Menu
A+ A A-

Μάξιμος: "Οι αυταπάτες σας στην οικονομία ζημίωσαν τη χώρα!"

Μορφωτικων εισηγητης

Εισήγηση
του υπεύθυνου Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της βουλής
επί του Σχεδίου Νόμου «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας για την Αμοιβαία ίδρυση Πολιτιστικών Κέντρων»

Αθήνα 17/5/2016

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ελάχιστα έθνη στον κόσμο έχουν να επιδείξουν μια μόνιμη και ισχυρή πολιτισμική παρουσία στο διάβα των χιλιετιών. Σ’ αυτά τα λίγα συγκαταλέγονται το ελληνικό και το κινεζικό.
Κι αυτό το στοιχείο της διαρκούς ιστορικής παρουσίας, στον ίδιο γεωγραφικό χώρο σε μια αέναη γονιμοποιητική πνευματική εξέλιξη είναι πιστεύω το σημαντικότερο που φέρνει κοντά τους δύο λαούς, τον κινεζικό και τον ελληνικό.
Γιατί, παρά τα ανόμοια δεδομένα που προκύπτουν από την απλή σύγκριση μεταξύ της σύγχρονης Ελλάδας και της σύγχρονης Κίνας, όπου από την μια έχουμε μια μικρή χώρα των 11 εκατομμυρίων και από την άλλη έναν παγκόσμιο γίγαντα άνω του ενός δισεκατομμυρίου κατοίκων, η πνευματική κληρονομιά και ο πολιτισμός με την ευρεία έννοια, είναι μεγέθη κατ’ εξοχήν ποιοτικά και όχι ποσοτικά.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν φθείρονται από τον χρόνο. Μόνον εφόσον οι ίδιοι οι λαοί τα λησμονούν τότε, είναι αυτοί οι ίδιοι που χάνουν την ταυτότητα τους και εν τέλει θέτουν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξή τους. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα, στη φάση της παγκοσμιοποίησης.
Ανεξάρτητα λοιπόν από την κάθε φορά συγκυρία, η Ελλάδα ήταν και θα παραμείνει η χώρα του Ομήρου, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και των Πατέρων της Εκκλησίας, ήταν και θα παραμείνει η αξιακή και πνευματική αφετηρία του δυτικού πολιτισμού.
Και η Κίνα θα είναι πάντοτε η χώρα του Λάο Τσε, του Κομφούκιου, του Μέγγιου, και όλου αυτού του σπουδαίου πολιτισμού που δημιούργησε στα χιλιάδες χρόνια της ύπαρξής της.
Παρά τις εμφανείς διαφορές και τις παράλληλες ιστορικές διαδρομές υπάρχουν σημαντικές ομοιότητες, ίσως μεγαλύτερες από όσες νομίζουμε. Όπως είπε και ο Νίκος Καζαντζάκης, που μέσα από το γοητευτικό του βιβλίο για την Κίνα έχουμε όλοι οι Έλληνες ταξιδέψει στον κινεζικό κόσμο: «αν ξύσετε τον Κινέζο, θα βρείτε τον Έλληνα. Αν ξύσετε τον Έλληνα θα βρείτε τον Κινέζο».
Το νήμα των σχέσεων των δύο λαών πάει βαθιά μέσα στο χρόνο. Και αργότερα το νήμα αυτό, μέσω των δρόμων του μεταξιού, έγινε ισχυρότερο. Αυτό το νήμα, την εποχή της έκρηξης των μεταφορών, της επικοινωνίας, του παγκόσμιου εμπορίου και των πολιτιστικών ανταλλαγών έχει γίνει πιο δυνατό και οι επικίνδυνοι δρόμοι των καραβανιών είναι σήμερα λεωφόροι καθημερινών σχέσεων.
Ιδιαίτερα ο θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού μπορεί να μετατραπεί σε καθοριστικό παράγοντα τεραστίων οικονομικών αλλά και γεωπολιτικών θετικών αλλαγών όχι μόνον για την Ελλάδα αλλά για την ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και ευρύτερα.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, στο σταυροδρόμι ηπείρων αλλά και πολιτισμών, η ισχυρή ναυτοσύνη της –σημαντικό μέρος του κινεζικού εμπορίου εξυπηρετείται από ελληνικών συμφερόντων πλοία-, η θέση της στους σημαντικότερους δυτικούς θεσμούς, και πρωτίστως στην ΕΕ, η ιδιαίτερη έφεση του Έλληνα προς το εμπόριο, όλα αυτά είναι ανεκτίμητα πλεονεκτήματα που αν συνδυασθούν με τον δράκο της κινεζικής οικονομίας, των τεράστιων εξαγωγών και των δυναμικών επενδύσεων είναι δυνατόν να αλλάξουν τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, η οποία κατατρύχεται από τις παθογένειες ενός ξεπερασμένου παραγωγικού μοντέλου.
Η Ελλάδα με τέτοιες στρατηγικές κινήσεις μπορεί να καταστεί οικονομικός κόμβος για την ευρύτερη περιφέρεια της ανατολικής Μεσογείου, των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα βεβαίως και την ενίσχυση της σταθερότητας, σε μια περιοχή και σε μια εποχή μεγάλης ρευστότητας και αυξημένων κινδύνων.
Και αναμφισβήτητα θα συμβάλλει στη περαιτέρω σύσφιξη των ελληνο-κινεζικών σχέσεων, που το εξαιρετικό τους επίπεδο αποδείχθηκε από τις θέσεις που πήρε η φίλη χώρα –που είναι και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας- στις πρόσφατες δοκιμασίες της Ελλάδας από την οικονομική κρίση, αλλά και για εθνικά ζητήματα, όπως το Κυπριακό.
Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία τόσο με την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή που προχώρησε σε συμφωνία με την κινεζική εταιρεία COSCO για την τεράστια επένδυση στο λιμάνι του Πειραιά, όσο και με την κυβέρνηση Σαμαρά έθεσαν την ανάπτυξη των ελληνο-κινεζικών σχέσεων ως στρατηγικό στόχο.
Παρά τα εμπόδια της γραφειοκρατίας, η οποία δυστυχώς, συνιστά παράγοντα αποτρεπτικό των επενδυτικών πρωτοβουλιών, και τα οποία έγινε επισταμένη προσπάθεια να υπερπηδηθούν στο συντομότερο διάστημα. Και παρά τα εμπόδια που έβαζαν συντεχνιακά συμφέροντα συνεπικουρούμενα από πολιτικά κόμματα.
Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, που υπάρχει η αναγνώριση από τα πιο επίσημα χείλη για τις αυταπάτες που ζημίωσαν τη χώρα και την οικονομία κάποιοι εξακολουθούν να έχουν αλλεργία σε οικονομικές συνεργασίες όπως αυτή με την Κίνα και την COSCO. Ελπίζω σύντομα αυτές οι περιθωριακές φωνές να μη μπορούν να προκαλέσουν άλλες καθυστερήσεις και ζημίες στην ελληνική οικονομία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Όπως αναφέραμε, η οικονομία και το εμπόριο δεν λειτουργούν σε πολιτισμικό κενό. Πίσω τους και παράλληλα ενισχύουν τις πολιτισμικές ανταλλαγές των λαών. Τους φέρνουν εγγύτερα, δημιουργούν δεσμούς φιλίας και συνεργασίας.
Και όσο πλουσιότερο πολιτισμό διαθέτει ένας λαός τόσο περισσότερο γονιμότερες μπορούν να γίνουν οι σχέσεις τους.
Για τον ελληνικό και τον κινεζικό λαό επομένως, με τον ανεκτίμητο θησαυρό γνώσης και ιδεών η διεύρυνση των πολιτιστικών επαφών μπορεί να δημιουργήσει αποτελέσματα ακόμη πιο αξιοθαύμαστα και από την οικονομική συνεργασία. Και προς αυτή την κατεύθυνση πιστεύουμε ότι θα λειτουργήσει η ίδρυση Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου στο Πεκίνο και Κινεζικού Πολιτιστικού Κέντρου στην Αθήνα.
Μια απόφαση, η οποία ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών της κυβέρνησης Σαμαρά και η οποία, έστω και με καθυστέρηση, έρχεται προς επικύρωση στη βουλή. Είμαι πεπεισμένος ότι σύντομα θα αποδώσει σπουδαίους και διαχρονικούς καρπούς.
Στα πολιτιστικά κέντρα, όπως προβλέπεται από την συμφωνία, θα πραγματοποιούνται εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, προβολές ταινιών. Θα δημιουργηθούν βιβλιοθήκες και αναγνωστήρια, ενώ θα υπάρχουν εκδόσεις, βιβλία και περιοδικά, σχετικές με την ιστορία και τον πολιτισμό των δύο λαών.
Στα πολιτιστικά κέντρα θα προβάλλεται αντίστοιχα η εθνική ιστορία και οι εξελίξεις στην πολιτιστική, κοινωνική, επιστημονική και εκπαιδευτική ζωή των δύο χωρών. Τέλος, θα προωθείται η διδασκαλία της ελληνικής και κινεζικής γλώσσας αντιστοίχως, με τη διοργάνωση συγκεκριμένων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
Είμαι πεπεισμένος ότι η Κίνα και ο σημαντικός πολιτισμός της θα αποκτήσει και νέους, στους ήδη πολυπληθείς, φίλους στην Ελλάδα –άλλωστε είναι πολλοί πια όσοι γνωρίζουν ή σπουδάζουν την κινεζική γλώσσα και τον πολιτισμό. Αλλά και ο ελληνικός πολιτισμός θα κερδίσει στην μεγάλη αυτή χώρα πολλούς νέους οπαδούς και η ελληνική γλώσσα ελπίζουμε θα γίνει κτήμα πολλών Κινέζων.
Πιστεύω, επίσης, ότι αυτή η πρωτοβουλία θα τονώσει μεσοπρόθεσμα το τουριστικό ρεύμα από την Κίνα. Θα συμβάλει στην αύξηση της ροής των επισκεπτών που θα θελήσουν να γνωρίσουν από κοντά την Ελλάδα, τους ανθρώπους της και τα μνημεία του ελληνικού πολιτισμού, αλλά και τις διατροφικές μας συνήθειες. Φανταστείτε μόνο τις ευεργετικές συνέπειες για τον πρωτογενή τομέα αν οι Κινέζοι εντάξουν στην καθημερινή τους διατροφή το ελαιόλαδο.
Με αυτές τις σκέψεις υπερψηφίζουμε την παρούσα συμφωνία, ευελπιστώντας ότι θα συμβάλει στην περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων των χωρών και των λαών μας».

Δείτε ολόκληρη την εισήγηση:

https://www.youtube.com/watch?v=yW6194erQgM&feature=youtu.be

Read more...

Μάξιμος: “Ο πρωθυπουργός κερνά… πίκρα τους αγρότες" Βάζουν χέρι από το πρώτο ευρώ σε επιδοτήσεις

Ασφαλιστικο νσχ

Ομιλία
βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής
του Ασφαλιστικού και Φορολογικού νομοσχεδίου

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο προ ολίγου κατελθών από το βήμα, διάδοχος του κ. Βαρουφάκη, υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος, μας είπε ότι μετά την ψήφιση των νέων μέτρων η “χώρα μπαίνει σε ενάρετο κύκλο και έρχονται επενδύσεις”. Θα το εκλάβω ως υψηλού επιπέδου βρετανικό χιούμορ, στο οποίο αρέσκεται ο υπουργός, γιατί μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί ότι μετά τη φορολαίλαπα θα έρθουν νέες επενδύσεις. Όχι μόνο νέες επενδύσεις δεν πρόκειται να υπάρξουν, αλλά και όσες επιχειρήσεις δεν μετανάστευσαν ήδη στη Βουλγαρία θα φύγουν τρέχοντας.

Η χθεσινή ομιλία του κ. Τσίπρα απέδειξε ότι σε αυτήν την κυβέρνηση χάθηκε και η τσίπα. Όποια τέλος πάντων είχε απομείνει. Γιατί πως να χαρακτηρίσει κάποιος τα λόγια του πρωθυπουργού ότι η εθνική σύνταξη των 384 ευρώ εξασφαλίζει γεράματα αξιοπρέπειας;

Πώς να εξηγηθεί ότι θα γίνουν περικοπές και θα μπουν φόροι δισεκατομμυρίων και οι πολίτες θα βγουν και κερδισμένοι από πάνω;

Πώς να δικαιολογηθεί ότι το 90% των ασφαλισμένων δεν θίγονται, όταν θίγονται οι πάντες, και κυρίως οι νεότεροι και οι πιο αδύναμοι.

