθνος δεν στηρίζεται μόνο στην οικονομία.

Η συνοχή, το ηθικό, η αποφασιστικότητά του βασίζονται πάνω και σε άλλους πυλώνες. Σε αρχές, σε αξίες, στη πολύτιμη κληρονομία του. Και νομίζω ότι σήμερα που δοκιμάζεται η εθνική μας αξιοπρέπεια είναι επίκαιρος όσο ποτέ, ο λόγος του εθνικού μας ποιητή «μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα».

Λυπούμαι διότι αυτή η παραίνεση, δεν φαίνεται να διατρέχει το πνεύμα του νομοσχεδίου που συζητούμε. Γιατί τι σημαίνουν αυτά τα «κορακίστικα» στην αιτιολογική έκθεση για «επιτακτική ανάγκη εκ νέου απεύθυνσης της ελληνικής παιδείας και πολιτισμού στους πολίτες του κόσμου με όρους προώθησης της ειρηνικής συμβίωσης…».

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Ότι έως σήμερα η ελληνική εκπαίδευση προωθούσε την εχθρότητα και την αντιπαλότητα με τους άλλους λαούς;

Ότι σήμερα δεν απαιτείται η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, γιατί τέλος πάντων σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης τι σημασία έχει να μιλάς ελληνικά, γερμανικά, σουαχίλι ή ό,τι άλλο θέλει ο καθένας;

Με τέτοια ιδεολογήματα μπορεί να υπηρετηθεί ο στόχος της ενίσχυσης της ελληνόγλωσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό;

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Ήμουν αρχές του χρόνου στη Γερμανία, στο Μόναχο και έγινα αποδέκτης της έντονης ανησυχίας των ομογενών για τα σχέδια κατάργησης των ελληνικών σχολείων.

Γιατί, όμως θέλει η κυβέρνηση να καταργήσει τα αμιγή ελληνικά σχολεία του εξωτερικού;

Η αναπληρωτής Υπουργός κ. Γεννηματά υποστηρίζει ότι «το Ελληνικό Κράτος δεν μπορεί να συντηρεί σχολεία στο εξωτερικό που δεν επιτρέπουν την κινητικότητα των μαθητών στις επόμενες βαθμίδες εκπαίδευσης».

Έρχεται, όμως η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων και τη διαψεύδει πανηγυρικά. Διαβάζω χαρακτηριστικά: «Η πρόσβαση στα γερμανικά ΑΕΙ είναι κατά τον ίδιο τρόπο δυνατή όπως και για τους αποφοίτους των ελληνικών λυκείων στην ημεδαπή. Υπάρχει πλήθος αποδήμων, που μετά από επιτυχή συμμετοχή τους στις πανελλήνιες εξετάσεις, έγιναν δεκτοί σε γερμανικά πανεπιστήμια».

(το καταθέτω στα πρακτικά)

Επίσης η κα υπουργός για να αιτιολογήσει τη χαμηλή ποιότητα των σχολείων της Διασποράς επικαλείται στατιστικά στοιχεία από τις ειδικές εξετάσεις του 2009 και 2010. Όπως αναφέρει: «Το 54% των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από αυτά τα λύκεια δεν έπιασαν τη βάση του 10, με αποτέλεσμα 2321 θέσεις σε Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. να μείνουν ακάλυπτες».

Λησμονεί η κα υπουργός, Πρώτον: οι θέσεις που προβλέπονται για τους ομογενείς αποτελούν μια πολιτική θετικής διάκρισης και είναι επιπρόσθετες από τις θέσεις για τους αποφοίτους των ελλαδικών σχολείων. Άρα, η μη πλήρωσή τους από ομογενείς δεν στερεί θέσεις από υποψηφίους των πανελληνίων εξετάσεων και δεν δημιουργούν πρόσθετο κόστος.

Επίσης, αντίστοιχο φαινόμενο υπάρχει και στην άλλη ειδική κατηγορία υποψηφίων, των μουσουλμανοπαίδων της Δυτικής Θράκης, χωρίς αυτό να λειτουργεί προς την κατεύθυνση της κατάργησης της θετικής διάκρισης.

Δεύτερον: η επίκληση των χαμηλών επιδόσεων των ομογενών αποτελεί προσβολή για αυτά τα παιδιά, που όντας σε ξένες κοινωνίες παλεύουν να διατηρήσουν την ελληνικότητά τους και να σπουδάσουν στην πατρίδα μας.

Και σίγουρα συνιστά απέραντη υποκρισία του ΠΑΣΟΚ που κατήργησε τη βάση του 10, με την ακριβώς αντίστροφη επιχειρηματολογία από αυτή που χρησιμοποιεί σήμερα η κυβέρνηση για τα παιδιά των ομογενών. Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω ότι από τους 85.600 υποψήφιους στις φετινές πανελλαδικές, οι 30.409 (ποσοστό 35,5%) έδωσαν γραπτά με βαθμολογίες κάτω από τη βάση.

Και τρίτον: αν πονάει το χέρι δεν το κόβεις, αλλά το θεραπεύεις. Αναβάθμιση χρειάζονται τα σχολεία και όχι κατάργηση.

Φέρνετε, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο σήμερα, που ξαναφουντώνει το μεταναστευτικό κύμα, που η ανεργία ξαναπιάνει τα ποσοστά του 1960. Σαν να ζούμε ένα ριμέικ εκείνης της εποχής.

Και εσείς αποφασίζετε, με γνώμονα τις φαντασιώσεις σας για το παγκόσμιο χωριό, χωρίς διάλογο ούτε με την ομογένεια, ούτε με την ορθόδοξη εκκλησία, που είναι παράγοντας ενότητας και διατήρησης της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων της διασποράς, να κλείσετε τα ελληνικά σχολεία.

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,

Η εποχή μας απαιτεί την ενίσχυση και όχι την αναδίπλωση της εκπαιδευτικής μας παρουσίας στο εξωτερικό. Στόχος μας πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι, κάθε εθνικής προέλευσης, να μάθουν ελληνικά, να μυηθούν στον ελληνικό πολιτισμό.

Γι’ αυτό και απαιτείται ένας θεσμός, όπως το ινστιτούτο Γκαίτε, που να έχει παρουσία στο εξωτερικό. Να γίνει ο πρεσβευτής της πνευματικής Ελλάδας. Και να λειτουργήσει με κριτήρια της αγοράς. Όχι με κρατικές επιδοτήσεις.

Και βέβαια, να διδάσκεται όχι μόνον η νέα ελληνική γλώσσα αλλά και τα αρχαία ελληνικά. Οι πρόγονοί μας μάς άφησαν μια βαριά κληρονομιά, που αναγνωρίζεται από όλους. Ας φανούμε αντάξιοι απόγονοί τους, ας δράσουμε επιτέλους έξυπνα. Και θα κερδίσουμε.

Κυρίες και κύριο συνάδελφοι

Ο απόδημος ελληνισμός έχει τεράστιο, ανεκμετάλλευτο πλούτο σε ανθρώπινο δυναμικό. Οφείλει η πατρίδα να τον θέσει στην υπηρεσία του έθνους και όχι να τον περιθωριοποιεί.

Κατανοούμε ότι η οικονομική συγκυρία είναι αρνητική. Συμφωνούμε ότι απαιτούνται μέτρα αναδιάρθρωσης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Μην βάζετε όμως στην κλίνη του Προκρούστη τα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού».

Read more...