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά και οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Ποιος κοροϊδεύει ποιόν; Αλλά και ποιος πείθεται πια από τέτοια ψεύδη; Εκτός, ίσως, από τους βουλευτές της συμπολίτευσης που έως χθες διύλιζαν τον κώνωπα και τώρα καταπίνουν την κάμηλο αμάσητη.

Η κοινωνία, όμως, δεν σας πιστεύει πια. Είπαμε πως ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται. Το δεύτερο ιδρώνει από την αγωνία γιατί ξέρει ότι σύντομα θα τον στείλουν στη θέση που του αρμόζει. Κι αυτό στην περίπτωσή σας δεν θα αργήσει.

Έρχεστε, λοιπόν, άρον-άρον, μέσα στο Σαββατοκύριακο, την παραμονή ενός ακόμη Γιούρογκρουπ για να φέρετε το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Χωρίς οικονομική και αναλογιστική τεκμηρίωση όσων προτείνετε.

Με την οικονομία και τη χώρα για μια ακόμη φορά με την πλάτη στο τοίχο. Λόγω της δικής σας ανικανότητας!

Με τα ταμεία άδεια και τους μισθούς και τις συντάξεις να βρίσκονται πάλι στον αέρα. Λόγω της δικής σας ανευθυνότητας!

Με τις τράπεζες να εξακολουθούν να έχουν κάπιταλ κοντρόλς. Λόγω της δικής σας τυχοδιωκτικής τακτικής!

Με τους Έλληνες να έχουν χάσει την αισιοδοξία και την ελπίδα τους. Λόγω της δικής σας διαλυτικής πολιτικής!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο πρωθυπουργός είχε μιλήσει για ανάσταση του λαού με την Ανάσταση του Κυρίου. Και αντ’ αυτού σήμερα αγγαρεύετε το λαό να σηκώσει στις πλάτες του σταυρό ασήκωτο. Για να ανέβει έναν Γολγοθά χωρίς ανάσταση.

Γιατί τα μέτρα που προτείνετε δεν έχουν αύριο. Σβήνουν κάθε αναπτυξιακή προοπτική. Και σύντομα θα βρεθούμε σε χειρότερη θέση.

Γιατί τα μέτρα αυτά εντάσσονται στην ίδια λανθασμένη και καταστρεπτική φιλοσοφία που διέπει όλη την κυβερνητική σας διαδρομή. Τιμωρούν όσους παράγουν, όσους έμειναν όρθιοι στα χρόνια της κρίσης, όσους αποτελούν τον άξονα της παραγωγικής μας δομής.

Ως οπαδοί του καρανίκειου δόγματος «η καριέρα είναι χολέρα» αποφασίσατε να ξεκάνετε επιστήμονες, αυτοαπασχολούμενους, επαγγελματίες, αλλά και αγρότες. Και ειδικά οι τελευταίοι, καλή τη πίστη ή θαμπωμένοι από τα παχιά σας λόγια σε μεγάλο ποσοστό σάς ψήφισαν.

Και τώρα όχι μόνον τους κτυπάτε αλύπητα, αλλά τους κοροϊδεύετε μπροστά στα μάτια τους:
Αυξάνετε στο 20% τις ασφαλιστικές εισφορές επί του φορολογητέου εισοδήματος, μια αύξηση έως και 300% σε σχέση με τις σημερινές τους εισφορές.
Αυξάνετε το ποσοστό ασφάλισης Υγείας στο 7% επί του φορολογητέου εισοδήματος από 2,5% που ισχύει σήμερα.
Και εμφανίζεται ως δέλεαρ την εθνική σύνταξη των 384 ευρώ που θα καταβάλλεται στους συνταξιούχους αγρότες μετά το 2031.
Και τέλος εντάσσετε τον ΟΓΑ σε ένα Υπερ-Ταμείο. Παρά τις πρόσφατες δεσμεύσεις του κ. Τσίπρα προς τους εκπροσώπους των Θεσσαλών αγροτών στο Μαξίμου. Τότε που θυμόταν το χαλβά Φαρσάλων και το τσίπουρο Τυρνάβου. Σήμερα, όμως, κερνά πίκρα στους αγρότες.

Και με νυχτερινή τροπολογία, όπως πια συνηθίζετε, βάζετε χέρι από το πρώτο ευρώ στις αγροτικές επιδοτήσεις. Το όριο των 12.000 ευρώ ισχύει μόνο για τις πράσινες και τις συνδεδεμένες. Αυτό εννοούσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης όταν καμάρωνε ότι μέχρι 12.000 ευρώ δεν φορολογείται καμιά ενίσχυση.

Θα μου πείτε, εδώ είπατε άλλα κι άλλα σε αυτό θα κολλούσατε. Όπως όσα έχετε πει στους στρατιωτικούς και σε όσους υπηρετούν στα Σώματα Ασφαλείας. Και οι οποίοι θα δουν, όπως και οι δικαστικοί, ότι δεν λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών τα ειδικά επιδόματα, και οι συντάξεις τους θα είναι μειωμένες έως 40%.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αναλογίζομαι όλους εκείνους τους νέους και τις νέες που σας πίστεψαν, που σας ψήφισαν, που ακόμη χόρεψαν όταν νικήσατε στις εκλογές, ή όταν κάνατε εκείνο το απίστευτο δημοψήφισμα.

Και αναρωτιέμαι πώς να νοιώθουν τώρα! Τώρα που αντιλαμβάνονται ότι τους θυσιάζετε για να σας βγουν οι μικροκομματικές σας εξισώσεις. Τσεκουρώνετε κατά 30-35% τις κύριες συντάξεις που ελπίζουν ότι θα πάρουν κάποια στιγμή, και μέχρι 60% τις επικουρικές.

Αλλά και τι να σκέφτονται οι αδύναμες κατηγορίες όπως οι ανάπηροι, που θα δουν τις συντάξεις τους μειωμένες ή όσοι ή όσες παίρνουν συντάξεις χηρείας στις οποίες πέφτει βαρύς πέλεκυς. Και τι θα πουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι για τους οποίους κόβεται το ΕΚΑΣ ήδη από το τρέχον έτος.

Αυτά είναι τα έργα και οι ημέρες της πρώτης φοράς Αριστερά, των κοινωνικά ευαίσθητων, που ως αντιπολίτευση με περισσή ευκολία κατακεραύνωναν κάθε πολιτικό αντίπαλο ως ανάλγητο, ως γερμανοτσολιά, αδιάφορο για τον πόνο και τις δυσκολίες των αδυνάτων.

Η λύση του ασφαλιστικού βρίσκεται στην ανάπτυξη. Και ανάπτυξη μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία δημιουργεί. Δυστυχώς και με αυτό το νομοσχέδιο κυβέρνηση ρίχνει στο πυρ το εξώτερον τον ιδιωτικό τομέα. Γι’ αυτό και πρέπει να φύγει μια ώρα αρχύτερα. Γιατί στερεί την ελπίδα εξόδου από την κρίση».

Δείτε εδώ ολόκληρη την ομιλία:

https://www.youtube.com/watch?v=FWxHyCy5Sho

Read more...

Μάξιμος προς Βούτση: "Βάλτε φρένο στον κατήφορο των τροπολογιών!"

Ομιλία
Τομεάρχη Παιδείας και Θρησκευμάτων ΝΔ
Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην επί των Άρθρων συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής
του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας
«Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις»

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο τρόπος που νομοθετεί η κυβέρνηση με δεκάδες τροπολογίες συχνά άσχετες με τα νομοσχέδια αποτελούν ντροπή και όνειδος. Βεβαίως και στο παρελθόν υπήρχε το απαράδεκτο αυτό φαινόμενο των τροπολογιών. Η κυβέρνηση αυτή, όμως, έχει σπάσει κάθε ρεκόρ, ευτελίζοντας τον τρόπο που νομοθετεί η εθνική αντιπροσωπεία. Η εξαίρεση των τοπολογιών έχει γίνει κανόνας με αυτή την κυβέρνηση.

Στην περίπτωση των εκπρόθεσμων τροπολογιών του κ. Φίλη για την Επαγγελματική Εκπαίδευση και τα ΑΕΙ, τροπολογιών που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι αυτούσια νομοσχέδια -33 σελίδες η μια και 31 η άλλη- και οι οποίες κατατίθενται εν μέσω απεργίας στα ΜΜΕ, προφανώς ισχύει η λαϊκή ρήση «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Και «κερασάκι στην τούρτα» της προχειρότητας της κυβέρνησης είναι οι νομοτεχνικές βελτιώσεις επί των εκπρόθεσμων τροπολογιών, που και την ύστατη ώρα κατατίθενται. Συγχαρητήρια!

Θα παρακαλούσα τον πρόεδρο της βουλής τον κ. Βούτση να βάλει ένα φρένο σε αυτόν τον κατήφορο, στην υποβάθμιση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Κάποιος πρέπει να τραβήξει το χαλινάρι στην κυβέρνηση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση νομοθετεί με εκπρόθεσμη τροπολογία για την Επαγγελματική Εκπαίδευση δείχνει και τη σημασία που αποδίδει σε αυτή.

Στην τροπολογία για την Επαγγελματική Εκπαίδευση βλέπω μεταξύ άλλων ότι καταργείται η δυνατότητα του ΟΑΕΔ να ιδρύει Επαγγελματικά Πρότυπα-Πειραματικά Λύκεια Μαθητείας. Η σκιά Μπαλτά για την αριστεία παντού. Αλλά και επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας. Μετά την κατάργηση της βάσης του δέκα για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, τώρα την καταργείτε και για την προαγωγή στις τάξεις των ΕΠΑΛ. Αρκεί το 8 στα μαθήματα της ειδικότητας.

Βεβαίως, υπάρχουν και θετικά στις εκπρόθεσμες τροπολογίες, τις οποίες όμως για λόγους αρχής δεν μπορούμε να ψηφίσουμε επιβραβεύοντας τον αυταρχικό τρόπο που νομοθετεί η κυβέρνηση.

Το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από αφέσεις αμαρτιών, διευθετήσεις και φωτογραφικές διατάξεις, που επισήμανα και στην Επιτροπή.

Είναι προκλητική η διάταξη για τις μετατάξεις από την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Δεν μπαίνω στον πειρασμό της ονοματολογίας. Εδώ, όμως, ισχύει η γνωστή ρήση για τη γυναίκα του καίσαρα που δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται. Έχετε την πολυτέλεια μετατάξεων όταν ομολογείτε ότι τα κενά στα σχολεία λίγο πριν την εκπνοή της σχολικής χρονιάς είναι τεράστια;

Όπως, επίσης, προκαλεί το συχωροχάρτι στα έργα και τις ημέρες της περιόδου Πελεγρίνη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Προφανώς, δεν ευθύνονται οι καθηγητές που εξελέγησαν με τον προηγούμενο νόμο και όχι τον 4009, αλλά δεν μπορεί να επιβραβεύονται τέτοιες συμπεριφορές.

Το καλούμενο, λοιπόν, «ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς» ήταν ένας ακόμη μύθος της μεταπολίτευσης που καταρρέει με πάταγο.

Και φυσικά οι ιδεοληψίες και οι εμμονές της αριστεράς καταγράφονται και σε αυτό το νομοσχέδιο. Η Αναπληρωτής υπουργός παιδείας κ. Αναγνωστοπούλου καμάρωσε χθες γιατί «ξεδόντιασε» όπως χαρακτηριστικά είπε τα Συμβούλια Ιδρυμάτων.

Και ο υπουργός κ. Φίλης υπερασπίστηκε με πάθος τη διάταξη για τις καταλήψεις. Θα ανέμενα σεβασμό στο ιερό δικαίωμα της ανεμπόδιστης πρόσβασης όλων στο αγαθό της δημόσιας παιδείας, αλλά και στη δημόσια περιουσία που συνήθως υφίσταται βανδαλισμούς στη διάρκεια των καταλήψεων, και φυσικά το λογαριασμό καλείται να πληρώσει ο φορολογούμενος πολίτης.

Και επίσης, ενώ ο υπουργός για οικονομικούς λόγους -μην κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας- υποβαθμίζει τα Ολοήμερα Σχολεία, την ίδια ώρα επιχειρηματολογεί για επιπλέον δαπάνη τουλάχιστον 3 εκατομμυρίων ευρώ για τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό, την οποία θα μπορούσε να αποφύγει αν δεν στερούσε τη δυνατότητα απόσπασης χωρίς επιμίσθιο σε συζύγους Ελλήνων του εξωτερικού ή αλλοδαπών.

Συγχωνεύσεις νηπιαγωγείων, κατάργηση σχολείων ΕΑΕΠ, για εξοικονόμηση πόρων και την ίδια ώρα αχρείαστες σπατάλες.

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας είναι ένα γονατογράφημα και μάλιστα ακοστολόγητο σε πολλά σημεία όπως η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους επισημαίνει.

Και ας πάψει η κυβέρνηση να επικαλείται την απουσία «κανονικότητας» της χώρας. Είστε 15 μήνες κυβέρνηση. Τι σας εμπόδιζε να φέρεται όλους αυτούς τους μήνες τις ρυθμίσεις για την επαγγελματική εκπαίδευση; Ή τι θα άλλαζε αν τις φέρνατε την άλλη εβδομάδα με την κανονική διαδικασία και όχι νύχτα με εκπρόθεσμη τροπολογία. Τα περί «κανονικότητας» στην προκειμένη περίπτωση είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Είναι εμφανές ότι θεωρείτε την κοινοβουλευτική διαδικασία περιττή βάσανο και αυτό δεν σας τιμά!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στα ζητήματα παιδείας χρειάζεται η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, προκειμένου κάθε αλλαγή να αντέξει στο χρόνο. Κάθε υπουργός φιλοδοξεί να περάσει στην ιστορία ως μεταρρυθμιστής, κυρίως γκρεμίζοντας ότι έχτισαν οι προηγούμενοι. Αυτό συμβαίνει και σήμερα.

Δυστυχώς, ενώ υποτίθεται ότι διεξάγεται διάλογος για την παιδεία, ουδείς έλαβε υπόψη τα πορίσματα στα οποία κατέληξε ο προηγούμενος διάλογος υπό την καθοδήγηση του καθηγητή κ Μπαμπινιώτη. Δεκάδες άνθρωποι των γραμμάτων και της εκπαίδευσης εργάστηκαν, κοπίασαν και τα ορίσματα αυτά αντί να είναι αφετηρία της όποιας νέας προσπάθειας απαξιώνονται από την παρούσα κυβέρνηση. Όπως, επίσης, είναι εμπαιγμός των πολιτικών δυνάμεων το γεγονός ότι η κυβέρνηση νομοθετεί ενώ υποτίθεται ότι διεξάγει διάλογο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Συζητούμε το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για την Έρευνα, υπό συνθήκες πέπλου σιωπής από τα Μέσα Ενημέρωσης. Η απεργία των ΜΜΕ ως αντίδραση στο «κουστούμι» ασφαλιστικών και φορολογικών μέτρων που έραψε η κυβέρνηση και για τους δημοσιογράφους, φαίνεται ότι τελικά την εξυπηρετεί.

Ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα ενημέρωσης για τον Αρμαγεδδώνα των μέτρων που έρχονται προς ψήφιση στη βουλή. Θέλω, λοιπόν, να καλέσω τις Δημοσιογραφικές Ενώσεις να ξανασκεφτούν τον τρόπο αντίδρασής τους στην πολιτική της κυβέρνησης.

Προφανώς, σοκάρει την ελληνική κοινωνία το γεγονός ότι αυτοί που θα έσκιζαν το μνημόνιο, μας φόρτωσαν όχι με ένα αλλά με δυο μνημόνια. Ένα με 5,5 δις και ένα δεύτερο «κάβα» με μέτρα 3,5 δις. Όμως, δεν είναι λύση το μαύρο της ενημέρωσης του ελληνικού λαού».

Δείτε ολόκληρη την ομιλία εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=tptW0tMBR0I&feature=youtu.be

 

Read more...

Μάξιμος προς Φίλη: "Ενταφιάζετε το Ολοήμερο Σχολείο!"

νσχ ερευνας

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ολομέλεια της βουλής στην επί της Αρχής συζήτηση
του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας
«Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις»

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε Ανάσταση της οικονομίας με το «ορθόδοξο Πάσχα». Όχι μόνο ανάσταση της χειμαζόμενης οικονομίας δεν είδαμε, αλλά αντ’ αυτής, εν μέσω Μεγάλης Εβδομάδος, είχαμε τον ενταφιασμό του Ολοήμερου Σχολείου από το υπουργείο Παιδείας.

Επικαλούμενη η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας «ίσες ευκαιρίες εκπαίδευσης» ουσιαστικά επιβάλλει την εξίσωση προς τα κάτω. Αντί να αναβαθμίσει όλα τα σχολεία επεκτείνοντας το Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα που εφαρμόζεται σε 1337 δημοτικά, υποβαθμίζει και συρρικνώνει το Ολοήμερο Σχολείο.

Το «πνεύμα Μπαλτά» πλανάται πάνω από το υπουργείο Παιδείας. Μετά την κατάργηση των Πρότυπων Σχολείων γιατί «η αριστεία είναι ρετσινιά», τώρα καταργούνται και τα σχολεία ΕΑΕΠ. Ένα ακόμη βήμα ισοπέδωσης και μάλιστα στο όνομα της υπηρέτησης των λαϊκών συμφερόντων.

Μόνο που για να γίνει δεκτό ένα παιδί στο νέου τύπου Ολοήμερο του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εργάζονται και οι δυο γονείς του! Ποιος θα περίμενε, στην Ελλάδα της κρίσης, με την ανεργία σε πρωτόγνωρα επίπεδα, μια αυτοαποκαλούμενη αριστερή κυβέρνηση να στερεί σε παιδιά ανέργων τη δυνατότητα πρόσβασης στο ολοήμερο σχολείο.

Όπως επίσης στα κατορθώματα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η κατάργηση της πρωινής ζώνης για όσους εργαζόμενους γονείς μπορούσαν να πάνε από τις 7 το πρωί τα παιδιά τους στο σχολείο, πριν πιάσουν δουλειά.

Ή μήπως η συρρίκνωση της μελέτης και της προετοιμασίας των παιδιών αλλά και η υποβάθμιση διδακτικών αντικειμένων, όπως οι ξένες γλώσσες και η πληροφορική, που επιφέρει ο τύπος Ολοήμερου Σχολείου του ΣΥΡΙΖΑ ενισχύει τον κοινωνικό χαρακτήρα και τον παιδαγωγικό προσανατολισμό της εκπαίδευσης;

Κακά τα ψέματα, ο Ενιαίος τύπος Ολοήμερου Σχολείου, εξυπηρετεί ένα στόχο: την με κάθε τρόπο εξοικονόμηση ανθρώπινου δυναμικού.

Προφανώς, η επιλογή αυτή είναι συνειδητή υπό τον φόβο που διατύπωσε δημόσια ο υφυπουργός κ. Πελεγρίνης ότι θα κλείσουν σχολεία αν δεν γίνουν προσλήψεις μονίμων, καθώς ήδη έχετε δαπανήσει πέρυσι 160 εκατομμύρια ευρώ από το ΕΣΠΑ για προσλήψεις αναπληρωτών, και σας μένουν μόλις 190 εκατομμύρια για όλη την προγραμματική περίοδο.

Βεβαίως, ο υπουργός Παιδείας κ. Φίλης σχεδόν σε κάθε δημόσια παρέμβασή του εξαγγέλλει 20 χιλιάδες προσλήψεις μονίμων στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μακάρι οι εξαγγελίες του να έχουν βάση και να έχει εξασφαλίσει την έγκριση των θεσμών, όπως βαφτίσατε την τρόικα.

Ελπίζω, και αυτό το θέμα να μην το αντιμετωπίζετε με την ίδια μακαριότητα που αντιμετωπίζετε το ζήτημα που ανέκυψε με τους διορισμούς αναπληρωτών.

Αφού επί 15 μήνες η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας κοιμάται ύπνο βαθύ, λίγο πριν το Πάσχα αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει πρόβλημα με την απόφαση του ΣτΕ. Και τότε επιχειρεί με μια τροπολογία άρον-άρον να κλείσει το θέμα.

Υπό το βάρος των αντιδράσεων των εκπαιδευτικών, αποδέκτες των οποίων έγιναν και οι βουλευτές της συμπολίτευσης, λίγο πριν την συζήτηση στην Ολομέλεια, ο κ. Φίλης μας κάνει γνωστό ότι δεν προτίθεται να την καταθέσει. Όπως είπε στην Επιτροπή οι προσλήψεις θα γίνουν όπως έγιναν πέρυσι, «γνωρίζοντας ότι μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα». Για το πώς θα αντιμετωπισθούν, κουβέντα. Τόση υπευθυνότητα!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ενώ υποτίθεται ότι η κυβέρνηση διεξάγει διάλογο για την παιδεία, τα ζητήματα αυτά προφανώς θεωρούνται ήσσονος σημασίας και δεν τον απασχολούν. Αντιθέτως, η κυβέρνηση εν μέσω του υποτιθέμενου διαλόγου, εμπαίζοντας τις πολιτικές δυνάμεις, νομοθετεί πότε με νυχτερινές τροπολογίες, πότε με ρυθμίσεις σε άσχετα «νομοσχέδια κουρελού» -που τείνουν να γίνουν κανόνας-, και πότε με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, τις ΠΝΠ που με σφοδρότητα κατήγγελλε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση.

Η κατάθεση, όμως, αυτούσιου νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας αφαιρεί κάθε «φύλλο συκής» από την κυβέρνηση, δικαιώνοντας όσους εξ αρχής μίλαγαν για διάλογο-προκάτ και άλλοθι για την επιβολή προειλημμένων αποφάσεων. Γι’ αυτό και παρά την καλή διάθεση με την οποία προσήλθαμε ως ΝΔ στο διάλογο αναγκαστήκαμε να αποχωρήσουμε. Δεν προσφέρουμε νομιμοποίηση στο διάλογο-παρωδία.

Συζητούμε, λοιπόν, το νομοσχέδιο για την Έρευνα, το οποίο και αυτό, όπως τόσα άλλα στο παρελθόν, πέρασε από σαράντα κύματα. Κατατέθηκε, αποσύρθηκε λόγω λαθών και ύποπτων διατάξεων και ξανακατατέθηκε με πολλά ακόμα ερωτηματικά και θολές διατάξεις που κάνουν και καλοπροαίρετους να κουμπώνονται.

Το σχέδιο νόμου δεν είναι τίποτα άλλο από διευθετήσεις, συγχωροχάρτια, φωτογραφικές ρυθμίσεις και ιδεοληψίες.

• Άφεση αμαρτιών στην περίοδο Πελεγρίνη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επιβράβευση της ανυπακοής στους νόμους της πολιτείας.

• Συγχωροχάρτι σε όσους δεν εφάρμοσαν το νόμο 4009 και επανίδρυσαν το Πρυτανικό Συμβούλιο.

• Φωτογραφικές μετατάξεις εκπαιδευτικών, αλλά και χουβαρνταλίκια για αποσπάσεις στο εξωτερικό που θα κοστίσουν 3 εκατομμύρια στους φορολογούμενους. Γιατί τουλάχιστον τόσο θα στοιχήσει η ακατανόητη απόφασή σας να απαγορεύσετε τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών χωρίς επιμίσθιο που είναι παντρεμένοι με Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό ή ομογενείς οι αλλοδαπούς. Προφανώς στο υπουργείο Παιδείας «λεφτά υπάρχουν».

Η περαιτέρω αποδυνάμωση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων εντάσσεται στις εμμονές της κυβέρνησης που απαξιώνει καταξιωμένους επιστήμονες που ήρθαν αφιλοκερδώς να προσφέρουν στην πατρίδα.

Όπως επίσης η αποποινικοποίηση των καταλήψεων επιβραβεύει τις μειοψηφίες που με το «έτσι θέλω» στερούν στην πλειοψηφία των μαθητών την πρόσβαση στο αγαθό της δημόσιας παιδείας, απαξιώνοντάς το.

Τέλος, όσον αφορά στα νηπιαγωγεία, αν πράγματι η ρύθμιση αυτή δεν αποσκοπεί σε εξοικονόμηση ανθρώπινου δυναμικού, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει πειστικές εξηγήσεις για τη σκοπιμότητα που εξυπηρετεί αλλά και τη μελέτη που την υπαγόρευσε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η περιπέτεια του υπό συζήτηση νομοσχεδίου αντανακλά την εικόνα διακυβέρνησης: Ανοργανωσιά, επιπολαιότητα, ερασιτεχνισμός, και ταυτόχρονα έλλειψη σεβασμού σε κανόνες και αρχές. Με καταιγισμό άσχετων τροπολογιών, με κύματα εξοργιστικών φωτογραφικών διατάξεων, με ακοστολόγητα νομοθετήματα, γραμμένα στο γόνατο. Αυτή την εικόνα προχειρότητας, με ένα περιτύλιγμα ιδεοληπτικών εμμονών, αποπνέει και το νομοσχέδιο για την Έρευνα το οποίο και καταψηφίζουμε».

Δείτε εδώ ολόκληρη την ομιλία:

https://www.youtube.com/watch?v=rC-KJg2LGoI

 

Read more...

Μάξιμος προς Φίλη: “Αγρόν ηγόραζε” το υπ. Παιδείας για τους Αναπληρωτές!

Μάξιμος ν σ Έρευνας

Μεγάλη Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Ομιλία
του Τομεάρχη Παιδείας και Θρησκευμάτων ΝΔ, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην επί των Άρθρων συζήτηση του νομοσχεδίου
«Ρυθμίσεις για την Έρευνα και απλές διατάξεις»
στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής

«Κύριε Πρόεδρε,

Το νομοσχέδιο, όπως και στην επί της αρχής συζήτηση επισημάναμε, είναι ένα συνονθύλευμα ρυθμίσεων που από τη μια αναδύουν οσμή διευθετήσεων και από την άλλη υπηρετούν ιδεοληψίες και εμμονές της κυβέρνησης.
Στην κατηγορία αυτή είναι, μεταξύ άλλων, το άρθρο 26, που επικυρώνει την περαιτέρω απίσχναση αρμοδιοτήτων των Συμβουλίων Ιδρυμάτων με την υποκατάστασή τους ουσιαστικά από τη Σύγκλητο. Επικαλείστε την «αδυναμία λήψης απόφασης» των Σ.Ι. αλλά δεν κάνετε τίποτα για να αρθεί αυτή η αδυναμία όπου υπάρχει λόγω παραιτήσεων μελών των Συμβουλίων, μετά την επιθετική ρητορεία των υπουργών σας προς αυτούς που ήρθαν αφιλοκερδώς να προσφέρουν στην χώρα. Στο ίδιο άρθρο δίνετε συγχωροχάρτι σε όσα Ιδρύματα δεν εφάρμοσαν τον 4009 και επανίδρυσαν το Πρυτανικό Συμβούλιο. Πρόκειται για τακτοποίηση αυθαιρεσίας και νομοθετική κύρωση άκυρων αποφάσεων. Ομοίως, στο άρθρο 28 δίνετε άφεση αμαρτιών στην ‘‘περίοδο Πελεγρίνη’’ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για την εκλογή καθηγητών με βάση όχι την ισχύουσα νομοθεσία του 4009 αλλά την προηγούμενη με απόφαση της Συγκλήτου. Προφανώς και οι καθηγητές που εξελέγησαν δεν ευθύνονται για τη διαδικασία που επελέγη. Ωστόσο, η εκ των υστέρων νομοθετική επικύρωση στέλνει το λάθος μήνυμα της απείθειας, της ανυπακοής στους νόμους της πολιτείας.
Στο άρθρο 27 και με δεδομένη την έλλειψη προσωπικού εγείρει ζήτημα ο περιορισμένος χρόνος που το προσωπικό ΕΔΙΠ και ΕΤΕΠ οφείλει να παρευρίσκεται στα ιδρύματα –μόνο 22 και 26 ώρες αντίστοιχα.
Στο άρθρο 31, ενώ οι υποτροφίες του ΙΚΥ έως σήμερα ρυθμίζονται μόνο με υπουργική απόφαση, πλέον θα χρειάζεται ΚΥΑ τριών υπουργών (Παιδείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης) με κίνδυνο μεγάλων καθυστερήσεων ή και ακύρωσης προγραμμάτων. Αντί απλοποίησης των διαδικασιών προσθέτουμε επιπλέον γραφειοκρατία.
Στο άρθρο 33, αν και ρυθμίζονται διάφορα ζητήματα, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τη διάταξη που χαρακτηρίστηκε φωτογραφική για την μετάταξη εκπαιδευτικών από την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα ΑΕΙ, όταν έχουμε ακόμη και σήμερα χιλιάδες κενά στα σχολεία.
Στο άρθρο 34 είναι εμφανής η προσπάθεια αποπομπής των Συμβούλων και Εισηγητών του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ). Ενώ έχουν επιλεγεί το 2014 για 4ετή θητεία, μετά από πρόσκληση και με αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, επιβάλετε την αξιολόγηση τους όχι μόνο στο τέλος της τετραετίας, όπως προβλέπεται, αλλά και στο τέλος της διετίας, τον προσεχή Αύγουστο. Τόσος ζήλος αξιολόγησης, και μάλιστα με απροσδιόριστα κριτήρια, απ’ όσους μέχρι σήμερα την πετροβολούν, εύλογα προκαλεί ερωτηματικά!
Όσον αφορά στο άρθρο 35 για τον ελάχιστο αριθμό νηπίων που χρειάζεται για τη σύσταση νηπιαγωγείου, διάταξη που έχει αναστατώσει γονείς και εκπαιδευτικούς, οφείλετε να δώσετε εξηγήσεις με βάση ποια μελέτη έχει γίνει αυτός ο προσδιορισμός και τι επιπτώσεις θα έχει στο χάρτη των σχολικών μονάδων σε όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στην επαρχία. Είναι αντιφατικό από τη μια να μιλούμε για επέκταση της υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και στα προνήπια και από την άλλη να ίπταται ο φόβος κλεισίματος νηπιαγωγείων, όπως καταγγέλλει η ΔΟΕ.
Δεν μπορούμε να συναινέσουμε στο άρθρο 39 και την επαναφορά της διάταξης, η οποία αφορούσε την ειδική περίοδο κατά την οποία είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα εκπαιδευτικοί συγκεκριμένων ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ και έπρεπε να γίνουν προσλήψεις ωρομισθίων, ώστε οι μαθητές που ήταν εγγεγραμμένοι σε αυτές να συνεχίσουν τα μαθήματά τους. Από τη στιγμή που επαναλειτούργησαν οι ειδικότητες η διάταξη αυτή ορθώς καταργήθηκε. Ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η επαναφορά της διάταξης; Για να καλυφθούν προσλήψεις εκπαιδευτικών στα ΕΠΑΛ, οι οποίες έγιναν εκτός της διαδικασίας των πινάκων αναπληρωτών, και την ώρα που γνωρίζατε ότι θα ξαναλειτουργήσουν οι ειδικότητες;
Άκουσα τον υπουργό να λέει με ένταση ότι διαφωνεί με τους "ντελίβερι εκπαιδευτικούς", όπως χαρακτηριστικά είπε, που πηγαίνουν από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσουν το ωράριό τους. Δεν ξέρω αν αναφέρονταν στο άρθρο 41 που δίνει τη δυνατότητα διάθεσης εκπαιδευτικών σε Δημόσια ΙΕΚ. Εμείς, πάντως, συμφωνούμε, αρκεί να περάσουν από σεμινάρια για την εκπαίδευση ενηλίκων.
Στο άρθρο 42, η κατάργηση των Περιφερειακών Διευθύνσεων της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης επισκιάζει τις όποιες άλλες θετικές διατάξεις υπάρχουν. Η ίδρυση των Περιφερειακών Διευθύνσεων υλοποιούσε βασική ευρωπαϊκή πολιτική για την ανάγκη εξειδίκευσης της Δια Βίου σε περιφερειακό επίπεδο και της σύνδεσής της με την τοπική αγορά και το θεσμό της μαθητείας/πρακτικής άσκησης. Ελπίζω να έχετε λάβει υπόψη ότι για τη χρηματοδότηση της Δια Βίου Μάθησης στο νέο ΕΣΠΑ, η χώρα μας έχει δεσμευτεί για την περιφερειακή διάσταση της Δια Βίου.
Τέλος, διαφωνούμε με την αποποινικοποίηση των καταλήψεων που επιβάλλει το άρθρο 45. Δεν συμφωνούμε με τις μειοψηφίες που κατά κανόνα “αποφασίζουν και διατάσσουν” και στερούν τη δυνατότητα στην πλειοψηφία των μαθητών να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους.
Αντιθέτως, θα ανέμενα σεβασμό στο ιερό δικαίωμα της ανεμπόδιστης πρόσβασης στο αγαθό της δημόσιας παιδείας σε όλους και όχι στην απαξίωσή της και με τις καταλήψεις. Όπως, επίσης, θα ανέμενα σεβασμό και στην δημοσία περιουσία των σχολείων που τις περισσότερες φορές υφίσταται βανδαλισμούς στη διάρκεια των καταλήψεων, με τη συνδρομή και εξωσχολικών παραγόντων.
Κλείνοντας δεν μπορώ παρά να καυτηριάσω την κατάργηση με το άρθρο 45 της διάταξης με την οποία προβλέπεται οι εκπαιδευτικοί που έχουν συνάψει γάμο με Έλληνες που είναι εγκατεστημένοι στο εξωτερικό ή με ομογενείς ή με αλλοδαπούς μόνιμους κατοίκους εξωτερικού να μπορούν να αποσπώνται σε σχολεία της ίδιας χώρας με τις τακτικές αποδοχές στην Ελλάδα χωρίς το εκάστοτε επιμίσθιο. Διαλύετε από τη μια οικογένειες και από την άλλη, στη θέση αυτών, θα αποσπάσετε εκπαιδευτικούς από την Ελλάδα της κρίσης με επιμίσθιο! Μιλούμε για τουλάχιστον 200 επιπλέον εκπαιδευτικούς με επιμίσθιο, μια δαπάνη που ξεπερνά τα 3 εκατομμύρια ευρώ. Σας περισσεύουν; Πραγματικά σηκώνω τα χέρια!
Όσον αφορά τις προσλήψεις των αναπληρωτών διέκρινα έναν εκνευρισμό εκ μέρους του υπουργού. Η απόφαση του ΣτΕ είναι γνωστή εδώ και δεκαπέντε μήνες. Όλο αυτό το διάστημα το υπουργείο Παιδείας ‘‘αγρόν ηγόραζε’’! Λίγο πριν το Πάσχα αντελήφθη ότι υπάρχει ζήτημα με τις προσλήψεις αναπληρωτών και προχώρησε στη σύνταξη μιας τροπολογίας που συνάντησε την αντίδραση όλων των ενδιαφερομένων. Υπό το βάρος των αντιδράσεων, σήμερα, δεν τόλμησε να καταθέσει την τροπολογία και επιχείρησε με υψηλούς τόνους και αναθέματα στις προηγούμενες κυβερνήσεις να κρύψει τις ευθύνες του για τις μέχρι σήμερα ολιγωρίες του. Δεσμεύτηκε ότι οι προσλήψεις αναπληρωτών θα γίνουν με την περυσινή διαδικασία, όπως είπε “γνωρίζοντας ότι μπορούν να υπάρξουν προβλήματα”. Δεν μας λέει, όμως, πως θα τα αντιμετωπίσει!

Κύριε πρόεδρε,
Ενάμιση χρόνο τώρα, εξαγγέλλονται προσλήψεις 20.000 εκπαιδευτικών. Και σήμερα ακούσαμε ότι οσονούπω εγκρίνονται από τους θεσμούς. Μακάρι! Αλλά με ποιο τρόπο θα γίνουν οι προσλήψεις κ. υπουργέ; Θα διενεργήσετε νέο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ; Έχετε τα χρήματα; Και επιπλέον, ένας νέος διαγωνισμός ΑΣΕΠ χρειάζεται τουλάχιστον δυο χρόνια. Τι γίνεται μέχρι τότε; Καλές οι κορώνες και τα τσιτάτα, αλλά στην κυβέρνηση κρίνεστε από τα έργα και την αποτελεσματικότητα, στα οποία ήδη έχετε συλληφθεί αδιάβαστοι!»


Δείτε το σχετικό βίντεο εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=3LkDKltHxFU&feature=youtu.be

Read more...

Μάξιμος: "Οξυγόνο για τη ΝΔ ο κόσμος της!"

image 3

Αθήνα, 23 Απριλίου 2016

Ομιλία
Τομεάρχη Παιδείας και Θρησκευμάτων Νέας Δημοκρατίας, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο 10ο Συνέδριο του κόμματος

«Φίλες και φίλοι,

Κοιτώντας πίσω τα τελευταία έξι χρόνια αντιλαμβανόμαστε το πόσο δύσκολο ήταν να μείνουμε όρθιοι όταν όλα γύρω μας γκρεμίζονται.

Και μείναμε όρθιοι, με σοβαρές, όμως, απώλειες. Παρά το γεγονός ότι ως κυβέρνηση καταβάλλαμε επίπονη προσπάθεια να ορθοποδήσει η οικονομία και να βγούμε σε ξέφωτο, απομακρύνθηκαν από εμάς κοινωνικές ομάδες που είχαν τη ΝΔ ως κέντρο πολιτικής αναφοράς.

Δημιουργήθηκαν σχήματα κυρίως στα δεξιά μας, στα πολύ δεξιά μας, που ψάρεψαν στα θολά νερά της κοινωνικής αγανάκτησης. Τα φορολογικά μέτρα που αναγκαστήκαμε να λάβουμε προκάλεσαν σύγχυση ως προς τις ιδεολογικές μας αρχές.

Όλα αυτά, σε ένα νέο περιβάλλον για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, της κρίσης δομών και αξιών, αλλά και της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, έδειχναν ότι η Νέα Δημοκρατία έπρεπε να αλλάξει, γιατί διαφορετικά θα είχε τη τύχη του άλλου πόλου της μεταπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ.

Και αυτό θα είχε συμβεί, φίλες και φίλοι, αν η παράταξή μας, αυτή που ίδρυσε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε βαθιές και ισχυρές ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Τα απλά μέλη του κόμματος, η βάση της παράταξης, ήταν αυτή που έβαλε πλάτη και το κόμμα κράτησε.

Και σήμερα προβάλει και πάλι η ΝΔ ως η βασική ελπίδα για την ανατροπή της χειρότερης, της πιο επικίνδυνης κυβέρνησης που γνώρισε ο τόπος τις τελευταίες δεκαετίες.

Αλλά για να γίνει αυτή η ελπίδα απόλυτα πλειοψηφικό ρεύμα, για να αποκτήσει θετικό πρόσημο η ψήφος προς την ΝΔ, για να έχει διάρκεια και επιτυχία το στοίχημα της μεταρρυθμιστικής διακυβέρνησης που επαγγέλλεται ο Πρόεδρος μας Κυριάκος Μητσοτάκης, πρέπει να γίνουν πολλά.

Και οι πρώτες κινήσεις, οι πρώτες αποφάσεις αφορούν το ίδιο το κόμμα, τις δομές του, τη φυσιογνωμία του. Το γνωρίζουμε όλοι, φάνηκε στις εσωκομματικές εκλογές για τον νέο πρόεδρο, το ζήσαμε και στο φιάσκο της ΟΝΝΕΔ. Είναι πολλά τα κακώς κείμενα που πρέπει να αλλάξουν.

Και είμαι βέβαιος ότι είμαστε σύμφωνοι ότι πρέπει να αλλάξουν. Και κυρίως να ανοίξουμε τις πόρτες του κόμματος, να μπει οξυγόνο, άνθρωποι της παραγωγής, με γνώσεις, με διάθεση να προσφέρουν στα κοινά, με ιδέες, και όρεξη. Να τελειώνουμε με φέουδα και μηχανισμούς που βολεύουν ημετέρους.

Αλλά αυτή η διαδικασία δεν γίνεται αυτόματα. Κατ’ αρχήν η στελέχωση των δομών του κόμματος θα πρέπει να δώσει το μήνυμα της αλλαγής, της αξιοκρατίας, της νέας εποχής, που χαρακτηρίζει και τις μέχρι σήμερα επιλογές του προέδρου Κυριάκου Μητσοτάκη.

Χρειαζόμαστε όργανα που θα έχουν ουσιαστικό ρόλο και συνεχή δημοκρατική λειτουργία υποβοηθητική της ηγεσίας. Η διαρκής δημοκρατική, αμφίδρομη επικοινωνία, θα αποτρέψει την επανάληψη του φαινόμενου της δημιουργίας χάσματος ανάμεσα στα απλά μέλη και την ηγετική ομάδα.

Όποτε οι αυλοκόλακες της εξουσίας και τα περιβάλλοντα απομόνωσαν την ηγεσία σε γυάλινους πύργους τα αποτελέσματα ήταν άσχημα για την παράταξη.

Η είσοδος νέων ανθρώπων και η τήρηση κατά γράμμα του καταστατικού και των αρχών της λειτουργίας του κόμματος συνιστούν τον ασφαλή δρόμο για την εξάλειψη των όποιων παράκεντρων ισχύος.

Πάνω από όλα, ωστόσο, αυτό που μπορεί να δώσει φτερά στην παράταξή μας, είναι η αταλάντευτη αντίθεσή της στον λαϊκισμό, η απόδειξη στην πράξη ότι διαθέτει στελέχη που έχουν πείρα, γνώση και αποφασιστικότητα να βγάλουν την Ελλάδα από μία από τις χειρότερες κρίσης της ιστορίας της.

Πρέπει η ΝΔ να αποδείξει ότι έχει μάθει από τα παθήματα του παρελθόντος. Ότι δεν χαϊδεύει αυτιά για ψηφοθηρία. Ότι δεν είναι ένα δεύτερο, γαλάζιο ΠΑΣΟΚ. Ότι μπορεί να πετύχει τις μεγάλες, τις δύσκολες αλλά αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.

Προσοχή όχι τις μεταρρυθμίσεις μαϊμού, όπως το φιάσκο του γάλακτος που οδηγεί στην καταστροφή την αγελαδοτροφία ενώ οι τιμές στο ράφι παραμένουν στα ύψη. Αλλά τις μεταρρυθμίσεις που φέρνουν πραγματικές επενδύσεις, που ενισχύουν την ιδιωτική οικονομία, τους ανθρώπους της παραγωγής, και πρωτίστως της πρωτογενούς.

Το έργο που έχουμε μπροστά μας είναι τιτάνιο. Η κυβέρνηση των δημαγωγών, με την ανευθυνότητα και τις ιδεοληψίες τους, απειλεί να αφήσει πίσω της ερείπια. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε.

Το 10ο Συνέδριό μας ας γίνει η αφετηρία της μεγάλης προσπάθειας για την ανατροπή των εθνικών ολετήρων και την απαρχή της ανόρθωσης της Ελλάδας.

Καλή Ανάσταση!»

 

Read more...

M.Χαρακόπουλος στο Οικονομικό Επιμελητηριο: "Πλέον προσγειώνονται και οι τελευταίοι αιθεροβάμονες!"

Μ.Χαρακόπουλος Οικονομικό Επιμελητήριο

Αθήνα, 19 Απριλίου 2016

Χαιρετισμός
Τομεάρχη Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ημερίδα του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας:
«Η θέση και η προοπτική της οικονομικής επιστήμης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση»

«Κύριε πρόεδρε,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση να παραβρεθώ και να απευθύνω χαιρετισμό εκ μέρους του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Προέδρου της ΝΔ κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στην ημερίδα σας με αντικείμενο τη Θέση και την Προοπτική της Οικονομικής επιστήμης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Φίλες και φίλοι,
Ο τόπος μας σήμερα βρίσκεται μπροστά σε πρωτόγνωρες προκλήσεις. Η οικονομική κρίση ανέδειξε πολλές αδυναμίες τόσο στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας όσο και στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε πως έχουμε φθάσει σε ένα οριακό σημείο. Οι αλλαγές που πρέπει να κάνουμε δεν είναι απλά επιβεβλημένες, είναι πια ζήτημα επιβίωσης. Είναι υποχρέωση όλων μας, απέναντι στη χώρα και στις μελλοντικές γενιές η χάραξη μιας στρατηγικής ανάπτυξης της οικονομίας και η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Το νέο αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας δεν μπορεί παρά να είναι ανταγωνιστικό και βιώσιμο στις νέες συνθήκες, που έχει προκαλέσει η παγκοσμιοποίηση αλλά και η κρίση που ταλανίζει την παγκόσμια οικονομία.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω μας παθογένειες του παρελθόντος. Βεβαίως, αυτό μπορεί να ακούγεται πολύ κοινότοπο, έπειτα από 6 χρόνια βαθιάς οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, φαίνεται ότι αρκετοί ακόμη δεν έχουν αποδεχθεί την σκληρή πραγματικότητα. Συνεχίζουν να νοσταλγούν την εποχή των παχέων αγελάδων, με τα δανεικά. Και το χειρότερο, πιστεύουν ότι αυτή μπορεί να επανέλθει.

Όσα, όμως, βιώνουμε τους τελευταίους μήνες, όσα δραματικά και τραγελαφικά παρακολουθούμε, πιστεύω ότι πρέπει να προσγειώνουν και τους τελευταίους αιθεροβάμονες.

Βλέπουμε το θέατρο του παραλόγου που παίζεται με την πρώην τρόικα και νυν θεσμούς και κουαρτέτο. Από το 980 εκ. του μαίηλ Χαρδούβελη πήγαμε στα 5.5 δις του καλοκαιριού και στα συν 3,5 δις ως εγγύηση σήμερα.

Σε κάθε περίπτωση, η λύση είναι στο χέρι μας και μόνον, και προϋποθέτει την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της παραγωγής. Ο δρόμος προς την ανάπτυξη απαιτεί την υπέρβαση λογικών υπερφορολόγησης και διόγκωσης του κράτους με αντιπαραγωγικές δραστηριότητες.

Η έξοδος από την κρίση απαιτεί λοιπόν την κινητοποίηση των θεσμών της πολιτείας, της κοινωνίας και της οικονομίας, με αξιοποίηση του Ανθρώπινου Κεφαλαίου.

Αυτό προϋποθέτει μορφωμένους, καταρτισμένους και κριτικά ενημερωμένους πολίτες μέσα από την αξιοποίηση της τεχνολογίας και τη συνεχή προώθηση της δημιουργίας και της καινοτομίας, την ενθάρρυνση της ποιοτικής επιχειρηματικότητας που εμπνέεται από τη γνώση.

Κι εδώ εισέρχεται ο κυρίαρχος ρόλος της εκπαίδευσης. Χωρίς αμφιβολία, καθοριστικός παράγοντας είναι ο διδάσκων και τα επαγγελματικά του χαρακτηριστικά.

Μιλούμε δηλαδή για τις επιστημονικές του γνώσεις, τη διδακτική του μεθοδολογία, και την ποικιλία των ρόλων που καλείται να παίξει στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Παράλληλα, η τυχόν έλλειψη εκσυγχρονισμένων επιστημονικών γνώσεων παιδαγωγικής και διδακτικής κατάρτισης, τον εμποδίζει να είναι αποδοτικός και αποτελεσματικός στην εκπαίδευση των μαθητών.

Αυτό καταδεικνύεται ιδιαίτερα όταν απουσιάζει η συνεχής επιμόρφωση, δια ζώσης ή εξ αποστάσεως για την εξέλιξη της επιστημονικής γνώσης, τις προσδοκώμενες δεξιότητες και τον ρόλο τους σε όσα διαδραματίζονται στη σχολική τάξη και στο τεχνολογικό και εκπαιδευτικό γίγνεσθαι.

Όσον αφορά την αγορά εργασίας οι συνθήκες αλλάζουν διαρκώς. Τα επαγγέλματα που ως χθες πρόσφεραν σταθερή επαγγελματική αποκατάσταση μπορεί να οδηγούν, πλέον, στην ανεργία.

Η καθολική και ολόπλευρη μόρφωση στις διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης μπορεί να αποτελέσει οδηγό αρχικής επιλογής επιστήμης για κατάρτιση αλλά και επανακατάρτιση, που μπορούν να οδηγήσουν τον νέο πολίτη σε πιο εύκολη απορρόφησή του από την αγορά εργασίας.

Ταυτόχρονα, «η παροχή υψηλής ποιότητας βασικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι θεμελιώδης για να υπάρξουν νέοι επαγγελματίες», «νέες δεξιότητες για νέες θέσεις εργασίας», ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με προγράμματα μαθητείας.

Οι εγκάρσιες ικανότητες -μαθαίνω πώς να μαθαίνω, η επιχειρηματικότητα, η ιδιότητα του πολίτη, η πολιτιστική γνώση- είναι βασικό όχημα ανάπτυξης και προόδου.

Στο ανακοινωθέν της συνάντησης των υπουργών παιδείας της ΕΕ με θέμα «Ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας στην Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2008» τονίζεται ότι «Πρέπει η Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση να αντιδρά στις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αναπτυχθούν τα εργαλεία που θα προβλέπουν τις ανάγκες σε νέες δεξιότητες. Να προλαβαίνουμε τον ταχύ ρυθμό των προσόντων που γίνονται απαρχαιωμένα. Πρέπει να αναπτυχθούν γέφυρες ανάμεσα στη γενική εκπαίδευση, την Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση και την ανώτατη εκπαίδευση, να αναπτυχθούν ατομικά μονοπάτια εκπαίδευσης».

Στο πλαίσιο, λοιπόν, της γενικής και της επαγγελματικής εκπαίδευσης είναι αναγκαία η παροχή βασικής γνώσης από τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες και με ιδιαίτερα μαθήματα.

Αναγκαία είναι η καλλιέργεια φορολογικής συνείδησης από τα μαθητικά χρόνια και η προσέγγιση των μαθητών, στην υποχρεωτική εκπαίδευση, με καινοτομίες που αφορούν την ανάπτυξη πρωτοβουλιών, νοοτροπίας και δεξιοτήτων επιχειρηματικότητας και δημιουργικότητας, η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της εκπαίδευσης και των επιχειρήσεων και η δημιουργία επιχειρήσεων μικρής κλίμακας υπό τη διαχείριση μαθητών.

Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αυτό γίνεται με τη γνώση των σύγχρονων διεπιστημονικών αντιλήψεων ως προς τη φύση και τον γενικότερο χαρακτήρα της οικο¬νομικής ανάπτυξης και των κοινωνικών δεδομένων.
Όλα αυτά, βέβαια, προϋποθέτουν συγκεκριμένα προγράμματα διδασκαλίας και αντίστοιχο εκπαιδευτικό υλικό με ταυτόχρονη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.

Με αυτές τις σκέψεις χαιρετίζω την ημερίδα σας και αναμένω με ενδιαφέρον τα συμπεράσματά του, εν όψει μάλιστα και της κατάρτισης του κυβερνητικού προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την Παιδεία.

Καλή επιτυχία».

 

Read more...

Μ.Χαρακόπουλος: "Η ΝΔ αποχωρεί από το διάλογο-παρωδία για την παιδεία!"

Μορφωτικών Νομοσχεδιο

Αθήνα, 14 Απριλίου 2016

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑΡΧΗ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ

Κύριε πρόεδρε,

Τα προβλήματα της παιδείας μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο με εθνική συνεννόηση και συναίνεση. Αλλιώς, οι οποίες «μεταρρυθμίσεις» επιχειρεί η εκάστοτε πλειοψηφία είναι εφήμερες. Κάθε τόσο έχουμε αλλαγές στην εκπαίδευση, πειράματα που γίνονται στου «κασίδη το κεφάλι».
Με αυτή την πεποίθηση προσήλθαμε στον λεγόμενο εθνικό διάλογο για την παιδεία, αρνούμενοι να μιμηθούμε τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, που τορπίλιζε κάθε προσπάθεια συνεννόησης.
Παρά τις επιφυλάξεις μας, όπως και πολλών άλλων, ότι ο διάλογος είναι προσχηματικός και άλλοθι για την επιβολή προειλημμένων αποφάσεων καταθέσαμε σκέψεις και προβληματισμούς.
Από την πρώτη ημέρα, όμως, του διαλόγου η κυβέρνηση κάνει ότι περνά από το χέρι της για να επιβεβαιώσει ότι χρησιμοποιεί το διάλογο ως προκάλυμμα για να επιβάλλει τις απόψεις της. Και τι δεν είδαμε αυτό το διάστημα: Ρυθμίσεις σε άσχετα νομοσχέδια, «τροπολογίες της νύχτας», αλλά και Πράξεις Νομοθετικού Περιεχόμενου, τις οποίες ως αντιπολίτευση ξορκίζατε.
Σήμερα, όμως, η κατάθεση αυτούσιου νομοσχεδίου είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι. Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί πλέον να νομιμοποιεί με την παρουσία της την παρωδία διαλόγου, που υποτίθεται διεξάγεται, ενώ η κυβέρνηση νομοθετεί. Κάντε, λοιπόν, διάλογο με τον εαυτό σας και όσους συνεχίσουν να σας προσφέρουν άλλοθι με την παρουσία τους.

Κύριε πρόεδρε,
Το αλαλούμ με την κατάθεση, την απόσυρση και την επανακατάθεση του νομοσχεδίου για την Έρευνα μπορεί να γελοιοποιεί την εικόνα της κυβέρνησης –δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά- δείχνει, όμως, για μια ακόμη φορά την προχειρότητα με την οποία νομοθετεί η πλειοψηφία.
Ως λόγος απόσυρσης παρουσιάστηκε η επίμαχη διάταξη που παρείσφρησε(;) στο νομοσχέδιο για το «συγχωροχάρτι» όπως χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο σε όσους ελέγχονται για τη διαχείριση του Ειδικού Λογαριασμού Ερευνών του Πανεπιστημίου Κρήτης, μεταξύ των οποίων συμπεριέλαβαν και τον υπουργό κ. Σταθάκη.
Στο διάλογο του υπουργού κ. Φίλη με τον δημοσιογράφο των ΝΕΩΝ κ. Παπαχρήστο, τον οποίο αποκαλύπτει στη στήλη του στο χθεσινό φύλο της εφημερίδας, αποποιείται κάθε σχέση, αποδίδει ευθύνη στη Γενική Γραμματεία της κυβέρνησης και όταν ερωτάται αν θα επανακαταθέσει τη ρύθμιση απαντά «Όχι βέβαια». Μένει να δούμε αν μέχρι την ψήφιση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια θα ισχύει η κατηγορηματική τοποθέτηση του υπουργού και δεν θα δεχθείτε μια τέτοια διάταξη.
Μπορεί η διευθέτηση αυτή να αποσύρθηκε, ωστόσο, το ίδιο το νομοσχέδιο είναι ένα συνονθύλευμα διευθετήσεων με «συγχωροχάρτια», αλλά και διατάξεις που έχουν ήδη χαρακτηρισθεί από τον Τύπο φωτογραφικές ή ηθικό πλεονέκτημα κατά την αριστερή ορολογία, της οποίας κοινωνούς μας έκανε ο κ. Ζουράρης.
Δεν θα μπω στον πειρασμό της ονοματολογίας. Πιστεύω ότι η γυναίκα του καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται. Όμως, κ. υπουργέ, όταν έχετε ομολογήσει τεράστια κενά εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, -ακόμη και τώρα στην εκπνοή του σχολικού έτους απαντώντας σε ερώτησή μας, είπατε ότι ανέρχονται σε 3.763-, προτεραιότητά σας είναι οι μετατάξεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η περαιτέρω αποδυνάμωση του δημόσιου σχολείου; Και αλήθεια τι γίνεται με τις 20.000 προσλήψεις δασκάλων και καθηγητών που εξαγγείλατε;

Κύριε πρόεδρε,

Την προχειρότητα του σχεδίου νόμου και την ανευθυνότητα με την οποία νομοθετεί η κυβέρνηση καταγράφει και η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τις δαπάνες που προκαλεί στον κρατικό προϋπολογισμό. Διαβάζουμε αλλού ότι «για την εν λόγω δαπάνη δεν εστάλησαν στοιχεία από το επισπεύδον Υπουργείο», και αλλού ότι «η εν λόγω δαπάνη δεν έχει προσδιοριστεί από το επισπεύδον Υπουργείο». Νομίζω ότι περιττεύει ο δικός μου σχολιασμός επ΄ αυτών.
Ωστόσο, παρά την προχειρότητα του νόμου είναι εμφανής η εμμονή και η ιδεοληψία της κυβέρνησης αναφορικά με τα Συμβούλια Ιδρυμάτων με την περαιτέρω απίσχναση και υποβάθμισή τους. Είπε νωρίτερα η αναπληρώτρια υπουργός κ. Αναγνωστοπούλου, απαντώντας στον κ. Μαυρωτά, ότι εκχωρεί αρμοδιότητες στη Σύγκλητο διότι δεν λειτουργούν τα Σ.Ι. Έχουμε με τον κ. Φορτσακη καταθέσει δύο ερωτήσεις γιατί το υπουργείο δεν κινεί τις διαδικασίες για την πλήρωση των κενών θέσεων στο Σ.Ι. του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδος, προκειμένου να μπορεί να επιτελεί το έργο του.
Όπως, επίσης, στο ίδιο πνεύμα κινείται και η διάταξη για την αποποινικοποίηση των καταλήψεων στα σχολεία, η οποία στέλνει λάθος μήνυμα στη μαθητική κοινότητα αλλά και σε εξωσχολικούς παράγοντες που προβαίνουν σε βανδαλισμούς και καταστροφές στις υπό κατάληψη σχολικές μονάδες. Και τις ζημιές, βεβαίως, καλείται να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος. Τα σχολεία είναι για να μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά και καμία οργανωμένη μειοψηφία δεν πρέπει με το «έτσι θέλω» να τους στερεί αυτό το δικαίωμα.

Κύριε, υπουργέ,

Η ρύθμιση για την αύξηση του ελάχιστου αριθμού νηπίων για τη δημιουργία νηπιαγωγείου προκάλεσε αναστάτωση στην εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και εύλογη ανησυχία σε γονείς για το που θα στέλνουν τα παιδιά τους το νέο έτος. Θα ήθελα να ρωτήσω αν έχετε στοιχεία πόσα νηπιαγωγεία θα συγχωνευτούν με την εφαρμογή της διάταξης που εισηγείστε στα αστικά κέντρα, σε ημιαστικές περιοχές και σε χωριά.
Και επιπλέον, σε μια σχέση κόστους-οφέλους, έχετε υπολογίσει το όφελος από την εξοικονόμηση πόρων με τις συγχωνεύσεις αν εξανεμίζεται από το κόστος μεταφοράς των νηπίων;

Ολοκληρώνω κ. πρόεδρε,
Με μια αναφορά στο ζήτημα της βάσης του δέκα για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ που έθεσα στο δημόσιο διάλογο κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων στην οποία είχαν κληθεί εκπρόσωποι της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Άκουσα με ενδιαφέρον, στη συνέχεια, δηλώσεις της Αναπληρώτριας Υπουργού κ. Αναγνωστοπούλου που κινούνται στο ίδιο πνεύμα της επαναφοράς της βάσης για την εισαγωγή στα ΑΕΙ.
Διαβάζω, όμως, στον Τύπο ότι ο κ. υπουργός «αδειάζει» την αναπληρώτριά του. Δεν ξέρω αν είναι και αυτό δείγμα της λειτουργίας της κυβέρνησης σε συνέχεια όσων είπαμε νωρίτερα. Ίσως για μια ακόμη φορά «η δεξιά της κυβέρνησης δεν γνωρίζει τι ποιεί η αριστερά της». Όμως, επειδή το ζήτημα είναι σοβαρό και έχουμε καταθέσει και ερώτηση επ’ αυτού, καλό είναι να υπάρξει μια ξεκάθαρη απάντηση.

Στην επί των άρθρων συζήτηση θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα.
Εν κατακλείδι, θα έλεγα «πλίνθοι και κέραμοι, ατάκτως ερριμμένα», διευθετήσεις, «συγχωροχάρτια» και αφέσεις αμαρτιών (καθώς οδεύουμε στο Πάσχα) και φωτογραφίες της στιγμής. Κακό νομοθέτημα για το οποίο δεν πρέπει να είναι υπερήφανη η κυβέρνηση.

Δείτε εδώ το βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?v=TNa-4MeQyEI&feature=youtu.be

Read more...

Παρέμβαση Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών

Περιφερειών 1

Αθήνα, 12Απριλίου 2016

Παρέμβαση
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιφερειών
με θέμα: «Ενημέρωση για τον Στρατηγικό Σχεδιασμό Ανάπτυξης της Περιφέρειας Θεσσαλίας (2015-2019)
από τον Περιφερειάρχη κ. Κώστα Αγοραστό»

«Κύριε Πρόεδρε,
Σας ευχαριστώ καταρχήν για την πρόσκληση στην Επιτροπή Περιφερειών. Ως Βουλευτές Θεσσαλίας παρευρισκόμαστε στη σημερινή συνάντηση.
Θα ήθελα να καλωσορίσω τον κ. Περιφερειάρχη, στα γνώριμα έδρανα της Βουλής. Μαζί περάσαμε το κατώφλι το 2004. Η παρουσία του βεβαίως εδώ, πραγματοποιείται, όπως φάνηκε και από την ένταση που υπήρξε λίγο νωρίτερα, σε μία ιδιαίτερη στιγμή για τον πρωτογενή τομέα και ιδιαίτερα για τον κλάδο της αγελαδοτροφίας.
Δεν νοιώθω καθόλου δικαιωμένος κ. Πρόεδρε, γιατί παραιτήθηκα όπως ξέρετε από Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, όταν τότε σε εφαρμογή των αξιώσεων της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, επιμηκύνθηκε η διάρκεια ζωής του γάλατος κατά δύο ημέρες. Από πέντε σε επτά. Και ενθυμούμαι τότε, την νυν ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης να λέει σε όλους τους τόνους ότι, θα επαναφέρει την διάρκεια ζωής στις πέντε ημέρες,τον Πρωθυπουργό να μιλά από το βήμα της Βουλής για “εργαλειοθήκη Χατζηδάκηκαι όχι για εργαλειοθήκη ΟΟΣΑ” και τελικώς, με το Τρίτο Μνημόνιο που ψηφίστηκε, όχι μόνο δεν επανήλθε στις πέντε ημέρες η διάρκεια ζωής, όχι μόνο δεν έμεινε στις επτά ημέρες, όπως με την δική μου παραίτηση και τις διαμαρτυρίες άλλων συναδέλφων Βουλευτών ψηφίστηκε τότε, όχι μόνο δεν πήγε στις έντεκα ημέρες όπως αξίωνε αρχικώς ο ΟΟΣΑ, αλλά έχουμε για πρώτη φορά, φρέσκο γάλα, αορίστου χρόνου! Η γαλακτοβιομηχανία μπορεί να ορίζει τη διάρκεια ζωής του γάλακτος. Τις συνέπειες αυτές τις βιώνουμε αυτές τις μέρες με το τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει στην αγελαδοτροφία, με τις γαλακτοβιομηχανίες να αρνούνται να παραλάβουν γάλα γιατί φέρνουν από το εξωτερικό γάλα φθηνότερο και δεν ζούμε ακόμη τις συνέπειες στο γιαούρτι, για το οποίο έγινε νωρίτερα θόρυβος. Αν θα έρθουν και αυτές, τότε θα είναι ακόμη πιο ασφυκτικά τα πράγματα, αλλά ήδη είναι ασφυκτικά. Ήδηβιώνουμε μέρες μελάνες για την αγελαδοτροφία. Κραυγή αγωνίας είναι η ανακοίνωση του Προτύπου Συνεταιρισμού Αγελαδοτρόφων Θεσσαλίας «ΘΕΣ-Γάλα», που έχει γίνει παγκοσμίως γνωστός με τους αυτόματους πωλητές γάλακτος που εγκαταστάθηκαν πρόσφατα και στην πρωτεύουσα. Κλείνω αυτήν την παρένθεση γιατί αναγκάστηκα να τοποθετηθώ επειδή προκλήθηκα.

Κύριε Περιφερειάρχα,
μιλήσατε για το μεγάλο έργο του Αχελώου. Για μας είναι περιβαλλοντικό, για τους πολέμιούς του είναι φαραωνικό. Φοβούμαι ότι αυτή η κουβέντα γίνεται με μεγάλη χρονοκαθυστέρηση. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος του έργου έχει εκτελεστεί. Έχουν δαπανηθεί 1,1 δισ. ευρώ. Μιλάμε για τεράστια νούμερα. Το να συζητάμε σήμερα το αν έπρεπε να γίνει το έργο του Αχελώου ή αν τα χρήματα αυτά έπρεπε να πάνε για να γίνουν λιμνοδεξαμενές, ταμιευτήρες και να αξιοποιήσουμε τα νερά του Πηνειού ποταμού, που επίσης καταλήγουν στη θάλασσα, νομίζω ότι είναι άνευ ουσίας, διότι, είτε θα πρέπει να ολοκληρωθεί το έργο, είτε να αποκατασταθεί το περιβάλλον, δηλαδή να δαπανήσουμε επιπλέον χρήματα για να καταστραφούν αυτά που έγιναν.
Εμείς υποστηρίζουμε ότι το έργο είναι κατεξοχήν περιβαλλοντικό. Η Δυτική Ελλάδα έχει υδατικό πλεόνασμα. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πλήρωνε κάθε τόσο αποζημιώσεις στην Αιτωλοακαρνανία γιατί υπερχείλιζε ο Αχελώος και προκαλούσε ζημιές στις καλλιέργειες. Από τη μια, λοιπόν, πληρώνουμε αποζημιώσεις για ζημιές που γίνονται από την υπερχείλιση του ποταμού και του νερού που καταλήγει στη θάλασσα και, από την άλλη, έχουμε ζημιές από ξηρασία στο θεσσαλικό κάμπο. Πρέπει, λοιπόν, να ξεπεράσουμε ιδεοληψίες και έμμονες σε αυτήν τη συζήτηση και να αντιμετωπίσουμε με ρεαλισμό το πρόβλημα. Αν έχουμε την πολυτέλεια θεωρητικολογίας όταν είμαστε στην Αντιπολίτευση, αυτήν την πολυτέλεια δεν την έχουμε όταν είμαστε στην Κυβέρνηση. Στην Κυβέρνηση πρέπει να δρούμε, να παίρνουμε αποφάσεις και να αναλαμβάνουμε το πολιτικό κόστος.

Δεύτερον, με αφορμή τα όσα ελέχθησαν για το πρόγραμμα «Μπαλτατζής», όταν βρέθηκα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επέμεινα γιατί το πίστευα, ότι ένα μεγάλο μέρος του «Μπαλτατζής» πρέπει να δοθεί στις περιφέρειες. Γνωρίζουν καλύτερα τα προβλήματα, βρίσκονται επί τόπου και είναι αποδέκτες των αιτημάτων των τοπικών κοινωνιών και ορθώς το ένα τρίτο και πλέον του προϋπολογισμού του προγράμματος δίνεται πια στις περιφέρειες. Θα ήθελα να παρακαλέσω, κ. Περιφερειάρχα, γνωρίζοντας ότι κατ' ουσίαν κρούω ανοιχτές θύρες, τα χρήματα αυτά να πάνε, αν όχι όλα τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος, σε εγγειοβελτιωτικά έργα, λιμνοδεξαμενές, ταμιευτήρες και αντικατάσταση υπογείων φθαρμένων δικτύων των ΤΟΕΒ. Εκεί θα πιάσουν περισσότερο τόπο. Ας μην πάμε πάλι σε αναπλάσεις, σε πλατείες και λοιπά. Είναι καλά και αυτά και χρειάζονται, αλλά πρέπει να έχουμε ξεκάθαρες προτεραιότητες.

Αναφερθήκατε στα μεγάλα οδικά έργα. Θέλω να προσθέσω και τον Ε-65. Θα θέλαμε να έχουμε την εικόνα για το αν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης αυτών των έργων, και της παλαιάς εθνικής οδού Λάρισας-Βόλου, που κάθε τόσο έχουμε ατυχήματα και του δρόμου Ελασσόνα-Κοζάνη και του δρόμου Λάρισα-Φάρσαλα. Θα θέλαμε να ξέρουμε πού ακριβώς βρισκόμαστε αυτήν τη στιγμή, για να δούμε, δηλαδή, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης αυτών των έργων.

Θα ήθελα να θέσω δύο ακόμη πολύ μεγάλα θέματα. Το πρώτο έχει να κάνει με το μεγάλο ζήτημα των ημερών που είναι το προσφυγικό, ένα πρόβλημα που ταλανίζει όχι μόνο την πατρίδα μας, αλλά όλη την Ευρώπη και όλον τον κόσμο, θα έλεγα. Δεν έχει νόημα να κάνουμε κριτική τούτη την ώρα για το πώς δημιουργήθηκε το πρόβλημα, τα λάθη και τις παραλείψεις που μπορεί να έγιναν στην αντιμετώπισή του.
Το ζητούμενο είναι πώς το αντιμετωπίζουμε αυτήν την ώρα και επειδή και εμείς, κ. Περιφερειάρχα, γινόμαστε αποδέκτες της έντονης ανησυχίας των κατοίκων της Θεσσαλίας και ιδιαίτερα της Λάρισας, θα ήθελα να ρωτήσω αν έχετε περισσότερα στοιχεία όσο αφορά τον αριθμό των φιλοξενουμένων στη Θεσσαλία και πιο συγκεκριμένα στο “Στρατόπεδο Ευθυμιόπουλος” στη Μάνδρα της Λάρισας, οι υφιστάμενες υποδομές πόσο αντέχουν και αν έχετε υπόψη σας αν επίκειται έλευση και άλλων προσφύγων-μεταναστών στη Θεσσαλία.

Τέλος, θέλω να θέσω το ζήτημα της ΑβερωφείουΓεωργικής Σχολής στη Λάρισα. Όταν βρέθηκα στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, κ. Περιφερειάρχα, δεν σας κρύβω ότι όραμά μου ήταν να συγκεντρωθούν όλες οι διάσπαρτες υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στη Λάρισα, όπως ΟΠΕΚΕΠΕ και ΕΛΓΑ, στην Αβερώφειο Γεωργική Σχολή. Για όσους δεν ξέρουν, είναι ένα κληροδότημα του Αβέρωφ που χτίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στη Λάρισα. Είναι ένα κτιριακό συγκρότημα υψηλής αρχιτεκτονικής αισθητικής. Δυστυχώς, η φθορά του χρόνου είναι έντονη στο κτιριακό συγκρότημα και χρειάζεται ανακαίνιση και συντήρηση. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με το πρόγραμμα «Μπαλτατζής» δεν είχε αυτή τη δυνατότητα. Θα ήθελα να ρωτήσω αν από τα δικά σας επιχειρησιακά προγράμματα στην Περιφέρεια Θεσσαλίας υπάρχει αυτή η δυνατότητα ανακαίνισης του κτιριακού συγκροτήματος της Αβερωφείου Γεωργικής Σχολής, που πραγματικά θα είναι ένα κόσμημα για την πόλη της Λάρισας.
Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε για την ανοχή σας».

Δείτε εδώ το βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=vkFHR7naR34&feature=youtu.be

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στην παρουσίαση του βιβλίου της κ. Νίτσας Λουλέ «Άξιζε…»

image

Ομιλία του βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην παρουσίαση του βιβλίου της κ. Νίτσας Λουλέ «Άξιζε…»


Λάρισα, 30 Μαρτίου 2016

«Φίλες και φίλοι,
Διαβάζοντας το συναρπαστικό βιβλίο της Νίτσας Λουλέ αντιλαμβάνεσαι, πολύ γρήγορα, ότι η απόφασή της να το εκδώσει οφείλεται πρωτίστως στην απόδοση τιμής στους γονείς της, που πιστοί στις ιδέες τους, παρά τις εξορίες, τις φυλακίσεις και τις κακουχίες έμειναν μαζί, διατηρώντας πάντοτε, ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές, ακόμη και αν παρεμβάλλονταν μεταξύ τους χιλιάδες χιλιόμετρα και περνούσαν μήνες χωρίς να επικοινωνήσουν, μια αξιοθαύμαστη στοργή και αγάπη.

Η συγγραφέας θέλει αναμφισβήτητα να τιμήσει την αφοσίωση του πατέρα και της μητέρας της στα ιδεώδη που υπηρέτησαν, αλλά και την προσήλωσή τους στην αξία της οικογένειας, ως εστίας που μένει ενωμένη παρά τις αντιξοότητες.

Η αλληλογραφία με τα δελτάρια και τις επιστολές, με τα μικρά γραμματάκια που πρέπει να χωρέσουν όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα, αφορά στα χρόνια από τον εμφύλιο που η ίδια ήταν μωρό παιδί, μέχρι τα χρόνια της επταετούς δικτατορίας όταν αρκετά νέα παντρεύτηκε.

Τα χρόνια δηλαδή που το παιδί έχει ανάγκη το γονιό του, τον πατέρα και την μητέρα του, για να νοιώσει ασφάλεια, σιγουριά για τη ζωή του. Να νοιώσει την ευτυχία που δεν χρειάζεται πολλά, αλλά αυτήν την πολύτιμη οικογενειακή θαλπωρή, το πατρικό χάδι, το παραμύθι πριν κοιμηθεί, τη βόλτα της Κυριακής. Και αυτά, τα παιδιά της οικογένειας του Κώστα και της Μαριώ Λουλέ τα στερήθηκαν. Και αντιθέτως βίωσαν το διωγμό, τις στερήσεις, την στοχοποίηση στο σχολείο, από τα υπόλοιπα παιδιά που συνέδεαν τη φυλακή με τον εγκληματία.

Αν και η πολιτική και η ιστορία δεν θα μπορούσαν να είναι απόντα από την ζωή ανθρώπων που τα έζησαν μέχρι το μεδούλι, και αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο πολιτικό τους όραμα, εντούτοις, αυτό που μένει στον αναγνώστη είναι η γλυκόπικρη γεύση από την προσπάθεια μιας οικογένειας –με κύριο άξονα πιστεύω αυτήν την αξιοθαύμαστη Ελληνίδα μητέρα- να μείνει όρθια και ενωμένη στα πέτρινα χρόνια.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, όμως, ότι ο βασικός πρωταγωνιστής είναι ο πατέρας, ο ανυποχώρητος ιδεολόγος κομουνιστής Κώστας Λουλές. Οι αποφάσεις του, οι ενέργειές του, η δράση του σε αυτές τις ζοφερές εποχές για τον τόπο θα επιδρούν καταλυτικά στην οικογένεια.

Ο Λουλές που ξεκίνησε στα νιάτα του σαν «μπον βιβέρ, γλεντζές φοιτητής της Νομικής Αθηνών, με βραβεία για τις χορευτικές του ικανότητες, ασπάστηκε τον κομμουνισμό και θέλοντας να παραμείνει μέχρι τα έσχατα, σύμφωνα με τις ιδέες του «ορθοστατών και ορθοβαδίζων» πέρασε από τα 82 χρόνια του τα 40 σε φυλακές, εξορία, παρανομία και αναγκαστική προσφυγιά (σελ. 319).

Η συγγραφέας, ωστόσο, ενώ ξεδιπλώνει την απέραντη αγάπη προς τους γονείς της και το σεβασμό στον αγώνα τους, τολμά να βάζει ερωτήματα σκληρά, οδυνηρά. Κοιτά προς τα πίσω χωρίς να ωραιοποιεί και να ηρωοποιεί πρόσωπα και καταστάσεις. Δεν προσπαθεί να κάνει προπαγάνδα. Πολλές φορές θα ασκήσει κριτική στον ίδιο της τον πατέρα –ακόμα και αν της έδειχνε ιδιαίτερη αδυναμία ως κόρη- και στις απόψεις του.

«Ένας πατέρας που πάνω από όλα είχε το κόμμα και αν ακόμη έβλεπε συντροφικά λάθη δεν τα μολογούσε. Ήταν όμως ο πατέρας μας και τον αγαπούσαμε» γράφει χαρακτηριστικά (σελ. 27).

Αλλά και απέναντι στον λεγόμενο υπαρκτό σοσιαλισμό η Νίτσα Λουλέ δεν μασά τα λόγια της. Όπως όταν λέει ότι «πολλά έμαθα για τον εμφύλιο και όσα συνέβησαν στο βουνό στο ταξίδι που έκανα με τη μάνα το ‘65 στις σοσιαλιστικές χώρες. Συμπεριφορές απαράδεκτες όχι μόνο στον αντίπαλο αλλά και σε όποιον από τους δικούς τους σήκωνε κεφάλι. Δεν ήταν σκληροί μόνο το δίδυμο Ζαχαριάδη–Μπαρτζιώτα –που ήταν θείος της από την πλευρά της μητέρας της- αλλά το σύνολο της ηγεσίας. Κάποιους τους γνώρισα στη Ρουμανία. Παρά τα λάθη για τα οποία κατηγορήθηκαν, εξακολουθούσαν να ζουν ευνοϊκότερα από τα απλά μέλη του κόμματος» (σελ. 38). Ή όταν λέει ότι τότε ίσχυε το «πας μη δικός μας, εχθρός του λαού».

Δεν κρύβει αυτά που έζησε στην Ανατολική Γερμανία, που πήγε για λόγους υγείας: «Πως ο έχων το σηματάκι του κόμματος άνοιγε άλλες πόρτες απ’ ό,τι εκείνος που δεν ήθελε να το φορέσει. Πως ο απλός πολίτης δεν είχε την ίδια πρόσβαση στην υγεία με τον επώνυμο, και πολύ περισσότερο με τον κομματικό» (σελ. 143).

Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι και η περιγραφή της συζήτησης που λαμβάνει χώρα στο Ανατολικό Βερολίνο το 1973 μεταξύ του Λουλέ, του Χαρίλαου Φλωράκη και της Ρούλας Κουκούλου για την προσπάθεια να αποτρέψουν την αυτοκτονία του Ζαχαριάδη, ο οποίος ζητούσε να επιστρέψει στην Ελλάδα και οι Σοβιετικοί δεν του το επέτρεπαν.

Ο Λουλές πήγε στο Σοργκούτ της Σιβηρίας, παρά τη «μαχαιριά» του πρώην γραμματέα του κόμματος όταν του είπε ότι «ξύπνησε μέσα σου ο τσιφλικάς», αλλά δεν τα κατάφερε. Σκληρά χρόνια, απάνθρωπα. Ακόμη και η αυτοκτονία έμεινε κρυφή. Καταγράφηκε ως αιτία θανάτου «παθολογικά αίτια» (σελ. 127-129).

Και όπως γράφει, οι μετανάστες από τις ανατολικές χώρες όταν τους ρωτούσε έλεγαν ότι επί σοσιαλισμού είχαν την καθημερινή τους ζωή εξασφαλισμένη. Έλειπε όμως το υπέρτατο. Η ελευθερία της σκέψης και του λόγου. Η ελευθερία της μετακίνησης. Ο πατέρας μου γι’ αυτά αγωνίστηκε. Ή μήπως όχι; Εμείς γι’ αυτό τον στερηθήκαμε. Και για το άλλο: «Όλα για όλους!».

Η δημοσιευμένη αλληλογραφία, όμως, μας προσφέρει ένα πρωτογενές υλικό για να κατανοήσουμε βαθύτερα το πώς ήταν συγκροτημένη η σκέψη αλλά και το ήθος αυτών των αγωνιστών της αριστεράς, που έθεσαν τη ζωή τους εξολοκλήρου, στην υπόθεση της νίκης του κομμουνισμού. Έδειχναν, λοιπόν, μια ηθική αυστηρή, που οι νεώτερες γενιές θα χαρακτήριζαν άνετα ως συντηρητική και πουριτανική. Αλλά αλήθεια, χωρίς αυτές τις ηθικές αρχές θα μπορούσαν να υπομείνουν όσα υπέμειναν;

Ιδιαίτερα σημαντικά θεωρώ ότι είναι και τα όσα περιγράφονται για τους Έλληνες κομμουνιστές και τη σχέση τους με την πατρίδα και το πατριωτικό αίσθημα. Μια σχέση που έχει αλλοιωθεί βαθιά από ένα κομμάτι της αριστεράς, που διεκδικεί μάλιστα τη συνέχεια της εαμικής αντιστασιακής παράδοσης.

Μέσα από τις επιστολές του Κώστα Λουλέ προς τη γυναίκα του και τα παιδιά του, που σαφώς δεν έχουν καμία διάθεση προπαγανδιστική ή υστερόβουλη, διακρίνεται ένας αγνός πατριωτισμός, μια βαθύτατη αίσθηση της συνέχειας των σπουδαιότερων αγωνιστικών παραδόσεων του ελληνικού έθνους.

Πώς να μη ριγήσεις όταν διαβάζεις το γράμμα που στέλνει στα παιδιά του στις 30 Μαρτίου 1958 που λέει «Πήρα το γραμματάκι σας. Και πόσα δεν είχε μέσα. Πρώτα απ’ όλα για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου που κάνατε στο σχολείο. Δοξασμένη, όπως λες κι εσύ Δημητράκη, η μέρα αυτή. Και φτερώνει η ψυχή σου σαν τη γιορτάζεις, θα προσθέσω εγώ. Χαίρομαι που έτσι τη νιώσατε κι εσείς. Σε κείνους τους αγώνες, κι άλλους που έγιναν αργότερα, οφείλουμε τη λευτεριά μας, την ύπαρξή μας» (σελ. 82).

Γράφει η Νίτσα Λουλέ ότι ο Καραϊσκάκης, ήταν ο αγαπημένος ήρωας του πατέρα της: «Αργότερα μας μιλούσε και για τον Μακρυγιάννη. Ζητούσε συχνά από τη μάνα να του στέλνει βιβλία γύρω από την ιστορία της Ελλάδας. “Οι θυσίες τους, ο μεγάλος ηρωισμός, οι αγώνες τους είναι παράδειγμα για όλους μας” μας έλεγε κάθε που έβρισκε ευκαιρία».

Και αναρωτιέμαι, πώς σήμερα άνθρωποι, που υποτίθεται ότι είναι αριστεροί, και μάλιστα είναι στα πράγματα –αν και οι περισσότεροι ήσαν και επί Σημίτη- οπαδοί της αποδομητικής σχολής, έχουν βαλθεί να ξεθεμελιώσουν αυτή την ιστορική παράδοση. Πώς φθάσαμε στο σημείο το να μιλούμε για τον Κολοκοτρώνη σαν εθνικό ήρωα να θεωρείται εθνικισμός. Τι σχέση έχουν αυτά με τις αξίες της ελληνικής αριστεράς της αντίστασης και της θυσίας;

Σε κάθε περίπτωση, τα δύσκολα εκείνα χρόνια, ανήκουν στο ιστορικό παρελθόν. Και πάνω τους πρέπει να σκύβουμε με σεβασμό και προσοχή. Για να κλείσουν οι πληγές έγιναν σοβαρές προσπάθειες και χρειάστηκαν χρόνια πολλά.

Πώς, λοιπόν, να μη συμφωνήσεις με τη Νίτσα Λουλέ όταν γράφει, για όσα λέγονταν μέχρι πρόσφατα ανεύθυνα και ασυλλόγιστα, ότι «λέξεις όπως παιδομάζωμα ή γουναράδικα εκτοξεύονται μέσα στη Βουλή με την ευκολία που θα έλεγε κάποιος παιδική χαρά ή τσιντσιλά από την Καστοριά. Δεν σκέπτονται πόσες ζωές χάθηκαν μέσα από αυτές τις λέξεις; Πόσοι Έλληνες μάτωσαν» (σελ. 46).

Η συγγραφέας ξέρει να αναγνωρίζει και τους πολιτικούς αντιπάλους όταν ο λόγος και οι πράξεις τους συνεισφέρουν στην εθνική συμφιλίωση, στην ίαση των πληγών του παρελθόντος. Όπως όταν αναφέρει τον Κώστα Καραμανλή που στην παρουσίαση ενός άλλου βιβλίου της είπε ότι όλες οι παρατάξεις έχουν την ευθύνη για ό,τι έγινε εκείνη την εποχή, αλλά και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο που ψήφισε την αναγνώριση της εθνικής αντίστασης και τη συγνώμη του στη Βουλή για μια παλαιά ατυχή δήλωσή του για την Μακρόνησο (σελ. 138).

Εκεί που θα διαφωνήσω μαζί της, κι ας με συγχωρέσει, είναι η συσχέτιση των όσων περιγράφονται στο βιβλίο με το ΣΥΡΙΖΑ του 2015, με τη θέση ότι η Αριστερά σήκωσε κεφάλι μετά από δεκαετίες και ότι αν πετύχει η κυβέρνηση αυτή τότε μπορούμε να πούμε πως οι αγώνες, το ξύλο που φάγαμε στα νιάτα μας έπιασαν τόπο» (σελ. 333).

Αναγνωρίζω την αγνότητα των προθέσεων και του πάθους της, αλλά δεν μπορώ να προσυπογράψω την ανάγνωση που κάνει των γεγονότων. Και όχι μόνον για λόγους πολιτικούς που δεν είναι της παρούσης. Οι αντιρρήσεις μου επικεντρώνονται κυρίως στο αξιακό περιεχόμενο αυτών που βρίσκονται σήμερα στα ηνία της χώρας.

Όπως η ίδια γράφει «Δεν πιστεύω πως υπάρχουν σήμερα ιδεολόγοι σαν τον Λουλέ και τους παλιούς του συντρόφους. Αν κάνω λάθος, διορθώστε με» (σελ. 146). Δυστυχώς, νομίζω ότι έχει δίκιο. Ιδεολόγος δεν σημαίνει ότι θέλω να επιβάλλω στους άλλους με το ζόρι, με τη βία τις ιδέες μου. Σημαίνει πρωτίστως ότι δίνω τη ζωή μου, ταυτίζομαι με τις ιδέες μου.

Η μεταπολίτευση ήταν μια εποχή που ανάμεσα στα άλλα, καλά ή άσχημα, μετέτρεψε τις ιδέες σε πρόσχημα και όχημα ατομικής επιτυχίας. Τις αποστέρησε από την ουσία τους. Όπως λέει η Νίτσα Λουλέ: «θύμωνα και θυμώνω όταν ακούω με πόση ευκολία ξεστομίζουν τη λέξη “σύντροφε” άνθρωποι που δεν έχουν μοιραστεί τίποτε στη ζωή τους» (σελ. 169-170).

Πολλοί λοιπόν έγιναν «δήθεν» ιδεολόγοι, καθώς η ζωή τους, η καθημερινότητά τους, η ηθική τους, οι αξίες τους, δεν συμβάδιζαν με τα υποτιθέμενα πιστεύω τους. Όπως είχε πει και ο Μάνος Χατζηδάκης, “στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις”. Και αυτό αποκαλύπτεται μεγαλοπρεπώς σήμερα, που η κρίση αφαιρεί τα προσωπεία και καταρρίπτει τα δήθεν.
Νίτσα Καλοτάξιδο!»

Read more...